Бор бўлсангиз - борлигингизга,
Кетсангиз - йўқлигингизга ўрганаман.

Муаммо йўқ.

Bir uyda ikki odam charchagan.

Er ishdan keladi:

— Juda charchadim…

deydi.

Kiyimlarini almashtiradi.
Telefonini oladi.
Bir oz dam oladi.

Ayol ham kun bo‘yi charchagan.

Lekin uning charchashi bilan kun tugamaydi.

Oshxona bor.
Idishlar bor.
Bolalarning ishi bor.
Ertangi kun uchun qilinadigan yana nimadir bor.

U ham ichidan:

“Men ham charchadim…”

deydi.

Lekin ko‘pincha ovoz chiqarib aytmaydi.

Chunki aytsa ham:

“Hamma charchaydi.”

“Uyda eding-ku.”

“Bular ayolning ishi-da.”

degan gaplarni eshitishdan qo‘rqadi.

Eng og‘riqlisi ishning ko‘pligi ham emas.

Bir uyda ikki inson charchab turganida,
birining charchog‘i dam olishga sabab bo‘lib,
ikkinchisining charchog‘i oddiy holatdek qabul qilinishidir.

Ayol ham temirdan emas.

U ham ba’zan ovqatni keyinroq qilishni,
idishlarni ertalab yuvishni,
bir piyola choyini issiqligida ichishni xohlaydi.

Va eng ko‘p shuni his qilgisi keladi:

“Bu uyda hamma narsa faqat mening yelkamda emas.”

Qadrli er janoblari…

Bir kuni uyga kelganingizda:

— Nima qoldi, birga qilamiz.

deb ko‘ring.

Balki Siz uchun oddiy bir gapdir.

Lekin kun bo‘yi hammani o‘ylab yurgan ayol uchun
bu gapning ma’nosi boshqacha:

@Halolim_uz🌸

Яхши куёв топиб олинган ўғил фарзанд!
Ёмон куёв эса йўқотилган қиз фарзанддир!

Холодильник студента 🤣

Hammasini bilishingni bilaman, Robbim.
Ammo shunda ham ichimdagilarni
Senga to'kmoq qanchalar go'zal
@Halolim_uz🌸

Бахт хотиржамлик

Жойларда эмас ундаги одамларда..