-دعاکن خسرو‌!
-وسط کتابخانه چه وقت و جای دعاست شادی جان؟
-مسیحی که نیستیم یکشنبه‌ها را بچپیم توی قفس چوبی اعتراف، برای یکی درد دل کنیم که خودش هزارتا گرفتاری دارد. دعا کن خسرو خودش گفته با من حرف برنید، روی اسب، وقت غرق شدن ... قبل از خواب...
سلام بده خسرو ... ببین خورشید دارد پشت کتاب‌ها غروب می‌کنند ...
خسرو دست پیاله کرد .
گفت سلام بدهم؟
شادی گفت: تو فقط حرف بزن ...

-سلام خدا بر جگرهای زخمی و داغ.
-سلام
سلام بر رنج های پذیرفته شده.
-سلام

-سلام بر لحظه‌ی هم دما شدن با اندوه...
-سلام
-سلام بر قبِلتُ گفتن از سر تسلیم و اشتیاق پسِ خواندن خطبه‌ی عقدِ امتحان‌های درس داده نشده ...
-سلام
-سلام بر کوههایی که بر شانه‌ی ماست و همه آن را پیرهن می‌بینند ...
-سلام
-سلام بر همه ی حرف‌های ناگفته و دندان‌قروچه‌های مقدس...
-سلام
-سلام بر زلیخا که پاکباز بود ....
-سلام
سلام بر انسان که معدن مبارک اندوه است ...
-بسیار سلام ...


-چایی می‌خوری!
-تو بنشین من می ریزم ...به قول دکتر باستان (صدا کلفت کرد) :
اصولا چای ریختن امر زنانه‌ایست ...






لقمه‌‌ای از رمان در دست تالیف که خواب و خوراک این روزهایم را به هم ریخته ...
هنوزا اسم ندارد. تمام که شد، نامش را انتخاب می‌کنم... عجله کار شیطان است.