اسرار اَزَل را نه تو دانی و نه من
وین حرفِ معمّا نه تو خوانی و نه من
هست از پس پرده گفت‌وگوی من و تو
چون پرده برافتد، نه تو مانی و نه من

پشت نقاب ها
آدم ها مقدار کم و کم کیفیتی از محتوای اصیل برای ارائه دارند و سریع تبدیل به الگو های تکراری می‌شوند. بعد از یافتن الگو ها، به چراییِ محتوا و نه ماهیت خود محتوا، توجه می کنیم. چرایی پیش آمد گفت و گو ها و رفتار ها. دیالوگ ها و اکت ها.
نکته‌ی مهم این است که در صورت فهم نکردن ماهیت محتوای اصیل، نمیتوانیم به چراییِ حقیقی آن پی ببریم.
......................
🌫@HANGOVERTHOUGHTS

از طرف تینا

You must accept yourself as fallible in order to love others and life.

Søren Kierkegaard

باید از خودت پُر شوی تا بتوانی دیگری را دوست داشته باشی.
................................
🌫@HANGOVERTHOUGHTS

هنگام آشنایی با چیزی بسیار آشنا
گویی همه‌ی نقش ها و نقاب ها
و اضطرابِ بر دوششان غریبه می‌شوند
و شاید تمرکز چشم هایم در آینه
پس زمینه را بسیار تار می‌بیند اما
مثل کنجکاوی مردمک گشادی که می‌خواهد حاشیه ی دامنه‌ی دید را بیابد،
نگاهم نشت می‌کند و گاهی غریبه ها را می‌بینم.
............
صاحب نظر ها! ایده ای دارند؟
............
🪚🌫@HANGOVERTHOUGHTS

وقتی که بچه بودم از مردم انتظاری داشتم که نمی‌توانستد برآورده کنند:
دوستی مداوم، عاطفه‌ی همیشگی.

حال آموخته‌ام انتظاری کم‌تر از آنچه می‌توانند برآورند داشته باشم:
همدهی و مصاحبتی دور از تکلف و تعارف.

عواطف آنان، دوستی آنان، و حرکت‌های بزرگوارانه‌شان ارزش معجزه‌آسایشان را در چشم من حفظ می‌کند: تفضلی تمام‌وکمال.
..............
آلبر کامو
..............
🌫❕@HANGOVERTHOUGHTS