📖از علم خبر نیست معلم!📖

در جهل مسلط
از علم خبر نيست معلم !
جز جور و جنايت
در كوي و گذر، نيست معلم !
در خانهٔ سارا
ديو ستم و فقر، در حال عبور است
بر نيمكت دارا،
يك دفتر ساكت
پر خاطرهٔ شوق و سرور است
در صحن خيابان
افتاده به ره لشكر سارا
در پهنة ميدان
بر پا شده غوغا، از ارتش دارا
دانشكده زندان شده یاران
در بند شد استاد اين سلطهٔ زور است عزيزان
دانشجو و استاد در صحن خيابان
در جوش و خروش است
اين جنبش و شور است به طغيان

🔺اعتصاب سراسری کامیونداران وارد دومین هفته خود میشود .... درود بر کامیونداران دلیر ✌️

🔴 محمدرضا رمضانزاده : صدای معلمان را تا دیر نشده بشنوید.

🔴 مهتاب رسولی، معلم : معلمان زندانی را آزاد کنید

🔴 حمید جعفری، معلم : محمد حبیبی را آزاد کنید.

🔴 صادق شریعتی، معلم بازنشسته و مترجم خواستار آزادی معلمان زندانی شد.

🔴 فعالان صنفی : دستگیری فعالان صنفی و صدور احکام سنگین هیچ توجیهی ندارد.

🔴 دکتر محمود مژدهی ، دوست و همکار محمد حبیبی در هنرستان اندیشه خواستار آزادی وی است.

دکتر مژدهی، دوست و همکار محمد حبیبی : باید حرف معلمان را شنید.

🔴 جعفر ابراهیمی : در حالی مدارس بازگشایی می شوند که #محمود_بهشتی_لنگرودی ، #اسماعیل_عبدی و #محمد_حبیبی در زندان هستند.

🔴آقای دولت‌دوست، دوست #محمدحبیبی
🔹کلاس درس و دانش‌آموزان منتظر معلمان دربند هستند.

#محمد_حبیبی را آزاد کنید

🔴 ثریا نور، معلم و مشاور مدرسه : ما خواستار آزادی محمد حبیبی هستیم.

🔴 شهروندان و معلمان در سرتاسر کشور خواستار آزادی محمد حبیبی و معلمان زندانی هستند.

#محمدحبیبی یک معلم است.
محمد خارج از کانون صنفی معلمان و اصل ۲۶ قانون اساسی هیچ کار دیگری انجام نداده است.
محمد را به کلاس درس بازگردانید.

روز جهانی معلم ، روز سر دادن فریاد #معلمان_زندانی_آزاد_کنید

🔔 معلمان عزیز !
🔔 هموطنان گرامی!

برای همبستگی با معلمان دربند و دفاع از حقوق صنفی معلمان و حقوق آموزشی دانش آموزان، لطفا ویدئو تهیه کنید و در کمپین دفاع از معلمان دربند برای ادمین ارسال نمایید.

صدای معلمان دربند باشیم

تندیس کوروش، روبروی درب ورودی باغ پرچم ملی تاجیکستان

⭕️ مقایسه حقوق و جایگاه معلمان ایران با سایر کشورها

ابر طوفان توئیتری در حمایت از معلمان زندانی

جمعه سیزدهم مهرماه (روز جهانی معلم)

ساعت 22 الی 23

#معلمان_زندانی

🔴به‌نام خداوند جان و خرد

📝بیانیه کانون صنفی معلمان تهران به مناسبت روز جهانی معلم

پنجم اکتبر برابر با سیزده مهرماه از طرف یونسکو به عنوان "روزجهانی معلم" در نظر گرفته شده است. یونسکو با همکاری سازمان ملل و آموزش بین الملل این روز را در سراسر جهان فرصتی می داند برای تأکید برجایگاه معلم و نقش او در دست یافتن به اهداف آموزشی و دگرگونی اندیشه ها و باورها.
در ایران اما به دلایلی به شدت محافظه کارانه، این روزکه هیچگاه جنبه ی سیاسی نداشته است، از سوی محافل رسمی آموزش و پرورش عموماً به سکوت برگزار می شود. هرچند که این سکوت رسمی،مانعی برای بازاندیشی درباره ی آموزش و پرورش ایران و نسبت آن با آموزش و پرورش پیشرو در جهان،همچنین بررسی جایگاه معلمان در ایران نیست.
شعار امسال یونسکو برای روز جهانی معلم: «برخورداری از حق تحصیل مستلزم برخورداری از حق داشتن معلمی شایسته است» باردیگر بر نقش کلیدی معلمان در آموزش تأکید دارد.به ویژه هنگامی که اجرایی شدن واقعی حق آموزش همگانی را درگرو وجود معلمانی صاحب صلاحیت می داند،بر هویت حرفه ای شغل معلمی تاکید می کند.
با نگاهی از این دریچه به شرایط آموزش و پرورش در کشور، نکات متعددی به عنوان موانع دستیابی به حقوق مطرح شده در شعار امسال روزجهانی معلم به چشم می خورد که اشاره به برخی از آن ها ضروری به نظر می رسد:

1. به نظر ما تفکر مسلطی که بنیادهای نظری نظام آموزشی کشور را پایه ریزی کرده است و مدیریت آن را «هدایت» می کند، نوعی خوانش جزم گراست که به انسان خواه به عنوان معلم، خواه به عنوان دانش آموز اجازه ی بروزِ خود و شکوفایی را نمی دهد.بیش از هر چیز به دنبال مطیع نمودن افراد است، تنوع و تکثر در نظام آموزشی را نمی پذیرد. تنوع جغرافیایی و فرهنگی نادیده گرفته می شود و در یک کلام در مواجهه با هرگونه امر متنوع،اعم از زبان متفاوت با زبان رسمی،محتوای آموزشی متنوع، آداب و رسوم ناشی از تنوع قومیتی، شیوه ها و تفکرات نوین آموزشی به عنوان دست آوردِ تجربیات بشر امروز؛ با غیر خودی و دیگری تلقی نمودن آن،به چشم تهدید می نگرد.لذاست که به جای پذیرش امر تنوع و اختیار و شخصیت دادن به انسان(معلم/ دانش آموز) از طریق ایجاد فرصت برای کسب توانمندی ها، به دنبال مطیع و یک شکل نمودن آنان است.معلمان منتقد رابرنمی تابد و به آن ها به چشم تهدید امنیتی می نگرد.به راحتی و با زیرپا گذاشتن اصول بدیهی قانونی و اخلاقی، امنیت شغل و زندگی افراد را از بین می برد.هرگونه فعالیت جمعی و سازماندهی شده در چارچوب نهادهای مردمی را تهدید می شمارد مگر در راستای بازتولید کلیشه های ایدئولوژی رسمی حرکت کنند.

2. شغل معلمی در یک بستر مناسب می تواند سرشار از نوجویی، خلاقیت و نشاط باشد و هر روز آن تجربه ای جدید برای شخص معلم در راستای فزونی بخشیدن به توانمندی ها خود.در این جا اما در پناه تمرکزگرایی شدید نشأت گرفته از بنیادهای نظری جزم گرایانه،و در زیر سایه ی سنگین بوروکراسی و حاکمیتِ بخشِ اداری بر جزئی ترین امور مدارس، استقلال آموزشی در استان ها و نواحی مختلف و در مدارس بسیار اندک است. سازماندهی به گونه ای است که کادرها و نیروهای ستادی(دیوانسالاران) بر معلمان برتری داده می شوند. معلمان به وظیفه بگیرانی تبدیل شده اند که به رغم عدم رضایت شدید از نادیده گرفته شدن از جانب تصمیم گیران،کوچک ترین تمایل و تحرکی برای یاری رساندن به تغییر شرایط کسالت بار مدارس از خود نشان نمی دهند.

3. در دستگاه های حکومتیِ کشور ما، آموزش دوستان و حامیان جدی ندارد.حکومت گرانی که آموزش و تربیت را مسأله ی اصلی کشور بدانند.به این سطح از درک رسیده باشند که سرمایه گذاری در آموزش اگر بیشتر از سرمایه گذاری در انرژی هسته ای و تولید سلاح اهمیت نداشته باشد،کمتر ازآن نیز نیست.آموزش و پرورشی که به طور مداوم برای تأمین حداقل امکانات خود با کمبود منابع مالی دست به گریبان باشد،ظرفیت تربیت معلمانی با توانایی های لازم برای آموزشی با کیفیت را ندارد.