🌳 نشست چهارم الهیات استعاری دکتر حسین دباغ از طریق Zoom بنیاد توحید سن حوزه

چهارمین نشست از مجموعه نشست‌های الهیات استعاری دکتر حسین دباغ، صبح شنبه ٢٤ اکتبر (ساعت ۱۰ و نیم صبح شنبه ،به وقت كاليفرنيا و ساعت ٩ شب شنبه ۳ آبان به وقت تهران)از طریق شبکه Zoom بنیاد توحید برگزار می‌شود.
علاقه‌مندان به پیوستن به این جلسه و طرح پرسش، می‌توانند با کلیک روی لینک زیر به این جلسه بپیوندند.

https://us02web.zoom.us/j/82668708803

🎙 الهیات استعاری (4)
👤 حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
24 اکتبر 2020

#الهیات_استعاری

@bonyadtowhid
🆔 @Hossein_dabbagh

🌱 الهیات استعاری (4)
👤حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
24 اکتبر 2020

#الهیات_استعاری

صوت این سخنرانی
فیلم این سخنرانی در یوتیوب | آپارات

@bonyadtowhid
🆔 @hossein_dabbagh

✅ می‌توان دو نوع عمده حکومت را تمیز داد. نوع اول، عبارت از حکومت‌هایی است که می‌توان بدون خونریزی از شرشان خلاص شد، مثلاً از طريق انتخابات عمومی. به عبارت دیگر، نهادهای اجتماعی وسایلی فراهم می‌آورند که به یاری آنها مردم تحت حکومت می‌توانند حکمرانان را برکنار کنند و سنت‌های اجتماعی اطمینان می‌دهند که این نهادها، به دست مصادر قدرت، به آسانی نابود نخواهند شد. نوع دوم، عبارت از حکومت‌هایی است که جز با کامیابی در انقلاب، رهایی از چنگشان امکان‌پذیر نیست، و این هم در بیشتر موارد، ناشدنی است.

🔆 اصطلاح «دموکراسی» را به عنوان برچسبی اختصاری برای نوع اول حکومت و اصطلاح «حکومت جابرانه» یا «دیکتاتوری» را برای نوع دوم، پیشنهاد می‌کنم. این نامگذاری، به عقیده من، با عرف لغت مطابقت نزدیک دارد، ولی باید روشن کنم که هیچ بخشی از استدلال من وابسته به انتخاب این برچسب‌ها نیست. اگر کسی استعمال این الفاظ را معکوس کند(چنانکه امروزه غالباً می‌کنند)، آنگاه خواهم گفت که من موافق آن چیزی هستم که او «حکومت جابرانه» می‌خواند و معترض به آنچه او «دموکراسی» نامیده است و هرگونه کوشش برای کشف اینکه دموکراسی، «حقیقتاً» یا «ذاتاً» به چه معناست-مثلاً ترجمه «دموکراسی» به «حکومت مردم»-به سبب خارج از موضوع بودن، از نظر من مردود است. زیرا مردم ممکن است با تهديد به عزل و برکناری، در اعمال حکمرانانشان تأثير بگذارند ولی به هیچ مفهوم مشخص و عملی، هرگز بر خود حکومت نمی‌‌کنند.

🔆 اگر دو برچسب توصیه شده را به کار ببریم، خواهیم توانست مبدأ طریقه‌ی دموکراتیک را پیشنهادی توصیف کنیم، به منظور ایجاد و پرورش و حفظ نهادهای سیاسی مانع از حکومت جابرانه. این اصل مستلزم آن نیست که ما هرگز بتوانیم نهادهایی از این قسم به وجود آوریم و بپروریم که بی‌عیب و نقص و گزندناپذیر باشند یا این مقصود را تأمين کنند که سیاست‌های اخذ شده به وسيله حکومتی دموکراتیک همواره به حق و خوب و حکیمانه، یا حتی لزوماً بهتر و حکیمانه‌تر از سیاست‌های یک جبار نیکخواه و خیراندیش باشند(چون هیچگونه ادعایی از این قبیل صورت نمی‌گیرد، از باطل‌نمای دموکراسی نیز احتراز می‌شود).

🔆 اما آنچه استلزاماً در اتخاذ اصل دموکراتیک وجود دارد، اعتقاد راسخ به این است که تا هنگامی که هنوز تلاش برای تغييرات مسالمت‌آمیز مقدور باشد، حتی پذیرش سیاستی غلط در یک دموکراسی به تسلیم در برابر یک حاكم جبار، هرقدر هم فرزانه و نیکخواه باشد، مرجح است. اگر به نظریه دموکراسی در پرتو این ملاحظات بنگریم، می‌بینیم بر این اصل استوار نیست که اکثریت باید حکومت کند. باتوجه به بی‌اعتمادی گسترده‌ای که از قدیم نسبت به حکومت جابرانه وجود داشته است، روش‌های تساوی‌طلبانه‌ی نظارت به شیوه دموکراتیک، مانند انتخابات عمومی و حکومت انتخابی، نباید چیزی بیش از ضمانت‌های مجرب و نسبتاً مؤثری در برابر جبر و زور به شمار آیند که از طريق نهادها به اجرا گذاشته می‌شوند و نه‌تنها همیشه قابل اصلاحند بلکه خود روش اصلاح خویش را بدست می‌دهند.

🔅 بنابراین، کسی که اصل دموکراسی را به این مفهوم می‌پذیرد، مقید به این نیست که نتیجه‌‌ی رأی‌گیری به شیوه دموکراتیک را نمودار موثق آنچه درست و به حق است، بپندارد. چنین کسی گرچه تصميم اکثریت را به خاطر ادامه کارکرد نهادهای دموکراتیک می‌پذیرد، ولی خود را آزاد احساس می‌کند که به وسایل دموکراتیک، به جنگ آن تصميم برود و برای تجدیدنظر در آن، زحمت بکشد؛ و اگر روزی ببیند که رأی اکثریت، نهادهای دموکراتیک را نابود می‌کند، از این تجربه‌ی غم‌انگیز فقط پند خواهد گرفت که هیچ روش گزندناپذیری برای احتراز از حکومت جابرانه، وجود ندارد. اما این تجربه در عزم او به پیکار با جبر و زور خلل وارد نخواهد ساخت و نظریه‌ای را که بدان قائل بوده است، متناقض و ناهمساز جلوه نخواهد داد.

🖋کارل پوپر
📖 کتاب «جامعه‌ی باز و دشمنان آن»
بخش یکم، فصل هفتم: اصل رهبری، ترجمه عزت‌الله فولادوند.

@hossein_dabbagh

✳️ نشست پنجم الهیات استعاری دکتر حسین دباغ از طریق Zoom بنیاد توحید سن حوزه

✳️ پنجمين نشست از مجموعه نشست‌های الهیات استعاری دکتر حسین دباغ، صبح شنبه ١٩ دسامبر (ساعت ۱۰ و نیم صبح شنبه ،به وقت كاليفرنيا و ساعت ٩ شب شنبه ٢٩ اذر به وقت تهران)از طریق شبکه Zoom بنیاد توحید برگزار می‌شود.
✳️ علاقه‌مندان به پیوستن به این جلسه و طرح پرسش، می‌توانند با کلیک روی لینک زیر به این جلسه بپیوندند.

https://us02web.zoom.us/j/82668708803

🎙 الهیات استعاری (5)
👤 حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
19 دسامبر 2020

#الهیات_استعاری

@bonyadtowhid
🆔 @Hossein_dabbagh

🌱 الهیات استعاری (5)
👤حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
19 دسامبر 2020

#الهیات_استعاری

صوت این سخنرانی
فیلم این سخنرانی در یوتیوب | آپارات

@bonyadtowhid
🆔 @hossein_dabbagh

⚡️ کاری مشترک از مرکز شناخت و سایت فرهنگی صدانت

💻 وبینار قرص‌های اخلاقی

👤دکتر حسین دباغ
▫️دکتری فلسفۀ اخلاق
▫️مدرس فلسفه در دانشگاه کمبریج

🗓پنج‌شنبه 11 دی‌ماه 1399
🕔ساعت 20:00

📌شرکت در این برنامه رایگان و نیازمند ثبت‌نام از لینک زیر است:

🌐https://eseminar.tv/wb20336

#قرص_اخلاقی
#اخلاق
#حسین_دباغ
#وبینار
Instagram
@shenakhtcenter
@Sedanet

✅ راسل اغلب در گفتگوهایمان این بیان را به کار می‌بُرد:
«منطقِ لعنتی»؛
و این تماماً آن چیزی را بیان می‌کند که ما هنگام تأمل در باب مسائل منطقی در می‌یافتیم؛ یعنی دشواری بی‌حد و اندازه‌اش: سرسختی و صیقل‌یافتگی‌اش.

✅ به گمانم دلیل اصلی این دریافت، این واقعیت بود: هر نمودِ جدیدِ زبان که آدم مایل است متعاقباً بدان بیاندیشد، ممکن است تبیین پیشین را بی‌مصرف بنمایاند.

🖋لودویگ ویتگنشتاین
📖 کتاب «فرهنگ و ارزش»، ترجمه امید مهرگان.

@hossein_dabbagh

❄️ مجموعه جلسات الهیات استعاری از حسین دباغ

🔅سخن گفتن از‌ خدا یا با‌ خدا به چه درد می خورد؟ در مجموعه جلسات الهیات استعاری از #حسین_دباغ در می‌یابیم که هرکس نحوه سخن گفتن خود با خدا را بشناسد خود را بهتر خواهد شناخت. اما چگونه چنین امری میسر میشود؟

🔅استعاره ها که کار رویا را در زبان می کنند کمک حال ما خواهند بود تا از طریق خداسرایی (god-talk) نقبی به احوال درون خود بزنیم و از آن خبر بگیریم. استعاره ها، بمثابه ابزاری در روانشناسی زبان، می توانند وجود پنهان و مخفی ما را عیان و آشکارتر کنند. عموم استعاره‌هایی که پیامبران درباره خداوند به کار برده اند محصول فرهنگ و تربیتی است که در آن رشد یافته‌اند و در جان آنان نفوذ کرده است. ما نیز همچون پیامبران با استعاره های خود خدا و جهان خود را می سازیم:
تو و طوبی و ما و قامت یار
فکر هر کس به قدر همت اوست

🌐 مشاهده و دانلود صوت و فیلم جلسات

@Hossein_dabbagh
@Bonyadtowhid
@SchoolofRumi
🌾 @Sedanet

💻 فایل تصویری وبینار قرص‌های اخلاقی

👤دکتر حسین دباغ
▫️دکتری فلسفۀ اخلاق
▫️مدرس فلسفه در دانشگاه کمبریج

#قرص_اخلاقی
#اخلاق
#حسین_دباغ
#وبینار
Instagram
@shenakhtcenter
@Sedanet

🎙 فایل صوتی وبینار قرص‌های اخلاقی

👤دکتر حسین دباغ
▫️دکتری فلسفۀ اخلاق
▫️مدرس فلسفه در دانشگاه کمبریج

#قرص_اخلاقی
#اخلاق
#حسین_دباغ
#وبینار
Instagram
@shenakhtcenter
@Sedanet

@shahrvand_sabz
دکتر حسین دباغ در این وبینار از قرص‌های اخلاقی سخن می‌گوید. مبحثی که هم جدید است، هم جذاب. و در ذیل توان‌مندسازی اخلاقی قرار می‌گیرد. سؤال مهم و اساسی این است که آیا می‌توان با مداخله شیمیایی، افراد جامعه را به جهت اخلاقی سامان داد و حال اخلاقی‌شان را بهبود بخشید؟ می‌توان با دارو و قرص‌، انسان‌ها را اخلاقی‌تر کرد؟ می‌توان بیماری‌های اخلاقی آنها را درمان کرد؟ این سؤال در مورد عموم مردم مطرح است، چه افراد سایکوپات، چه انسان‌های نرمال. قرص‌هایی که بتواند اختلالات روانی‌ را به نحوی کنترل کند، یا توانایی اخلاقی‌شدن را به مردمان ببخشد.

دکتر دباغ پاسخ می‌دهد که این امر شدنی است. یعنی، به لحاظ تجربی‌، قرص‌ها و داروهایی ساخته شده و وارد بازار شده‌اند که می‌توانند نقشی در اخلاقی‌تر کردن انسان‌ها یا بهبود اخلاقی‌شان داشته باشد. آزمایش‌ها و قرص‌های بسیاری این امر را ثابت می‌کند. اما این مبحث اینجا تمام نمی‌شود. ما با یک مسئله‌ی پیچیده مواجه است. سؤال مهم و فربه دیگر این است که آیا استفاده از این قرص‌ها یا تأیید و رواج آنها، درست و اخلاقی است؟

در برابر قرص‌های اخلاقی، چالش‌های فلسفی و اخلاقی مهمی وجود دارد: عوارض جانبی قرص‌ها، تغییر هویت و طبیعت انسان‌‌ها، و اختیار و آزادی آدمی. آقای دباغ می‌کوشد تا، در زمانی کوتاه، پاسخی به این چالش‌ها دهد و از قرص‌های اخلاقی دفاع کند.

اما در کشور ما، ایران، چه چالش‌هایی در برابر قرص‌های اخلاقی وجود خواهد داشت؟ اگر این داروها در جهان چنان گسترده و وسیع شوند که مثل مسکن به کار بروند، آن وقت نظام پزشکی ایران چه واکنشی در برابرش خواهد داشت؟ مهم‌ترین چالش، اخلاقی خواهد بود؟ فلسفی و نظری خواهد بود؟ یا دینی و الهیاتی؟ یا اقتصادی و سیاسی؟ با نظر به وضع و حال فعلی کشور، شاید بتوان پاسخی به آن داد.


@shahrvand_sabz

پ.ن: این وبینار را در کانال تلگرامی مرکز شناخت نگاه کنید:

https://t.me/shenakhtcenter/497

💢 وبینار "مولانا و مسئله عدالت: آیا عدالت اجتماعی در نظام اخلاقی مولانا غایب است؟"

👤 دکتر حسین دباغ
🗓یکشنبه، ١٢ بهمن ماه ١٣٩٩
⌛️ساعت ٢٢:٠٠- ٢٠:٠٠
🌐 وبینار در پلتفرم اسکای‌روم برگزار می‌شود.

🔰درباره وبینار:

در این وبینار به واکاوای مفهوم عدالت ذیل نظام اخلاقی مولانا می پردازیم. همچنین با نگاهی انتقادی، دیدگاه وی درباره عدالت اجتماعی را ارزیابی می‌کنیم. مباحث اصلی این وبینار به شرح زیر است:

📍آشنایی با نظام اخلاقی مولانا
📍آشنایی با نظریه عدالت مولانا
📍نقد نگاه مولانا درباره عدالت اجتماعی

‌‌‌
🔖 دکتر حسین دباغ دانش‌آموخته دکتری در فلسفه اخلاق، گرایش روان‌شناسی و عصب پژوهی اخلاق در دانشگاه های رِدینگ و آکسفورد انگلستان است. وی اکنون مدرس دانشگاه آکسفورد و پژوهشکده‌ی علوم شناختی در ایران است.


📌ثبت‌نام علاقه‌مندان داخل ایران👇
🔅@rumi_ir_bot
🔅https://lms.rumi.ir/courses/21/991010110

📌ثبت‌نام علاقه‌مندان خارج از ایران👇

💰 شهریه: $20
💳 شماره حساب:
IBAN: TR69 0001 0013 0685 6705 7550 02
به نام: MARYAM MOOSAVI


📌اطلاعات بیشتر👇
👤@rumi_lms_support
📱09199020984
☎️021_88253719


@sorooshemewlana

✳️ نشست ششم الهیات استعاری دکتر حسین دباغ

✳️ صبح شنبه ٢٣ ژانويه (ساعت ۱۰ و نیم صبح شنبه ،به وقت كاليفرنيا و ساعت ١٠ شب شنبه ٤ بهمن به وقت تهران)

https://us02web.zoom.us/j/82668708803

🎙 الهیات استعاری (6)
👤 حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
Jan 23, 2021
#الهیات_استعاری

@bonyadtowhid
🆔 @Hossein_dabbagh

🌱 الهیات استعاری (6)
👤حسین دباغ
مدرسه مولانا و بنیاد توحید سن حوزه
Jan 23, 2021
#الهیات_استعاری

فیلم این سخنرانی در یوتیوب | آپارات
صوت این سخنرانی

@bonyadtowhid
🆔 @hossein_dabbagh

✨چرا فلسفه اخلاق مولانا برای زیستن در این عالم مناسب نیست؟


حتی زمانی که مولانا درباره ظلم صحبــت می‌کند، آن را به «درون» آدمی نســبت می‌دهد و چندان ســراغی از آن در «بیرون» نمی‌گیرد.
بــرای رفع ظلم در نظر مولانا بهتر اســت درون خود را اصلاح کنیــم تا به اصلاح اجتماع بپردازیــم.

در حقیقت مولانا اساساً به عدالت به‌عنوان یک امر اجتماعی نگاه نمی‌کند. سبب آنجاست که اخلاق مولانا، محتمل تحت‌تأثیر اخلاق صوفیانه زمان خود، یک اخلاق فردگرایانه اســت و به همین جهت تأکید او بیشتر بر بهسازی فردی اســت تا اصلاح اجتماع.


📌برشی از مقاله حسین دباغ با عنوان "مولانا و «غیبت» عدالت اجتماعی"

🔖 متن کامل این مقاله را می‌توانید در شمارۀ نخست نگاه آفتاب، بخش سنجه بخوانید👇

▫️دریافت نسخه چاپی
▫️دریافت نسخه الکترونیکی

📌اطلاعات بیشتر:
📱09196721586

#فصلنامه_نگاه_آفتاب
#نگاه_آفتاب
#عدالت_اجتماعی
#اخلاق
#مولانا

@Negahe_Aftab

رویکردهای دوگانه به تاریخ فلسفه در گفتگو با حسین دباغ
فلسفه تحلیل است نه تقلید
کاوه رهنما؛ روزنامه اعتماد؛ شماره ۴۸۴۹ -۱۳۹۹ دوشنبه ۶ بهمن

مشهور است که تاریخ فلسفه از خود فلسفه جداشدنی نیست و نمی‌توان فلسفه را بدون یادگیری تاریخ آن فرا گرفت. البته برخی جریان‌ها و نحله‌های فلسفی در این تعبیر مشهور مناقشه می‌کنند، یا فی‌المثل در میان شماری از رویکردها به ویژه در حوزه فلسفه تحلیلی،تفکیک فلسفه از تاریخش با شدت و حدت بیشتری صورت می‌گیرد، یا چنان که در حوزه فلسفه قاره‌ای(اروپایی) مرسوم است به تاریخ فلسفه بها نمی‌دهند. در هر صورت آموزش فلسفه در ایران به ویژه در دانشگاه‌ها عمدتا مبتنی بر تاریخ فلسفه است یعنی برنامه‌ریزی تحصیلی و آموزشی فلسفه برای دانشجویان براساس تاریخ فلسفه از ابتدا یعنی یونان باستان تا دوران معاصر صورت گرفته است. متناسب با این شیوه برنامه‌ریزی کتاب‌ها و آثاری نیز ترجمه و تالیف شده است. حسین دباغ،پژوهشگر و دانش‌آموخته فلسفه، فلسفه را در ایران و اروپا آموخته و به خوبی با شیوه آموزش فلسفه در این دو نظام آشنایی دارد ضمن اینکه خودش اکنون در اروپا به تدریس و پژوهش در حوزه فلسفه می‌پردازد. به مناسبت انتشار کتاب تاریخ فلسفه غرب آنتونی کنی، پرسش‌های زیر را با او در میان گذاشتیم...

متن کامل در صدانت
متن کامل در سایت روزنامه اعتماد
دریافت PDF از آکادمیا

🆔 @hossein_dabbagh

🗞 دولت عاطفی
✍🏻 حسین دباغ

شماره پنجم ویژه نامه پرسش روزنامه اصفهان زیبا: انفعال و سرگشتگی

ارنست رنان، مورخ و محقق فرانسوی، در سخنرانی معروفش تحت عنوان «ملت چیست؟» به زبانی استعاری میگوید حیات یک ملت به «رفراندومی هرروزه» می‌ماند همانطور که حیات یک نفر در گرو خواست دائم وی به ادامه زندگی است. من در اینجا قصد دفاع از سخنان ملی‌گرایانه رنان را ندارم اما استعاره او را تا حدی راهگشا می‌دانم. ملتی که «روزانه» در پی کشف تمایلات و تعهدات خود برای ادامه «زندگی مشترک» نباشد رفته‌رفته بیرمق و خموده میشود و پیوندهایی که آن ملت را به هم متصل کرده است سست و ضعیف. بیرمقی و سستی آنگاه ممکن است انفعال آفرین باشد...

دریافت مقاله از academia
دریافت کامل این ویژه نامه از صدانت

@esfzibanews
🆔 @hossein_dabbagh