محبوب په هر چا مهربان خو نه وي
نصیب دَ هر سړي ودان خو نه وي

که تاته ګوري، ورته بیا بیا ګوره
دَ هر عاشِق سره جانان خو نه وي..

#زارا__Zara

هر انسان کې څه نه څه ښکلا وي خو پېژندګلو يې په انسان پورې اړه لري. زما په نزد حسن/ ښکلا subjective او relative دے، هر چا لپاره بیله بیله معنه لري، د هر چا په نزد د حسن بیل بیل معیار وي، او د زمان او مکان د بدلون سره ددې په اړه تصورات بدلیږي.
زارا

د کتاب په هره پاڼه کې، یو نوی فکر، یوه نوې مفکوره، او یوه نوې نړۍ شتون لري...:)

‏لکه تسبې د چا د تار د دانو قید کښې نه یم
ما لکه ساز وتې له تاره زندګي کړې ده

"سائل صاحب"

ته راسره وې تندرونو په ما هېڅ نه کول
خو چې ته لاړې د باران څاڅکي مې هم وژني.
#همیم
🥀

ژوند به وي، احتياج به یې، خو څوک به دې ناز نه اخلي
نه مې درته وې چې خلک نه دي لکه زه داسې

#همیم

له ژونده په پوره معنا خوند واخلئ
له دردونو، له غمونو، له خوښیو او د ژوند د هر پړاو مزه وڅکئ؛ ځکه چې همدا هره شېبه بیا نه تکراریږي او باید په هره شېبه کې مو په خپل زړه ژوند کړی اوسي او پښېمانتیا ته مو څه نه وي پریښي؛ نو ژوند وکړئ او همدا اوس یې وکړئ .

د ژوند ټولې هغه ورځې چې ستا د مسکا زرینې شېبې پکې نه وي بې رنګه دي....)

‏ته ښکلې نه وې، ته تاثېر لرونکې وې، مثلا لکه هنري اثر، مثلا لکه طبیعت، مثلا لکه یو انقلاب.

که د نړۍ ټول ساعتونه ودریږي، زما زړه به یوازې ستا د مینې د ټال لپاره ټک وهي...)

ما سره دې دنیا کې هېڅ هم نشته، ماسېوا ستا له سترګو او زما له غمه،

نزراقباني

غونډۍ
زه غونډۍ یم د لوی غره بیخ کې ولاړه
شا او خوا رانه اغزن بوټي را تاو دي
د اسمان له قهرېدلي غږ راڅاڅي
د سرو وینو سور بخونه اورښتونه
د وريځو له نفرته ډک آهونه
زه غونډۍ یم د لوی غره بېخ کې ولاړه
شا او خوا رانه اغزن بوټي را تاو دي
زه هم تږې، هم مې ساه سینه کې بنده
نه د سیند تر اوبو رسم، نه د نرم باد څپو ته
له هر څه یمه محرومه، له هر څه نه لرې پاتې
نه پوهېږم دښمنان مې ولې ډېر دي
دوی ته ولې لکه زهر داسې ښکارم
ته وا مرګ یم او له دوی مې ساه ویستلې
هره خوا راته سور اور ده، هره خوا مې زړګی چوي
نه پوهېږم چې به کوم لوري ته درومم
د دښمن که د رقیب لوري ته درومم
زه غونډۍ یم د لوی غره کې ولاړه
شا او خوا رانه اغزن بوټي راتاو دي
زه هم غواړم چې د سیند څپو ته کېنم
د نري شمال څپو ته موسکا وکړم
د وحشي بوټو په منځ کې تا راتاو شم
د صحرا لویه لمن کې نڅا وکړم
زړه مې غواړي د ولاړ غره نه هم پورته
د اسمان په کنارو کې منډې وکړم
د باران له پاکو څاڅکو مزه واخلم
خو حیرانه یم چې هر شی مې دښمن دی
دا هر څه رانه په زور او جبر اخلي
زه بې وسه او بې لاسو
زه غونډۍ یم د لوی غره بېخ کې ولاړه
شا او خوا رانه اغزن بوټي راتاو دي

تا ښځينه غواړم،
ځکه تمدن ښځينه دی
شعر ښځينه دی
د غنم ساقه
د عطرو ښيښه
حتا پاريس ښځينه دی
او بيروت د خپلو ټولو زخمونو سره – سره ښځينه دی.
ستا دې قسم وي پر ټولو هغو چې غواړي شعر ووايي، ښځه اوسه
ستا دې قسم وي پر ټولو هغو چې غواړي خدای وپيژني، ښځه اوسه!

#نزار_قباني
#ژباړه

په ژوند کې مې تر ټولو ستره شتمني دا ده چې ستا په یادونو کې یوه شېبه ژوندی پاتې شم...)

مطالعه د هغه پله په څېر ده چې تاسو له ناپوهۍ څخه پوهې ته اړوي..:)

تر ټولو بده خبره دا نه ده چې موږ په مینه کې ناکامه شو،
بده دا ده چې د ناکامۍ له وېرې د مینې جرئت ونه کړو. مهمه دا نه ده چې موږ څومره وخت یو ځای تېر کړی،
بلکې دا ده چې هغه ښکلي شیبې څومره ژورې او پیاوړې وې چې موږ له یو بل سره شریکې کړې.
تلپاتېتوب د وخت په بې پایه جریان کې نه دی پټ، د یوې شیبې په ژوروالي کې پروت دی.

ــ مراکشي لیکواله فاطمه مرشید
#ژباړه

مینه هغه وخت اوج ته رسېږي چې ښځه خپل ضد پرېږدي او سړی خپل غرور.
ــــــ ترکي وینا
ــــــ ژباړه

باد
د واورې نازک بڅري
د تیارې له غېږې
تښتوي
لغړې څانګې او سیوري رېږدي
د څراغ رڼا
لکه د کوم مین
د رنځورو سترګو
زېړبخونه نیمګړې منظونه
وېښه ده
شپه ساړه شپېلکي ته غوږ ده
لار، دېوالونو، سپی او کوڅه
جلا جلا ولاړ دي
لوګی لکه په چا چې سر وګرځي
غېږه غېږه هر لور ته ړنګېږي
تمامېږي
عمان نیازی

میرے دِل میں ہر وَقت تُمہاری خوشبو بَسی ہوئی ہے۔۔