په دې نړۍ کې زمونږ ټولو ترمنځ
مشترک ټکی دادی!؟؟
چې ټول دیو له بله استفاده کوو
خو! ځینې یې بایلې او ځینې یې ګټې.
ویکتور
🖋️: شعور

«راتلونکی نه لرم، حتا اټګل هم نشم کولی چې څه به را باندې راشي. تېر ته په ور کتلو هم ډارېږم. تېر مې له دومره بدبختئ ډک دی چې یوازې را یادول یې زما د زړه د ټوټه ټوټه کېدو لپاره بس دی»
شعور

ستا دروند بار ستا له خالي کولمو پرته بل هېڅوک نشي پورته کولی، نور ټول یوازې ستا په کیسه ځان پوهول غواړي او بس! .
"نجیب محفوظ"
✍️: شعور

یو ورځ به موږ خپل ژوندون وګورو او ومومو چې د نورو سره موجودیت سره سره موږ ټول عمر یوازې وو.
فرناندو پیسوا
شعور

يو وفادار ملګری
د لسو زرو خپلوانو څخه هم زيات ارزښت لري
عليزي

دا د افسوس وړ ده چې د یو ښه وطنپال کیدو لپاره باید د نورو انسانانو دښمن شي.
🖋️: عليزي
ولټیر

که موږ د تیر او اوسني وخت ترمنځ شخړه پرانیزو، نو موږ به ومومو چې راتلونکی مو له لاسه ورکړی دی.
وینسټن چرچل
🖋️: عليزي

د نړۍ په ګڼه ګوڼې کې د انسان تر ټولو لومړی کار، لومړی خپل ځان موندل دي.
خلک وایي له انسانانو د دردونو تر تېرولو وروسته شریف او پاک خلک جوړېږي، خو درواغ دي؛
درد فقط انسان بې‌رحمه کوي

د انسانیت د ژغورلو لپاره باید یو څه وشي! یوه غوره نړۍ ممکنه ده!
فیډل کاسټرو
عليزي

هیڅوک نشي کولی چې ډیر وخت باغي پاتې شي پرته له دې چې په یو مستبد واکمن بدل شي.
لارنس ډریل
عليزي

‏د انټرنېټ تر بندښت پورې!
په عثماني خلافت کې د ۱۷ او ۱۸ مې پېړۍ پر مهال لسګونه کلونه د دې پوښتنو په شخړه تېر شول: پوځي یونیفورم روا دی که نه؟ د چاپ ماشین، برښنا او تلیګراف کارونه د کفر سره مشابهت لري که څنګه؟ د معاصرې درملنې او ساینس پایلې حلالې دي که نه؟ همدغه بې ګټې بحثونه او داخلي شخړې وې چې د کفري یرغلګرو لپاره یې زمینه برابره کړه او خلافت یې له واکه وغورځاوه. له بده مرغه نن هم هماغه ترخه تجربه تکرارېږي.
نن انټرنېټ ـ چې د ټکنالوجۍ روح بلل کېږي ـ د حرمت او منکراتو په نوم بندوو. دنیوي زده‌کړې مباح ګڼو، خو د ښځو تعلیم ته بیا د "حرام" کرښې راکاږو. دا ډول تناقضات زموږ د زوال اصلي لاملونه دي. تاریخ د عبرت لپاره دی، که نه پایله یې بیا هغه ده: وروسته پاتې کېدل او بې‌سرنوښتي.
علیزی

غؤاړم چې دا شاوخؤا مې ټول خلک چوپ شي. اړتیا لرم،چې ټول موجودات چوپتیا ته لاړ شي؛ تر څو د زړۀ دغه ؤېرونکی شور هم پای ته ؤرسېږي.
کامو

"غؤاړم د یؤې اوږدې مودې لپاره ؤیدۀ
شم؛
ترڅو هېر کړم چې زۀ څوک یم اؤ څۀ پیښ شؤي دي!"

دوستویفسکي:ډېر کله داسې کيږي؛چې تۀ د خلکو پۀ منځ کې ناست يې، خو ستا روح پۀ چغو ؤي. درته ؤايي، چې دا ځای زما ځای نۀ دی، زما لۀ دې نړۍ سره هېڅ تعلق نشته.

که پیسې ونه لرئ بې وزلي نه ده، خو که ارمان او هدف ونه لرئ په ریښتیا بې وزلي یاست.
رندی ګیج

فکر نۀ کؤم چې د غربت اؤ فقر پۀ رقم دې، کوم بل څۀ د انسانانو دومره ډېرې هیلې اؤ ؤړتیاؤې ؤژلې ؤي.

او په آخیر کې موږ ټول په هغه بلا بدلیږو؛ چې په ماشومتوب کې به ترې ویریدلو.

ددې ستړې زندګی همدا اوصول دي
ټيټو جګو ته به غر غوندې ولاړ يې

نزار قباني وایي؛
یو چاته توجه کول تر محبت ورکولو مهم دي.
که یو څوک ماته د توجه کوونکي او محبت کوونکي ترمنځ د انتخاب اختیار راکړي، نو زه به هغه څوک وټاکم چا چې زه په خپله توجه د ځان خواته متوجه کړی یم!

احمقان د احمقانو له دفاع پرته بل کوم کار نه لري. دنیا د احمقانو جنت دی!