📚 Ibratli Hikoyalar 📚
18K subscribers
6.95K photos
3.25K videos
44 files
16.4K links
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...


Hamkorlik va reklama uchun 👇👇

@Bronzam

.



.



.



.



.





.
Download Telegram
Лекин качонлардир барибир уз хаёти-мни узим куришим керак. Ака, бизда киз бола доим отаси, акаси, эрига ито-атда яшаши керак деган акида бор. Ха, киз бола уларни хурмат килиб, олдила-рида бош эгиб яшаши керак. Лекин киз болани мустакил фикрлашга, карор ка-бул килишга хам ургатиш керак экан.
Мен каби хаёт зарбаларига дуч келга-нида эсанкираб колмаслиги учун хам киз болани бир оз катъиятли килиб тарбиялаш керак экан.
Бу гаплар кандай килиб тилига келди, Гулширин узи хам хайрон. Норозилигу кувончини хам жимгина ичига ютади-ган синглисининг гаплари Умарни хам хайрон колдирди. Агар биров синглинг шундай деди деса, асло ишонмаган бу-ларди. Аммо каршисида утирган синг-лисидан эшитаётганини асло рад этол-майди.
- Мен бор эканман, шу ерда турасан, - акалик орияти кузгаб кетди Умарнинг. Хеч каёкка кетмайсан.
Гулширин туликиб кетди. Уни химоя кила оладиган шундай акаси борлиги-дан калби гурурга тулди.
Аммо эртаси куни содир булган вокеа ака-сингилнинг режаларини буткул пучга чикарди.
Гулширин кечки овкатни осиб куйиб, мижозларидан бирининг буюртмасини тезрок битказиш учун утирган эди. Эшикнинг шараклаб очилганидан чучиб тушди. Ранги бугрикиб кетган, кузлари-дан ут чиккудек булиб янгаси шахд би-лан кириб келди.
- Ассалому алайкум, янга! Чарчамай ишлаб келдингизми? - Гулширин урни-дан туриб янгасига пешвоз чикди. Лаб-лари пир-пир учаётган янгаси жахл би-лан уни туртиб кетди. Яна нима булга-нини билолмай хайрон колган Гулширин довдираб колди.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25👍7🔥2
Янгасининг ишхонаси-да бирор кунгилсизлик утдимикан? Узига келиб олгунича кузига куринмай тургани маъкул. У болаларини ёнига чакириб, улар билан ошхонасига утди. "Жим утиринглар, келинойингларнинг боши огрияпди" деди. Шурлик болалар, кузлари мултираганча жим утиришди. Гулширин ахён-ахёнда ошхона дераза-сидан ховлига куз ташлаб куйди. Бир оздан сунг акаси хам келди. Сал утмай янгасининг баланд-баланд овози эши-тила бошлади. Акаси уни босишга ури-нар, аммо бефойда эди. Янгаси баттар авжига чикаётганди. Гулширин бугунги жанжалга хам узи сабабчи эканини кунли сезиб, юрагини бир нима гижим-лагандек булди. Жанжаллашаётган эр-хотиннинг уртасига тушиш учун улар турган хона томон юрди.
- Синглингиз нега уйдан кувилганини биласизми? - янгасининг овози уйни ту-тиб кетганди. - Дадангиз олиб берган уша уйда фохишахона очиб, кушмачи-лик киларкан. Овсинига узи мижоз то-пиб бераркан. Бу писмик синглингиз узини куй огзидан чуп олмаган килиб курсатиб, одамларнинг рахмини келти-рмокчи булади. Уйимни нахсга бостир-ди.
- Учир овозингни! Хар нарсани билиб-билмай гапираверасанми? Синглим ха-кида бундай дема!
- Намунча уша сингилчангизнинг ёнини оласиз? Сизнинг урнингизда бошка ака булганида бу иснодга чидай олмасди. Шу бехосият синглингизни деб кизла-рингизни хеч ким сурамай куяди. "Аммаси кушмачи экан" деб хамма ку-лини бигиз килиб курсатади.
- Янга, бас килинг! - Гулширин чинкириб юборди. Жанжаллашаётган эр-хотин унинг кириб келганини сезмай колиш-ганди. - Бас килинг, янга! - какшади Гулширин. Уйингиздан кетишимни истаётган булсангиз шундок хам кета-ман. Лекин тухмат килманг. Худодан куркинг, янга!
- Тухмат килаётганим йук. Шахарда хамманинг огизда шу гап. "Кимсан, Умарнинг синглисм кушмачи экан, кай-нонаси билан эри шунинг учун уйдан хайдаб юборган экан" деб гапиряпти хамма. Шамол булмаса дарахтни учи кимирламайди. Беайб булсангиз эрин-гиз нега оркангиздан келмайди?
- Сизга ухшаб оёги билан эмас, тили би-лан юрадиганлар уни хам йулдан озди-ради.
- Хам гарлик, хам пешгирлик экан-да! - баттар овози баландлади янгасининг. Энди кандай килиб бош кутариб юра-миз? Шарманда!
- Учир овозингни! - Умар чидаб турол-мади, хотинининг юзига тарсаки туши-риб юборди.
- Ака, керакмас! - акасининг кулига ёпишди Гулширин. - Мени деб янгам би-
лан яхши-ёмон булманг.
- Илон! - аламдан кичкирди янгаси. - Узингнинг рузгоринг бузилгани етмага-ндай меникиниям тузгитмокчимисан? Сенга уйимдан жой бериб шунга лойик булдимми хали? Йукол уйимдан!
- Хайдамасангиз хам кетаман, - наинки овози, бутун вужуди калтиради Гулши-риннинг. - Факат акамга захрингизни сочманг. Мени нима десангиз денг, ле-кин акамни айбламанг


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤34👍7🔥5
Нарсаларини йигиштиришга куп вакт кетмади. Зеро, болаларининг кийимла-ри-ю, узининг икки сидра куйлагидан бошка хеч нарсаси йук эди. Уни хеч ким хатто аламини босиш учун устма-уст арок стпкараётган акаси хам тухтатма-ди. Негаки, синглиси бу хонадонда ко-ладиган булса бундан баттар кунлар тушишини биларди. Ховли турида сало-бат тортиб турган, илгари хар кургани-да бир гурурланадиган икки каватли иморат шом крронгисида кузига бойуг-лининг уясидек хунук куриниб кетди. "Бир кориндан талашиб тушган, ота-онамдан колган ёлгизгина ёдгорим сиг-маса, бу касрни нима учун курдирдим?"

- Хаммасига кунгилчанлигинг сабаб, - хам рахми келиб, хам жахли чикди ду-гонаси Нигоранинг. - Бир енгилтак аёл-нинг айбини яшираман деб узинг мана бу кунларга тушиб утирибсан.
Акасининг уйидан чикиб кетган Гул-ширин оёги кандай килиб дугонаси Ни-гораникига етаклаганини узи хам бил-майди. Болаларига кечки овкатни еди-
риб, уларни ухлашга тайёрлаётган Ни-гора кутилмаганда эшиги такиллагани-да хайрон колди. Одатда, бу пайтда хеч ким уларнинг эшигини чертиб келмайди
Эшикни очдию, бир хайрати ун булди. Чарчаганиданми ё гамданми, кузлари ич-ичига ботиб кетган дугонаси Гулши-рин икки боласи эшик ортидан саргай-иб турарди.
- Гулширин сен?...- кутилмаган мехмон-нинг ташрифи Нигорани чиндан хам ажаблантирди. Кундузи куй суйиб ча-кирса хам вакти йуклигини бахона ки-либ келмайдиган дугонасининг бемаха-лда, боз устига икки боласи билан ке-лиши хайрон колдиргани рост.
- Хеч нарсв сурама, - Гулширин деворга суянди. - Ё кайтиб кетайми?
- Кизикмисан, кир. Кани, болалар сиз-лар хам киринглар.
Нигора чакконлик билан дастурхон тузади, ахён-ахёнда кузлари бир нук-тада котиб колган дугонасига зимдан куз ташлаб куйди.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33😢7🔥1
Бу ташриф ортида бир кунгилсизлик ётганини билса-да, сурай олмади. Сарвар ва Мадина хам онасининг кузига мултираб тикилиб, бир четда кунишибгина утиригибди. Ни-гора уларга овкат сузиб берди, лекин иккови хам кошикка кул теккизмади. "Нигора уларга буш хонада жой солиб берди: "Сизлар ётинглар, аянг хам кела-ди хозир". Кейин дугонасининг ру-парасига утирди. "Кани, гапир, нима булди?"
Гулширин кейинги вокеаларни гапириб берди. Бу кургуликлар шу кадар толик-тирган элики, хатто куз ёш тукишга хам холи йук эди.
- Кимни химоя килмокчи булдинг? - ту-такди Нигора. - Сен болаларинг билан курмаган азобинг, эшитмаган тухмати-нг колмади. Уша овсининг эса "яллама ёрим" килиб юрибди. Хушторига уйинг-ни арзон-гаров соттириб, узи уша уйда маза килиб яшаяпти. Эсингдами, "овси-нингни кадам олиши бошкача" деб сен-га олдин хам айтгандим. Ушандаям уни химоя килгандинг. У шунчалик беор эканки, хушторинг хотини жанжал кил-иб борса, "кулингиздан келганини кили-нг. Эрингиз билан эрга тегмасимдан олдин бир-биримизни севамиз" депти. Камига, "уйимга бостириб кирди" деб милицияга арз килибди. Бечора аёл ке-чирим сураб зурга кутулибди.
Бу гапларнинг Гулширинга кизиги йук эди. Хоргин нигохларини Нигорага тик-ди:
- Нигор, менга яшаш учун жой керак. Ёрдам бер, илтимос...
- Менинг уйимда яшайверасан, - унинг гапини кесди Нигора. - Биласан, эрим икки йилдан буён чет элда. Келгунича икки дугона бирга яшайверамиз.
- Йук, - бош чайкади Гулширин. - Мени деб сенга хам гап тегишини истамай-ман. Огзи билан юрадиганлар "кушма-чини уйига киргизибди" дейишади.
Нигора жим колди. Дугонасининг кай-сар феълини яхши билади.
- Майли, сенга ёрдам беришга харакат киламан. Укамнинг бир ошнаси оилавий ётокхонанинг коменданти. Укам илти-мос килса йук демас.
- Рахмат сенга, - синик жилмайди Гул-ширин. - Хамма якинларимдан бирин-кетин айриляпман. Сендан хам жудо булишни истамайман.
Нигора дугонасини жимгина кучди. Коллежни биттирибок турмушга чикиб кетган, кайнонасининг зугумларига рузгор ташвишларидан бошка нарсани курмаган дугонаси икки бола билан хаёт зарбаларига дош бера олармикан?


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥41❤25😢17👍4
🌤Aссалому алайкум. Пайшанба тонги муборак бўлсин 👍

Асл саодат нафас олиб турган ҳар онимизга шукр қила олишдир...
Шукр ва зикрга бой кун бўлсин!

Янги кунингиз мазмунли ўтсин 🤲

Соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
Қалби гўзал бўлган,
Севимли азиз мухлисларимиз учун ажойиб гулдаста!🤗😍

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🥰5❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Аёлнинг аёли ҳам бор, айёри ҳам бор.
Эркакнинг кераги ҳам бор, керак эмаси ҳам бор...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤6👍2
Кутмаган жойингиздан бойлик, рисқ ва барака оқиб келади...

Эримни иши юришмаётгани ва кетма-кет омадсизликларни кўриб эркак кишига нақадар қийинлигини тушуниб етган вақтларим.

Шу пайт қаердандир бадавлат қўшни хотин келиб қолди. Юзимдаги маҳзунликни сабабини сўраганда бироз эримни ишлари юришмаябди дегандим, шу заҳоти кулимсираб нахотки буни ечимини билмасангиз деб бир дуони ўргатди.

Ўшандан бери ҳар куни эрталаб ва кечқурун 3 мартадан ўқиб юраман. Бойлик, бахт, омад эримнинг юрган изидан қувиб юрадиган бўлди. Бу дуони ўқилиши шундай... Давоми👇
❤10👍1
Сиз кимга ўхшайсиз?
Расмга қаранг ва бирини танланг

💭 Сиз танлаган расм сизнинг онг остингиздаги оғриқ ҳақида нимани айтади?

Яширин ҳис-туйғуларингизни билишни истайсизми?
👇 Жавобни олиш учун танланг!
❤2👏2
#Ҳаётий ҳикоя

ТАРБИЯ

Болалигимда дадам мени «фариштам» деб атарди.
Бунга опамнинг беғараз рашки келиб, нега мен фаришта эмасман деб сўрарди.
Дарҳақиқат, опам мендан гўзалроқ, меҳнаткаш, озода, эгнига гард юқтирмай юрарди.
Мен бўлсам қоп-қора жингалак сочларимга чанг қўниб, кенг ҳовлининг бир четида, ўт- ўлан, қурт-қумурсқа билан суҳбатлашиб, одамлардан ўзимни олиб қочардим.
   Дадам опамга, албатта, фариштанинг опаси ҳам фариштада, дерди.
Қулоқларимга эса сенинг руҳинг пок, ҳақиқий фариштам дея пичирларди.
Бу ҳол кўп - кўп такрорланарди.
Аммо, дадам мени ёнига олиб бирор маслаҳат берганларини ёки насиҳат қилганларини эслай олмайман. Ҳатто аям ҳам.
Улғайдим, озми - кўпми ҳаётий тажрибага эга бўлдим.
Қаерга борсам, ота-онам шарафига раҳмат айтишди, берган тарбияси мукаммалигини кўп такрорлашди.
Ҳар бир қиз учун шарафли бўлган: отасидан раҳмат эшитиш бахтига ҳам эришдим.
Катта тажрибага эга устозим мендан сўради:
– Ота - онангиз қандай насиҳатлар қилган, келинг тарбия ҳақида гаплашайлик.
    Ўйлаб қолдим, шу вақтгача доим ўзим маъқул деб билган ишни қилган эканман, улар қаршилик қилишмаганлар, хато қилсам, сенга ишонамиз дейишган, холос.
Бироқ доно отам менга бутун тарбияни, мана шу мукаммал тарбияни биргина «фариштам» деган сўз билан онгимга сингдирган экан!

Каминабегим.


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤31🔥3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💄Sevimli ayol bolish uchun endi psiholog maslaxati shart emas ozingizni seving va tez kanalga azo boling.... 💄

💄Hanumka ozini sevgan ayollar kanali 💄

Kanalga ulanish 👇👇👇👇👇

https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi
https://t.me/+8DprxmITk1szMDJi
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤4
​МЕҲРИБОН


Собира календарга қаради. Ўн еттинчи феврал… Эртага ўғли билан учрашади. Иккиларининг ҳам туғилган кунлари. 

Юрагини темир қўллар ғижимлагандек бўлди. Соғинган, жуда-жуда соғинган…

Уч йил муқаддам…

Собира ўзи пиширган тортнинг ўртасига биттагина шамча қадади. Ҳализамон ўғли Шерзоднинг шамни пуфлаб ўчиришини тасаввур қилди. Бир ёшга эндигина тўлган бола шамни ўчира олмайди, бу ишни дадаси билан аяжониси бажаришади. Кейин ҳақиқий байрам бўлади. Йигирма бир йилдирки, февралнинг ўн саккизи Собирани бир ёшга улғайтиради.

У туғилган кунини бир мўъжиза юз бериши керакдек кутарди. Ўтган йили ўша мўъжиза чиндан ҳам юз берди. Собира туғилган кунини туғруқхонада кутиб олди, туғилган кунида ўғли дунёга келди. Мана шунга ҳам бир йил бўлибди. Бугун биринчи қўшалоқ байрам. Она ва бола шодланадиган кун…

Эшик тарақлаб очилиб, ширин хаёллари тўзғиб кетди. Остонада кўзлари қизариб кетган, ранги оппоқ эри турарди. У қалтираб Собиранинг олдига келди. Хириллаб гапирди:

-Хотин, пулинг борми? Бер менга! Опчиқ пулингни!..

Собира кўзёшларини тийиш учун лабини тишлади.

-Дадаси, бугун ўғлингизнинг туғилган куни эди. Шунга дастурхонга ул-бул олиш учун озгина йиғиб қўювдим…

Эри бор кучи билан столни муштлади. Собира қалқиб кетди.

-Бер дедим, — яноқлари титраб деди Мавлон.

Собира кўз ёшлари тирқираб кетган юзини қўллари билан яширди.

- Бермайсанми?! Мана бўлмаса!

Мавлон бир зарб билан стол устидаги ҳамма нарсани синдириб ташлади. Идиш-товоқлар билан бирга кичкинагина торт ҳам ер билан битта бўлди. Кейинги зарба мушт шаклига кириб, аламдан кўзлари катта-катта бўлиб кетган Собиранинг юзига тушди. Ерга йиқилди. Мавлон унинг чўнтакларини кавлаб бор пулини олди-ю, ҳансираб чиқиб кетди. Собира бутун қолган шамчани ушлаб кечгача йиғлади. Бу Собиранинг ота-оналари сабр косасига томган энг сўнгги томчи бўлди. Қизлари билан набираларини табриклашга келдилару бу хонадондан буткул узилдилар. Суд ҳам бўлди. Гиёҳванд эр турмага, Собира боласини олиб отасиникига йўл олди.

* * *

«Тор қорнимга сиққан болам кенг уйимга ҳам сиғади»- дея олиб келинган Собира кенг уйга сиғди, лекин кенг кўнгилни топа олмади. Ўзга хонадонда яшаган қисқа муддат ичида жонажон уйидан қанчалар узоқлашиб кетганини ҳис қилди. Қулф-калитга эга чиққан келинойисининг қош чимиришлари, акасининг ўз болаларини панага тортиб ширинлик улашишларидан дод дегудай бўларди. Ёлғиз паноҳи – ота-онаси эртаю кеч меҳнатдан бўшамас, амал-тақал рўзғорнинг эндиликда яна икки оғиз қўшилиб янаям кўпайиб кетган камларини бутлашга ҳаракат қилишарди. Бир йил ана шундай ўтди. Туғилган кунларида аяси ош дамлади. Дадаси топган-тутганини дастурхонга тўкди. Акаси Шерзодга ўйинчоқ совға қилди. Кўнгилдагидек ўтаётган кичкинагина байрамнинг нохуш якун топишига ана шу ўйинчоқ айиқча сабаб бўлди. Акасининг тўрт яшар ўғли ўйинчоқни юлқиб олиб уйларига қараб чопди. Ҳозиргина шодлиги ичига сиғмай ўтирган болакай кўзида ёш билан атак-чечак қадамларини илдамлатиб, унинг ортидан қувиб келинойисининг хонасига кириб кетди. Собира билан ота-онаси ҳай-ҳайлаганча қолишди. Дам ўтмай аввал келинойининг шанғиллагани, кейин тарсаки товуши эшитилди. Собира болаларча шўхлик қилган жиянининг бундай жазоланишини кутмаган эди. Шерзодга ўйинчоқни акаси билан бирга ўйнашни айтиш учун ўрнидан турди. Лекин кейинги кўргани қалбига муз бўлиб қадалди. Келинойининг хонасидан лўппи юзларида ингичка бармоқларнинг излари қизариб кўриниб турган Шерзод йиғлаб чиқиб келди. Дераза ортида ўйинчоқни қучиб олганича болаларга хос бўлмаган заҳарханда кулганича акасининг ўғли қараб турарди.

Томоғи ғиппа бўғилди. Дастурхондаги ош оиланинг кичкинагина байрами каби совуди. Боласининг қучиб ётганича узоқ йиғлади. Ширингина бўлиб ухлаб қолган Шерзоднинг панжа изи тушган юзини силади, яноқларида қотиб қолган тиниқ кўз ёшларини кафти билан артиб олди. Ҳар қанча ситам ўзига бўлса чидар, боласида нима гуноҳ?!

Вақт ўтган сайин онасининг гаплари асосли туюла бошлади. Бу хонадонда омонатлигини ҳис қилаверди.

Совчи келди. Аввалги хотинининг тили ёмон экан, қайнонаси жанжаллардан безиб ажратиб юборибди. Собиранинг тили ёмонмас, яшаб кетиши керак. Фақат бо
❤28🕊1
ласи ота-онаси билан қолади, катталарнинг келишуви шундай!

Собира йиғлаб-сиқтаб ахийри рози бўлди. Шерзодни тез-тез олиб бориб турадиган, яна фарзандли бўлганида бутунлай олиб келишни ўйлаб кўрадиган бўлишди. Ўгай отанинг, янги куёвнинг феълини билмагунча онаси шундай йўл тутишга қарор қилди.

* * *

Янги хонадон аъзолари сомсапазлик қилишаркан. Уйларининг кўчага қараган биқинида иккита тандир ўрнатилган. Эри Икром эртаю кеч тинмайди, ука-сингилларини ҳам бир зум тиндирмайди. Харидорлари кўп, ясалган сомсалар уй ичидан чиқиб келаверади, Икром дурра ёпиниб тандир ичига бош суқаверади, онаси қип-қизил сомсаларни пуллайверади. Собира ҳам ишга киришиб кетди. Аввалдан чаққон эди, лекин бу хонадон аъзоларига етиб ишлаш учун янаям тиришди. Бу оиладагилар чумолидай ғимирлаб рўзғор бутлашар, жуда бой бўлмасаларда ўзларига тўқ эдилар. Икром бу хонадоннинг норасмий бошлиғи. Қаттиққўллиги учун ҳамма ундан ҳайиқиб турар, арзимаган айб учун ҳам аччиқ-аччиқ гаплар эшитишарди. Бир ҳафта ичидаёқ эрининг сўкишидан икки марта баҳра топишга улгурган Собира ўғлини олиб келмай тўғри қилганига ишонч ҳосил қилди. Лекин олдинги гиёҳванд эри олдида Икром фариштадек кўринарди. Аста-секин эрининг бироз тўпорилигига ҳам кўникиб кетди.

* * *

Икром билармикан? Бугун туғилган кунлари эканлигини эслармикан?! Ўзику майли, боласи келганида совға бермаса ҳам икки оғиз ширин сўзи билан кўнглини кўтариб қўярмикан?! Бу каби саволлар бугун ич-ичидан қайнаб чиқарди. Бу хонадонга келин бўлиб тушганидан бери ўғлининг ҳар келиши ҳам қувонч, ҳам ҳадикда ўтади. Биринчи келишида эри Икром Шерзоднинг кичкинагина бурунчасини бармоқлари орасига қисиб эркалаган бўлди. Аяжонисига эга чиққан одамнинг бу қилиғи болага аксинча таъсир қилиб йиғлаб юборди. Собира боласини қучиб олди, эри бир нималар деб ғўлдираганча ўрнидан туриб кетди. Шу-шу бола билан ўгай отанинг учрашувлари совуққина ўта бошлади. Лекин бугун туғилган кунлари, ҳеч бўлмаса болагинаси бугун бир оғиз ширин сўз эшитар…

Эри эрта тонгдан йўлга отланди.

-Кийимларимни тайёрла, бозорга тушиб майда-чуйда қилиб келаман.

Қувонганидан ўрнидан туриб кетди, туғилган кунлари байрам бўларканда. Лекин кейинги сўзлар уни жойига михлаб ташлади.

-Соат тўртга уч юзта сомсага буюртма бор. Пиёзни тўғраб қўйинглар, мен тоза ун билан гўшт олиб келаман.

Дадаси билан аяси кундузи келишади, уйлари узоқ, кечга қолмай қайтишади. Демак туғилган кун, боланинг кўнгли деган гаплар пуч орзу, етиб бўлмас армон...

Ўйлаганидек қайнонаси, қайнсинглиси билан тушгача сомсага уринишди. Кўзи йўлда бўлди. Эшик тақиллаб аввал Шерзод, кейин дадаси билан аяси кўринди. Сакраб кетди. Югуриб бориб боласини қучиб йиғлайверди. Қайнонаси меҳмонларни ичкарига бошлади. Ота-онаси билан ҳол-аҳвол сўрашиб яна боласига талпинди. Катта бўлиб қолибди, қош кўзлари бобосини эслатади, тиллари бурро, шеърлар айтишни ўргатишибди. Хонасига олиб кириб бошқатдан бағрига босди. Яна йиғлади, боласини ҳидлаб-ҳидлаб йиғлади.

Вақт шувиллаб ўтди. Чой ичишдию овқатга ҳам қарамай қайтиш ҳаракатига тушишди.

Ҳозир боласи кетади, кетиши керак, шарт кетиши! Қайнонасидан нажот кутди. Бир оғиз қолақолсин деса-чи, бир кунгина болагинасини бағрига олиб ётса-чи?! Мулозаматни ўрнига қўяётган қайнона ўғлининг рухсатисиз бу ишни қилолмайди, хонадонида ўгай набира эмас, ўзининг авлоди чопқиллаб юриши керак!

Шерзоднинг камзулчаси тугмаларини ўтказа бошлади. Ҳозир икки тугмани ўтказса бўлди, бола ташқарига чиқади, кейин олиб кетишади. Қўллари титраб тугмаларни қайтадан ечди. Онасининг бу иши сабабини тушунмай турган бола бийрон тиллари билан гапирди:

-Ая, туйма ўтказишти билмайсизми? Мана-мана, мен қандай ўтказишти биламан.

Бола худди қойил қилиб қўйгандек жилмайиб турарди.

Кўз ёшлари қуйилиб кетди. Яна Шерзодни қучиб олди. Айвон деразаси ортида бу ҳолни кузатиб турган ота-онаси билан қайнонаси оғизда хайрлашсаларда, ичларидан зил кетаётгандилар. Тақдир, иложи йўқ…

Эшикка етганларида бола ҳам аяси қолишини англаб йиғлай бошлади. Бобоси билан бувиси уни эркалаб кўтариб кетишди. Яна ишга ўтирдилар. Пиёзмас, ўзининг юрагини тўғради гўё. Пиёз аччиғидан минг карра аччиқ кўзёшлар милт-мил
❤38😢3
т оқди.

Эшик очилиб эри кириб келди. Бир қоп ун билан, битта қутини машинадан туширди. Афтидан туғилган кун ҳақида эсламаган ҳам. Йўқса ўгай боласига бўлмаса ҳам жуфти-ҳалолига кичкинагина совға кўтариб келарди. Совғаси ҳам бошини есин, боласининг дарди қалбини тилимлаб ташлаяпти.

Нигоҳларини ерга қадаганча лабини тишлаб ишини қилаверди.

- Нега мени кутмай меҳмонларга жавоб бериб юбординглар, -деди Икром онасига қарата.

-Шошилишаётган экан, кеч қолишмасин деб…

Эри қутини очди. Ичидан ростмона автомобилдан сал кичикроқ ўйинчоқ машина чиқарди.

-Қани тойчоқ, кел буёққа.

Эшикдан Шерзод чопиб кирди. Икром болани даст кўтариб юзларидан ўпди.

-Мана бу туғилган кунингга совға, ўғлим.

Собира ялт этиб эрига қаради.

Икром гапини давом эттирди.

-Даданг билан аянгни бекатда кўриб қолдим. Шунча қистасам ҳам қайтишмади. Камига Шерзоджонни ҳам олиб кетмоқчи бўлишди. Уларга ҳам айтдим, сизлар ҳам эшитинглар, Шерзоджон бугундан бошлаб шу уйда яшайди!

Собира ҳўнграб йиғлаганича боласи билан Икромни қучиб олди. Ун гарди қўнган эрининг чопонига ёшли кўзларини суртди.

Аброр Зоҳидов

https://t.me/joinchat/AAAAAFXIt8kZwDUlbwdREg

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤48😢23🔥6👍5👏5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Бугунги кунимиз ҳам поёнига етмоқда қадрлигим!
Бугун баъзиларимиз учун хурсандчилик, кулгуларга бой ўтди. Баъзиларимиз учун эса, балки, аксинча...

Кимдир бироз аввал оила даврасида ўтириб, ич-ичидан оиласи ёнидалиги учун ҳамдлар айтди.
Кимдирлар эса, балки яна оила даврасидан узоқда.

Балки, бугун кимдир анчадан бери кўрмаган қадрдон дўсти билан мириқиб суҳбат қурди.
Кимдур эса аксинча, балки дўстини йўқотди.

Балки, кимдир ҳозиргина фарзандини юзидаги кулгуни кўриб, юзига табассум югурди.

Кимдур бугун кўчада танимаган инсонига бирон яхшилик қилди-ю, шундан қалби ёришиб кетди.

Балки, кимлардир иш, уй, рўзғор ташвишлари билан елиб-югуриб, ўзига эндигина вақт ажратди.

Кунимиз қандай ўтмасин, Яратган Эгамизга бизга бераётган ҳар бир куни, неъматлари учун доим шукур қилувчилардан бўлайлик.
Чунки, шукур қилувчилар ва чиройли сабр қилувчилар, Жаннат билан сийланадилар.
❄️
Тунингиз хайрли бўлсин қадрлигим...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤11👍5
#ХАЙРЛИ_ТОНГ

Ассаламу алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ! ❄️

🌥 Жума тонги муборак
бўлсин!

Сиз ва бизларни соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!

Ҳамиша Аллоҳнинг паноҳида бўлинг 🤲🏻

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3🥰2
Агар сизда олти хислат топилса, бошқалар билан муносабатингиз гўзал бўлади

1. Агар кимнидир яхши
кўрсангиз, унга «Сизни
яхши кўраман» дейишлик.

2.Агар хато қилиб
қўйсангиз «Кечиринг» дейишлик.

3. Агарда сизга хизмат қилишса, унга «Рахмат» дейишлик.

4.  Агар бирор нарса сўрамоқчи бўлсангиз, «Илтимос» дейишлик.

5. Ким биландур
йўлиқсангиз, уни юзига
табассум қилган
ҳолатда, тўлиқ салом беришлик.

6. Хонада ўтирган бўлсангиз, хонага янги кирган инсонга биринчи бўлиб, жой беришлик.

Сиз бу хислатлар хаммаси бор!!!

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤7🔥2🥰2
Баъзи инсонлар ҳавога ўхшайди. Ўзлари кўпда кўзга чалинмайдилар , бироқ уларсиз ҳаётингизда мазмун йўқ...

Айтинг-чи , сизнинг ҳам ҳаётда ким ва кимлар учундир ана шундай алишиб бўлмас ўз ўрнингиз борми ?

Жавобингиз ақалли бир бор "ҳа" бўлса , демак ҳаётда нимагадир эришибсиз...

Саволлар кўп ...

Жавоблар бисъёр ...

Бир саволнинг жавоби топилса , ўрнини бошқаси эгаллайди ...

Хазонрезги


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
Бу воқеани эшитиб аввалига сира ишонмадим.

Бу кекса чол мени боплаб лақиллатди, деб ўйладим. Аммо чолнинг гаплари ростлигини унинг кампири Ойсулув момодан эшитгач, ишонишдан ўзга чорам қолмади. Хуллас, бу воқеани Ҳайдар бобо шундай ҳикоя қилган эди:
«У пайтларда куни билан далада юрардим, момонгиз бир йиллик келин, рўзғор юмушларидан ортмасди. Янгам ҳам, акам ҳам ишдалиги боис Ойсулув уларнинг болаларига қарар, ота-онамнинг иссиқ-совуғидан хабардор бўлиб турарди. Ўша куни ҳам одатдагидай ишдан шом пайти қайтдим. Қишлоқнинг тор кўчасини ҳайдовдан қайтган подалар чангитиб, уйларига шошар, уларнинг ортидан кетаётган чўпон болалар бир-бири билан баланд овозда сўзлашиб, нималарнидир талашиб боришарди. Чанг-тўзонда қолмаслик учун улардан олдин ёки анча орқада юришим керак эди. Куни билан кетмон чопиб, ғўза орасида сув тараб юрганим боис роса ҳориган, тез юришга мажолим йўқ эди. Шунинг учун йўл четидаги кекса толнинг соясида бир муддат тин олдим. Шу пайт чўпон болаларнинг овози янада баланд чиққандай бўлди. Сўнг улар орасидан отилиб чиққан бола мен томонга югуриб кела бошлади. Кўнглим қандайдир фалокатни ҳис қилганди. Ўрнимдан туриб, чопиб келаётган болага тикилдим. У акамнинг катта ўғли Илёс эди. Негадир қўрқувдан турган жойимда қотиб қолдим. У менга юзланаркан, юзи қўрқувдан оқариб кетган, қўл-оёғи тинимсиз қалтирар, лаби лабига тегмай тез-тез сўзларди.
— Ака, тез юринг. Янгам илонни еб қўйди! — деди у.
Илёснинг айтган гапига тушунмай такрор сўрадим. У тағин ўша гапни айтди.
— Эсинг жойидами? Қандай илон? Нега еб қўяди?
Устма-уст берган саволларимга жавоб бермасдан Илёс қўлимдан уй томон судради-да:
— Янгам уйларингизда ухлаб ётган экан. Чарчаган бўлса керак-да. Аввал чақирдим, ҳеч ким жавоб бермади. Кейин кириб борсам, янгамнинг оғзига илон кириб боряпти. Менинг бақирганимдан янгам қўрқиб уйғониб кетди. Ўрнидан тураётганда ютиндими ё бошқа сабабданми, билмайман, илон ичига кириб кетди, — деди.
— Ўз кўзинг билан кўрдингми? Балки,
бошқа нарсадир? Ёки кўзингга кўрингандир?
— Нимага ишонмайсизлар? — деб зорланди Илёс. — Ўзим кўрдим-ку! Ана янгамнинг ўзи ҳам ичимда бир нарса бор, деб қайт қилиб ётибди. Мазаси йўқ.
Илёснинг кейинги гапларидан баттар хавотирим ошди. Айни дамда гап нимада эканини тушуна олмай, чалкашиб кетдим. Уйга етиб боргунча хаёлим минг бир кўчага кириб-чиқди. Ниҳоят, ҳовлимизнинг адоғидан айланиб ўтган кўчага бурилдиму, дарвозахонага етиб боришга ҳам сабрим чидамай, пахса девордан ошиб тушдим. Молхона томондан уйга яқинлашиб борарканман Ойсулувнинг даҳшат билан ўқчиётгани ва унинг бошида парвона бўлиб турган онамнинг зорланиши эшитилди. Онам Ойсулувни қўлидан тутиб турар, отам эса не қилишини билмай, у ёқдан-бу ёққа бориб келарди. Отам мени кўриши билан:
— Ҳозир аканг ҳамсоянинг уйига ўтди. Тез бўл, Тоштемирнинг машинаси билан келинни балнисага олиб бориш керак. Уйдан пул ол, уст-бошингга қара, — деди
Отамнинг гапи тугамасдан машина сингнали чалинди. Ўқчийвериб ҳолдан тойган Ойсулув машинада бироз ўзига келгандай бўлди. Ундан нима бўлганини сўраган эдим:
— Бугун роса чарчаб, тошдай қотиб ухлабман. Бир маҳал оғзимга совуқ нарса киргандай бўлди. Тушми, ўнгми, ажрата олмадим. У секин сирпаниб ошқозоним томон бораверди. Мен қўрқинчли туш кўраётгандай уйғона олмасдим. Бир маҳал Илёснинг бақирган овозидан уйғониб кетдим. Шундагина бу даҳшат ўнгимда бўлганини билдим. Ишонмайсиз, ошқозонимда бир нарса бор. Йўғон
арқонга ўхшайди. Ўқчиганимда шундай буралиб оғриқ беряптики…
У яна тинимсиз ўқчий бошлади ва шифохонага етиб боргунимизча тинмади. Ойсулувнинг оғзидан тупук ҳам чиқмай қолган, аммо даҳшат билан ўқчирди. У замонларда ҳозиргидай шифокорлар, техника қаерда. Шифохона деганимиз ҳам ғарибгина кулба эди. Дўхтирлари ҳам шунга яраша. Улар Ойсулувни хонага олиб киришгач, гап нимада эканини эшитиб, ҳайратдан ёқа ушлашди. Сўнг хонасига қамалиб олиб, узоқ вақт йўқ бўлиб кетишди. Ниҳоят, дўхтирлар Ойсулувни текш
ириб кўриш учун бошқа бир хонага олиб ўтди. У ерда махсус аппарат билан Ойсулувнинг ошқозонини текширишмоқчи эди. Аммо у илонни эслатадиган зонтни ютолмади.

Давоми 9:30 да


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤27😢5🔥2
Шифокор зонтни Ойсулувнинг оғзига олиб бориши билан у нафаси бўғилиб ўқчир ва ранги докадай оқариб, ўрнидан туриб кетарди. Бир пайт шифокорлардан бири бундан наф чиқмаслигини, нима бўлган тақдирда ҳам унинг дарди аниқ бўлмагунча шу ерда қолиши кераклигини айтди. Хуллас, онам иккимиз ўша тунни шифохонанинг йўлагида ўтказдик. Ойсулув эса тинчлантирувчи уколдан сўнг ухлаб қолганди. У тонгда ўзини бироз ўнглаб уйғонди. Гўёки уни энди ҳеч нарса безовта қилмаётганди. Унга нонушта берилгач эса барчаси қайтадан бошланди ва кечаги аҳвол такрорланди. Нима қилишимни билмай уйга — акамнинг олдига шошдим. У ерга борганимда акам энди шифохонага жўнамоқчи бўлиб турган экан. У мендан нима гаплигини сўради. Вазиятни билгач, акам ўйланиб тураркан Илёс гапга аралашди:
— Айтдим-ку янгам илон еб қўйди, деб. Уни чиқариб олишнинг йўлини кўриш керак.
Ўғлининг гапидан жаҳли чиққан акам унинг юзига тарсаки тортиб юборди ва:
— Оғзим бор деб ҳар қандай гапни гапираверасанми?! Бор, йўқол, катталарнинг гапини пойлама, — деди.
Кейин менга юзланди: — Шаҳарга олиб боришимиз керак.
Аслида, бундан бошқа чорамиз ҳам йўқ эди. Ахир Ойсулувнинг қандай дарга чалинганини билмасдик. Биз шифохонага қайтиб борганимизда нима қилишни билмай боши қотган дўхтирлар «Тез ёрдам» машинасини ҳозирлаб, Ойсулувни вилоят марказига юбормоқчи бўлиб туришган экан. Биз уни олиб жўнашга тайёрланаётган эдик, Ойсулув ётган хонага шу ерда даволанаётган кекса аёл кириб келди. Онахон Ойсулувнинг аҳволини сўраб, қандай дард қийнаётгани билан қизиқди. Онам эса аёллигига бориб, дардини дастурхон қила кетди. Онамнинг сўзларини тинглаган аёл:
— Келинингизнинг ичида илон бор, — деди ҳеч кутилмаганда.
Барчамиз ҳайрат ва хавотир билан унга қарадик. Аёл сўзида давом этдиб:
— Бу безарар илон. Чақмайди, ҳеч кимга зиён ҳам етказмайди. Фақат болани яхши кўради. Қайсидир йили бешикдаги набирамнинг устида ётган илонни кўриб мен ҳам қўрқиб кетганман. Кейин билсам бу болажон илон гўдак ҳидини хуш кўрармиш. Баъзида ой-куни яқин аёлни авраб, ичига кириб олади, деб эшитганман. Уни чиқариб олишни фақат морбозлар эплайди.
Агар Илёс «Янгам илонни еб қўйди», демаганида бу аёлнинг гапларига сира ишонмасдик. Уларнинг ҳар иккиси айтган гаплар бир-бирини тўлдириб, бизни ишонишга мажбур этарди. Онам эса аёл гапини тўхтатиши билан:
— Эгачижон, морбозни қаердан топса бўлади? Ҳозир бориб олиб келардик, — деди.
Аммо аёл елка қисиб қошини учирди-да:
— Билмадим. Ҳозирги замонда морбоз ҳам танқис, бунақа илон ҳам. Лекин сўраб-суриштириб топса бўлади, — деди.
Энди қаердан, қандай бўлмасин морбоз топишимиз лозим эди. Акс ҳолда очлик ва бу даҳшатли ўқчишлардан сўнг Ойсулувнинг аҳволи янада аянчли тус олиши ҳеч гап эмасди. Хуллас, акам иккимиз кўчада дуч келган одамдан бирорта морбоз ҳақида билиш-билмаслигини сўраб, икки томонга қараб кетдик. Ниҳоят, эртаси куни олис тоғли қишлоқда яшовчи морбознинг дарагини топиб, уни уйга олиб келдик. Ойсулувнинг аҳволини кўрган морбоз ҳовлидаги ўрик дарахтининг бақувват шохига арқон боғлашимизни айтди. Сўнг арқон осилиб турган ерда ўчоқ ҳозирлашимизни ва бир қозон янги соғилган сут топиб келишимизни буюрди. Биз шоша-пиша у нима деса, сўзсиз бажардик. Морбоз эса бизга янги кўрсатмалар бериб турарди. Биз дарахт тагида тошўчоқ қалаб, унга бир қозон сут келтириб қўйдик. Сўнг Ойсулувни чақириб, унинг оёқларини бояги арқонга боғладик. Арқон узилиб кетишининг олдини олиб ва унга далда бўлиб акам иккимиз оёғидан осилиб турган Ойсулувнинг елкасидан тутиб турардик. Морбоз эса шошилмасдан ўчоққа ўтин қалаб, ўт ёқди. Олов тафтида сут қайнай бошлади.
— Қўрқма, қизим. Бу илон зарарсиз. Шунчаки болани яхши кўради. Оғзингни катта очиб, чуқур-чуқур нафас ол, — деди морбоз шифохонадаги аёлнинг сўзларини такрорлаб.
Унинг айтишича, икки кундан буён Ойсулувга қўшилиб оч ётган илонга с
утнинг ҳиди боргач, емак ахтариб ўрнидан ташқарига чиқар экан. Шундай бўлди ҳам. Бир пайт Ойсулувнинг катта очилиб турган оғзида қоп-қора нарса пайдо бўлди. Морбоз эса чаққонлик билан унинг бошидан тутиб, тортиб олди. Икки қарич келадиган илон морбознинг қўлида типирчиларкан..


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤36🤔4