КАРВОНДАГИ ЙЎЛОВЧИ
Йўловчилари жуда кўп бўлган карвон юриб борарди. Лекин, об - ҳаво ёмонлашиб, ёмғирлар қуйилиб, момоқалдироқ, чақмоқлар чақа бошлади. Чақмоқ карвонга яқинлашар, сўнг бошқа томонга кўчар, йўловчиларнинг атрофида тинмай айланар, уларни қуршаб олар эди.
Бироз юриб бўлганларидан сўнг, йўлбошчи карвонни бир дарахтдан эллик қадам узоқликдаги масофада тўхтатди. Ва:
- Карвонда ўлими ёзилган шахс бор. У сабаб бошқалар ҳам ҳалок бўлиши мумкин. Мен ҳар бирингизни бориб, ана у дарахтнинг танасини ушлашини, сўнг қайтишини хоҳлайман. Тақдирида шу чақмоқ сабаб ўлиши ёзилган инсон бўлса, уни чақмоқ уради. Ва у ўлади. Бошқалар ўлимдан қутилиб қоладилар! - деди.
Биринчи йўловчи юрак ютиб бориб дарахтни ушлади. Унга ҳеч нарса етмади. Тирик қолганидан хурсанд бўлиб кетди.
Бошқалар ҳам бирин - кетин дарахтни ушлашди. Охирги мусофир қолганда, ҳамма унга ўзгача кўз билан,
кимдир раҳм - шавқат,
кимдир уни карвон сафидан тезроқ чиқиб, дарахт сари одимлашини, тезроқ ўлишини, шу сабаб бу шумқадамдан қутилишни ўйлаб қарарди.
У аста, қўрқув ила карвондан ажралиб, дарахтга яқинлашди. Унинг танасини ушлаши билан чақмоқнинг қаттиқ, даҳшатли овозини эшитди. Карвонга ўгирилиб қаради. Карвон бир лаҳзада йўқ бўлган эди.
✨✨✨Кун ҳикмати✨✨✨
Ҳа, чақмоқ бир зарба билан карвоннинг барча йўловчиларини ҳалок қилди. Ўша охирги мусофир сабаб ҳарчанд унинг атрофида айланмасин, бошқаларга талофат етказмаганди.
Ибн Аббос айтадилар: «Агар осмон ер юзини ёпиб қўйса ҳам, Аллоҳ тақводорларга ундан чиқишлари учун, эшик очиб қўяди».
«Модомики улар истиғфор айтар эканлар, Аллоҳ уларни азобламас» (Анфол: 33 #оят).
Агар одамларнинг ўзлари ораларидаги солиҳларнинг бошига етмасалар, уларнинг шарофати билан бутун бир оила, қишлоқ, шаҳар, юрт омонда қолиши мумкин!
Аллоҳ бизни тақдирлари яхшилликка ўзгартирилган, ишлари доим ўнгланган, дунё ва охиратнинг яхшиликлари берилганлардан қилсин!
© Умму Абдуллоҳ тар)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Йўловчилари жуда кўп бўлган карвон юриб борарди. Лекин, об - ҳаво ёмонлашиб, ёмғирлар қуйилиб, момоқалдироқ, чақмоқлар чақа бошлади. Чақмоқ карвонга яқинлашар, сўнг бошқа томонга кўчар, йўловчиларнинг атрофида тинмай айланар, уларни қуршаб олар эди.
Бироз юриб бўлганларидан сўнг, йўлбошчи карвонни бир дарахтдан эллик қадам узоқликдаги масофада тўхтатди. Ва:
- Карвонда ўлими ёзилган шахс бор. У сабаб бошқалар ҳам ҳалок бўлиши мумкин. Мен ҳар бирингизни бориб, ана у дарахтнинг танасини ушлашини, сўнг қайтишини хоҳлайман. Тақдирида шу чақмоқ сабаб ўлиши ёзилган инсон бўлса, уни чақмоқ уради. Ва у ўлади. Бошқалар ўлимдан қутилиб қоладилар! - деди.
Биринчи йўловчи юрак ютиб бориб дарахтни ушлади. Унга ҳеч нарса етмади. Тирик қолганидан хурсанд бўлиб кетди.
Бошқалар ҳам бирин - кетин дарахтни ушлашди. Охирги мусофир қолганда, ҳамма унга ўзгача кўз билан,
кимдир раҳм - шавқат,
кимдир уни карвон сафидан тезроқ чиқиб, дарахт сари одимлашини, тезроқ ўлишини, шу сабаб бу шумқадамдан қутилишни ўйлаб қарарди.
У аста, қўрқув ила карвондан ажралиб, дарахтга яқинлашди. Унинг танасини ушлаши билан чақмоқнинг қаттиқ, даҳшатли овозини эшитди. Карвонга ўгирилиб қаради. Карвон бир лаҳзада йўқ бўлган эди.
✨✨✨Кун ҳикмати✨✨✨
Ҳа, чақмоқ бир зарба билан карвоннинг барча йўловчиларини ҳалок қилди. Ўша охирги мусофир сабаб ҳарчанд унинг атрофида айланмасин, бошқаларга талофат етказмаганди.
Ибн Аббос айтадилар: «Агар осмон ер юзини ёпиб қўйса ҳам, Аллоҳ тақводорларга ундан чиқишлари учун, эшик очиб қўяди».
«Модомики улар истиғфор айтар эканлар, Аллоҳ уларни азобламас» (Анфол: 33 #оят).
Агар одамларнинг ўзлари ораларидаги солиҳларнинг бошига етмасалар, уларнинг шарофати билан бутун бир оила, қишлоқ, шаҳар, юрт омонда қолиши мумкин!
Аллоҳ бизни тақдирлари яхшилликка ўзгартирилган, ишлари доим ўнгланган, дунё ва охиратнинг яхшиликлари берилганлардан қилсин!
© Умму Абдуллоҳ тар)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22🔥6👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
—Нима қиляпсан?
—Кутяпман
—Нимани?
—Баҳорни😇
—Қачон келади?
—Яқинда☺️
—Ёнингда қолайми?
—Ихтиёринг....🥰
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
—Кутяпман
—Нимани?
—Баҳорни😇
—Қачон келади?
—Яқинда☺️
—Ёнингда қолайми?
—Ихтиёринг....🥰
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤10
🌨 Ассалому Алайкум! ДУШАНБА тонги муборак бўлсин 🌬
🌲 Қалбингиз иймонга
🌨 Уйингиз қувончга
❄️ Юзингиз нурга
🌧 Кунингиз хайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин.
☝️ Янги кунни ҳадя қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌲 Қалбингиз иймонга
🌨 Уйингиз қувончга
❄️ Юзингиз нурга
🌧 Кунингиз хайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин.
☝️ Янги кунни ҳадя қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3🥰1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Эрта уйғонганга барака бисёр.
Ризқи рўзга мўл бу кўҳна диёр.
Совуган юракни қиздирмоқ учун.
Дастурхонда сизга нонушта тайёр.
Ассаламу алайкум!
Хайрли тонг!
Аллоҳ таоло бугунги кунингизни тинчлик офиятда, яхши кайфиятда, савобли амаллар билан тўла бўлиб ўтишини сизга насиб қилсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ризқи рўзга мўл бу кўҳна диёр.
Совуган юракни қиздирмоқ учун.
Дастурхонда сизга нонушта тайёр.
Ассаламу алайкум!
Хайрли тонг!
Аллоҳ таоло бугунги кунингизни тинчлик офиятда, яхши кайфиятда, савобли амаллар билан тўла бўлиб ўтишини сизга насиб қилсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3🥰1
- Ха, шошилинч ишим бор, деди ноилож. Кейин яна кушиб куйди: - Хотиним би-лан углимнинг ёнига шошяпман.
- Шундай денг...- хайдовчининг кувнок овози бирдан узгарди. Анча вактгача хеч нарса демади.
- Оиласининг багрига шошадиган одам-ларга хавасим келади, - деди бир оз-дан кейин узига-узи гапиргандай, чукур хурсиниб. - Мен эса хеч каерда шошма-йман, мени хам хеч ким кутмайди. Узи-му, мана шу машинадан булак хеч ки-мим йук. Уйим хам, кузатиб, кутадига-
ним хам мана шу машина.
- Оилангиз? ..- Зохид гапининг давоми-ни айтолмай чайналди. Хайдовчининг кунглига озор етказиб куйишдан чучи-ди. Дарди зардоб булиб тулиб турган эканми, сурамаса хам хайдовчи узи гап бошлади:
- Бир пайтлар мен хам сиз каби оилада, бола-чакали эдим. Ота-онамнинг ёлгиз угли булганим учун талтайиб усдим. Нима десам хаммаси мухайё буларди. Чунтагим тула пул, истаган нарсамга кулим етади. Мактабни битирган йилим тусатдан отам касал булиб колди. Врачлар саратон деб ташхис куйишди. Узоги билан олти ой яшайди, дейишди. Онам "кузи очиклигида биттаю битта углининг туйини курсин" деб мени уйла-нтириш пайига тушиб колдилар. "Куз унгимизда усиб-улгайган, оиласини хам яхши биламиз" деб узок кариндошлар-дан бирининг кизини топишди. Ёшлик килибми ёки тенгдошларим орасида биринчи узим уйланяпман деган хавойи гурур баланд келдими, киз билан номи-
гагина учрашувга чикдиму, туйга рози-лик бердим. Асъасаю дабдаба билан туй бошланди. Онам нукул "даданг ке-линининг кулидан бир пиёла чой ичса, беармон кетарди" дерди. Аммо банда-сининг эмас, яратганнинг хохиши булар экан.
Туй кечаси мен ёнимдаги ёримга туй-май караб утирган пайт кариндошлар орасида саросима бошланди. Секин куз ташладим. Туйхонанинг бир бурчагида аравачада утирган муштдеккина булиб колган отам хам, гох мехмонларни ку-тиб, гох отамнинг холидан хабарлаша-ётган онам хам куринмасди. Уларни су-раганимда "даданг толикиб колибди-лар, ойинг уйга олиб кетди" деди аммам кизарган кузини яшириб. Кейин жушиб даврани бошкараётган туй бош-ловчисининг ёнига бориб, кулогига ни-мадир деб шипшиди. Бошловчиниг хам ранги бир узгардию, туйни тезгина ни-хоялаб куя колди. Маза килиб раксга тушаётган тенгдошларим туйнинг бун-ча эрта тугаганидан норози, мен эса нихоят келинчак билан ёлгиз колишим-ни уйлаб ич-ичимдан кувонаман. Лекин биз утирган машина чимилдик тортил-ган уйга эмас, касалхона томон шувил-лаб учди. Кейин билсам, отамнинг ах-воли огирлашиб колибди. Келинчак би-лан кирганимизда хириллаб нафас оларди. Бизнинг кирганимизни билиб юмук кузларини базур очди. Нигохи би-лан "берирок келинглар" дегандек имо килди. Териси суякка ёпишиб кетган титрок куллари билан аввал менинг, ке-йин келининг пешонасидан упди. "Уг...лимни...сизга...топширяпман. У...ни ас-ранг...Ёл...гизланиб кол...масин" деди зурга. Келин булиб кайнотасига бир пи-ёла чой узата олмаган хотиним юм-юм йиглайди. "Дадажон, бизни куркитманг.
Сиз яшашингиз керак. Хизматингизни килиб, дуоингизни олай деб келдим хо-надонингизга. Илтимос, мен учун яна озгина яшанг" дейди. Унинг илтижола-рини эшитиб йиглаган хам йиглади, йи-гламаган хам.
"Келиним уйга олиб бориб куйиб, узи-нг кайтиб кел, - деди онам. - Дадангни-нг сунгги нафасида ёнида бул". Лекин бу отам билан энг сунгги куришишим экан. Биз касалхонадан чикишимиз би-лан жони узилибди. Туйхона азахонага айланди. Кечагина "туй куллук булсин!" деб келган кариндошлар энди хамдар-длик билдиришарди. Келин салом айти-лиши керак булган уйни аёлларнинг дод-фарёди тутди. Онамнинг "вой, турам-ов!"лагани, аммаларимнинг "вой акам-а!"деган фарёдлари орасида ахён ахёнда нозиккина бир овоз "Нега бизни ташлаб кетдингиз, дадажон?! Бахтими-зни куриб юрсангиз булмасмиди?"деб фарёд урарди. Бу кечагина минг бир орзу-умид билан кийган оппок келин-лик либосини аза либосига алмаштир-ган хотинимнинг овози эди. Азага кет-ганлар хаммаси хам хамдардлик бил-дириш учун келмаслигига ушанда бири-нчи бор дуч келдим. Давра олиб, йигла-ётган аёллар ёнидан утиб кетаётиб, бе-хосдан уч-туртта аёлнинг "Янги келин хуп артист экан-ку. Аслида шунинг шу-моёклигидан кетиб колди Сафар ака. Духтирлар хали яшайди, дейишган экан
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Шундай денг...- хайдовчининг кувнок овози бирдан узгарди. Анча вактгача хеч нарса демади.
- Оиласининг багрига шошадиган одам-ларга хавасим келади, - деди бир оз-дан кейин узига-узи гапиргандай, чукур хурсиниб. - Мен эса хеч каерда шошма-йман, мени хам хеч ким кутмайди. Узи-му, мана шу машинадан булак хеч ки-мим йук. Уйим хам, кузатиб, кутадига-
ним хам мана шу машина.
- Оилангиз? ..- Зохид гапининг давоми-ни айтолмай чайналди. Хайдовчининг кунглига озор етказиб куйишдан чучи-ди. Дарди зардоб булиб тулиб турган эканми, сурамаса хам хайдовчи узи гап бошлади:
- Бир пайтлар мен хам сиз каби оилада, бола-чакали эдим. Ота-онамнинг ёлгиз угли булганим учун талтайиб усдим. Нима десам хаммаси мухайё буларди. Чунтагим тула пул, истаган нарсамга кулим етади. Мактабни битирган йилим тусатдан отам касал булиб колди. Врачлар саратон деб ташхис куйишди. Узоги билан олти ой яшайди, дейишди. Онам "кузи очиклигида биттаю битта углининг туйини курсин" деб мени уйла-нтириш пайига тушиб колдилар. "Куз унгимизда усиб-улгайган, оиласини хам яхши биламиз" деб узок кариндошлар-дан бирининг кизини топишди. Ёшлик килибми ёки тенгдошларим орасида биринчи узим уйланяпман деган хавойи гурур баланд келдими, киз билан номи-
гагина учрашувга чикдиму, туйга рози-лик бердим. Асъасаю дабдаба билан туй бошланди. Онам нукул "даданг ке-линининг кулидан бир пиёла чой ичса, беармон кетарди" дерди. Аммо банда-сининг эмас, яратганнинг хохиши булар экан.
Туй кечаси мен ёнимдаги ёримга туй-май караб утирган пайт кариндошлар орасида саросима бошланди. Секин куз ташладим. Туйхонанинг бир бурчагида аравачада утирган муштдеккина булиб колган отам хам, гох мехмонларни ку-тиб, гох отамнинг холидан хабарлаша-ётган онам хам куринмасди. Уларни су-раганимда "даданг толикиб колибди-лар, ойинг уйга олиб кетди" деди аммам кизарган кузини яшириб. Кейин жушиб даврани бошкараётган туй бош-ловчисининг ёнига бориб, кулогига ни-мадир деб шипшиди. Бошловчиниг хам ранги бир узгардию, туйни тезгина ни-хоялаб куя колди. Маза килиб раксга тушаётган тенгдошларим туйнинг бун-ча эрта тугаганидан норози, мен эса нихоят келинчак билан ёлгиз колишим-ни уйлаб ич-ичимдан кувонаман. Лекин биз утирган машина чимилдик тортил-ган уйга эмас, касалхона томон шувил-лаб учди. Кейин билсам, отамнинг ах-воли огирлашиб колибди. Келинчак би-лан кирганимизда хириллаб нафас оларди. Бизнинг кирганимизни билиб юмук кузларини базур очди. Нигохи би-лан "берирок келинглар" дегандек имо килди. Териси суякка ёпишиб кетган титрок куллари билан аввал менинг, ке-йин келининг пешонасидан упди. "Уг...лимни...сизга...топширяпман. У...ни ас-ранг...Ёл...гизланиб кол...масин" деди зурга. Келин булиб кайнотасига бир пи-ёла чой узата олмаган хотиним юм-юм йиглайди. "Дадажон, бизни куркитманг.
Сиз яшашингиз керак. Хизматингизни килиб, дуоингизни олай деб келдим хо-надонингизга. Илтимос, мен учун яна озгина яшанг" дейди. Унинг илтижола-рини эшитиб йиглаган хам йиглади, йи-гламаган хам.
"Келиним уйга олиб бориб куйиб, узи-нг кайтиб кел, - деди онам. - Дадангни-нг сунгги нафасида ёнида бул". Лекин бу отам билан энг сунгги куришишим экан. Биз касалхонадан чикишимиз би-лан жони узилибди. Туйхона азахонага айланди. Кечагина "туй куллук булсин!" деб келган кариндошлар энди хамдар-длик билдиришарди. Келин салом айти-лиши керак булган уйни аёлларнинг дод-фарёди тутди. Онамнинг "вой, турам-ов!"лагани, аммаларимнинг "вой акам-а!"деган фарёдлари орасида ахён ахёнда нозиккина бир овоз "Нега бизни ташлаб кетдингиз, дадажон?! Бахтими-зни куриб юрсангиз булмасмиди?"деб фарёд урарди. Бу кечагина минг бир орзу-умид билан кийган оппок келин-лик либосини аза либосига алмаштир-ган хотинимнинг овози эди. Азага кет-ганлар хаммаси хам хамдардлик бил-дириш учун келмаслигига ушанда бири-нчи бор дуч келдим. Давра олиб, йигла-ётган аёллар ёнидан утиб кетаётиб, бе-хосдан уч-туртта аёлнинг "Янги келин хуп артист экан-ку. Аслида шунинг шу-моёклигидан кетиб колди Сафар ака. Духтирлар хали яшайди, дейишган экан
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤53👍3🤩3🔥2
Шу шумоёк келди-ю..." деб пичирлаш-ганини эшитиб колдим. Юрагимга ким-дир бир булак муз солиб куйгандек булди. "Ёлгон, хамма гапларинг ёлгон! Дадамнинг касали огир эди, шунинг учун хам мени уйлантиришга шошилиш-ди", деб бакиргим келар, аммо хеч нар-са килолмасдим. Бир вактнинг узида якин инсонингдан айрилиш ва якин бир инсонинг билан топишиш галати булар-кан. Туй хаяжонлари совимай туриб отамдан айрилганим каттик таъсир килди.
Эртаси куни чиксам, онам остонада йиглаб утирибди. "Дадангнинг улишини кутиб ётган экансан-да. Шом тушмай хотинчанг билан уйингга кириб кетдинг. Шундок дадангдан айрилиб утирибми-зу, уйин-кулги кандай сигди кунглинг-га?"деб увос солди. "Ойижон, сиз хона-нгизга кириб кетганингиздан кейин кирдим уйга. Келинингиз хаммаёкни саранжомлаб, кейин кирди", деганимни биламан, онам боп овозича уввос солиб юборди:
- Келинингиз дема! Шу шумоёк келдию, даданг улди! "Чупонни таёгидан, келин-ни оёгидан" деган гап бор. Бу шумоёк хонадонимизга кулфат олиб келди.
Онамнинг гапи тугар-тугамас ерга ту-шиб синган идиш-товок овози эшитил-ди. Келин булиб тушганидан буён бири-нчи марта онамнинг дуосини олиш учун нонушта тайёрлаб олиб келаётган За-мира бу гапни эшитиб, кулидагиларни тушириб юборган, узи эса бир суз айто-лмай калт-калт титрарди.
- Бутун элу юрт бунинг шумоёклигини гапиряпти! - баттар авжига чикди онам. Отанг хали яшаши керак эди. Лекин шу касофат еди бошини!
Куёвлигимнинг илк кунлари ана шун-дай кунгил хиралик билан бошланди.
Онам, амммаларим, гийбатчи куни-кушнилар гох очикчасига, гох яширинча шурлик Замирани шумоёкликда айбла-шарди. Уларга отам касаллиги сабаб уз ажали билан вафот этганини айтиш бе-фойда эди. Хаммаси уша лаънати гапга ёпишиб олган.
Ерни сув, одамни гап бузади" деган гап канчалик тугрилигига ушанда амин булдим. Тагин хам Замира сабр-токат-ли экан, хаммасини ичига ютиб, чидади
Лекин ичи кора гийбатчилар тинч ути-ришармиди? Онамга "келинингиз шумо-ёк" деб шипширганлар хотинимнинг ота-онасига "кайнонаси кизингизга кун бермаяпти, шумоёк деб куз очиргани куймайди" дейишибди. Кайнота-кайно-
нам хали чилласи чикмаган кизини олиб кетмокчи булишди. Ахир, беайб кизининг хурланишига кайси ота-она караб тура олади? Лекин Замира улар билан кетмади..
- Дадажон, аяжон, шунча йил мени тар-биялаб, улгайтирдингиз. Шу пайтгача бир сузингизни икки килганим йук, чун-
ки сизларнинг ихтиёрингизда эдим. Мендан розилик хам сурамай шу йигит-га берамиз, дединглар, каршилик кил-мадим. Энди эса сизлар билан кетол-майман. Чунки мени узатган кунингиз-дан бошлаб ихтиёрим куёвингизга ут-ган. Агар куёвингиз кет, деса хозирок кетаман. Дадажон, хозир гуруримизни уйлаб, мени опкетсангиз, кариндошлар бир-бири билан юз курмас булиб кета-ди. Бир мен туфайли кариндошлар бу-линишиб кетмасин. Кайнонамни хам айбламанглар, кайнотамдан жудо бул-ганига чидай олмаяпти, - деди ота-она-сига.
Ноилож колган кайнона-кайнотам биз-
га насихат килиб, кетишди. Аммо урта-даги совукчилик кутарилмади. Онамни
нг назарида Замира шумкадам булиб колаверди.
Ётиб еганга тог хам чидамас, деганла-ри рост. Онам бир умр уй бекаси булган, мен эса бирор ишнинг бошини тутмаган
ман. Бора-бора дадамдан колган мол-давлат хам тугади. Тирикчилик кийин ута бошлади. Онам шунга хам хотиним-нинг айбдор килди. "Шу шумоёк келди-ю, рузгордан барака кутарилди".
Шу тарика кунлар ойларни, ойлар йил
ларни кувиб утаверди. Бу орада фарза-ндли булдик. Мен оилани таъминлаш учун бир-икки марта тижорат билан шугулландим. Лекин хеч игим барори-дан келмасди. Кийналаётганимни кур-ган Замира ёнимга кирди. Эмизлик бо-ласини онасига бериб, узи шахарма-ша-
хар мол ташиди, олиб келган молларни кишнинг кахратони, ёзнинг жазирама-сига карамай бозорда сотди. Аста-се-кин рузгоримизга барака кира бошлади Мумайгина пул туплангач, кулимга бе-риб, "Энди бу ишларни узингиз давом эттиринг"деди. Бу пайтда хотиним ик-кинчи фарзандимизга хомиладор эди, врачлар узини асраш кераклигини ай-тишипти...
Энди мен хотиним туплаган пулларни олиб, чет элга катнай бошладим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эртаси куни чиксам, онам остонада йиглаб утирибди. "Дадангнинг улишини кутиб ётган экансан-да. Шом тушмай хотинчанг билан уйингга кириб кетдинг. Шундок дадангдан айрилиб утирибми-зу, уйин-кулги кандай сигди кунглинг-га?"деб увос солди. "Ойижон, сиз хона-нгизга кириб кетганингиздан кейин кирдим уйга. Келинингиз хаммаёкни саранжомлаб, кейин кирди", деганимни биламан, онам боп овозича уввос солиб юборди:
- Келинингиз дема! Шу шумоёк келдию, даданг улди! "Чупонни таёгидан, келин-ни оёгидан" деган гап бор. Бу шумоёк хонадонимизга кулфат олиб келди.
Онамнинг гапи тугар-тугамас ерга ту-шиб синган идиш-товок овози эшитил-ди. Келин булиб тушганидан буён бири-нчи марта онамнинг дуосини олиш учун нонушта тайёрлаб олиб келаётган За-мира бу гапни эшитиб, кулидагиларни тушириб юборган, узи эса бир суз айто-лмай калт-калт титрарди.
- Бутун элу юрт бунинг шумоёклигини гапиряпти! - баттар авжига чикди онам. Отанг хали яшаши керак эди. Лекин шу касофат еди бошини!
Куёвлигимнинг илк кунлари ана шун-дай кунгил хиралик билан бошланди.
Онам, амммаларим, гийбатчи куни-кушнилар гох очикчасига, гох яширинча шурлик Замирани шумоёкликда айбла-шарди. Уларга отам касаллиги сабаб уз ажали билан вафот этганини айтиш бе-фойда эди. Хаммаси уша лаънати гапга ёпишиб олган.
Ерни сув, одамни гап бузади" деган гап канчалик тугрилигига ушанда амин булдим. Тагин хам Замира сабр-токат-ли экан, хаммасини ичига ютиб, чидади
Лекин ичи кора гийбатчилар тинч ути-ришармиди? Онамга "келинингиз шумо-ёк" деб шипширганлар хотинимнинг ота-онасига "кайнонаси кизингизга кун бермаяпти, шумоёк деб куз очиргани куймайди" дейишибди. Кайнота-кайно-
нам хали чилласи чикмаган кизини олиб кетмокчи булишди. Ахир, беайб кизининг хурланишига кайси ота-она караб тура олади? Лекин Замира улар билан кетмади..
- Дадажон, аяжон, шунча йил мени тар-биялаб, улгайтирдингиз. Шу пайтгача бир сузингизни икки килганим йук, чун-
ки сизларнинг ихтиёрингизда эдим. Мендан розилик хам сурамай шу йигит-га берамиз, дединглар, каршилик кил-мадим. Энди эса сизлар билан кетол-майман. Чунки мени узатган кунингиз-дан бошлаб ихтиёрим куёвингизга ут-ган. Агар куёвингиз кет, деса хозирок кетаман. Дадажон, хозир гуруримизни уйлаб, мени опкетсангиз, кариндошлар бир-бири билан юз курмас булиб кета-ди. Бир мен туфайли кариндошлар бу-линишиб кетмасин. Кайнонамни хам айбламанглар, кайнотамдан жудо бул-ганига чидай олмаяпти, - деди ота-она-сига.
Ноилож колган кайнона-кайнотам биз-
га насихат килиб, кетишди. Аммо урта-даги совукчилик кутарилмади. Онамни
нг назарида Замира шумкадам булиб колаверди.
Ётиб еганга тог хам чидамас, деганла-ри рост. Онам бир умр уй бекаси булган, мен эса бирор ишнинг бошини тутмаган
ман. Бора-бора дадамдан колган мол-давлат хам тугади. Тирикчилик кийин ута бошлади. Онам шунга хам хотиним-нинг айбдор килди. "Шу шумоёк келди-ю, рузгордан барака кутарилди".
Шу тарика кунлар ойларни, ойлар йил
ларни кувиб утаверди. Бу орада фарза-ндли булдик. Мен оилани таъминлаш учун бир-икки марта тижорат билан шугулландим. Лекин хеч игим барори-дан келмасди. Кийналаётганимни кур-ган Замира ёнимга кирди. Эмизлик бо-ласини онасига бериб, узи шахарма-ша-
хар мол ташиди, олиб келган молларни кишнинг кахратони, ёзнинг жазирама-сига карамай бозорда сотди. Аста-се-кин рузгоримизга барака кира бошлади Мумайгина пул туплангач, кулимга бе-риб, "Энди бу ишларни узингиз давом эттиринг"деди. Бу пайтда хотиним ик-кинчи фарзандимизга хомиладор эди, врачлар узини асраш кераклигини ай-тишипти...
Энди мен хотиним туплаган пулларни олиб, чет элга катнай бошладим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤67😢8🔥2🤔2👏1
Бир неча марта бориб келгач, ишнинг хадисини олдим. Лекин хали куп ишла-рда гур эдим. Бир неча йилдан буён ти-жорат билан шугулланадиган Мухаббат деган аёл билан танишиб колдим. У хорижга борганимизда менга йул-йурик курсатар, кутарасига арзон мол соти-ладиган жойларни биларди. Мухаббат билан опа-укадек булиб кетдик. У гох-гохида зазил аралаш "Эсизгина, уйлан-ган экансизда, сизни узим куёв килар-дим. Кузмунчокдай кизим бор, бир-бирингизга узукка куз куйгандек мос-сизлар", дерди. Илгари молларни ало-хида харид килсам, энди Мухаббат би-лан шерикчиликда савдо кила бошла-дик. Моллар хам тугридан-тугри унинг ховлисига тушириларди. Уйига борга-нимда кизига бир-икки марта кузим тушганди. Дуркунгина, чиройли киз экан.
Мухаббат опа мени тез-тез уйига мех-монга чакирарди, муваффакиятлари-мизни бирга нишонлардик. Ичгач, Му-хаббат огзига келган гапни кайтармас-ди. Маст булиб колгач, "Элдоржон, мен-га куёв булсангиз, мана шу уй-жойлар, куш-куш машиналару, топган-тутганим сизники" дерди. Бир неча марта кизи билан бизинкида хам мехмон булди. Менга айтган гапларини онамга хам билса хазил, билмаса чин кабилида ай-тарди. Онам хам Мухаббатнинг гапла-рига махлиё булиб колди. Айникса, у кимматбахо совгалар борганида тин-май мактар, "худонинг узи сенга шу аёлни учратди. Кищи хам кухликкина, бирам мулойим...Канийди шу киз кели-ним булганида...Борган жойини обод килади бу киз, анави шумоёкка ухша-ганлар кадам босган жой кулфатга ту-лади", дерди. Одамга хадеб бир гап ук-тирилаверса, бора-бора уша гапга ишо-наркан. Негадир кейинги пайтда Муха-ббатнинг кизи Лайлони узимга тегишли деб уйладиган булиб колдим. Хотиним Замира хакида онам айтган "шумоёк" деган суз хам тугридек туйиларди. Иккинчи боламиз тугма оёк нуксони билан тугилгач, бу гапга бутунлай ишо-
ниб колдим. "Уругингда чулокми, май-мокми утган, ушаларнинг касри болага урган" деб хотинимга ушкирардим. Врач "бу касаллик дисплазия деб ата-лади. Хозирги кунда хар уч чакалокдан бири шу нуксон билан тугиляпти. Бу касалликни даволаш кийин эмас. Бир неча ой боланинг оёгига шина богланса, курмагандай булиб кетади", деса зам уз билганимдан колмасдим. "Онам рост айтган экан, чиндан хам шумоёк экан-сан, деб хотинимни айбладим. "Одам-лар гулдай кизини бериб мени куёв ки-лишни орзу килади" деб юзига айтдим. Бора-бора унга кул кутарадиган бул-
дим. Замира хаммасига чидади.
Аммо Мухаббат опанинг кизи Лайлога никох укитиб уйланганимни эшитиб са-брининг сунгги толаси хам узилиб кет-ди. Уйдан узининг ва болаларнинг кий-имларини олиб, чикиб кетди. Энди Лай-ло билан ошкора яшай бошладик. Онам янги келинининг кош-кузию, бойлигига махлиё. Лекин уйимизга келганига икки хафта булмай Лайлонинг киликлари бошланди. Бир караса "хоналар бунча тор, юрагим сикилиб кетди" деса, икки-нчи куни "онангизга айтиб куйинг, мен бу уйда чури эмасман" деб хархаша ки-лади. Бир ой утар-утмас "мен бу уйда яшай олмайман, узимнинг уйимга кета-ман. Яхши курсангиз, мен билан бирга кетасиз" деб туриб олди..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Мухаббат опа мени тез-тез уйига мех-монга чакирарди, муваффакиятлари-мизни бирга нишонлардик. Ичгач, Му-хаббат огзига келган гапни кайтармас-ди. Маст булиб колгач, "Элдоржон, мен-га куёв булсангиз, мана шу уй-жойлар, куш-куш машиналару, топган-тутганим сизники" дерди. Бир неча марта кизи билан бизинкида хам мехмон булди. Менга айтган гапларини онамга хам билса хазил, билмаса чин кабилида ай-тарди. Онам хам Мухаббатнинг гапла-рига махлиё булиб колди. Айникса, у кимматбахо совгалар борганида тин-май мактар, "худонинг узи сенга шу аёлни учратди. Кищи хам кухликкина, бирам мулойим...Канийди шу киз кели-ним булганида...Борган жойини обод килади бу киз, анави шумоёкка ухша-ганлар кадам босган жой кулфатга ту-лади", дерди. Одамга хадеб бир гап ук-тирилаверса, бора-бора уша гапга ишо-наркан. Негадир кейинги пайтда Муха-ббатнинг кизи Лайлони узимга тегишли деб уйладиган булиб колдим. Хотиним Замира хакида онам айтган "шумоёк" деган суз хам тугридек туйиларди. Иккинчи боламиз тугма оёк нуксони билан тугилгач, бу гапга бутунлай ишо-
ниб колдим. "Уругингда чулокми, май-мокми утган, ушаларнинг касри болага урган" деб хотинимга ушкирардим. Врач "бу касаллик дисплазия деб ата-лади. Хозирги кунда хар уч чакалокдан бири шу нуксон билан тугиляпти. Бу касалликни даволаш кийин эмас. Бир неча ой боланинг оёгига шина богланса, курмагандай булиб кетади", деса зам уз билганимдан колмасдим. "Онам рост айтган экан, чиндан хам шумоёк экан-сан, деб хотинимни айбладим. "Одам-лар гулдай кизини бериб мени куёв ки-лишни орзу килади" деб юзига айтдим. Бора-бора унга кул кутарадиган бул-
дим. Замира хаммасига чидади.
Аммо Мухаббат опанинг кизи Лайлога никох укитиб уйланганимни эшитиб са-брининг сунгги толаси хам узилиб кет-ди. Уйдан узининг ва болаларнинг кий-имларини олиб, чикиб кетди. Энди Лай-ло билан ошкора яшай бошладик. Онам янги келинининг кош-кузию, бойлигига махлиё. Лекин уйимизга келганига икки хафта булмай Лайлонинг киликлари бошланди. Бир караса "хоналар бунча тор, юрагим сикилиб кетди" деса, икки-нчи куни "онангизга айтиб куйинг, мен бу уйда чури эмасман" деб хархаша ки-лади. Бир ой утар-утмас "мен бу уйда яшай олмайман, узимнинг уйимга кета-ман. Яхши курсангиз, мен билан бирга кетасиз" деб туриб олди..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤56🤔12👍7🔥2🥰2👏1
КАРИМ КИССАВУР… (Воқеа реал ҳаётдан олинган)
Бугун Карим киссавурнинг тарвузи қўлтиғидан тушди. Эрта тонгданоқ иши юришмади. Келишиб олишганми, бекатда биронта ҳам тиқилинч автобус топа олмади. Таваккал бир хўппа семиз аёлнинг сумкасига қўл чўзганди, бобиллаб берди. Сал қурса, мелисага кўндаланг бўлаёзди. Карим киссавур тушдан кейин шалвираганча ортга қайтди. Қовоғидан қор ёғиб, учраганни тепиб, муштлаб, сўкиб ташлагиси келаверди. Аммо бу киссавурларга хос одат эмас. Киссавурнинг бармоқлари узун бўлгани билан муштлашувдан нарироқ юради. Мелисабозликка тоби йўқ. Қолаверса, ўзидан зўрроғи чиқса, таёқ еб қолишдан чўчийди. Шуларни ўйлаган кўйи Карим киссавур шаҳардан чиқаверишдаги кўримсизгина қаҳвахонага кирди. Азалдан одати шу. Шоҳона ошхона, ресторанлардан нарироқ юришга интилади. Ортиқча пул тўласа, кейинроқ беҳуда сарфлаган пулларни ўйлаб таъби тирриқ бўлишини билади.
— Мениям бошқалардан камим йўқ-ку, — ўзича эшитилар-эшитилмас сўзланиб бир четдаги стол қаршисига чўкди Карим. — Худойим, биласан, ҳар куни ўзингдан сўрайман! Биров пулини олдириб мени қарғасаям, барибир ўзингга илтижо қиламан. Қарғиши ўзига уришини сўраб ёлвораман. Кўриб турибсан, неча уч кундан бери ишим юришмайди? Ахир, мендаям рўзғор, хотин бор! У киссавурлигимни билмасаям, мардикорчилик қилади деб ўйласаям, хотиним. Уйга нимадир олиб келади, қўлимга пул тутқазади, янги кўйлак ёки тақинчоқ олиб беради деб умид қилади. Сен марҳаматингни дариғ тутаверсанг, қандай хотинимни хурсанд қиламан? Э, ҳаётларигаям, рўзғорларигаям тупурдим! Бугун… Майли, бугун ичаман, кайф-сафо қиламан. Эртага, бўлмаса индинга ризқимни берарсан, Худо? Ризқ бераман деб яратгансан-ку биз киссавурларниям!..
Оқ-у қизил оғу аралаш жигарига ургач, Карим киссавур одатдагидек қачонлардир мурғак гўдаклигида уни бировларга ташлаб, бошқага эрга тегиб кетган онаси Жўрахон опанинг гўрига ғишт қалашга тушди.
— Сенам энамидинг? — деди у кимсасиз тор кўчалардан бири ўртасида қаддини ғоз тутган ҳолда чайқалиб тураркан. — Кўчаларда сарсон қилдинг мени. Ўша ҳароми эрингга тегиб кетаётганингда, сен кетган машина ортидан дод деб йиғлаганча қолавердим. Бир марта ортга ўгирилиб, менинг кўнглимни сўрашга ярамадинг. Буям майли, оч қолган пайтларимда уйингга бетимни сидириб ташлаб бўлсаям бордим. Ўша каталакдай ҳовлингда ризқим боракан, озми-кўпми териб едим. Нима қилай? Мениям сенда ҳақим бориди. Бир даста пулни кўрпанг қатидан олганим учун мелисага чопибсан. Қўшниларинг айтишган. «Карим, энанг нуқул сени қарғайди, ёмонлайди» дейишган. Мелисага чопганингниям ўша қўшниларинг айтишган. Мана, кўрдингми, бугун учинчи кун, сира ишим юришмаяпти. Насибамни тополмай аламимни ичкиликдан оляпман. Қарғишларинг уряпти мени, уряпти!.. Кўнглинг ҳайитдагидай бўлар мени шу аҳволда кўрсанг? Албатта, мен ким бўпман?!. Ўша баттол эрингдан уч болани орттиргансан. Шулар мендан кўра ортиқроқ, азизроқ сенга. Лекин билиб қўй, тағин бир марта қарғаганингни қулоқма-қулоқ эшитиб қолсам, тамом, тўнимни тескари кияман! Билгинки, ўшанда жондан тўйган чиқаман. Сени… Ўлдираман, эна, ўлдираман! Мана шу қўлларимминан ўлдираман! Менгаям сендай энанинг кераги йўқ, билдингми, йў-ўқ!?.
Карим кириб келганда, хотини Хурсаной тандир қаршисида хомуш турган кўйи қўлидаги косов билан тандирдаги кулни ҳиссиз ковлаштирарди.
Эрини кўрди-ю, баттар қовоғи уйилди.
— Ҳа, тағин нима бўлди? — сўради кайфи янада таранглашиб Карим. — Ўзи бўларим бўлиб турибди. Ким арпангни хом ўриб қўйди яна?
— Ишингиз бугунам юришмадими? — Хурсаной асабий лаб тишлаб саволга савол билан жавоб қайтарди. — Ичиб олганингизга қараганда, иш тополмагансиз-а бугунам?
— Ҳа, тополмадим, — бошини қуйи солди Карим. — Эртага топилиб қолар.
— Сиз бировларнинг лойини ташиб, картошкасини чопиб, эски уйини бузиб юраверинг. Энангиз…
— Энам? Қайси энам?
— Битта энангиз бориди шекилли? — деди Хурсаной қўл силтаб. — Ўша энажонингиз, сизни бир вақтлар мелисага берган энангиз бугунам қарғабди сизни. Сиз… Ўғримишсиз, киссавурмишсиз…
— Ўчир чакагингни! — бақирди Карим титраб. — Ким айтди сенга, ким? Энам нега қарғабди? Нима деб қарғабди?
Давоми 10:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бугун Карим киссавурнинг тарвузи қўлтиғидан тушди. Эрта тонгданоқ иши юришмади. Келишиб олишганми, бекатда биронта ҳам тиқилинч автобус топа олмади. Таваккал бир хўппа семиз аёлнинг сумкасига қўл чўзганди, бобиллаб берди. Сал қурса, мелисага кўндаланг бўлаёзди. Карим киссавур тушдан кейин шалвираганча ортга қайтди. Қовоғидан қор ёғиб, учраганни тепиб, муштлаб, сўкиб ташлагиси келаверди. Аммо бу киссавурларга хос одат эмас. Киссавурнинг бармоқлари узун бўлгани билан муштлашувдан нарироқ юради. Мелисабозликка тоби йўқ. Қолаверса, ўзидан зўрроғи чиқса, таёқ еб қолишдан чўчийди. Шуларни ўйлаган кўйи Карим киссавур шаҳардан чиқаверишдаги кўримсизгина қаҳвахонага кирди. Азалдан одати шу. Шоҳона ошхона, ресторанлардан нарироқ юришга интилади. Ортиқча пул тўласа, кейинроқ беҳуда сарфлаган пулларни ўйлаб таъби тирриқ бўлишини билади.
— Мениям бошқалардан камим йўқ-ку, — ўзича эшитилар-эшитилмас сўзланиб бир четдаги стол қаршисига чўкди Карим. — Худойим, биласан, ҳар куни ўзингдан сўрайман! Биров пулини олдириб мени қарғасаям, барибир ўзингга илтижо қиламан. Қарғиши ўзига уришини сўраб ёлвораман. Кўриб турибсан, неча уч кундан бери ишим юришмайди? Ахир, мендаям рўзғор, хотин бор! У киссавурлигимни билмасаям, мардикорчилик қилади деб ўйласаям, хотиним. Уйга нимадир олиб келади, қўлимга пул тутқазади, янги кўйлак ёки тақинчоқ олиб беради деб умид қилади. Сен марҳаматингни дариғ тутаверсанг, қандай хотинимни хурсанд қиламан? Э, ҳаётларигаям, рўзғорларигаям тупурдим! Бугун… Майли, бугун ичаман, кайф-сафо қиламан. Эртага, бўлмаса индинга ризқимни берарсан, Худо? Ризқ бераман деб яратгансан-ку биз киссавурларниям!..
Оқ-у қизил оғу аралаш жигарига ургач, Карим киссавур одатдагидек қачонлардир мурғак гўдаклигида уни бировларга ташлаб, бошқага эрга тегиб кетган онаси Жўрахон опанинг гўрига ғишт қалашга тушди.
— Сенам энамидинг? — деди у кимсасиз тор кўчалардан бири ўртасида қаддини ғоз тутган ҳолда чайқалиб тураркан. — Кўчаларда сарсон қилдинг мени. Ўша ҳароми эрингга тегиб кетаётганингда, сен кетган машина ортидан дод деб йиғлаганча қолавердим. Бир марта ортга ўгирилиб, менинг кўнглимни сўрашга ярамадинг. Буям майли, оч қолган пайтларимда уйингга бетимни сидириб ташлаб бўлсаям бордим. Ўша каталакдай ҳовлингда ризқим боракан, озми-кўпми териб едим. Нима қилай? Мениям сенда ҳақим бориди. Бир даста пулни кўрпанг қатидан олганим учун мелисага чопибсан. Қўшниларинг айтишган. «Карим, энанг нуқул сени қарғайди, ёмонлайди» дейишган. Мелисага чопганингниям ўша қўшниларинг айтишган. Мана, кўрдингми, бугун учинчи кун, сира ишим юришмаяпти. Насибамни тополмай аламимни ичкиликдан оляпман. Қарғишларинг уряпти мени, уряпти!.. Кўнглинг ҳайитдагидай бўлар мени шу аҳволда кўрсанг? Албатта, мен ким бўпман?!. Ўша баттол эрингдан уч болани орттиргансан. Шулар мендан кўра ортиқроқ, азизроқ сенга. Лекин билиб қўй, тағин бир марта қарғаганингни қулоқма-қулоқ эшитиб қолсам, тамом, тўнимни тескари кияман! Билгинки, ўшанда жондан тўйган чиқаман. Сени… Ўлдираман, эна, ўлдираман! Мана шу қўлларимминан ўлдираман! Менгаям сендай энанинг кераги йўқ, билдингми, йў-ўқ!?.
Карим кириб келганда, хотини Хурсаной тандир қаршисида хомуш турган кўйи қўлидаги косов билан тандирдаги кулни ҳиссиз ковлаштирарди.
Эрини кўрди-ю, баттар қовоғи уйилди.
— Ҳа, тағин нима бўлди? — сўради кайфи янада таранглашиб Карим. — Ўзи бўларим бўлиб турибди. Ким арпангни хом ўриб қўйди яна?
— Ишингиз бугунам юришмадими? — Хурсаной асабий лаб тишлаб саволга савол билан жавоб қайтарди. — Ичиб олганингизга қараганда, иш тополмагансиз-а бугунам?
— Ҳа, тополмадим, — бошини қуйи солди Карим. — Эртага топилиб қолар.
— Сиз бировларнинг лойини ташиб, картошкасини чопиб, эски уйини бузиб юраверинг. Энангиз…
— Энам? Қайси энам?
— Битта энангиз бориди шекилли? — деди Хурсаной қўл силтаб. — Ўша энажонингиз, сизни бир вақтлар мелисага берган энангиз бугунам қарғабди сизни. Сиз… Ўғримишсиз, киссавурмишсиз…
— Ўчир чакагингни! — бақирди Карим титраб. — Ким айтди сенга, ким? Энам нега қарғабди? Нима деб қарғабди?
Давоми 10:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32
— Ўша Карим балога йўлиқмаса розимасман дебди. Ана, Лутфиниса опа гап топиб келди. Ундай болам йўқ деганмиш. Роса қарғаниб, сўзланганмиш!..
— Шунақами? — деди Карим муштларини тугиб. — Аниқ қарғабдими?
— Вой, Лутфиниса опага зарилми ёлғон гапириб? Ё энангизни билмайсизми?
— Ўлдираман уни! — хириллаб атрофга аланглаганча нимадир қидиришга тушди Карим. — Мана шу қўлларимминан бўғизлайман!
— Вой, бу нима деганингиз? — Хурсаной чопа келиб эрининг елкасидан тутди. — Энди бир камим қамоқхонага “пердачка” ташишмиди? Кўрган куним етмайдими? Ўлдирмайсиз! Қўлингизни қонга булғаганингизга арзимайди у хотин.
— Унда нима қилай? Индамай қарғиш эшитиб ўтираверайми?
— Уйига боринг-да, сигирининг биттасини индамай етаклаб чиқинг! Ҳақингиз бор сизниям! Анави қора мўнди эридан бўлган болалари ҳар куни сут-қатиқ ичади-ю, сиз ичмайсизми? Сиз ердан чиққан қўзиқоринмисиз? Боринг, ҳақингизни талаб қилинг, Карим ака!..
Хурсанойнинг бу гапидан сўнг Карим сал шаштидан тушган каби бўшашди.
— Тўғри айтасан, хотин, — деди у ерга чирт этиб тупуриб. — Ўлдириб барака топмайман барибир. Ҳа, сигирини етаклаб келаман. Қани, кўрай-чи, бу сафар ҳам мелисага чопармикан. Агар-чи, мелисага югурса, ишон, сенинг маслаҳатинггаям қулоқ солиб ўтирмайман. Ўлдираман ундай энани!..
— Тўғри айтдингиз, — деди Хурсаной жонланиб. — Агар шундай қилса, менам миқ этмайман. Билганингизни қилинг! Уйига ўт қўясизми, балога йўлиқтирасизми, ўзингиз биласиз. Боринг, Карим ака, вақт кетмасин! Сигирни, ўзингизнинг ҳақингизни ажратиб олинг! Қарғанганларига пушаймон есин у шум кампир!..
Жума бўлгани сабабми, ўгай отаси ҳовлида кўринмади. Карим киссавурлик одати зўр келиб жуда эҳтиёткорлик билан онаси яшайдиган ҳовлига кирди. Жўрахон опа ҳам негадир кўрина қолмади. Карим барибир ҳушёрликни қўлдан бермаслик илинжида айвонга ўтди-да, очиқ дераза орқали ичкари уйга ўғринча кўз ташлади. Хонада Жўрахон опа ҳовлига терс ўгирилганча жойнамоз устида ўтирар, Яратганга нола қиларди.
— Худойим, ўзинг гувоҳсан, — дерди у йиғи аралаш. — Тўнғичим Каримжонни ўзингдан тилаб-тилаб олгандим. Нима қилайки, тақдир экан, отасиминан ажрашдим. Аммо боламни атайин, ёмонлик кўрсин деб ташлаб кетмаганман, худойим! Бегона эркакнинг кўзига мўлтирамасин, кўнгли ўксимасин деган ниятда тоғасига қолдиргандим. Агар шу хатойим бўлса, мени жазолайвер! Боламни фалокатлардан, касофатлардан асрасанг бас! Неки бало бўлса, ўзимни кўндаланг қилавер!.. Уни, суюкли ўғлимни ҳеч қачон мелисага бермаганман. Ёмонларнинг бўлар-бўлмас ғийбатига учиб мендан юз ўгирди болам. Ахир, паҳлавондай ўғлимга ёмонликни раво кўрармидим? Яратган эгам, боламга инсоф бер, мартабасини улуғ қил, ишларига ривож бер! Болагинамни бир умр қўлини юпқа қилиб қўйма, худойим! Уям катта-катта ишларда ишласа, топгани баракали бўлса дейман! Агар шу фарзандимга яхшилик ато этмасанг, менинг жонимни ол, мени дўзахларга дўмбира қил! Жонимдан тўйиб кетдим, ахир! Фарзандимнинг бир марта эна дейишига зорман! Қайноқ меҳримни берсам, болам-болам қилсам дейман! Қўша-қўша неваралар кўрсам, Каримжоним яйраб-яшнаб юрса, киссаси пулга тўла бўлса, егани олдида, емагани ортида қолса дейман! Жон худойим, нолаларимни ўзинг ижобат қил! Мен… Гуноҳкор бандангни ўзинг кечир! Каримжонимнинг умрини узоқ қил!..
Бу нолалар ҳақиқатан дардли ва аянчли эди. Ҳатто умрида шафқат, диёнат нелигини билмай яшаган Карим киссавур ҳам онанинг фарёдини эшитиб донг қотди. Кайфи тарқаган каби ҳушёр тортди. Оёқ-қўллари ўзига бўйсунмай, на кетишни, на тураверишни билди. Юрагининг аллақаерида номаълум тафт пайдо бўлиб аъзойи баданини куйдираверди. Бу оловнинг жазаваси вужудини ўз исканжасига олди-ю, кўзларига ёш қўндирди. Тош қалбига илиқлик ато этди. Хаёлларини чалкаштириб, хўрсинишга, ҳаяжонланишга, тўлғонишга ундади.
«Мени… Алдашибди, — кўнглидан ўтказди Карим ўта сергаклик билан ортга тисланаркан. — Энамдан совитишмоқчи бўлишибди. Хотиним… Уям алдабди. Энам мени яхши кўраркан. Менга ёмонлик тиламаскан. Мени мелисага бермаганакан. Мен… Адашибман, аҳмоқлик, мунофиқлик қилибман. Ахир… Нега мараз одамларнинг, товуқмия хотинимнинг гапларига қулоқ тутдим?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— Шунақами? — деди Карим муштларини тугиб. — Аниқ қарғабдими?
— Вой, Лутфиниса опага зарилми ёлғон гапириб? Ё энангизни билмайсизми?
— Ўлдираман уни! — хириллаб атрофга аланглаганча нимадир қидиришга тушди Карим. — Мана шу қўлларимминан бўғизлайман!
— Вой, бу нима деганингиз? — Хурсаной чопа келиб эрининг елкасидан тутди. — Энди бир камим қамоқхонага “пердачка” ташишмиди? Кўрган куним етмайдими? Ўлдирмайсиз! Қўлингизни қонга булғаганингизга арзимайди у хотин.
— Унда нима қилай? Индамай қарғиш эшитиб ўтираверайми?
— Уйига боринг-да, сигирининг биттасини индамай етаклаб чиқинг! Ҳақингиз бор сизниям! Анави қора мўнди эридан бўлган болалари ҳар куни сут-қатиқ ичади-ю, сиз ичмайсизми? Сиз ердан чиққан қўзиқоринмисиз? Боринг, ҳақингизни талаб қилинг, Карим ака!..
Хурсанойнинг бу гапидан сўнг Карим сал шаштидан тушган каби бўшашди.
— Тўғри айтасан, хотин, — деди у ерга чирт этиб тупуриб. — Ўлдириб барака топмайман барибир. Ҳа, сигирини етаклаб келаман. Қани, кўрай-чи, бу сафар ҳам мелисага чопармикан. Агар-чи, мелисага югурса, ишон, сенинг маслаҳатинггаям қулоқ солиб ўтирмайман. Ўлдираман ундай энани!..
— Тўғри айтдингиз, — деди Хурсаной жонланиб. — Агар шундай қилса, менам миқ этмайман. Билганингизни қилинг! Уйига ўт қўясизми, балога йўлиқтирасизми, ўзингиз биласиз. Боринг, Карим ака, вақт кетмасин! Сигирни, ўзингизнинг ҳақингизни ажратиб олинг! Қарғанганларига пушаймон есин у шум кампир!..
Жума бўлгани сабабми, ўгай отаси ҳовлида кўринмади. Карим киссавурлик одати зўр келиб жуда эҳтиёткорлик билан онаси яшайдиган ҳовлига кирди. Жўрахон опа ҳам негадир кўрина қолмади. Карим барибир ҳушёрликни қўлдан бермаслик илинжида айвонга ўтди-да, очиқ дераза орқали ичкари уйга ўғринча кўз ташлади. Хонада Жўрахон опа ҳовлига терс ўгирилганча жойнамоз устида ўтирар, Яратганга нола қиларди.
— Худойим, ўзинг гувоҳсан, — дерди у йиғи аралаш. — Тўнғичим Каримжонни ўзингдан тилаб-тилаб олгандим. Нима қилайки, тақдир экан, отасиминан ажрашдим. Аммо боламни атайин, ёмонлик кўрсин деб ташлаб кетмаганман, худойим! Бегона эркакнинг кўзига мўлтирамасин, кўнгли ўксимасин деган ниятда тоғасига қолдиргандим. Агар шу хатойим бўлса, мени жазолайвер! Боламни фалокатлардан, касофатлардан асрасанг бас! Неки бало бўлса, ўзимни кўндаланг қилавер!.. Уни, суюкли ўғлимни ҳеч қачон мелисага бермаганман. Ёмонларнинг бўлар-бўлмас ғийбатига учиб мендан юз ўгирди болам. Ахир, паҳлавондай ўғлимга ёмонликни раво кўрармидим? Яратган эгам, боламга инсоф бер, мартабасини улуғ қил, ишларига ривож бер! Болагинамни бир умр қўлини юпқа қилиб қўйма, худойим! Уям катта-катта ишларда ишласа, топгани баракали бўлса дейман! Агар шу фарзандимга яхшилик ато этмасанг, менинг жонимни ол, мени дўзахларга дўмбира қил! Жонимдан тўйиб кетдим, ахир! Фарзандимнинг бир марта эна дейишига зорман! Қайноқ меҳримни берсам, болам-болам қилсам дейман! Қўша-қўша неваралар кўрсам, Каримжоним яйраб-яшнаб юрса, киссаси пулга тўла бўлса, егани олдида, емагани ортида қолса дейман! Жон худойим, нолаларимни ўзинг ижобат қил! Мен… Гуноҳкор бандангни ўзинг кечир! Каримжонимнинг умрини узоқ қил!..
Бу нолалар ҳақиқатан дардли ва аянчли эди. Ҳатто умрида шафқат, диёнат нелигини билмай яшаган Карим киссавур ҳам онанинг фарёдини эшитиб донг қотди. Кайфи тарқаган каби ҳушёр тортди. Оёқ-қўллари ўзига бўйсунмай, на кетишни, на тураверишни билди. Юрагининг аллақаерида номаълум тафт пайдо бўлиб аъзойи баданини куйдираверди. Бу оловнинг жазаваси вужудини ўз исканжасига олди-ю, кўзларига ёш қўндирди. Тош қалбига илиқлик ато этди. Хаёлларини чалкаштириб, хўрсинишга, ҳаяжонланишга, тўлғонишга ундади.
«Мени… Алдашибди, — кўнглидан ўтказди Карим ўта сергаклик билан ортга тисланаркан. — Энамдан совитишмоқчи бўлишибди. Хотиним… Уям алдабди. Энам мени яхши кўраркан. Менга ёмонлик тиламаскан. Мени мелисага бермаганакан. Мен… Адашибман, аҳмоқлик, мунофиқлик қилибман. Ахир… Нега мараз одамларнинг, товуқмия хотинимнинг гапларига қулоқ тутдим?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25
Нимага энамнинг қалбига қулоқ солмадим? Нима учун шундай аёлга вақтида меҳркўрсатмадим? Дуосини олмадим? Нега? Нега? Нега?..»
Карим киссавур бир неча дақиқа ичида буткул бошқа одамга айлангандек эди. Шу кунгача қилиб юрган номақбул ишларидан қаттиқ афсус чека бошлаганди. Қўйиб беришса, хонага чопа кириб онасининг оёқлари остида тиз чўкишни, ҳўнграб-ҳўнграб йиғлашни, дод деб волидасидан узр сўрашни хоҳлаётганди. Лекин ундай қилмади. Кийимлари, ўзидан таралаётган ёқимсиз ҳидлар билан она кўзига кўринишни маъқул топмади. Аста-аста дала йўл бўйлаб ўз уйи томон кетиб бораркан, эртага янги кийимларини кийиб, бозордан майда-чуйда харид қилиб, онасидан албатта хабар олишни, астойдил кечирим сўрашни, дуо олишни кўнглига тугди.
Олимжон ҲАЙИТ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Карим киссавур бир неча дақиқа ичида буткул бошқа одамга айлангандек эди. Шу кунгача қилиб юрган номақбул ишларидан қаттиқ афсус чека бошлаганди. Қўйиб беришса, хонага чопа кириб онасининг оёқлари остида тиз чўкишни, ҳўнграб-ҳўнграб йиғлашни, дод деб волидасидан узр сўрашни хоҳлаётганди. Лекин ундай қилмади. Кийимлари, ўзидан таралаётган ёқимсиз ҳидлар билан она кўзига кўринишни маъқул топмади. Аста-аста дала йўл бўйлаб ўз уйи томон кетиб бораркан, эртага янги кийимларини кийиб, бозордан майда-чуйда харид қилиб, онасидан албатта хабар олишни, астойдил кечирим сўрашни, дуо олишни кўнглига тугди.
Олимжон ҲАЙИТ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20👍14
🐟 Кўпроқ балиқ ейиш учун 8 та сабаб
- Юрак касалликлари хавфини камайтиради
- Таркиби Д витаминига бой
- Кўриш қобилияти учун фойдали
- Уйқуни яхшилайди
- Ревматоидли артритни енгиллаштиради
- Холестерин даражасини пасайтиради
- Қон босимини пасайтиради
- Жигар учун фойдали
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Юрак касалликлари хавфини камайтиради
- Таркиби Д витаминига бой
- Кўриш қобилияти учун фойдали
- Уйқуни яхшилайди
- Ревматоидли артритни енгиллаштиради
- Холестерин даражасини пасайтиради
- Қон босимини пасайтиради
- Жигар учун фойдали
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Аёлингиздан меҳр истаяпсизми, аввал уни беринг, меҳрингиз билан тўйинтиринг, кейин у сизга бор меҳрини беради.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
💯1
«АЗАДОРЛИК ГЎДАКНИНГ УМРИГА ЗАВОЛ БЎЛДИ»
Ситора, 21 ёш, Тошкент:
— Бир йигит билан телефонда танишиб қолдим. Бир йилча гаплашиб юрдик. Бир-биримизга ўрганиб қолдик. Боғланиб бўлганимиздан кейин билсам, у қамоқда экан. Аммо бу менинг унга нисбатан бўлган меҳримни сусайтирмади. Бир йил ўтиб, у озодликка чиқди. Биз учрашдик. Бир-биримизни қаттиқ ёқтириб қолдик. Тез-тез учрашар, тинмай гаплашардик. Бунинг оқибати эса… Мен хатога йўл қўйдим. Унга ихтиёримни бериб қўйдим… Сал ўтмай ҳомиладорлигим ҳам маълум бўлди. Дарров унга қўнғироқ қилдим.
— Бир йўлини қилинг. Мени шармандаликдан қутқаринг.
— Қўрқма, совчи юбораман, — деди у.
Сўзининг устидан чиқиб, совчи юборди ҳам. Аммо ўша пайтлар отам вафот этгани учун тўй қила олмасдик. Болани олдиришдан бошқа чорамиз қолмади. Мана энди азадор эмасмиз. У кишининг эса совчиларидан дарак йўқ.
— Қачон совчи юборасиз, гап-сўзга қолиб кетдим-у? — дедим охири.
— Шошма, ишларимни йўлга қўйиб олай.
Аммо биламан, иши, топиш-тутиши яхши. Шунинг учун ҳам мени йўқлагиси келмайди. Ўзига ишонгани учун ҳам бошқа қизларни гапга олиб юрибди. Ҳатто, биттаси телефон ҳам қилди. Бунинг тагига етиш учун ўзига қилсам бақиради:
— Ишдаман, тинч қўясанми, йўқми? Кейин ўзим қўнғироқ қиламан!
Аммо биламанки, ҳеч қачон ўз ихтиёри билан қўнғироқ қилмайди. Бора-бора мендан узоқлашиб бораётганини сезяпман. Маҳалламизда эса мен ҳақимда гап-сўзлар кўпайиб бормоқда. Буларга чек қўйишнинг бирдан-бир йўли турмуш қуришим. Афсуски, ишонганимнинг йироқлашиб кетаётгани мени хавотирга соляпти.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ситора, 21 ёш, Тошкент:
— Бир йигит билан телефонда танишиб қолдим. Бир йилча гаплашиб юрдик. Бир-биримизга ўрганиб қолдик. Боғланиб бўлганимиздан кейин билсам, у қамоқда экан. Аммо бу менинг унга нисбатан бўлган меҳримни сусайтирмади. Бир йил ўтиб, у озодликка чиқди. Биз учрашдик. Бир-биримизни қаттиқ ёқтириб қолдик. Тез-тез учрашар, тинмай гаплашардик. Бунинг оқибати эса… Мен хатога йўл қўйдим. Унга ихтиёримни бериб қўйдим… Сал ўтмай ҳомиладорлигим ҳам маълум бўлди. Дарров унга қўнғироқ қилдим.
— Бир йўлини қилинг. Мени шармандаликдан қутқаринг.
— Қўрқма, совчи юбораман, — деди у.
Сўзининг устидан чиқиб, совчи юборди ҳам. Аммо ўша пайтлар отам вафот этгани учун тўй қила олмасдик. Болани олдиришдан бошқа чорамиз қолмади. Мана энди азадор эмасмиз. У кишининг эса совчиларидан дарак йўқ.
— Қачон совчи юборасиз, гап-сўзга қолиб кетдим-у? — дедим охири.
— Шошма, ишларимни йўлга қўйиб олай.
Аммо биламан, иши, топиш-тутиши яхши. Шунинг учун ҳам мени йўқлагиси келмайди. Ўзига ишонгани учун ҳам бошқа қизларни гапга олиб юрибди. Ҳатто, биттаси телефон ҳам қилди. Бунинг тагига етиш учун ўзига қилсам бақиради:
— Ишдаман, тинч қўясанми, йўқми? Кейин ўзим қўнғироқ қиламан!
Аммо биламанки, ҳеч қачон ўз ихтиёри билан қўнғироқ қилмайди. Бора-бора мендан узоқлашиб бораётганини сезяпман. Маҳалламизда эса мен ҳақимда гап-сўзлар кўпайиб бормоқда. Буларга чек қўйишнинг бирдан-бир йўли турмуш қуришим. Афсуски, ишонганимнинг йироқлашиб кетаётгани мени хавотирга соляпти.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤17👍4😢2
БАДАЛ (ҳикоя)
Насима опа бугун кеч уйғонди. Соатга қараса саккиз ярим бўлибди. Бироқ ҳавонинг авзойи тунд бўлгани учун ҳали тонг отмаганга ўхшарди.
"Бомдоддан сўнг кўзим илиниб қолибди,- ўйлади у ,- дадаси қаерда эканлар ? Нонушта ҳам кечга қолиб кетди"
Шу пайт эшик очилиб остонада эри кўринди:
- Уйғондингми , онаси ? Бўл юз- қўлингни чайиб кел . Нонушта тайёр . Бир қуймоқ пиширдим , бир қуймоқ пиширдим. Бир бор есанг, "Яна борми?" деб сўрайсан. Сут ҳам қайнатганман. Дўконга сен яхши кўрадиган ширмой нон келган экан. Ундан ҳам иккита сотиб олдим. Бўлақол.
Насима опа юз- қўлини чаяр экан , ошхонадаги тақур- туқур овозини эшитиб хаёли келинига кетди.
"Озода келиним ҳам уйида қолиб кетди. Қудаларим бир йўла икки тўй қилишганига келиним ҳам болалари билан бир ярим хафтадан буён изига қайта олмай қолди, бўлмаса тўй ўтганигаям уч кун бўлди. Ҳай майли , қиз дегани шундай кунда ота- онасининг корига ярамаса қачон ярайди ?"
Насима опа бир тишлам қуймоқ еди-ю , кўнгли беҳузур бўлиб кетди. Мақтов эшитиш умидида унинг оғзига тикилиб турган Олим аканинг юзига ҳавотир оралади:
- Ҳа онаси ? Яна ўт қопинг безовта қиляптими ?
Насима опа тер босган юзини рўмолчаси билан артар экан жавоб қайтаришга мажоли келмай , тасдиқ маъносида бош силкиди.
- Ўзи туни билан "юрагим"лаб ҳали у ёққа , ҳали бу ёққа ташлаб ухлагандек бўлмадинг. Манави чойдан ич. Озгина енгил тортасан .
Чой Насима опанинг кўнглини баттар беҳузур қилиб юборди. У ўрнидан туриб ҳовлига чиқишга аранг улгурди. Ўша сал аввал еган бир парча егуликни қайт қилиб ташлагунча аёлнинг бўлари бўлди.
Насима опа тепасида човгумда илиқ сув билан сочиқ ушлаб турган эрига қараб кўнгли бузилди. Томоғига тиқилиб келган йиғини базўр ичига ютди. У юз- қўлини яна қайта чайган бўлди-ю ,ичкари- ўрнига бориб чўзилди.
Насима опа ёстиққа бош қўяр экан хомуш хўрсинди :
"Меҳрибон эрга эга бўлишнинг бадали шунчалар қимматми ?"
Барча таниш- билиш, қариндошларнинг таъкидлашларича Олим меҳрибон қарибди. Ҳа буни Насима опанинг ўзи ҳам яхши билади. Эрининг ҳозирги феъли билан аввалгисининг орасида ер билан осмонча фарқ бор. Эҳ у келин бўлиб тушган даврлари ... Ўша кезлар Олим аканинг Насимага кўрсатмаган "ҳунари" қолмаганди. Сал гапга ловуллаб кетадиган Олим ака (у пайтлар навқирон йигит Олим эди) ҳали отасининг , ҳали онасининг , ҳали бошқа бировнинг ярим оғиз гапи билан "Айб кимда?" деб ўйлаб ўтирмасдан Насимага ташланиб қоларди. Қайнонаси баъзан келинини атай ўғлига чақтириб урдирса , баъзан шунчаки айтган бир оғиз гапи жанжалга сабаб бўлганини ўзиям билмай қоларди . Насима эса барчасини ичига ютишга , жоҳил эрга кўниб яшашга мажбур эди. Бояқиш эрини ташлаб уйига бутунлай қайтиб борса уни кутиб олишга ҳеч кимнинг "кўзи учиб" турмаганлигини яхши биларди.
Ортидан бирин- сирин етиб турган уч синглисига номус эди опа- Насима.
Катта рўзғорда ўз фарзандларининг оғзига хиллаб тансиқ егулик тута олмайдиган қўли калта икки ака учун "ортиқча оғиз, ортиқча даҳмаза" эди - Насима .
Кундан кунга қариб - қартайиб кучдан қолаётган ота- онаси учун ҳаловат эди - Насима.
Она - онада ! Қизи турмушида қийналаётганини , бироқ "чурқ" этиб уйга бир оғиз гап ташиб келмаётганини яхши биларди онаизор. Билгани билан қўлидан қизини юпатишдан бошқа иш келмас эди мушфиқанинг.
- Қизим сабр ... Сабр қил болажоним ,- дерди у ҳар сафар ,- кун келиб шу эрингни эгаси ўзинг бўласан. Ҳаёт ҳар доим бир хил бўлмайди. Ҳар машаққатнинг роҳати бор.
Онаси билиб айтган экан ...
Ўша кун келди. Йиллар ўтиб келди. Бир вақтлар давраларни тўлдириб "Яхшиям шу келинимнинг сочлари қалиндан қалин , бўлмаса ўғлим ҳар сафар қўлларига шу сочларни бураб олиб урганда аллақачон кал бўлиб қоларди" дея изоҳ бериб керилиб ўтирадиган қайнона ҳам , "Эркак киши аёлига тилини бердими , тамом, жиловини ҳам бергани ўша!" дея таъкидлайдиган қайнота ҳам оламдан ўтиб кетишди.
Давоми 15:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Насима опа бугун кеч уйғонди. Соатга қараса саккиз ярим бўлибди. Бироқ ҳавонинг авзойи тунд бўлгани учун ҳали тонг отмаганга ўхшарди.
"Бомдоддан сўнг кўзим илиниб қолибди,- ўйлади у ,- дадаси қаерда эканлар ? Нонушта ҳам кечга қолиб кетди"
Шу пайт эшик очилиб остонада эри кўринди:
- Уйғондингми , онаси ? Бўл юз- қўлингни чайиб кел . Нонушта тайёр . Бир қуймоқ пиширдим , бир қуймоқ пиширдим. Бир бор есанг, "Яна борми?" деб сўрайсан. Сут ҳам қайнатганман. Дўконга сен яхши кўрадиган ширмой нон келган экан. Ундан ҳам иккита сотиб олдим. Бўлақол.
Насима опа юз- қўлини чаяр экан , ошхонадаги тақур- туқур овозини эшитиб хаёли келинига кетди.
"Озода келиним ҳам уйида қолиб кетди. Қудаларим бир йўла икки тўй қилишганига келиним ҳам болалари билан бир ярим хафтадан буён изига қайта олмай қолди, бўлмаса тўй ўтганигаям уч кун бўлди. Ҳай майли , қиз дегани шундай кунда ота- онасининг корига ярамаса қачон ярайди ?"
Насима опа бир тишлам қуймоқ еди-ю , кўнгли беҳузур бўлиб кетди. Мақтов эшитиш умидида унинг оғзига тикилиб турган Олим аканинг юзига ҳавотир оралади:
- Ҳа онаси ? Яна ўт қопинг безовта қиляптими ?
Насима опа тер босган юзини рўмолчаси билан артар экан жавоб қайтаришга мажоли келмай , тасдиқ маъносида бош силкиди.
- Ўзи туни билан "юрагим"лаб ҳали у ёққа , ҳали бу ёққа ташлаб ухлагандек бўлмадинг. Манави чойдан ич. Озгина енгил тортасан .
Чой Насима опанинг кўнглини баттар беҳузур қилиб юборди. У ўрнидан туриб ҳовлига чиқишга аранг улгурди. Ўша сал аввал еган бир парча егуликни қайт қилиб ташлагунча аёлнинг бўлари бўлди.
Насима опа тепасида човгумда илиқ сув билан сочиқ ушлаб турган эрига қараб кўнгли бузилди. Томоғига тиқилиб келган йиғини базўр ичига ютди. У юз- қўлини яна қайта чайган бўлди-ю ,ичкари- ўрнига бориб чўзилди.
Насима опа ёстиққа бош қўяр экан хомуш хўрсинди :
"Меҳрибон эрга эга бўлишнинг бадали шунчалар қимматми ?"
Барча таниш- билиш, қариндошларнинг таъкидлашларича Олим меҳрибон қарибди. Ҳа буни Насима опанинг ўзи ҳам яхши билади. Эрининг ҳозирги феъли билан аввалгисининг орасида ер билан осмонча фарқ бор. Эҳ у келин бўлиб тушган даврлари ... Ўша кезлар Олим аканинг Насимага кўрсатмаган "ҳунари" қолмаганди. Сал гапга ловуллаб кетадиган Олим ака (у пайтлар навқирон йигит Олим эди) ҳали отасининг , ҳали онасининг , ҳали бошқа бировнинг ярим оғиз гапи билан "Айб кимда?" деб ўйлаб ўтирмасдан Насимага ташланиб қоларди. Қайнонаси баъзан келинини атай ўғлига чақтириб урдирса , баъзан шунчаки айтган бир оғиз гапи жанжалга сабаб бўлганини ўзиям билмай қоларди . Насима эса барчасини ичига ютишга , жоҳил эрга кўниб яшашга мажбур эди. Бояқиш эрини ташлаб уйига бутунлай қайтиб борса уни кутиб олишга ҳеч кимнинг "кўзи учиб" турмаганлигини яхши биларди.
Ортидан бирин- сирин етиб турган уч синглисига номус эди опа- Насима.
Катта рўзғорда ўз фарзандларининг оғзига хиллаб тансиқ егулик тута олмайдиган қўли калта икки ака учун "ортиқча оғиз, ортиқча даҳмаза" эди - Насима .
Кундан кунга қариб - қартайиб кучдан қолаётган ота- онаси учун ҳаловат эди - Насима.
Она - онада ! Қизи турмушида қийналаётганини , бироқ "чурқ" этиб уйга бир оғиз гап ташиб келмаётганини яхши биларди онаизор. Билгани билан қўлидан қизини юпатишдан бошқа иш келмас эди мушфиқанинг.
- Қизим сабр ... Сабр қил болажоним ,- дерди у ҳар сафар ,- кун келиб шу эрингни эгаси ўзинг бўласан. Ҳаёт ҳар доим бир хил бўлмайди. Ҳар машаққатнинг роҳати бор.
Онаси билиб айтган экан ...
Ўша кун келди. Йиллар ўтиб келди. Бир вақтлар давраларни тўлдириб "Яхшиям шу келинимнинг сочлари қалиндан қалин , бўлмаса ўғлим ҳар сафар қўлларига шу сочларни бураб олиб урганда аллақачон кал бўлиб қоларди" дея изоҳ бериб керилиб ўтирадиган қайнона ҳам , "Эркак киши аёлига тилини бердими , тамом, жиловини ҳам бергани ўша!" дея таъкидлайдиган қайнота ҳам оламдан ўтиб кетишди.
Давоми 15:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32👍2
БАДАЛ ҳикоя давоми
Қайинсингиллари узатилиб ўз оилалари билан андармон бўлиб кетишди. Қайнилари ҳам шундай, рўзғорлари бўлак бўлгандан сўнг ҳаммаси "ўзидан тинди" .
Олим ака билан Насима опа ҳам ўғил уйлантиришди , қизларини чиқаришди. Мана энди қўш тўтидек чуғур - чуғур қилиб бирга қолишди.
Насима опа кунда "Нима ейсан , нима ичасан , онаси ? Манави кўйлак сенга ярашади ёки фалон жойга бориб бир айлантириб келай сени" кунига юз айланиб ўргиладиган эрига қараб онасининг сўзлари ёдига тушади: "Вақти келиб шу эр бутунлай сенга қолади..."
Ҳаа...
Эри ўзига қолди. Энди егани олдида , емагани ортида. Нимага қўлини узатса етгулик. Бироқ... Ана шу эрга эгалик қилиш бадали жонининг яримта бўлиб қолиши эвазига бўлгани ачинарли эди...
П.С. "Инсон кексалик учун ҳам жонини озроқ бўлса-да асраши керакмикан ?!" дейман-да... Иложи бормикан ...
Хазонрезги
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қайинсингиллари узатилиб ўз оилалари билан андармон бўлиб кетишди. Қайнилари ҳам шундай, рўзғорлари бўлак бўлгандан сўнг ҳаммаси "ўзидан тинди" .
Олим ака билан Насима опа ҳам ўғил уйлантиришди , қизларини чиқаришди. Мана энди қўш тўтидек чуғур - чуғур қилиб бирга қолишди.
Насима опа кунда "Нима ейсан , нима ичасан , онаси ? Манави кўйлак сенга ярашади ёки фалон жойга бориб бир айлантириб келай сени" кунига юз айланиб ўргиладиган эрига қараб онасининг сўзлари ёдига тушади: "Вақти келиб шу эр бутунлай сенга қолади..."
Ҳаа...
Эри ўзига қолди. Энди егани олдида , емагани ортида. Нимага қўлини узатса етгулик. Бироқ... Ана шу эрга эгалик қилиш бадали жонининг яримта бўлиб қолиши эвазига бўлгани ачинарли эди...
П.С. "Инсон кексалик учун ҳам жонини озроқ бўлса-да асраши керакмикан ?!" дейман-да... Иложи бормикан ...
Хазонрезги
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤14😢8👍5
« Икки ҳовли. »
Икки хил ҳовли. Бир- бирига ёнма-ён, бир девор қўшни. Бирининг уйи кўкка бўй чўзган, икки қаватли, иккинчи қаватдаги ойнадан бутун маҳалла кафтдек кўриниб турарди. Иккинчиси жуда оддий, хатто лой сувоқ.
Иккисида икки хил хаёт.
Бирида бой-бадавлат савдогар, ўша худуднинг обрўли кишиси бўлиб унинг бир қиз ва бир уғли бор, иккиси ҳам эрка ва бебош.
Иккинчиси ўрта ҳол, устачилик билан шуғилланадиган хунарманд киши бўлиб, унинг икки ўғли ва бир қизи бор, ўғилларини ёнига олиб устачилик билан тирикчилик қилади.
Кунларнинг бирида устанинг уйида шовқин эшитилди. Бой ўрнидан туриб иккинчи қаватдан қўшнисининг кафтдек кўриниб турадиган ховлисига назар ташлади. Уста иккинчи ўғлини ўзбошимчалик қилиб, рўзғорига яраб турган велосипедини мингани ва натижада велосипеднинг ғилдиракларига шикаст етгани учун қаттиқ койиб турганини кўрди. Бой бу холатни кўриб, мийиғида кулди. "Болани ҳам шундай тергайдими?" деб, ичида танқид ҳам қилди. Қўшнисига эшитиладиган даражада, атайдан овозини баландлатиб, аёлини ёнига чорлаб эркатой ўғлининг туғилган кунига янги машина совға қилишини айтиб мақтаниб ҳам қўйди...
Маҳаллада иккиси ҳам бирдек азиз. Маҳалладагилар бирини бойлиги учун ҳурмат қилишса, иккинчисини художуйлиги, меҳр оқибатилилиги ва камтарлиги учун хурмат қиларди.
Бирининг уйида икки келин қайнота ва қайнонатасини хизматини килиб, уларнинг бошларида гирдикапалак бўлишса, иккинчисининг уйида икки нафар хизматкор, бир эркак ва бир аёл хизмат қиларди.
Тақдир тақозоси билан вақти соати етиб, икки қўшни оила бошлиқлари бир хафтада бирин-кетин бу дунёни тарк этди.
Хонадонлари хар хил, яшаш тарзи хар хил бўлгани билан жанозаларига бир хил одам йиғилди.Бириникига казо казолар бўлса, иккинчисинига Жумъа намозига йиғиладиган жамики мўмин мусулмонлар келишди. Жаноза кунги бўладиган холатлардан одамлар хайрон қолишди.
Бирини уйида азиз ва мўътабар отасидан айрилгани сабаб, йиғлаб куйиб, дод фарёд уриб, фарзандлар ўртасида навбатма-навбат қурьон тиловат қилинган бўлса, иккинчисининг уйида маййит бир чеккада қолиб, ака-сингил хатто келин ўртасида мерос талашувлар бўлиб ўтди.
Орадан кўп вақт ўтмади. Бой хонадоннинг эркатой ўғли, ёшлигида бир ишнинг этагидан муқим тутмаганлиги сабаб, оғир холатга тушиб қолди ва хашаматли уйини сотиб оддийроқ уй сотиб олишни режа қилди.
Харидор оддий қўшнининг, меҳнаткаш ва бир-бирларига меҳрибон бўлган икки уғли бўлди.
© Иқбол Юсуф
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Икки хил ҳовли. Бир- бирига ёнма-ён, бир девор қўшни. Бирининг уйи кўкка бўй чўзган, икки қаватли, иккинчи қаватдаги ойнадан бутун маҳалла кафтдек кўриниб турарди. Иккинчиси жуда оддий, хатто лой сувоқ.
Иккисида икки хил хаёт.
Бирида бой-бадавлат савдогар, ўша худуднинг обрўли кишиси бўлиб унинг бир қиз ва бир уғли бор, иккиси ҳам эрка ва бебош.
Иккинчиси ўрта ҳол, устачилик билан шуғилланадиган хунарманд киши бўлиб, унинг икки ўғли ва бир қизи бор, ўғилларини ёнига олиб устачилик билан тирикчилик қилади.
Кунларнинг бирида устанинг уйида шовқин эшитилди. Бой ўрнидан туриб иккинчи қаватдан қўшнисининг кафтдек кўриниб турадиган ховлисига назар ташлади. Уста иккинчи ўғлини ўзбошимчалик қилиб, рўзғорига яраб турган велосипедини мингани ва натижада велосипеднинг ғилдиракларига шикаст етгани учун қаттиқ койиб турганини кўрди. Бой бу холатни кўриб, мийиғида кулди. "Болани ҳам шундай тергайдими?" деб, ичида танқид ҳам қилди. Қўшнисига эшитиладиган даражада, атайдан овозини баландлатиб, аёлини ёнига чорлаб эркатой ўғлининг туғилган кунига янги машина совға қилишини айтиб мақтаниб ҳам қўйди...
Маҳаллада иккиси ҳам бирдек азиз. Маҳалладагилар бирини бойлиги учун ҳурмат қилишса, иккинчисини художуйлиги, меҳр оқибатилилиги ва камтарлиги учун хурмат қиларди.
Бирининг уйида икки келин қайнота ва қайнонатасини хизматини килиб, уларнинг бошларида гирдикапалак бўлишса, иккинчисининг уйида икки нафар хизматкор, бир эркак ва бир аёл хизмат қиларди.
Тақдир тақозоси билан вақти соати етиб, икки қўшни оила бошлиқлари бир хафтада бирин-кетин бу дунёни тарк этди.
Хонадонлари хар хил, яшаш тарзи хар хил бўлгани билан жанозаларига бир хил одам йиғилди.Бириникига казо казолар бўлса, иккинчисинига Жумъа намозига йиғиладиган жамики мўмин мусулмонлар келишди. Жаноза кунги бўладиган холатлардан одамлар хайрон қолишди.
Бирини уйида азиз ва мўътабар отасидан айрилгани сабаб, йиғлаб куйиб, дод фарёд уриб, фарзандлар ўртасида навбатма-навбат қурьон тиловат қилинган бўлса, иккинчисининг уйида маййит бир чеккада қолиб, ака-сингил хатто келин ўртасида мерос талашувлар бўлиб ўтди.
Орадан кўп вақт ўтмади. Бой хонадоннинг эркатой ўғли, ёшлигида бир ишнинг этагидан муқим тутмаганлиги сабаб, оғир холатга тушиб қолди ва хашаматли уйини сотиб оддийроқ уй сотиб олишни режа қилди.
Харидор оддий қўшнининг, меҳнаткаш ва бир-бирларига меҳрибон бўлган икки уғли бўлди.
© Иқбол Юсуф
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤34😁8🔥4