This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙🎉 РАМАЗОННИНГ 11-КУНИ, ҳамда БАҲОРНИНГ ИЛК КУНИ МУБОРАК!!!
🍃🌸АССАЛАМУ АЛАЙКУМ🌸🍃
🌙•🌹•🌸 Дилда иймон, тилда бўлсин зикр саловат.
🌙•🌹•🌸 Ибодатлар гуноҳларга бўлсин каффорат.
🌙•🌹•🌸 Ҳажга бориб Байтуллоҳни айланг зиёрат.
🌙•🌹•🌸 Борар манзилингиз бўлсин Фирдавси Жаннат.
🌙•🌹•🌸 Жаннатнинг хушбўйлардан бўлинг баҳраманд.
🌙•🌹•🌸 Дуодадир сиз учун қалбим ҳар соат.
🌙•🌹•🌸 Дуоларим Парвардигор этсин ижобат.
🌙•🌹•🌸 Хонадонни тарк этмасин файзу-барокат!
🌙 АЗИЗЛАРИМ РАМАЗОННИНГ 11-КУНИ МУБОРАК! 🕋🌸
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🍃🌸АССАЛАМУ АЛАЙКУМ🌸🍃
🌙•🌹•🌸 Дилда иймон, тилда бўлсин зикр саловат.
🌙•🌹•🌸 Ибодатлар гуноҳларга бўлсин каффорат.
🌙•🌹•🌸 Ҳажга бориб Байтуллоҳни айланг зиёрат.
🌙•🌹•🌸 Борар манзилингиз бўлсин Фирдавси Жаннат.
🌙•🌹•🌸 Жаннатнинг хушбўйлардан бўлинг баҳраманд.
🌙•🌹•🌸 Дуодадир сиз учун қалбим ҳар соат.
🌙•🌹•🌸 Дуоларим Парвардигор этсин ижобат.
🌙•🌹•🌸 Хонадонни тарк этмасин файзу-барокат!
🌙 АЗИЗЛАРИМ РАМАЗОННИНГ 11-КУНИ МУБОРАК! 🕋🌸
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍬БАХОР ФАСЛИНИНГ 1-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН АЗИЗЛАРИ
🌱 Қалби қайноқ қадрли
🌷 меҳрли меҳрибонларим!
🌱 Барчангизни кириб келган
🌷 фасллар келинчаги,
🌱 янгиланиш, ёшариш фасли
🌷 Баҳор фаслининг илк куни
билан табриклайман!
🌱 Бундай баҳорларнинг
🌸 кўпини кўриш
🌱 барчамизга насиб қилсин.
Фасллар алмашиниб турсада ҳаётингизда доим баҳор бўлсин!
Нурли юзингиз табассумли, бахтингиз гуллардек гўзал бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌱 Қалби қайноқ қадрли
🌷 меҳрли меҳрибонларим!
🌱 Барчангизни кириб келган
🌷 фасллар келинчаги,
🌱 янгиланиш, ёшариш фасли
🌷 Баҳор фаслининг илк куни
билан табриклайман!
🌱 Бундай баҳорларнинг
🌸 кўпини кўриш
🌱 барчамизга насиб қилсин.
Фасллар алмашиниб турсада ҳаётингизда доим баҳор бўлсин!
Нурли юзингиз табассумли, бахтингиз гуллардек гўзал бўлсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
Неварамнинг мактабида байрам- Наврўз бўларкан.
Қизлар маслаҳатлашиб атлас кўйлак кияркан.
" Буви"- деди қизгинам, "Беринг бир кийим атлас.
Бир кўйлак тиктираман, қизлар қилсинлар ҳавас.
" Номозшом" ми, ё " Шахмат", " Шалола" ё "Хонатлас"?
"Буви, нима деяпсиз, атлас берсангиз шу, бас".
Ҳозир ёшлар билмайди атласнинг турларини.
Фарқига боришмайди нақшию гулларини.
Сандиғимни кавладим ахтариб атлас мато.
Помбархит, виллур чиқди, ва мато- алломбало.
Вой, атласим йўқ экан, ўзбек бўлмай ман ўлай.
Агар мато бўлмаса тайёр кўйлакни топай.
"Келинойинг кийган эди, турганмикан, бир сўрай.
Очилиб кетсанг керак, ҳусни жамолинг кўрай".
"Узр, ойижон, атласни бир ҳафтача кийганман.
Бошқа кийилмайди деб жиянимга берганман".
Узун, қисқа, ёшларбоп, шкаф тўла кийими.
Фақат атлас йўқ экан! Ана ўзбек келини!
Ўқишга ва ишга ҳам бизлар атлас кийганмиз.
Ял- ял ёниб атласда фахрланиб юрганмиз.
Барчамизда бўларди беш, олти атлас либос.
Ҳаммасининг ўрни бор, кияр эдик қилиб мос:
Кундаликка "Шалола", тўй- ҳашамга- " Номозшом".
Кўзлар қувнаб кетарди "Яхудий нусха" кўрсам.
"Шахмат", "Қора кўзим" ни ёшлар кийишар эди.
Онахонларга " Қора атлас" ярашар эди.
"Сариқ атлас" ювилса ранги ўзгармасди ҳеч.
Табиий ипак ҳаво ўтказарди эрта кеч.
Етти камалак ранги товланарди атласда.
Бошқа миллат қизлари қарар эди ҳавасда.
Қиз- келиннинг сарпоси атлассиз бўлмас эди.
Атлас мато қўшмасак кўнглимиз тўлмас эди.
Сал кейинроқ урф бўлди попоп тикилган атлас.
Зардўзилар қўшилди келинларга қилиб мос.
Атласимиз Парижда, кўргазмалар тўрида.
Фахрланиб қўяман- атлас мато- зўрида.
Европа моделлари кийиб қилади кўз- кўз.
Бизчи, бир бор киямиз, яхшиям бордир Наврўз.
Қизларим, гўзалларим! Сиздан битта илтимос.
Ёшлик ўтиб кетмасдан кийинглар атлас либос!
Ўзбек қизлари ўзи дунёда энг аълоси.
Ҳуснингизга ҳусн қўшсин миллий атлас матоси!
Қариликнинг гашти зўр, ёшлик қайтмас, биламан.
Мобода қайтиб қолса, фақат атлас кияман!
Бирор ерда чиройли, қора атлас кўрсангиз.
Мархабохонга айтинг, етиб борар жуда тез.
Тароғи бўлсин майда, яшил ранги ҳам бўлсин.
Қари бўлсам ҳам кияй, армонларим бир ўлсин.
Мархабо Каримова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қизлар маслаҳатлашиб атлас кўйлак кияркан.
" Буви"- деди қизгинам, "Беринг бир кийим атлас.
Бир кўйлак тиктираман, қизлар қилсинлар ҳавас.
" Номозшом" ми, ё " Шахмат", " Шалола" ё "Хонатлас"?
"Буви, нима деяпсиз, атлас берсангиз шу, бас".
Ҳозир ёшлар билмайди атласнинг турларини.
Фарқига боришмайди нақшию гулларини.
Сандиғимни кавладим ахтариб атлас мато.
Помбархит, виллур чиқди, ва мато- алломбало.
Вой, атласим йўқ экан, ўзбек бўлмай ман ўлай.
Агар мато бўлмаса тайёр кўйлакни топай.
"Келинойинг кийган эди, турганмикан, бир сўрай.
Очилиб кетсанг керак, ҳусни жамолинг кўрай".
"Узр, ойижон, атласни бир ҳафтача кийганман.
Бошқа кийилмайди деб жиянимга берганман".
Узун, қисқа, ёшларбоп, шкаф тўла кийими.
Фақат атлас йўқ экан! Ана ўзбек келини!
Ўқишга ва ишга ҳам бизлар атлас кийганмиз.
Ял- ял ёниб атласда фахрланиб юрганмиз.
Барчамизда бўларди беш, олти атлас либос.
Ҳаммасининг ўрни бор, кияр эдик қилиб мос:
Кундаликка "Шалола", тўй- ҳашамга- " Номозшом".
Кўзлар қувнаб кетарди "Яхудий нусха" кўрсам.
"Шахмат", "Қора кўзим" ни ёшлар кийишар эди.
Онахонларга " Қора атлас" ярашар эди.
"Сариқ атлас" ювилса ранги ўзгармасди ҳеч.
Табиий ипак ҳаво ўтказарди эрта кеч.
Етти камалак ранги товланарди атласда.
Бошқа миллат қизлари қарар эди ҳавасда.
Қиз- келиннинг сарпоси атлассиз бўлмас эди.
Атлас мато қўшмасак кўнглимиз тўлмас эди.
Сал кейинроқ урф бўлди попоп тикилган атлас.
Зардўзилар қўшилди келинларга қилиб мос.
Атласимиз Парижда, кўргазмалар тўрида.
Фахрланиб қўяман- атлас мато- зўрида.
Европа моделлари кийиб қилади кўз- кўз.
Бизчи, бир бор киямиз, яхшиям бордир Наврўз.
Қизларим, гўзалларим! Сиздан битта илтимос.
Ёшлик ўтиб кетмасдан кийинглар атлас либос!
Ўзбек қизлари ўзи дунёда энг аълоси.
Ҳуснингизга ҳусн қўшсин миллий атлас матоси!
Қариликнинг гашти зўр, ёшлик қайтмас, биламан.
Мобода қайтиб қолса, фақат атлас кияман!
Бирор ерда чиройли, қора атлас кўрсангиз.
Мархабохонга айтинг, етиб борар жуда тез.
Тароғи бўлсин майда, яшил ранги ҳам бўлсин.
Қари бўлсам ҳам кияй, армонларим бир ўлсин.
Мархабо Каримова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22👍10🥰4
УРГУТДАГИ АРВОҲ КЕЛИНЧАК...
Бу воқеага анча бўлган бўлса-да, ҳануз эсимдан чиқмайди. Чунки ўша кунги воқеалар хотираларимни ағдар-тўнтар қилиб юборганди.
Хуллас, ўқишдан таътил олгач, қишлоққа ошиқдим. Ота-онамни, қариндошларимни ва Дилоромни қаттиқ соғингандим. Дилором билан мактабда бирга ўқигандик. Унинг чақноқ кўзлари, билими, зукколиги эс-ҳушимни ўғирлаб қўйганди. Ўқишга киргунимга қадар унга совчи жўнатмоқчи эдим, аммо орада онамнинг тоби қочиб қолгани учун бу ишни кейинроққа қолдирдик. Ўқишга кирганимдан кейин эса совчи жўнатиш янада кейинга сурилди.
Биринчи курсни тамомлаб, қишлоққа қайтаётган вақтимда жуда хурсанд эдим. Чунки анчадан бери режалаштириб юрган ишимни қилмоқчи, Дилоромга совчи жўнатиб, ўзим яхши кўрган, қалбимни забт этган маликага эришмоқчи бўлгандим. Шу ниятда, кечки овқат маҳали онамга Дилором ҳақида оғиз очдим. Аммо онамнинг:
— Дилором аллақачон бошқа хонадоннинг келини бўлган, — деган жавобини эшитиб, карахт бўлиб қолдим.
— Нима?! Ахир бу бўлиши мумкин эмас! Биз аҳду паймон қилгандик-ку, ҳамма нарса ҳал бўлганди-ку!
— Тўғри, лекин қиз шўрлик ота-онасининг раъйини қайтара олмади, шекилли, шунга мажбур бўлди.
— Ота-онасининг раъйини? Онаси рози эди-ку! Отасиям…
— Отаси бир ўртоғи билан аҳдлашиб қўйган экан. Онаси совчилар ҳақида оғиз очганида “Қизим оғайнимга келин бўлади, бошқа гапга ўрин йўқ!” дебди. Ботир акани биласан, айтган гапида турадиган одам. Эрининг характерини билган Барно опа ҳеч нарса дея олмабди. Ўз-ўзидан Дилором ҳам тақдирга тан берди. Шунақа гаплар, болам…
Биров миямга гурзи билан туширгандек кўз олдим қоронғилашиб кетди. Не-не умидлар билан келгандим, аммо бир лаҳзада барча орзуларим чилпарчин бўлган, бу менга қаттиқ таъсир қилганди. Аҳволимни тушунган онам эса:
— Болам, сиқилма, инсон пешонасига ёзилганидан қочиб қутула олмайди, ҳали бахтингни топасан, — деди.
— У қаерда?
— Дилоромми?
— Ҳа, — дедим бошимни кўтариб.
— Қўшни туманга келин бўлиб тушган, — онам шундай деди-ю, кўзларини катта-катта очиб қўшиб қўйди:
— Яна бирорта аҳмоқлик қилиб юрма, у энди оилали.
— Хавотир олманг.
Эртаси куни оғайниларим чақиришди. Ташқарига чиқмоқчи эмасдим, онам қўймади:
— Чиқ, болам, уйда ич-этингни еб ётаверасанми? Ҳарна чалғийсан, ҳам оғайниларинг нотўғри тушунишади. Бу шаҳарда ўқиб, бизни менсимай қолибди, деб ўйлашмасин.
Онамнинг раъйини қайтармаслик учун кўчага чиқдим. Оғайниларимдан бири машина олган экан. Биз тўғри шу оғайнимизнинг уйига йўл олдик.
Ўзимни чалғитишга қанчалик уринмай, бунинг уддасидан чиқа олмасдим. Қалбимни тўлдириб турган туйғулар бирданига саробга айлангани учун карахт аҳволга тушиб қолгандим. Нима қиларимни, қалбимни кемираётган изтиробдан қандай қутулишни билмасдим.
— Тинчликми, Комил, нима гап? — миқ этмай ўтирганимни кўриб, сўради Даврон. — Келганингдан бери кузатаман, қовоғингни очмайсан.
— Дилоромни ўйлаяпсанми? — гапга қўшилди Сарвар. — Қўйсанг-чи, йигит киши битта қиз учун оҳ-воҳ қилиб юрмаслиги керак. Айниқса, у сени ташлаб кетса.
Сарвар гапи менга ёқмаганини сезди, шекилли, тушунтирган бўлди:
— Нима, ҳозир у ҳам мени ўйлаб, изтироб чекяпти, деб ўйлаяпсанми? Адашасан, оғайни. Дилором ҳозир маза қилиб яшаб юргандир. Эриям унча-мунча одам эмас, Дамир бойвачча. Ботир акаям бежизга қуда бўлмади оғайниси билан. Шунинг учун, менинг гапимга хафа бўлма-да, ўзингга керакли хулосани чиқар. Дилором сени аллақачон унутиб юборган, Дамирнинг қасрида ялло қилиб юрибди. Сен бўлсанг бу ерда шумшайиб ўтирибсан. Бу адолатдан эмас!
— Келинглар, бошқа нарсалар ҳақида гаплашайлик, — дея гапни бошқа мавзуга бурди Даврон. — Сарвар, кечаги ўйинда ким ютди?
— Ким бўларди, албатта, бизнинг ўйинчилар-да…
Менга Сарварнинг гаплари қаттиқ таъсир қилиб: “Дилором ростдан ҳам мени унутиб юборганмикин? Ҳа, унутган. Мана, Сарвар у қасрда яшаяпти, деди-ку! Ҳамма нарсаси етарли, егани олдида, емагани ортида. Шундай экан, мени бошига урадими? Қолаверса, мен унга ўшандай шоҳона ҳаёт ҳадя қила олармидим? Йўқ. Демак, мен ҳам уни унутишим керак...
Демак, мен ҳам уни унутишим керак”, деган хаёлга бордим.
Ўша куни тун ярмидан оққунча ўтирдик.
Давоми 10:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бу воқеага анча бўлган бўлса-да, ҳануз эсимдан чиқмайди. Чунки ўша кунги воқеалар хотираларимни ағдар-тўнтар қилиб юборганди.
Хуллас, ўқишдан таътил олгач, қишлоққа ошиқдим. Ота-онамни, қариндошларимни ва Дилоромни қаттиқ соғингандим. Дилором билан мактабда бирга ўқигандик. Унинг чақноқ кўзлари, билими, зукколиги эс-ҳушимни ўғирлаб қўйганди. Ўқишга киргунимга қадар унга совчи жўнатмоқчи эдим, аммо орада онамнинг тоби қочиб қолгани учун бу ишни кейинроққа қолдирдик. Ўқишга кирганимдан кейин эса совчи жўнатиш янада кейинга сурилди.
Биринчи курсни тамомлаб, қишлоққа қайтаётган вақтимда жуда хурсанд эдим. Чунки анчадан бери режалаштириб юрган ишимни қилмоқчи, Дилоромга совчи жўнатиб, ўзим яхши кўрган, қалбимни забт этган маликага эришмоқчи бўлгандим. Шу ниятда, кечки овқат маҳали онамга Дилором ҳақида оғиз очдим. Аммо онамнинг:
— Дилором аллақачон бошқа хонадоннинг келини бўлган, — деган жавобини эшитиб, карахт бўлиб қолдим.
— Нима?! Ахир бу бўлиши мумкин эмас! Биз аҳду паймон қилгандик-ку, ҳамма нарса ҳал бўлганди-ку!
— Тўғри, лекин қиз шўрлик ота-онасининг раъйини қайтара олмади, шекилли, шунга мажбур бўлди.
— Ота-онасининг раъйини? Онаси рози эди-ку! Отасиям…
— Отаси бир ўртоғи билан аҳдлашиб қўйган экан. Онаси совчилар ҳақида оғиз очганида “Қизим оғайнимга келин бўлади, бошқа гапга ўрин йўқ!” дебди. Ботир акани биласан, айтган гапида турадиган одам. Эрининг характерини билган Барно опа ҳеч нарса дея олмабди. Ўз-ўзидан Дилором ҳам тақдирга тан берди. Шунақа гаплар, болам…
Биров миямга гурзи билан туширгандек кўз олдим қоронғилашиб кетди. Не-не умидлар билан келгандим, аммо бир лаҳзада барча орзуларим чилпарчин бўлган, бу менга қаттиқ таъсир қилганди. Аҳволимни тушунган онам эса:
— Болам, сиқилма, инсон пешонасига ёзилганидан қочиб қутула олмайди, ҳали бахтингни топасан, — деди.
— У қаерда?
— Дилоромми?
— Ҳа, — дедим бошимни кўтариб.
— Қўшни туманга келин бўлиб тушган, — онам шундай деди-ю, кўзларини катта-катта очиб қўшиб қўйди:
— Яна бирорта аҳмоқлик қилиб юрма, у энди оилали.
— Хавотир олманг.
Эртаси куни оғайниларим чақиришди. Ташқарига чиқмоқчи эмасдим, онам қўймади:
— Чиқ, болам, уйда ич-этингни еб ётаверасанми? Ҳарна чалғийсан, ҳам оғайниларинг нотўғри тушунишади. Бу шаҳарда ўқиб, бизни менсимай қолибди, деб ўйлашмасин.
Онамнинг раъйини қайтармаслик учун кўчага чиқдим. Оғайниларимдан бири машина олган экан. Биз тўғри шу оғайнимизнинг уйига йўл олдик.
Ўзимни чалғитишга қанчалик уринмай, бунинг уддасидан чиқа олмасдим. Қалбимни тўлдириб турган туйғулар бирданига саробга айлангани учун карахт аҳволга тушиб қолгандим. Нима қиларимни, қалбимни кемираётган изтиробдан қандай қутулишни билмасдим.
— Тинчликми, Комил, нима гап? — миқ этмай ўтирганимни кўриб, сўради Даврон. — Келганингдан бери кузатаман, қовоғингни очмайсан.
— Дилоромни ўйлаяпсанми? — гапга қўшилди Сарвар. — Қўйсанг-чи, йигит киши битта қиз учун оҳ-воҳ қилиб юрмаслиги керак. Айниқса, у сени ташлаб кетса.
Сарвар гапи менга ёқмаганини сезди, шекилли, тушунтирган бўлди:
— Нима, ҳозир у ҳам мени ўйлаб, изтироб чекяпти, деб ўйлаяпсанми? Адашасан, оғайни. Дилором ҳозир маза қилиб яшаб юргандир. Эриям унча-мунча одам эмас, Дамир бойвачча. Ботир акаям бежизга қуда бўлмади оғайниси билан. Шунинг учун, менинг гапимга хафа бўлма-да, ўзингга керакли хулосани чиқар. Дилором сени аллақачон унутиб юборган, Дамирнинг қасрида ялло қилиб юрибди. Сен бўлсанг бу ерда шумшайиб ўтирибсан. Бу адолатдан эмас!
— Келинглар, бошқа нарсалар ҳақида гаплашайлик, — дея гапни бошқа мавзуга бурди Даврон. — Сарвар, кечаги ўйинда ким ютди?
— Ким бўларди, албатта, бизнинг ўйинчилар-да…
Менга Сарварнинг гаплари қаттиқ таъсир қилиб: “Дилором ростдан ҳам мени унутиб юборганмикин? Ҳа, унутган. Мана, Сарвар у қасрда яшаяпти, деди-ку! Ҳамма нарсаси етарли, егани олдида, емагани ортида. Шундай экан, мени бошига урадими? Қолаверса, мен унга ўшандай шоҳона ҳаёт ҳадя қила олармидим? Йўқ. Демак, мен ҳам уни унутишим керак...
Демак, мен ҳам уни унутишим керак”, деган хаёлга бордим.
Ўша куни тун ярмидан оққунча ўтирдик.
Давоми 10:30 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30👍2
#Диққат_билишингиз_керак
Рамазонда энг кўп қилинадиган топ 3 та хато‼️
Буни тўғирлаш учун сиз аввало....
Рамазонда энг кўп қилинадиган топ 3 та хато‼️
Буни тўғирлаш учун сиз аввало....
❤2
Бир амаллаб кўнглимдаги изтиробларни бир четга улоқтириб ташлаб, оғайниларим билан суҳбатга киришиб кетганлигим учун вақт ўтганини ҳам сезмай қолибман.
— Энди мен борай, — дедим соат тунги ўн иккидан ўтганини билганимдан кейин. — Кеч бўлиб қолди, уйдагилар хавотир олиб ўтирган бўлишмасин.
— Шошма, биз ҳам кетамиз, — дея ўрнидан қўзғалди бошқа оғайниларим ҳам.
Ташқарига чиқиб, оёқ кийимимни киярканман, Сафар ортимдан эргашди:
— Комил, сени уйингга ташлаб қўяман.
— Йўғ-э, шарт эмас, икки қадам-ку! Жарликни кесиб ўтсам, тамом, уйим. Шунгаям энди машинангни овора қилиб ўтирасанми?
— Ҳамма гап ўша жарда. Қўрқмайсанми?
— Одамни мазах қиляпсанми? Нима, мен сенга ёш боламидим қўрқадиган?
— Ўзинг биласан. Қара, кейин мендан ўпкалаб юрма.
Кўчага чиққанимда атроф зим-зиё эди. Аксига олиб, ҳамма уйнинг чироқлари ўчганди. Бир кўнглим жарликдан юрмай, айланиб борсамми, деб ҳам ўйладим. Аммо кейин қўрққаним учун ўзимни ўзим койидим.
Жарликка тушганимда қанчалик хотиржам бўлишга уринмай, юрак уришим тезлашиб кетди. Миямга ҳар балолар келаверди. Хаёлимда худди дарахтлар ортидан нимадир чиқиб келиб, менга ташланадигандек эди. Бир амаллаб жарликнинг ярмини босиб ўтдим. Жарликдан олиб чиқувчи йўлга яқинлашганимда эса кўзимга оппоқ либос кийган қиз кўрингандек бўлди. У мендан хийла узоқроқда бошини эгиб турарди. Кўзимни ишқалаб, бошқатдан қараганимда уни яққолроқ кўрдим, бу Дилором эди. У менга қараганида эса қўрқиб кетганимдан ҳушимни йўқотибман…
Кўзимни очганимда шифохонада ётардим. Онам тепамда гирдикапалак бўлар, отамнинг эса пешонаси терлаб кетган, нуқул уф тортарди. Ўзимга келганимни кўриб, икковлари ҳам қувониб кетишди. Онам:
— Хайрият, сендан айрилиб қолдимми деб қўрқдим, болам! Нега ўша жарликдан юрдинг, гапир, нега ярим кечгача қолиб кетдинг?! — дея уришиб берди.
— Бўлди қил! — онамни койиди отам. — Мана, ўзига келди-ку! Хайрият!
Жавоб беришга мадорим етмади. Онамнинг ёнида турган ҳамшира эса мендан, аслида, нима бўлганини сўради.
— Жарликда Дилоромни кўрдим, — дедим зўрға. — У оппоқ либосда турганди.
Онам отамга маъноли қараб қўйди.
— Нима гап? Бирор нима бўлдими? — сўрадим бу ерда бир гап борлигини сезиб.
— Кеча кечаси Дилором оламдан ўтибди!
— Нима?!
— Эшитишимизча, эри маст бўлиб келиб, бўғиб ўлдириб қўйганмиш!
Онамнинг бошқа гапларини эшитмадим. Кўз олдимга оппоқ либосда бошини эгиб турган Дилором келди. Яна шуни англадимки, бойлик бахт келтирмас экан!
Таътил тугагандан кейин яна шаҳарга қайтдим. Ўқишни битириб, уйландим. Ҳозир шириндан-шакар фарзандларнинг отасиман. Аммо, барибир, Дилоромни унута олганим йўқ!
Тамом.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— Энди мен борай, — дедим соат тунги ўн иккидан ўтганини билганимдан кейин. — Кеч бўлиб қолди, уйдагилар хавотир олиб ўтирган бўлишмасин.
— Шошма, биз ҳам кетамиз, — дея ўрнидан қўзғалди бошқа оғайниларим ҳам.
Ташқарига чиқиб, оёқ кийимимни киярканман, Сафар ортимдан эргашди:
— Комил, сени уйингга ташлаб қўяман.
— Йўғ-э, шарт эмас, икки қадам-ку! Жарликни кесиб ўтсам, тамом, уйим. Шунгаям энди машинангни овора қилиб ўтирасанми?
— Ҳамма гап ўша жарда. Қўрқмайсанми?
— Одамни мазах қиляпсанми? Нима, мен сенга ёш боламидим қўрқадиган?
— Ўзинг биласан. Қара, кейин мендан ўпкалаб юрма.
Кўчага чиққанимда атроф зим-зиё эди. Аксига олиб, ҳамма уйнинг чироқлари ўчганди. Бир кўнглим жарликдан юрмай, айланиб борсамми, деб ҳам ўйладим. Аммо кейин қўрққаним учун ўзимни ўзим койидим.
Жарликка тушганимда қанчалик хотиржам бўлишга уринмай, юрак уришим тезлашиб кетди. Миямга ҳар балолар келаверди. Хаёлимда худди дарахтлар ортидан нимадир чиқиб келиб, менга ташланадигандек эди. Бир амаллаб жарликнинг ярмини босиб ўтдим. Жарликдан олиб чиқувчи йўлга яқинлашганимда эса кўзимга оппоқ либос кийган қиз кўрингандек бўлди. У мендан хийла узоқроқда бошини эгиб турарди. Кўзимни ишқалаб, бошқатдан қараганимда уни яққолроқ кўрдим, бу Дилором эди. У менга қараганида эса қўрқиб кетганимдан ҳушимни йўқотибман…
Кўзимни очганимда шифохонада ётардим. Онам тепамда гирдикапалак бўлар, отамнинг эса пешонаси терлаб кетган, нуқул уф тортарди. Ўзимга келганимни кўриб, икковлари ҳам қувониб кетишди. Онам:
— Хайрият, сендан айрилиб қолдимми деб қўрқдим, болам! Нега ўша жарликдан юрдинг, гапир, нега ярим кечгача қолиб кетдинг?! — дея уришиб берди.
— Бўлди қил! — онамни койиди отам. — Мана, ўзига келди-ку! Хайрият!
Жавоб беришга мадорим етмади. Онамнинг ёнида турган ҳамшира эса мендан, аслида, нима бўлганини сўради.
— Жарликда Дилоромни кўрдим, — дедим зўрға. — У оппоқ либосда турганди.
Онам отамга маъноли қараб қўйди.
— Нима гап? Бирор нима бўлдими? — сўрадим бу ерда бир гап борлигини сезиб.
— Кеча кечаси Дилором оламдан ўтибди!
— Нима?!
— Эшитишимизча, эри маст бўлиб келиб, бўғиб ўлдириб қўйганмиш!
Онамнинг бошқа гапларини эшитмадим. Кўз олдимга оппоқ либосда бошини эгиб турган Дилором келди. Яна шуни англадимки, бойлик бахт келтирмас экан!
Таътил тугагандан кейин яна шаҳарга қайтдим. Ўқишни битириб, уйландим. Ҳозир шириндан-шакар фарзандларнинг отасиман. Аммо, барибир, Дилоромни унута олганим йўқ!
Тамом.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33😢8
Мақсад
Биз кўпинча бирор бир нарсага эришишни мақсад қиламиз. Жон-жаҳдимиз билан шунга интиламиз, ҳаракат қиламиз. Мақсадга эришганимизда эса ҳаётимиздаги жуда кўп қимматли нарсаларни бой берганимизни баъзан англаймиз, баъзан эса йўқ...
Соғлиқ, яқинлар дийдори, ҳеч қачон ортга қайтмас умримизнинг қимматли онлари,...
Сизнинг саноғингизда яна нималар бор, қадрдон...?
Хазонрезги
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Биз кўпинча бирор бир нарсага эришишни мақсад қиламиз. Жон-жаҳдимиз билан шунга интиламиз, ҳаракат қиламиз. Мақсадга эришганимизда эса ҳаётимиздаги жуда кўп қимматли нарсаларни бой берганимизни баъзан англаймиз, баъзан эса йўқ...
Соғлиқ, яқинлар дийдори, ҳеч қачон ортга қайтмас умримизнинг қимматли онлари,...
Сизнинг саноғингизда яна нималар бор, қадрдон...?
Хазонрезги
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥6❤2
🇹🇷 Turk tilini Xalqaro C1 darajali ustoza Negina Akramovnadan 1oy BEPUL o'rganishni xohlaysizmi?
— 30 kun davomida har kunlik darslar;
— Qiziqarli topshiriqlar;
— Darslik kitoblar, lug'atlar, audiolari va pdf kitoblar;
— Kurs oxirida maxsus sertifikat!
— Kurs yakunida daraja aniqlovchi mock test;
Bunday imkoniyatdan so'ng siz Turk tilini yanada mustahkam va tez o'rganishingiz: B2/C1 sertifikat yordamida Doktarantura va magistraturaga kirishingiz mumkin!
😗 Bunday imkoniyatni esa quyidagi shartlarni bajarib qo'lga kiritishingiz mumkin!
1️⃣ @shaxinaakramovna profiliga ism familyangizni va "link" so'zini yozasiz;
➡️ Sizga taqdim qilingan link orqali atigi 20kishini kanalga taklif qilasiz va sizni linkingizdan qo'shilganlar soni 20taga yetsa sizga maxsus kurs uchun guruh taqdim qilinadi!
2️⃣ Ushbu kanalga obuna bo'lishingiz shart
🎁 G'oliblar: 5-mart kuni aniqlanadi!
😀@Turktili_Neginaakramovna
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— 30 kun davomida har kunlik darslar;
— Qiziqarli topshiriqlar;
— Darslik kitoblar, lug'atlar, audiolari va pdf kitoblar;
— Kurs oxirida maxsus sertifikat!
— Kurs yakunida daraja aniqlovchi mock test;
Bunday imkoniyatdan so'ng siz Turk tilini yanada mustahkam va tez o'rganishingiz: B2/C1 sertifikat yordamida Doktarantura va magistraturaga kirishingiz mumkin!
😗 Bunday imkoniyatni esa quyidagi shartlarni bajarib qo'lga kiritishingiz mumkin!
1️⃣ @shaxinaakramovna profiliga ism familyangizni va "link" so'zini yozasiz;
➡️ Sizga taqdim qilingan link orqali atigi 20kishini kanalga taklif qilasiz va sizni linkingizdan qo'shilganlar soni 20taga yetsa sizga maxsus kurs uchun guruh taqdim qilinadi!
2️⃣ Ushbu kanalga obuna bo'lishingiz shart
🎁 G'oliblar: 5-mart kuni aniqlanadi!
😀@Turktili_Neginaakramovna
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
АБОРТ.
(Туркияда бўлган реал воқеа)
Мени исмим Нозима ёшим 23-да. Сизларга бошимдан ўтказганларимни айтиб бермоқчиман. Бу воқеа 2-йил олдин содир бўлган. Оилада катта қизман дадам билан ойим ажрашиб кетганлар. Жуда эрка шаддот қиз бўлиб ўсганман. Дугоналарим ойинга пул топишда ёрдам қилмайсанми деб кўп гапиришарди. Шуларни таъсиридан ойимни гапларига қарамасдан Туркияга кетадиган бўлдим. Ҳаммаси мана шундан бошланди. У ерда бир бойнинг уйига хизматкор бўлиб ишга жойлашдим. Бойнинг Дамир исмли ўғли бор эди, ишга жойлашган кунимданоқ менга чиройли қиз экансан деб ғалати қараш қилиб юрарди. Шунинг учун ундан жуда қўрқардим ва узоқроқ юрардим. Кунларни бирида Дамир менга хонасини йиғиштириб беришимни буюрди ва хонасига чақирди Ва Мен сени Яхши Кураман мен сенга уйланаман деди мен рози булмадм ва хонадан чикиб кеттим орадан ойлар утди Дамир мени Кузатишда давом етарди Бир куни Дамир эртага тугулган куни эканлигини ва боришим шартгини айтди мен олдинга рози болмадм у эса холи жонмга коймади охири рози болдм эртасига тугулган кунга бордм у йерда анча уйнадик узм билмаган холда алкаго ичб олдм уша куни нима болганини билмиман кузмни очсам ётогимда эдим орадан кунлар утди бир ойдан сунг хомиладор эканлигими билдим ва Дамирни олдига Бордим Ва уша Куни нима Болганини Батафсил билдим Нима Килишгаям Бошм котди дамирга турмушга чикиб фарзандни дунёга келтирсамми деб ойландим охири бир карорга келдим АБОРТ килмокчи Болдим Ва АБОРТ килдрдим шундан сунг 1-ойдан сунг уйга кайтм келишм билан той таййоргарлик бошланиб кетди Турмушга чиктим мана 3-йил болди Фарзанд куролмадим докторлардан сурасам АБОРТ килдирганингда Сени фарзанд кураолмайдигон килиб койган деди ва шуни уйлаб йеттимки Тугилмаган Гудакни Уволи Тути Мани Эхх Кизлар Эхтиёт Болинг яратгандан Суранг Бандасиданмас хикоям сизларни кугнлингини бузган Болса Минг бора Узур...!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(Туркияда бўлган реал воқеа)
Мени исмим Нозима ёшим 23-да. Сизларга бошимдан ўтказганларимни айтиб бермоқчиман. Бу воқеа 2-йил олдин содир бўлган. Оилада катта қизман дадам билан ойим ажрашиб кетганлар. Жуда эрка шаддот қиз бўлиб ўсганман. Дугоналарим ойинга пул топишда ёрдам қилмайсанми деб кўп гапиришарди. Шуларни таъсиридан ойимни гапларига қарамасдан Туркияга кетадиган бўлдим. Ҳаммаси мана шундан бошланди. У ерда бир бойнинг уйига хизматкор бўлиб ишга жойлашдим. Бойнинг Дамир исмли ўғли бор эди, ишга жойлашган кунимданоқ менга чиройли қиз экансан деб ғалати қараш қилиб юрарди. Шунинг учун ундан жуда қўрқардим ва узоқроқ юрардим. Кунларни бирида Дамир менга хонасини йиғиштириб беришимни буюрди ва хонасига чақирди Ва Мен сени Яхши Кураман мен сенга уйланаман деди мен рози булмадм ва хонадан чикиб кеттим орадан ойлар утди Дамир мени Кузатишда давом етарди Бир куни Дамир эртага тугулган куни эканлигини ва боришим шартгини айтди мен олдинга рози болмадм у эса холи жонмга коймади охири рози болдм эртасига тугулган кунга бордм у йерда анча уйнадик узм билмаган холда алкаго ичб олдм уша куни нима болганини билмиман кузмни очсам ётогимда эдим орадан кунлар утди бир ойдан сунг хомиладор эканлигими билдим ва Дамирни олдига Бордим Ва уша Куни нима Болганини Батафсил билдим Нима Килишгаям Бошм котди дамирга турмушга чикиб фарзандни дунёга келтирсамми деб ойландим охири бир карорга келдим АБОРТ килмокчи Болдим Ва АБОРТ килдрдим шундан сунг 1-ойдан сунг уйга кайтм келишм билан той таййоргарлик бошланиб кетди Турмушга чиктим мана 3-йил болди Фарзанд куролмадим докторлардан сурасам АБОРТ килдирганингда Сени фарзанд кураолмайдигон килиб койган деди ва шуни уйлаб йеттимки Тугилмаган Гудакни Уволи Тути Мани Эхх Кизлар Эхтиёт Болинг яратгандан Суранг Бандасиданмас хикоям сизларни кугнлингини бузган Болса Минг бора Узур...!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤14💔5🔥4👍2
Гул кўтарган аёл
Декабрнинг бир сиқим куни бир зумда ўтиб кетади. Эрталаб ҳам, кечқурун ҳам бўзрайган булутларга кўзинг тушиб, руҳиятингни мавҳум бир кайфият эза бошлайди.
Ишхонадан чиққанимда шомдан ўтган, атроф ғира-шира қоронғиликка чўмган эди. Изғирин одамнинг юз-кўзига совуқ шамолини пуркайди. Қоронғиликданми, ҳорғинликданми жуда дилгир эдим. Бир мен эмас, бутун шаҳар одамларини шундай кайфият қамраб олгандек назаримда. Устига-устак ўзим каби асабий, ўзим каби ҳорғин одамлар қатори бекатда бир қанча вақт қолиб кетдим. Юрагим сиқилгандан сиқила бошлади.
Ниҳоят, автобусим келди. Шошиб чиқарканман бир аёлнинг қувончдан порлаб турган нигоҳига кўзим тушди. Унинг юзидаги табассуми атрофга офтобдек нур сочарди. Аёлнинг рўпарасидаги ўриндиқда ўтирган йигит мени кўриши билан шошиб ўрнидан турди. Шу тобда кўнглимга илиқ нур киргандек бўлди. Йигитни дуо қилиб ўриндиққа жойлашарканман, рўпарамдаги аёлникидек унинг нигоҳида ҳам ўзгача бир бахтиёрлик чақнаб турганини илғадим. Димоғимга атиргулнинг нафис ифори урилди. Шундагина рўпарамдаги аёл бир даста қип-қизил атиргул кўтариб олганини кўрдим. Декабрнинг мана шу изиллаган изғиринида қип-қизил атиргуллар кўзимга ўтдек кўринди.
Гулдастанинг арзон эмаслиги атрофдагиларнинг эътиборини тортган, бошқа йўловчилар ҳам мен каби гул кўтарган аёлни синчиклаб кузатишаётган эди. Охори тўкилган, урфдан қолган пальтоси, ювилаверганидан туклари тўкилиб кетган жун рўмоли, оёғидаги ранги униққан этиги аёлнинг ўзига тўқ хонадоннинг эрка бекаси эмаслигини «сотиб қўяётган эди». У бебаҳо бир неъматга эга бўлгандек, оғир меҳнатда дағаллашган, тарам-тарам ажин босган қўллари билан атиргулни авайлабгина ушлашга уринарди.
Чиптачининг жарангдор товуши хаёлимни бўлди.
— Уч кишига, — деди менга жой берган йигитча унга пул узатаркан, гул кўтарган аёлга ва унинг ёнида қунишибган турган 15 ёшлардаги қизга ишора қилиб.
Аёл йигитчага меҳр билан қараб қўяркан, юз-кўзида ғурурланиш ифодаси балқиди. Табассуми жуда чиройли экан. Қовоқлари остининг бироз кўкариб, керкиб турганидан ичида бир дарди борлигини ҳам билиш қийин эмас. Одатда, оғир меҳнат қиладиган, кўп йиғлайдиган ва буйрагини шамоллатиб олган аёлларда шундай белгилар бўлади. Бироқ аёл ўтган кунларининг қийинчиликларини ўйламаётганди. Бир даста атиргулга эгалик қувончи унинг барча заҳматларини хотирасидан сидириб юборгандек эди. Қувончдан порлаб турган кўзлари шодликларини ҳаммага баралла айтгиси келаётганини ошор этарди. Уни саволга тутгим, гапиртиргим келди:
— Гулингиз жуда чиройли экан.
У ёнимиздаги йигитчага ишора қилиб, ўзгача бир ғурур билан:
— Ўғлим қўярда-қўймай олиб берди-да, — деди.
— Туғилган кунингизми?
— Йўқ, болам биринчи маошини олган кун!
Аёл бу гапни шу қадар ғурур, шу қадар шукроналик билан айтдики, мен ва атрофда яна уч-тўрт киши йигитчага меҳр билан кўз ташладик. 18-19 ёшлар атрофида, озғингина бўлса-да, чайир кўринади. Эгнида анчайин эски куртка, совуқ бўлишига қарамай оёғига оқ иплари қорайиб, устки чокларининг у ер-бу ери сўтилиб кетган кроссовка кийиб олибди. Беихтёр қўлларига назар ташладим, териси дағаллашиб, тарам-тарам бўлиб турибди. «Ҳа, осон эмас, шекилли», деган ўй ўтди хаёлимдан.
— Устага шогирд тушди, қурилишда ишлашади, — деди аёл фикримни уққандек. — Устаси илгариям беш-олти юз минг сўм бериб турарди, ўтган ойдан яхши маош тайинлади.
— Баракасини берсин. Онасини суюнтирай дебди-да, а?
— Нимасини айтасиз, шулар учун яшаб юрибман-да, бўлмаса бу дунёнинг дардлари ўмганингизни эзиб ташлаши ҳеч гапмас. Бир ўзимнинг топганим еб-ичишдан ортмасди. Бу ёқда газ, ток дегандек… Яхшиям болаларим қиммат кийим-кечак, телефон-пелефон деб хархаша қиладиганлардан эмас. Дуч келган ишни қилдим. Идиш-товоқ ҳам ювдим, бозорда кўкат ҳам сотдим, бировларнинг ота-онасига тувак ҳам тутдим…
Ҳалидан бери жимгина кетаётган қиз онасини секин туртиб қўйди. Унинг нигоҳида «Дуч келган одамга дардингизни дастурхон қилаверасизми», деган иддао бор эди. Аёл хижолатли жилмайди.
— Тирикчиликнинг айби йўқ, энг муҳими, болаларга ҳалол едириб-ичирганингиз кўриниб турибди, иккаласи ҳам бир-биридан ақлли бўлиб ўсишибди, барака топишсин
Декабрнинг бир сиқим куни бир зумда ўтиб кетади. Эрталаб ҳам, кечқурун ҳам бўзрайган булутларга кўзинг тушиб, руҳиятингни мавҳум бир кайфият эза бошлайди.
Ишхонадан чиққанимда шомдан ўтган, атроф ғира-шира қоронғиликка чўмган эди. Изғирин одамнинг юз-кўзига совуқ шамолини пуркайди. Қоронғиликданми, ҳорғинликданми жуда дилгир эдим. Бир мен эмас, бутун шаҳар одамларини шундай кайфият қамраб олгандек назаримда. Устига-устак ўзим каби асабий, ўзим каби ҳорғин одамлар қатори бекатда бир қанча вақт қолиб кетдим. Юрагим сиқилгандан сиқила бошлади.
Ниҳоят, автобусим келди. Шошиб чиқарканман бир аёлнинг қувончдан порлаб турган нигоҳига кўзим тушди. Унинг юзидаги табассуми атрофга офтобдек нур сочарди. Аёлнинг рўпарасидаги ўриндиқда ўтирган йигит мени кўриши билан шошиб ўрнидан турди. Шу тобда кўнглимга илиқ нур киргандек бўлди. Йигитни дуо қилиб ўриндиққа жойлашарканман, рўпарамдаги аёлникидек унинг нигоҳида ҳам ўзгача бир бахтиёрлик чақнаб турганини илғадим. Димоғимга атиргулнинг нафис ифори урилди. Шундагина рўпарамдаги аёл бир даста қип-қизил атиргул кўтариб олганини кўрдим. Декабрнинг мана шу изиллаган изғиринида қип-қизил атиргуллар кўзимга ўтдек кўринди.
Гулдастанинг арзон эмаслиги атрофдагиларнинг эътиборини тортган, бошқа йўловчилар ҳам мен каби гул кўтарган аёлни синчиклаб кузатишаётган эди. Охори тўкилган, урфдан қолган пальтоси, ювилаверганидан туклари тўкилиб кетган жун рўмоли, оёғидаги ранги униққан этиги аёлнинг ўзига тўқ хонадоннинг эрка бекаси эмаслигини «сотиб қўяётган эди». У бебаҳо бир неъматга эга бўлгандек, оғир меҳнатда дағаллашган, тарам-тарам ажин босган қўллари билан атиргулни авайлабгина ушлашга уринарди.
Чиптачининг жарангдор товуши хаёлимни бўлди.
— Уч кишига, — деди менга жой берган йигитча унга пул узатаркан, гул кўтарган аёлга ва унинг ёнида қунишибган турган 15 ёшлардаги қизга ишора қилиб.
Аёл йигитчага меҳр билан қараб қўяркан, юз-кўзида ғурурланиш ифодаси балқиди. Табассуми жуда чиройли экан. Қовоқлари остининг бироз кўкариб, керкиб турганидан ичида бир дарди борлигини ҳам билиш қийин эмас. Одатда, оғир меҳнат қиладиган, кўп йиғлайдиган ва буйрагини шамоллатиб олган аёлларда шундай белгилар бўлади. Бироқ аёл ўтган кунларининг қийинчиликларини ўйламаётганди. Бир даста атиргулга эгалик қувончи унинг барча заҳматларини хотирасидан сидириб юборгандек эди. Қувончдан порлаб турган кўзлари шодликларини ҳаммага баралла айтгиси келаётганини ошор этарди. Уни саволга тутгим, гапиртиргим келди:
— Гулингиз жуда чиройли экан.
У ёнимиздаги йигитчага ишора қилиб, ўзгача бир ғурур билан:
— Ўғлим қўярда-қўймай олиб берди-да, — деди.
— Туғилган кунингизми?
— Йўқ, болам биринчи маошини олган кун!
Аёл бу гапни шу қадар ғурур, шу қадар шукроналик билан айтдики, мен ва атрофда яна уч-тўрт киши йигитчага меҳр билан кўз ташладик. 18-19 ёшлар атрофида, озғингина бўлса-да, чайир кўринади. Эгнида анчайин эски куртка, совуқ бўлишига қарамай оёғига оқ иплари қорайиб, устки чокларининг у ер-бу ери сўтилиб кетган кроссовка кийиб олибди. Беихтёр қўлларига назар ташладим, териси дағаллашиб, тарам-тарам бўлиб турибди. «Ҳа, осон эмас, шекилли», деган ўй ўтди хаёлимдан.
— Устага шогирд тушди, қурилишда ишлашади, — деди аёл фикримни уққандек. — Устаси илгариям беш-олти юз минг сўм бериб турарди, ўтган ойдан яхши маош тайинлади.
— Баракасини берсин. Онасини суюнтирай дебди-да, а?
— Нимасини айтасиз, шулар учун яшаб юрибман-да, бўлмаса бу дунёнинг дардлари ўмганингизни эзиб ташлаши ҳеч гапмас. Бир ўзимнинг топганим еб-ичишдан ортмасди. Бу ёқда газ, ток дегандек… Яхшиям болаларим қиммат кийим-кечак, телефон-пелефон деб хархаша қиладиганлардан эмас. Дуч келган ишни қилдим. Идиш-товоқ ҳам ювдим, бозорда кўкат ҳам сотдим, бировларнинг ота-онасига тувак ҳам тутдим…
Ҳалидан бери жимгина кетаётган қиз онасини секин туртиб қўйди. Унинг нигоҳида «Дуч келган одамга дардингизни дастурхон қилаверасизми», деган иддао бор эди. Аёл хижолатли жилмайди.
— Тирикчиликнинг айби йўқ, энг муҳими, болаларга ҳалол едириб-ичирганингиз кўриниб турибди, иккаласи ҳам бир-биридан ақлли бўлиб ўсишибди, барака топишсин
❤39👍3
- дедим.
— Ҳа, сабрнинг таги роҳат деганлари рост экан, мана, яхши кунларгаям етдик, — аёл аввал қўлидаги гулларга, кейин ўғлига меҳр билан қараб қўйди. — Болам, «Биринчи маошимни олсам сизни бир айлантираман, деган ниятим бор эди», деб қўярда-қўймай кўчага олиб чиқди. Шаҳар айландик, синглисига куртка олиб берди. Яхши кафега олиб кирди…
Ҳалидан бери эътибор қилмаган эканман, янги курткаси бироз униққан шими ва этигига унчалик мос тушмаган бўлса-да, қизга ярашиб турарди. Шу пайт унинг телефони жиринглаб қолди.
— Алло дада, ассолому алайкум, — деди ва онасига қараб афтини буриштириб, пичирлади: — Яна ичволибди.
Йигитча синглисидан телефонни олди-да,
— Дада, кўчадамиз, боряпмиз, — деди қатъиятли овозда.
Аёлнинг юзига бир муддат мунг чўкди. Ажинлари чуқурлашиб кетди.
— Яхши кунимиз ҳам расво бўлди, — деди қиз норози оҳангда.
— Унақа демагин болам, дадангниям ичи тўла дард. Иш тополмаётганидан сиқилиб қоляпти… Мана кўрасан, аканг суянчиқ бўлиб турса, ҳали ҳаммаси яхши бўлади, — деди аёл.
Бу гапни эшитиб қиз акасига меҳр билан қараб қўйди. Мен эса бекатимга яқинлашаётган эдим. Йиллар давомида «Биринчи маошимдан онамни бир суюнтираман», деган ниятни кўнглига тугиб улғайган, ўзи йиртиқ кроссовкада юрган бўлса-да, онасига бир даста атиргул, синглисига янги куртка олиб берган, ширин таомлар билан сийлаб, уларга энг бахтиёр кунни ҳадя қилган йигитнинг елкасига қоқиб қўйгим, «Ҳамма йигитлар сенга ўхшасин, болам», дегим келди. Бироқ айтолмадим. Нега дейсизми, одатда, ўз уйининг устунига айланганида йигитлар қатъийлашади, салобатли бўлиб қолишади. Ҳали суяги қотмай туриб онаси ва синглисининг суянчиғига айланган бу йигитда ҳам ана шу салобатни кўрдим.
Гул кўтарган аёлга ҳавасим келди. Турмушнинг барча қийинчиликларига сабр қила-қила у ўғлининг қаҳрамонига айланган ва ўғлини ҳам оиласининг қаҳрамонига айлантира олган эди. Аёлнинг қувончи қалбимга кўчдими, автобусдан тушганимда декабрнинг изғирини ҳам, атрофни қоплаган зим-зиё тун ҳам кўзимга чиройли кўрина бошлади.
Тамом
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— Ҳа, сабрнинг таги роҳат деганлари рост экан, мана, яхши кунларгаям етдик, — аёл аввал қўлидаги гулларга, кейин ўғлига меҳр билан қараб қўйди. — Болам, «Биринчи маошимни олсам сизни бир айлантираман, деган ниятим бор эди», деб қўярда-қўймай кўчага олиб чиқди. Шаҳар айландик, синглисига куртка олиб берди. Яхши кафега олиб кирди…
Ҳалидан бери эътибор қилмаган эканман, янги курткаси бироз униққан шими ва этигига унчалик мос тушмаган бўлса-да, қизга ярашиб турарди. Шу пайт унинг телефони жиринглаб қолди.
— Алло дада, ассолому алайкум, — деди ва онасига қараб афтини буриштириб, пичирлади: — Яна ичволибди.
Йигитча синглисидан телефонни олди-да,
— Дада, кўчадамиз, боряпмиз, — деди қатъиятли овозда.
Аёлнинг юзига бир муддат мунг чўкди. Ажинлари чуқурлашиб кетди.
— Яхши кунимиз ҳам расво бўлди, — деди қиз норози оҳангда.
— Унақа демагин болам, дадангниям ичи тўла дард. Иш тополмаётганидан сиқилиб қоляпти… Мана кўрасан, аканг суянчиқ бўлиб турса, ҳали ҳаммаси яхши бўлади, — деди аёл.
Бу гапни эшитиб қиз акасига меҳр билан қараб қўйди. Мен эса бекатимга яқинлашаётган эдим. Йиллар давомида «Биринчи маошимдан онамни бир суюнтираман», деган ниятни кўнглига тугиб улғайган, ўзи йиртиқ кроссовкада юрган бўлса-да, онасига бир даста атиргул, синглисига янги куртка олиб берган, ширин таомлар билан сийлаб, уларга энг бахтиёр кунни ҳадя қилган йигитнинг елкасига қоқиб қўйгим, «Ҳамма йигитлар сенга ўхшасин, болам», дегим келди. Бироқ айтолмадим. Нега дейсизми, одатда, ўз уйининг устунига айланганида йигитлар қатъийлашади, салобатли бўлиб қолишади. Ҳали суяги қотмай туриб онаси ва синглисининг суянчиғига айланган бу йигитда ҳам ана шу салобатни кўрдим.
Гул кўтарган аёлга ҳавасим келди. Турмушнинг барча қийинчиликларига сабр қила-қила у ўғлининг қаҳрамонига айланган ва ўғлини ҳам оиласининг қаҳрамонига айлантира олган эди. Аёлнинг қувончи қалбимга кўчдими, автобусдан тушганимда декабрнинг изғирини ҳам, атрофни қоплаган зим-зиё тун ҳам кўзимга чиройли кўрина бошлади.
Тамом
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤27🔥13👍7
Forwarded from Umidim𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫𒐫 via @Post_Padsbot
Бир жойда туравериб зериккан Бегзод мактабни айлана бошлади қиз ва йигитнинг баланд овозини эшитди, ҳозир дарс вақти ким бўлиши мумкин дея қизиқди ва бирдан қизнинг овози келмай қолди, негадир шу томонга боргиси келди ва секин юра бошлади, борган сари овозлар таниш туйилди ва қадамини тезлаштирди...
--- тегманг! ечманг рўмолимни Аллоҳ жазойингизни берсин сизни
--- ўчирр! бақириб ҳаммага шарманда бўлмоқчимисан
Бегзод охирги эшитилган овозлардан қўллари мушт бўлди...
ҲИКОЯНИНГ ДАВОМИНИ МАНА ШУ КАНАЛДА👇👇
https://t.me/Nazlim_hikoyalari/5049
https://t.me/Nazlim_hikoyalari/5049
--- тегманг! ечманг рўмолимни Аллоҳ жазойингизни берсин сизни
--- ўчирр! бақириб ҳаммага шарманда бўлмоқчимисан
Бегзод охирги эшитилган овозлардан қўллари мушт бўлди...
ҲИКОЯНИНГ ДАВОМИНИ МАНА ШУ КАНАЛДА👇👇
https://t.me/Nazlim_hikoyalari/5049
https://t.me/Nazlim_hikoyalari/5049
❤4👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
СУВ ИЧАМИЗ ВА ОЗАМИЗ
Розада хам бемалол катнаша оласиз !
❗️ДИЕТАГА ЎТМАНГ, биз хоҳлаганимизни истеъмол қиламиз ва жадвалга мувофиқ сув ичамиз:
04:50 - 250 мл
05:30 - BATAFSIL O’qing 👇👇👇
Ramazonda DIETALARSIZ
11 КG ozing!!! bunaqasi hali bo’lmagan
Batafsil 👇👇👇
@suvbilanozish
@suvbilanozish
@suvbilanozish
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Розада хам бемалол катнаша оласиз !
❗️ДИЕТАГА ЎТМАНГ, биз хоҳлаганимизни истеъмол қиламиз ва жадвалга мувофиқ сув ичамиз:
04:50 - 250 мл
05:30 - BATAFSIL O’qing 👇👇👇
Ramazonda DIETALARSIZ
11 КG ozing!!! bunaqasi hali bo’lmagan
Batafsil 👇👇👇
@suvbilanozish
@suvbilanozish
@suvbilanozish
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3👍2
Ўгай она...
Охиригача ўқинг, фақат йиғламанг.
Рустам оиласини жуда ҳам яхши кўрарди. Қизалоғини еру кўкка ишонмасди. Бедаво дард аёлини дунёдан бевақт олиб кетди.
Орадан анча вақт ўтгандан сўнг опа-акалари ўртага олишиб уйланишга кўндиришди. Фақат битта шарт билан рози бўлди. Аёл туғмас бўлиши керак еди.
Хотин топилди. У турмуш қуриб фарзанд кўрмай ажрашган ўзидан уч ёш кичик аёл эди.
Фақат қизимга яхши қарасанг бўлди деди аёлга. Ўгай она бошида яхши бўлиб юрди. Аста секин эри қизини жуда яхши кўриши унга ёқмай борарди. Қизга зуғум ўтказа бошлади.
Отасига айтса янада ёмон бўлишидан қиз қўрқарди. Шунинг учун отасига ҳеч нима демасди.
Аста-секин қиз сўниб бораверди.
Бир кун ишга кетган Рустам нимадир бўлиб икки соатдан кейин уйига қайтди. Уйда ҳеч ким йўқ. Оғилхонадан овоз келарди. Секин бориб овозга қулоқ тутди. Қизининг ялинганнамо овози келарди.
-Ойижон илтимос биттадан солинг! Қулоғим кўп оғрийдиган бўлиб қоляпти...!
Рустам не куз билан кўрсинки хотини қизининг қуогига бирин кетин қурт соляпти. Ёнида турган болта билан бориб хотининг бошига зарб билан урди. Ўгай она уша захоти жон берди. Қизини шифохонага олиб борди, афсус кеч бўлганди. Қизалоқнинг қулоғини қуртлар еб битирганди. Қизалоқ уч кундан сўнг дунёни тарк этди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Охиригача ўқинг, фақат йиғламанг.
Рустам оиласини жуда ҳам яхши кўрарди. Қизалоғини еру кўкка ишонмасди. Бедаво дард аёлини дунёдан бевақт олиб кетди.
Орадан анча вақт ўтгандан сўнг опа-акалари ўртага олишиб уйланишга кўндиришди. Фақат битта шарт билан рози бўлди. Аёл туғмас бўлиши керак еди.
Хотин топилди. У турмуш қуриб фарзанд кўрмай ажрашган ўзидан уч ёш кичик аёл эди.
Фақат қизимга яхши қарасанг бўлди деди аёлга. Ўгай она бошида яхши бўлиб юрди. Аста секин эри қизини жуда яхши кўриши унга ёқмай борарди. Қизга зуғум ўтказа бошлади.
Отасига айтса янада ёмон бўлишидан қиз қўрқарди. Шунинг учун отасига ҳеч нима демасди.
Аста-секин қиз сўниб бораверди.
Бир кун ишга кетган Рустам нимадир бўлиб икки соатдан кейин уйига қайтди. Уйда ҳеч ким йўқ. Оғилхонадан овоз келарди. Секин бориб овозга қулоқ тутди. Қизининг ялинганнамо овози келарди.
-Ойижон илтимос биттадан солинг! Қулоғим кўп оғрийдиган бўлиб қоляпти...!
Рустам не куз билан кўрсинки хотини қизининг қуогига бирин кетин қурт соляпти. Ёнида турган болта билан бориб хотининг бошига зарб билан урди. Ўгай она уша захоти жон берди. Қизини шифохонага олиб борди, афсус кеч бўлганди. Қизалоқнинг қулоғини қуртлар еб битирганди. Қизалоқ уч кундан сўнг дунёни тарк этди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
😢21❤18👍2
🌙 ХАЙРЛИ ТУН ҚАДРИ БАЛАНД ҚАДРДОНЛАРИМ ✨🌙
💫✨Эртанги кунлари бугунгидан фойдали ўтиши учун режалар тузганлар.
💫✨Сиз азизларга ҳам бу кечани эртанги кунингизнинг мазмунли муқаддимаси бўлишини тилаб қоламиз...
💫✨Тонггача Аллоҳга омонатсиз азизларим!!!🥰😘❤️🫶
Тутаётган рўзаларимизни Аллоҳ даргоҳига қабул қилсин!🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
💫✨Эртанги кунлари бугунгидан фойдали ўтиши учун режалар тузганлар.
💫✨Сиз азизларга ҳам бу кечани эртанги кунингизнинг мазмунли муқаддимаси бўлишини тилаб қоламиз...
💫✨Тонггача Аллоҳга омонатсиз азизларим!!!🥰😘❤️🫶
Тутаётган рўзаларимизни Аллоҳ даргоҳига қабул қилсин!🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3🥰1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌹🌸🍃АССАЛАМУ АЛАЙКУМ РАМАЗОННИНГ 12-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!!!🍃🌸🌹
🍃Дуо билан ўсган элмиз биз
🍃Шу удумга амал қилингиз
🍃Кўксингизга қўйиб қўлингиз
🍃Рўзадорлар дуосин олинг
🍃Ота-она, қавму қариндош
🍃Оға, тоға, амаки, қандош
🍃Рўза тутган меҳрибон сирдош
🍃Рўзадорлар дуосин олинг!
🌙ЯҚИНЛАРИМ РАМАЗОННИНГ 12-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН! 🌸
🌸•🌹Аллоҳ таолонинг саломи
🌸•🌹Пайғамбар ﷺнинг дуоси
🌸•🌹Қуръоннинг нури
🌸•🌹Рамазоннинг таровати кун давомида сиз билан бўлсин!🤲🏻
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🍃Дуо билан ўсган элмиз биз
🍃Шу удумга амал қилингиз
🍃Кўксингизга қўйиб қўлингиз
🍃Рўзадорлар дуосин олинг
🍃Ота-она, қавму қариндош
🍃Оға, тоға, амаки, қандош
🍃Рўза тутган меҳрибон сирдош
🍃Рўзадорлар дуосин олинг!
🌙ЯҚИНЛАРИМ РАМАЗОННИНГ 12-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН! 🌸
🌸•🌹Аллоҳ таолонинг саломи
🌸•🌹Пайғамбар ﷺнинг дуоси
🌸•🌹Қуръоннинг нури
🌸•🌹Рамазоннинг таровати кун давомида сиз билан бўлсин!🤲🏻
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤6
РАМАЗОНДА КЕЛГАН СЕЛ...(ибратли вокейлик)
Қайсидир йили қишлоққа сел келиб, кўпчилик бошпанасиз қолди. Аллоҳга беадад шукрки, ҳеч ким жабрланмади. Аммо, уй-жойсиз, мол-ҳолсиз қолган одамларнинг қалбига қаттиқ изтироб тушди. Ҳамма хафа, ҳамма ҳайрон, диллар эса вайрон эди.
Шунда бир ёши улуғ отахон бузилган уйларни ҳашар йўли билан қайта қуриш лозимлигини айтиб, ҳамманинг қалбида эртанги кунга бўлган ишонч чироқларини ёқди. Ишга яроқли барча инсон борки, ҳашарга келди. Ҳатто қўшни қишлоқдан ҳам одамлар озиқ-овқат билан ҳашарчиларга ёрдамга келди.
Тушлик бўлди. Ҳамма овқатга ўтирди. Аммо озғингина бир бола негадир овқатга ўтирмади. Уни роса чақиришди, келмади.
– Ҳа,қулоғи оғир бўлса керак унинг.
– Менимча, унинг қорни тўқ.
– Йўғ-а, ахир бу бола эрталабдан бери тинмаяпти. Наҳотки чанқамаган бўлса ёки тортиняптимикан? – дейишди ҳашарчилар.
Чиндан ҳам шу иссиқ ва дим ҳавода эрта тонгдан бери тушлик ҳам қилмай ишлаётган бу бола ҳаммани гоҳ ажаблантирди, гоҳ раҳмини келтирди. Шунда ҳашар қилиш фикри чиққан ёши улуғ отахон келиб унга савол бера бошлади:
– Менга қара, жон болам! Эрталабдан бери туз тотмадинг? Ё бўлмаса қултум сув ҳам ичмадинг? Ахир бунақада бўлмайди. Сал ўзингни ўйламайсанми? Буни қара, сендан катта барзанги йигитлар ҳам чарчаб қолишди, овқатланишяпти. Сен эса тинмасдан жавлон уриб ишлаяпсан! Айт-чи, ўғлим, бунинг сабаби нима?
Бола охири тилга кирди:
-Мен рўзадорман.
Отахоннинг кўзига ёш келди. Ҳамма бир қалқиб тушди. Йўқ-йўқ, бу боланинг берган жавобидан эмас, шунчаки, сел келган оқшом кириб келган рамазон ойини унутганларидан, бошларига озгина ташвиш етганида Аллоҳни ёддан чиқариб ўз ғамларини ўйлаганларидан...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қайсидир йили қишлоққа сел келиб, кўпчилик бошпанасиз қолди. Аллоҳга беадад шукрки, ҳеч ким жабрланмади. Аммо, уй-жойсиз, мол-ҳолсиз қолган одамларнинг қалбига қаттиқ изтироб тушди. Ҳамма хафа, ҳамма ҳайрон, диллар эса вайрон эди.
Шунда бир ёши улуғ отахон бузилган уйларни ҳашар йўли билан қайта қуриш лозимлигини айтиб, ҳамманинг қалбида эртанги кунга бўлган ишонч чироқларини ёқди. Ишга яроқли барча инсон борки, ҳашарга келди. Ҳатто қўшни қишлоқдан ҳам одамлар озиқ-овқат билан ҳашарчиларга ёрдамга келди.
Тушлик бўлди. Ҳамма овқатга ўтирди. Аммо озғингина бир бола негадир овқатга ўтирмади. Уни роса чақиришди, келмади.
– Ҳа,қулоғи оғир бўлса керак унинг.
– Менимча, унинг қорни тўқ.
– Йўғ-а, ахир бу бола эрталабдан бери тинмаяпти. Наҳотки чанқамаган бўлса ёки тортиняптимикан? – дейишди ҳашарчилар.
Чиндан ҳам шу иссиқ ва дим ҳавода эрта тонгдан бери тушлик ҳам қилмай ишлаётган бу бола ҳаммани гоҳ ажаблантирди, гоҳ раҳмини келтирди. Шунда ҳашар қилиш фикри чиққан ёши улуғ отахон келиб унга савол бера бошлади:
– Менга қара, жон болам! Эрталабдан бери туз тотмадинг? Ё бўлмаса қултум сув ҳам ичмадинг? Ахир бунақада бўлмайди. Сал ўзингни ўйламайсанми? Буни қара, сендан катта барзанги йигитлар ҳам чарчаб қолишди, овқатланишяпти. Сен эса тинмасдан жавлон уриб ишлаяпсан! Айт-чи, ўғлим, бунинг сабаби нима?
Бола охири тилга кирди:
-Мен рўзадорман.
Отахоннинг кўзига ёш келди. Ҳамма бир қалқиб тушди. Йўқ-йўқ, бу боланинг берган жавобидан эмас, шунчаки, сел келган оқшом кириб келган рамазон ойини унутганларидан, бошларига озгина ташвиш етганида Аллоҳни ёддан чиқариб ўз ғамларини ўйлаганларидан...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤34🔥7💔7❤🔥2