Гулширин бир муддат унга караб турдию, бир-дан сергакланди. Бу аел унга кимнидир эсла-тиб юборди. Йук, у бу аелни курган, уни таний-ди! Шошиб халатини кийиб, зиналардан шошиб тушди. Гумонлари тугримикан? Бунга узи ишо-нч хосил килиши керак. Нахотки у билган, тани-ган аел бу ерда...Шошиб пастга тушди. Санитар аел хамон жавраб зиналарни артарди.
- Кечирасиз, сиздан бир нимани сурасам май-лими? - Гулширин санитар аелнинг елкасига охиста кул теккизди?
- Нима демокчисиз? Айтинг тезрок? - аел жахл билан ортига бурилди. Кузи Гулшириннинг ку-зига тушди-ю, бирдан ранги окарди, кулидаги пол ювадиган таек тараклаб ерга тушди. Бу аел Гулшириннинг собик овсини Ирода эди.
- Сиз?..- Ирода уни куриб талмовсиради, лабла-ри титраб кетди. Шошиб бошидаги румолни кайта уради. Юзидаги чандикни кафти билан беркитишга уринди.
- Сиз...бу ерда...нима киляпсиз?
- Узингиз-чи, узингиз бу ерда нима киляпсиз? - Ироданинг кузига тикилди Гулширин.
- Мен...мен шу ерда ишлайман.
- Сизни боядан буен кузатаман. Олдинига бош-ка бировни ухшатдим деб уйладим.
Йук, чиндан узингиз экансиз? Сиз бошка жойда ишлардингиз-ку?
Ирода бошини куйи солди, кузидан оккан еш-
ни бармоги билан сидирди. Шундагина Гулши-ринг унинг кафти, буйнида хам куйишдан кол-ан чукур изни курди. Кошлари деярли йук, улар-нинг урни калам билан чизилган. Ироданинг олдинги хусни-тароватидан асар хам колмаган.
- Сизга нима булди? Нега бу ахволга тушдин-гиз? Юринг, чеккарокка утайлик, утган-кетган-лар бизга карашяпти.
Улар касалхона четидаги куюк дарахтзор орасидаги уриндиклардан бирига утиришди. Ирода куйган юзи, кулларини каерга яшириш-ни билмасди.
- Ирода, нега бу ахволга тушдингиз? - саволини кайта берди Гулширин.
- Килмишимга яраша жазоимни олдим, - кузи-дан еш думалади Ироданинг. Шундагина Гул-
ширин унинг бир кузи шишидан эканини сезди.
Мен - худонинг гунохкор бандаси ер юзида ти-рик юришга нолойикман. Узимдан узим наф-ратланиб, хар соат, хар дакика узимга улим ти-лайман...
Гулширин унга тикилиб колди.
- Оилада эрка киз эдим. Хамма мени суйиб-эр-калар, огзимдан нимаики чикса бажо этиларди
Мен уйнаб кулишни, беташвиш хает кечириш-ни яхши курардим. Аммо айнан шу мени тубан-ликка тортиши асло хаелимга келмасди, - Иро-данинг соглом кузидан еш думалади.
- Сиз...анави одам билан яшаетган эдингиз ше-килли, - Гулширин "уйнашингиз билан" дея ол-мади.
- Мени худо урди опа, гунохларим урди, - елка-лари силкиниб-силкинб йиглади Ирода. - Унинг ширин суларига, елгон ваьдаларига ишониб-ман. Бир умр ана шундай кайфу сафода яшай-ман деб уйлабман. Аммо харом ишлар жазосиз колмас экан. У сизнинг уйингизни менга олиб берди, деб юрган эканман. Хужжатларни узи-нинг номига расмийлаштирган экан. Хотини бир неча марта гох инсофга чакириб, гох жан-жал килиб келди. Эрингизни узи танласин ким билан яшашни дедим. Эри мени танлашига ишонардим. Ушанда хотини "илохим, икки ду-неда хам дузах утида куйгин. Сен туфайли турт боламнинг кузидан еш окди, сени кузингдан кон, йиринг оксин. Болангга оналик кила олма" деб каргади. Мен уз маишати билан юрган одам уша пайтда бу гапларга парво киларми-дим? Бир куни у одатдагидек келди. ****-ичиб, кайфу сафо килдик. У ярим тунда кетди. Куп ич-ганимдан маст эдим, каттик ухлаб колибман.
Аллапайтда куйиш хидидан, кучли хароратдан уйгониб кетдим. Севинчнинг чинкириб йигла-ган овози эшитиларди. Кузимни очдим-у...бу-тун атрофни аланга ичида курдим. Урнимдан турмокчи булдим, аммо олов мен етган тушак-ни хам ямлашга улгурганди.
Кейин нима булганини билмайман, опа. Кузим-ни очганимда узимни хамма егим боглаб таш-ланган ахволда курдим.
- Севинч! Севинчга нима булди? - юраги кукси-дан чикиб кетгудек суради Гулширин.
- У...у энди йук! - уввос тортиб юборди Ирода куксига уриб. - Уша аелнинг каргиши урди мени
Икки дунеда хам дузах утида енаман энди. Бо-ламнинг овозларини эшитолмайман энди! Энди боламга оналик килолмайман!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Кечирасиз, сиздан бир нимани сурасам май-лими? - Гулширин санитар аелнинг елкасига охиста кул теккизди?
- Нима демокчисиз? Айтинг тезрок? - аел жахл билан ортига бурилди. Кузи Гулшириннинг ку-зига тушди-ю, бирдан ранги окарди, кулидаги пол ювадиган таек тараклаб ерга тушди. Бу аел Гулшириннинг собик овсини Ирода эди.
- Сиз?..- Ирода уни куриб талмовсиради, лабла-ри титраб кетди. Шошиб бошидаги румолни кайта уради. Юзидаги чандикни кафти билан беркитишга уринди.
- Сиз...бу ерда...нима киляпсиз?
- Узингиз-чи, узингиз бу ерда нима киляпсиз? - Ироданинг кузига тикилди Гулширин.
- Мен...мен шу ерда ишлайман.
- Сизни боядан буен кузатаман. Олдинига бош-ка бировни ухшатдим деб уйладим.
Йук, чиндан узингиз экансиз? Сиз бошка жойда ишлардингиз-ку?
Ирода бошини куйи солди, кузидан оккан еш-
ни бармоги билан сидирди. Шундагина Гулши-ринг унинг кафти, буйнида хам куйишдан кол-ан чукур изни курди. Кошлари деярли йук, улар-нинг урни калам билан чизилган. Ироданинг олдинги хусни-тароватидан асар хам колмаган.
- Сизга нима булди? Нега бу ахволга тушдин-гиз? Юринг, чеккарокка утайлик, утган-кетган-лар бизга карашяпти.
Улар касалхона четидаги куюк дарахтзор орасидаги уриндиклардан бирига утиришди. Ирода куйган юзи, кулларини каерга яшириш-ни билмасди.
- Ирода, нега бу ахволга тушдингиз? - саволини кайта берди Гулширин.
- Килмишимга яраша жазоимни олдим, - кузи-дан еш думалади Ироданинг. Шундагина Гул-
ширин унинг бир кузи шишидан эканини сезди.
Мен - худонинг гунохкор бандаси ер юзида ти-рик юришга нолойикман. Узимдан узим наф-ратланиб, хар соат, хар дакика узимга улим ти-лайман...
Гулширин унга тикилиб колди.
- Оилада эрка киз эдим. Хамма мени суйиб-эр-калар, огзимдан нимаики чикса бажо этиларди
Мен уйнаб кулишни, беташвиш хает кечириш-ни яхши курардим. Аммо айнан шу мени тубан-ликка тортиши асло хаелимга келмасди, - Иро-данинг соглом кузидан еш думалади.
- Сиз...анави одам билан яшаетган эдингиз ше-килли, - Гулширин "уйнашингиз билан" дея ол-мади.
- Мени худо урди опа, гунохларим урди, - елка-лари силкиниб-силкинб йиглади Ирода. - Унинг ширин суларига, елгон ваьдаларига ишониб-ман. Бир умр ана шундай кайфу сафода яшай-ман деб уйлабман. Аммо харом ишлар жазосиз колмас экан. У сизнинг уйингизни менга олиб берди, деб юрган эканман. Хужжатларни узи-нинг номига расмийлаштирган экан. Хотини бир неча марта гох инсофга чакириб, гох жан-жал килиб келди. Эрингизни узи танласин ким билан яшашни дедим. Эри мени танлашига ишонардим. Ушанда хотини "илохим, икки ду-неда хам дузах утида куйгин. Сен туфайли турт боламнинг кузидан еш окди, сени кузингдан кон, йиринг оксин. Болангга оналик кила олма" деб каргади. Мен уз маишати билан юрган одам уша пайтда бу гапларга парво киларми-дим? Бир куни у одатдагидек келди. ****-ичиб, кайфу сафо килдик. У ярим тунда кетди. Куп ич-ганимдан маст эдим, каттик ухлаб колибман.
Аллапайтда куйиш хидидан, кучли хароратдан уйгониб кетдим. Севинчнинг чинкириб йигла-ган овози эшитиларди. Кузимни очдим-у...бу-тун атрофни аланга ичида курдим. Урнимдан турмокчи булдим, аммо олов мен етган тушак-ни хам ямлашга улгурганди.
Кейин нима булганини билмайман, опа. Кузим-ни очганимда узимни хамма егим боглаб таш-ланган ахволда курдим.
- Севинч! Севинчга нима булди? - юраги кукси-дан чикиб кетгудек суради Гулширин.
- У...у энди йук! - уввос тортиб юборди Ирода куксига уриб. - Уша аелнинг каргиши урди мени
Икки дунеда хам дузах утида енаман энди. Бо-ламнинг овозларини эшитолмайман энди! Энди боламга оналик килолмайман!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤51👍1🔥1
- Йук! Йук - Гулширин чинкириб юборди, карши-сидаги гумрох бандадан тезрок узоклашгиси, каерларгадир бош олиб кетгиси келарди. Куло-кларини беркитиб олди. - Севинч! Севинч...- де-ди инграб. Сунг бирдан Иродага ташланди: - Йукол! Йукол кузимдан! Гунохларинг норасида болага урдими? Севинчимнинг бошини единг-ми?
- У тирик, - надомат билан уввос солди Ирода. - Лекин мурдадан фарки йук. Уша окшомда газ-га чой куйиб, кайф зурлигидан каттик ухлаб ко-либман. Чойнакдаги сув куриб, олов нейлон пардага илашибди. Бутун уй аланга ичида кол-ган. Ут учирувчилар етиб келганда мен бехуш етганман. Севинчимни хам улар куткаришган.
Енма-ен палатада даволандик. Аммо уни менга курсатишмади. Даволаниб чикканимдан кейин борадиган жойим йук эди. Ота-онам, акаларим мени ок килишди. Онам Севинчни узи билан олиб кетди. Куришга борсам уйга киргизишма-йди. Бир гал онам йуклигида келинимга елво-риб кирдим. Болагинам шифтга термилиб етиб-ди. На гапира олади, на кимирлайди.
- Уни даволашнинг иложи бор эканми? - суради Гулширин бир илинж билан.
- Онам, укаларим кулларидан келганча давола-тишган. Лекин бутунлай согайиб кетиши учун хориждаги клиникада даволатиш керак экан. Уларнинг бунга пули етмайди. Жилла курса ер-дам берай деб шу ерда ишлаб юрибман.
- Уйнашингизни пули куп эди-ку, ердам берма-дими? - суради Гулширин ижирганиб.
- У уша енгиндан кейин акалли бирор марта йуклаб келмади мени. Енгин буйича текширув олиб борилганда "бу аелни ижарага куйгандим" деб кутулибди. Мен эса мана шу ахволга тушиб , кучада колиб кетдим, - Ирода куйган юз-кули-ни, шиша кузини курсатди. Бир муддатлик су-кутдан сунг бирдан жазавага тушди: - Йук, фа-кат мен айбдор эмасман! Эрим бош айбдор! У хаммасини биларди, аммо узини билмаганлик-ка оларди. Унга жарак-жарак пул топишим, тагига машина олиб берганим екарди. Бирор марта оддий котиба булсанг бунча пулни каер-дан топдинг деб сурамаган. Ишдан кеч кайтга-нимда нега кечикдинг деб сурамасди. Бош гу-нохкор у! Хакикий эркак булганида бундай бул-масди.
У яна нималардир деб чинкирди. Аммо энди колган гаплари Гулшириннинг кулогига кирма-ди. Тезрок бу гунохкордан узоклашгиси келди.
Дилфуза Зарипова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- У тирик, - надомат билан уввос солди Ирода. - Лекин мурдадан фарки йук. Уша окшомда газ-га чой куйиб, кайф зурлигидан каттик ухлаб ко-либман. Чойнакдаги сув куриб, олов нейлон пардага илашибди. Бутун уй аланга ичида кол-ган. Ут учирувчилар етиб келганда мен бехуш етганман. Севинчимни хам улар куткаришган.
Енма-ен палатада даволандик. Аммо уни менга курсатишмади. Даволаниб чикканимдан кейин борадиган жойим йук эди. Ота-онам, акаларим мени ок килишди. Онам Севинчни узи билан олиб кетди. Куришга борсам уйга киргизишма-йди. Бир гал онам йуклигида келинимга елво-риб кирдим. Болагинам шифтга термилиб етиб-ди. На гапира олади, на кимирлайди.
- Уни даволашнинг иложи бор эканми? - суради Гулширин бир илинж билан.
- Онам, укаларим кулларидан келганча давола-тишган. Лекин бутунлай согайиб кетиши учун хориждаги клиникада даволатиш керак экан. Уларнинг бунга пули етмайди. Жилла курса ер-дам берай деб шу ерда ишлаб юрибман.
- Уйнашингизни пули куп эди-ку, ердам берма-дими? - суради Гулширин ижирганиб.
- У уша енгиндан кейин акалли бирор марта йуклаб келмади мени. Енгин буйича текширув олиб борилганда "бу аелни ижарага куйгандим" деб кутулибди. Мен эса мана шу ахволга тушиб , кучада колиб кетдим, - Ирода куйган юз-кули-ни, шиша кузини курсатди. Бир муддатлик су-кутдан сунг бирдан жазавага тушди: - Йук, фа-кат мен айбдор эмасман! Эрим бош айбдор! У хаммасини биларди, аммо узини билмаганлик-ка оларди. Унга жарак-жарак пул топишим, тагига машина олиб берганим екарди. Бирор марта оддий котиба булсанг бунча пулни каер-дан топдинг деб сурамаган. Ишдан кеч кайтга-нимда нега кечикдинг деб сурамасди. Бош гу-нохкор у! Хакикий эркак булганида бундай бул-масди.
У яна нималардир деб чинкирди. Аммо энди колган гаплари Гулшириннинг кулогига кирма-ди. Тезрок бу гунохкордан узоклашгиси келди.
Дилфуза Зарипова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥17❤8👍2
Тез кунда Гулширин касалхонадан чикди. Ижарадаги уйида Давроннинг онаси уни бола-лари ва Асал билан дастурхон тузаб кутиб олди
Окшомгача барчалари очик кайфиятда сух-батлашиб утиришди. Уйга кайтиш пайти келга-нида Асал Гулшириннинг буйнидан каттик ку-чоклаб олди:
- Аяжоним билан коламан!
Уни уйга кетишга кундириш кийин булди. Даврон кизини Гулшириннинг кулидан оларкан маьноли охангда деди:
- Якинда аянг узи уйимизга боради.
Бу тагмаьноли сузни Давроннинг онаси хам тушунди:
- Аяжониси, боламни кийнамай тезрок уйимиз-га бораколинг энди. Болалар бир жойда улгай-ишсин. Сизлар хам икки ерти бир бутун булинг-лар.
Гулширин буй кизлар каби кизариб, юзини яширди.
Болалари жуда согиниб колишган экан. Икки кун уйдан чикмай улар билан вактини утказди.
Болалари бири куйиб бири уни кучоклар, баг-ридан бушатгиси келмасди. Уларнинг сухбат-лари асло тугамасди. Учинчи куни Гулширин ишга чикди. Ишхонада уни ходимлари гулдаста билан кутиб олишди. Гулширин билан кучокла-шиб куришаркан, уларнинг хар бири "Сизни жу-да согиндик, опажон"! дейишарди. Етти ет бего-наларга кераклигидан ич-ичидан хурсанд бу-
либ, кузларига еш калкиди.
- Бу тукин дастурхон нима сабабдан езилган? - суради у ноз-неьматларга тула дастурхонга имо килиб.
- Биринчи сабаби - согайиб, орамизга кайтгани-нгиз учун, - деди шухчан Нигора исмли тикувчи.
Иккинчи сабаби эса...- у "сиз айтинг" дегандек кув караш килди Давронга.
- Иккинчи сабаби эса...- Даврон атрофдагилар-га бир назар солди. - Сиз бошкараетган корхо-на йирик буюртмани уз вактида ва сифатли ба-жаргани учун катта микдорда пул мукофоти би-лан такдирланди. Бу хали хаммаси эмас. Биз билан хамкорлик килишни истаган бир нечта хорижий корхоналар узаро шартнома тузишни таклиф килишяпти. Энди бу егига корхонани кенгайтириб, иш уринларини купайтириш керак Бу егига энди эркаланиб касалхонага етиб ол-масдан, гайрат билан ишлайсиз, тадбирхон хо-ним!
Хамма кулиб юборди. Гулширин кулокларига ишонолмасди. Нахотки эшитаетганлари рост булса? Нахотки ишлари ростдан хам ривожла-наетган булса?
Инсонга омад кулиб бокса барчаси силлик кетаркан. Кейинги вокеалар гуе тушда кечает-гандек эди. Шахар вилоятдаги йирик корхона-лардан буюртмалар туша бошлади. Даромад хам кун сайин усарди. Янги иш уринлари очил-ди, ходимларнинг маоши кутарилди. Энди Гул-шириннинг корхонасида ишлаш аеллар учун орзу эди. У тиккан либосларни кийиш аелларга завк берарди. Иккита хориж фирмаси вакилла-ри келиб узаро хамкорлик шартномаси тузиб кетишди. Шартнома шартларига кура олинган даромаднинг асосий кисми Гулширинга тегади.
Даврон кейинги олти ой ичида корхонанинг молиявий ахволини урганиб чикди.
- Олинган соф фойда курсатгичи жуда юкори, - деди у хурсанд холда. - Сиз орзуингизни амал-га оширишингиз мумкин.
- Кандай орзу? - дастлаб тушунмади Гулширин.
- Уз уйим булишини истайман дегандингиз, эсингиздами? Сиз узингизга тегишли пулга бир эмас, иккита уй сотиб олишингиз мумкин.
- Нахотки? - кулокларига ишонмади Гулширин. - Нахотки энди уз уйим булади? - Даврон ака, ил-тимос, уй учун керакли буладиган хужжатларни тайерласангиз. Энг замонавий уйлардан бири-ни оламан. Бу ахир, энг эзгу орзуйим-ку!
- Албатта! - жилмайди Даврон. - Хозирок ишга киришаман.
- Айтганча, даромад яна бир уйга етади дедин-гизми? - узокларга уйчан куз тикди Гулширин.
- Ха. Нима, бирданига иккита уй харид килмок-чимисиз?
- Йук, - жилмайди Гулширин. - Шунча даромади-миз бор экан, савоб иш килайлик. Мен бир киз-чани биламан. Енгин пайтида огир жарохат ол-ган. Уни хориждаги етакчи клиникаларда даво-латиб, хаетга кайтариш мумкин экан. Ортган даромадимизга уша кизчани даволатамиз?
- Уша кизча кимингиз булади?
- Кизим! - деди Гулширин дадил. - Унинг номи Севинч.
- Нима? Сизнинг яна бир кизингиз борми? - бир оз ранги окаринкираб кетди Давроннинг. - У...отаси, яьни эрингиз билан колганми?
- Йук, Севинч собик овсинимнинг кизи. Катталарнинг гунохи эвазига бегунох бола азоб чекяпти. Мен уни хаетга кайтаришим ке-рак.
- Яхши уйлабсиз, - Гулшириннинг калби очикли-гидан тулкинланиб кетди Даврон.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Окшомгача барчалари очик кайфиятда сух-батлашиб утиришди. Уйга кайтиш пайти келга-нида Асал Гулшириннинг буйнидан каттик ку-чоклаб олди:
- Аяжоним билан коламан!
Уни уйга кетишга кундириш кийин булди. Даврон кизини Гулшириннинг кулидан оларкан маьноли охангда деди:
- Якинда аянг узи уйимизга боради.
Бу тагмаьноли сузни Давроннинг онаси хам тушунди:
- Аяжониси, боламни кийнамай тезрок уйимиз-га бораколинг энди. Болалар бир жойда улгай-ишсин. Сизлар хам икки ерти бир бутун булинг-лар.
Гулширин буй кизлар каби кизариб, юзини яширди.
Болалари жуда согиниб колишган экан. Икки кун уйдан чикмай улар билан вактини утказди.
Болалари бири куйиб бири уни кучоклар, баг-ридан бушатгиси келмасди. Уларнинг сухбат-лари асло тугамасди. Учинчи куни Гулширин ишга чикди. Ишхонада уни ходимлари гулдаста билан кутиб олишди. Гулширин билан кучокла-шиб куришаркан, уларнинг хар бири "Сизни жу-да согиндик, опажон"! дейишарди. Етти ет бего-наларга кераклигидан ич-ичидан хурсанд бу-
либ, кузларига еш калкиди.
- Бу тукин дастурхон нима сабабдан езилган? - суради у ноз-неьматларга тула дастурхонга имо килиб.
- Биринчи сабаби - согайиб, орамизга кайтгани-нгиз учун, - деди шухчан Нигора исмли тикувчи.
Иккинчи сабаби эса...- у "сиз айтинг" дегандек кув караш килди Давронга.
- Иккинчи сабаби эса...- Даврон атрофдагилар-га бир назар солди. - Сиз бошкараетган корхо-на йирик буюртмани уз вактида ва сифатли ба-жаргани учун катта микдорда пул мукофоти би-лан такдирланди. Бу хали хаммаси эмас. Биз билан хамкорлик килишни истаган бир нечта хорижий корхоналар узаро шартнома тузишни таклиф килишяпти. Энди бу егига корхонани кенгайтириб, иш уринларини купайтириш керак Бу егига энди эркаланиб касалхонага етиб ол-масдан, гайрат билан ишлайсиз, тадбирхон хо-ним!
Хамма кулиб юборди. Гулширин кулокларига ишонолмасди. Нахотки эшитаетганлари рост булса? Нахотки ишлари ростдан хам ривожла-наетган булса?
Инсонга омад кулиб бокса барчаси силлик кетаркан. Кейинги вокеалар гуе тушда кечает-гандек эди. Шахар вилоятдаги йирик корхона-лардан буюртмалар туша бошлади. Даромад хам кун сайин усарди. Янги иш уринлари очил-ди, ходимларнинг маоши кутарилди. Энди Гул-шириннинг корхонасида ишлаш аеллар учун орзу эди. У тиккан либосларни кийиш аелларга завк берарди. Иккита хориж фирмаси вакилла-ри келиб узаро хамкорлик шартномаси тузиб кетишди. Шартнома шартларига кура олинган даромаднинг асосий кисми Гулширинга тегади.
Даврон кейинги олти ой ичида корхонанинг молиявий ахволини урганиб чикди.
- Олинган соф фойда курсатгичи жуда юкори, - деди у хурсанд холда. - Сиз орзуингизни амал-га оширишингиз мумкин.
- Кандай орзу? - дастлаб тушунмади Гулширин.
- Уз уйим булишини истайман дегандингиз, эсингиздами? Сиз узингизга тегишли пулга бир эмас, иккита уй сотиб олишингиз мумкин.
- Нахотки? - кулокларига ишонмади Гулширин. - Нахотки энди уз уйим булади? - Даврон ака, ил-тимос, уй учун керакли буладиган хужжатларни тайерласангиз. Энг замонавий уйлардан бири-ни оламан. Бу ахир, энг эзгу орзуйим-ку!
- Албатта! - жилмайди Даврон. - Хозирок ишга киришаман.
- Айтганча, даромад яна бир уйга етади дедин-гизми? - узокларга уйчан куз тикди Гулширин.
- Ха. Нима, бирданига иккита уй харид килмок-чимисиз?
- Йук, - жилмайди Гулширин. - Шунча даромади-миз бор экан, савоб иш килайлик. Мен бир киз-чани биламан. Енгин пайтида огир жарохат ол-ган. Уни хориждаги етакчи клиникаларда даво-латиб, хаетга кайтариш мумкин экан. Ортган даромадимизга уша кизчани даволатамиз?
- Уша кизча кимингиз булади?
- Кизим! - деди Гулширин дадил. - Унинг номи Севинч.
- Нима? Сизнинг яна бир кизингиз борми? - бир оз ранги окаринкираб кетди Давроннинг. - У...отаси, яьни эрингиз билан колганми?
- Йук, Севинч собик овсинимнинг кизи. Катталарнинг гунохи эвазига бегунох бола азоб чекяпти. Мен уни хаетга кайтаришим ке-рак.
- Яхши уйлабсиз, - Гулшириннинг калби очикли-гидан тулкинланиб кетди Даврон.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤53🔥17👍6👏6
🌛 Х А Й Р Л И Т У Н💫
🌸 Билинг ғаниматмиз бир биримизга
Дунёда мехрдан кучли нима бор.
Ширин сўз айтишдан тўхтаманг зинхор
Бизни боғлаб турсин Меҳр Оқибат.
Хайрли тун азизим! Тунингиз осуда ўтсин!
Тушингизга Мухаммад саллолоху алайхи вассалам кирсинлар 🤲
✨🌙ҲАЙРЛИ ТУН УЗОКДАГИ
ЯҚИНЛАРИМ!🌙✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌸 Билинг ғаниматмиз бир биримизга
Дунёда мехрдан кучли нима бор.
Ширин сўз айтишдан тўхтаманг зинхор
Бизни боғлаб турсин Меҳр Оқибат.
Хайрли тун азизим! Тунингиз осуда ўтсин!
Тушингизга Мухаммад саллолоху алайхи вассалам кирсинлар 🤲
✨🌙ҲАЙРЛИ ТУН УЗОКДАГИ
ЯҚИНЛАРИМ!🌙✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌟🍀🌙 РАМАЗОННИНГ 27-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН АЗИЗЛАР!🌹🎊
🌸...Ассаламу алайкум...
🌸...ва роҳматуллоҳи...
🌸...ва барокатуҳ!....
Роббимнинг марҳамати ила берилган яна бир янги тонг, янги кун барчамизга муборак, хайрли бўлсин!
🌹•🌹Илоҳим ҳар бирингизнинг
🌹•🌹кўнглингиз
🌹•🌹ХОТИРЖАМЛИКни,
🌹•🌹Юзингиз ТАБАССУМни,
🌹•🌹Хонадонингиз БАРАКАни,
🌹•🌹Ҳамёнингиз ДАРОМАДни,
🌹•🌹Қалбингиз ИЙМОНни,
🌹•🌹Танингиз САЛОМАТЛИКни,
🌹•🌹Юрагингиз МЕҲРни йўқотмасин!
🌸Кунингиз эзгу амаллар ила мазмунли ва файзли ўтсин!🤲
🌹💖🍃ХАЙРЛИ ТОНГ!🍃💖🌹
Байтуллоҳни Ният Қилганлар
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌸...Ассаламу алайкум...
🌸...ва роҳматуллоҳи...
🌸...ва барокатуҳ!....
Роббимнинг марҳамати ила берилган яна бир янги тонг, янги кун барчамизга муборак, хайрли бўлсин!
🌹•🌹Илоҳим ҳар бирингизнинг
🌹•🌹кўнглингиз
🌹•🌹ХОТИРЖАМЛИКни,
🌹•🌹Юзингиз ТАБАССУМни,
🌹•🌹Хонадонингиз БАРАКАни,
🌹•🌹Ҳамёнингиз ДАРОМАДни,
🌹•🌹Қалбингиз ИЙМОНни,
🌹•🌹Танингиз САЛОМАТЛИКни,
🌹•🌹Юрагингиз МЕҲРни йўқотмасин!
🌸Кунингиз эзгу амаллар ила мазмунли ва файзли ўтсин!🤲
🌹💖🍃ХАЙРЛИ ТОНГ!🍃💖🌹
Байтуллоҳни Ният Қилганлар
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
Сеҳр.
Маҳфуза ишга кетиш учун дарвозахонадан чиқаётиб рўпарадан келаётган сариқ, чўлоқ аёлга урилиб кетди. Аёл ҳам шартта Маҳфузанинг билагидан маҳкам чангаллаб ўзига тортди: белидан қисиб, икки юзидан ўпиб олгач, "ҳо-ҳо" лаб гап қотди:
-Танидизми мани Маҳфузахон, юрегиз "жиз" этмадими, ичиз "шувилламади" ми, ваййй... қизариб кетганини-чи буни ҳа-ҳа-ҳа... Ман бўлажек эризни опасиманда... айланиб кетей...
Маҳфуза сидирилиб, аёлнинг қўлидан чиқиб, отилиб йўлга тушди...
Уйга қайтиш пайтида юраги увишди, эрталабки сариқ хотинни эслади:
-"Мунча серқатнов бўлмаса, кунига уч маҳал қатнаяптими?! "
Уйга қайтса, ўша аёл эрталабдан кейин яна бир марта келиб кетибди.
Кечки овқат пайтида юраги безиллади, "ишқилиб яна гап очишмасада... "
Кутганидек бўлди: дадаси гап бошлади "ман эркак қуда бўлмишни яхши танийман, юввош одам, мактабда партадошим бўлган, кейинчалик бошқа мактабга ўтиб кетган, лекин эсладим, яхши одамлар улар"
Маҳфуза зўрға чой хўплади.
Секин отасига қаради, падари хотиржам пиёлани айлантириб ўтирибди.
"Турсам бўладими?!"
-Ҳа... Боравер, омийн, тинчлик-сиҳатини берсин"
Эртаси куни куёв бўлмиш-йигит қўшнининг уйига келибди, учраштиришди, уялиб чиқиб кетган Маҳфузанинг ортидан сариқ аёл "ёқти,ёқти, тўй бу ёғи тўўўўй" деб аввалдан ноғора қоқиб ташлади. Нимагадир уйда тўй харакатлари бошланиб кетди. Шундай бўлса ҳам отаси бир қур Маҳфузага ташлади:
-Ҳали ёшман, ўқимоқчиман...
Маҳфузанинг "ўқимоқчиман" дегани "кассетаси чайналган магнитафон" нинг овозидек ғинғиллаб чиқди...
Уй оҳаклаш, таъмир ишлари авж олган кунлар Маҳфуза яна кўп бор "қайнопа" бўлмиш билан дарвозахонада тўқнашиб кетиб, юраверишди...
Бир куни ишдан уйга қайтиб "янги гап" ни эшитди. Дадаси кўча дарвозаси ёнидаги тутни каллаклаётиб, узун тугилган бир нечта ипларни топиб олибди. Ҳаммалари ҳайрон бўлиб қолишди, барча уй аъзоларининг ичида мавҳум ип тўғрисида "бу-нима?" деган савол бор эди.
Ғизиллаб, "қайнопа" бўлмиш келиб қолди. Содда онаси ипни аёлга кўрсатди:
-Бу нима экан, энди айланий, тутга осиб кетишганмиш...
Сариқ аёл эса онасини ўтакасини ёрди:
-Вой қуда ҳола, бекорга Маҳфузахон "тегмайман" диб ирғишламаётган эканда, мана гап қаёғда?! Бу илму-амал... бу зиён! қизийзни йўлларини биров боғлаб қўймаса-шунақа яхши жойлардан келса ҳам "тегмайман" деб оёқ тирармиди?! Худоё худодан топсин, қилган одам, бўйи лаҳадда чирисин, шундоқ оилани кўролмай шу ишни қилган бўлса?!....
Аёл қарғишларни думини думига улаб қарғанаверди, жаврайверди. Онаси бечора эсанкираб зинапояга ўтириб қолди:
-Энди нима қиламан?!
-Нима қиласиз?! Тўйни тезлатинг қуда ҳола, душманлариз ғиж-ғиж экан, яна бир бало қилмасларидан, қиз болани жойига топшириб, қутулинг, бўмаса ўтириииииб қолади-я! "
Аёл кетди. Кетишида ўша узун тугилган ипларни ўзи билан олиб кетди, "мулла топиб ўқитиб, кооотта анҳорга оқизар" эмиш...
Отаси ҳайрон: "йигирма кун олдин ҳам тутни каллаклаган эдим, тутда ҳеч нарса йўқ эди!" дейди ҳолос...
Тузукроқ суриштиришмади ҳам, бир ой ичида тўй ўтди-кетди: Маҳфуза келин бўлган уйини кўриб тўғриси хайрон бўлди, уй- абгор, шифтдаги фанералар кўчган, айвонининг деразаси кўзига ойна ўрнига ёстиқ тиқилган, поллар ғирчиллайди, ниманидир чирқиллагани эшитилади, уй ёнидаги молхонага ўхшаш жойда кимдир бўридек увиллайди, қайноғалар у ёқдан бу ёққа сўкинишиб, тепинишиб ўтади, бидонларнинг шарақлаши кимнидир "хороми, сувни тугатибсан-у" деб қичқириши эшитилади, аёлларми, қиз-невараларми бир-бирини "қанжиқча бу ёққа ке" деб чақиради, "қайнонаси бўлмиш" ни ҳириллаб кимларнидир қувгани, оёғидаги калишини даранглатиб отгани уй ичигача эшитилади.
Маҳфуза "қайерга тушиб қолдим?!" деб ўйлади.
Куёв қаёғдандир магнитафон кўтариб кирди, кнопкаларини босган эди ишламади "ҳорами... га тиқибди-ю" деб сўкиниб чиқиб кетди, кўчада ким биландир ўзича "разбор" қилди.
-"Маҳфузахон, мана уйизгаям кеволдиз, энди сизи опчиқиб аямга топшириб қўйиб кетаман, манам чарчадим, уйимга борааай" деб қийшайиб кириб келди қайнопаси...
"Вой си......
Давоми 8:00 да
Маҳфуза ишга кетиш учун дарвозахонадан чиқаётиб рўпарадан келаётган сариқ, чўлоқ аёлга урилиб кетди. Аёл ҳам шартта Маҳфузанинг билагидан маҳкам чангаллаб ўзига тортди: белидан қисиб, икки юзидан ўпиб олгач, "ҳо-ҳо" лаб гап қотди:
-Танидизми мани Маҳфузахон, юрегиз "жиз" этмадими, ичиз "шувилламади" ми, ваййй... қизариб кетганини-чи буни ҳа-ҳа-ҳа... Ман бўлажек эризни опасиманда... айланиб кетей...
Маҳфуза сидирилиб, аёлнинг қўлидан чиқиб, отилиб йўлга тушди...
Уйга қайтиш пайтида юраги увишди, эрталабки сариқ хотинни эслади:
-"Мунча серқатнов бўлмаса, кунига уч маҳал қатнаяптими?! "
Уйга қайтса, ўша аёл эрталабдан кейин яна бир марта келиб кетибди.
Кечки овқат пайтида юраги безиллади, "ишқилиб яна гап очишмасада... "
Кутганидек бўлди: дадаси гап бошлади "ман эркак қуда бўлмишни яхши танийман, юввош одам, мактабда партадошим бўлган, кейинчалик бошқа мактабга ўтиб кетган, лекин эсладим, яхши одамлар улар"
Маҳфуза зўрға чой хўплади.
Секин отасига қаради, падари хотиржам пиёлани айлантириб ўтирибди.
"Турсам бўладими?!"
-Ҳа... Боравер, омийн, тинчлик-сиҳатини берсин"
Эртаси куни куёв бўлмиш-йигит қўшнининг уйига келибди, учраштиришди, уялиб чиқиб кетган Маҳфузанинг ортидан сариқ аёл "ёқти,ёқти, тўй бу ёғи тўўўўй" деб аввалдан ноғора қоқиб ташлади. Нимагадир уйда тўй харакатлари бошланиб кетди. Шундай бўлса ҳам отаси бир қур Маҳфузага ташлади:
-Ҳали ёшман, ўқимоқчиман...
Маҳфузанинг "ўқимоқчиман" дегани "кассетаси чайналган магнитафон" нинг овозидек ғинғиллаб чиқди...
Уй оҳаклаш, таъмир ишлари авж олган кунлар Маҳфуза яна кўп бор "қайнопа" бўлмиш билан дарвозахонада тўқнашиб кетиб, юраверишди...
Бир куни ишдан уйга қайтиб "янги гап" ни эшитди. Дадаси кўча дарвозаси ёнидаги тутни каллаклаётиб, узун тугилган бир нечта ипларни топиб олибди. Ҳаммалари ҳайрон бўлиб қолишди, барча уй аъзоларининг ичида мавҳум ип тўғрисида "бу-нима?" деган савол бор эди.
Ғизиллаб, "қайнопа" бўлмиш келиб қолди. Содда онаси ипни аёлга кўрсатди:
-Бу нима экан, энди айланий, тутга осиб кетишганмиш...
Сариқ аёл эса онасини ўтакасини ёрди:
-Вой қуда ҳола, бекорга Маҳфузахон "тегмайман" диб ирғишламаётган эканда, мана гап қаёғда?! Бу илму-амал... бу зиён! қизийзни йўлларини биров боғлаб қўймаса-шунақа яхши жойлардан келса ҳам "тегмайман" деб оёқ тирармиди?! Худоё худодан топсин, қилган одам, бўйи лаҳадда чирисин, шундоқ оилани кўролмай шу ишни қилган бўлса?!....
Аёл қарғишларни думини думига улаб қарғанаверди, жаврайверди. Онаси бечора эсанкираб зинапояга ўтириб қолди:
-Энди нима қиламан?!
-Нима қиласиз?! Тўйни тезлатинг қуда ҳола, душманлариз ғиж-ғиж экан, яна бир бало қилмасларидан, қиз болани жойига топшириб, қутулинг, бўмаса ўтириииииб қолади-я! "
Аёл кетди. Кетишида ўша узун тугилган ипларни ўзи билан олиб кетди, "мулла топиб ўқитиб, кооотта анҳорга оқизар" эмиш...
Отаси ҳайрон: "йигирма кун олдин ҳам тутни каллаклаган эдим, тутда ҳеч нарса йўқ эди!" дейди ҳолос...
Тузукроқ суриштиришмади ҳам, бир ой ичида тўй ўтди-кетди: Маҳфуза келин бўлган уйини кўриб тўғриси хайрон бўлди, уй- абгор, шифтдаги фанералар кўчган, айвонининг деразаси кўзига ойна ўрнига ёстиқ тиқилган, поллар ғирчиллайди, ниманидир чирқиллагани эшитилади, уй ёнидаги молхонага ўхшаш жойда кимдир бўридек увиллайди, қайноғалар у ёқдан бу ёққа сўкинишиб, тепинишиб ўтади, бидонларнинг шарақлаши кимнидир "хороми, сувни тугатибсан-у" деб қичқириши эшитилади, аёлларми, қиз-невараларми бир-бирини "қанжиқча бу ёққа ке" деб чақиради, "қайнонаси бўлмиш" ни ҳириллаб кимларнидир қувгани, оёғидаги калишини даранглатиб отгани уй ичигача эшитилади.
Маҳфуза "қайерга тушиб қолдим?!" деб ўйлади.
Куёв қаёғдандир магнитафон кўтариб кирди, кнопкаларини босган эди ишламади "ҳорами... га тиқибди-ю" деб сўкиниб чиқиб кетди, кўчада ким биландир ўзича "разбор" қилди.
-"Маҳфузахон, мана уйизгаям кеволдиз, энди сизи опчиқиб аямга топшириб қўйиб кетаман, манам чарчадим, уйимга борааай" деб қийшайиб кириб келди қайнопаси...
"Вой си......
Давоми 8:00 да
❤35👍2
зиям уйиз борми?!" дегиси келди-ю, андиша қилди...
Уч кунда ҳаммасини тушуниб етди, оилада беш ўғил, икки қиз, молхонада увиллайдиган- жинни бўлиб қолган катта муллакаси экан. "Қувва-қув" қилиб важоҳат қилгани билан- қайнонаси ҳаммани бошига йиғиб, боқиб ўтиришни яхши кўрадиган аёл экан.
Нонуштада, тушлик, кечки овқатда дастурҳон бошида ўттиз бештага яқин одам (баъзида ками-тўртта қўшни аёл ҳам бор) йиғилар экан. Қайнонанаси катта қозонда овқат қилдиради, овқат солинишидан олдин ҳамма ўз олдига нон бўлагини синдириб- тортиб олиб, қўли билан дастурҳонга беркитиб кутиб ўтиришади. Маҳфуза тўртта катта лаганга овқат солиб, узатиб, дастурҳонга қайтса, иккита лаган бўшаб, еб бўлганлар бошқаларга жой бермай ялпайиб ўтирган бўлади...
Биров "келинг Маҳфузахон мана бу жойга суқулинг" демайди, ўзига нон беркитиб олганлар, тез қошиқ солишни уддалаганлар, гўштли томонга ўтириб қолганларнинг иши "беш"... Уялган оч қолади!
Қайнона катта келинни" дарбадар, ватангадо", кейингисини "скелет", учинчисини" карис", тўртинчисини "туғмас" деб номлайди. Маҳфузанинг лақаби- орқа варотдан "қора таппи" бўлди, "буғдойранг" мақтовга ўхшаб эшитилади-ку аҳир...
Қайсидир куни уйда ҳақиқий жанжал бўлди: қайнотасининг қарзи бор экан, келган ҳақдорни қайнонаси ўқловда қувиб хайдаб чиқарди.
Ажабланган Маҳфуза сўрида чордона қуриб ўтирган отаси "юввош одам" деб айтган- қайнотасига қаради:
"-Бопладинг хотин! Энди ўлиб қоса қайтиб пулини сўраб кемайди!"...
Қайнотаси суяк тозалаб ўтириб, бамалайҳотир шу гапларни айтди...
Бошқа куни эси оғган қайноғаси бўшалиб кетиб, иштонини ечиб бутун ҳовли бўйлаб югуриб юрди, муллакалари бирлашиб ушлаб олишиб, бошидан челаклаб сув қуйишиб яна қайтариб олиб киришиб қамашди.
Маҳфуза шу куни уйига отилиб кириб нарсаларини"кетаманлаб" йиға бошлади. Эри кириб "кетсез, жовобиз ўзиз билан" деди жағи қийшайиб...
Ҳириллаб қайнонаси кирди, биринчи баланддан келди "ман эшигингга бир марта боришимгаёқ даданг қўшқўллаб тутқазворган" деди...
Маҳфуза бу гапга бўйи баравар ирғиди, ҳамияти қўзғади!
Чақиришдими, ғизиллаб, ўша сариқ қайнопаси етиб келди:
- Вой Маҳфузахон, яна сизга нима бўлди, ичизга жин кирвомаганми, бу нима аҳвол?! Ҳич гап сўз йўқ нимага тугунча қўлтиқлаб олдиз, тоооовбааа"-деб чинқирди худди Маҳфуза ҳар доим хунар кўрсатадигандек.
Кейин эри, опаси, қайнонаси-ҳаммаси ғулдирашиб бошқа хонага чиқиб кетишди, бироздан сўнг эри қайтиб кирди. Боя "кетавер" деб турган эр энди ҳеч ким йўғида ялина бошлади:
-Мани ўлигимни хатлаб чиқиб кетасиз хўпми?!-деди ўзича ўзини ўлдиришга арқон қидирган бўлиб.
Ҳуллас ҳар ҳил қилиқлар билан вақтни чўзишди. Эшик чийиллаб, бир пайтда яна қайопаси кириб келди.
"Сизларга кўз теккан, войй аяя!!! ҳамма ўлди-ку Маҳфузахонни кўриб, анави қийшиқ Озодни (аёл қўшни) афти қийшайиб ранги кўкарганини кўрдизми? Душманимиз қанчейкану... Мил мил, биж-биж илонни ичида эканмизда биз... Ҳич қайсиси биззи кўралмейди, кўзингга мих қадалгурлар... "
Исириқ димоғига кириб, Маҳфуза йўталиб қолди.
"Вой бу қиз нарса еганми?! ичига иссиқ кирганми?! нимага қарамадилариз?! Вали, хороми!... Ўласанми хотинингга у бу нарса илинсенг, чой ичганми ўзи хотининг?!..."
Маҳфузани биқинига кириб ташқарига олиб чиқишди, пашша қўниб ётган хонтахта ёнига ўтқазишди:
-" Қани бисмилло- қайнопаси чой қуйиб, Маҳфузанинг ёнига қўйди.
Боши айланаётган келин чой ичида айланаётган шамага тикилди.
Шу пайтда боши устидан пиёладаги чойга "шўлўп"этиб оққанд тушди.
"Ичиволинг,қувват бўлади!"
Маҳфуза тушунмасидан қайнопаси ошқошиқнинг кети билан чойни аралаштирди:
"Ичинг... Жоним..."
Маҳфуза чойни ўзидан итарди.
"Ие ажойибмисиз, шуни ичинг бошизи айланиши кетади" деди эрининг опаси...
Келин истамайроқ чойни хўплади.
Негадир уйқуси келди, қовоқлари оғирлашди:
-Уйимга кирай- дея олди ҳолос...
Давоми 9:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Уч кунда ҳаммасини тушуниб етди, оилада беш ўғил, икки қиз, молхонада увиллайдиган- жинни бўлиб қолган катта муллакаси экан. "Қувва-қув" қилиб важоҳат қилгани билан- қайнонаси ҳаммани бошига йиғиб, боқиб ўтиришни яхши кўрадиган аёл экан.
Нонуштада, тушлик, кечки овқатда дастурҳон бошида ўттиз бештага яқин одам (баъзида ками-тўртта қўшни аёл ҳам бор) йиғилар экан. Қайнонанаси катта қозонда овқат қилдиради, овқат солинишидан олдин ҳамма ўз олдига нон бўлагини синдириб- тортиб олиб, қўли билан дастурҳонга беркитиб кутиб ўтиришади. Маҳфуза тўртта катта лаганга овқат солиб, узатиб, дастурҳонга қайтса, иккита лаган бўшаб, еб бўлганлар бошқаларга жой бермай ялпайиб ўтирган бўлади...
Биров "келинг Маҳфузахон мана бу жойга суқулинг" демайди, ўзига нон беркитиб олганлар, тез қошиқ солишни уддалаганлар, гўштли томонга ўтириб қолганларнинг иши "беш"... Уялган оч қолади!
Қайнона катта келинни" дарбадар, ватангадо", кейингисини "скелет", учинчисини" карис", тўртинчисини "туғмас" деб номлайди. Маҳфузанинг лақаби- орқа варотдан "қора таппи" бўлди, "буғдойранг" мақтовга ўхшаб эшитилади-ку аҳир...
Қайсидир куни уйда ҳақиқий жанжал бўлди: қайнотасининг қарзи бор экан, келган ҳақдорни қайнонаси ўқловда қувиб хайдаб чиқарди.
Ажабланган Маҳфуза сўрида чордона қуриб ўтирган отаси "юввош одам" деб айтган- қайнотасига қаради:
"-Бопладинг хотин! Энди ўлиб қоса қайтиб пулини сўраб кемайди!"...
Қайнотаси суяк тозалаб ўтириб, бамалайҳотир шу гапларни айтди...
Бошқа куни эси оғган қайноғаси бўшалиб кетиб, иштонини ечиб бутун ҳовли бўйлаб югуриб юрди, муллакалари бирлашиб ушлаб олишиб, бошидан челаклаб сув қуйишиб яна қайтариб олиб киришиб қамашди.
Маҳфуза шу куни уйига отилиб кириб нарсаларини"кетаманлаб" йиға бошлади. Эри кириб "кетсез, жовобиз ўзиз билан" деди жағи қийшайиб...
Ҳириллаб қайнонаси кирди, биринчи баланддан келди "ман эшигингга бир марта боришимгаёқ даданг қўшқўллаб тутқазворган" деди...
Маҳфуза бу гапга бўйи баравар ирғиди, ҳамияти қўзғади!
Чақиришдими, ғизиллаб, ўша сариқ қайнопаси етиб келди:
- Вой Маҳфузахон, яна сизга нима бўлди, ичизга жин кирвомаганми, бу нима аҳвол?! Ҳич гап сўз йўқ нимага тугунча қўлтиқлаб олдиз, тоооовбааа"-деб чинқирди худди Маҳфуза ҳар доим хунар кўрсатадигандек.
Кейин эри, опаси, қайнонаси-ҳаммаси ғулдирашиб бошқа хонага чиқиб кетишди, бироздан сўнг эри қайтиб кирди. Боя "кетавер" деб турган эр энди ҳеч ким йўғида ялина бошлади:
-Мани ўлигимни хатлаб чиқиб кетасиз хўпми?!-деди ўзича ўзини ўлдиришга арқон қидирган бўлиб.
Ҳуллас ҳар ҳил қилиқлар билан вақтни чўзишди. Эшик чийиллаб, бир пайтда яна қайопаси кириб келди.
"Сизларга кўз теккан, войй аяя!!! ҳамма ўлди-ку Маҳфузахонни кўриб, анави қийшиқ Озодни (аёл қўшни) афти қийшайиб ранги кўкарганини кўрдизми? Душманимиз қанчейкану... Мил мил, биж-биж илонни ичида эканмизда биз... Ҳич қайсиси биззи кўралмейди, кўзингга мих қадалгурлар... "
Исириқ димоғига кириб, Маҳфуза йўталиб қолди.
"Вой бу қиз нарса еганми?! ичига иссиқ кирганми?! нимага қарамадилариз?! Вали, хороми!... Ўласанми хотинингга у бу нарса илинсенг, чой ичганми ўзи хотининг?!..."
Маҳфузани биқинига кириб ташқарига олиб чиқишди, пашша қўниб ётган хонтахта ёнига ўтқазишди:
-" Қани бисмилло- қайнопаси чой қуйиб, Маҳфузанинг ёнига қўйди.
Боши айланаётган келин чой ичида айланаётган шамага тикилди.
Шу пайтда боши устидан пиёладаги чойга "шўлўп"этиб оққанд тушди.
"Ичиволинг,қувват бўлади!"
Маҳфуза тушунмасидан қайнопаси ошқошиқнинг кети билан чойни аралаштирди:
"Ичинг... Жоним..."
Маҳфуза чойни ўзидан итарди.
"Ие ажойибмисиз, шуни ичинг бошизи айланиши кетади" деди эрининг опаси...
Келин истамайроқ чойни хўплади.
Негадир уйқуси келди, қовоқлари оғирлашди:
-Уйимга кирай- дея олди ҳолос...
Давоми 9:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25
Маҳфуза ҳаммасини сезиб бўлган эди: тутдаги иплар, исириқ, оққанд... Хурофотга тўла жанжалли оила, туҳматлар, яхши ном ололмайдиган келинлар қисмати... Ҳар куни янгича, ажабтовур хангомалар, туппа-тузук ҳозиргина овқатлан......ган ака-укларнинг "онадан келиб" сўкиниб ёқа йиртишлари...
Жуда кўп марта ота уйига қайтмоқчи бўлди, шаҳдамлик қилса-да, эвини қилолмади. Баъзан отасининг шаънини ўйлади, баъзан иккиланди.
Бора-бора ҳаммасига кўникди, сўконғич овсинларининг бўй етган қизларига насиҳат қилди, "қанақа қизларни одамлар ҳавас қилишини" уқтирди, қайнонасига ҳам иложи борича "яхши келин" бўлишга харакат қилди. Ҳартугул, овсинлари орасида "қайнонасининг калиши ўзига қараб отилмаган" -ягона келин Маҳфузанинг ўзи бўлди...
Эси оғган қайноғаси ҳам яхши гапни билармиди-ки, фақат Маҳфуза овқат олиб кирсагина, хурмат қилиб, бурчакка бориб қўл қовуштириб турадиган, идиш олгани кирганда эса- келинга ғўлдираб ўзича "раҳмат" айтгандек бўларди...
Шу билан шунақа ора-орада "оққанд чойлар" ичиб, тусланаётган муомалаларга чалғиб юриб, Маҳфузанинг уйи-уй бўлди, болалари туғилди.
Қайнотаси ўлганда, тўполончи муллакаларининг ҳаммаси Россияда эди, ўзи ишхонасидан моддий ёрдам сўраб олиб келиб, чиройли қилиб маъракаларини ўтказди, орада телба, лекин бошқалардан кўра соғроқ бўлган, яхшиликни биладиган- муллакаси ҳам оламдан ўтди, бу ҳам ўзининг зиммасига тушди...
Бора-бора ҳеч ким уни орқаворотдан "қора таппи" демайдиган бўлди, номи "Маҳфузахон кеннойи" бўлди...
Аҳийри қайнонаси ҳам касал бўлиб, тўшакка миҳланди. Нимадандир умидвор бўлдими, анча алмойи-жалмойи қараб ётди, "сув томизаман" деб ўтирган келинининг қўлларини чангалларкан- "Қизим... Етимни бошини силанг" деб баъзўр ҳирқиради...
Етим-бу ўша телба ўғилнинг болалари эди. Кампир катта ўғлининг эси ўзидан кетгач, ташлаб чиқиб кетган келинини бекорга"дарбадар" деб атамасди, ўз фарзандларини ҳам, телба эрини ҳам қайнонасига ташлаб кетган келинини бошқача номлай олмасди ўзича!
-Хотиржам бўлинг, Анварни ўзим уйлаб, жойлайман"...
Шу гапдан сўнг жон ипи ҳам ўз-ўзидан узилди...
Маҳфуза зиммасига ўзидан катта вазифаларни олиб олганди. Ишлаб тиним билмай, ўз болаларига қўшиб, ўша етим болани ҳам уйлаб-жойлади, бунинг учун уни ўз ҳолига ташлаб қўймаган Аллоҳ таолога ҳамиша ҳамд айтади.
Лекин... вақтлар ўтиб ўша "сеҳр" тескари ишладими ёки сабр тугадими... Ичкилик ичиб худди акасига ўхшаб ховли бўйлаб қичқирадиган эрига ортиқ тоқат қилолмай қолди. Айниқса эри кайфда тутиб олиб, роса жигарини мўлжаллаб тепгандан кейин бу уйда ортиқ туролмади. Фарзандларини йиғиштириб ижарага бўлсада, чиқиб кетди. Ўзига келган эри қанча ялинмасин қайтишни ўзи ҳам, болалари ҳам исташмади.
Харакат қилиб юриб ватанли бўлди, болаларини уйлаб, жойлади, қолган хаётини яхши воқеаларга тўла кунлар билан ўтказишни юракдан истади!
Шунақа! Тақдирнинг баъзи бир йўлларидан ёлғиз, кучсиз, иложсиз бўлсангда босиб ўтмасликнинг имкони йўқ... Бу қоронғу йўлаклар бошига Сени турфа ҳил сабаблару, турфа ҳил воситалар келтириб ташларкан...
Баъзан нажотсиз ўтган кунларингга ўгирилиб қараркансан- аслида ўзинг бошқалар учун нажот бўлиб юборилганингни тушунасан.
Ҳамма гап оҳирги манзилинг- қайерда тугашига боғлиқ!
P.S. Хикоя хаётий мотивлар устига қурилган.
Азизахон Исмоилова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Жуда кўп марта ота уйига қайтмоқчи бўлди, шаҳдамлик қилса-да, эвини қилолмади. Баъзан отасининг шаънини ўйлади, баъзан иккиланди.
Бора-бора ҳаммасига кўникди, сўконғич овсинларининг бўй етган қизларига насиҳат қилди, "қанақа қизларни одамлар ҳавас қилишини" уқтирди, қайнонасига ҳам иложи борича "яхши келин" бўлишга харакат қилди. Ҳартугул, овсинлари орасида "қайнонасининг калиши ўзига қараб отилмаган" -ягона келин Маҳфузанинг ўзи бўлди...
Эси оғган қайноғаси ҳам яхши гапни билармиди-ки, фақат Маҳфуза овқат олиб кирсагина, хурмат қилиб, бурчакка бориб қўл қовуштириб турадиган, идиш олгани кирганда эса- келинга ғўлдираб ўзича "раҳмат" айтгандек бўларди...
Шу билан шунақа ора-орада "оққанд чойлар" ичиб, тусланаётган муомалаларга чалғиб юриб, Маҳфузанинг уйи-уй бўлди, болалари туғилди.
Қайнотаси ўлганда, тўполончи муллакаларининг ҳаммаси Россияда эди, ўзи ишхонасидан моддий ёрдам сўраб олиб келиб, чиройли қилиб маъракаларини ўтказди, орада телба, лекин бошқалардан кўра соғроқ бўлган, яхшиликни биладиган- муллакаси ҳам оламдан ўтди, бу ҳам ўзининг зиммасига тушди...
Бора-бора ҳеч ким уни орқаворотдан "қора таппи" демайдиган бўлди, номи "Маҳфузахон кеннойи" бўлди...
Аҳийри қайнонаси ҳам касал бўлиб, тўшакка миҳланди. Нимадандир умидвор бўлдими, анча алмойи-жалмойи қараб ётди, "сув томизаман" деб ўтирган келинининг қўлларини чангалларкан- "Қизим... Етимни бошини силанг" деб баъзўр ҳирқиради...
Етим-бу ўша телба ўғилнинг болалари эди. Кампир катта ўғлининг эси ўзидан кетгач, ташлаб чиқиб кетган келинини бекорга"дарбадар" деб атамасди, ўз фарзандларини ҳам, телба эрини ҳам қайнонасига ташлаб кетган келинини бошқача номлай олмасди ўзича!
-Хотиржам бўлинг, Анварни ўзим уйлаб, жойлайман"...
Шу гапдан сўнг жон ипи ҳам ўз-ўзидан узилди...
Маҳфуза зиммасига ўзидан катта вазифаларни олиб олганди. Ишлаб тиним билмай, ўз болаларига қўшиб, ўша етим болани ҳам уйлаб-жойлади, бунинг учун уни ўз ҳолига ташлаб қўймаган Аллоҳ таолога ҳамиша ҳамд айтади.
Лекин... вақтлар ўтиб ўша "сеҳр" тескари ишладими ёки сабр тугадими... Ичкилик ичиб худди акасига ўхшаб ховли бўйлаб қичқирадиган эрига ортиқ тоқат қилолмай қолди. Айниқса эри кайфда тутиб олиб, роса жигарини мўлжаллаб тепгандан кейин бу уйда ортиқ туролмади. Фарзандларини йиғиштириб ижарага бўлсада, чиқиб кетди. Ўзига келган эри қанча ялинмасин қайтишни ўзи ҳам, болалари ҳам исташмади.
Харакат қилиб юриб ватанли бўлди, болаларини уйлаб, жойлади, қолган хаётини яхши воқеаларга тўла кунлар билан ўтказишни юракдан истади!
Шунақа! Тақдирнинг баъзи бир йўлларидан ёлғиз, кучсиз, иложсиз бўлсангда босиб ўтмасликнинг имкони йўқ... Бу қоронғу йўлаклар бошига Сени турфа ҳил сабаблару, турфа ҳил воситалар келтириб ташларкан...
Баъзан нажотсиз ўтган кунларингга ўгирилиб қараркансан- аслида ўзинг бошқалар учун нажот бўлиб юборилганингни тушунасан.
Ҳамма гап оҳирги манзилинг- қайерда тугашига боғлиқ!
P.S. Хикоя хаётий мотивлар устига қурилган.
Азизахон Исмоилова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤35👍6👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌟🌙 ОЛИСЛАБ БОРАР РАМАЗОН 🌙🌟
Жаҳолат юзлари бўлганда ҳазон,
Меҳр ҳам озгина бўлганди арзон.
Юраклар ҳидоят йўлин тутганда,
Кундан-кун олислаб борар Рамазон.
Бизга қадрлидир у келган сана,
Ҳалоллик сувига чўмилар тана.
Яхши бор, Рамазон! Албатта, келгин,
Худони унутиб қўймайлик яна.
Аллоҳни қўймадик тиллардан бир он,
Бизга шукроналар берди ҳар азон.
Фаришта силаган юрагимизни,
Кетмасдан, соғинчга қорар Рамазон.
✍Мактуба ШАЙДО
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Жаҳолат юзлари бўлганда ҳазон,
Меҳр ҳам озгина бўлганди арзон.
Юраклар ҳидоят йўлин тутганда,
Кундан-кун олислаб борар Рамазон.
Бизга қадрлидир у келган сана,
Ҳалоллик сувига чўмилар тана.
Яхши бор, Рамазон! Албатта, келгин,
Худони унутиб қўймайлик яна.
Аллоҳни қўймадик тиллардан бир он,
Бизга шукроналар берди ҳар азон.
Фаришта силаган юрагимизни,
Кетмасдан, соғинчга қорар Рамазон.
✍Мактуба ШАЙДО
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
БАЛОГАРДОН ХОТИН…
Эркак рўзғорга қайишмаса, оиласи ҳақида қайғура билмаса, қийин экан.
Махфиратнинг эртадан кечгача бозорда совуқни совуқ, иссиқни иссиқ демасдан меҳнат қилгани бир бўлди-ю, эри Аҳмадалининг дийдиёлари бир бўлди.
«Нима қилсам экан, эй Худо? — ўйларди ҳар куни Махфират тонг ёришмасдан бозорга чопаркан. — Бугун ҳам бозорга келиб шовқин кўтарса-я? Шерикларимнинг олдида мени шарманда қилса-я? Пул сўрайди, берсам, ичиб юришларига, ишламаслигига парво қилмасам. Тағин нима қилай? Ҳа, қамалди, мен болаларимни олиб ота-онамникига кетдим. Бошқа иложим йўқ эди. Маҳалладагилар қаршисида мулзам бўлишни хоҳламадим. Қамалиб чиқса, кўзи очилар, ишлар, пул топар, юкимни елкамдан олар дедим. Адашган эканман. Баттар бўлиб қайтибди…»
Шундай хаёллар билан бозорга кириб келган Махфират нарсаларини ёйиб, тахтадан ясалган қўлбола курсига ўтирганча сукутга толди.
Шу тобда жуда-жуда уйқуси келар, туни билан Аҳмадалининг таҳдидлари ҳақида қайғураверганиданми, боши лўқиллаб оғрирди.
— Сизга нима бўлди, Махфиратхон? — у сесканиб кўзини очди-да бошини кўтарди. Тепасида шериги Саломат опа турарди.
— Ҳ-ҳеч нима. — деди тутилиб Махфират. — Чарчадим шекилли.
— Э, нима қиласиз мени алдаб? — тутоқиб кетди Саломат опа. — Тағин ўшани ўйлаяпсизми? Қўрқманг сиз. Нима, жонингизни олармиди ўша эрингиз?
— Опа, — деди йиғламсираб Махфират. — Жонимни олишидан эмас, бутун бозорга томоша бўлаверишдан қўрқаман.
— Бозордагилар униям, сизниям яхши билишади. Шундай экан, буёғидан сира хавотир олмасангиз бўлади. Қани, туринг, ҳадемай мижозлар ёпирилиб кела бошлашади!..
Орадан икки соат вақт ўтди. Бозор сотувчи-ю, харидорларга лиқ тўлиб улгурган эди. Кимдир бақир-чақир қилиб «мол»ини мақтаган, яна кимдир хандон отиб кулган… Фақат Махфиратнинг ичига чироқ ёқса ёришмас, келиб-кетаётган харидорларга ҳам базўр жавоб қиларди.
Бир маҳал унинг дардига дард қўшиб беш-олти метр нарида узун бўйли, озиб, юзлари ичига ботган, эрталабдан ичганми, кўзлари қизариб кетган Аҳмадали кўринди.
— Уф-ф, пешонам қурсин! — ичида койинди Махфират. — Келди-я тағин!.. Ўлармикан уйида жимгина ўтирса?..
— Ў, Махфир! — бақирди Аҳмадали ҳали етиб келмасдан. — Кечаги гапим нима бўлди? Болаларим қани?..
Махфират у етиб келгунча тишини тишига қўйди.
— Нима, оғзингга толқон солволганмисан? Ё биз ёқмай қолдикми? Бозорингда биронтасини топволдитнгми? Гапир!..
Махфират эрига ер остидан разм солди. У ҳамон оғзидан тупук сачратиб қичқирар, дазмол босилмаган кўйлагининг баъзи тугмалари узилиб тушиб, кўкрагигача очилиб қолганди.
«Бу кунингдан баттар бўл! — кўнглидан ўтказди у лабини тишлаб. — Қадримга етганингда шу кўйга тушмасдинг!..»
— Вей, мен бу ерга сени томоша қилишга келмаганман! — дағдаға қилишда давом этди Аҳмадали. — Болаларим қани?
— Айтгандим-ку, болалар ота-онамникида! Бориб кўриб келавермайсизми? Нега ҳадеб мени азоблайверасиз?
— Вой-вой, нозикой-ей!.. Азобланадиган бўп қолдиларми? Бизнинг гаплар қулоқчаларига ёқмай қолдими? Вей, мен билмайман, болаларни шу ерга олиб келасан! Ёки бўлмаса, уйга қайтасан!
— Қайтганимда нима ўзгарарди? — деди Махфират. — Ишлаб пул топиб бизни боқармидингиз? Қамалиб чиқиб ҳам шундайлигингизча қолиб кетибсиз-ку! Тағин…
— Ўчир овозингни, ғалча! — бу гал сал овозини пасайтириб сўкинди Аҳмадали. — Бўпти, менга пича пул бериб тур! Томоғим тақиллаб кетди.
— Пул берсам кетасизми?
— Ҳ-ҳа… Бер тезроқ! Бўл!
Махфират шоша-пиша чўнтагидан бир нечта қоғоз пул чиқариб эрига тутқазди.
У совуқ тиржайганча пулларни қўйнига тиқди-да, бир ҳиринглаб олиб оломон ичига ўзини урди.
Соат кундузги учларга яқинлаб қолганди. Махфират қўли-қўлига тегмай савдо қилаётган бўлса-да, барибир ҳадеганда кўча тарафга қараб олар, сира хотиржам торта олмасди.
— Мана… Б-биз келдик!..
Нимадир олиш учун ерга эгилган Махфиратнинг юраги шувиллаб кетди ва шошиб бошини кўтарди.
Рўпарасида кайфи таранг Аҳмадали тиржайиб турарди.
— Ахир, келмайман деб сўз бердингиз-ку! — алам аралаш сўз қотди Махфират. — Пул берган бўлсам. Яна сизга нима керак?..
— Мен бозор қилиб бўлишингни кутаман! — деди Аҳмадали бир четда турган тахта курсига чўкаркан......
Давоми 12:25 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эркак рўзғорга қайишмаса, оиласи ҳақида қайғура билмаса, қийин экан.
Махфиратнинг эртадан кечгача бозорда совуқни совуқ, иссиқни иссиқ демасдан меҳнат қилгани бир бўлди-ю, эри Аҳмадалининг дийдиёлари бир бўлди.
«Нима қилсам экан, эй Худо? — ўйларди ҳар куни Махфират тонг ёришмасдан бозорга чопаркан. — Бугун ҳам бозорга келиб шовқин кўтарса-я? Шерикларимнинг олдида мени шарманда қилса-я? Пул сўрайди, берсам, ичиб юришларига, ишламаслигига парво қилмасам. Тағин нима қилай? Ҳа, қамалди, мен болаларимни олиб ота-онамникига кетдим. Бошқа иложим йўқ эди. Маҳалладагилар қаршисида мулзам бўлишни хоҳламадим. Қамалиб чиқса, кўзи очилар, ишлар, пул топар, юкимни елкамдан олар дедим. Адашган эканман. Баттар бўлиб қайтибди…»
Шундай хаёллар билан бозорга кириб келган Махфират нарсаларини ёйиб, тахтадан ясалган қўлбола курсига ўтирганча сукутга толди.
Шу тобда жуда-жуда уйқуси келар, туни билан Аҳмадалининг таҳдидлари ҳақида қайғураверганиданми, боши лўқиллаб оғрирди.
— Сизга нима бўлди, Махфиратхон? — у сесканиб кўзини очди-да бошини кўтарди. Тепасида шериги Саломат опа турарди.
— Ҳ-ҳеч нима. — деди тутилиб Махфират. — Чарчадим шекилли.
— Э, нима қиласиз мени алдаб? — тутоқиб кетди Саломат опа. — Тағин ўшани ўйлаяпсизми? Қўрқманг сиз. Нима, жонингизни олармиди ўша эрингиз?
— Опа, — деди йиғламсираб Махфират. — Жонимни олишидан эмас, бутун бозорга томоша бўлаверишдан қўрқаман.
— Бозордагилар униям, сизниям яхши билишади. Шундай экан, буёғидан сира хавотир олмасангиз бўлади. Қани, туринг, ҳадемай мижозлар ёпирилиб кела бошлашади!..
Орадан икки соат вақт ўтди. Бозор сотувчи-ю, харидорларга лиқ тўлиб улгурган эди. Кимдир бақир-чақир қилиб «мол»ини мақтаган, яна кимдир хандон отиб кулган… Фақат Махфиратнинг ичига чироқ ёқса ёришмас, келиб-кетаётган харидорларга ҳам базўр жавоб қиларди.
Бир маҳал унинг дардига дард қўшиб беш-олти метр нарида узун бўйли, озиб, юзлари ичига ботган, эрталабдан ичганми, кўзлари қизариб кетган Аҳмадали кўринди.
— Уф-ф, пешонам қурсин! — ичида койинди Махфират. — Келди-я тағин!.. Ўлармикан уйида жимгина ўтирса?..
— Ў, Махфир! — бақирди Аҳмадали ҳали етиб келмасдан. — Кечаги гапим нима бўлди? Болаларим қани?..
Махфират у етиб келгунча тишини тишига қўйди.
— Нима, оғзингга толқон солволганмисан? Ё биз ёқмай қолдикми? Бозорингда биронтасини топволдитнгми? Гапир!..
Махфират эрига ер остидан разм солди. У ҳамон оғзидан тупук сачратиб қичқирар, дазмол босилмаган кўйлагининг баъзи тугмалари узилиб тушиб, кўкрагигача очилиб қолганди.
«Бу кунингдан баттар бўл! — кўнглидан ўтказди у лабини тишлаб. — Қадримга етганингда шу кўйга тушмасдинг!..»
— Вей, мен бу ерга сени томоша қилишга келмаганман! — дағдаға қилишда давом этди Аҳмадали. — Болаларим қани?
— Айтгандим-ку, болалар ота-онамникида! Бориб кўриб келавермайсизми? Нега ҳадеб мени азоблайверасиз?
— Вой-вой, нозикой-ей!.. Азобланадиган бўп қолдиларми? Бизнинг гаплар қулоқчаларига ёқмай қолдими? Вей, мен билмайман, болаларни шу ерга олиб келасан! Ёки бўлмаса, уйга қайтасан!
— Қайтганимда нима ўзгарарди? — деди Махфират. — Ишлаб пул топиб бизни боқармидингиз? Қамалиб чиқиб ҳам шундайлигингизча қолиб кетибсиз-ку! Тағин…
— Ўчир овозингни, ғалча! — бу гал сал овозини пасайтириб сўкинди Аҳмадали. — Бўпти, менга пича пул бериб тур! Томоғим тақиллаб кетди.
— Пул берсам кетасизми?
— Ҳ-ҳа… Бер тезроқ! Бўл!
Махфират шоша-пиша чўнтагидан бир нечта қоғоз пул чиқариб эрига тутқазди.
У совуқ тиржайганча пулларни қўйнига тиқди-да, бир ҳиринглаб олиб оломон ичига ўзини урди.
Соат кундузги учларга яқинлаб қолганди. Махфират қўли-қўлига тегмай савдо қилаётган бўлса-да, барибир ҳадеганда кўча тарафга қараб олар, сира хотиржам торта олмасди.
— Мана… Б-биз келдик!..
Нимадир олиш учун ерга эгилган Махфиратнинг юраги шувиллаб кетди ва шошиб бошини кўтарди.
Рўпарасида кайфи таранг Аҳмадали тиржайиб турарди.
— Ахир, келмайман деб сўз бердингиз-ку! — алам аралаш сўз қотди Махфират. — Пул берган бўлсам. Яна сизга нима керак?..
— Мен бозор қилиб бўлишингни кутаман! — деди Аҳмадали бир четда турган тахта курсига чўкаркан......
Давоми 12:25 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤28
— Мени болаларимнинг олдига олиб борасан!
«Худоё отинг ўчсин! — хаёлан қарғанганча савдо қилишда давом этди Махфират ола қараб қўяётган катта-кичик харидорларга зимдан назар солиб. — Бу муттаҳам мени тинч қўймайди! Ҳеч қачон ўз ҳолимга қўймайди! Турқинг қурсин, таъмагир!..»
— Вей, нимага жим бўп қолдинг? — ғўлдиради Аҳмадали қўлидаги сигаретни чўзиб-чўзиб тортиб. — Нима, мени ичингда бўралаб сўкяпсанми? Сўкавер! Сендақалар сўкишдан бўлак ниманиям биларди? Отани боладан жудо қилишни биласан холос.
— Бас қилинг! — беихтиёр бақириб юборди Махфират. — Ўтирибсизми, жим бўлинг! Номусларга ўлдирдингиз-ку мени!
— Ў, номусли бўп қолдиларми ҳали?.. Номусли хотин эрини кути-иб ўтирарди. У шохдан бу шохга сакрайвермасди.
— Оғзингизга қараб гапиринг! Болаларни боқа олганингизда, бир жойда муқим ишлаганингизда ўтирардим жимгина. Нима, қизларимни очдан ўлдирайми?
— Бўпти! — қўл силтади Аҳмадали. — Сен… Жа билоғонсан!.. Кўрамиз ҳали!..
Махфират ортиқ пачакилашиб ўтиришни ўзига эп кўрмай, жим бўлди.
Аҳмадали эса аҳён-аҳёнда нималардир дея ғудраниб олар, хотини тарафга ғазаб аралаш қараб қўйишни ҳам канда қилмасди.
Ниҳоят кеч тушди. Бозорга келиб-кетувчиларнинг деярли қадами узилиб, савдогарлар ўз «мол»ларини йиғиштира бошлашди.
Махфират ҳам ими-жимида нарсаларини йиғиштирди. Сўнгра юз-қўлини крандаги сувга чайиб, қўлига халтачасини олди ва автобус бекати томон йўл олди. Нияти, эрини нимадир қилиб чалғитиш, усиз жўнаб кетишга улгуриш эди. Бироқ боягина мудраганча ўтирган Аҳмадали кутилмаганда ўрнидан турди-да, хотинининг кетидан тушди.
— Мени адаштириб кетмоқчи бўлгансан-да! — деди у Махфиратга етиб олгач. — Чучварани-чи, хомлигича санабсан, жонидан! Қани, сени бир қучоқлай-чи!
— Қўлингни теккизма менга! — жавраб берди Махфират қучоқламоқчи бўлган эридан ўзини олиб қочиб. — Нима ҳақинг бор?
— Ие, ҳали қўл теккизишгаям ҳақим қолмаганмиди? Қара-я! Демак, сен қанжиқ бошқасини топиб олгансан! Шундайми? Топиб олганмисан?..
Бу орада Махфират бўш автобусга чиқиб ўриндиқлардан бирига ўтирди.
— Гапир! Ким у гўрсўхта? Ким?..
— Нима ишинг бор?.. — Аҳмадалининг тергашлари, сўкинишлари ҳиқилдоғига келган аёл даст ўрнидан туриб кетди. — Ким бўлганда сенга нима?..
— Нима?.. Ҳали… Сен шунақа иш қилиб юрибсанми?
Аҳмадали ранги-қути ўчиб Махфиратнинг томоғини чангаллади. — Ҳали эрингга хиёнат қилиб юрганмидинг? Менга-я?.. Аҳмадга-я?..
— Қ-қўйвор, ифлос!.. Қўйвор, ўлдириб қўясан!..
— Ҳа, ўлдираман! — хириллади Аҳмадали. — Сендақаларни ўлдириш ҳам кам!.. Мана сенга! Мана! Улушингни ол! Бегона билан юришни кўрсатиб қўяман сенга!..
Кетма-кет юзи аралаш келиб тушган муштлардан қалқиб кетган Махфират сал қурса боши билан автобуснинг темир тутқичига бориб урилаёзди. Ўзини тезда ўнглаб олди. Кўрдики, Аҳмадали қайтадиган ҳолатда эмас.
Махфират таъқиб қилиб келаётган эридан қочиб эшикка суяниб олди-да, ўзи сезмаган ҳолда фартугидаги ошпичоқни чиқарди.
«Ўлдираман уни! Тағин уриб кўрсин!.. — деган хаёллар айланарди унинг миясида. — Бўш келиб ўтирадиган аҳмоқ йўқ! Тўйдим! Ҳаммасидан тўйдим!..»
Кутилганидек, Аҳмадали яқинлашиб келиб аёлни тепишга чоғланди. Бироқ улгурмади. Махфират жонҳолатда унинг қорнига тиғ санчди.
— Иҳ! Единг-ку, аблаҳ!..
Аҳмадали қорнини чангаллаганча автобус йўлагида айлана бошлади.
«Вой, нима қип қўйдим?.. — азбаройи қўрқиб кетган Махфират бир муддат нима қилишни билмай турди-да, бирдан пастга сакраб дуч келган томонга қоча бошлади.
— Ўлиб қолади!.. Мен уни ўлдириб қўйдим! — дерди хаёлан у ҳамон югуришда давом этаркан. — Энди нима қиламан? Ўлиб қолса нима бўлади?..»
Йўқ, Махфират қисқа вақт ичида сал ўзини қўлга олиб йўл четида турган милиционерлар томон юрди.
ЭСЛАТМА:
Воқеа ҳаётдан олинган. Қаҳрамонларнинг исмлари ўзгартирилган.
Махфиратнинг ўзи милиционерларга хабар бериб «Тез ёрдам» чақиришларини илтимос қилди. Аҳмадали касалхонага ётқизилгач, унинг аризасига биноан Махфиратни тунда милиция бўлимига олиб кетишган. Аёлга нисбатан жиноий иш қўзғатилган.
Олимжон ҲАЙИТ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
«Худоё отинг ўчсин! — хаёлан қарғанганча савдо қилишда давом этди Махфират ола қараб қўяётган катта-кичик харидорларга зимдан назар солиб. — Бу муттаҳам мени тинч қўймайди! Ҳеч қачон ўз ҳолимга қўймайди! Турқинг қурсин, таъмагир!..»
— Вей, нимага жим бўп қолдинг? — ғўлдиради Аҳмадали қўлидаги сигаретни чўзиб-чўзиб тортиб. — Нима, мени ичингда бўралаб сўкяпсанми? Сўкавер! Сендақалар сўкишдан бўлак ниманиям биларди? Отани боладан жудо қилишни биласан холос.
— Бас қилинг! — беихтиёр бақириб юборди Махфират. — Ўтирибсизми, жим бўлинг! Номусларга ўлдирдингиз-ку мени!
— Ў, номусли бўп қолдиларми ҳали?.. Номусли хотин эрини кути-иб ўтирарди. У шохдан бу шохга сакрайвермасди.
— Оғзингизга қараб гапиринг! Болаларни боқа олганингизда, бир жойда муқим ишлаганингизда ўтирардим жимгина. Нима, қизларимни очдан ўлдирайми?
— Бўпти! — қўл силтади Аҳмадали. — Сен… Жа билоғонсан!.. Кўрамиз ҳали!..
Махфират ортиқ пачакилашиб ўтиришни ўзига эп кўрмай, жим бўлди.
Аҳмадали эса аҳён-аҳёнда нималардир дея ғудраниб олар, хотини тарафга ғазаб аралаш қараб қўйишни ҳам канда қилмасди.
Ниҳоят кеч тушди. Бозорга келиб-кетувчиларнинг деярли қадами узилиб, савдогарлар ўз «мол»ларини йиғиштира бошлашди.
Махфират ҳам ими-жимида нарсаларини йиғиштирди. Сўнгра юз-қўлини крандаги сувга чайиб, қўлига халтачасини олди ва автобус бекати томон йўл олди. Нияти, эрини нимадир қилиб чалғитиш, усиз жўнаб кетишга улгуриш эди. Бироқ боягина мудраганча ўтирган Аҳмадали кутилмаганда ўрнидан турди-да, хотинининг кетидан тушди.
— Мени адаштириб кетмоқчи бўлгансан-да! — деди у Махфиратга етиб олгач. — Чучварани-чи, хомлигича санабсан, жонидан! Қани, сени бир қучоқлай-чи!
— Қўлингни теккизма менга! — жавраб берди Махфират қучоқламоқчи бўлган эридан ўзини олиб қочиб. — Нима ҳақинг бор?
— Ие, ҳали қўл теккизишгаям ҳақим қолмаганмиди? Қара-я! Демак, сен қанжиқ бошқасини топиб олгансан! Шундайми? Топиб олганмисан?..
Бу орада Махфират бўш автобусга чиқиб ўриндиқлардан бирига ўтирди.
— Гапир! Ким у гўрсўхта? Ким?..
— Нима ишинг бор?.. — Аҳмадалининг тергашлари, сўкинишлари ҳиқилдоғига келган аёл даст ўрнидан туриб кетди. — Ким бўлганда сенга нима?..
— Нима?.. Ҳали… Сен шунақа иш қилиб юрибсанми?
Аҳмадали ранги-қути ўчиб Махфиратнинг томоғини чангаллади. — Ҳали эрингга хиёнат қилиб юрганмидинг? Менга-я?.. Аҳмадга-я?..
— Қ-қўйвор, ифлос!.. Қўйвор, ўлдириб қўясан!..
— Ҳа, ўлдираман! — хириллади Аҳмадали. — Сендақаларни ўлдириш ҳам кам!.. Мана сенга! Мана! Улушингни ол! Бегона билан юришни кўрсатиб қўяман сенга!..
Кетма-кет юзи аралаш келиб тушган муштлардан қалқиб кетган Махфират сал қурса боши билан автобуснинг темир тутқичига бориб урилаёзди. Ўзини тезда ўнглаб олди. Кўрдики, Аҳмадали қайтадиган ҳолатда эмас.
Махфират таъқиб қилиб келаётган эридан қочиб эшикка суяниб олди-да, ўзи сезмаган ҳолда фартугидаги ошпичоқни чиқарди.
«Ўлдираман уни! Тағин уриб кўрсин!.. — деган хаёллар айланарди унинг миясида. — Бўш келиб ўтирадиган аҳмоқ йўқ! Тўйдим! Ҳаммасидан тўйдим!..»
Кутилганидек, Аҳмадали яқинлашиб келиб аёлни тепишга чоғланди. Бироқ улгурмади. Махфират жонҳолатда унинг қорнига тиғ санчди.
— Иҳ! Единг-ку, аблаҳ!..
Аҳмадали қорнини чангаллаганча автобус йўлагида айлана бошлади.
«Вой, нима қип қўйдим?.. — азбаройи қўрқиб кетган Махфират бир муддат нима қилишни билмай турди-да, бирдан пастга сакраб дуч келган томонга қоча бошлади.
— Ўлиб қолади!.. Мен уни ўлдириб қўйдим! — дерди хаёлан у ҳамон югуришда давом этаркан. — Энди нима қиламан? Ўлиб қолса нима бўлади?..»
Йўқ, Махфират қисқа вақт ичида сал ўзини қўлга олиб йўл четида турган милиционерлар томон юрди.
ЭСЛАТМА:
Воқеа ҳаётдан олинган. Қаҳрамонларнинг исмлари ўзгартирилган.
Махфиратнинг ўзи милиционерларга хабар бериб «Тез ёрдам» чақиришларини илтимос қилди. Аҳмадали касалхонага ётқизилгач, унинг аризасига биноан Махфиратни тунда милиция бўлимига олиб кетишган. Аёлга нисбатан жиноий иш қўзғатилган.
Олимжон ҲАЙИТ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25😢1
КУЛФАТ КЕЛТИРГАН ЖАХЛ..
Абдуқодир ака топиш тутиши бошқаларникидан фарқли ишни кўзини биладигон одам. Ўз фойдаси йўлида анчайин кўнгилларни огритиб кетаверарди. Пул топган одам яшашни хам билиши керак деб, кўп бегона аеллар билан кўнгилхушлик қилар, бу ишини оиласидан, хотинидан яшириб ўтирмасди. Унинг назарида оиласини хеч нарсадан кам қилмай таьминлаб қўйгани учун оиласидагилар унга қуллуқ қилиши керак эди. Хотини огиз очса калтак, сўкишлар остида қоларди.
Болалари учун сабр қилар, Эрим бир кун инсофга келиб қолар деб ўзини овутарди.
Абдуқодир ака борган сари қилиқлари кўпайиб, қишлоқдошларини менсимай ичкилик ичиб, фақат ўзига ўхшаган ўртоқлари билан маишати ортиб борарди. Хотини бу ахволда қанчагача сабр қилишини билмай боши қотиб борарди.
Ботир мактабдан синфдошлари билан бу йилги битирув оқшомини қандай қилиб ўтказишни маслахатлашиб келишаркан, синфдоши Азизани енига бориб секин сўради
Ази,сен қайси ўқишга топширмоқчисан?
Азиза чиройли кўзларини сузиб жавоб берди Албатта доктор бўлиш ниятим борку, нима санам доктор бўлмоқчимисан ?
Ботирнинг жавоби Азизани юрагини ширин энтиктирди
Ази, сендан узоқлашсам нафас хам ололмаслигимни биласанку, сен қайси ўқишга топширсанг мен хам ўшанга топшираманда
Бу иккисини бир-бирини бегуборларча севишини бутун синф биларди. Уларни биргаликда қилган орзуларини хам лекин хаетда хар доим хам истаклар амалга ошавермайди хаетнинг ўз қонунлари бор.
Абдуқодир хамкори билан маишат қилиб ўтираркан, шеригига сўз қотди. Дўстим, биласан қишлоқни олдиман, қўлимни қаеққа узатсам етади. Насиб қилса ўглим мана мактабни битириб, ўзимга ўхшаган, бизнесимни қўлимдан олиб, ишларимни давом эттирса, сен билан қуда-анда тутинамиз.
Шериги хам унинг гапларини маъқуллаб бош силкиди Тўгри бу иккимизга обрўйимизга қуда бўлишга лойиқ инсонлар фақат иккимиз эканмиз халос, кел қуда бўлишимиз учун ичамиз,.
Маишат охирида танага кирган ичкилик ўз кучини кўрсата бошлади. Абдуқодир ака дўстига Таниш аелларингдан чақир бир гаплашиб ўтирайлик деб илтимос қилди. Бунақа вақта аеллар хам тез топила қоларкан.
Ботир охирги имтихонини топшириб келса, ойиси яна кўзларини таги кўкариб, йиглаб ўтирарди.
Ботир ойисини олдига бориб секин сўради
Ойи яна дадамми?:
Ойиси бош силкили ва тез гапирди,
Фақат даданга индама,жахлини чиқарма. ўглим:
-:Лекин ойи қачонгача бу азобларга чидайсиз? Нега индай олмайсиз? Нега биз фақат дадамни истаклари билан яшашимиз керак ?
-:Сабр қил ўглим, даданга хам инсоф кириб қолар деб ойиси секин сўз қотди.
Бунақа жанжаллардан оиладаглар безиб боришарди. Калтак жонидан ўтса, хотини ота уйга кетар, эри жахлдан тушса, Ботир бориб олиб келар, еки ўзи қайтиб келарди.
Машинасида уйига қайтиб келган Абдуқодир ака кайфи баланд қўшиқ хиргойи қилганча ховлидан ўтиб айвонга чиқди. Хотинини чақирди.
Хотини қўлида банкада совуқ чой олиб келиб енига ўтирди.
-:Ўглинг мактабни битириши билан уйлантирамиз. Дўстим Наримон билан қуда бўламан. Ўглим бизнесимни қўлимдан олади -деди.
-:Вой, дадаси, ахир ўглимиз хали еш кейин унингиз ўқишга кираман деб тайерланиб юрибди. Доктор бўлмоқчи -:хотини аста жавоб берди.
-:Нима қанақа ўқиш?! Ўқиб шахар оберадими? Унинг ойлигини мен бир кунда топаман. Ўгил бола ўқиши шарт эмас. Уддабурон ишни кўзини билса бўлди, ошиги олчи-:
-:Ўқишни майли тушнтирарсиз ўзиз,лекин ўглингизни кўнгил қўйгани бор чамамда ўзи айтмаса хам онаман орқаравотдан ундан бундан эшитаман, ўглингизни кўнгли нариги махалладаги Йўлдош акани қизида. Ахир иккиси бирга ўқийдику. Жуда яхши қиз деб эшитаман келин бўлса арзийди, хотини орзуларга чўмиб жилмайди.
Абдуқодир акани жахли чиқиб бақириб кетди:
Нима? Мен келиб -келиб ўша таги паст, камбагал билан қуда бўламанм? Эсинг жойидами? Мени обрўйимга тўгри келадигани қуда бу қишлоқда йўқ. Эсингда бўлсин мен фақат дўстим билан қуда бўламан.......
Давоми 17:15 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Абдуқодир ака топиш тутиши бошқаларникидан фарқли ишни кўзини биладигон одам. Ўз фойдаси йўлида анчайин кўнгилларни огритиб кетаверарди. Пул топган одам яшашни хам билиши керак деб, кўп бегона аеллар билан кўнгилхушлик қилар, бу ишини оиласидан, хотинидан яшириб ўтирмасди. Унинг назарида оиласини хеч нарсадан кам қилмай таьминлаб қўйгани учун оиласидагилар унга қуллуқ қилиши керак эди. Хотини огиз очса калтак, сўкишлар остида қоларди.
Болалари учун сабр қилар, Эрим бир кун инсофга келиб қолар деб ўзини овутарди.
Абдуқодир ака борган сари қилиқлари кўпайиб, қишлоқдошларини менсимай ичкилик ичиб, фақат ўзига ўхшаган ўртоқлари билан маишати ортиб борарди. Хотини бу ахволда қанчагача сабр қилишини билмай боши қотиб борарди.
Ботир мактабдан синфдошлари билан бу йилги битирув оқшомини қандай қилиб ўтказишни маслахатлашиб келишаркан, синфдоши Азизани енига бориб секин сўради
Ази,сен қайси ўқишга топширмоқчисан?
Азиза чиройли кўзларини сузиб жавоб берди Албатта доктор бўлиш ниятим борку, нима санам доктор бўлмоқчимисан ?
Ботирнинг жавоби Азизани юрагини ширин энтиктирди
Ази, сендан узоқлашсам нафас хам ололмаслигимни биласанку, сен қайси ўқишга топширсанг мен хам ўшанга топшираманда
Бу иккисини бир-бирини бегуборларча севишини бутун синф биларди. Уларни биргаликда қилган орзуларини хам лекин хаетда хар доим хам истаклар амалга ошавермайди хаетнинг ўз қонунлари бор.
Абдуқодир хамкори билан маишат қилиб ўтираркан, шеригига сўз қотди. Дўстим, биласан қишлоқни олдиман, қўлимни қаеққа узатсам етади. Насиб қилса ўглим мана мактабни битириб, ўзимга ўхшаган, бизнесимни қўлимдан олиб, ишларимни давом эттирса, сен билан қуда-анда тутинамиз.
Шериги хам унинг гапларини маъқуллаб бош силкиди Тўгри бу иккимизга обрўйимизга қуда бўлишга лойиқ инсонлар фақат иккимиз эканмиз халос, кел қуда бўлишимиз учун ичамиз,.
Маишат охирида танага кирган ичкилик ўз кучини кўрсата бошлади. Абдуқодир ака дўстига Таниш аелларингдан чақир бир гаплашиб ўтирайлик деб илтимос қилди. Бунақа вақта аеллар хам тез топила қоларкан.
Ботир охирги имтихонини топшириб келса, ойиси яна кўзларини таги кўкариб, йиглаб ўтирарди.
Ботир ойисини олдига бориб секин сўради
Ойи яна дадамми?:
Ойиси бош силкили ва тез гапирди,
Фақат даданга индама,жахлини чиқарма. ўглим:
-:Лекин ойи қачонгача бу азобларга чидайсиз? Нега индай олмайсиз? Нега биз фақат дадамни истаклари билан яшашимиз керак ?
-:Сабр қил ўглим, даданга хам инсоф кириб қолар деб ойиси секин сўз қотди.
Бунақа жанжаллардан оиладаглар безиб боришарди. Калтак жонидан ўтса, хотини ота уйга кетар, эри жахлдан тушса, Ботир бориб олиб келар, еки ўзи қайтиб келарди.
Машинасида уйига қайтиб келган Абдуқодир ака кайфи баланд қўшиқ хиргойи қилганча ховлидан ўтиб айвонга чиқди. Хотинини чақирди.
Хотини қўлида банкада совуқ чой олиб келиб енига ўтирди.
-:Ўглинг мактабни битириши билан уйлантирамиз. Дўстим Наримон билан қуда бўламан. Ўглим бизнесимни қўлимдан олади -деди.
-:Вой, дадаси, ахир ўглимиз хали еш кейин унингиз ўқишга кираман деб тайерланиб юрибди. Доктор бўлмоқчи -:хотини аста жавоб берди.
-:Нима қанақа ўқиш?! Ўқиб шахар оберадими? Унинг ойлигини мен бир кунда топаман. Ўгил бола ўқиши шарт эмас. Уддабурон ишни кўзини билса бўлди, ошиги олчи-:
-:Ўқишни майли тушнтирарсиз ўзиз,лекин ўглингизни кўнгил қўйгани бор чамамда ўзи айтмаса хам онаман орқаравотдан ундан бундан эшитаман, ўглингизни кўнгли нариги махалладаги Йўлдош акани қизида. Ахир иккиси бирга ўқийдику. Жуда яхши қиз деб эшитаман келин бўлса арзийди, хотини орзуларга чўмиб жилмайди.
Абдуқодир акани жахли чиқиб бақириб кетди:
Нима? Мен келиб -келиб ўша таги паст, камбагал билан қуда бўламанм? Эсинг жойидами? Мени обрўйимга тўгри келадигани қуда бу қишлоқда йўқ. Эсингда бўлсин мен фақат дўстим билан қуда бўламан.......
Давоми 17:15 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤36😢4
Хотини лабини тишлаб бошини эгганча жим қолди.
Орадан кунлар ўтиб, битирув оқшоми хам яқинлашиб қолди.
Ботир кўчадан келса, уйда дадаси билан кичик амакиси ичиб ўтиришарди. Ботир уларга салом бериб,ойисини сўради.
:-Йўқ ойинг, уйига кетди. Боравериб, келавериб хеч зерикмайдм ойинг дадаси тўнгиллаб жавоб берди.
-: Яна урдизми дада ойимни? Ахир нега ураверасиз? Нима айби бор уларни ?
-:Айби жахлим чиққанида кўзимга кўриниб қолиши.
-: Дада бўлди энди ичманг. Мен бориб ойимни олиб келаман . Сиз ухлаб дамингизни олиб туринг деди Ботир.
Дадаси жахл билан ўглига гапирди:
-:Ўша зоти паст ойингни олиб келиб овора бўлма. Мен бошқа хотинга уйланаман. Сен хам икки қулогинг билан эшитиб ол.дўстимни қизи билан оила қурасан. Бошқа таги паст қизлани хаелинга хам келтира кўрма.Тушундинга нима демоқчилигимни.:?
-:Дада,бу нима деганиз ойимни ўрнига бошқа бу гапни бошқа гапирманг етар ойимни шунча хўрлаганиз. Улар хам фақат сизни деб шу куйга чидаб яшаяпти. Бу хаетда хаммани ўз кўнгли, ўз хохишлари бор хамма фақат сизга қараб яшамайдику. Мен халибери уйланмайман. Ўқиб доктор бўлмоқчиман. Кейин икки дунеда хам ўша дўстизни олифта қизига уйланмайман. Ботир хам жахли чиқиб дадасига қаттиқроқ гапириб юборди.
Дадасининг жахли чиқиб қизариб кетди.
-: Сен муштдай бўлиб хали менга гап қайтаряпсанми? Ўз отангга-я? Сени ақлингни киргизиб қўйишни биламан хозир дадасини қўлига дастурхондаги бодринг кесиш учун қўйилган пичоқ тушиб қолди. Жахлдан ақлини йўқотган ота ўзини бошқаролмай қолди.
Эртаси куни мактабда сўнгги қўнгироқ эди. Синфдошлар мактаб ховлисида тўпланишиб туришарди. Қизлар гўзаллик салонидан маликалардек чиройли бўлиб келган, йигитлар оппоқ кўйлаклари дазмолланган.
-:Қизларимиз бугун таниб бўлмас очилиб кетишибдими?
-:Ха нимасини айтасан. Ўзим хам зўрга танидим. Айниқса Азизани Ботир бугун Азини таний олмаса керак айтганча Ботир нега кечикяпти ?-:
Шу пайт синф рахбари ўқувчилари енига гамгин яқинлашди.
-:Болалар узр байрам қиламиз деб ўйлагандим насиб этмаган экан. Ботир Ботирни дадаси кайф устида пичоқлаб қўйибди хозир хаммамиз уларникига борамиз фақат бунақа ясанган ахволда эмас. Йигитлар майли қизлар кийимларингни оддийрогига алиштириб олинглар.
-:Нега устоз? Ботир ўзи яхшимикин?:-
-: Синф рахбари кўзида еш билан овози бўгилди.:
-:Ботир ўлибди.
Хамма нафаси ичига тушиб кетиб гапиролмай қолди Азиза эса телбалардек югуриб Ботирларни кўчасига етиб бориб, узоқдан Ботирларни дарвозаси олдидаги тўн кийиб, бел боглаган одамларни кўрдию, қишлоқ четидаги тепаликка қараб кетди.
Абдуқодир акани ўрнига ўша пайтда енида бўлган укаси барча айбни ўз бўйнига олди. Ука қамалиб кетди. Абдуқодир ака виждон азобида жинни бўлиб, ховлида елгиз ўзи қолиб кетди. Хотини эрини кечирмади. қайтиб келмади. Хамма қариндошлар оегини узди бу ховлидан. Ичкилик, жахл ортидан бир оила вайрон бўлди..
Тамом.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Орадан кунлар ўтиб, битирув оқшоми хам яқинлашиб қолди.
Ботир кўчадан келса, уйда дадаси билан кичик амакиси ичиб ўтиришарди. Ботир уларга салом бериб,ойисини сўради.
:-Йўқ ойинг, уйига кетди. Боравериб, келавериб хеч зерикмайдм ойинг дадаси тўнгиллаб жавоб берди.
-: Яна урдизми дада ойимни? Ахир нега ураверасиз? Нима айби бор уларни ?
-:Айби жахлим чиққанида кўзимга кўриниб қолиши.
-: Дада бўлди энди ичманг. Мен бориб ойимни олиб келаман . Сиз ухлаб дамингизни олиб туринг деди Ботир.
Дадаси жахл билан ўглига гапирди:
-:Ўша зоти паст ойингни олиб келиб овора бўлма. Мен бошқа хотинга уйланаман. Сен хам икки қулогинг билан эшитиб ол.дўстимни қизи билан оила қурасан. Бошқа таги паст қизлани хаелинга хам келтира кўрма.Тушундинга нима демоқчилигимни.:?
-:Дада,бу нима деганиз ойимни ўрнига бошқа бу гапни бошқа гапирманг етар ойимни шунча хўрлаганиз. Улар хам фақат сизни деб шу куйга чидаб яшаяпти. Бу хаетда хаммани ўз кўнгли, ўз хохишлари бор хамма фақат сизга қараб яшамайдику. Мен халибери уйланмайман. Ўқиб доктор бўлмоқчиман. Кейин икки дунеда хам ўша дўстизни олифта қизига уйланмайман. Ботир хам жахли чиқиб дадасига қаттиқроқ гапириб юборди.
Дадасининг жахли чиқиб қизариб кетди.
-: Сен муштдай бўлиб хали менга гап қайтаряпсанми? Ўз отангга-я? Сени ақлингни киргизиб қўйишни биламан хозир дадасини қўлига дастурхондаги бодринг кесиш учун қўйилган пичоқ тушиб қолди. Жахлдан ақлини йўқотган ота ўзини бошқаролмай қолди.
Эртаси куни мактабда сўнгги қўнгироқ эди. Синфдошлар мактаб ховлисида тўпланишиб туришарди. Қизлар гўзаллик салонидан маликалардек чиройли бўлиб келган, йигитлар оппоқ кўйлаклари дазмолланган.
-:Қизларимиз бугун таниб бўлмас очилиб кетишибдими?
-:Ха нимасини айтасан. Ўзим хам зўрга танидим. Айниқса Азизани Ботир бугун Азини таний олмаса керак айтганча Ботир нега кечикяпти ?-:
Шу пайт синф рахбари ўқувчилари енига гамгин яқинлашди.
-:Болалар узр байрам қиламиз деб ўйлагандим насиб этмаган экан. Ботир Ботирни дадаси кайф устида пичоқлаб қўйибди хозир хаммамиз уларникига борамиз фақат бунақа ясанган ахволда эмас. Йигитлар майли қизлар кийимларингни оддийрогига алиштириб олинглар.
-:Нега устоз? Ботир ўзи яхшимикин?:-
-: Синф рахбари кўзида еш билан овози бўгилди.:
-:Ботир ўлибди.
Хамма нафаси ичига тушиб кетиб гапиролмай қолди Азиза эса телбалардек югуриб Ботирларни кўчасига етиб бориб, узоқдан Ботирларни дарвозаси олдидаги тўн кийиб, бел боглаган одамларни кўрдию, қишлоқ четидаги тепаликка қараб кетди.
Абдуқодир акани ўрнига ўша пайтда енида бўлган укаси барча айбни ўз бўйнига олди. Ука қамалиб кетди. Абдуқодир ака виждон азобида жинни бўлиб, ховлида елгиз ўзи қолиб кетди. Хотини эрини кечирмади. қайтиб келмади. Хамма қариндошлар оегини узди бу ховлидан. Ичкилик, жахл ортидан бир оила вайрон бўлди..
Тамом.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤18😢11
Фарзанд билан бойликни
эрта - кечи йук...
Зулфия 23 ёшида холасига келин бўлди. Янги келинчак хаётининг энг ширин онларини бошидан кечириб, келинлик вазифасини ҳам маромига етказарди. Тонг саҳардан ҳамма жойни саранжом-саришта қилиб, нонушта тайёрлаб қўярди. Елиб югуриб куни билан уй ишларини қилар, икки қўлида кўксида холасини хурматини жойига қўярди.
Икки ёш жуда бахтли эдилар. Бир-бирларини қаттиқ севишарди. Хамма ёшларга ҳавас кўзи билан қарашарди.
Аммо орадан бир йил ўтсада Зулфия хомиладор бўлмади. Турмуш ўртоғи бир ярим йил ўтгандан кейин Россияга ишлагани мусофир юртларга кетди. Қайнонасининг 9 та фарзанди бор эди. Оила катта, оилада шунга яраша иш хам бор. Зулфия 2 йилдай қайнонасининг хизматини қилди. Учинчи йили турмуш ўртоғи Зулфияни: "Кел бирга ишлаймиз " - деб ёнига чақирди.
Шу пайтлари кунига бир амаллаб қозон қайнарди. Тирикчиликлари унча яхши эмасди. Қайнонаси бисотидаги 2 та қўйни сотиб, Зулфияни йўлига йўл кира қилиб берди. Балки ҳаво алмашса бўйида бўлиб қолар, фарзандли бўлар деб Зулфияни Россияга турмуш ўртоғининг ёнига юборди. Россияда Зулфия 4 йил турмуш ўртоғи билан бирга ишлади... Аммо бу ўтган 4 йил ичида фарзанд кўриш учун, бормаган доктори қолмади. Докторларга кўринишди, даволанишди эр-хотин барибир файдоси бўлмади.
Эр-хотин Россиядан келиб, уч ой қайнонаси билан бирга яшашди.Зулфияга нисбатан қайнонаси ўзгариб қолган эди. Тўғри ҳаммаям фарзандини бахтини ўйлайди. Фарзандимдан зурриёд қолса,- дея.
Бир куни Зулфия қўшнилардан қайнонасининг эрига: —" Бошқага уйлантираман, қачонгача бефарзанд ўтмоқчисан. Менинг хам орзуларим бор. Набира суюб эркаласам, маҳаллага дастурхон ёзиб набира тўйлар қилсам дейман" деган гапини эшитиб қолади. Шу куни Зулфия кечаси Оллохга нола қилиб:
—Эй Яратган эгам. Марҳаматингни мендан дариғ тутма. Менга хам фарзанд бер. Она бўлиш бахтидан бенасиб қилма. Сен мархамати кенг зотсан Сендан мол дунё, бойлик сўрамайман. Фақат тирноққа зор қилма. Мен хам бағримга фарзанд қучай, алла айтай. Менинг бу орзуларим менга армон бўлмасин. Раҳм қил Оллохим,- деб йиғлаб тонгни оттирди. Турмуш ўртоғи кўнгил бериб:
— Зулфия, кўп сиқилавермагин албатта биз фарзандли бўламиз Фарзанднинг эрта-кечи йўқ. Муҳими биз-бирибиримизни севамиз. Балки Яратганнинг бизга юборган синовидир бу. Онаси тушкунликка тушма. Сабр қилайлик, - деб далда бўлди.
Турмуш ўртоғи бирон марта Зулфияга фарзандимиз бўлмади дея нолимади. Асло умидини сўндирмади. Зулфияга ҳам сабрли бўлишни ўргатди...
Шу зайлда кунлар ўтаверди. Уч ойдан кейин улар янги ҳовли олиб, янги уйга кўчиб ўтишди. Турмуш ўртоғи олти ой ўтиб яна Россияга кетди. Зулфия эса ёлғизликдан бефарзандликдан сиқилиб йиғлаб - йиғлаб оларди. Кўчада болаларни кўрса хам уйига кириб, фарзанд сўраб Оллоҳга нола қилиб тўйиб-тўйиб йиғларди.
Бир куни тоғасининг хотини келиб Зулфияга:
— "Қайнонангиз ўғлимни уйлантираман деябди" деди.
Бу гапни эшитган Зулфия кечаси билан ухлай олмай, эрталаб қайнонасининг ёнига боради. Айтай деса айтолмайди, айтмай деса дунё кўзига тор кўринарди. Нима қилишини билмасди.
— Ассалому алайкум ойижон.
— Ва алайкум ассалом.
— Тинчмисиз?
— Худога шукр.Ха эрталабдан қайси шамол учирди.
— Бир гап эшитдим ойижон. Уғлингизни уйлантирмоқчимисиз?
— Юрагига сиғдиролмай дарров етказибди-да янганг. Мадомики эшитибсан яхши бўлди. Ҳа уйлантирмоқчиман устингга ўғлимни, - дея Зулфияни устига қичқириб кетди.
Зулфия турган ерида йиғлар, кўз ёшлари юзини юварди.
— Ойижон мен бунга чидолмайман. Мен кетаман кейин майли уйлантиринг. Ўғлингизга ҳам неча маротаба уйланинг, балки фарзандингиз бўлар, мени жавобимни беринг дедим. Нима қилай мени яхши кўради. Мен билан ажрашишни ҳоҳламайди.
— Балки бир балолар қилиб қўйгансиздир. Ўзингизга боғлаш учун иситганмисиз нима бало худо билади.
Ойижон бу гапингиз менга ортиқча бўлди, - деб йиғлаб уйига кетди...
Оллохим ҳар бир аёлнинг қучоғига фарзанд берсин экан. Зулфия уйига келиб турмуш ўртоғига телефон қилиб: — "Мени жавобимни беринг .Уйга келинг уйланинг, балки фарзандли бўларсиз. Онангиз ўғлимни уйлантириб, сени устингга туғадиган хотин олиб бераман, -деяптилар.......
Давоми 19:00 да
эрта - кечи йук...
Зулфия 23 ёшида холасига келин бўлди. Янги келинчак хаётининг энг ширин онларини бошидан кечириб, келинлик вазифасини ҳам маромига етказарди. Тонг саҳардан ҳамма жойни саранжом-саришта қилиб, нонушта тайёрлаб қўярди. Елиб югуриб куни билан уй ишларини қилар, икки қўлида кўксида холасини хурматини жойига қўярди.
Икки ёш жуда бахтли эдилар. Бир-бирларини қаттиқ севишарди. Хамма ёшларга ҳавас кўзи билан қарашарди.
Аммо орадан бир йил ўтсада Зулфия хомиладор бўлмади. Турмуш ўртоғи бир ярим йил ўтгандан кейин Россияга ишлагани мусофир юртларга кетди. Қайнонасининг 9 та фарзанди бор эди. Оила катта, оилада шунга яраша иш хам бор. Зулфия 2 йилдай қайнонасининг хизматини қилди. Учинчи йили турмуш ўртоғи Зулфияни: "Кел бирга ишлаймиз " - деб ёнига чақирди.
Шу пайтлари кунига бир амаллаб қозон қайнарди. Тирикчиликлари унча яхши эмасди. Қайнонаси бисотидаги 2 та қўйни сотиб, Зулфияни йўлига йўл кира қилиб берди. Балки ҳаво алмашса бўйида бўлиб қолар, фарзандли бўлар деб Зулфияни Россияга турмуш ўртоғининг ёнига юборди. Россияда Зулфия 4 йил турмуш ўртоғи билан бирга ишлади... Аммо бу ўтган 4 йил ичида фарзанд кўриш учун, бормаган доктори қолмади. Докторларга кўринишди, даволанишди эр-хотин барибир файдоси бўлмади.
Эр-хотин Россиядан келиб, уч ой қайнонаси билан бирга яшашди.Зулфияга нисбатан қайнонаси ўзгариб қолган эди. Тўғри ҳаммаям фарзандини бахтини ўйлайди. Фарзандимдан зурриёд қолса,- дея.
Бир куни Зулфия қўшнилардан қайнонасининг эрига: —" Бошқага уйлантираман, қачонгача бефарзанд ўтмоқчисан. Менинг хам орзуларим бор. Набира суюб эркаласам, маҳаллага дастурхон ёзиб набира тўйлар қилсам дейман" деган гапини эшитиб қолади. Шу куни Зулфия кечаси Оллохга нола қилиб:
—Эй Яратган эгам. Марҳаматингни мендан дариғ тутма. Менга хам фарзанд бер. Она бўлиш бахтидан бенасиб қилма. Сен мархамати кенг зотсан Сендан мол дунё, бойлик сўрамайман. Фақат тирноққа зор қилма. Мен хам бағримга фарзанд қучай, алла айтай. Менинг бу орзуларим менга армон бўлмасин. Раҳм қил Оллохим,- деб йиғлаб тонгни оттирди. Турмуш ўртоғи кўнгил бериб:
— Зулфия, кўп сиқилавермагин албатта биз фарзандли бўламиз Фарзанднинг эрта-кечи йўқ. Муҳими биз-бирибиримизни севамиз. Балки Яратганнинг бизга юборган синовидир бу. Онаси тушкунликка тушма. Сабр қилайлик, - деб далда бўлди.
Турмуш ўртоғи бирон марта Зулфияга фарзандимиз бўлмади дея нолимади. Асло умидини сўндирмади. Зулфияга ҳам сабрли бўлишни ўргатди...
Шу зайлда кунлар ўтаверди. Уч ойдан кейин улар янги ҳовли олиб, янги уйга кўчиб ўтишди. Турмуш ўртоғи олти ой ўтиб яна Россияга кетди. Зулфия эса ёлғизликдан бефарзандликдан сиқилиб йиғлаб - йиғлаб оларди. Кўчада болаларни кўрса хам уйига кириб, фарзанд сўраб Оллоҳга нола қилиб тўйиб-тўйиб йиғларди.
Бир куни тоғасининг хотини келиб Зулфияга:
— "Қайнонангиз ўғлимни уйлантираман деябди" деди.
Бу гапни эшитган Зулфия кечаси билан ухлай олмай, эрталаб қайнонасининг ёнига боради. Айтай деса айтолмайди, айтмай деса дунё кўзига тор кўринарди. Нима қилишини билмасди.
— Ассалому алайкум ойижон.
— Ва алайкум ассалом.
— Тинчмисиз?
— Худога шукр.Ха эрталабдан қайси шамол учирди.
— Бир гап эшитдим ойижон. Уғлингизни уйлантирмоқчимисиз?
— Юрагига сиғдиролмай дарров етказибди-да янганг. Мадомики эшитибсан яхши бўлди. Ҳа уйлантирмоқчиман устингга ўғлимни, - дея Зулфияни устига қичқириб кетди.
Зулфия турган ерида йиғлар, кўз ёшлари юзини юварди.
— Ойижон мен бунга чидолмайман. Мен кетаман кейин майли уйлантиринг. Ўғлингизга ҳам неча маротаба уйланинг, балки фарзандингиз бўлар, мени жавобимни беринг дедим. Нима қилай мени яхши кўради. Мен билан ажрашишни ҳоҳламайди.
— Балки бир балолар қилиб қўйгансиздир. Ўзингизга боғлаш учун иситганмисиз нима бало худо билади.
Ойижон бу гапингиз менга ортиқча бўлди, - деб йиғлаб уйига кетди...
Оллохим ҳар бир аёлнинг қучоғига фарзанд берсин экан. Зулфия уйига келиб турмуш ўртоғига телефон қилиб: — "Мени жавобимни беринг .Уйга келинг уйланинг, балки фарзандли бўларсиз. Онангиз ўғлимни уйлантириб, сени устингга туғадиган хотин олиб бераман, -деяптилар.......
Давоми 19:00 да
❤30
Онангиз хақ , нима қилсин у ҳам фарзандидан зирриёд қолишни ҳоҳлайди. Набира суйсам, набира тўйлар қилсам деган орзу - ҳаваслари бор. Мен сизнинг бахтингизга тўғаноқ бўлмай. Ойингизни орзу - ҳаваси армон бўлмасин. Яхшиси ажралишайлик, мен кундош билан бир уйда яшаолмайман, буни қабул қилолмайман. Менда кундош билан яшашга на жасорат бор, на сабр - тоқат бор. Шундоқ хам юрагим адойи тамом бўлган, -деб йиғлайди.
— Фариштам, сен яхшиси мени олдимга кел. Менга сендан бошқаси керак эмас. Фарзандга келсак, Оллоҳим тақдиримизга , қисматимизга ёзган бўлса албатта фарзандли бўламиз. Кўп сиқилавермагин , ойимдан ҳам хафа бўлма. Сени ҳеч кимга алишмайман, жонимдан ортиқ кўришимни била туриб ,бамайлихотир ажрашайлик дейсан. Бошқа бунақа гапларни айтмагин.
— Нима қил дейсиз унда? Ахир мен хам шундай бўлишини хохлармидим. Туғиб беролмасам сизга...
Турмуш ўртоғи бир амаллаб Зулфияни Россияга келишига кўндирди. Зулфияни Россияга кетаётганини эшитган қайнопалари роса жанжал қилишди . Зулфия нима қилишини билмай фақат йиғларди Шу зайлда кунлар ўтаверди.
Зулфия Россияга келди. Турмуш қурганига ўн бир йил бўлган эди. Орадан бир йилдай вақт ўтиб уйига телефон қилди. Келинойиси ҳомиладор, ой куни яқинлашиб қолган экан.
Телефонда гаплашиб туриб, Зулфия ҳазиллашиб: — " Келинойи, туғсангиз фарзандингизни менга беринг", - деди.
— Майли бераман, - деди келинойиси.
Зулфия бундан хурсанд бўлиб эри билан маслахат қилди . Эри хам ,"агар ўзлари рози бўлиб берсалар, майли ", - деди.
Зулфия келинойисига яна телефон қилди.
Хол - ахвол сўрашгач: — Келинойи ростдан берасизми болангизни , - деб сўради.
— Ҳа, сиз бахтли бўлсангиз бўлди , бераман, - деди келинойиси.
— Акам нима дейди ,онангиз қарши эмасмилар келинойи?
— Хаммаси розилар , фақат сиз бола туғилгач келиб олсангиз бўлди, - деди.
Ўн беш кун ўтгач бола туғилди. Зулфия билет олиб уйига келди. Бозорга бориб бола учун кийим - кечак , ул - бул нарса олиб, келинойисинг уйига борди. Болани ҳали чўмилтирмаган эканлар. Ўзи чўмилтирди чақалоқни. Зулфиядан бахтли инсон йўқ эди ўша дамда. Икки - уч ой ичида чақалоқни хужжатлари тайёр бўлди. Бу вақт ичида хар ким , хар хили гап сўз қилди. Зулфия гап сўзларга эътибор қилмади. Чақалоқни бироз вақт ўтиб, ўзи билан олиб кетди Россияга. Қизалоққа бор оналик меҳрини бериб парвариш қилди. Аллоҳим ўзи меҳрибон зот. Зулфия қизалоққа бутун мехрини бериб, оналик қилгани учунми, бирин - кетин Оллохим учта фарзанд берди. Қизалоқ ҳозир Зулфиянинг меҳрибон ёрдамчиси, укаларининг севимли опажониси...
Алла айтай, жоним болам,
Қулоқ солгин, алла
Ширин аллам тинглаб аста,
Ухлаб қолгин, алла
Юзларинга томган сувга
Ҳайрон бўлма, алла-я
Бахтимга сен катта бўлгин,
Хазон бўлма, алла
Истиқболинг порлоқ сенинг,
Жажжигинам, алла-я
Бахтимга сен катта бўлгин,
Хазон бўлма, алла
Бойлик билан фарзанднинг эрта - кечи йўқ дейди доно халқимиз. Инсон турмушнинг пасту - баланд сўқмоқларини сабр - матонат билан енгиб ўтса ,албатта унинг ажри бор. Хикоямиз қаҳрамони Зулфия 13 йил деганда , сабр - тоқат билан Оллохга фарзанд ато қилгин , - дея нола қилди. Оллоҳимга қилган нолалари етиб бориб , Яратган Эгам Зулфияни бирин - кетин фарзандлар билан сийлади. Оллохим хар бир аёлга фарзанд бериб, оналик бахтидан бенасиб қилмасин , ҳар бир хонадонда чақалоқнинг йиғиси, хамда шодон кулгуси жарангласин. Амийн
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— Фариштам, сен яхшиси мени олдимга кел. Менга сендан бошқаси керак эмас. Фарзандга келсак, Оллоҳим тақдиримизга , қисматимизга ёзган бўлса албатта фарзандли бўламиз. Кўп сиқилавермагин , ойимдан ҳам хафа бўлма. Сени ҳеч кимга алишмайман, жонимдан ортиқ кўришимни била туриб ,бамайлихотир ажрашайлик дейсан. Бошқа бунақа гапларни айтмагин.
— Нима қил дейсиз унда? Ахир мен хам шундай бўлишини хохлармидим. Туғиб беролмасам сизга...
Турмуш ўртоғи бир амаллаб Зулфияни Россияга келишига кўндирди. Зулфияни Россияга кетаётганини эшитган қайнопалари роса жанжал қилишди . Зулфия нима қилишини билмай фақат йиғларди Шу зайлда кунлар ўтаверди.
Зулфия Россияга келди. Турмуш қурганига ўн бир йил бўлган эди. Орадан бир йилдай вақт ўтиб уйига телефон қилди. Келинойиси ҳомиладор, ой куни яқинлашиб қолган экан.
Телефонда гаплашиб туриб, Зулфия ҳазиллашиб: — " Келинойи, туғсангиз фарзандингизни менга беринг", - деди.
— Майли бераман, - деди келинойиси.
Зулфия бундан хурсанд бўлиб эри билан маслахат қилди . Эри хам ,"агар ўзлари рози бўлиб берсалар, майли ", - деди.
Зулфия келинойисига яна телефон қилди.
Хол - ахвол сўрашгач: — Келинойи ростдан берасизми болангизни , - деб сўради.
— Ҳа, сиз бахтли бўлсангиз бўлди , бераман, - деди келинойиси.
— Акам нима дейди ,онангиз қарши эмасмилар келинойи?
— Хаммаси розилар , фақат сиз бола туғилгач келиб олсангиз бўлди, - деди.
Ўн беш кун ўтгач бола туғилди. Зулфия билет олиб уйига келди. Бозорга бориб бола учун кийим - кечак , ул - бул нарса олиб, келинойисинг уйига борди. Болани ҳали чўмилтирмаган эканлар. Ўзи чўмилтирди чақалоқни. Зулфиядан бахтли инсон йўқ эди ўша дамда. Икки - уч ой ичида чақалоқни хужжатлари тайёр бўлди. Бу вақт ичида хар ким , хар хили гап сўз қилди. Зулфия гап сўзларга эътибор қилмади. Чақалоқни бироз вақт ўтиб, ўзи билан олиб кетди Россияга. Қизалоққа бор оналик меҳрини бериб парвариш қилди. Аллоҳим ўзи меҳрибон зот. Зулфия қизалоққа бутун мехрини бериб, оналик қилгани учунми, бирин - кетин Оллохим учта фарзанд берди. Қизалоқ ҳозир Зулфиянинг меҳрибон ёрдамчиси, укаларининг севимли опажониси...
Алла айтай, жоним болам,
Қулоқ солгин, алла
Ширин аллам тинглаб аста,
Ухлаб қолгин, алла
Юзларинга томган сувга
Ҳайрон бўлма, алла-я
Бахтимга сен катта бўлгин,
Хазон бўлма, алла
Истиқболинг порлоқ сенинг,
Жажжигинам, алла-я
Бахтимга сен катта бўлгин,
Хазон бўлма, алла
Бойлик билан фарзанднинг эрта - кечи йўқ дейди доно халқимиз. Инсон турмушнинг пасту - баланд сўқмоқларини сабр - матонат билан енгиб ўтса ,албатта унинг ажри бор. Хикоямиз қаҳрамони Зулфия 13 йил деганда , сабр - тоқат билан Оллохга фарзанд ато қилгин , - дея нола қилди. Оллоҳимга қилган нолалари етиб бориб , Яратган Эгам Зулфияни бирин - кетин фарзандлар билан сийлади. Оллохим хар бир аёлга фарзанд бериб, оналик бахтидан бенасиб қилмасин , ҳар бир хонадонда чақалоқнинг йиғиси, хамда шодон кулгуси жарангласин. Амийн
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33😢12
Овсинлар ҳикоя.
Овсин олишди: шаҳарлик оқбилак келиши олдидан уни пойгакдаги бир хоналик уйга тиқилтириб кўчириб қўйишди...
Зардаси қайнади: "Янги косанинг суви ширин бўлмай ўлсин, биз оёқ остига тушдик-ми, энди?!"
Уч кундан кейин қайнонаси янги келинни унинг ёнига ўтиргизиб ўша шаҳарлик оқбилакка насиҳат қилди:
-Шу бугундан бу киши- сизга овсинмас, унақа сўзни луғатингиздан ўчириб ташланг, жон-жигар опам деб қабул қилинг! Бу уйда билмаган нарсангизни шу опангиздан сўрайверасиз, ўргатади, билмаганингизни тушунтиради! Рўзғорни шу кишига топширганимга анча бўлган.
Кетига тилла товоқ тутилгандек Малика бу гаплардан ёйилиб кетди.
Ўргатади! Ўргатганда-ки...
Бомдод пайтида ана ўша "овсинча" си худди биринчи синф боласидек ёнига бўйин қисганча келди:
"Опааа, кўчани қайси супургида супираман?!"
Атайлаб унга чўлтоқ, бандида қўл тиладиган бутоқлари кўп, шифтдан ис оладиган- узун супургини тутқазди...
-Етти қўшни у томондан, етти қўшни бу томондан супурасиз, ҳўпми?!
Уйида тинчгина ухлаб ётган ўша етти қўшнининг дарвозаси олдини қўшиб супургунча, "шаҳарлик ойимча" нинг момиқ қўллари пўрсилдоғ-у чақаларга тўлди.
-Ҳаа, ҳеч нарсамас! Битта яхшилаб кир ювворсангиз ўтиб кетади!"
Шундай дея насиҳат қилган бўлди- оғриқдан бужмайиб турган келинчакка қарата.
Туш пайти ҳаммомга кирса, "овсинча" си ярим автомат кир машинанинг ичига кирларни бир бошдан соляпти.
-Ҳай, бу нима қилганингиз? Бу уйда ҳамма кирлар қўлда ювилади, пари!
Овсинининг қўлидан автомат порошокни тортиб олиб қўйиб, ўрнига гилам ювишда ишлатиладиган ишқори ўткир хитой порошогини тутқазди.
-Кир совун йўқмиди?- сўради келинчак прорабига рўпара турган қора ишчига ўхшаб.
-Эплолсангиз ишлатинг! Мана шулар бор ҳолос!
"Олқинди"- юзлаб майда совун бўлакчалари ёпишиб, буришиб кетган йиғиндини "манг, олинг" дегандек- кирлар устига ирғитиб берди...
"Қурмағур, ёш бўлса ҳам тегирмондан бутун чиқаркан, кирларни бир тузук ювибди, дорда ярқираб турибди-я! Ўша хитой порошокдан ўзим ҳам бир ишлатиб кўрсам бўларкан", дордаги кирларга қараб, шуларни ичида ўйлади...
Қараса, қайнонасининг ёнида шилиниб кетган қўлларига дори суртиб "овсинча" си ўтирибди.
-Маликахон, дорни бўшатиб келинг, синглингизга тахлашворай, қўллари адойи тамом бўлибди...
"Ҳммм" деб дордан кирларни йиғиштиргани кетди.
Қайнисининг оқ кўйлагини атайлаб ерга тушириб юборди. Кейин тупроқ теккан жойларини яхшилаб кафти орасига олиб ишқалади, кир толалар ичига кириб жойлашди.
Сўнг таманно билан юриб бориб, елкасидагиларнинг ҳаммасини қайнонаси ўтирган диван четига ташлади.
-Вой мана бу кўйлак ерга тушибди шекилли...
Овсинчаси эрининг кўйлагини авайлаб қўлига олди. Эсида бор, дорга илаётганида у топ-тоза эди!
-Тоза ювилмаган!!! Яхххшилаб қаранг!- деди чиртиллаб...
Келинчак гап қайтармади, шунчаки қайнонасининг олдида изза бўлганидан қизариб кетди.
-Майли опаси, ўзингиз бир чайқаб қўярсиз, қўлларига ҳозиргина малҳам суртиб олгандилар- деди хижолатпазликнинг олдини олмоқчи бўлгандек қайнонаси гап билан сийпалаб...
- Ҳмм ҳўп, фақат эртага ўз кирларимга қўшиб юваман...
Эртасига кир ювишдан олдин негадир Хитой порошогини қўлига олди.
"Назарга кирмагани билан ана бу кукунлардан доғни шу яхшироқ кетказса-а, қара-да! "
Кирлари оқарашга оқарди-ю, хашакка ўхшаб қолди. Аммо қўллари...
Ғудраб бориб, тўйдан олдин олинган кир совунларни яшириб қўйган жойидан олди.
Порошокнинг ишқоридан қўли қичиб, билагига нимадир тошиб кетди. "Бор-ей! " деди қўл силкиб, охири ҳаммасини мағзавасига қўшиб ярим автомат кир машинага солиб қўя қолди.
Дорга кирларни иларкан, ювганлари кўзига ёқмай кетаверди. Айниқса, эрининг қора спортивкаси ўнгиб кетганга ўхшаб қолибди.
-Опаа, ёрдам керакми, келинг ёйишиб юбораман!
Ёнига овсинчаси келди.
-Ўзим қиламан, бораверинг... Ҳа... айтганча, кеча ана бу порошок қўлингизни ёмон қилиб ташлаганмиди?
"Синглиси" бирпас қараб турди:......
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Овсин олишди: шаҳарлик оқбилак келиши олдидан уни пойгакдаги бир хоналик уйга тиқилтириб кўчириб қўйишди...
Зардаси қайнади: "Янги косанинг суви ширин бўлмай ўлсин, биз оёқ остига тушдик-ми, энди?!"
Уч кундан кейин қайнонаси янги келинни унинг ёнига ўтиргизиб ўша шаҳарлик оқбилакка насиҳат қилди:
-Шу бугундан бу киши- сизга овсинмас, унақа сўзни луғатингиздан ўчириб ташланг, жон-жигар опам деб қабул қилинг! Бу уйда билмаган нарсангизни шу опангиздан сўрайверасиз, ўргатади, билмаганингизни тушунтиради! Рўзғорни шу кишига топширганимга анча бўлган.
Кетига тилла товоқ тутилгандек Малика бу гаплардан ёйилиб кетди.
Ўргатади! Ўргатганда-ки...
Бомдод пайтида ана ўша "овсинча" си худди биринчи синф боласидек ёнига бўйин қисганча келди:
"Опааа, кўчани қайси супургида супираман?!"
Атайлаб унга чўлтоқ, бандида қўл тиладиган бутоқлари кўп, шифтдан ис оладиган- узун супургини тутқазди...
-Етти қўшни у томондан, етти қўшни бу томондан супурасиз, ҳўпми?!
Уйида тинчгина ухлаб ётган ўша етти қўшнининг дарвозаси олдини қўшиб супургунча, "шаҳарлик ойимча" нинг момиқ қўллари пўрсилдоғ-у чақаларга тўлди.
-Ҳаа, ҳеч нарсамас! Битта яхшилаб кир ювворсангиз ўтиб кетади!"
Шундай дея насиҳат қилган бўлди- оғриқдан бужмайиб турган келинчакка қарата.
Туш пайти ҳаммомга кирса, "овсинча" си ярим автомат кир машинанинг ичига кирларни бир бошдан соляпти.
-Ҳай, бу нима қилганингиз? Бу уйда ҳамма кирлар қўлда ювилади, пари!
Овсинининг қўлидан автомат порошокни тортиб олиб қўйиб, ўрнига гилам ювишда ишлатиладиган ишқори ўткир хитой порошогини тутқазди.
-Кир совун йўқмиди?- сўради келинчак прорабига рўпара турган қора ишчига ўхшаб.
-Эплолсангиз ишлатинг! Мана шулар бор ҳолос!
"Олқинди"- юзлаб майда совун бўлакчалари ёпишиб, буришиб кетган йиғиндини "манг, олинг" дегандек- кирлар устига ирғитиб берди...
"Қурмағур, ёш бўлса ҳам тегирмондан бутун чиқаркан, кирларни бир тузук ювибди, дорда ярқираб турибди-я! Ўша хитой порошокдан ўзим ҳам бир ишлатиб кўрсам бўларкан", дордаги кирларга қараб, шуларни ичида ўйлади...
Қараса, қайнонасининг ёнида шилиниб кетган қўлларига дори суртиб "овсинча" си ўтирибди.
-Маликахон, дорни бўшатиб келинг, синглингизга тахлашворай, қўллари адойи тамом бўлибди...
"Ҳммм" деб дордан кирларни йиғиштиргани кетди.
Қайнисининг оқ кўйлагини атайлаб ерга тушириб юборди. Кейин тупроқ теккан жойларини яхшилаб кафти орасига олиб ишқалади, кир толалар ичига кириб жойлашди.
Сўнг таманно билан юриб бориб, елкасидагиларнинг ҳаммасини қайнонаси ўтирган диван четига ташлади.
-Вой мана бу кўйлак ерга тушибди шекилли...
Овсинчаси эрининг кўйлагини авайлаб қўлига олди. Эсида бор, дорга илаётганида у топ-тоза эди!
-Тоза ювилмаган!!! Яхххшилаб қаранг!- деди чиртиллаб...
Келинчак гап қайтармади, шунчаки қайнонасининг олдида изза бўлганидан қизариб кетди.
-Майли опаси, ўзингиз бир чайқаб қўярсиз, қўлларига ҳозиргина малҳам суртиб олгандилар- деди хижолатпазликнинг олдини олмоқчи бўлгандек қайнонаси гап билан сийпалаб...
- Ҳмм ҳўп, фақат эртага ўз кирларимга қўшиб юваман...
Эртасига кир ювишдан олдин негадир Хитой порошогини қўлига олди.
"Назарга кирмагани билан ана бу кукунлардан доғни шу яхшироқ кетказса-а, қара-да! "
Кирлари оқарашга оқарди-ю, хашакка ўхшаб қолди. Аммо қўллари...
Ғудраб бориб, тўйдан олдин олинган кир совунларни яшириб қўйган жойидан олди.
Порошокнинг ишқоридан қўли қичиб, билагига нимадир тошиб кетди. "Бор-ей! " деди қўл силкиб, охири ҳаммасини мағзавасига қўшиб ярим автомат кир машинага солиб қўя қолди.
Дорга кирларни иларкан, ювганлари кўзига ёқмай кетаверди. Айниқса, эрининг қора спортивкаси ўнгиб кетганга ўхшаб қолибди.
-Опаа, ёрдам керакми, келинг ёйишиб юбораман!
Ёнига овсинчаси келди.
-Ўзим қиламан, бораверинг... Ҳа... айтганча, кеча ана бу порошок қўлингизни ёмон қилиб ташлаганмиди?
"Синглиси" бирпас қараб турди:......
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30🥰1
-Ман у берган порошогингизни қўлим шилингани учун ишлатмадим. Ўша сиз берган ҳар хил майда совунларни қирғичдан бап-баробар чиқариб, ярим автоматга солиб айлантирдим. Ичида хушбўй юз совунлар ҳам бор экан. Ўшалар зўр оқартиришибди-да!
-Нима?- деди кўзлари ола кула бўлиб жазаваси қўзиганча...
Овсини гапини яна бир марта такрорлади.
"Нега кир машинада юваркансиз, ахир сизга айтгандим-ку" демоқчи эди, ўзининг ҳам ҳозиргина кир машина ишлатгани ёдига тушиб, тилини тишлаб қолди...
Кичик келин нималарнидир гапириб, катта келинига кир ёйишда қаралашар, қайнона эса уларни деразадан закий нигоҳи билан кузатиб туриб ният қиларди:
"Аллоҳим, кўзим очиқлигида қанчалар бир-бирига эш бўлишса, кетганимдан кейин ҳам бир-бирига ундан зиёд оқибатли бўлишсин."
Тамом.
Азизахон Исмоилова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Нима?- деди кўзлари ола кула бўлиб жазаваси қўзиганча...
Овсини гапини яна бир марта такрорлади.
"Нега кир машинада юваркансиз, ахир сизга айтгандим-ку" демоқчи эди, ўзининг ҳам ҳозиргина кир машина ишлатгани ёдига тушиб, тилини тишлаб қолди...
Кичик келин нималарнидир гапириб, катта келинига кир ёйишда қаралашар, қайнона эса уларни деразадан закий нигоҳи билан кузатиб туриб ният қиларди:
"Аллоҳим, кўзим очиқлигида қанчалар бир-бирига эш бўлишса, кетганимдан кейин ҳам бир-бирига ундан зиёд оқибатли бўлишсин."
Тамом.
Азизахон Исмоилова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22🥰6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✨🌙✨Азизларим мана яна тун чўкди...бир кунлик умримиз хайр деб кетди.
✨🌙✨ Азизларим сизларга
осуда тун, хайрли ва ширин уйку тилаб, тонгда яна гойибда
учрашгунча деб коламиз!
•••••••••••••✨🌙✨••••••••••••
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨🌙✨ Азизларим сизларга
осуда тун, хайрли ва ширин уйку тилаб, тонгда яна гойибда
учрашгунча деб коламиз!
•••••••••••••✨🌙✨••••••••••••
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2