— Қӯшнини келинини қаранг! хали тӯйлари бӯлганига хеч қанча бӯлмай аллақачон иккита болали бӯлди! Ҳа энди бировга эрта бировга кеч дегандек— майли агар шунчалар шошилаётган бӯлсанг ана жавонда пул!—керагича олгинда, бориб даволан!
—Нозима эрини бундай дейишини кутмаганди ,аксинча ҳа албатта бирга борамиз, мен сени дилингни оғритмаслик учун сенга шу гапни айтолмаётгандим,—дейишини кутганди.
Демак хамма айб Нозимани ӯзида эканда, нахотки Ботирни ёши ӯттиздан ошияпти— ю,уни фарзанди хамон йӯқлиги қизиқтирмаса,бунчалар у бефарқ булмаса?
—Эрини беписандларча жавобидан Нозимани кӯзлари беихтиёр ёшланиб ,кӯз ёши аралаш— мен ойимларникига бориб келсам майлими? ,деди пичирлаб.
— Албатта бор!
—Ӯзим олиб бориб келардим— у,курияпсанку иш кӯп, хатто туйиб ухлаб дам олишгаям вақт йуқ!— сен бор!— агар хохласанг майли бир икки кун ойингларникида қолишинг мумкин!— биламан зериккансан уйда ӯтириб!
Ботир Нозимани эркалаб бурнидан чимчиб қӯйди— йиғлоқи яна ойингларникига бориб йиғлаб ӯтирмагин тушунарлими?— хали хаммаси яхши бӯлади!
Бӯпти мен ишга кеч қолдим яхши бориб келгин!
—Ботир Нозима билан хайрлашиб шошиб чикиб кетди.
—Нозима эрини ишга кузатгач анчагача ӯзига келолмай ӯкириб, ӯкириб йиғлади .
—Нароғдан бероқ тез тез ишларини қилдида бир икки кунга рухсат беришдику дея, онасиникига кетди.
— Нозима онасиникига кириб келганда Холида ая невараси билан ховлини тӯрида айланиб юрганди Нозимани кириб келганиниям сезмади шекилли дарвозани тарақлаб очилиб ёпилганигаям эътибор бермади.
— Ойи!
—Холида ая овоз келган томонга бурилиб қарадида, қизини куриб хурсанд бӯлиб кетди.— Вой ойинг ӯргилсин— кел она қизим! Холида ая қизи томон ошиқди Нозима эса югуриб бориб ӯзини онасини қучоғига отди.
Она бола анчагина кӯришишмаган экан узоқ бир бирларини кӯйиб юбормай кучоклашиб туришди.
—Нозима онасини тер хиди анқиб турган юзларидан қайта қайта ӯпиб худди ёш боладек онасини қӯйиб юборгиси келмасди .
— Ким билан келдинг? Куёвим яхшими?— Яхши ойижон яхши хаммалари — куёвингиз ишдалар кайнонам икки ойдан буён қизлариникида невара қараяптилар. — куёвингиз зерикдинг бориб дам олиб ойингни кӯриб келгин, деб икки уч кунга рухсат беришди.
— Ҳа барака топсин куёвим, — ӯзим борай десам хамма ишда жиянларингга қарайдиган одам йӯқ!— нима қилай соғиниб ӯтиргандимда!
—Қани кел ӯтирчи! Холида ая қизини сӯрига таклиф килди ёки уйга кирамизми?
—Йӯқ шу ер яхши!— Нозима сӯрига чиқиб жойлашиб ӯтириб олди Холида ая қизини узоқдан узоқ дуо қилиб юзига фотиҳа тортди.
— Куни билан чарақлаб турган офтоб бирпастда сӯнди— ю, осмонни қора булут қоплади. — Тур уйга кирайлик қизим! — хавони авзойи бузиқ яна ёмґир қуймасин!
— Ойижон бир паст шу ерда ӯтирайлик!— нимагадир хеч уйга киргим келмаяпти!
— Нозима негадир бугун бошқачароқ ишқилиб тинчликмикан? ё эри билан уришиб нетиб қолдимикан?— Холида ая кӯнглига келган гапдан ӯзи чӯчиб кетди ва қизини зимдан кузатди
— Йӯқ Ботиржон унақа хотинини хафа қиладиганлардан эмас!— қизини турмуш қурганига уч йил бӯлди, бирор марта булсаям у ё эри ё қайнонасидан шикоят қилгани йӯқ, агар худо шугинагаям кӯп қатори биттагина тирноқ берганда эди хозир ундан бахтли аёл бӯлмасди.
Холида ая ӯзига ӯзи далда бергани билан барибир кунгли қурґур хеч тинчимасди.
—Йӯқ негадир бугун Нозимани кайфияти йуқ ,хар гал келибоқ ӯзини бирор ишга уриб онасини оґирини енгил қиларди. — Бир паст ӯтир деганигаям кӯнмай ,ӯзи йӯқ ердан иш топиб, шуни тугатмагунча тинчимасди, бугун эса на гапиргиси келади,на ӯтирган ӯрнидан тургиси.
— Холида ая қизидан сӯрай деса ,Нозимани дилини ранжитиб қӯйишдан чӯчийди сӯрамаса ӯзини кӯнгли нотинч!
—Нози тинчликми кизим негадир кузимга хафадек куринияпсан ё менга шундай туйилияптими?
Тинчлик ойижон?
—Нозима секин юзини буриб ёшланган кузларини ойисидан яширган бӯлди.
— Менга қара!— сен қиз мендан бирор гапни яшираётган бӯлма таґин!
—Йӯқ ойижон сиздан ниманиям яширардим!— фақат бугун Ботир акага бирга дӯхтирга борайлик десам,— мен соппа соғман ӯзинг бориб даволанавер дейишди шунга,,,— Нозима энди чинаккамига йиғлаб юборди.
Давоми 17:15 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
—Нозима эрини бундай дейишини кутмаганди ,аксинча ҳа албатта бирга борамиз, мен сени дилингни оғритмаслик учун сенга шу гапни айтолмаётгандим,—дейишини кутганди.
Демак хамма айб Нозимани ӯзида эканда, нахотки Ботирни ёши ӯттиздан ошияпти— ю,уни фарзанди хамон йӯқлиги қизиқтирмаса,бунчалар у бефарқ булмаса?
—Эрини беписандларча жавобидан Нозимани кӯзлари беихтиёр ёшланиб ,кӯз ёши аралаш— мен ойимларникига бориб келсам майлими? ,деди пичирлаб.
— Албатта бор!
—Ӯзим олиб бориб келардим— у,курияпсанку иш кӯп, хатто туйиб ухлаб дам олишгаям вақт йуқ!— сен бор!— агар хохласанг майли бир икки кун ойингларникида қолишинг мумкин!— биламан зериккансан уйда ӯтириб!
Ботир Нозимани эркалаб бурнидан чимчиб қӯйди— йиғлоқи яна ойингларникига бориб йиғлаб ӯтирмагин тушунарлими?— хали хаммаси яхши бӯлади!
Бӯпти мен ишга кеч қолдим яхши бориб келгин!
—Ботир Нозима билан хайрлашиб шошиб чикиб кетди.
—Нозима эрини ишга кузатгач анчагача ӯзига келолмай ӯкириб, ӯкириб йиғлади .
—Нароғдан бероқ тез тез ишларини қилдида бир икки кунга рухсат беришдику дея, онасиникига кетди.
— Нозима онасиникига кириб келганда Холида ая невараси билан ховлини тӯрида айланиб юрганди Нозимани кириб келганиниям сезмади шекилли дарвозани тарақлаб очилиб ёпилганигаям эътибор бермади.
— Ойи!
—Холида ая овоз келган томонга бурилиб қарадида, қизини куриб хурсанд бӯлиб кетди.— Вой ойинг ӯргилсин— кел она қизим! Холида ая қизи томон ошиқди Нозима эса югуриб бориб ӯзини онасини қучоғига отди.
Она бола анчагина кӯришишмаган экан узоқ бир бирларини кӯйиб юбормай кучоклашиб туришди.
—Нозима онасини тер хиди анқиб турган юзларидан қайта қайта ӯпиб худди ёш боладек онасини қӯйиб юборгиси келмасди .
— Ким билан келдинг? Куёвим яхшими?— Яхши ойижон яхши хаммалари — куёвингиз ишдалар кайнонам икки ойдан буён қизлариникида невара қараяптилар. — куёвингиз зерикдинг бориб дам олиб ойингни кӯриб келгин, деб икки уч кунга рухсат беришди.
— Ҳа барака топсин куёвим, — ӯзим борай десам хамма ишда жиянларингга қарайдиган одам йӯқ!— нима қилай соғиниб ӯтиргандимда!
—Қани кел ӯтирчи! Холида ая қизини сӯрига таклиф килди ёки уйга кирамизми?
—Йӯқ шу ер яхши!— Нозима сӯрига чиқиб жойлашиб ӯтириб олди Холида ая қизини узоқдан узоқ дуо қилиб юзига фотиҳа тортди.
— Куни билан чарақлаб турган офтоб бирпастда сӯнди— ю, осмонни қора булут қоплади. — Тур уйга кирайлик қизим! — хавони авзойи бузиқ яна ёмґир қуймасин!
— Ойижон бир паст шу ерда ӯтирайлик!— нимагадир хеч уйга киргим келмаяпти!
— Нозима негадир бугун бошқачароқ ишқилиб тинчликмикан? ё эри билан уришиб нетиб қолдимикан?— Холида ая кӯнглига келган гапдан ӯзи чӯчиб кетди ва қизини зимдан кузатди
— Йӯқ Ботиржон унақа хотинини хафа қиладиганлардан эмас!— қизини турмуш қурганига уч йил бӯлди, бирор марта булсаям у ё эри ё қайнонасидан шикоят қилгани йӯқ, агар худо шугинагаям кӯп қатори биттагина тирноқ берганда эди хозир ундан бахтли аёл бӯлмасди.
Холида ая ӯзига ӯзи далда бергани билан барибир кунгли қурґур хеч тинчимасди.
—Йӯқ негадир бугун Нозимани кайфияти йуқ ,хар гал келибоқ ӯзини бирор ишга уриб онасини оґирини енгил қиларди. — Бир паст ӯтир деганигаям кӯнмай ,ӯзи йӯқ ердан иш топиб, шуни тугатмагунча тинчимасди, бугун эса на гапиргиси келади,на ӯтирган ӯрнидан тургиси.
— Холида ая қизидан сӯрай деса ,Нозимани дилини ранжитиб қӯйишдан чӯчийди сӯрамаса ӯзини кӯнгли нотинч!
—Нози тинчликми кизим негадир кузимга хафадек куринияпсан ё менга шундай туйилияптими?
Тинчлик ойижон?
—Нозима секин юзини буриб ёшланган кузларини ойисидан яширган бӯлди.
— Менга қара!— сен қиз мендан бирор гапни яшираётган бӯлма таґин!
—Йӯқ ойижон сиздан ниманиям яширардим!— фақат бугун Ботир акага бирга дӯхтирга борайлик десам,— мен соппа соғман ӯзинг бориб даволанавер дейишди шунга,,,— Нозима энди чинаккамига йиғлаб юборди.
Давоми 17:15 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤31👍2😁1
— Хаа—
шундай дегин!
—Ха ойижон шунақа наҳотки бизни фарзандимиз бӯлмаётганига мен айбдор бӯлсам?— унақа ӯзингни айбдор қилма қизим!
—Холида ая ютиниб кӯйди. — Хаммаси Оллоҳдан насиб бӯлса хали орқа олдинг тӯла бола фақ.....
ат енгиллик қилма! Сабрли бӯлгин!
—Ботир акаям шунақа дейдилар ,лекин тӯйим булганигаям уч йил бӯлдида ойижон!
—Нозима чуқур хӯрсиниб қӯйди.
—Биламан жоним болам қӯлимиздан нимаям келарди?— дадангам сени ӯйлаб сиқилиб қолганлар
—Хӯп агар сен билан бирга дӯхтирга боргиси келмаган бӯлса бирор сабаби бордир!— ахир эринг кимсан фалончи дӯхтир бӯлса!
—Сенга гапирмаса! ,сени айбдор қилмаса!— худога шукур қилиб яшайвергинда!—ойижон мени Ботир акани бепарволиги қийнаяпти, гуёки у кишига фарзандни кизиғи йуқдек!— Э боре топган гапингни қара— ахир ким боласи бӯлишини хохламайди?
— Ана сени гапингдан осмонам ранжиб, ёмґир қӯйиб юборди!— тур сӯрини кӯрпачаларини йиғиштир ичкарига кирайлик!
Она бола ёмғирдан қочиб ӯзларини ичкарига уришди.
Аслида Нозима бир икки кун онасиникида қолиш учун келганди,лекин кечга яқин Холида ая қизини уйига жӯнатиб юборди.
— Шу куни Ботир нимагадир ишдан келмади ӯзи охирги пайтлар ишда кӯп ушланиб қоладиган оғир касали борлигини бахона қилиб хатто дам олиш кунлари ҳам ишга кетадиган одат чиқарганди— ю,бирор марта уйга келмай қолмасди.
— Нозима туни билан минг бир ёмон хаёлга бориб, эрталабгача мижжа қоқмай эрини кутиб ӯтирди. Эрталаб хавотир бӯлиб тӯғри эри ишлайдиган касалхонага йӯл олди. Сураб суриштириб эри ишлайдиган кабинетни топиб секин эшикни таққилатганди ичкаридан киринг!— деган овоз эшитилгач қӯрқа писа ичкарига кирди.
— Ботир хотинини бу ерга келишини кутмаганди — Нозима сен бу ерда нима қилиб юрипсан,—деди уни саломига алек олиб хаяжон билан.
— Келмаганингизга хавотир олдим Нозима гуноҳ иш қилган боладек ерга қаради.
—Ҳа ӯтир!— мен сени онангларникига қолгансан деб,,,ӯйлагандим ундан кейин оғирроқ касалим бор эди шунга боролмадим.
— Хайрият— э, тинч эканнсиз,— ойимни биласизку қолмокчи эдим қӯярда қӯймай жӯнатиб юбордилар сиз яхши кӯрган қовоқ сомсани қӯлимга тутказиб!
—Нозима хали гапини тугатмасдан эшик очилиб ӯзига бино қӯйган бир оқ халатли ёши йигирма бешларда хомиладор аёл ичкарига кириб Нозимага беписандларча қараган холда Ботирга суйкалди — Ботир ака уйга кетайлик нимагадир мазам бӯлмаяпти!
—Хуп хозир!—Ботир саросимага тушиб нима қилишини билолмай қолди,лекин ӯзини дарров қӯлга олди— да танишинглар бу мени хотиним Нозима!
—Оқ халатли аёл Нозимага шундай ӯқрайиб қарадики гуё уни кӯзлари тешиб юборгудек эди— Нозима бу мени бӯлажак хотиним Дилором Диля— биз яқинда фарзандли бӯламиз!
Қолган гапларни уйга борганда гаплашамиз!
—Нозима бир Ботирга бир уни қаршисида қорнини ушлаб кӯз кӯз қилаётган хонимчага қарадида ӯрнидан шарт туриб хӯнграганча йиғлаб эшикдан ӯкдек отилиб чиқиб кетди— Ботир— Нозима шошма! ,—деганча қолаверди.
—Орадан саккиз йил ӯтди Нозима тӯрт боласини кечки салқинда уйларидан унча узоқ бӯлмаган ,, дам олиш "масканида айлантириб юрганди ногаҳон ӯриндиқларни бирида ӯтирган Ботирга кӯзи тушди. — Нозима индамай ӯтиб кетишни ӯзига эп кӯрмадида Ботирга салом берди. — Ваалейкум ассалом!— Нозима яхши юрипсанми?— сени учратаман,деб ӯйламагандим— мен хам ӯзингиз яхшимисиз? Ботир ака?
—Болаларингни айлантиргани чиқан экансанда?— ха булар шунга одатланишган ,хар куни кечки пайт айланамиз тозза хавода.
— Кӯп болали она бӯлипсанку?— шунақа Нозима кулди уни юзидаги қувончидан нақадар бахтли эканлигини билиш қийин бӯлмади Ботирга!— буниси каттаси Илхомжон бу йил учинчи синфга боради. — Нозима болаларини Ботирга таништирди,— демак бу эрини ӯғли Ботирни кӯнглидан биринчи шу гап ӯтди. Буниси Икромжон олти ёш, Шоҳжахон тӯрт ёш, Шоҳруҳ энди иккига тӯлади. — Сизникиларам катта бӯлиб қолишгандир?
—Йӯқ Нозима ӯшанда Диля мени алдаган экан, кимлардандир ортирган боласини мени бӯйнимга илса мен ишонибман кейинчалик хаммаси аниқ бӯлди .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
шундай дегин!
—Ха ойижон шунақа наҳотки бизни фарзандимиз бӯлмаётганига мен айбдор бӯлсам?— унақа ӯзингни айбдор қилма қизим!
—Холида ая ютиниб кӯйди. — Хаммаси Оллоҳдан насиб бӯлса хали орқа олдинг тӯла бола фақ.....
ат енгиллик қилма! Сабрли бӯлгин!
—Ботир акаям шунақа дейдилар ,лекин тӯйим булганигаям уч йил бӯлдида ойижон!
—Нозима чуқур хӯрсиниб қӯйди.
—Биламан жоним болам қӯлимиздан нимаям келарди?— дадангам сени ӯйлаб сиқилиб қолганлар
—Хӯп агар сен билан бирга дӯхтирга боргиси келмаган бӯлса бирор сабаби бордир!— ахир эринг кимсан фалончи дӯхтир бӯлса!
—Сенга гапирмаса! ,сени айбдор қилмаса!— худога шукур қилиб яшайвергинда!—ойижон мени Ботир акани бепарволиги қийнаяпти, гуёки у кишига фарзандни кизиғи йуқдек!— Э боре топган гапингни қара— ахир ким боласи бӯлишини хохламайди?
— Ана сени гапингдан осмонам ранжиб, ёмґир қӯйиб юборди!— тур сӯрини кӯрпачаларини йиғиштир ичкарига кирайлик!
Она бола ёмғирдан қочиб ӯзларини ичкарига уришди.
Аслида Нозима бир икки кун онасиникида қолиш учун келганди,лекин кечга яқин Холида ая қизини уйига жӯнатиб юборди.
— Шу куни Ботир нимагадир ишдан келмади ӯзи охирги пайтлар ишда кӯп ушланиб қоладиган оғир касали борлигини бахона қилиб хатто дам олиш кунлари ҳам ишга кетадиган одат чиқарганди— ю,бирор марта уйга келмай қолмасди.
— Нозима туни билан минг бир ёмон хаёлга бориб, эрталабгача мижжа қоқмай эрини кутиб ӯтирди. Эрталаб хавотир бӯлиб тӯғри эри ишлайдиган касалхонага йӯл олди. Сураб суриштириб эри ишлайдиган кабинетни топиб секин эшикни таққилатганди ичкаридан киринг!— деган овоз эшитилгач қӯрқа писа ичкарига кирди.
— Ботир хотинини бу ерга келишини кутмаганди — Нозима сен бу ерда нима қилиб юрипсан,—деди уни саломига алек олиб хаяжон билан.
— Келмаганингизга хавотир олдим Нозима гуноҳ иш қилган боладек ерга қаради.
—Ҳа ӯтир!— мен сени онангларникига қолгансан деб,,,ӯйлагандим ундан кейин оғирроқ касалим бор эди шунга боролмадим.
— Хайрият— э, тинч эканнсиз,— ойимни биласизку қолмокчи эдим қӯярда қӯймай жӯнатиб юбордилар сиз яхши кӯрган қовоқ сомсани қӯлимга тутказиб!
—Нозима хали гапини тугатмасдан эшик очилиб ӯзига бино қӯйган бир оқ халатли ёши йигирма бешларда хомиладор аёл ичкарига кириб Нозимага беписандларча қараган холда Ботирга суйкалди — Ботир ака уйга кетайлик нимагадир мазам бӯлмаяпти!
—Хуп хозир!—Ботир саросимага тушиб нима қилишини билолмай қолди,лекин ӯзини дарров қӯлга олди— да танишинглар бу мени хотиним Нозима!
—Оқ халатли аёл Нозимага шундай ӯқрайиб қарадики гуё уни кӯзлари тешиб юборгудек эди— Нозима бу мени бӯлажак хотиним Дилором Диля— биз яқинда фарзандли бӯламиз!
Қолган гапларни уйга борганда гаплашамиз!
—Нозима бир Ботирга бир уни қаршисида қорнини ушлаб кӯз кӯз қилаётган хонимчага қарадида ӯрнидан шарт туриб хӯнграганча йиғлаб эшикдан ӯкдек отилиб чиқиб кетди— Ботир— Нозима шошма! ,—деганча қолаверди.
—Орадан саккиз йил ӯтди Нозима тӯрт боласини кечки салқинда уйларидан унча узоқ бӯлмаган ,, дам олиш "масканида айлантириб юрганди ногаҳон ӯриндиқларни бирида ӯтирган Ботирга кӯзи тушди. — Нозима индамай ӯтиб кетишни ӯзига эп кӯрмадида Ботирга салом берди. — Ваалейкум ассалом!— Нозима яхши юрипсанми?— сени учратаман,деб ӯйламагандим— мен хам ӯзингиз яхшимисиз? Ботир ака?
—Болаларингни айлантиргани чиқан экансанда?— ха булар шунга одатланишган ,хар куни кечки пайт айланамиз тозза хавода.
— Кӯп болали она бӯлипсанку?— шунақа Нозима кулди уни юзидаги қувончидан нақадар бахтли эканлигини билиш қийин бӯлмади Ботирга!— буниси каттаси Илхомжон бу йил учинчи синфга боради. — Нозима болаларини Ботирга таништирди,— демак бу эрини ӯғли Ботирни кӯнглидан биринчи шу гап ӯтди. Буниси Икромжон олти ёш, Шоҳжахон тӯрт ёш, Шоҳруҳ энди иккига тӯлади. — Сизникиларам катта бӯлиб қолишгандир?
—Йӯқ Нозима ӯшанда Диля мени алдаган экан, кимлардандир ортирган боласини мени бӯйнимга илса мен ишонибман кейинчалик хаммаси аниқ бӯлди .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30🔥2😁1
— Мен Дилядан ажрашиб бошқа биттасига уйландим кейин хотиним билан келишиб, туғруқхонага ташлаб кетган болани асраб олиб катта қилияпман ана у мени ӯғлим! Ботир болалар орасида ӯйнаётган болани кӯрсатди ,лекин хотиним болага унча кӯнгли йӯқ хаётим хаминқа дар. Ботир хаётини Нозимага гапириб берди.— Ӯзидан фарзанд бӯлмаслигини била туриб, буни Нозимадан яширганини, Диляни қармоғига илиниб қолиб кейин пушаймон қилганлигини бунинг учун Нозимадан кечирим сӯрашини юз истиҳола билан айтди. Улар анчагача худди қадрдон дӯстлардек гаплашиб ӯтиришди.
—Ойижон энди кетайлик!— дадам ишдан келиб велигимни тузатиб бераман дегандилар Илхомжон Нозимани қӯлидан тортқилади— хӯп болажоним қани ӯйнаб бӯлдиларингми? кетдик Нозима ӯрнидан туриб болаларини қӯлидан етаклади.— Энди борайлик дадамиз ҳам ишдан чарчаб келадилар ишлари оғир! Ички ишларда терговчи бӯлиб ишлайдилар!
Ботир тӯрт ӯғилни етаклаб кетаётган Нозимани орқасидан ҳавас билан термулиб қараб қолди. — Уни ич этини пушаймонлик деган дард кемириб адо қилаётганди.
Тамом.
Рухсора Раҳимова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
—Ойижон энди кетайлик!— дадам ишдан келиб велигимни тузатиб бераман дегандилар Илхомжон Нозимани қӯлидан тортқилади— хӯп болажоним қани ӯйнаб бӯлдиларингми? кетдик Нозима ӯрнидан туриб болаларини қӯлидан етаклади.— Энди борайлик дадамиз ҳам ишдан чарчаб келадилар ишлари оғир! Ички ишларда терговчи бӯлиб ишлайдилар!
Ботир тӯрт ӯғилни етаклаб кетаётган Нозимани орқасидан ҳавас билан термулиб қараб қолди. — Уни ич этини пушаймонлик деган дард кемириб адо қилаётганди.
Тамом.
Рухсора Раҳимова.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20🔥4👍2
#Oʻtkinchi дунё
#No_1
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Уфф ойи, яна шу гапми?
Қачон қарама пулни тежаб ишлатиш керак, даданг узоқда..
Бошқа гапни хам биласизми?
Мунира минғиллади.
—Тежаб ишлатсак, ўзимга нарса қилиб олганим йўқ, сепингни қилиш керак, ортингдан синглинг хам тайёр.
Латофатни жахли чиқди.
—Ахир бизни хам хаққимиз борку ойи. Бошқа қизлардек яшашга. Қўлимиздан келганча ишлаб пул топамиз, тийинигача олиб оласиз.
Мунира тўлиб турган эди, аламини чиқарди.
—Кўп гапирма. Хамма ишни қилиб ишинга жўна.
—Мен бугун мактабга бормоқчи эдим.
—Мактаб сени қорнингни боқиб қўймайди. Асабимни бузма, мен бугун смендаман. Сен ишдан келиб овқатларни қилиб тайёрла.
Латофат сумкасини олиб чиқиб кетди. Мунира ғудуранганча ортидан гапириб қолди
Тез ишини қилдида, ишга шошди.
🌿🌿🌿
—Дадаси, ишингиз ўхшамаса тез қайтинг. Нима қиласиз умрингизни ўтказиб? Буёқда қизларингиз тайёр. Мунира мактабни тамомлайди, совчилар келяпти.
Латофат, Содиқга қўнғироқ қилди
—Бораман, билетга пул қилиб олай. Бу ерда иш яхши эмас, қўшнилар бирга қайтамиз деб турибмиз.
—Фойдаси йўқда бекордан юришни. Келсангиз шу ерда хам иш ўшанча, чиқиб ишласангиз хам харна бўлади.
—Тез кунда бораман. Бу ерда бизни ишлатиб, пулимизни бермаяпти. Бизни алдаб кетишяпти.
🌿🌿🌿
—Муниса, анави ишхонадаги Жамшид нима деди?
Мунира, Мунисани олдига ўтирди.
—Сени сўради. Севиб қолганмуш ўргилдим..
Муниса энса қотирди.
—Ростданми?
Мунирани кўзлари чақнади.
—Ха тинчликми? Туришингиз бўлакча?
Муниса қошини учирди.
—Э боре, сенга гапириб хам бўлмайди.
Мунира, ўрнидан туриб чиқиб кетди.
—Сен қизда бир гап бор...
Муниса ортидан жилмайди.
#No_1
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Уфф ойи, яна шу гапми?
Қачон қарама пулни тежаб ишлатиш керак, даданг узоқда..
Бошқа гапни хам биласизми?
Мунира минғиллади.
—Тежаб ишлатсак, ўзимга нарса қилиб олганим йўқ, сепингни қилиш керак, ортингдан синглинг хам тайёр.
Латофатни жахли чиқди.
—Ахир бизни хам хаққимиз борку ойи. Бошқа қизлардек яшашга. Қўлимиздан келганча ишлаб пул топамиз, тийинигача олиб оласиз.
Мунира тўлиб турган эди, аламини чиқарди.
—Кўп гапирма. Хамма ишни қилиб ишинга жўна.
—Мен бугун мактабга бормоқчи эдим.
—Мактаб сени қорнингни боқиб қўймайди. Асабимни бузма, мен бугун смендаман. Сен ишдан келиб овқатларни қилиб тайёрла.
Латофат сумкасини олиб чиқиб кетди. Мунира ғудуранганча ортидан гапириб қолди
Тез ишини қилдида, ишга шошди.
🌿🌿🌿
—Дадаси, ишингиз ўхшамаса тез қайтинг. Нима қиласиз умрингизни ўтказиб? Буёқда қизларингиз тайёр. Мунира мактабни тамомлайди, совчилар келяпти.
Латофат, Содиқга қўнғироқ қилди
—Бораман, билетга пул қилиб олай. Бу ерда иш яхши эмас, қўшнилар бирга қайтамиз деб турибмиз.
—Фойдаси йўқда бекордан юришни. Келсангиз шу ерда хам иш ўшанча, чиқиб ишласангиз хам харна бўлади.
—Тез кунда бораман. Бу ерда бизни ишлатиб, пулимизни бермаяпти. Бизни алдаб кетишяпти.
🌿🌿🌿
—Муниса, анави ишхонадаги Жамшид нима деди?
Мунира, Мунисани олдига ўтирди.
—Сени сўради. Севиб қолганмуш ўргилдим..
Муниса энса қотирди.
—Ростданми?
Мунирани кўзлари чақнади.
—Ха тинчликми? Туришингиз бўлакча?
Муниса қошини учирди.
—Э боре, сенга гапириб хам бўлмайди.
Мунира, ўрнидан туриб чиқиб кетди.
—Сен қизда бир гап бор...
Муниса ортидан жилмайди.
❤85👍17🔥9
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_2
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Мунира, биласан сенда кўнглим бор. Агар хўп десанг, сенга совчи юбормоқчиман.
Жамшид, тушлик пайти Мунирани йўлини тўсди
—Мен билмайман. Уйдагилар хал қилишади.
Мунира ерга қаради.
—Ундай бўлса, эртага онангиз кундузги исмен эмас. Онам борса бўлади.
Жамшид, Мунирага термулди.
—Майли, мен борақолай. Ишларим қолиб кетди
Мунира, Жамшидни айланиб ўтиб кетди.
Мунирани юраги қинидан чиқай деди.
💫💫💫💫
—Ойи, бугун уйдамисиз.
Мунира мактабга кетар олди сўради.
—Ха уйдаман. Сен хам тез қайтиб кел, уйда иш кўп. Ўзи боришинг хам кўпам шарт эмас, битириб кетасан икки ой қолди.
Латофатни жахли чиқди
—Ойи, ўзи қачондан буён энди кетяпман. Мунис тез-тез боради, унга индамайсиз.
—Кўп гапирма. Келиб хамир қориб, нон ёпасан. Кечга қолсанг хам ўзинг қийналасан мени ишим йўқ.
Латофат, белидаги фартукни ечиб сўрига ташлади.
—Хўп ойи. Келиб ўзим қиламан.
Мунира, индамай кўчага чиқиб кетди.
💫💫💫💫
—Ўғлимни яхши танийсиз, бир жойда ишлайсизлар. Сизни қизингизни ёқтириб қолибди, шунга бир маслахат қилиб, ёшларни кўнглига қараб йўл тутсак дегандик.
Зохида секин гап бошлади.
—Нима, мени қизим хам ёқтирарканми ўғлингизни?
Мени қора ишчига берадиган қизим йўқ. Манзилда адашибсиз.
Овозини баландлаб гапирди
—Қизишманг синглим. Ўғил болани моли кўчада, секин аста ишлари ўхшаб кетади хали. Акалари бор, қараб туришмайди.
—Менга акаларини қўлига қараб ўтирадиган куёв керакмас
Латофат, чўрт кесди.
—Қизишманг, биз хам сиз ўйлаганчалик қўли юпқа одам эмасмиз. Ўзингизни хам ошиб кетган жойингиз йўқ, кўриб турибман. Хали қизингизни бойга бериб, бахтли бўлишини хам кўраман.
Зохида ўрнидан туриб, ташқарига чиқиб кетди.
—Кўрасан хали, қанақа жойга беришимни...
Латофат асабий бақирганча қолди.
#No_2
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Мунира, биласан сенда кўнглим бор. Агар хўп десанг, сенга совчи юбормоқчиман.
Жамшид, тушлик пайти Мунирани йўлини тўсди
—Мен билмайман. Уйдагилар хал қилишади.
Мунира ерга қаради.
—Ундай бўлса, эртага онангиз кундузги исмен эмас. Онам борса бўлади.
Жамшид, Мунирага термулди.
—Майли, мен борақолай. Ишларим қолиб кетди
Мунира, Жамшидни айланиб ўтиб кетди.
Мунирани юраги қинидан чиқай деди.
💫💫💫💫
—Ойи, бугун уйдамисиз.
Мунира мактабга кетар олди сўради.
—Ха уйдаман. Сен хам тез қайтиб кел, уйда иш кўп. Ўзи боришинг хам кўпам шарт эмас, битириб кетасан икки ой қолди.
Латофатни жахли чиқди
—Ойи, ўзи қачондан буён энди кетяпман. Мунис тез-тез боради, унга индамайсиз.
—Кўп гапирма. Келиб хамир қориб, нон ёпасан. Кечга қолсанг хам ўзинг қийналасан мени ишим йўқ.
Латофат, белидаги фартукни ечиб сўрига ташлади.
—Хўп ойи. Келиб ўзим қиламан.
Мунира, индамай кўчага чиқиб кетди.
💫💫💫💫
—Ўғлимни яхши танийсиз, бир жойда ишлайсизлар. Сизни қизингизни ёқтириб қолибди, шунга бир маслахат қилиб, ёшларни кўнглига қараб йўл тутсак дегандик.
Зохида секин гап бошлади.
—Нима, мени қизим хам ёқтирарканми ўғлингизни?
Мени қора ишчига берадиган қизим йўқ. Манзилда адашибсиз.
Овозини баландлаб гапирди
—Қизишманг синглим. Ўғил болани моли кўчада, секин аста ишлари ўхшаб кетади хали. Акалари бор, қараб туришмайди.
—Менга акаларини қўлига қараб ўтирадиган куёв керакмас
Латофат, чўрт кесди.
—Қизишманг, биз хам сиз ўйлаганчалик қўли юпқа одам эмасмиз. Ўзингизни хам ошиб кетган жойингиз йўқ, кўриб турибман. Хали қизингизни бойга бериб, бахтли бўлишини хам кўраман.
Зохида ўрнидан туриб, ташқарига чиқиб кетди.
—Кўрасан хали, қанақа жойга беришимни...
Латофат асабий бақирганча қолди.
❤76🔥14🤔9👍4
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_3
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Нима бўлди она?
Кечки пайт, уйга тошиқиб келган Жамшид Зохидани тунд қиёфасидан хайрон бўлди.
—Топган қизинг қурсин. Онаси ғирт жодугарни ўзи экану.
Зохида бошини ушлаб гапирди.
—Нега, тинчликми?
Жамшид, Зохидани олдига ўтирди.
—Нима эмуш. Биз камбағал эканмиз, қизини бой оилага бераркан.
—Майли ойи сиқилманг, Мунира жуда яхши қиз, онаси сал характери оғир. Ишхонада хам ким бўлса, жанжаллашиб юради.
—Онасини кўриб қизини ол деган болам. Қизи хам ўзидан ортиб қаёққа борарди.
—Ойи, Мунирани яхши биламан.
Онасига тортмаган.
Жамшид маъюс гапирди.
—Майли, хафа бўлма болам. Хали ундан зўрини олиб бераман. Шу қилгани учун, ўша маҳалладан келин топмасамми...
Зохида, қатъий гапирди
—Ойи, балки яна бир бориб кўрарсиз?
—Хеч қачон. Мен у остонага қадам босмайман. Хали пушаймон қилади, қизини бермаганига.
Жамшид, ойисини гапидан кейин индамай, хонасига кириб кетди.
💫💫💫💫
—Энди уйимга қаёқдаги гадайваччалар келади шекили.
Товба, ўтиб тошиб ўша Жамшиддан келибди.
Латофат, дийдиё қилиб гапирди.
—Ойи, Жамшид яхши йигит. Уни устига опамни севади, опам хам бефарқ эмас, сиз уларга қаршилик қилманг.
Муниса, зарда қилди
—Ха сени йўлинг очилиши керакда, шунга ўша гадойга опангни бериб юборишим керак тўғрими?
—Ойи, улар гадой эмас. Биздан кўра яхши яшашади. Мени йўлимни очилишини сиз ўйламай қўяқолинг, мени хали режаларим кўп.
Ўзи сиз билан гаплашиб бўлмай қолди.
Муниса, жахл билан ўрнидан турди.
—Қоч, бор қочиб кет ёнимдан. Сенларга она керак эмас, сенларга кўчадагилар керак.
Латофат бақириб йиғлашга тушди
—Хозир йиғлайдиган гап бўлдими? Ишдан чарчаб келамиз, уйга келсак асабимизни тамом қиласиз, сизга нима етмаяпти ўзи?
Муниса бақириб ташқарига чиқиб кетди .
—Уф жонимга тегди. Бу уйга келган келинни хам шўри. Бечора қизга кун кўрсатмайди хали бу кетиши бўлса.
Мунира ғудуранганча хонасига йўл олди.
#No_3
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Нима бўлди она?
Кечки пайт, уйга тошиқиб келган Жамшид Зохидани тунд қиёфасидан хайрон бўлди.
—Топган қизинг қурсин. Онаси ғирт жодугарни ўзи экану.
Зохида бошини ушлаб гапирди.
—Нега, тинчликми?
Жамшид, Зохидани олдига ўтирди.
—Нима эмуш. Биз камбағал эканмиз, қизини бой оилага бераркан.
—Майли ойи сиқилманг, Мунира жуда яхши қиз, онаси сал характери оғир. Ишхонада хам ким бўлса, жанжаллашиб юради.
—Онасини кўриб қизини ол деган болам. Қизи хам ўзидан ортиб қаёққа борарди.
—Ойи, Мунирани яхши биламан.
Онасига тортмаган.
Жамшид маъюс гапирди.
—Майли, хафа бўлма болам. Хали ундан зўрини олиб бераман. Шу қилгани учун, ўша маҳалладан келин топмасамми...
Зохида, қатъий гапирди
—Ойи, балки яна бир бориб кўрарсиз?
—Хеч қачон. Мен у остонага қадам босмайман. Хали пушаймон қилади, қизини бермаганига.
Жамшид, ойисини гапидан кейин индамай, хонасига кириб кетди.
💫💫💫💫
—Энди уйимга қаёқдаги гадайваччалар келади шекили.
Товба, ўтиб тошиб ўша Жамшиддан келибди.
Латофат, дийдиё қилиб гапирди.
—Ойи, Жамшид яхши йигит. Уни устига опамни севади, опам хам бефарқ эмас, сиз уларга қаршилик қилманг.
Муниса, зарда қилди
—Ха сени йўлинг очилиши керакда, шунга ўша гадойга опангни бериб юборишим керак тўғрими?
—Ойи, улар гадой эмас. Биздан кўра яхши яшашади. Мени йўлимни очилишини сиз ўйламай қўяқолинг, мени хали режаларим кўп.
Ўзи сиз билан гаплашиб бўлмай қолди.
Муниса, жахл билан ўрнидан турди.
—Қоч, бор қочиб кет ёнимдан. Сенларга она керак эмас, сенларга кўчадагилар керак.
Латофат бақириб йиғлашга тушди
—Хозир йиғлайдиган гап бўлдими? Ишдан чарчаб келамиз, уйга келсак асабимизни тамом қиласиз, сизга нима етмаяпти ўзи?
Муниса бақириб ташқарига чиқиб кетди .
—Уф жонимга тегди. Бу уйга келган келинни хам шўри. Бечора қизга кун кўрсатмайди хали бу кетиши бўлса.
Мунира ғудуранганча хонасига йўл олди.
❤73👍27🔥13
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙 ХАЙРЛИ ТУН ✨
Қалбингиздаги ёруғлик сўнмасин,
Умид қилишдан, чиройли ният билан яшашдан тўхтаманг.🙏
Хар нафасда Аллох мехрини кўриш ва унга шукур қилиш бахтини тилайман сизга.
🌙🌹ҲАЙИТ ОҚШОМИНГИЗ ХУЗУРЛИ ВА БАРОКАТЛИ ЎТСИН ДИНДОШИМ!!!
Қалбингиздаги ёруғлик сўнмасин,
Умид қилишдан, чиройли ният билан яшашдан тўхтаманг.🙏
Хар нафасда Аллох мехрини кўриш ва унга шукур қилиш бахтини тилайман сизга.
🌙🌹ҲАЙИТ ОҚШОМИНГИЗ ХУЗУРЛИ ВА БАРОКАТЛИ ЎТСИН ДИНДОШИМ!!!
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ.
Азизларим, мана НАВРЎЗ айёмини хам қарши олдик,
Алҳамдулиллаҳ..!
Янгиланиш ва орзулар тимсоли - НАВРЎЗ тонггини ўзгача сурур билан кутиб олайлик... Яқинларингиз ва болаларга хуш кайфият улашинг... Ушбу кунда барчага шодлик ва шукроналик хамрох бўлсин!
Аллоҳ ҳаммамизга барокатли, ҳайрли амалларга тўла умр, барча яқинларимизга сихат - саломатлик, хонадонларимизга файз, ризқимизга кенглик, оилаларимизга хотиржамлик, беморларга комил шифо ва қалбларимизга иймон ҳаловати ва бахор гўзаллигини ато этсин. Кунларимиз сўраганимиздан ҳам зиёда бўлсин!!
НАВРЎЗ МУБОРАК АЗИЗЛАР !
Азизларим, мана НАВРЎЗ айёмини хам қарши олдик,
Алҳамдулиллаҳ..!
Янгиланиш ва орзулар тимсоли - НАВРЎЗ тонггини ўзгача сурур билан кутиб олайлик... Яқинларингиз ва болаларга хуш кайфият улашинг... Ушбу кунда барчага шодлик ва шукроналик хамрох бўлсин!
Аллоҳ ҳаммамизга барокатли, ҳайрли амалларга тўла умр, барча яқинларимизга сихат - саломатлик, хонадонларимизга файз, ризқимизга кенглик, оилаларимизга хотиржамлик, беморларга комил шифо ва қалбларимизга иймон ҳаловати ва бахор гўзаллигини ато этсин. Кунларимиз сўраганимиздан ҳам зиёда бўлсин!!
НАВРЎЗ МУБОРАК АЗИЗЛАР !
❤4
Хонага ғазаб билан қизни судраб кирган йигит, қизни хона ичига жаҳл билан итариб, эшикни қулфлади.
— Бу нима қилганингиз?
Кимсиз ўзи - қиз дудуқланишни бошлади. Қўли билан ортга тисарилиш баробарида.
— Мени кимлигим эмас, ҳозир сени кимлигинг муҳим - йигит қизга яқинлашиб, оёғидан тортиб, ётоққа отиб юборди. Зарб билан йиқилган қиз бир лаҳза шошиб қолди.
— Кимсиз ўзи?
Нима истайсиз? Агар пул керак бóлса ҳоҳлаганингизча бераман - қиз титраб, қалтираганча унга яқинлашиб бораётган йигитга гапирди.
Йигит ҳеч бир созсиз қўлини реминига узатаркан қизни совуқ тер босиб, қаерга қочишни билмай қолди.
— Аканг ва дадажонинг пулни вақтида бермаган бóлса, сен қаердан топиб келардинг?
Кўп ҳам қаршилик қилма.
Отанг нима бўлди деса...
— Бу нима қилганингиз?
Кимсиз ўзи - қиз дудуқланишни бошлади. Қўли билан ортга тисарилиш баробарида.
— Мени кимлигим эмас, ҳозир сени кимлигинг муҳим - йигит қизга яқинлашиб, оёғидан тортиб, ётоққа отиб юборди. Зарб билан йиқилган қиз бир лаҳза шошиб қолди.
— Кимсиз ўзи?
Нима истайсиз? Агар пул керак бóлса ҳоҳлаганингизча бераман - қиз титраб, қалтираганча унга яқинлашиб бораётган йигитга гапирди.
Йигит ҳеч бир созсиз қўлини реминига узатаркан қизни совуқ тер босиб, қаерга қочишни билмай қолди.
— Аканг ва дадажонинг пулни вақтида бермаган бóлса, сен қаердан топиб келардинг?
Кўп ҳам қаршилик қилма.
Отанг нима бўлди деса...
❤22👍3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#retro
НОЗЛАНАЖАКДИР...
📝Жуманиёз Жабборов сўзи
🎼Анор Назаров мусиқаси
🎤“Файёд” гуруҳи ижроси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
НОЗЛАНАЖАКДИР...
📝Жуманиёз Жабборов сўзи
🎼Анор Назаров мусиқаси
🎤“Файёд” гуруҳи ижроси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
Бахт,
Янгиланиш,
Яшариш,
Кайфият,
Орзу,
Умид,
Имконият,
Ният,
Дуо,
Ҳаммаси сиздан бошланади!🥳🤩
Сиз борсизку бу дунёни гўзаллик тарк этмайди,
сиз борсизки мўъжизалар қанот қоқади,
сиз борсизки ҳаёт давом этади, сиз борсизку хонадонингиз нурга тўлади,
сиз борсизки муҳаббат яшайди,
сиз борсизку байрам бўлади...😇🥰
Сиз бор...
Мен бор...
У бор...
Улар бор...
Доим хаёт мунаввар азизим!
Хайрли кун!
Янгиланиш,
Яшариш,
Кайфият,
Орзу,
Умид,
Имконият,
Ният,
Дуо,
Ҳаммаси сиздан бошланади!🥳🤩
Сиз борсизку бу дунёни гўзаллик тарк этмайди,
сиз борсизки мўъжизалар қанот қоқади,
сиз борсизки ҳаёт давом этади, сиз борсизку хонадонингиз нурга тўлади,
сиз борсизки муҳаббат яшайди,
сиз борсизку байрам бўлади...😇🥰
Сиз бор...
Мен бор...
У бор...
Улар бор...
Доим хаёт мунаввар азизим!
Хайрли кун!
❤4
ҚИЛМИШ ҚИДИРМИШ...
ОЛЛОХ ХЕЧ БИР ИШНИ ЖАВОБСИЗ ҚОЛДИРМАГАЙ...
Одил шифохонага бош шифокор бўлди-ю ўзгарди.
Қўлида ишлайдиган ҳамширасини ёқтириб қолди. Малика биргина ўғли билан ёлғиз ўзи яшар эди. Турмуш ўртоғи бевақт оламдан кўз юмган эди. Одилга бу жуда қўл келди. Тез-тез хонасига чақиртириб, унга енгил топшириқлар юклай бошлади. Имкон борича ўзининг хонасидаги хужжатни тўғрилаш ишларини буюрди. Иш давомида унинг кўнглини олишга харакат қилди. Хотини эса кўнглига жуда хунук кўриниб кетди. Қани Маликани кўнглини забт эта олсам хаёл қила бошлади Одил, Маликани аёли ўрнига қўя бошлади. Уч нафар фарзанднинг отаси бўлган Одил қирқ бешдан ўтиб элликка яқин келганида айниди қолди. Хотинни иккита қилмоқчи ҳам бўлди, лекин аёлининг акаларидан қўрқди, чунки унинг бош шифокор бўлишига айнан аёлининг акалари сабабчи бўлган эди. Кўп вақт ўтмай, Маликанинг кўнглини забт эта олди.
Малика, сиз меникисиз, сизсиз менга хаёт қоронғу. Одил ака ундай деманг, ахир сизни оилангиз борку!
Э ўша оиласини ҳам, зерикдим ўша хотиннинг машмаларидан, уйга боришим билан бош оғриқ бошланади. Ахир мен ҳам яхши яшашга хаққим борку!
Тўғри айтасиз, лекин Фарида опа эшитиб қолгудек бўлса, иккимизга ҳам яхши бўлмайди.
Билса билсин, тўйдим ундай хаетдан, ўзи билиб қолмасидан аввалроқ ўзим айтмоқчи бўлиб турибман.
Уларнинг сухбати тугаб улгурмасидан, эшик очилиб аёли Фарида кўринди.
- Дадаси, бу нима қилганингиз? Ахир сизга нима ёмонлик қилган эдим.
Фарида... Фарида..., -Фарида эрининг чақириғига ҳам қулоқ тутмади, эшикни ёпиб ортига бурилиб кетди.
Вой энди нима бўлади Одил ака? - деди Малика устига чойшабни тортиб.
Хеч нима қилмайди, сен куйинма Маликам, яхши бўлди қайтанга билгани, энди болалари учун сабр қилади ёки бўлмаса ана катта кўча, мақтанчоқ акалари боқиб олаверади.
Фарида эриниг хиёнатини кўтара олмади. Дунёларга сиғмай кетди бечора. Бутун борлиғича севар эди уни. Эрининг унга қилган инсофсизлигига чидай олмади. Оғир касал бўлиб ётиб қолди. Одил эса бирорта шифокорга тузукроқ кўрсатмади ҳам...
Акалари келиб шифокорга олиб кетмоқчи бўлганида, Фарида эрининг қилмишини уларга айтмади ҳам.
- Нима мен ўз хотинимни ўзим кўрсата олмайманми? Ўзим ҳам шифокорман ахир, сингилларингни бўлгани шу, тез орада соғайиб кетади, -деб Одил Фариданинг акаларини кузатиб қўйди хар гал. Дард ўз сўзини айтди, бора-бора оғирлашиб бораётган касаллик уни ажал домига олиб борди. Касалхонада жон берди. Катта қизи яҳши хонадонга келин бўлиб улгурган эди, лекин уйда қолган бир қиз бир ўғли етим қолди. Одил эса, хотинининг ўлимидан атиги бир икки ойгина куйинди холос.
Фариданинг ўлимига ҳам бир икки ой бўлиб улгурмасидан, уйланиш харакатига тушди Одил.
- Кирсам майлими? - юз кўзларига атир упа суртган алламбало кийим кийиб олган Малика хонага кирди.
- Ие келинг Маликахон. Бугун жа очилиб кетибсизми? - хушомадни жойига қўйди Одил, - бу ерга ўтиринг деганча стол атрофидаги стуллардан бирини қўллари билан тўғрилаб жой кўрсатди.
- Ассалому алайкум Одил ака, яҳшимисиз, - мулойимгина қилиб саломлашди Малика ва Одил кўрсатган стулга ўтирди.
Иккиси ҳам хаяжонда, Маликанинг тепасида турганча унинг чиройли юзларига термулганча бир вақт жим бўлиб қолди.
- Чақиртирган экансиз, - жимликни бузди Малика.
- Ха, ха, чақирган эдим, - дедида яна бир муддат хеч нима демай, Маликанинг тўғрисига ўтиб, чўкка тушиб ўтирди ва унинг қўлларини ушлаганча, унинг юзларига тик боқиб,
- Малика сизни яхши кўраман, сизга уйланмоқчиман, менга тегишга розимисиз?
Кутилмаган таклифдан, хайрон қотди Малика, икки юзи қизарди Маликанинг.
- Одддил ака, ахир...
- Нима ахир?- ўрнидан туриб кетди Одил. Хона бўйлаб у ёқдан бу ёққа юра бошлади.
- Келинойимни жанозаларига ҳам хали икки ой ҳам бўлиб улгурмадику!
- Нима қилибди бўлмаган бўлса, нима мен сўққабош бўлиб юраверишим керакми, айтинг! Ўлган ўлдида, яна қанча аза тутишим керак?
- Ҳа энди, хеч бўлмаса йил ошиларигача сабр қилсакмикин...
Давоми 9:00 да
ОЛЛОХ ХЕЧ БИР ИШНИ ЖАВОБСИЗ ҚОЛДИРМАГАЙ...
Одил шифохонага бош шифокор бўлди-ю ўзгарди.
Қўлида ишлайдиган ҳамширасини ёқтириб қолди. Малика биргина ўғли билан ёлғиз ўзи яшар эди. Турмуш ўртоғи бевақт оламдан кўз юмган эди. Одилга бу жуда қўл келди. Тез-тез хонасига чақиртириб, унга енгил топшириқлар юклай бошлади. Имкон борича ўзининг хонасидаги хужжатни тўғрилаш ишларини буюрди. Иш давомида унинг кўнглини олишга харакат қилди. Хотини эса кўнглига жуда хунук кўриниб кетди. Қани Маликани кўнглини забт эта олсам хаёл қила бошлади Одил, Маликани аёли ўрнига қўя бошлади. Уч нафар фарзанднинг отаси бўлган Одил қирқ бешдан ўтиб элликка яқин келганида айниди қолди. Хотинни иккита қилмоқчи ҳам бўлди, лекин аёлининг акаларидан қўрқди, чунки унинг бош шифокор бўлишига айнан аёлининг акалари сабабчи бўлган эди. Кўп вақт ўтмай, Маликанинг кўнглини забт эта олди.
Малика, сиз меникисиз, сизсиз менга хаёт қоронғу. Одил ака ундай деманг, ахир сизни оилангиз борку!
Э ўша оиласини ҳам, зерикдим ўша хотиннинг машмаларидан, уйга боришим билан бош оғриқ бошланади. Ахир мен ҳам яхши яшашга хаққим борку!
Тўғри айтасиз, лекин Фарида опа эшитиб қолгудек бўлса, иккимизга ҳам яхши бўлмайди.
Билса билсин, тўйдим ундай хаетдан, ўзи билиб қолмасидан аввалроқ ўзим айтмоқчи бўлиб турибман.
Уларнинг сухбати тугаб улгурмасидан, эшик очилиб аёли Фарида кўринди.
- Дадаси, бу нима қилганингиз? Ахир сизга нима ёмонлик қилган эдим.
Фарида... Фарида..., -Фарида эрининг чақириғига ҳам қулоқ тутмади, эшикни ёпиб ортига бурилиб кетди.
Вой энди нима бўлади Одил ака? - деди Малика устига чойшабни тортиб.
Хеч нима қилмайди, сен куйинма Маликам, яхши бўлди қайтанга билгани, энди болалари учун сабр қилади ёки бўлмаса ана катта кўча, мақтанчоқ акалари боқиб олаверади.
Фарида эриниг хиёнатини кўтара олмади. Дунёларга сиғмай кетди бечора. Бутун борлиғича севар эди уни. Эрининг унга қилган инсофсизлигига чидай олмади. Оғир касал бўлиб ётиб қолди. Одил эса бирорта шифокорга тузукроқ кўрсатмади ҳам...
Акалари келиб шифокорга олиб кетмоқчи бўлганида, Фарида эрининг қилмишини уларга айтмади ҳам.
- Нима мен ўз хотинимни ўзим кўрсата олмайманми? Ўзим ҳам шифокорман ахир, сингилларингни бўлгани шу, тез орада соғайиб кетади, -деб Одил Фариданинг акаларини кузатиб қўйди хар гал. Дард ўз сўзини айтди, бора-бора оғирлашиб бораётган касаллик уни ажал домига олиб борди. Касалхонада жон берди. Катта қизи яҳши хонадонга келин бўлиб улгурган эди, лекин уйда қолган бир қиз бир ўғли етим қолди. Одил эса, хотинининг ўлимидан атиги бир икки ойгина куйинди холос.
Фариданинг ўлимига ҳам бир икки ой бўлиб улгурмасидан, уйланиш харакатига тушди Одил.
- Кирсам майлими? - юз кўзларига атир упа суртган алламбало кийим кийиб олган Малика хонага кирди.
- Ие келинг Маликахон. Бугун жа очилиб кетибсизми? - хушомадни жойига қўйди Одил, - бу ерга ўтиринг деганча стол атрофидаги стуллардан бирини қўллари билан тўғрилаб жой кўрсатди.
- Ассалому алайкум Одил ака, яҳшимисиз, - мулойимгина қилиб саломлашди Малика ва Одил кўрсатган стулга ўтирди.
Иккиси ҳам хаяжонда, Маликанинг тепасида турганча унинг чиройли юзларига термулганча бир вақт жим бўлиб қолди.
- Чақиртирган экансиз, - жимликни бузди Малика.
- Ха, ха, чақирган эдим, - дедида яна бир муддат хеч нима демай, Маликанинг тўғрисига ўтиб, чўкка тушиб ўтирди ва унинг қўлларини ушлаганча, унинг юзларига тик боқиб,
- Малика сизни яхши кўраман, сизга уйланмоқчиман, менга тегишга розимисиз?
Кутилмаган таклифдан, хайрон қотди Малика, икки юзи қизарди Маликанинг.
- Одддил ака, ахир...
- Нима ахир?- ўрнидан туриб кетди Одил. Хона бўйлаб у ёқдан бу ёққа юра бошлади.
- Келинойимни жанозаларига ҳам хали икки ой ҳам бўлиб улгурмадику!
- Нима қилибди бўлмаган бўлса, нима мен сўққабош бўлиб юраверишим керакми, айтинг! Ўлган ўлдида, яна қанча аза тутишим керак?
- Ҳа энди, хеч бўлмаса йил ошиларигача сабр қилсакмикин...
Давоми 9:00 да
❤63🌚6🔥3
- Йўқ мен сабр қилмайман, сизсиз бир кун ҳам яшай олмайман, нега тушунмайсиз Маликам?
- Тушунаман Одил ака, фақат мен... Одамлар нима дейишаркан?
- Э тупурдим ўша одамларнинг гап сўзларига, мен ҳам одамман, мен ҳам яҳши яшашга хақлима......
н!
Шундай дейсизку...., - Малика гапини тугатмасидан, Одил яна Маликанинг қаршисига тиз чўкди ва қўлларини яна ушлади, юзига босди.
Илтимос Маликам, менга турмушга чиқинг, нима истасангиз мухайё қиламан, хохласангиз ойни олиб бераман.
Нималар деяпсиз а Одил ака? Қўйинг бундай гапларни, майли сизга турмушга чиқишга розиман, фақат битта шартим бор, - дедида қўлларини Одилнинг қўллари орасидан тортиб олиб, ўрнидан турди.
- Айтинг гулим қандай шарт?
- Ўғлимни ўз ўғлингиздек кўрасиз, фарзандларингиз бизни камситишига йўл қўймайсиз, қонуний никохдан ўтамиз. Ҳа яна бир гап, ўзаро ишонч учун уйингизни ўғлимни номига хатлаб берасиз.
Мухаббат Одилнинг кўзларини кўр қилиб бўлган эди.
Хеч нима кўринмай турганди кўзига, ўз фарзанди зурриёти, ўғли борлигини унга ҳам асли уй кераклигини хис қилиб турган бўлсада, азалий орзуси ушалай деб турганда ховлини хисобга олиш кўнглига ҳам сиғмади.
- Бўпти мен розиман Маликам, сизни ҳамма айтганларингизга розиман, хўш энди менга турмушга чиқасизми? Ҳа.
Кичик даврада Одил билан Маликанинг никох тўйлари бўлиб ўтди. Одамлар бир икки ой гапиришди. Парво ҳам қилмади улар. Бир вақтлар машинани орқа ўриндиғида кетадиган Фариданинг ўрнида, энди Малика ястаниб олиб ишга кетар эди. Одил ўзини жуда бахтли хис қилар эди. Қўни қўшнилари, айрим таниш билишлари эса ундан юз ўгирган эди.
Унга нисбатан нафрат кўзи билан боқар эди.
Кун ўтди. Ой ўтди. Йил ўтди. Кунлар ўтгани сайин Малика борган сари ўзгариб борди. Ўн гулидан бир гули очилмасдан эрдан қолган Малика элликка кирган чол билан яшашни ўзига эп кўрмай қолди.
Одил ака кечга дугоналарим билан зиёфатимиз бор эди, шунга салгина кечроқ қоламан.
Болаларга кечки овқат нима бўлади?
Ана қизингизга айтинг, у ҳам эплай оладику, билмаса каттасини чақиринг, нима фақат мен учун керак эмассизку!
Эй нималар деяпсан Малика?
Хўш бормайми ўша зиёфатга? - жахл қилди Малика Одилга жавобан.
Майли борақол ўша зиёфатингга.
Малика борган сари ўзгариб борди, ўзига оро берадиган бўлиб қолди. Одилнинг фарзандларини қул қилиб ишлатди. Катта қиз ота уйига умуман келмай қўйди.
Иккинчи қизини ҳам бўйи етиб қолди. Унга келган совчиларга рад жавоби берилди. Сабаби, қизига сеп сидирға қилиш ўрнига Маликани кийинтирар, базму жамшидларга юборар эди. Авваллари ўзи хохлаб пул сарфласа, энди Маликадан қўрққанидан пул сарфлар эди. Шунда ёдига тушди Фарида.
Дадаси камроқ харж қилинг, қизимизни бўйи етиб қолди, унга сеп сидирға қилишимиз керак, бир пасда иккинчи қизингизни ҳам бўйи етиб қолади. Раҳматли аёлини ушбу сўзларини эслаб куйинди, "эссизгина аёлима, хечам ўзини ўйламас эди-я, болаларим дерди у, ўзига қарамай ҳам қўйганди бечора, мен уни гап сўзларини ортиқча хархашага чиқарибман а, мен нонкўр уни бесўнақай аёлга чиқарибман а" деб, кўп сиқилди.
Маликадан яшириб бироз пул йиғди ва опаси билан маслхатлашиб иккинчи қизининг сеп сидирғасини олди. Сепини йиққунча она сути оғзига келди. Хар гал опаси билан сеп йиғиш учун бозорга чиққанида, унинг қанчалик машаққат эканлиги хис қилди.
Оёқлари толиқиб чарчаб уйга келиб ўтирганида, яна Фарида ёдига тушди. У ҳам доим "чарчадим" дерди, "у ер бу ерим оғрияпти" дерди. Мана бугун Одил ҳам ўша оғриқларни хис қилиб ўтирибди. Унга осон эмаслигини пайқаб турибди. "Бечора аёлим а" деб аёлига куйинишидан бошқа чораси ҳам қолмаган эди.
Эплаб сиқтаб бир хонадонга иккинчи қизини ҳам узатди.
Бир куни ўғли Маликанинг ўғлини урганини куриб қолди. Хар қанча эхтиётлаб, Маликадан ўғлининг қилган ишини яширишга харакат қилмасин Малика барибир сезиб қолди. Одилни ўғлини урдиришга ундади. Илож қолмади Одилда, кенжа ўғлини, зурриётини икки юзига тарсаки туширди.
- Тушунаман Одил ака, фақат мен... Одамлар нима дейишаркан?
- Э тупурдим ўша одамларнинг гап сўзларига, мен ҳам одамман, мен ҳам яҳши яшашга хақлима......
н!
Шундай дейсизку...., - Малика гапини тугатмасидан, Одил яна Маликанинг қаршисига тиз чўкди ва қўлларини яна ушлади, юзига босди.
Илтимос Маликам, менга турмушга чиқинг, нима истасангиз мухайё қиламан, хохласангиз ойни олиб бераман.
Нималар деяпсиз а Одил ака? Қўйинг бундай гапларни, майли сизга турмушга чиқишга розиман, фақат битта шартим бор, - дедида қўлларини Одилнинг қўллари орасидан тортиб олиб, ўрнидан турди.
- Айтинг гулим қандай шарт?
- Ўғлимни ўз ўғлингиздек кўрасиз, фарзандларингиз бизни камситишига йўл қўймайсиз, қонуний никохдан ўтамиз. Ҳа яна бир гап, ўзаро ишонч учун уйингизни ўғлимни номига хатлаб берасиз.
Мухаббат Одилнинг кўзларини кўр қилиб бўлган эди.
Хеч нима кўринмай турганди кўзига, ўз фарзанди зурриёти, ўғли борлигини унга ҳам асли уй кераклигини хис қилиб турган бўлсада, азалий орзуси ушалай деб турганда ховлини хисобга олиш кўнглига ҳам сиғмади.
- Бўпти мен розиман Маликам, сизни ҳамма айтганларингизга розиман, хўш энди менга турмушга чиқасизми? Ҳа.
Кичик даврада Одил билан Маликанинг никох тўйлари бўлиб ўтди. Одамлар бир икки ой гапиришди. Парво ҳам қилмади улар. Бир вақтлар машинани орқа ўриндиғида кетадиган Фариданинг ўрнида, энди Малика ястаниб олиб ишга кетар эди. Одил ўзини жуда бахтли хис қилар эди. Қўни қўшнилари, айрим таниш билишлари эса ундан юз ўгирган эди.
Унга нисбатан нафрат кўзи билан боқар эди.
Кун ўтди. Ой ўтди. Йил ўтди. Кунлар ўтгани сайин Малика борган сари ўзгариб борди. Ўн гулидан бир гули очилмасдан эрдан қолган Малика элликка кирган чол билан яшашни ўзига эп кўрмай қолди.
Одил ака кечга дугоналарим билан зиёфатимиз бор эди, шунга салгина кечроқ қоламан.
Болаларга кечки овқат нима бўлади?
Ана қизингизга айтинг, у ҳам эплай оладику, билмаса каттасини чақиринг, нима фақат мен учун керак эмассизку!
Эй нималар деяпсан Малика?
Хўш бормайми ўша зиёфатга? - жахл қилди Малика Одилга жавобан.
Майли борақол ўша зиёфатингга.
Малика борган сари ўзгариб борди, ўзига оро берадиган бўлиб қолди. Одилнинг фарзандларини қул қилиб ишлатди. Катта қиз ота уйига умуман келмай қўйди.
Иккинчи қизини ҳам бўйи етиб қолди. Унга келган совчиларга рад жавоби берилди. Сабаби, қизига сеп сидирға қилиш ўрнига Маликани кийинтирар, базму жамшидларга юборар эди. Авваллари ўзи хохлаб пул сарфласа, энди Маликадан қўрққанидан пул сарфлар эди. Шунда ёдига тушди Фарида.
Дадаси камроқ харж қилинг, қизимизни бўйи етиб қолди, унга сеп сидирға қилишимиз керак, бир пасда иккинчи қизингизни ҳам бўйи етиб қолади. Раҳматли аёлини ушбу сўзларини эслаб куйинди, "эссизгина аёлима, хечам ўзини ўйламас эди-я, болаларим дерди у, ўзига қарамай ҳам қўйганди бечора, мен уни гап сўзларини ортиқча хархашага чиқарибман а, мен нонкўр уни бесўнақай аёлга чиқарибман а" деб, кўп сиқилди.
Маликадан яшириб бироз пул йиғди ва опаси билан маслхатлашиб иккинчи қизининг сеп сидирғасини олди. Сепини йиққунча она сути оғзига келди. Хар гал опаси билан сеп йиғиш учун бозорга чиққанида, унинг қанчалик машаққат эканлиги хис қилди.
Оёқлари толиқиб чарчаб уйга келиб ўтирганида, яна Фарида ёдига тушди. У ҳам доим "чарчадим" дерди, "у ер бу ерим оғрияпти" дерди. Мана бугун Одил ҳам ўша оғриқларни хис қилиб ўтирибди. Унга осон эмаслигини пайқаб турибди. "Бечора аёлим а" деб аёлига куйинишидан бошқа чораси ҳам қолмаган эди.
Эплаб сиқтаб бир хонадонга иккинчи қизини ҳам узатди.
Бир куни ўғли Маликанинг ўғлини урганини куриб қолди. Хар қанча эхтиётлаб, Маликадан ўғлининг қилган ишини яширишга харакат қилмасин Малика барибир сезиб қолди. Одилни ўғлини урдиришга ундади. Илож қолмади Одилда, кенжа ўғлини, зурриётини икки юзига тарсаки туширди.
❤59👍9🔥5🤔1
Ўғли дадасига хеч нима демади, индамай кўчага отилиб чиқиб кетди. Эртасига дадасига хат қолдириб кетди.Дадажон мендан хавотир олманг, дўстимнинг акаси Мурод билан Россияга ишлагани кетяпман, бу хонадонда бошқа яшай олмайман, ишлаб пул топиб, ўзимга бошқа уй сотиб олмагунимча қайтмайман". Одил хатни ўқиб хўнграб йиғлади.
Давоми 10:15 да
Давоми 10:15 да
❤23😢7🔥2
Малика эса ўзи билан ўзи овора эди. Одилга умуман эътибор ҳам қилмас эди. Онда сонда уйга келмай қўядиган одат ҳам чиқарди. Одилга "дугонамникида эдим" деб ортиқча хисобот бериб ўтирмас эди.
Кунларн.......
инг бирида Одил хизмат сафари юзасидан икки уч хафтага бошқа вилоятга кетадиган бўлиб қолди.
- Сиз бемалол бориб келаверинг дадаси, биз ўзимиз бемалол ўтираверамиз, биздан хечам хавотир олманг, қолаверса ўғлимиз Сардоржон ҳам катта йигит бўлиб қолди, бемалол онасини қўриқлай олади, - деб уни кузатиб қўйди Малика ўз ўғлини назарда тутиб. Одил унинг гапига аҳамият ҳам бермади. "Ишқилиб тинч ўтирса бўлди" деб қўйди дилида.
Хизмат сафарига бир хафта бўлганида, ховлисига қўшни бўлган синфдоши Ботир қўнғироқ қилди.
- Ало Одил яҳшимисан?
- Ҳа яҳшиман раҳмат Ботир, ўзинг яҳшимисан?
- Ҳа мен яҳшиман.
- Тинчликмиди ўртоқ?
- Тинчлик бўлса сени безовта қилармидим, уйингга икки кундан бери бегона эркак келяпти. Кимлигини таний олмадим. Бу ерликка ўхшамайди. Қўни қўшнилар эркаги йўқ уйда бу бегона эркак нима қиляпти экан? -деб хайрон бўлишяпти. Ўзинг бир Маликахондан сўраб қўясанми?
Ўртоғининг бу гапларини эшитиб, муздек тер босиб кетди Одилнинг.
Бир муддат қотиб қолди.
- Ҳа раҳмат ўртоқ айтганинг учун, мен албатта қўнғироқ қилиб биламан, сен хавотир олма, - деганча гўшакни қўйди. Дўстини хавотирини енгишга енгди-ю, ўзининг кўнгли бузилди. Хар хил хаёлларга борди.
Эртасига қўли ишга бормади. Ишини йиғиштириб, уйига жўнади. Қишлоғи жойлашган туман марказига етиб келиб, чойхонада ўтиргунча кеч тушишини пойлади. Кеч кирди, атрофни қоронғулик қоплади. Кеча ойдин ҳам эмасди ҳамма ёқ қоп қоронғу. Ховлисига яқин келаркан, дарвозахонада турган машинани кўриб ичи узилди. Нафрати қўзиди Одилнинг. Ошхонага билинтирмай кириб пичоқ олди қўлига. Секин асталик билан, ётоқхона томон юради.
Ойна орқали ичкарига мўралади. Не кўз билан кўрсинки, ўз ўрнида бегона эркак, Малика билан бирга ётар эди.
Тўғри уйга бостириб кирдида чироқни ёқди.
- Ифлос, харомхўр!- деди ғазаб билан Одил.
- Вой, Одил ака, хозир тушинтириб бераман, - ёлвора бошлади Малика.
- Нимани тушунтирасан? Фохишалигингними инсофсиз. Бориб хар иккисини ҳам кўксига пичоқни суқиб олгиси келди-ю шайтонга хай берди. Ўзини босишга харакат қилсада, қўллари тинмай титрар эди.
- Йўқол фохиша, кўзимга кўринма, сени жавобингни бердим.
- Нима??? Қошларини чимирди Малика, - ўзинг йўқол эшитдингми? Бу уй меники, эсингдан чиқдими ўғлимни номига ўтқизиб берганинг.
Одил Маликанинг гапидан бутунлай хушини йўқотди. Бутун танаси бўшашиб кетди. Қўлидаги пичоқ ҳам ерга тушиб кетди.
- Ахир ҳаммасини сен учун қилган эдимку, нега буларни билмадинг нонкўр! Яна ғазаб отига минди Одил.
- Нима мен нонкўрманми? Ўзинг эмасми нонкўр, оқила аёлинг туриб менга суйкалдинг, уни ҳам бошига етдинг. Нима мени севади деб ўйлаганмидинг, мен а, сени-я, ха ха ха, сен қирчиллама йигитмидинг сени севиб қолгани, ҳаммаси манашу уйинг учун эди, молу давлатинг учун эди....
Одил Маликанинг кейинги сўзларини ҳам эшитмади, сабри етмади. Ортига бурилиб чиқиб кетди. Тўғри молхона томон борди. Қўлига арқон олди.
У элликка кирганда уйсиз, аёлсиз, фарзандларсиз қолди. Ҳаммасига ўзи сабабчи эди. Малика тўғри айтди. Ҳа у оқила аёлини хўрлади, унинг қадрига етмади, нафси ақлидан устун келди. Хирс уни бўйнига сиртмоқ солишига мажбур қилди.
Бу дунёнинг унгача заррача қизиғи қолмаган эди. Ҳамма ундан юз ўгириб бўлган эди.
- Фарида қаердасан жоним, мени кечир, болаларим сизлар ҳам мени кечиринглар, Фарида қаердасан? Оз қолди. Хозир сени олдингга бораман.
Майит Одилнинг ота уйидан чиқарилди. Жанозага ўғли етиб келди ва дадасини охирги манзилга ўзи қўйди.
МАНА АЗИЗЛАРИМ НАФС,ХИРС ДЕБ КУЗИ КУР БУЛГАН ЭРКАК УЗ ОИЛАСИНИ БОЛАЛАРИНИ ПАРОКАНДА КИЛДИ. ВАФОЛИ АЁЛИНИ КАДРИГА ЕТМАДИ. ФАРЗАНДЛАРИНИ ХОР КИЛИБ ОХИРИ УЗ ЖОНИГА КАСД КИЛДИ ОР НОМУСГА ЧИДОЛМИ. КИЛМИШ КИДИРМИШ ДЕБ ШУНИ АЙТИШСА КЕРЕДА. АЁЛМИ У ЭРКЕМИ У ХАММАНИ ИНСОФ ИЙМОНИНИ БЕРСИН!!!
Кунларн.......
инг бирида Одил хизмат сафари юзасидан икки уч хафтага бошқа вилоятга кетадиган бўлиб қолди.
- Сиз бемалол бориб келаверинг дадаси, биз ўзимиз бемалол ўтираверамиз, биздан хечам хавотир олманг, қолаверса ўғлимиз Сардоржон ҳам катта йигит бўлиб қолди, бемалол онасини қўриқлай олади, - деб уни кузатиб қўйди Малика ўз ўғлини назарда тутиб. Одил унинг гапига аҳамият ҳам бермади. "Ишқилиб тинч ўтирса бўлди" деб қўйди дилида.
Хизмат сафарига бир хафта бўлганида, ховлисига қўшни бўлган синфдоши Ботир қўнғироқ қилди.
- Ало Одил яҳшимисан?
- Ҳа яҳшиман раҳмат Ботир, ўзинг яҳшимисан?
- Ҳа мен яҳшиман.
- Тинчликмиди ўртоқ?
- Тинчлик бўлса сени безовта қилармидим, уйингга икки кундан бери бегона эркак келяпти. Кимлигини таний олмадим. Бу ерликка ўхшамайди. Қўни қўшнилар эркаги йўқ уйда бу бегона эркак нима қиляпти экан? -деб хайрон бўлишяпти. Ўзинг бир Маликахондан сўраб қўясанми?
Ўртоғининг бу гапларини эшитиб, муздек тер босиб кетди Одилнинг.
Бир муддат қотиб қолди.
- Ҳа раҳмат ўртоқ айтганинг учун, мен албатта қўнғироқ қилиб биламан, сен хавотир олма, - деганча гўшакни қўйди. Дўстини хавотирини енгишга енгди-ю, ўзининг кўнгли бузилди. Хар хил хаёлларга борди.
Эртасига қўли ишга бормади. Ишини йиғиштириб, уйига жўнади. Қишлоғи жойлашган туман марказига етиб келиб, чойхонада ўтиргунча кеч тушишини пойлади. Кеч кирди, атрофни қоронғулик қоплади. Кеча ойдин ҳам эмасди ҳамма ёқ қоп қоронғу. Ховлисига яқин келаркан, дарвозахонада турган машинани кўриб ичи узилди. Нафрати қўзиди Одилнинг. Ошхонага билинтирмай кириб пичоқ олди қўлига. Секин асталик билан, ётоқхона томон юради.
Ойна орқали ичкарига мўралади. Не кўз билан кўрсинки, ўз ўрнида бегона эркак, Малика билан бирга ётар эди.
Тўғри уйга бостириб кирдида чироқни ёқди.
- Ифлос, харомхўр!- деди ғазаб билан Одил.
- Вой, Одил ака, хозир тушинтириб бераман, - ёлвора бошлади Малика.
- Нимани тушунтирасан? Фохишалигингними инсофсиз. Бориб хар иккисини ҳам кўксига пичоқни суқиб олгиси келди-ю шайтонга хай берди. Ўзини босишга харакат қилсада, қўллари тинмай титрар эди.
- Йўқол фохиша, кўзимга кўринма, сени жавобингни бердим.
- Нима??? Қошларини чимирди Малика, - ўзинг йўқол эшитдингми? Бу уй меники, эсингдан чиқдими ўғлимни номига ўтқизиб берганинг.
Одил Маликанинг гапидан бутунлай хушини йўқотди. Бутун танаси бўшашиб кетди. Қўлидаги пичоқ ҳам ерга тушиб кетди.
- Ахир ҳаммасини сен учун қилган эдимку, нега буларни билмадинг нонкўр! Яна ғазаб отига минди Одил.
- Нима мен нонкўрманми? Ўзинг эмасми нонкўр, оқила аёлинг туриб менга суйкалдинг, уни ҳам бошига етдинг. Нима мени севади деб ўйлаганмидинг, мен а, сени-я, ха ха ха, сен қирчиллама йигитмидинг сени севиб қолгани, ҳаммаси манашу уйинг учун эди, молу давлатинг учун эди....
Одил Маликанинг кейинги сўзларини ҳам эшитмади, сабри етмади. Ортига бурилиб чиқиб кетди. Тўғри молхона томон борди. Қўлига арқон олди.
У элликка кирганда уйсиз, аёлсиз, фарзандларсиз қолди. Ҳаммасига ўзи сабабчи эди. Малика тўғри айтди. Ҳа у оқила аёлини хўрлади, унинг қадрига етмади, нафси ақлидан устун келди. Хирс уни бўйнига сиртмоқ солишига мажбур қилди.
Бу дунёнинг унгача заррача қизиғи қолмаган эди. Ҳамма ундан юз ўгириб бўлган эди.
- Фарида қаердасан жоним, мени кечир, болаларим сизлар ҳам мени кечиринглар, Фарида қаердасан? Оз қолди. Хозир сени олдингга бораман.
Майит Одилнинг ота уйидан чиқарилди. Жанозага ўғли етиб келди ва дадасини охирги манзилга ўзи қўйди.
МАНА АЗИЗЛАРИМ НАФС,ХИРС ДЕБ КУЗИ КУР БУЛГАН ЭРКАК УЗ ОИЛАСИНИ БОЛАЛАРИНИ ПАРОКАНДА КИЛДИ. ВАФОЛИ АЁЛИНИ КАДРИГА ЕТМАДИ. ФАРЗАНДЛАРИНИ ХОР КИЛИБ ОХИРИ УЗ ЖОНИГА КАСД КИЛДИ ОР НОМУСГА ЧИДОЛМИ. КИЛМИШ КИДИРМИШ ДЕБ ШУНИ АЙТИШСА КЕРЕДА. АЁЛМИ У ЭРКЕМИ У ХАММАНИ ИНСОФ ИЙМОНИНИ БЕРСИН!!!
❤57👍9🔥4👏1😢1🕊1
Эримни заҳарлашди. Мен қасос олдим, аммо…
Институтда ўқиб юрганимда тортинчоқ қиз эдим. На қизлар ва на йигитларнинг даврасига қўшилардим.Бир бурчакда қисиниб-қимтиниб ўқишга бориб келардим.Кўримсизгина қиз бўлсам ҳам гуруҳимизнинг энг олд йигитининг назари менга тушди. Бундан қизларнинг ғайирлиги келарди.Улар Ҳаёт акамнинг менга яқинлашишини истамаслигини очиқ-ошкора намоён этарди. Йигитлар уни,қизлар мени уялтирарди.Биз бир-биримиздан қочиб юрадиган бўлдик. Тўғрироғи, мен ўзимни Ҳаёт акамдан олиб қочардим.Бир куни бизникига меҳмонга келган амакимнинг қизига ўз севги ҳикоямни сўзлаб бердим.Опам йигитнинг суратини кўрди-ю,мени койиб, хатомни тушунтирди.Ўз бахтимни қуваётганликда айблади. Зилола опамнинг гап-сўзларидан қўрқиб кетдим.Наҳот энди мени Ҳаёт акамга ўхшаган йигит севмаса, деб ўйладим.Опамнинг маслаҳатию кўрсатмалари билан бутун ҳаётим ва кўринишим ўзгарди. Мен институтга ўзимга қараб,чиройли кийимларда борадиган бўлдим. Гарчи аввалгидай тортинчоқ бўлсам-да,йигитлар Ҳаёт акамни менинг ёнимга келиб саломлашганда изза қилмасди. Аксинча, унга ҳавас билан қарашарди.Бу орада менга дил изҳори қиладиганлар кўпайди, лекин менинг кўнглим Ҳаёт акамдан бошқасига
мойил эмасди.Тўртинчи курсда мен унинг муҳаббатини қабул қилдим. Курсда биздан бахтли жуфтлик йўқ эди.Ҳаёт акам менга истаган нарсамни олиб берар, бозордаги энг қиммат кийимлар меники эди.Хуллас,қизлар менга ҳам ҳавас, ҳам ҳасад қиларди. Мен эса бундан ҳузур қилардим. Институтни тугатишимиз билан тўйимиз бўлди.Ҳаёт акам банкка ишга жойлашди.Билимли эмасми, тезда хизмат пиллапояларидан кўтарилиб бораверди. Биз шаҳар марказидан уй олдик.Ишхона хўжайинимга хизмат машинаси берди.Мен тўкин ҳаётимга кўз тегишидан қўрқсам-да, эримга ишонардим.Кетма-кет туғилган фарзандларимнинг тарбияси билан уйда ўралашиб қолганим ҳам мени ранжитмасди.Ҳар замонда курсдошлар йиғилганда карьера қилишга эришган қизларнинг «Ҳалиям уйдамисан? Зерикмадингми? Бу туришда уй бекасига айланасан, қоласан? Эрингни бирор ақлини таниган жонон илиб кетмасин тағин», каби қочимримларига кулиб қўя қолардим.Чунки мен Ҳаёт акамнинг муҳаббатию садоқатини доим ҳис қилиб турардим.«Ахир у мени ўзига қарамайдиган, кўримсиз қиз бўлиб юрганимда ҳам севган-ку»,дердим. Мен учун асосийси оилавий бахт эди. Жамиятдаги ўрнимни эса истаган вақтимда топа олишимга кўзим етарди.Бироқ ёмонлар менинг оилавий бахтимни тортиб олишди. Мени ва болаларимни суянадиган тоғидан айиришди.Катта бир банкка ҳали ўттизга ҳам тўлмаган йигитнинг бошқарувчи бўлиб ўтгани кўпларнинг пайтавасига қурт туширганини,кўпларнинг ҳасади келганини хўжайинимнинг ўзи сўзлаб берганида даҳшатга тушгандим.Ундан ҳатто бу мансабга ўтирмаслигини сўрагандим, бироқ эрим кўнмаган эди.«Азизам, чумчуқдан қўрққан тариқ экмайди.Ёнимда Салим ва Ифтихорга ўхшаган тоғларим турганда мен қаердаги ҳасадгўйларнинг дағдағасидан юрагимни ушлаб қолмайман», деганди.Курсдошларимизнинг исмини эшитиб, кўнг-лим бироз таскин топди.Хайрият, дунёда дўст деб аталган яқин инсонларинг бор, улар сени ғанимнинг қўлига топширмайди, деб ўйлаганман, то касалхонада 28 ёшли эрим жон бергунига қадар.Уни заҳарлашди.
Шифокорлар эрим ичган ичкиликка заҳар қўшилганини айтишди. Бироқ тергов жараёнлари ҳеч нарсага ойдинлик еиритмади.Эримни ким ўлдирганини билолмай икки ўт орасида,бир олам саволлар исканжасида болаларимни бағримга босиб, бўзлаб қолавердим.Икки боламнинг эртаси учун ишга чиқдим. Хўжайинимнинг ҳурмати учун мени ишга қабул қилишди.Эримнинг ўрнига ўтирган Ифтихор илтимосимни ерда қолдирмади. Бироқ ишга кирганимдан сўнг у менга илмоқли гаплар қиладиган бўлди.Аввалига унинг муносабатига тушунмадим. Ёмон хаёлларга бораётганим учун ўзимни-ўзим сўкардим. Бироқ бир кун у очиқча шилқимлик қилди. Уни итариб,чиқиш эшиги томон бораётганимда Салим йўлимни тўсди.У менга меҳрибончилик кўрсатиб,ишда олиб қолди. Салим билан Ифтихорнинг орасидаги муносабатлар совуқлашганини ишга кирганимдаёқ сезган эдим. Икки дўст якка ҳукмронлик учун кураш олиб борарди. Иккисини бир сир бирлаштириб турадигандай туйиларди менга, лекин нималигига сира ақлим етмасди.Яқинда бу ҳам ойдинлашди.
Давоми 12:25 да
Институтда ўқиб юрганимда тортинчоқ қиз эдим. На қизлар ва на йигитларнинг даврасига қўшилардим.Бир бурчакда қисиниб-қимтиниб ўқишга бориб келардим.Кўримсизгина қиз бўлсам ҳам гуруҳимизнинг энг олд йигитининг назари менга тушди. Бундан қизларнинг ғайирлиги келарди.Улар Ҳаёт акамнинг менга яқинлашишини истамаслигини очиқ-ошкора намоён этарди. Йигитлар уни,қизлар мени уялтирарди.Биз бир-биримиздан қочиб юрадиган бўлдик. Тўғрироғи, мен ўзимни Ҳаёт акамдан олиб қочардим.Бир куни бизникига меҳмонга келган амакимнинг қизига ўз севги ҳикоямни сўзлаб бердим.Опам йигитнинг суратини кўрди-ю,мени койиб, хатомни тушунтирди.Ўз бахтимни қуваётганликда айблади. Зилола опамнинг гап-сўзларидан қўрқиб кетдим.Наҳот энди мени Ҳаёт акамга ўхшаган йигит севмаса, деб ўйладим.Опамнинг маслаҳатию кўрсатмалари билан бутун ҳаётим ва кўринишим ўзгарди. Мен институтга ўзимга қараб,чиройли кийимларда борадиган бўлдим. Гарчи аввалгидай тортинчоқ бўлсам-да,йигитлар Ҳаёт акамни менинг ёнимга келиб саломлашганда изза қилмасди. Аксинча, унга ҳавас билан қарашарди.Бу орада менга дил изҳори қиладиганлар кўпайди, лекин менинг кўнглим Ҳаёт акамдан бошқасига
мойил эмасди.Тўртинчи курсда мен унинг муҳаббатини қабул қилдим. Курсда биздан бахтли жуфтлик йўқ эди.Ҳаёт акам менга истаган нарсамни олиб берар, бозордаги энг қиммат кийимлар меники эди.Хуллас,қизлар менга ҳам ҳавас, ҳам ҳасад қиларди. Мен эса бундан ҳузур қилардим. Институтни тугатишимиз билан тўйимиз бўлди.Ҳаёт акам банкка ишга жойлашди.Билимли эмасми, тезда хизмат пиллапояларидан кўтарилиб бораверди. Биз шаҳар марказидан уй олдик.Ишхона хўжайинимга хизмат машинаси берди.Мен тўкин ҳаётимга кўз тегишидан қўрқсам-да, эримга ишонардим.Кетма-кет туғилган фарзандларимнинг тарбияси билан уйда ўралашиб қолганим ҳам мени ранжитмасди.Ҳар замонда курсдошлар йиғилганда карьера қилишга эришган қизларнинг «Ҳалиям уйдамисан? Зерикмадингми? Бу туришда уй бекасига айланасан, қоласан? Эрингни бирор ақлини таниган жонон илиб кетмасин тағин», каби қочимримларига кулиб қўя қолардим.Чунки мен Ҳаёт акамнинг муҳаббатию садоқатини доим ҳис қилиб турардим.«Ахир у мени ўзига қарамайдиган, кўримсиз қиз бўлиб юрганимда ҳам севган-ку»,дердим. Мен учун асосийси оилавий бахт эди. Жамиятдаги ўрнимни эса истаган вақтимда топа олишимга кўзим етарди.Бироқ ёмонлар менинг оилавий бахтимни тортиб олишди. Мени ва болаларимни суянадиган тоғидан айиришди.Катта бир банкка ҳали ўттизга ҳам тўлмаган йигитнинг бошқарувчи бўлиб ўтгани кўпларнинг пайтавасига қурт туширганини,кўпларнинг ҳасади келганини хўжайинимнинг ўзи сўзлаб берганида даҳшатга тушгандим.Ундан ҳатто бу мансабга ўтирмаслигини сўрагандим, бироқ эрим кўнмаган эди.«Азизам, чумчуқдан қўрққан тариқ экмайди.Ёнимда Салим ва Ифтихорга ўхшаган тоғларим турганда мен қаердаги ҳасадгўйларнинг дағдағасидан юрагимни ушлаб қолмайман», деганди.Курсдошларимизнинг исмини эшитиб, кўнг-лим бироз таскин топди.Хайрият, дунёда дўст деб аталган яқин инсонларинг бор, улар сени ғанимнинг қўлига топширмайди, деб ўйлаганман, то касалхонада 28 ёшли эрим жон бергунига қадар.Уни заҳарлашди.
Шифокорлар эрим ичган ичкиликка заҳар қўшилганини айтишди. Бироқ тергов жараёнлари ҳеч нарсага ойдинлик еиритмади.Эримни ким ўлдирганини билолмай икки ўт орасида,бир олам саволлар исканжасида болаларимни бағримга босиб, бўзлаб қолавердим.Икки боламнинг эртаси учун ишга чиқдим. Хўжайинимнинг ҳурмати учун мени ишга қабул қилишди.Эримнинг ўрнига ўтирган Ифтихор илтимосимни ерда қолдирмади. Бироқ ишга кирганимдан сўнг у менга илмоқли гаплар қиладиган бўлди.Аввалига унинг муносабатига тушунмадим. Ёмон хаёлларга бораётганим учун ўзимни-ўзим сўкардим. Бироқ бир кун у очиқча шилқимлик қилди. Уни итариб,чиқиш эшиги томон бораётганимда Салим йўлимни тўсди.У менга меҳрибончилик кўрсатиб,ишда олиб қолди. Салим билан Ифтихорнинг орасидаги муносабатлар совуқлашганини ишга кирганимдаёқ сезган эдим. Икки дўст якка ҳукмронлик учун кураш олиб борарди. Иккисини бир сир бирлаштириб турадигандай туйиларди менга, лекин нималигига сира ақлим етмасди.Яқинда бу ҳам ойдинлашди.
Давоми 12:25 да
❤36🔥5👍1
Салим менга хушомад қила бо.......
шлади. Кўнглимни олиш учун қиммат совғалар туҳфа этарди. Мен совғаларини олмай, раъйини қайтардим. Энди бу ҳам ваҳшийлашса керак, деб ўйладим, бироқ ундай бўлмади. Аксинча, у янада мулойимроқ бўлиб қолди. Бир куни хонамга кириб, эримни Ифтихор заҳарлаганини, агар терговни қайта бошлаш учун ариза берсам, керакли далилларни етказишини айтди. Фақат унинг исмини ошкор этмаслик шарти билан. Мен Салим дўстини йўлдан олиб ташлаш учун шундай йўл тутаётганини дарров илғадим. Бироқ бу дўст ниқобини кийган икки муттаҳам эримни ўлдирганини билиб, ўзимни қўйишга жой тополмай қолдим. Мен айёрлик йўлига ўтдим. Салимдан керакли далилларни олдим. Иш менинг фойдамга ҳал бўлди. Икки жиноятчи қилмишига яраша жазо олиб, панжара ортида ўтирибди. Бироқ бу суйган ёри соғинчида адо бўлаётган аёлнинг куйган кўнглига таскин бермади. Дўст деб аталгани шу бўлса, душмандан нима кутиш мумкин? Дўстликка хиёнат қилганларга Яратганнинг жазоси оғир бўлишини наҳот қабиҳликка қўл ураётган одам ўйламаса? Дўстига азият етказишни кўнглига тукканларга бир гапим бор: дўстингизга ғайирликни соғиндингизми, демак, сиз олижаноб эмассиз! Яқинингизга зиён келтириб, унинг оиласини бутун умрга бахтдан мосуво қилаётганингизни ҳам ўйланг! Ўз бахтингизни ҳам бой берасиз. Чунки Яратган ҳеч бир қабиҳликни жазосиз қолдирмагай.
САРВИНОЗ
Тошкент шаҳри
— Дўстлик хиёнатга лойиқ эмас. Бир киши пулга муҳтож бўлиб, нажот умидида дўстининг уйига бориб, эшигини тақиллатди. Дўсти чиқиб, у билан кўришди. Уйга таклиф қилди, лекин у таклифни қабул қилмади. Анча хижолатчилик билан кўзларни ерга қадаган кўйи тиллари тутила-тутила мақсадини айтди:
— Дўстим, шу десанг, озроқ маслаҳатли иш чиқиб қолди… Бир кишидан юз минг сўм қарз олган эдим, шуни қистаб қўймаяпти. Ишларим бироз юришмаётгани учун ҳеч имкон бўлмаяпти. Шунинг учун ёнингга келувдим, шароитинг қанақа? Озроқ ёрдам қилишнинг иложи борми?
Дўст бир оғиз ҳам сўз айтмай, уйга кириб юз минг сўм олиб чиқиб, унинг қўлига берди. Сўнг қўшиб қўйди:
— Дўстим, бирор нарсага мухтож бўлиб қолсанг, тортинмай келавер. Қўлимдан келганча ёрдам қилишга тайёрман.
Дўсти хурсанд бўлиб, у билан хайрлашди-да, уйига қайтди.
Уй эгаси дўсти қайтиб кетгандан кейин уйига кириб йиғлаб юборди. Хотини ҳайрон бўлди:
— Нимага диққат бўласиз? Унинг ўрнига бирор нарсани баҳона қилиб, пул бермасдан қайтариб юборсангиз бўлмасмиди?
— Э, йўқ. Мен унга пул берганимга йиғлаётганим йўқ. Балки, дўстим пулга муҳтож бўлиб қолганини билмаганимдан йиғлаяпман. Ўзим бориб ундан ҳол-аҳвол сўрашим керак эди. Дўстимнинг муҳтожлигидан ғафлатда қолганимга йиғлаяпман, — жавоб берди дўст.
Ўз дўстининг ёмон кунга тушганидан азият чеккан одам чин дўстдир. Дўст ниқобидаги ғаним иблисдан ҳам ёмонроқ, аслида.
Тамом.
шлади. Кўнглимни олиш учун қиммат совғалар туҳфа этарди. Мен совғаларини олмай, раъйини қайтардим. Энди бу ҳам ваҳшийлашса керак, деб ўйладим, бироқ ундай бўлмади. Аксинча, у янада мулойимроқ бўлиб қолди. Бир куни хонамга кириб, эримни Ифтихор заҳарлаганини, агар терговни қайта бошлаш учун ариза берсам, керакли далилларни етказишини айтди. Фақат унинг исмини ошкор этмаслик шарти билан. Мен Салим дўстини йўлдан олиб ташлаш учун шундай йўл тутаётганини дарров илғадим. Бироқ бу дўст ниқобини кийган икки муттаҳам эримни ўлдирганини билиб, ўзимни қўйишга жой тополмай қолдим. Мен айёрлик йўлига ўтдим. Салимдан керакли далилларни олдим. Иш менинг фойдамга ҳал бўлди. Икки жиноятчи қилмишига яраша жазо олиб, панжара ортида ўтирибди. Бироқ бу суйган ёри соғинчида адо бўлаётган аёлнинг куйган кўнглига таскин бермади. Дўст деб аталгани шу бўлса, душмандан нима кутиш мумкин? Дўстликка хиёнат қилганларга Яратганнинг жазоси оғир бўлишини наҳот қабиҳликка қўл ураётган одам ўйламаса? Дўстига азият етказишни кўнглига тукканларга бир гапим бор: дўстингизга ғайирликни соғиндингизми, демак, сиз олижаноб эмассиз! Яқинингизга зиён келтириб, унинг оиласини бутун умрга бахтдан мосуво қилаётганингизни ҳам ўйланг! Ўз бахтингизни ҳам бой берасиз. Чунки Яратган ҳеч бир қабиҳликни жазосиз қолдирмагай.
САРВИНОЗ
Тошкент шаҳри
— Дўстлик хиёнатга лойиқ эмас. Бир киши пулга муҳтож бўлиб, нажот умидида дўстининг уйига бориб, эшигини тақиллатди. Дўсти чиқиб, у билан кўришди. Уйга таклиф қилди, лекин у таклифни қабул қилмади. Анча хижолатчилик билан кўзларни ерга қадаган кўйи тиллари тутила-тутила мақсадини айтди:
— Дўстим, шу десанг, озроқ маслаҳатли иш чиқиб қолди… Бир кишидан юз минг сўм қарз олган эдим, шуни қистаб қўймаяпти. Ишларим бироз юришмаётгани учун ҳеч имкон бўлмаяпти. Шунинг учун ёнингга келувдим, шароитинг қанақа? Озроқ ёрдам қилишнинг иложи борми?
Дўст бир оғиз ҳам сўз айтмай, уйга кириб юз минг сўм олиб чиқиб, унинг қўлига берди. Сўнг қўшиб қўйди:
— Дўстим, бирор нарсага мухтож бўлиб қолсанг, тортинмай келавер. Қўлимдан келганча ёрдам қилишга тайёрман.
Дўсти хурсанд бўлиб, у билан хайрлашди-да, уйига қайтди.
Уй эгаси дўсти қайтиб кетгандан кейин уйига кириб йиғлаб юборди. Хотини ҳайрон бўлди:
— Нимага диққат бўласиз? Унинг ўрнига бирор нарсани баҳона қилиб, пул бермасдан қайтариб юборсангиз бўлмасмиди?
— Э, йўқ. Мен унга пул берганимга йиғлаётганим йўқ. Балки, дўстим пулга муҳтож бўлиб қолганини билмаганимдан йиғлаяпман. Ўзим бориб ундан ҳол-аҳвол сўрашим керак эди. Дўстимнинг муҳтожлигидан ғафлатда қолганимга йиғлаяпман, — жавоб берди дўст.
Ўз дўстининг ёмон кунга тушганидан азият чеккан одам чин дўстдир. Дўст ниқобидаги ғаним иблисдан ҳам ёмонроқ, аслида.
Тамом.
❤48🔥7