КЎПРИК
Кунлардан бирида бир-бирига қўшни бўлган фермада истиқомат қиладиган икки ака-ука жанжаллашиб қолишди. Бу улар орасида хўжалиги бир-бирига алоқадор бўлгач, қирқ йил мобайнида содир бўлган илк жиддий низо эди. Ака-ука шу пайтга қадар ўзаро ҳамкорликда ишлаб келишаётганди. Низо бунга ҳам барҳам берди.
Ҳаммаси арзимас бир англашилмовчиликдан келиб чиқди. Бу охир-оқибат даҳанаки жанг ва узоқ чўзилган юзкўрмаслик билан давом этди.
Бир куни аканинг эшигини кимдир тақиллатди. У ажабланиб, бориб эшикни иочса, бўсағадан сал нарида уста дурадгор турган экан. У айни дам иш излаб юбрган эди. Пулга муҳтож бўлгани учун биринчи навбатда, укаси билан жанжаллашган аканинг уйига келган эди. У ўз мақсадини айтгач, ака тилга кирди:
« Айни вақтида келдинг, сенбоп бир иш бор. Мана бу анҳорни кўряпсанми, -деди у устага сув оқиб ўтаётган ариқни кўрсатиб,- шу фермаларни иккига бўлади. Бир ҳафта аввал унинг ўрни майса билан қопланиб ётганди. Менинг укам бульдозер олиб келиб, зовур қаздирди. У бу ишни атай мен учун қилди. Ёмон ниятда. Энди иккимизнинг орамизни мана шу ариқ ажратиб турибди. Сен мана шу ариқ ўрнига шундай баланд девор ўрнатгинки, унинг юзини ўлгунимча кўрмай».
Уста акага термилиб қолди. Аммо унга пул зарур эди. Шу боис учун унинг таклифини қабул қилди. Уста ишга киришдан аввал ариқни обдон ўрганди. Унинг ўлчовини олди, кейин ёғочларни арралаб, рандалади. Кечга қадар эса ишни битказиб қўйди. Ака шом қўнган маҳали даладан қайтганида уста ишни бажариб, кетишга тараддудланиб турган эди. У устанинг маҳоратини кўриш учун ариқ олдига келдию, кўз олди айланиб, пастки жағи осилиб тушди. У устага буюрган девор ўрнида икки қирғоқни бирлаштириб турган кўприкка гувоҳ бўлди. Шу дам нима воқеа содир бўлганини етиб келгач, англаган ука ҳам иншоотни кўриб, ажабланди. Кўприкнинг нарёғида ака, бу ёғида эса ука бир-бирига термилиб қараб қолишди.
«Мен қилган хатони яшириш учун кўприк қурдиргангга раҳмат»,-ниҳоят тилга кирди ука. Бундан аканинг кўнгли юмшаб, у томон қадам ташлади. Ака-ука бир-бирининг кафтини биродарларча сиқди. Кейин бир-бирини бағрига босди.
Уста иши учун ўзи истаганидан ҳам зиёд ҳақ олгач, ака уни шу ерда қолиб ишлашга кўндирмоқчи бўлган эди, у кулимсираб шундай деди:
«Бу таклифни қувонч билан қабул қилар эдим, бироқ ҳали яна анча кўприк қуришим керак-да...»
Умид таржимаси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кунлардан бирида бир-бирига қўшни бўлган фермада истиқомат қиладиган икки ака-ука жанжаллашиб қолишди. Бу улар орасида хўжалиги бир-бирига алоқадор бўлгач, қирқ йил мобайнида содир бўлган илк жиддий низо эди. Ака-ука шу пайтга қадар ўзаро ҳамкорликда ишлаб келишаётганди. Низо бунга ҳам барҳам берди.
Ҳаммаси арзимас бир англашилмовчиликдан келиб чиқди. Бу охир-оқибат даҳанаки жанг ва узоқ чўзилган юзкўрмаслик билан давом этди.
Бир куни аканинг эшигини кимдир тақиллатди. У ажабланиб, бориб эшикни иочса, бўсағадан сал нарида уста дурадгор турган экан. У айни дам иш излаб юбрган эди. Пулга муҳтож бўлгани учун биринчи навбатда, укаси билан жанжаллашган аканинг уйига келган эди. У ўз мақсадини айтгач, ака тилга кирди:
« Айни вақтида келдинг, сенбоп бир иш бор. Мана бу анҳорни кўряпсанми, -деди у устага сув оқиб ўтаётган ариқни кўрсатиб,- шу фермаларни иккига бўлади. Бир ҳафта аввал унинг ўрни майса билан қопланиб ётганди. Менинг укам бульдозер олиб келиб, зовур қаздирди. У бу ишни атай мен учун қилди. Ёмон ниятда. Энди иккимизнинг орамизни мана шу ариқ ажратиб турибди. Сен мана шу ариқ ўрнига шундай баланд девор ўрнатгинки, унинг юзини ўлгунимча кўрмай».
Уста акага термилиб қолди. Аммо унга пул зарур эди. Шу боис учун унинг таклифини қабул қилди. Уста ишга киришдан аввал ариқни обдон ўрганди. Унинг ўлчовини олди, кейин ёғочларни арралаб, рандалади. Кечга қадар эса ишни битказиб қўйди. Ака шом қўнган маҳали даладан қайтганида уста ишни бажариб, кетишга тараддудланиб турган эди. У устанинг маҳоратини кўриш учун ариқ олдига келдию, кўз олди айланиб, пастки жағи осилиб тушди. У устага буюрган девор ўрнида икки қирғоқни бирлаштириб турган кўприкка гувоҳ бўлди. Шу дам нима воқеа содир бўлганини етиб келгач, англаган ука ҳам иншоотни кўриб, ажабланди. Кўприкнинг нарёғида ака, бу ёғида эса ука бир-бирига термилиб қараб қолишди.
«Мен қилган хатони яшириш учун кўприк қурдиргангга раҳмат»,-ниҳоят тилга кирди ука. Бундан аканинг кўнгли юмшаб, у томон қадам ташлади. Ака-ука бир-бирининг кафтини биродарларча сиқди. Кейин бир-бирини бағрига босди.
Уста иши учун ўзи истаганидан ҳам зиёд ҳақ олгач, ака уни шу ерда қолиб ишлашга кўндирмоқчи бўлган эди, у кулимсираб шундай деди:
«Бу таклифни қувонч билан қабул қилар эдим, бироқ ҳали яна анча кўприк қуришим керак-да...»
Умид таржимаси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤42🔥11👍4
Minglab insonlarni qalbidan joy olgan shop kanal😍👇👇
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar💋
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Yigitilani eritvoradgan assal dvoykalar
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤7
OʻTKINCHI DUNYO
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5👍1
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_25
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Юзингизга нима бўлди?
Марям, Мунирани юзини кўриб вахима қилди
—Хеч нима уриб олдим.
Мунира оғриётган юзини ушлаб қўйди
—Муз босиш керак, кўкариб кетибди.
Марям, музлатгичдан музни.олиб, Мунирани юзига босди
—Оввора бўлманг опажон.
Мунира хижолат бўлиб, музни олди
—Айтдима, ўзингизга эхтиёт бўлинг деб. Янаям қолган иккитаси деярли уйда бўлмайди.
Марям, секин пичирлади
—Улар қаерда?
Мунира хам секин гапирди
—Улар ўзларини севади. Иккиси хам деярли саёҳат қилади. Эримизни пуллари деярли шу иккисига кетади, Назо шундан аламзада бўлган. Ўзи хохласа хам, бу учун пул ажратмайди.
Марям, қошини учириб қўйди.
—Тушунарли, шунга мендан эрини қизғониб юрибди эканда.
Мунира, оғриётган юзини ушлаб қўйди.
💫💫💫💫
—Мен уйга бориб келишни хохлайман.
Мунира, Ботир хонага кириши билан гап бошлади.
—Нима қиласан?
—Дадамни кўришга.
—Оввора бўлиб борганинг қолади. Даданг сени уйга қўймайди, нима қиласан ялиниб
Ботир энса қотирди
—У мени дадам, мени албатта тушунади. Бу ялинишга кирмайди, мен ўзимни оқлаб олишим керак.
Мунира тескари қаради
—Майли, бориб гаплашиб кел. Бир соат вақт, бориб қайтиб келишингга.
—Нима? Бир соат.
Мен сизга қул эмасман, ўзингизга бўйсундиришга уринманг
Мунира, гезариб қаради.
—Ўзингдан кетма.
Мунирани сочидан ғижимлади.
—Қўйиб юборинг.
Мунира, нафрат билан қаради.
—Юзингга нима қилди?
Сочини қўйиб юбориб гапирди
—Хеч нима..
Мунира, Ботирдан узоқлашди.
—Назодан калтак едингми?
Ботир кулиб қаради.
—Хурсандмисиз?
Хотинингиздан калтак еганимга?
Мунира алам билан қаради.
—Тилингга яраша ейсанда.
Сен хам мени кўнглимни топа олсанг, анави иккисига ўхшаб чет элларда дам оласан. Ололмасанг, бу иккисидек уйдан чиқмай, ўтирасан.
Ботир, столга ўтириб Мунирани ўзига тортди.
—Менга яқинлашманг. Менга чет эл керакмас, менга озодлик керак.
Мунира, питирчилаб қўлидан чиқишга уринди. Ботир Мунирани қучоғига ўтиргизиб, замогига қўл узатди.
—Жим, кайфиятимни бузма
Мунирани сочидан хидлади.
Мунира ўзидан жирканиб кетди.
—Илтимос мени тинч қўйинг. Мен сизни хохламайман
Мунира, Ботирни ўзидан итарди.
—Қочиб кетган ўйнашингни хохлайсанми?
Ботир, Мунирани очиқ баданини махкам сиқди.
—Хеч кимни хохламайман. Мени ўйнашим йўқ
Мунирани кўзидан ёш сизиб чиқа бошлади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_25
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Юзингизга нима бўлди?
Марям, Мунирани юзини кўриб вахима қилди
—Хеч нима уриб олдим.
Мунира оғриётган юзини ушлаб қўйди
—Муз босиш керак, кўкариб кетибди.
Марям, музлатгичдан музни.олиб, Мунирани юзига босди
—Оввора бўлманг опажон.
Мунира хижолат бўлиб, музни олди
—Айтдима, ўзингизга эхтиёт бўлинг деб. Янаям қолган иккитаси деярли уйда бўлмайди.
Марям, секин пичирлади
—Улар қаерда?
Мунира хам секин гапирди
—Улар ўзларини севади. Иккиси хам деярли саёҳат қилади. Эримизни пуллари деярли шу иккисига кетади, Назо шундан аламзада бўлган. Ўзи хохласа хам, бу учун пул ажратмайди.
Марям, қошини учириб қўйди.
—Тушунарли, шунга мендан эрини қизғониб юрибди эканда.
Мунира, оғриётган юзини ушлаб қўйди.
💫💫💫💫
—Мен уйга бориб келишни хохлайман.
Мунира, Ботир хонага кириши билан гап бошлади.
—Нима қиласан?
—Дадамни кўришга.
—Оввора бўлиб борганинг қолади. Даданг сени уйга қўймайди, нима қиласан ялиниб
Ботир энса қотирди
—У мени дадам, мени албатта тушунади. Бу ялинишга кирмайди, мен ўзимни оқлаб олишим керак.
Мунира тескари қаради
—Майли, бориб гаплашиб кел. Бир соат вақт, бориб қайтиб келишингга.
—Нима? Бир соат.
Мен сизга қул эмасман, ўзингизга бўйсундиришга уринманг
Мунира, гезариб қаради.
—Ўзингдан кетма.
Мунирани сочидан ғижимлади.
—Қўйиб юборинг.
Мунира, нафрат билан қаради.
—Юзингга нима қилди?
Сочини қўйиб юбориб гапирди
—Хеч нима..
Мунира, Ботирдан узоқлашди.
—Назодан калтак едингми?
Ботир кулиб қаради.
—Хурсандмисиз?
Хотинингиздан калтак еганимга?
Мунира алам билан қаради.
—Тилингга яраша ейсанда.
Сен хам мени кўнглимни топа олсанг, анави иккисига ўхшаб чет элларда дам оласан. Ололмасанг, бу иккисидек уйдан чиқмай, ўтирасан.
Ботир, столга ўтириб Мунирани ўзига тортди.
—Менга яқинлашманг. Менга чет эл керакмас, менга озодлик керак.
Мунира, питирчилаб қўлидан чиқишга уринди. Ботир Мунирани қучоғига ўтиргизиб, замогига қўл узатди.
—Жим, кайфиятимни бузма
Мунирани сочидан хидлади.
Мунира ўзидан жирканиб кетди.
—Илтимос мени тинч қўйинг. Мен сизни хохламайман
Мунира, Ботирни ўзидан итарди.
—Қочиб кетган ўйнашингни хохлайсанми?
Ботир, Мунирани очиқ баданини махкам сиқди.
—Хеч кимни хохламайман. Мени ўйнашим йўқ
Мунирани кўзидан ёш сизиб чиқа бошлади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤53👍5
#Уткинчи_дунё
#No_26
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Келинг қайноғажон.
Ботир Муслимни кўриб, пешвоз чиқди.
—Ассалому алайкум.
Муслим, сохта табассум билан ичкарига кирди
—Нима шамоллар олиб келди сизни, бизни уйимизга?
Ботир, диванга ёйилиб ўтирди.
—Бир кўриб ўтай дегандим, шу ёққа йўлим тушганди.
Синглим қани, сизни хафа қилмаяптими?
Муслим атрофга қаради
—Синглингиз, бир кўнгил олишни хам билмайди. Мен бундай эканини билганимда, кичик синглингизни олардим. Бу қиз жуда муз.
Ботир, ўзича шикоят қилди
—Хали ёшда, ўзингиз тарбия қилиб оласиз.
—Ха бошидан тарбия қиламан шекили.
Хозир чиқади, хонада эди.
—Мунира...
Ботир, ўтирган жойида бақирди.
—Лаббай.
Мунира, ошхонадан чиқиб келди.
—Аканг келди, саломлашмайсанми?
Ботир, Мунирага қаради
—Ассалому алайкум.
Мунира, турган жойида гапирди.
—Ваалайкум ассалом. Синглим келиб саломлашмайсанми?
Муслим, Мунирани олдига борди.
Мунира кўзларида ёш билан Муслимга қаради, Муслим юзлари кўкарган синглисига қараб ичи ачишди.
—Яхши юрибсанми?
Муслим, Мунирани қучди
—Зўр юрибди, кенг уйни келини бўлиб.
Ботир, ўтирган жойида гапга қўшилди.
—Ха яхши. Кўриниши яхши синглимни.
Муслим жойига бориб ўтирди, Мунира бир сўз демай чиқиб кетди.
—Бугун дадангизни кўришга бормоқчи эди.
—Бугун бормасин. Эртага борсин, дадам билан гаплашиб оламан. Хозир борса жахли чиқади, кейин озроқ мазаси бўлмай қолди. Шунга.
—Пул сўраб келгандингизми?
Муслимни гапи тугамай оғзига урди
—Шунақароқ.
Муслим бошини қашлаб қўйди.
—Ха яхши.
Ботир ўрнидан турди.
—Сиз ўтира туринг, мен пул олиб чиқай.
Ботир хонасига чиқиб кетди.
Хонага кирганда Мунира йиғлаб ўтирарди.
—Яна нима кўз ёш қиляпсан?
Ботир, сейфни очди
—Сизга нима?
Мунира жахл қилди
—Акангга пул беряпман, буни сен тўлайсан. Тушундингга гапимни?
Ботир, пулни санаркан Мунирага кўзини қисиб қўйди
—Мен қаердан оламан бунча пулни?
Мунира кўзидаги ёшни артиб, Ботирга қаради
—Кўнглимни олсанг бўлгани. Бошқа нарса керакмас.
Ботир хонадан чиқиб кетди.
Мунира кечаги тунни эслаб, юраги орқага тортди.
—Ё Аллоҳим. Қачон қутиламан булардан.
Мунира секин пичирлади.
💫💫💫💫
—Ойи, энди секингина бу уйларни бузиб янгилаб олиш керак.
Қизингиз Ботирбойни кўнглини ололмаётган экан. Хайдаб юборгунча биз хам фойдаланиб олишимиз лозим
Муслим, қўлидаги пулни ярмини Латофатга узатди
—Бу қиз жуда лаллайган бўлдида.
Ўзим бир бориб келсаммикан.
Латофат, Мунирани эслаб асабийлашди
—Эртага ўзи келади. Сиз яхши гапириб йўлга солинг.
Анави эрингиз хам, ха деб ноз қилмай Мунирага яхши гапирсин, биз пулини шилайлик
Муслим, секингина гапирди
—Йўқ, даданг яхши гапирса, келиб олади. Даданг билан ишинг бўлмасин.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_26
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Келинг қайноғажон.
Ботир Муслимни кўриб, пешвоз чиқди.
—Ассалому алайкум.
Муслим, сохта табассум билан ичкарига кирди
—Нима шамоллар олиб келди сизни, бизни уйимизга?
Ботир, диванга ёйилиб ўтирди.
—Бир кўриб ўтай дегандим, шу ёққа йўлим тушганди.
Синглим қани, сизни хафа қилмаяптими?
Муслим атрофга қаради
—Синглингиз, бир кўнгил олишни хам билмайди. Мен бундай эканини билганимда, кичик синглингизни олардим. Бу қиз жуда муз.
Ботир, ўзича шикоят қилди
—Хали ёшда, ўзингиз тарбия қилиб оласиз.
—Ха бошидан тарбия қиламан шекили.
Хозир чиқади, хонада эди.
—Мунира...
Ботир, ўтирган жойида бақирди.
—Лаббай.
Мунира, ошхонадан чиқиб келди.
—Аканг келди, саломлашмайсанми?
Ботир, Мунирага қаради
—Ассалому алайкум.
Мунира, турган жойида гапирди.
—Ваалайкум ассалом. Синглим келиб саломлашмайсанми?
Муслим, Мунирани олдига борди.
Мунира кўзларида ёш билан Муслимга қаради, Муслим юзлари кўкарган синглисига қараб ичи ачишди.
—Яхши юрибсанми?
Муслим, Мунирани қучди
—Зўр юрибди, кенг уйни келини бўлиб.
Ботир, ўтирган жойида гапга қўшилди.
—Ха яхши. Кўриниши яхши синглимни.
Муслим жойига бориб ўтирди, Мунира бир сўз демай чиқиб кетди.
—Бугун дадангизни кўришга бормоқчи эди.
—Бугун бормасин. Эртага борсин, дадам билан гаплашиб оламан. Хозир борса жахли чиқади, кейин озроқ мазаси бўлмай қолди. Шунга.
—Пул сўраб келгандингизми?
Муслимни гапи тугамай оғзига урди
—Шунақароқ.
Муслим бошини қашлаб қўйди.
—Ха яхши.
Ботир ўрнидан турди.
—Сиз ўтира туринг, мен пул олиб чиқай.
Ботир хонасига чиқиб кетди.
Хонага кирганда Мунира йиғлаб ўтирарди.
—Яна нима кўз ёш қиляпсан?
Ботир, сейфни очди
—Сизга нима?
Мунира жахл қилди
—Акангга пул беряпман, буни сен тўлайсан. Тушундингга гапимни?
Ботир, пулни санаркан Мунирага кўзини қисиб қўйди
—Мен қаердан оламан бунча пулни?
Мунира кўзидаги ёшни артиб, Ботирга қаради
—Кўнглимни олсанг бўлгани. Бошқа нарса керакмас.
Ботир хонадан чиқиб кетди.
Мунира кечаги тунни эслаб, юраги орқага тортди.
—Ё Аллоҳим. Қачон қутиламан булардан.
Мунира секин пичирлади.
💫💫💫💫
—Ойи, энди секингина бу уйларни бузиб янгилаб олиш керак.
Қизингиз Ботирбойни кўнглини ололмаётган экан. Хайдаб юборгунча биз хам фойдаланиб олишимиз лозим
Муслим, қўлидаги пулни ярмини Латофатга узатди
—Бу қиз жуда лаллайган бўлдида.
Ўзим бир бориб келсаммикан.
Латофат, Мунирани эслаб асабийлашди
—Эртага ўзи келади. Сиз яхши гапириб йўлга солинг.
Анави эрингиз хам, ха деб ноз қилмай Мунирага яхши гапирсин, биз пулини шилайлик
Муслим, секингина гапирди
—Йўқ, даданг яхши гапирса, келиб олади. Даданг билан ишинг бўлмасин.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤53👍7🤔6
#Уткинчи_дунё
#No_27
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Қизалоғим келибди.
Мунира дарвозадан кириши билан, Латофат кутиб олди.
—Ассалому алайкум
Мунира бехол, уйни хар бир бурчагига қараб чиқди.
—Ваалайкум ассалом.
Латофат Мунирани қучоқлади. Мунира жим турарди.
—Дадам қани?
Мунира гап бошлади
—Даданг кетган. Иши бор экан, келиб қолади. Унгача юр, она бола бир дардлашайлик.
—Нима? Дардлашайлик? Она-бола?
Мунира аламли кулди
—Энди эсингизга келдими она-бола эканимиз?
Мунирани кўзларидан ёш оқа бошлади
—Қизим, нега мендан ўпкалайсан. Ахир сени бахтингни ўйлаб қилдимку, мендек қийналмасин деб қилдимку.
Латофат маюс гапирди
—Бахтимни дебми? Ўғлингизни чўнтагини дебми?
Мунира йиғлаб гапирди
—Мухими бахтлисанку қизим.
—Ха бахтлиман, жудалар бахтлиман. Мана бахтлилигимни исботи
Мунира, юзини яшириб олган, сочларини еғди.
—Вой шўрим ким қилди буни?
Латофат Мунирани юзини силади.
—Ўша бахтли хонадонимда, мендан бошқа яна тўртта бахтлилар бор экан. Хали иккитасини кўрмадим, бу каттасини иши.
Кеча сизлар ундирган пулни хаққини хам, мен калтак билан тўладим, сахий куёвингиздан.
Мунира бор аламини сочди.
—Қўлинг сингурлар, сен билан бирга бораман, кўрсатиб қўяман мени қизимга қўл кўтаришни.
Латофат шанғиллаб гапирди.
—Юр қизим, уйга кирайлик бафуржа гаплашиб оламиз. Хозир синглинг мактабдан келади, мазза қилиб ўтирамиз.
Латофат Мунирани қўлидан ушлаб ичкарига етаклади.
💫💫💫💫
—Кичик хотинингизни эркалатиб юборяпсиз.
Назо, Ботирни ортидан қучди.
—Ха энди. Хамма нарсани янгиси ширинда.
Ботир кулди
—Мени хонамга кирмай қўйганингизга анча бўлди.
Назо айланиб ўтиб, Ботирни бўйнидан қўлларини ўтказди
—Ўзинг таклиф қилмаяпсанку
Ботир, Назони белидан қучиб ўзига яқинлаштирди
—Таклиф керакми?
Назо нозланиб кулди
—Хада, биласанку мени.
Ботир кўзини қисиб қўйди
—Ундай бўлса кетдик.
—Соғиниб қолибсанку..
Ботир, Назони кўтариб хонасига кириб кетди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_27
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Қизалоғим келибди.
Мунира дарвозадан кириши билан, Латофат кутиб олди.
—Ассалому алайкум
Мунира бехол, уйни хар бир бурчагига қараб чиқди.
—Ваалайкум ассалом.
Латофат Мунирани қучоқлади. Мунира жим турарди.
—Дадам қани?
Мунира гап бошлади
—Даданг кетган. Иши бор экан, келиб қолади. Унгача юр, она бола бир дардлашайлик.
—Нима? Дардлашайлик? Она-бола?
Мунира аламли кулди
—Энди эсингизга келдими она-бола эканимиз?
Мунирани кўзларидан ёш оқа бошлади
—Қизим, нега мендан ўпкалайсан. Ахир сени бахтингни ўйлаб қилдимку, мендек қийналмасин деб қилдимку.
Латофат маюс гапирди
—Бахтимни дебми? Ўғлингизни чўнтагини дебми?
Мунира йиғлаб гапирди
—Мухими бахтлисанку қизим.
—Ха бахтлиман, жудалар бахтлиман. Мана бахтлилигимни исботи
Мунира, юзини яшириб олган, сочларини еғди.
—Вой шўрим ким қилди буни?
Латофат Мунирани юзини силади.
—Ўша бахтли хонадонимда, мендан бошқа яна тўртта бахтлилар бор экан. Хали иккитасини кўрмадим, бу каттасини иши.
Кеча сизлар ундирган пулни хаққини хам, мен калтак билан тўладим, сахий куёвингиздан.
Мунира бор аламини сочди.
—Қўлинг сингурлар, сен билан бирга бораман, кўрсатиб қўяман мени қизимга қўл кўтаришни.
Латофат шанғиллаб гапирди.
—Юр қизим, уйга кирайлик бафуржа гаплашиб оламиз. Хозир синглинг мактабдан келади, мазза қилиб ўтирамиз.
Латофат Мунирани қўлидан ушлаб ичкарига етаклади.
💫💫💫💫
—Кичик хотинингизни эркалатиб юборяпсиз.
Назо, Ботирни ортидан қучди.
—Ха энди. Хамма нарсани янгиси ширинда.
Ботир кулди
—Мени хонамга кирмай қўйганингизга анча бўлди.
Назо айланиб ўтиб, Ботирни бўйнидан қўлларини ўтказди
—Ўзинг таклиф қилмаяпсанку
Ботир, Назони белидан қучиб ўзига яқинлаштирди
—Таклиф керакми?
Назо нозланиб кулди
—Хада, биласанку мени.
Ботир кўзини қисиб қўйди
—Ундай бўлса кетдик.
—Соғиниб қолибсанку..
Ботир, Назони кўтариб хонасига кириб кетди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤37👍8
🔥 OʻTKINCHI DUNYO 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 234 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 234 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
***
✨🌙✨🌙✨🌙✨🌙✨🌙
Баъзи инсонлар қилган гуноҳларимизга каффоратдир.
Баъзи инсонлар эса қилган савобларимизга мукофотдир.🌟
Хайрли тун ! ✨🌙
Тунингиз тинч ва осуда ўтсин !
Ширин тушлар кўринг !
Тонгги дийдор довур Аллоҳга омонатсиз!⭐️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨🌙✨🌙✨🌙✨🌙✨🌙
Баъзи инсонлар қилган гуноҳларимизга каффоратдир.
Баъзи инсонлар эса қилган савобларимизга мукофотдир.🌟
Хайрли тун ! ✨🌙
Тунингиз тинч ва осуда ўтсин !
Ширин тушлар кўринг !
Тонгги дийдор довур Аллоҳга омонатсиз!⭐️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассолому алайкум ва роҳматуллоҳу ва барокатуҳу...
🤝Саломлашишнинг 70 та савоби бор бўлиб, ундан олтмиш тўққизтаси, САЛОМ берганники, биттаси эса, АЛИК олганники,
🤲Кунингиз барокатли,🤲
🤲Умрингиз мазмунли,🤲
🤲Мушкулингиз осон,🤲
🤲Йўлингиз равон бўлсин 🤲
❤️🌸ХАЙРЛИ ТОНГ🌸❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🤝Саломлашишнинг 70 та савоби бор бўлиб, ундан олтмиш тўққизтаси, САЛОМ берганники, биттаси эса, АЛИК олганники,
🤲Кунингиз барокатли,🤲
🤲Умрингиз мазмунли,🤲
🤲Мушкулингиз осон,🤲
🤲Йўлингиз равон бўлсин 🤲
❤️🌸ХАЙРЛИ ТОНГ🌸❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
А Б О Р Т
(🚷Туркияда бўлган реал воқеа📵)
Мени исмим Нозима ёшим 23 да. Сизларга бошимдан ўтказганларимни айтиб бермоқчиман. Бу воқеа 2 йил олдин содир бўлган. Оилада катта қизман дадам билан ойим ажрашиб кетганлар. Жуда эрка шаддот қиз бўлиб ўсганман. Дугоналарим ойинга пул топишда ёрдам қилмайсанми деб кўп гапиришарди. Шуларни таъсиридан ойимни гапларига қарамасдан Туркияга кетадиган бўлдим. Ҳаммаси мана шундан бошланди. У ерда бир бойнинг уйига хизматкор бўлиб ишга жойлашдим. Бойнинг Дамир исмли ўғли бор эди, ишга жойлашган кунимданоқ менга чиройли қиз экансан деб ғалати қараш қилиб юрарди. Шунинг учун ундан жуда қўрқардим ва узоқроқ юрардим. Кунларни бирида Дамир менга хонасини йиғиштириб беришимни буюрди ва хонасига чақирди... 😳😕😰😭
️Ушбу воқеа баъзи ёш қизларга ва йигитларга ибрат бўлин! Жуда Тасирли Хикоя😢 👇🏻👇🏻
(🚷Туркияда бўлган реал воқеа📵)
Мени исмим Нозима ёшим 23 да. Сизларга бошимдан ўтказганларимни айтиб бермоқчиман. Бу воқеа 2 йил олдин содир бўлган. Оилада катта қизман дадам билан ойим ажрашиб кетганлар. Жуда эрка шаддот қиз бўлиб ўсганман. Дугоналарим ойинга пул топишда ёрдам қилмайсанми деб кўп гапиришарди. Шуларни таъсиридан ойимни гапларига қарамасдан Туркияга кетадиган бўлдим. Ҳаммаси мана шундан бошланди. У ерда бир бойнинг уйига хизматкор бўлиб ишга жойлашдим. Бойнинг Дамир исмли ўғли бор эди, ишга жойлашган кунимданоқ менга чиройли қиз экансан деб ғалати қараш қилиб юрарди. Шунинг учун ундан жуда қўрқардим ва узоқроқ юрардим. Кунларни бирида Дамир менга хонасини йиғиштириб беришимни буюрди ва хонасига чақирди... 😳😕😰😭
️Ушбу воқеа баъзи ёш қизларга ва йигитларга ибрат бўлин! Жуда Тасирли Хикоя😢 👇🏻👇🏻
❤8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Қадрликларим табассумдан қўшилган , муҳаббатдан бир чимдим, кайфиятларнинг энг аълоларидан солинган қаҳвангизни совумасдан ичинг
Ҳаёт аталмиш оламда энг гўзаллари Сизсиз...❤️❤️❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ҳаёт аталмиш оламда энг гўзаллари Сизсиз...❤️❤️❤️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
СУНГИ ПУШАЙМОН ёки...
Аслида яхши бир хонадонга келин бўлиб тушган эдим. Бу оила бир пайтлар ибратли оилалардан бири ҳисобланарди.Шу хонадонга қадам босдиму, ҳаммаси ўзгача бўлиб кетди...
Ёшим йигирма бешдан ўтиб борарди.Синфдош қизларимиз аллақачон оилали, бола-чақали бўлиб кетишаётгани, мен эса қариқиз бўлиб қолиб кетаётганим алам қиларди.Ўқувчилигимда бир йигитга меҳр қўйгандим. Лекин йигит мени назарига илмай бошқа қизга уйланиб кетди. Бир куни шу йигитни хотини билан ажрашганини эшитиб қолдим. Айб унинг хотинида эканини, энди қайтиб бошқа ярашмаслигини суриштириб билдим. Бу мен учун энг қулай фурсат эди, яъни бир пайтлар кўнгил қўййган инсонимга турмушга чиқиш. Лекин қандай қилиб?! Фикримга бир фолчи аёл келиб қолди. Кўпдан бери ўзи унинг хузурига бахтимни очиш учун боришга чоғланар эдим. Билишимча, у кўп йигит-қизларни бахтини очар, кимнидир совутиб, кимнидир иситиб берар экан. Шу нарсалар ёдимга тушиб уникига боришга шошдим. Фолбин аёл мени иссиқ қаршилади. “Йигитни суратини қаердан бўлса ҳам топиб келинг, кейин у сизники бўлади”-деди қатъий.
Тез орада йигитни суратини топишга муваффақ бўлдим.У йигитни менга “иситиши” пайтида ўзим ҳам йигитга қўнғироқ қилиб, ўзим ҳақимда билдиришни истадим.Хотинидан бир йил яшамай ажрашиб тушкунликка тушиб турган йигитнинг кўнглини овлаш жуда қийин бўлмади. У ёқда фолбин аёлнинг ҳаракатлари... Ҳуллас, тез орада тўйимиз бўлди.
Мен қиз бола бўлиб хотин қўйган йигитга текканим менинг тилимни анча бурро қилиб юборган эди. Оилада қандай муаммо чиқса доимо шуни рўкач қилиб, уларни енгиб олишга ҳаракат қилардим.Бирин-кетин икки ўғилли бўлдим. Энди турмуш ўртоғим ўғилларини еру-кўкка ишонмас, улар учун ҳар нарсага тайёр эди. Қайнонам кўп фарзандли аёл эди.Лекин ҳамма ўғил-қизларини уйли-жойли қилиб, қутулган эди. Менга унинг фарзандларини бири қўййиб, бошқасини онасини йўқлаб келавериши ёқмас эди, чунки ўзимизни оилада ака-опаларим жуда камнамо эдилар.
Шундай қилиб, яна эски хунаримни ишга солиб , меҳрибон фолбин аёл ёрдамида ҳамма қайнопа ва қаййнакаларни уйга кам келадиган қилдим. Уйда хадеб жанжал чиқараверганим сабаб қайнонам ҳам бошқа ўғил-қизлариникида кўп-кўп туриб келадиган бўлди. Қайнонам йўқ кунлари мен учун байрамдай эди гўё.Бора-бора қайнонамнинг “оғзини бойлатиб” келадиган бўлдим. Ҳаётим текис, бахтли кечаётганга ўхшарди. Эскича ирим-сиримга шунчалар муккасига кетдимки, эримни доим “иситиб”, қайнонамни “оғзини боғлаш”одатий тусга кирди. Фолбин аёлнинг мен каби лақма клиентлари кўп эди. Бир куни уша аёлнинг уйига киришга навбат кутиб ўтирсам, бир келинчак келди. Унинг қўлида калтакдан ясалган қўғирчоқ бор эди. Буни кўриб ҳайрон бўлдим. Кейин билсам, фолбин аёл ҳатто ёмон кўрган одамингни ўлдириб беришга ҳам қодир экан. Шайтон мени ҳам йўлдан урди. Янаги сафар бу ерга мен ҳам фолбин аёлнинг кўрсатмаси билан “қўғирчоқ” ясаб олиб келдим. Ҳамма ўйлаган режаларим амалга ошаётганидан жуда хурсанд эдим.Қайнонамнинг овозини ўчириб, фарзандлари қадамини қийиб қўйиб энди тинч, осуда яшаётгандай эдим. Энди эса “қўғирчоқ”...
Аввалига бироз чўчидим. Лекин бошқа аёллар ҳам шу ишни қўрқмай қилаётганларини кўриб, ҳаракатимни давом эттирдим. Бир йилга қолмай соппа-соғ юрган қайнонам оламдан кўз юмди. Кўпинча қайнонамнинг ўлимига сабабчи бўлганимни ўйлаб виждоним қийналарди. Фарзандлари шундай андишали эдики, мендан ҳеч қандай шубҳа-гумон ҳам қилмади. Аксинча, ҳамма таниш-билишлари қайнонамни “ўзи беозоргина эдилар, беозоргина бўлиб якун топдилар”дея хулоса қилишарди. Мен қабристонга қайнонам шаклида кўмиб келган қўғирчоқ ҳеч кимнинг ҳаёлига келмаган эди.
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Аслида яхши бир хонадонга келин бўлиб тушган эдим. Бу оила бир пайтлар ибратли оилалардан бири ҳисобланарди.Шу хонадонга қадам босдиму, ҳаммаси ўзгача бўлиб кетди...
Ёшим йигирма бешдан ўтиб борарди.Синфдош қизларимиз аллақачон оилали, бола-чақали бўлиб кетишаётгани, мен эса қариқиз бўлиб қолиб кетаётганим алам қиларди.Ўқувчилигимда бир йигитга меҳр қўйгандим. Лекин йигит мени назарига илмай бошқа қизга уйланиб кетди. Бир куни шу йигитни хотини билан ажрашганини эшитиб қолдим. Айб унинг хотинида эканини, энди қайтиб бошқа ярашмаслигини суриштириб билдим. Бу мен учун энг қулай фурсат эди, яъни бир пайтлар кўнгил қўййган инсонимга турмушга чиқиш. Лекин қандай қилиб?! Фикримга бир фолчи аёл келиб қолди. Кўпдан бери ўзи унинг хузурига бахтимни очиш учун боришга чоғланар эдим. Билишимча, у кўп йигит-қизларни бахтини очар, кимнидир совутиб, кимнидир иситиб берар экан. Шу нарсалар ёдимга тушиб уникига боришга шошдим. Фолбин аёл мени иссиқ қаршилади. “Йигитни суратини қаердан бўлса ҳам топиб келинг, кейин у сизники бўлади”-деди қатъий.
Тез орада йигитни суратини топишга муваффақ бўлдим.У йигитни менга “иситиши” пайтида ўзим ҳам йигитга қўнғироқ қилиб, ўзим ҳақимда билдиришни истадим.Хотинидан бир йил яшамай ажрашиб тушкунликка тушиб турган йигитнинг кўнглини овлаш жуда қийин бўлмади. У ёқда фолбин аёлнинг ҳаракатлари... Ҳуллас, тез орада тўйимиз бўлди.
Мен қиз бола бўлиб хотин қўйган йигитга текканим менинг тилимни анча бурро қилиб юборган эди. Оилада қандай муаммо чиқса доимо шуни рўкач қилиб, уларни енгиб олишга ҳаракат қилардим.Бирин-кетин икки ўғилли бўлдим. Энди турмуш ўртоғим ўғилларини еру-кўкка ишонмас, улар учун ҳар нарсага тайёр эди. Қайнонам кўп фарзандли аёл эди.Лекин ҳамма ўғил-қизларини уйли-жойли қилиб, қутулган эди. Менга унинг фарзандларини бири қўййиб, бошқасини онасини йўқлаб келавериши ёқмас эди, чунки ўзимизни оилада ака-опаларим жуда камнамо эдилар.
Шундай қилиб, яна эски хунаримни ишга солиб , меҳрибон фолбин аёл ёрдамида ҳамма қайнопа ва қаййнакаларни уйга кам келадиган қилдим. Уйда хадеб жанжал чиқараверганим сабаб қайнонам ҳам бошқа ўғил-қизлариникида кўп-кўп туриб келадиган бўлди. Қайнонам йўқ кунлари мен учун байрамдай эди гўё.Бора-бора қайнонамнинг “оғзини бойлатиб” келадиган бўлдим. Ҳаётим текис, бахтли кечаётганга ўхшарди. Эскича ирим-сиримга шунчалар муккасига кетдимки, эримни доим “иситиб”, қайнонамни “оғзини боғлаш”одатий тусга кирди. Фолбин аёлнинг мен каби лақма клиентлари кўп эди. Бир куни уша аёлнинг уйига киришга навбат кутиб ўтирсам, бир келинчак келди. Унинг қўлида калтакдан ясалган қўғирчоқ бор эди. Буни кўриб ҳайрон бўлдим. Кейин билсам, фолбин аёл ҳатто ёмон кўрган одамингни ўлдириб беришга ҳам қодир экан. Шайтон мени ҳам йўлдан урди. Янаги сафар бу ерга мен ҳам фолбин аёлнинг кўрсатмаси билан “қўғирчоқ” ясаб олиб келдим. Ҳамма ўйлаган режаларим амалга ошаётганидан жуда хурсанд эдим.Қайнонамнинг овозини ўчириб, фарзандлари қадамини қийиб қўйиб энди тинч, осуда яшаётгандай эдим. Энди эса “қўғирчоқ”...
Аввалига бироз чўчидим. Лекин бошқа аёллар ҳам шу ишни қўрқмай қилаётганларини кўриб, ҳаракатимни давом эттирдим. Бир йилга қолмай соппа-соғ юрган қайнонам оламдан кўз юмди. Кўпинча қайнонамнинг ўлимига сабабчи бўлганимни ўйлаб виждоним қийналарди. Фарзандлари шундай андишали эдики, мендан ҳеч қандай шубҳа-гумон ҳам қилмади. Аксинча, ҳамма таниш-билишлари қайнонамни “ўзи беозоргина эдилар, беозоргина бўлиб якун топдилар”дея хулоса қилишарди. Мен қабристонга қайнонам шаклида кўмиб келган қўғирчоқ ҳеч кимнинг ҳаёлига келмаган эди.
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤50
Афсуски, эскичанинг умри қисқа экан.Шунинг билан бирга унинг гуноҳи оилага урар экан. Мен икки маротаба фарзанд кўрдим. Лекин соппа-соғ туғилган фарзандларим бир неча кундан кейин бесабаб ўлиб қолди.Ҳатто шифокорлар ҳам ҳайрон эди, чунки ҳеч қандай касаллиги йўқ гўдакнинг ўлими уларга жумбоқ эди. Мен эса гап нимада эканини билардим ва ич-этимни тимдилардим. Шундай қилиб ирим-сиримларим таъсир қилмай қўйдими, эрим билан муносабатларимиз кескин ёмонлаша бошлади. Мен уни ҳеч қачон болаларидан кечмаса керак дер эдим. Афсуски, унинг кўзига икки
ўғли ҳам кўринмади ва мени жавобимни берди. Шунча қилган ирим-сиримларим вақтинчалик бўлиб чиқди. Агар уша ирим-сиримларга ишонмай тилимни ширин қилганимда бошимга шу куунлар тушмасмиди? Мана энди гулдай эрни қўлдан бой бериб, ёлғиз аёл бўлиб ўтирибман. Лекин уша эски қадрдоним фолбин аёл ёрдамида эримни қайтаришга кўп ҳаракат қилдим, барчаси бефойда кетди. Менинг пулларим, вақтим, асабларим кетгани қолди холос...
Ҳозир собиқ турмуш ўртоғим бошқа аёлга уйланиб бола-чақали бўлиб кетди. Кўчадан мени кўзимни куйдириб машинасида хотини ва болаларини солиб ўтади. Мени эса юрагимни ит таталайди. Ҳа, эскича ирим-сиримларниг умри қисқалига амин бўлдим, кўзим очилди. Энди умрим давомида уша қилган ишларимни товонини тўлаб ўтишимни биламан. Ҳозир ўғилларимни отасиз қийналиб катта қилаяпман. Боз устига ота тарбиясини кўрмаган болалар ўта даққоқ, жаҳлдор ва меҳрсиз бўлиб қолган. Уларга гапимни ўтказолмай кечалари йиғлаб чиқаман. Уларнинг эса парвойи палак. Ёшликларида уларни қўрқитиб ўзимга бўйсундирар эдим, энди эса уларга кучим ҳам етмай қолди. Энг алам қиларлиси, ўғилларим мени хурмат қилмай, ҳақорат қилиб, ҳатто бир куни кўчага чиқариб ҳам қўйишди. Дардимни кимга айтишни билмайман, биламан менинг қилмишларимга бу Аллоҳнинг бераётган жазоси! Бошимни қайси тошга уришни билмайман. Бора-бора соғлигим ҳам ёмонлашиб бораяпти. Қаттиқ асабийлашганимдан қўлим қалтирайдиган бўлиб қолди. Тушларимда тез-тез қайнонамни кўраман. Кўпинча қўлларида қўғирчоқ ушлаб турган бўлади ва мени ёнига чорлайди.
Афсус-надоматдан ўзимни тиёлмайман. Қани энди имконият бўлса-ю, барча гуноҳларимни ювсам дейман. Мен қилган хатоларимни ҳеч кимга раво кўрмайман. Бу хатоларим учун менга ҳали қанча азоблар берилишини ўйласам юрагим ёрилай дейди.
Азиз опа-сингилларим! Илтимос, мен қилган хатони сизлар қилиб қўйманг. Ҳеч қачон ирим-сиримлар билан гўзал ҳаётингизни дўзаҳга айлантирманг. Барча эскича, иситма, совутма деган нарсалар вақтинчалик экан. Улар ҳеч қачон инсонни бахтли қила олмас экан. Аксинча, бахтсизлик кетидан бахтсизлик етаклаб келар экан. Бу гуноҳ ишга қўл урган одамни Аллоҳ икки дунёда ҳам хор қилар экан. Мен адашдим, тавба қилдим. Сизлар адашманг!
Бир адашган аёлнинг оҳу зорини оққа кўчирувчи Ю. Алимова
Тамом.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ўғли ҳам кўринмади ва мени жавобимни берди. Шунча қилган ирим-сиримларим вақтинчалик бўлиб чиқди. Агар уша ирим-сиримларга ишонмай тилимни ширин қилганимда бошимга шу куунлар тушмасмиди? Мана энди гулдай эрни қўлдан бой бериб, ёлғиз аёл бўлиб ўтирибман. Лекин уша эски қадрдоним фолбин аёл ёрдамида эримни қайтаришга кўп ҳаракат қилдим, барчаси бефойда кетди. Менинг пулларим, вақтим, асабларим кетгани қолди холос...
Ҳозир собиқ турмуш ўртоғим бошқа аёлга уйланиб бола-чақали бўлиб кетди. Кўчадан мени кўзимни куйдириб машинасида хотини ва болаларини солиб ўтади. Мени эса юрагимни ит таталайди. Ҳа, эскича ирим-сиримларниг умри қисқалига амин бўлдим, кўзим очилди. Энди умрим давомида уша қилган ишларимни товонини тўлаб ўтишимни биламан. Ҳозир ўғилларимни отасиз қийналиб катта қилаяпман. Боз устига ота тарбиясини кўрмаган болалар ўта даққоқ, жаҳлдор ва меҳрсиз бўлиб қолган. Уларга гапимни ўтказолмай кечалари йиғлаб чиқаман. Уларнинг эса парвойи палак. Ёшликларида уларни қўрқитиб ўзимга бўйсундирар эдим, энди эса уларга кучим ҳам етмай қолди. Энг алам қиларлиси, ўғилларим мени хурмат қилмай, ҳақорат қилиб, ҳатто бир куни кўчага чиқариб ҳам қўйишди. Дардимни кимга айтишни билмайман, биламан менинг қилмишларимга бу Аллоҳнинг бераётган жазоси! Бошимни қайси тошга уришни билмайман. Бора-бора соғлигим ҳам ёмонлашиб бораяпти. Қаттиқ асабийлашганимдан қўлим қалтирайдиган бўлиб қолди. Тушларимда тез-тез қайнонамни кўраман. Кўпинча қўлларида қўғирчоқ ушлаб турган бўлади ва мени ёнига чорлайди.
Афсус-надоматдан ўзимни тиёлмайман. Қани энди имконият бўлса-ю, барча гуноҳларимни ювсам дейман. Мен қилган хатоларимни ҳеч кимга раво кўрмайман. Бу хатоларим учун менга ҳали қанча азоблар берилишини ўйласам юрагим ёрилай дейди.
Азиз опа-сингилларим! Илтимос, мен қилган хатони сизлар қилиб қўйманг. Ҳеч қачон ирим-сиримлар билан гўзал ҳаётингизни дўзаҳга айлантирманг. Барча эскича, иситма, совутма деган нарсалар вақтинчалик экан. Улар ҳеч қачон инсонни бахтли қила олмас экан. Аксинча, бахтсизлик кетидан бахтсизлик етаклаб келар экан. Бу гуноҳ ишга қўл урган одамни Аллоҳ икки дунёда ҳам хор қилар экан. Мен адашдим, тавба қилдим. Сизлар адашманг!
Бир адашган аёлнинг оҳу зорини оққа кўчирувчи Ю. Алимова
Тамом.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👍5😢4
Ёмонликка қайтган яхшилик.(ҳикоя)
Саида опа оғриётган оёқларини базўр судраб босганча, дўкондан рўзғорга майда-чуйда харид қилиб,ортига қайтаётганди. Аста-секин юриб уйига олиб борадиган кўчага қайрилди.Дарвозасининг олдида турган “Ласетти” автомобилининг ёнидаги бир-бирига жуда ўхшаш хушсурат икки йигитга кўзи тушди. “Ким бўлди экан булар?-ўйлади у.―Ё Анварнинг дўстларимикан?” Йигитларнинг нимасидир унга жуда таниш туюлди.
―Ассалому алайкум,―деди уни яқинлашиб келаётганини кўрган йигитлардан бири. ―Яхшимисиз,хола?
Иккинчи йигит ҳам салом бериб,сўрашган бўлди.
―Яхшимисизлар ўғилларим, ―деди опа.―Анваржоннинг дўстларимисизлар дейман? Тўғриси, танимадим сизларни.
Унинг саволидан йигитлар бир-бирига қараб, кўз уриштириб олишди.
―Шундай деса ҳам бўлади,―деди йигитлардан бири секингина.―Бизни танимадингизми? Мен Фирдавсман.Бу эса акам Фарруҳ.
Саида опанинг ичидан бир нарса узилиб кетгандай бўлди.
―Хуш келибсизлар,-деди у хижолат бўлганча, ҳаяжонланганини билдирмасликка уриниб. ―Қани уйга марҳамат килинглар.Узр, анча улғайиб қолибсизлар,танимабман.
―Йўқ, хола биз кетамиз. Эртанги ҳайит байрами билан сизни табриклаб кетайлик, деб келгандик. ―Деди Фарруҳ машинасининг ичидан каттагина елим халтани олаётиб. ―Рамазон ҳайити муборак бўлсин.
―Болаларим роса овора бўлибсизлар-да. ―Саида опанинг назарида елим халтанинг ичига тош солингандай оғир туюлди.
―Ундай деманг,ҳайитларни яхши ўтказинг.Укамга салом деб кўйинг, ―шу сўзларни айтаётганда Фирдавс чиройли жилмайиб қўйди. ―Айтинг,бизни ёнимизга бир айланиб борсин. Унинг бир текисдаги оппок тишлари,кўзларининг порлаб туриши Саида учун жуда қадрли бўлган одамникига шу қадар ўхшаш эдики, бундан аёлнинг юраги беихтиёр орқага тортиб кетди.
Саида опа ошхонага кириб, дўкондан харид килган маҳсулотларини музлатгичга жойлаштираркан,хаёли ҳалиям йигитларда эди. “Улар нега келишдийкан? Қайсидир чет давлатга ишлашга кетишган эди-ку.Менга ҳайитлик олиб келишибди. Буни кандай тушуниш мумкин? Ахир мен бир пайтлар уларга қанча азоб берганим,ёдларида йўқмикан?”Шу саволларни ўз-ўзига бериш асносида, беихтиёр хаёли олис ёшлик йилларига қараб учди.
...Саида оиласида кенжа ва ягона киз эди.Савдо базасида ишлайдиган отаси, уй бекаси бўлган онаси,акалари учун унинг айтгани - айтган,дегани - деган эди.Ўрта мактабни тугатгач, “ҳуқуқшунос бўламан” деб туриб олган Саидани катта акаси Cамарқандга олиб борди. Омади келдими, ёки мактабда яхши ўқигани фойда бердими, у ўша йилнинг ўзидаёқ талабалик бахтига эришди. Кўкиш кўзлари кулиб турадиган, оппоқ юзлари, расо,баланд қомати ўзига ярашган, қалин сочлари узун бу қизнинг институтда ошиқлари кўп эди.Аммо у ҳеч қайси йигитга рўйхушлик бермас,ўз ҳусну-малоҳатига ишончи баланд, ғурурли эди.Талабалик йиллари бир зумда ўтиб, у туманларидаги паспорт столида иш бошлади.Унга совчилар кела бошлади.Аммо Саидага уларнинг ҳеч қайсиси маъқул келмади.
Орадан ўтиб кетган беш-олти йил уни дарров ўттиз ёш остонасига яқинлаштириб қўйди. Бу орада айрим дугоналарининг фарзандлари мактабга борадиган бўлиб қолган,айримлари эса ўғилчаларига суннат туйи қилаётган эди. Бир куни у синфдош дугонаси Назокатнинг ўғилчасига қилинаётган суннат тўйига майда-чуйда ишларига қарашиш мақсадида бориб, асли савдо ходими бўлган Фарҳод деган йигит билан танишиб колди. У Назокатнинг эри билан бирга ишлар экан.Чамаси Саидадан 5-6 ёшлар чамаси ёшроқ, хушсурат,келишган бу йигит қизга жуда ёқиб колди.Ўша куни Фарҳод унга нисбатан жуда хуштакаллуфлик кўрсатиб, эътибор билан муомалада бўлди. Қисқаси,иккисининг ўртасида муҳаббатга ўхшаш нимадир пайдо бўлди. Аммо бу муносабатнинг охири бахайр эмас,чунки Фарҳод уйланган ,иккита ўғилчаси, гулдай хотини бор эди.
....Саиданинг кўзига эса ҳеч нарса кўринмади.Кўнгилга буйруқ бериб бўлмаслиги рост эканми,ёки бу тақдир эдими, у кечирилмас хатога йўл қўйди…Қизнинг хаёли нима қилиб бўлса-да, Фарҳодга турмушга чиқишда бўлиб колди Ва тез орада бунга эришди ҳам.Фарҳодни оиласидан ажратиш ниятида қўлидан келган барча ишни қилди.Ҳатто унинг ёшгина хотинининг ёнига бориб,жанжаллашиб келишдан ҳам тоймади. Фарҳод ҳам ёшлик қилдими, ёки уни
Давоми 11:30 да
Саида опа оғриётган оёқларини базўр судраб босганча, дўкондан рўзғорга майда-чуйда харид қилиб,ортига қайтаётганди. Аста-секин юриб уйига олиб борадиган кўчага қайрилди.Дарвозасининг олдида турган “Ласетти” автомобилининг ёнидаги бир-бирига жуда ўхшаш хушсурат икки йигитга кўзи тушди. “Ким бўлди экан булар?-ўйлади у.―Ё Анварнинг дўстларимикан?” Йигитларнинг нимасидир унга жуда таниш туюлди.
―Ассалому алайкум,―деди уни яқинлашиб келаётганини кўрган йигитлардан бири. ―Яхшимисиз,хола?
Иккинчи йигит ҳам салом бериб,сўрашган бўлди.
―Яхшимисизлар ўғилларим, ―деди опа.―Анваржоннинг дўстларимисизлар дейман? Тўғриси, танимадим сизларни.
Унинг саволидан йигитлар бир-бирига қараб, кўз уриштириб олишди.
―Шундай деса ҳам бўлади,―деди йигитлардан бири секингина.―Бизни танимадингизми? Мен Фирдавсман.Бу эса акам Фарруҳ.
Саида опанинг ичидан бир нарса узилиб кетгандай бўлди.
―Хуш келибсизлар,-деди у хижолат бўлганча, ҳаяжонланганини билдирмасликка уриниб. ―Қани уйга марҳамат килинглар.Узр, анча улғайиб қолибсизлар,танимабман.
―Йўқ, хола биз кетамиз. Эртанги ҳайит байрами билан сизни табриклаб кетайлик, деб келгандик. ―Деди Фарруҳ машинасининг ичидан каттагина елим халтани олаётиб. ―Рамазон ҳайити муборак бўлсин.
―Болаларим роса овора бўлибсизлар-да. ―Саида опанинг назарида елим халтанинг ичига тош солингандай оғир туюлди.
―Ундай деманг,ҳайитларни яхши ўтказинг.Укамга салом деб кўйинг, ―шу сўзларни айтаётганда Фирдавс чиройли жилмайиб қўйди. ―Айтинг,бизни ёнимизга бир айланиб борсин. Унинг бир текисдаги оппок тишлари,кўзларининг порлаб туриши Саида учун жуда қадрли бўлган одамникига шу қадар ўхшаш эдики, бундан аёлнинг юраги беихтиёр орқага тортиб кетди.
Саида опа ошхонага кириб, дўкондан харид килган маҳсулотларини музлатгичга жойлаштираркан,хаёли ҳалиям йигитларда эди. “Улар нега келишдийкан? Қайсидир чет давлатга ишлашга кетишган эди-ку.Менга ҳайитлик олиб келишибди. Буни кандай тушуниш мумкин? Ахир мен бир пайтлар уларга қанча азоб берганим,ёдларида йўқмикан?”Шу саволларни ўз-ўзига бериш асносида, беихтиёр хаёли олис ёшлик йилларига қараб учди.
...Саида оиласида кенжа ва ягона киз эди.Савдо базасида ишлайдиган отаси, уй бекаси бўлган онаси,акалари учун унинг айтгани - айтган,дегани - деган эди.Ўрта мактабни тугатгач, “ҳуқуқшунос бўламан” деб туриб олган Саидани катта акаси Cамарқандга олиб борди. Омади келдими, ёки мактабда яхши ўқигани фойда бердими, у ўша йилнинг ўзидаёқ талабалик бахтига эришди. Кўкиш кўзлари кулиб турадиган, оппоқ юзлари, расо,баланд қомати ўзига ярашган, қалин сочлари узун бу қизнинг институтда ошиқлари кўп эди.Аммо у ҳеч қайси йигитга рўйхушлик бермас,ўз ҳусну-малоҳатига ишончи баланд, ғурурли эди.Талабалик йиллари бир зумда ўтиб, у туманларидаги паспорт столида иш бошлади.Унга совчилар кела бошлади.Аммо Саидага уларнинг ҳеч қайсиси маъқул келмади.
Орадан ўтиб кетган беш-олти йил уни дарров ўттиз ёш остонасига яқинлаштириб қўйди. Бу орада айрим дугоналарининг фарзандлари мактабга борадиган бўлиб қолган,айримлари эса ўғилчаларига суннат туйи қилаётган эди. Бир куни у синфдош дугонаси Назокатнинг ўғилчасига қилинаётган суннат тўйига майда-чуйда ишларига қарашиш мақсадида бориб, асли савдо ходими бўлган Фарҳод деган йигит билан танишиб колди. У Назокатнинг эри билан бирга ишлар экан.Чамаси Саидадан 5-6 ёшлар чамаси ёшроқ, хушсурат,келишган бу йигит қизга жуда ёқиб колди.Ўша куни Фарҳод унга нисбатан жуда хуштакаллуфлик кўрсатиб, эътибор билан муомалада бўлди. Қисқаси,иккисининг ўртасида муҳаббатга ўхшаш нимадир пайдо бўлди. Аммо бу муносабатнинг охири бахайр эмас,чунки Фарҳод уйланган ,иккита ўғилчаси, гулдай хотини бор эди.
....Саиданинг кўзига эса ҳеч нарса кўринмади.Кўнгилга буйруқ бериб бўлмаслиги рост эканми,ёки бу тақдир эдими, у кечирилмас хатога йўл қўйди…Қизнинг хаёли нима қилиб бўлса-да, Фарҳодга турмушга чиқишда бўлиб колди Ва тез орада бунга эришди ҳам.Фарҳодни оиласидан ажратиш ниятида қўлидан келган барча ишни қилди.Ҳатто унинг ёшгина хотинининг ёнига бориб,жанжаллашиб келишдан ҳам тоймади. Фарҳод ҳам ёшлик қилдими, ёки уни
Давоми 11:30 да
❤39
чиндан севиб қолган эдими, унинг хоҳиши амалга ошишига қаршилик қилмади.
.....Аммо Саиданинг уйдагилари унинг бу ишини умуман маъқуллашмади. Катта акаси ҳатто бир шапалок туширди ҳам. Қиз бўлса севган йигити билан гапни бир ёққа қўйиб, бошқа вилоятдаги қариндошининг уйига бирга қочиб кетди. Фарҳоднинг хотини Мубина уларнинг бу қилмишини худога солиб, ўғилчаларини олди-да,юртига жўнади. У аслида тожикистонлик бўлиб,ришталар узилмаслиги учун аммасига келин бўлган эди.
.....Кейин Фарҳоднинг ҳовлисида ўттиз-қирқ кишига дастурхон ёзиб,тўй қилган бўлишди.Қайнонаси катта тўй қилишга рўйхушлик бермади.Рашки кучли бўлган эри тўйдан кейин Саидани севимли соҳасида ишлашига рухсат бермади. Бу хонадонда янги келинни ҳеч ким ёқтирмас,Фарҳоднинг онаси “укамнинг қизини бахтсиз қилдинг”, ―деб унга кўз очирмасди. Саида қайнонасининг таҳқирлари-ю, қайнсингил, қайнукаларининг кесатиқларига зўрға бардош берар, яқиндагина туғилган ўғилчаси Анвар билан овунарди. Уйдагилари бошида тегирмон тоши айлантиришса ҳам Саида чидашга мажбур, чунки ота-онаси номусга чидолмай, уни “оқ” қилишган, қудалар ўртасида умуман борди-келди йўқ эди.
Охири алоҳида уй қилиб, кўчиб чиқишди.Бу уйда Саидага ёқмайдиган бир нарса бор эди.Фарҳоднинг ўғилчалари қўшни республикада яшашса-да,эри уларни тез-тез кўришга борар, улар ҳам келиб туришарди. Эри уларга қимматбаҳо кийим-бош,ўйинчоклар олиб берар, бу эса Саиданинг жуда асабига тегарди.
Бир куни Фарҳод уйда йўқ пайтида Мубинанинг укаси келиб, жиянларини қолдириб кетди.Бири саккиз, иккинчиси олти ёшда бўлган болаларни қайтиб келмаслиги учун минг йўлни ўйлаган Саида охири уларни пичоқ олиб қўрқитди. “Агар яна келсанглар,мана шу пичоқ билан қулоқларингни кесиб ташлайман”,―деди у Фарруҳ билан Фирдавсга. Қўрқувдан дир-дир қалтираган болачалар зўрға қочиб қолишди. Шу-шу қайтиб келишмади ҳам.Саида бўлса эрига ўғилчаларининг келиб-кетганини айтиб ҳам ўтирмади.
Шу воқеадан бир ҳафта ўтар-ўтмас,Фарҳод кутилмаган автоҳалокат туфайли дунёдан ўтди.Қайнонаси ўғлининг жанозаси куни Саидани юмма талади. “Сен шумқадам аввал ўғлимнинг оиласини,кейин эса бошини единг”, ―деди у.Бу фожеа ота-онасининг юрагини эритиб,улар Саидани кечириб, борди-келди қиладиган бўлишди.Кексайиб анчагина кучдан колган отаси, акалари унинг рўзғорига қарашиб туришар,онаси-ку ёлғиз қизининг ёнидан кетмай қолган эди.
Худди шу кунларда унинг ҳаётида иккинчи ачинарли воқеа юз берди.Кутилмаганда севимли эрини йўқотиш, унинг асабларига кучли таъсир қилиб, бирданига Саиданинг оёқлари ишламай қолди.Анча йиллик даволанишлар,яқинларининг кўмаги билан бироз ўзига келди-ю, аммо касаллиги туфайли ҳеч ерда ишлолмай,ногиронлик нафақасига чиқди.
Бу орада Фарруҳ ва Фирдавс анчагина улғайиб қолишган,Фарҳоднинг яқинлари улардан ўз ёрдамларини аямай,ота юртларига қайтишлари учун қўлларидан келган ҳамма ишни килишганини Саида орқаворотдан эшитиб юрарди. Чунки Мубина ҳам турмушга чиқиб,яна бошқа фарзандлар кўрган,ўгай оталари йигитчаларни сиғдирмаган эди.
Саиданинг ўғли Анвар бўлса онасини роса куйдирди. У бебош,тарбиясиз бўлиб улғайди.Ўз дарди ўзига етарли бўлган Саида унга яхши тарбия беролмаганиданмикан, ёки кўпинча назоратсиз қолиб кетгани йигитчага салбий таъсир кўрсатганиданми, у жиззакироқ,жанжалкаш бўлиб ўсди.Бу орада бир йилнинг ичида Саиданинг ота-онаси ўтиб кетишди. Анвар бу орада бир жўраси билан кўчада жанжаллашиб,унга енгил тан жароҳати етказди. Натижада ахлоқ тузатиш колониясига ҳам тушиб чиқди..
Давоми 12:25 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
.....Аммо Саиданинг уйдагилари унинг бу ишини умуман маъқуллашмади. Катта акаси ҳатто бир шапалок туширди ҳам. Қиз бўлса севган йигити билан гапни бир ёққа қўйиб, бошқа вилоятдаги қариндошининг уйига бирга қочиб кетди. Фарҳоднинг хотини Мубина уларнинг бу қилмишини худога солиб, ўғилчаларини олди-да,юртига жўнади. У аслида тожикистонлик бўлиб,ришталар узилмаслиги учун аммасига келин бўлган эди.
.....Кейин Фарҳоднинг ҳовлисида ўттиз-қирқ кишига дастурхон ёзиб,тўй қилган бўлишди.Қайнонаси катта тўй қилишга рўйхушлик бермади.Рашки кучли бўлган эри тўйдан кейин Саидани севимли соҳасида ишлашига рухсат бермади. Бу хонадонда янги келинни ҳеч ким ёқтирмас,Фарҳоднинг онаси “укамнинг қизини бахтсиз қилдинг”, ―деб унга кўз очирмасди. Саида қайнонасининг таҳқирлари-ю, қайнсингил, қайнукаларининг кесатиқларига зўрға бардош берар, яқиндагина туғилган ўғилчаси Анвар билан овунарди. Уйдагилари бошида тегирмон тоши айлантиришса ҳам Саида чидашга мажбур, чунки ота-онаси номусга чидолмай, уни “оқ” қилишган, қудалар ўртасида умуман борди-келди йўқ эди.
Охири алоҳида уй қилиб, кўчиб чиқишди.Бу уйда Саидага ёқмайдиган бир нарса бор эди.Фарҳоднинг ўғилчалари қўшни республикада яшашса-да,эри уларни тез-тез кўришга борар, улар ҳам келиб туришарди. Эри уларга қимматбаҳо кийим-бош,ўйинчоклар олиб берар, бу эса Саиданинг жуда асабига тегарди.
Бир куни Фарҳод уйда йўқ пайтида Мубинанинг укаси келиб, жиянларини қолдириб кетди.Бири саккиз, иккинчиси олти ёшда бўлган болаларни қайтиб келмаслиги учун минг йўлни ўйлаган Саида охири уларни пичоқ олиб қўрқитди. “Агар яна келсанглар,мана шу пичоқ билан қулоқларингни кесиб ташлайман”,―деди у Фарруҳ билан Фирдавсга. Қўрқувдан дир-дир қалтираган болачалар зўрға қочиб қолишди. Шу-шу қайтиб келишмади ҳам.Саида бўлса эрига ўғилчаларининг келиб-кетганини айтиб ҳам ўтирмади.
Шу воқеадан бир ҳафта ўтар-ўтмас,Фарҳод кутилмаган автоҳалокат туфайли дунёдан ўтди.Қайнонаси ўғлининг жанозаси куни Саидани юмма талади. “Сен шумқадам аввал ўғлимнинг оиласини,кейин эса бошини единг”, ―деди у.Бу фожеа ота-онасининг юрагини эритиб,улар Саидани кечириб, борди-келди қиладиган бўлишди.Кексайиб анчагина кучдан колган отаси, акалари унинг рўзғорига қарашиб туришар,онаси-ку ёлғиз қизининг ёнидан кетмай қолган эди.
Худди шу кунларда унинг ҳаётида иккинчи ачинарли воқеа юз берди.Кутилмаганда севимли эрини йўқотиш, унинг асабларига кучли таъсир қилиб, бирданига Саиданинг оёқлари ишламай қолди.Анча йиллик даволанишлар,яқинларининг кўмаги билан бироз ўзига келди-ю, аммо касаллиги туфайли ҳеч ерда ишлолмай,ногиронлик нафақасига чиқди.
Бу орада Фарруҳ ва Фирдавс анчагина улғайиб қолишган,Фарҳоднинг яқинлари улардан ўз ёрдамларини аямай,ота юртларига қайтишлари учун қўлларидан келган ҳамма ишни килишганини Саида орқаворотдан эшитиб юрарди. Чунки Мубина ҳам турмушга чиқиб,яна бошқа фарзандлар кўрган,ўгай оталари йигитчаларни сиғдирмаган эди.
Саиданинг ўғли Анвар бўлса онасини роса куйдирди. У бебош,тарбиясиз бўлиб улғайди.Ўз дарди ўзига етарли бўлган Саида унга яхши тарбия беролмаганиданмикан, ёки кўпинча назоратсиз қолиб кетгани йигитчага салбий таъсир кўрсатганиданми, у жиззакироқ,жанжалкаш бўлиб ўсди.Бу орада бир йилнинг ичида Саиданинг ота-онаси ўтиб кетишди. Анвар бу орада бир жўраси билан кўчада жанжаллашиб,унга енгил тан жароҳати етказди. Натижада ахлоқ тузатиш колониясига ҳам тушиб чиқди..
Давоми 12:25 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29🤔3
ЧИМИЛДИҚҚА КИРМАЙ
ЎЗИНИ ОСГАН КУЁВ
...Тўйдан уч кун олдин...
Жамшидни қўл телефони жиринглади
- Алло.
- Жамшид мен Бобурман. Сенга айтадиган жуда муҳим гапим бор…
- Тинчликми нима бўлди…
- Тез етиб кела оласанми…?
- Қаердасан ?
- "Мерси” кафесида.
- Ҳозир бораман.
Жамшид кафега кирганда Бобур чеккадаги столда ўзи ёлғиз ғамгин ҳолда ўтирарди.
— Ўртоқ бир гапни билишинг керак, бу жудаям даҳшатли хабар, фақат ўзингни қўлга олишинг керак😢😰.....
ТЎЛИҚ ХОЛДА ЎҚИШ✅
ЎЗИНИ ОСГАН КУЁВ
...Тўйдан уч кун олдин...
Жамшидни қўл телефони жиринглади
- Алло.
- Жамшид мен Бобурман. Сенга айтадиган жуда муҳим гапим бор…
- Тинчликми нима бўлди…
- Тез етиб кела оласанми…?
- Қаердасан ?
- "Мерси” кафесида.
- Ҳозир бораман.
Жамшид кафега кирганда Бобур чеккадаги столда ўзи ёлғиз ғамгин ҳолда ўтирарди.
— Ўртоқ бир гапни билишинг керак, бу жудаям даҳшатли хабар, фақат ўзингни қўлга олишинг керак😢😰.....
ТЎЛИҚ ХОЛДА ЎҚИШ✅
❤4
Эй худойим,ўзинг инсоф бергин ёлғизимга.” Саида опа бу гапни беихтиёр овоз чиқариб айтиб юборди-ю,хотиралар бағридан яна бугунига қайтди. Сокин ҳаракатлар билан қозонга шўрва солиштирди-да,у йга қараб йўналаркан, ўзини қандайдир беҳол ҳис қилди..Худди шу пайт дарвоза тарақлаб очилиб, ҳовлига Анвар кириб келди.Унинг кайфияти яхшилиги юз-кўзидан билиниб турарди.
―Ойижон,биласизми мен кимни учратдим бугун…―тўлиб-тошиб гап бошлади Анвар.Акаларимни кўрдим. Улар менга иш таклиф қилишди,коғоз қути ишлаб чиқарадиган янги корхона очишибди.
―Ие, сен уларни эслайсанми? ―сўради Саида опа, ҳайрон қолиб.
―Нега эсламас эканман акаларим-ку, улар ахир.
Бувимларникида биз кўп бора кришганмиз. Фақат охирги 3 йилда кўришолмадик.Чунки акаларим бу ерда эмас эди-да. Фирдавс акам “Ҳайитда янги кийим олиб кийгин”,―деб менга пул ҳам берди.―Анвар сўзларкан, кўзлари қувончдан алланечук порлаб тутарди.―Худога шукур,акаларим соғ-омон қайтиб келишибди,ойижон. У “акаларим” деб оғзини тўлдириб гапирганда, бутун вужудида меҳрга қоришган аллақандай бир фахр билиниб турарди.
―Ҳа,ўғлим,этни тирноқдан ажратиб бўлмас экан-да,―деди Саида опа секингина.―Унинг негадир дийдаси юмшаб,кўзига ёш келаётганди.
―Фарруҳ акам ҳайитдан кейин ёнига боришимни тайинлади. Юринг ойи, эртага бозорга борамиз..Улар берган пулдан сизга ҳам ҳайитга кийим-бош оламиз.Қаранг, бу ерда анчагина пул бор.Иккимизга ҳам етади. ―Шу сўзларни айтаркан, Анвар чўнтагидан икки боғлам пул чиқариб кўрсатди.
― Йўқ,ўғлим бозорга ўзинг боравер.Акаларинг менга ҳам ҳайитлик олиб келишди.―Саида опа шу сўзларни айтиш асносида ўз хаёллари билан бўлиб, ўгай ўғиллари келтирган елим халтани ҳалиям очиб кўрмаганини эслади. Ошхонадаги стол устида турган халтани олиб секин ичидагиларини бўшатди.Чиройли қимматбахо мато, нафис гулли рўмол, ширинликлар ва яна аллақанча пул стол устига тушиб, сочилиб кетди….
Моҳигул Назарова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
―Ойижон,биласизми мен кимни учратдим бугун…―тўлиб-тошиб гап бошлади Анвар.Акаларимни кўрдим. Улар менга иш таклиф қилишди,коғоз қути ишлаб чиқарадиган янги корхона очишибди.
―Ие, сен уларни эслайсанми? ―сўради Саида опа, ҳайрон қолиб.
―Нега эсламас эканман акаларим-ку, улар ахир.
Бувимларникида биз кўп бора кришганмиз. Фақат охирги 3 йилда кўришолмадик.Чунки акаларим бу ерда эмас эди-да. Фирдавс акам “Ҳайитда янги кийим олиб кийгин”,―деб менга пул ҳам берди.―Анвар сўзларкан, кўзлари қувончдан алланечук порлаб тутарди.―Худога шукур,акаларим соғ-омон қайтиб келишибди,ойижон. У “акаларим” деб оғзини тўлдириб гапирганда, бутун вужудида меҳрга қоришган аллақандай бир фахр билиниб турарди.
―Ҳа,ўғлим,этни тирноқдан ажратиб бўлмас экан-да,―деди Саида опа секингина.―Унинг негадир дийдаси юмшаб,кўзига ёш келаётганди.
―Фарруҳ акам ҳайитдан кейин ёнига боришимни тайинлади. Юринг ойи, эртага бозорга борамиз..Улар берган пулдан сизга ҳам ҳайитга кийим-бош оламиз.Қаранг, бу ерда анчагина пул бор.Иккимизга ҳам етади. ―Шу сўзларни айтаркан, Анвар чўнтагидан икки боғлам пул чиқариб кўрсатди.
― Йўқ,ўғлим бозорга ўзинг боравер.Акаларинг менга ҳам ҳайитлик олиб келишди.―Саида опа шу сўзларни айтиш асносида ўз хаёллари билан бўлиб, ўгай ўғиллари келтирган елим халтани ҳалиям очиб кўрмаганини эслади. Ошхонадаги стол устида турган халтани олиб секин ичидагиларини бўшатди.Чиройли қимматбахо мато, нафис гулли рўмол, ширинликлар ва яна аллақанча пул стол устига тушиб, сочилиб кетди….
Моҳигул Назарова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👏8🔥6👍2🥰2