«ГИРГИТТОН БУВИ»НИНГ ЯПОН НЕВАРАСИ
Ҳали мактабга қатнамасдим. Куз палласи томоғимга «тепки» келиб, бўйним шишиб кетди. Ойим «иримини қилиш» учун «Гиргиттон буви»никига олиб чиқди.
Дунёда «Гиргиттон буви»дан мулойим, ундан меҳрибон одам бўлмаса керак. Ҳамма билан «бувинг гиргиттон» деб айланиб-ўргилиб кўришади... Бувининг ҳовлисига кирсак, этакдаги девор тагида аллақанча ёнғоқ думалаб ётибди. Кечаси шамолда тўкилган бўлса керак. Югуриб бориб, тера бошладим. Бир маҳал айвон томондан «Гиргиттон буви»нинг овози келди:
Ҳай, ҳай, гиргиттон, тегма, ёнғоққа! — Шундай деб илдам келди-да, қўлимдаги ёнғоқларни олиб, пастак девор оша нарёққа улоқтира бошлади.
Сўнг хазон орасида ётган бошқа ёнғоқларни ҳам энкайиб терганча, девор ортига ташлади. Бувининг бундай «қизғанчиқ»лигига ҳайрон бўлиб туриб қолдим. Ниҳоят тўкилган ёнғоқлар қолмаганига ишонч ҳосил қилгач, қўлимдан етаклади. «Юрақол, гиргиттон, санга бошқа ёнғоқ бераман!» Шундай деб, пастак бостирмага олиб кирди-да, саватда уйилиб ётган ёнғоқлардан ҳовучлаб олиб, дўппимни тўлдириб берди...
Сўнг тушунтирди:
Деворнинг нарёғида қўшнининг ҳам ёнғоғи бор. Сен терган ёнғоқ қўшнининг дарахтидан тўкилган бўлиши мумкин. Бировнинг ҳақини ўзидан сўрамасдан олса, гуноҳ бўлади, гиргиттон!
Бу гапларни унутиб юборган эдим-ку, орадан кўп йиллар ўтиб тағин ёдимга тушди.
Япониядан бир гуруҳ мартабали меҳмонлар ташриф буюришди. Улар орасида Япония парламенти раҳбарларидан бири ҳам бор эди. Шу кишига ҳамроҳ бўлиб Самарқандга бордик. Меҳмон икковимиз ва таржимон бир машинада кетяпмиз. Самарқанд қишлоқ туманида бораётиб, яшнаб ётган боғ олдидан ўтдик. Йўл чети кета-кетгунча шафтолизор. Зарғалдоқ шафтолилар Ғарқ пишган. Ҳар бири кичикроқ чойнакдек келади. Меҳмон ниманидир завқланиб гапирди. Таржимон меҳмон жаноблари бу боғ кимники эканини сўраётганларини айтди. Япония, Корея, Хитой сингари мамлакатларда шафтолига айрича ихлос қўйишларини эслаб, ҳайдовчидан машинани тўхтатишни сўрадим. Йўл четидаги ариқчадан ҳатлаб ўтиб, қўлимга сиққанча шафтоли узиб олдим. Буни қарангки, нарироқда темир қувурдан сув оқиб турган экан. Шафтолиларни чайиб, олиб келдим. Меҳмонга узатдим. Меҳмон одоб билан жилмайди, аммо қатъиян бош чайқади. ўз тилида ҳаяжонланиб, бир нима деди.
«Мумкинмас» деяптилар, — деди тилмоч таржима қилиб.
— Ташвишланманг, жаноб, — дедим тушунтириб. — Бояги сув ифлос эмас, водопровод кранининг суви. Бу туман тўлиқ водопроводлашган. Бемалол еяверинг, мана, ўзим бошлаб бера қолай.
Меҳмон тақин бош чайқади. Таржимонга бир нималарни куйманиб тушунтирди.
Мумкин эмас! — деди таржимон меҳмоннинг гапини сўзма-сўз ағдариб. — Жаноб шафтолининг эгасига ҳақ тўламадилар. Шунча мевани сўроқсиз олиб чиқдилар. Мумкинмас.
Биз ўтиб бораётган жой менга бегона эмаслигини, бу ерга кўп келганимни, туманнинг ҳокими — мэри яқин танишим эканини айтдим.
Барибир, гапларим ишончсиз чиқаётганга ўхшаётганини ўзим ҳам сезиб турардим...
...Кўз ўнгимда икки букланганча ёнғоқ териб, пастак девордан қўшниникига улоқтираётган «Гиргиттон буви» пайдо бўлиб қолгандек эди...
...Шунда дунёдаги баъни инсоннинг Худо яратганига, улар орасида феъ-атвори, инсоф-виждони бир-бирига жуда ўхшашлари оз эмаслигига яна бир карра иймон келтирдим...

Ўткир Ҳошимов

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Ота-онаси ҳар ёзда ўғлини бувисиникига олиб боришарди. Бир куни бола анча улғайгач, уларга деди:

— Мен энди катта бўлдим. Нега менга ҳали ҳам кичик боладек қарайсизлар? Бувимникига ўзим ҳам бора оламан!

Бироз тортишувдан кейин ота-онаси рози бўлишди.

Мана, вокзалда туришибди. Ота-онаси уни кузатиб қўймоқда, охирги маслаҳатларини бермоқда. Аммо ўғил эса қайта-қайта:

— Биламан, биламан, бу гапларни юз марта айтгансизлар! — деб жавоб қайтарарди.

Шунда отаси унга қараб деди:

— Ўғлим, йўлда ўзингни ёмон ҳис қилиб қолсанг ёки қўрқиб кетсанг, мана буни ол, — деди-да, чўнтагига бир нарсани солиб қўйди.

Поезд йўлга тушди.

Бола вагонда ўтириб, деразадан ташқарига тикилиб кетарди. Атрофида эса бегона одамлар: кимдир кириб келади, кимдир чиқиб кетади, кимдир туртиб ўтади. Провдник унга танбеҳ берди, яна бир йўловчи ҳам норози бўлиб қараб қўйди.

Аста-секин боланинг кўнгли ғаш тортди. Юраги сиқила бошлади. Ҳар дақиқа ўзини ёлғиз ва ночор ҳис қилаётган эди. Ниҳоят, қўрқув унинг қалбини қамраб олди.

У бурчакка қисилиб ўтирди. Кўзларига ёш келди. Шунда отаси чўнтагига солиб қўйган нарса ёдига тушди. Титроқ қўллари билан қоғозчани чиқариб, очди. Унда шундай ёзилган эди:

«Ўғлим, мен охирги вагондаман...»

Ҳаётда фарзандларимизни мустақил қўйиб юборишни, уларга ишонишни билишимиз керак. Аммо улар учун ҳар доим «охирги вагонда» бўлишимиз, яъни зарур пайтда суяна оладиган таянч бўлиб қолишимиз лозим.

Тирик эканмиз, фарзандларимиз учун яқин инсон бўлиб қолайлик...

©️ Сарвар Раҳимий

Ким Қайси Мучалда Туғилган ❤️❤️❤️

Мучалингизни танлаб ўзингизни характерингизни билиб олинг қандай инсон экансиз ?

Сигир 🐄. От 🐎

Сичқон 🐀. Қўй 🐑

Йўлбарс 🐅. Маймун 🐒

Қуён 🐇. Товуқ 🐔

Балиқ 🐟. Ит 🐕

Илон 🐍. Тўнғиз 🐖

Билиш учун пастдаги мучалингизни босинг 🌹👇🏾

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#arxivpost 🏵 Kelinlikda niyyatning ahamiyati:

Niyyatni to’g’irlash orqali butun amallaringiz va dunyo hayotidagi turmush tarzingiz go’zallashishini tasavvur qiling.

E’tibor qaratilsa, har bir dars, kitob, va hokazo amallar boshlashdan avval niyyatga e’tibor qaratiladi. Zotan, boshlanadigan ishning butun barakasi va yaxshiliklari niyyatga bog’liq.

Endi kelinlik hayotida ham butun amallaringizni ibodat darajasiga chiqarmoqchi bo’lsangiz, niyyatni to’g’irlang. Kerak bo’lsa hamma joyga eslatma yozib chiqing, har eslatmalar sizga Alloh rizoligi uchun qilishingizni ta’kidlab tursin. Hammomga, tokchaga, oshxonaga, rakvina oldiga, supurgiga. Chang artganda, supurganda, tozalaganda, ovqat qilganda, idish yuvganda hamma hammasida ajrga, Alloh rizoligiga niyyat qiling.

Ana shunda dunyo va ohirat hayotidan sakinat topasiz in shaa Alloh. Endi siz ish qilishni yomon ko’rmaysiz, sababi oddiy hovli supurish orqali sizga ajr yozilyapti, uni ustidan siz Alloh rizoligiga erishyapsiz. Qaytanga barcha yumushlaringizni sevib borasiz. Xossatan ular Robbingizga yaqinlashtirayotgan qadamlar ekan, ular orqali uyda o’tirgan holingiz, ajr ustiga ajr olaman degan maqsadda foydalaning. Muntazamlikni yo’lga qo’ying, qalb bog’ingiz gullay boshlaydi 🌳

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Воеее... Деган ашула😄

Эшитамиз.


Реакция босиб,🥰💋👍🔥
Яқинларингизга улашишни унутманг➡️➡️

Бир аёл эрининг телефонини тасодифан кўриб қолди.

Хабарлар орасида фақат битта жумла бор эди:

“Бугун ҳам у ҳеч нарсани сезмаяптими…”

Аёл бошида тушунмади.

Кейин ёзишмаларни ўқиб чиққач…
қўллари титрай бошлади.

Чунки у эрининг хиёнатини эмас… ундан ҳам оғирроқ нарсани билиб қолди...😰

🫀🎵🎵🎵 🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️


𝘈𝘶𝘵𝘩𝘰𝘳: 𝘊𝘩𝘰𝘯 𝘚𝘰𝘯𝘪 🎵🎵🎵🎵


~ Kimdan yordam kutyapsan? Oʻsha boy qalligʻing Jeon Jungkookdanmi?

Qiz kulib yubordi.

~ Giyohvand qizni Jeonlar hech qachon kelin qilmaydi. Umidingni uz. Qizlar uni hech kim taniy olmaydigan ahvolga solish kerak. Eplay olasizlarmi?

~ Boʻlmasamchi? Uni oydek yuzini shunday bezayki tuqqan onasi ham kimligini topolmasin.

~ Koʻramiz , kuygan yuzing bilan kim senga uylanarkan. Oʻsha Jeonmi yoki boshqasi.

Qiz qoʻlidagi qizigan soch dazmolni uning yuziga yaqinlashtirib keldi.


🐍𝖲𝖢𝖠𝖱𝖯𝖨𝖮𝖭 𝖢𝖮𝖬𝖤𝖡𝖠𝖢𝖪 🐍

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Ака-укаларнинг орасидан оқибат қочса, келинларни жазолаш керак.

Эрининг ака-укасини, опа-синглисини яхшисини ошириб, ёмонини яшириб эрига мақтайдиган Келиннинг болалари келажакда оқибатли, борди-келдиси бор бўлади.

☝️Ҳар бир келин эшитиши зарур бўлган гаплар .

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Олий мукофот

Кекса отахон бемор бўлди ва уч ўғлини қошига чорлаб, уларга мол-мулкини тақсимлаб бергандан сўнг:
– Ўғилларим, қўлимда қимматбаҳо бир дур қолди. Бу дурни ким охирги уч ой ичида энг улуғ савоб иш қилган бўлса, шунга бераман, – деди.
Бу гапни эшитган тўнғич ўғил:
– Отажон, бир кун анҳор ёқалаб кетаётсам, бир аёл у ёқдан-бу ёққа дод солганча йиғлаб, югу­рар эди. Билсам, тўққиз ёшли фарзанди сувга тушиб кетиб чўкаётган экан. Анҳор чуқур ва тез оқаёт­ган бўлса-да, жонимни хатарга қўйиб, ўзимни сув­га отдим ва болани қутқардим. Боласини бағ­рига босган она, хурсандлигидан ҳақимга кўп дуо­лар қилди, бу ҳақиқий мардлик эмасми? – деди.
– Баракалла ўғлим, катта жасорат кўрсатиб­сан. Бу улуғ савоб иш, сен ҳақиқий ботир йигит­нинг ишини қилибсан, – деб мақтаб қўйди.
Навбат иккинчи ўғилга келди:
– Дўконимда савдо-сотиқ билан машғул эдим, нотаниш бир киши менга анчагина олтин-кумушни “сизга омонат” деб, ташлаб кетди. Исми­ни ҳам, манзилини ҳам айтмади. Орадан анча вақт ўтди. У одамдан дарак йўқ! Кунларнинг бирида дўконимга омонатнинг эгаси кириб келиб, ташлаб кетган омонатини сўради. Омонатнинг бир тийинига ҳам хиёнат қилмай, эгасига қайтариб бердим. Бу ишим мардлик эмасми? – деди.
– Ҳа, сен ҳам омонатдор, содиқ мўминнинг ишини қилибсан! Омонатни сақлаш ва унга хиё­нат қилмаслик олижаноб иш, – деб ўртанча ўғлини алқади.
Навбат кенжа ўғилга етди:
– Менинг ашаддий душманим бор эди. Бир кун тонгда ёнбағирда айланиб юрсам, бир одам жарлик ёқасида ухлаб ётибди. Озгина ҳаракат қилса, жарга қулайди. Ёнига борсам, душманим! Ита­риб юборсам, ўлиши аниқ эди. Аммо унга ўлимни истамадим, уни уйғотиб, “Эҳтиёт бўл, жарга ту­шиб кетишинг мумкин!” деб ўлимдан сақлаб қол­дим, – деди.
Ота кенжа ўғлини бағрига босиб:
– Болажоним, сен энг улуғ савоб ишни қилиб­сан! Душманингни ўлдиришга қодир бўла туриб, унга яхшилик қилиб, ўлимдан сақлаб қолибсан, бу – мард йигитнинг иши. Манави қимматбаҳо дур сенга, – деб ваъда қилинган мукофотни унга берди.

Яхшиликнинг мукофоти яхшиликдир.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

13 ёшли қиз қичқирганча зинадан югурди. Унинг бўйнининг ҳолати шунчаки оғриқли ва дахшатли эди.

Бир куни, телефон орқали суҳбат пайтида, онаси қизининг қичқираётганини эшитди. Қиз зинадан қўлларини бўйнига босганча югуриб тушди. Онаси кўрган нарса уни ҳайратда қолдирди ...‌‌

Қизининг бўйнида эса...😱😳👇

Онам эккан гул-у райҳон сўлмайди, деб ўйлабман...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚