"Аёлнинг феъли ундоқ бўлсин, табиати мундоқ бўлсин" деган талаблар қўяётган баъзи эркаклар ҳам бор...
Лекин... Аёллар ҳам эркакларда йўқолиб кетаётган баъзи сифатларни бўлишини ҳохлайди!
Тиқилинч жойларда, тор кўчаларда бир четга сурилиб, йўл очиб, аёл кишини ўртадан ўтмаслигини таъминлайдиган фаҳмли эркаклар кўпайишини истаймиз...
Ўз аёлига ташрифини билдириш учун остонада қисқа йўталадиган, ичкаридагилар ўзини тузатиб олмагунча ичкарига кирмайдиган фаросатли беклар кўп бўлишини тилаймиз...
Машинада келини ўтирганда, укаси бир юмуш билан машинадан тушадиган бўлса, салонда ялпайиб ўтиравермайдиган, иши бўлмаса ҳам машинадан тушиб, нарироққа бориб турадиган ҳамиятли акалар кўп бўлишини истаймиз...
Бировнинг аёлига суқланиб қарамайдиган, бир кўзи тушиб қолса ҳам, назарини четга бурадиган асл эркаклар бор бўлишини ният қиламиз...
Аёллар гаплашиб турган жойларга бош суқмайдиган, луқма ташламайдиган, жуда аралашиш талаб этилса, аёлидан буни илтимос қиладиган фаросатли инсонлар йўқолиб кетмаслигини тилаймиз...
Сиз солиҳасини қидирасиз, лекин солиҳага муносиб солиҳ ҳам бўлиш керак...
Хулоса ўзингиздан...
Лекин... Аёллар ҳам эркакларда йўқолиб кетаётган баъзи сифатларни бўлишини ҳохлайди!
Тиқилинч жойларда, тор кўчаларда бир четга сурилиб, йўл очиб, аёл кишини ўртадан ўтмаслигини таъминлайдиган фаҳмли эркаклар кўпайишини истаймиз...
Ўз аёлига ташрифини билдириш учун остонада қисқа йўталадиган, ичкаридагилар ўзини тузатиб олмагунча ичкарига кирмайдиган фаросатли беклар кўп бўлишини тилаймиз...
Машинада келини ўтирганда, укаси бир юмуш билан машинадан тушадиган бўлса, салонда ялпайиб ўтиравермайдиган, иши бўлмаса ҳам машинадан тушиб, нарироққа бориб турадиган ҳамиятли акалар кўп бўлишини истаймиз...
Бировнинг аёлига суқланиб қарамайдиган, бир кўзи тушиб қолса ҳам, назарини четга бурадиган асл эркаклар бор бўлишини ният қиламиз...
Аёллар гаплашиб турган жойларга бош суқмайдиган, луқма ташламайдиган, жуда аралашиш талаб этилса, аёлидан буни илтимос қиладиган фаросатли инсонлар йўқолиб кетмаслигини тилаймиз...
Сиз солиҳасини қидирасиз, лекин солиҳага муносиб солиҳ ҳам бўлиш керак...
Хулоса ўзингиздан...
👍60
95
Ҳеч нарсага тушунмаган Сабиҳа нима дейишни ҳам, нима қилишни ҳам билмай хона ўртасида туриб қолди. Нима ҳам десин? Сўрай деса куёвни унчалик билмайди. Ойисининг қистови билан бир-икки марта учрашди, унда ҳам йигит очилиб гаплашмади. Ҳа, йўқдан уёғига ўтишмади. Тўй эса катталарнинг қарори билан тезлашиб кетди.
— Ҳали ҳам турибсанми? — бир маҳал нима учундир ортига ўгирилган Аброр Сабиҳага ажаблангандек қараганча, — мен сенга ухлайвер дегандимку.
— Лекин янгалар...., — Сабиҳа шундай дедию тилини тишлади.
— Янгалар дегин? — Аброр ўрнидан турди, — хўш, ўша янгалар нима деди?
— Ҳалиги..., — Сабиҳа икки юзи дув қизарганча гапира олмай қолди. Аммо, Аброрга унинг юзининг қизаргани кўринмасди, чунки Аброр унинг бошидаги рўмолини олмагандида.
— Тушунарли, — Аброр оҳиста юриб у томонга яқинлашаркан, — ҳозир сенга айтмоқчи бўлганларимни диққат билан эшит. Ана ундан кейин қандай қарор қабул қилсанг хохишинг. Яширмайман, ўзгасини севаман. Сенга ойимни хохиши билан уйландим. Биттасини қалбини синдиргандим етарли бўлгани учун ҳам сенга тегинмадим. Бундай ниятим ҳам йўқ. Чунки кун келиб барибир сен билан ажрашаман. Тўғри севганимни олдига қайтиб бора олмайман. Бунга виждоним йўл қўймайди, шу билан бирга сени ҳам бахтсиз қилишни истамайман. Бунга ҳаққим ҳам йўқ, — Аброр бироз жим турдида, — шундай экан янгаларни ҳам, уларнинг айтганларини ҳам унутда, ётиб ухла.
🌺🌺🌺
Мана бир неча кундирки, фабрика ишларини ҳам бир четга суриб қўйган Сарвар касалхона эшигини пойлайди. Ўша таниш чеҳра кўриниш берармикин деган умид билан икки кўзи эшикда. Оиласи, қизлари ҳақида умуман ўйламаяпти ҳам.
Буёқда Дилафруз ҳам ўзи билан ўзи овора. Аҳмад акаси билан бўлган ўша учрашувдан бери бахт осмонида парвоз қилмоқда. Тўғри у билан жа чуқурлашмадию, хушторининг қўлларини белида, лабини юзида ҳис қилган онда, аёллиги, унда ҳам ҳис-туйғу, эҳтирос борлигини ҳис қилди. Сарвар охирги марта қачон бундай ҳисларни туйдирганини эслай ҳам олмагач, хўрсиниб қўйганча кечки овқатга уннай бошлади.
Ҳеч нарсага тушунмаган Сабиҳа нима дейишни ҳам, нима қилишни ҳам билмай хона ўртасида туриб қолди. Нима ҳам десин? Сўрай деса куёвни унчалик билмайди. Ойисининг қистови билан бир-икки марта учрашди, унда ҳам йигит очилиб гаплашмади. Ҳа, йўқдан уёғига ўтишмади. Тўй эса катталарнинг қарори билан тезлашиб кетди.
— Ҳали ҳам турибсанми? — бир маҳал нима учундир ортига ўгирилган Аброр Сабиҳага ажаблангандек қараганча, — мен сенга ухлайвер дегандимку.
— Лекин янгалар...., — Сабиҳа шундай дедию тилини тишлади.
— Янгалар дегин? — Аброр ўрнидан турди, — хўш, ўша янгалар нима деди?
— Ҳалиги..., — Сабиҳа икки юзи дув қизарганча гапира олмай қолди. Аммо, Аброрга унинг юзининг қизаргани кўринмасди, чунки Аброр унинг бошидаги рўмолини олмагандида.
— Тушунарли, — Аброр оҳиста юриб у томонга яқинлашаркан, — ҳозир сенга айтмоқчи бўлганларимни диққат билан эшит. Ана ундан кейин қандай қарор қабул қилсанг хохишинг. Яширмайман, ўзгасини севаман. Сенга ойимни хохиши билан уйландим. Биттасини қалбини синдиргандим етарли бўлгани учун ҳам сенга тегинмадим. Бундай ниятим ҳам йўқ. Чунки кун келиб барибир сен билан ажрашаман. Тўғри севганимни олдига қайтиб бора олмайман. Бунга виждоним йўл қўймайди, шу билан бирга сени ҳам бахтсиз қилишни истамайман. Бунга ҳаққим ҳам йўқ, — Аброр бироз жим турдида, — шундай экан янгаларни ҳам, уларнинг айтганларини ҳам унутда, ётиб ухла.
🌺🌺🌺
Мана бир неча кундирки, фабрика ишларини ҳам бир четга суриб қўйган Сарвар касалхона эшигини пойлайди. Ўша таниш чеҳра кўриниш берармикин деган умид билан икки кўзи эшикда. Оиласи, қизлари ҳақида умуман ўйламаяпти ҳам.
Буёқда Дилафруз ҳам ўзи билан ўзи овора. Аҳмад акаси билан бўлган ўша учрашувдан бери бахт осмонида парвоз қилмоқда. Тўғри у билан жа чуқурлашмадию, хушторининг қўлларини белида, лабини юзида ҳис қилган онда, аёллиги, унда ҳам ҳис-туйғу, эҳтирос борлигини ҳис қилди. Сарвар охирги марта қачон бундай ҳисларни туйдирганини эслай ҳам олмагач, хўрсиниб қўйганча кечки овқатга уннай бошлади.
👍56🔥6❤4🕊4
96
— Сарвар ака овқат тайёр, — Дилафруз шундай дедию, овқатни стол устига қўйиб, ўзи телефонини олиб қизларини хонасига кириб кетди. Буёқда Сарвар ҳам ўз ҳаёллари билан банд. Овқат умуман эсига ҳам тушаётгани йўқ.
— Эртага кириб гаплашаман, — Сарвар бир қарорга келгандек бўлдию, бироз хотиржам тортди, — ҳа шунақа қиламан. Унга ҳам, Дилафрузга ҳам вазиятни тўғри тушунтираман. Хўп деса қизларимни ўзим билан олиб қоламан. Чунки мен унга ишонаман, у қизларимга яхши она бўла олади.
🌺🌺🌺
— Балки энди ҳаммасини айтарсан? — Анора ҳолсизгина ўрнидан туриб ўтираркан, — менга нима бўлган? Нега бу аҳволдаман? Оилам нега мени изламади?
— Буни тарихи жуда узун, — Нилуфар хўрсиниб қўйганча гап бошлади, — биласан мактаб давридан бери тиббиётга қизиқишим юқори бўлган. Ойимни орзусини амалга ошираман деб ўқиб, изланардим. Ҳар гал янги маълумот топганимда эслаб қолишим учун қайта-қайта ўқирдим.
— Камига бизга ҳам айтиб берардинг, — синиққина жилмайди.
— Демак эсингда? — Нилуфар ҳам жавобан жилмайиб қўйди.
— Лекин уйимдагилар...
— Улар сени ўлди деб ўйлашган. Сени тирик эканингни мен ва ўлик ювувчи аёл биламиз холос. У аёл ҳам бир неча ой олдин вафот қилди.
— Бўлиши мумкин эмас, бу қандай....Мен....
— Тиббиёт тили билан тушунтирганда Гипотермия.
— Тана ҳароратининг кескин тушиб кетиши, — эшитилар-эшитилмас пичирлади.
— Бунинг сабабини мендан яхши билсанг керак?
— Ҳа, — ўзгача алам ва оғриқ билан жавоб бераркан, ўтмиш кўз олдида жонлангандек бўлди.
«Ёмғир тагида бироз турсанг топ-тоза бўласан. Устинга Худонинг раҳмати ёғади.»
— Сарвар ака овқат тайёр, — Дилафруз шундай дедию, овқатни стол устига қўйиб, ўзи телефонини олиб қизларини хонасига кириб кетди. Буёқда Сарвар ҳам ўз ҳаёллари билан банд. Овқат умуман эсига ҳам тушаётгани йўқ.
— Эртага кириб гаплашаман, — Сарвар бир қарорга келгандек бўлдию, бироз хотиржам тортди, — ҳа шунақа қиламан. Унга ҳам, Дилафрузга ҳам вазиятни тўғри тушунтираман. Хўп деса қизларимни ўзим билан олиб қоламан. Чунки мен унга ишонаман, у қизларимга яхши она бўла олади.
🌺🌺🌺
— Балки энди ҳаммасини айтарсан? — Анора ҳолсизгина ўрнидан туриб ўтираркан, — менга нима бўлган? Нега бу аҳволдаман? Оилам нега мени изламади?
— Буни тарихи жуда узун, — Нилуфар хўрсиниб қўйганча гап бошлади, — биласан мактаб давридан бери тиббиётга қизиқишим юқори бўлган. Ойимни орзусини амалга ошираман деб ўқиб, изланардим. Ҳар гал янги маълумот топганимда эслаб қолишим учун қайта-қайта ўқирдим.
— Камига бизга ҳам айтиб берардинг, — синиққина жилмайди.
— Демак эсингда? — Нилуфар ҳам жавобан жилмайиб қўйди.
— Лекин уйимдагилар...
— Улар сени ўлди деб ўйлашган. Сени тирик эканингни мен ва ўлик ювувчи аёл биламиз холос. У аёл ҳам бир неча ой олдин вафот қилди.
— Бўлиши мумкин эмас, бу қандай....Мен....
— Тиббиёт тили билан тушунтирганда Гипотермия.
— Тана ҳароратининг кескин тушиб кетиши, — эшитилар-эшитилмас пичирлади.
— Бунинг сабабини мендан яхши билсанг керак?
— Ҳа, — ўзгача алам ва оғриқ билан жавоб бераркан, ўтмиш кўз олдида жонлангандек бўлди.
«Ёмғир тагида бироз турсанг топ-тоза бўласан. Устинга Худонинг раҳмати ёғади.»
👍47🔥5🤔1
97
Бутун қишлоқда шов-шув, деди-деди болалаб кетди. Нимамиш, Дилшод Фурқатни ўлдириб қўйибди. Уни тут дарахтида ҳамма ёғи қон бўлиб, чала жон аҳволда кўрганлар бирга ўнни қўшиб ваҳима қилиб юборди. Собир мироб эса Дилшоднинг устидан ёзиб берди, иш терговга оширилди.
— Демак бу ишни онгли равишда қилгансиз? — терговчи Дилшодни диққат билан тингларкан, унинг юзида заррача ҳам афсус, пушаймонликни кўриб тўғриси ҳайрон қолди.
— Ҳа, — Дилшод қатъийлик билан жавоб бераркан, — тўғри қилдим деб ўйлайман.
— Камида беш йилга кесилишингизни билсангиз ҳамми?
— Ҳа, — Дилшод ўша қатъий нигоҳларини терговчига тикканча, — сиз синглингизни бахтли бўлсин дея турмушга берсангизу, унинг эри унга зўравонлик қилса, одамнинг ҳаёлига келмаган қийноқлар билан қийнаса, бир гап билан одам ўрнида кўрмаса нима қилган бўлардингиз?
— Ўйлаб ўтирмасдан отиб ташлардим, — терговчининг кўз олдига ўн уч ёшли синглиси келди.
— Ана кўрдингизми? — Дилшод мийиғида кулиб қўяркан, — сиздан фарқим мен уни ўлдирмадим.
— Лекин ўлгандан баттар қилдингиз. Энди у бутун умр фарзанд кўра олмайди.
— Унга бу ҳам кам, — Дилшод ўзини орқага ташлаб бемалол ўтирганча, — аслида таг-туги билан кесиб ташамоқчи бўлгандим, лекин ҳа майли ҳеч йўқ хожатга чиқишига ярасин деб бичиб қўя қолдим.
— Лекин бутилкачи? Ундан нега фойдаландингиз? Ёки бир кўнгилхушлик қилсам, охиригача қилай дедингизми?
— Йўқ, — Дилшоднинг юзи бирдан жиддий тортди, — шунчаки синглим ҳис қилган оғриқни ўзида ҳис қилиши учун қилдим, — Дилшоднинг бу гапидан кейин терговчининг тили айланмай қолди. Тўғри иши бўйича бундай ҳолатларга, Фурқатга ўхшаган ҳайвонларга жуда кўп дуч келган. Лекин Дилшодга ўхшаган акалар билан кам юзлашган.
— Мен ўзим адвокат...
— Керакмас, — Дилшод унинг гапини бўлиб рад қиларкан, — мен қилган ишимни тан оламан ва айбимга иқрорман.
— Лекин оилангиз...
— Ҳеч нима қилмайди.
Бутун қишлоқда шов-шув, деди-деди болалаб кетди. Нимамиш, Дилшод Фурқатни ўлдириб қўйибди. Уни тут дарахтида ҳамма ёғи қон бўлиб, чала жон аҳволда кўрганлар бирга ўнни қўшиб ваҳима қилиб юборди. Собир мироб эса Дилшоднинг устидан ёзиб берди, иш терговга оширилди.
— Демак бу ишни онгли равишда қилгансиз? — терговчи Дилшодни диққат билан тингларкан, унинг юзида заррача ҳам афсус, пушаймонликни кўриб тўғриси ҳайрон қолди.
— Ҳа, — Дилшод қатъийлик билан жавоб бераркан, — тўғри қилдим деб ўйлайман.
— Камида беш йилга кесилишингизни билсангиз ҳамми?
— Ҳа, — Дилшод ўша қатъий нигоҳларини терговчига тикканча, — сиз синглингизни бахтли бўлсин дея турмушга берсангизу, унинг эри унга зўравонлик қилса, одамнинг ҳаёлига келмаган қийноқлар билан қийнаса, бир гап билан одам ўрнида кўрмаса нима қилган бўлардингиз?
— Ўйлаб ўтирмасдан отиб ташлардим, — терговчининг кўз олдига ўн уч ёшли синглиси келди.
— Ана кўрдингизми? — Дилшод мийиғида кулиб қўяркан, — сиздан фарқим мен уни ўлдирмадим.
— Лекин ўлгандан баттар қилдингиз. Энди у бутун умр фарзанд кўра олмайди.
— Унга бу ҳам кам, — Дилшод ўзини орқага ташлаб бемалол ўтирганча, — аслида таг-туги билан кесиб ташамоқчи бўлгандим, лекин ҳа майли ҳеч йўқ хожатга чиқишига ярасин деб бичиб қўя қолдим.
— Лекин бутилкачи? Ундан нега фойдаландингиз? Ёки бир кўнгилхушлик қилсам, охиригача қилай дедингизми?
— Йўқ, — Дилшоднинг юзи бирдан жиддий тортди, — шунчаки синглим ҳис қилган оғриқни ўзида ҳис қилиши учун қилдим, — Дилшоднинг бу гапидан кейин терговчининг тили айланмай қолди. Тўғри иши бўйича бундай ҳолатларга, Фурқатга ўхшаган ҳайвонларга жуда кўп дуч келган. Лекин Дилшодга ўхшаган акалар билан кам юзлашган.
— Мен ўзим адвокат...
— Керакмас, — Дилшод унинг гапини бўлиб рад қиларкан, — мен қилган ишимни тан оламан ва айбимга иқрорман.
— Лекин оилангиз...
— Ҳеч нима қилмайди.
👍63🔥6❤2
98
Дилшод айбини тан олгани, айни пайтда Фурқатнинг оғир аҳволда, хушсиз ётгани ҳисобга олиниб, суд тақдим этилган ҳужжатларни ҳам кўриб чиққан ҳолда Дилшодга олти йиллик қамоқ жазоси берилди.
— Акааа, — ҳаммадан кўп эзилаётган, бунинг учун ўзини айбдор ҳис қилаётган Наргизанинг кўз ёшлари тинай демасди, — илтимос акамни озод қилинглар. Ўрнига мени қаманглар. Ахир акам мени деб..., — Наргиза акасини олиб кетаётган йигитларнинг қўлига осилиб йиғларди.
— Ўзингни қўлга ол, — Дилшод синглисига бошқа ҳеч нима дея олмади. Нима ҳам десин? Айтадиган гаплар кўпу айтишга тил йўқдек. Ёкида айтишга тил бору, айтадиган гапни ўзи йўқдек, тушуниксиз бир ҳолат эди.
🌺🌺🌺
— Жонимга тегди, — ўша воқеадан бери уйига тўрт мартагина бориб келган Зулхумор Дадахоннинг оғзини пойлавериб чарчаб кетганди, — нима бало икки марта уйланиб, эркаклиги ўлиб қолганми буни? Кўз олдида мендек сулув нозланиб бориб-келиб турса тап этиб бағрига босмайдими? Йўқ, бу қария сабр қилдан нарига ўтмайди. Бу туришда мен қачон эрга тегаману, қачон эри бор дугоналаримдек мазза қилиб яшайман. Улар доим эрга тегсанг мазза экан деб ичимни ёқишади. Ўтли кечаларию, уйқусиз тунларини оғизларидан бол томиб гапиришади. Менда қачон шундай бўларкин? — қўлида сочиқни асабий стол устига ташларкан, — бунақаси кетмайди. Бу қария бир қарорга келгунча, Жамол билан овуниб тураман шекилли? Ҳар ҳолда у ҳам чанқаб юрган бўз йигит, — кўзлари сузилиб, кулиб қўяркан, — бунинг устига қилмаган ишимиз эмас. Ахир биринчи мартаям...., — қишлоқнинг кимса юрмас томонида бўлган ўша учрашувни эслаб энтикиб қўйди.
Дилшод айбини тан олгани, айни пайтда Фурқатнинг оғир аҳволда, хушсиз ётгани ҳисобга олиниб, суд тақдим этилган ҳужжатларни ҳам кўриб чиққан ҳолда Дилшодга олти йиллик қамоқ жазоси берилди.
— Акааа, — ҳаммадан кўп эзилаётган, бунинг учун ўзини айбдор ҳис қилаётган Наргизанинг кўз ёшлари тинай демасди, — илтимос акамни озод қилинглар. Ўрнига мени қаманглар. Ахир акам мени деб..., — Наргиза акасини олиб кетаётган йигитларнинг қўлига осилиб йиғларди.
— Ўзингни қўлга ол, — Дилшод синглисига бошқа ҳеч нима дея олмади. Нима ҳам десин? Айтадиган гаплар кўпу айтишга тил йўқдек. Ёкида айтишга тил бору, айтадиган гапни ўзи йўқдек, тушуниксиз бир ҳолат эди.
🌺🌺🌺
— Жонимга тегди, — ўша воқеадан бери уйига тўрт мартагина бориб келган Зулхумор Дадахоннинг оғзини пойлавериб чарчаб кетганди, — нима бало икки марта уйланиб, эркаклиги ўлиб қолганми буни? Кўз олдида мендек сулув нозланиб бориб-келиб турса тап этиб бағрига босмайдими? Йўқ, бу қария сабр қилдан нарига ўтмайди. Бу туришда мен қачон эрга тегаману, қачон эри бор дугоналаримдек мазза қилиб яшайман. Улар доим эрга тегсанг мазза экан деб ичимни ёқишади. Ўтли кечаларию, уйқусиз тунларини оғизларидан бол томиб гапиришади. Менда қачон шундай бўларкин? — қўлида сочиқни асабий стол устига ташларкан, — бунақаси кетмайди. Бу қария бир қарорга келгунча, Жамол билан овуниб тураман шекилли? Ҳар ҳолда у ҳам чанқаб юрган бўз йигит, — кўзлари сузилиб, кулиб қўяркан, — бунинг устига қилмаган ишимиз эмас. Ахир биринчи мартаям...., — қишлоқнинг кимса юрмас томонида бўлган ўша учрашувни эслаб энтикиб қўйди.
👍44🔥6❤4
99
Муҳсин ўша куни эшитганларини ўзича таҳлил қилиб, бу ишларнинг бошида Дадахоннинг қайнонаси турганини англаб етаркан, уларнинг режасини яхши англаб етгандек бўлди.
— Буларнинг наздида Дадахон лаққа балиқ. Топиш-тутиши яхши. Алоҳида чиқиб олган. Тайёр бола-чақа, — лабини чети билан кулиб қўяркан, — наҳотки инсонни шулар бахтли қила олса? Камига ўзга инсоннинг кўз ёшлари эвазига. Буларни қилиш нари турсин, ўйлаш учун одамнинг қанчалик қалби кирлаш бўлиши керак? Мен шунисини тушунмадим, — шуларни қанчалик ўйламасин, ўйлаб ўйига ета олмасди.
🌺🌺🌺
Буёқда Дадахоннинг ҳам боши қотган. Дўсти айтгандек Зулхумор олдиндан бунақа ишларни қилиб юрган бўлса, у эркак тафтини соғиниб, қўмсаб унга суйкалишини, уни истаётганини билдириши керак эди. Лекин Зулхумор тинч. Ёкидау сезмадими? Йўқ, чиндан ҳам тинч. Бир ҳаракат ёкида имо бўлганида у сезган бўларди.
— Ёки чиндан ҳам ўша ишни мен қилдимми? Шундай ҳам бўлди дейлик, унда нега мен эслай олмаяпман? Ўзи негаям ичдим? — бошини икки қўли орасига оларкан, — аҳмоқлик қилдим. Бир эмас, бир неча марта. Биринчисида, Шоҳсанамни эшитмадим. Иккинчисида эса, уни излаб ҳам кўрмадим. Учинчиси эса, — кўзларини қаттиқ юмиб очаркан, — баттар бўлай. Мендек ўқиб уқмаган ақли ноқисга бу ҳам кам. Мен буни бир ёқли қилишим керак. Ҳа демай Рухсора опа, — негадир бу сафар қайнонам ёкида ойижон дейишни истамади, — берган муҳлат ҳам тугайди. Унгача ҳал қилмасам, булар мени бутун қишлоққа шарманда қилишади.
Муҳсин ўша куни эшитганларини ўзича таҳлил қилиб, бу ишларнинг бошида Дадахоннинг қайнонаси турганини англаб етаркан, уларнинг режасини яхши англаб етгандек бўлди.
— Буларнинг наздида Дадахон лаққа балиқ. Топиш-тутиши яхши. Алоҳида чиқиб олган. Тайёр бола-чақа, — лабини чети билан кулиб қўяркан, — наҳотки инсонни шулар бахтли қила олса? Камига ўзга инсоннинг кўз ёшлари эвазига. Буларни қилиш нари турсин, ўйлаш учун одамнинг қанчалик қалби кирлаш бўлиши керак? Мен шунисини тушунмадим, — шуларни қанчалик ўйламасин, ўйлаб ўйига ета олмасди.
🌺🌺🌺
Буёқда Дадахоннинг ҳам боши қотган. Дўсти айтгандек Зулхумор олдиндан бунақа ишларни қилиб юрган бўлса, у эркак тафтини соғиниб, қўмсаб унга суйкалишини, уни истаётганини билдириши керак эди. Лекин Зулхумор тинч. Ёкидау сезмадими? Йўқ, чиндан ҳам тинч. Бир ҳаракат ёкида имо бўлганида у сезган бўларди.
— Ёки чиндан ҳам ўша ишни мен қилдимми? Шундай ҳам бўлди дейлик, унда нега мен эслай олмаяпман? Ўзи негаям ичдим? — бошини икки қўли орасига оларкан, — аҳмоқлик қилдим. Бир эмас, бир неча марта. Биринчисида, Шоҳсанамни эшитмадим. Иккинчисида эса, уни излаб ҳам кўрмадим. Учинчиси эса, — кўзларини қаттиқ юмиб очаркан, — баттар бўлай. Мендек ўқиб уқмаган ақли ноқисга бу ҳам кам. Мен буни бир ёқли қилишим керак. Ҳа демай Рухсора опа, — негадир бу сафар қайнонам ёкида ойижон дейишни истамади, — берган муҳлат ҳам тугайди. Унгача ҳал қилмасам, булар мени бутун қишлоққа шарманда қилишади.
👍47🔥9🤔2❤1
Xayrli kech! 🔥OLCHAGUL🔥 hikoyasini bir nafasda toʻliq mutolaa qilmoqchi boʻlganlar uchun 60 qism sizni kutmoqda!! skidkada hikoya narxi 8.000 soʻm. Umumiy 160 qismdan iborat! Majburiy emas. Istaganlar har kuni kanalda 5 qismdan oʻqib boraveradi!
Oʻqimoqchi boʻlganlar
sizga karta beriladi toʻlov qilasiz skreenshot tashlaysiz va sizga hikoya toʻliq tugallangan kanal linki beriladi.
Murojaat uchun 👉 @A_lixan
Oʻqimoqchi boʻlganlar
sizga karta beriladi toʻlov qilasiz skreenshot tashlaysiz va sizga hikoya toʻliq tugallangan kanal linki beriladi.
Murojaat uchun 👉 @A_lixan
👍15
Мактабдаги хотираларим
Мактабимизда буфет бўлар эди. Ўша тарафдан ажойиб ҳидлар келардида ўзиям...
Чўнтагимизда беш-ўн тийин пулимиз бўлса, катта танаффус бўлди дегунча ўша ёққа югурардик.
Кўржик, язик, икрали нон 5 тийин эди. Майизли булочка 10тийин.
Трубочка 15 тийин.
Иссиқ овқат учун 20 тийин керак бўларди. Бунча пул менда камдан-кам бўлар эди. Шунинг учун кўпинча, кўржик ёки усти шакарли, тил шаклидаги язик олар эдим.
Буфетимизда иккита аёл галма-гал ишлар эдилар. Бири, қўполлиги учун ҳамма ёмон кўрадиган Шарофат опа (исм ўзгартирилди), иккинчиси жуда мулойим, болаларга меҳрибон, кичкинагина фариштасифат, татар аёли - Ҳадия опа эди. Бу аёл бизнинг қўшнимиз Карим аканинг аёли эди. Икковларини ҳам Аллоҳ раҳматига олган бўлсин.
Патнисда тахланган язиклар ҳар хил бўлар эди. Орасида қийшиқ ёки чети куйганлари ҳам бўлар эди. Шарофат опадан оладиган бўлсам, негадир, язикларнинг орасидан энг ёмонини танлаб олиб берар эди. Индолмасдим...
Ҳадия опа эса, навбатда болалар кўп бўлишига қарамасдан, эринмай, язикларнинг орасидан энг яхшисини танлаб, жилмайиб берар эдилар. Ҳаммага ҳам шундай қилар эдилар.
Бир куни онамга шуни айтдим.
---Ҳадияпа жа яхши хотин-а, ойи?
---Ҳа яхши аёл. Нега унақа деяпсан?
---Нарса олсам доим энг яхшисини танлаб оберадилар. Шарофатапа бўса энг ёмонини танлаб берадилар.
Онам бир пас ўйлаб туриб шундай дедилар:
---Бир кунда патнисдаги ўша язикларнинг ҳаммаси сотиб бўлинадими?
---Ҳа, тўртинчи соатдан кейин борсам биттаям қолмаган бўлади.
--- Қара, Шарофатапа ҳар бир болага патнисдаги язикларнинг энг ёмонидан бошлаб сотиб тугатади. Ҳадия опа ҳар бир болага энг яхшисидан бериб тугатади. Ўша қийшиқ язик ҳам қоб кетмайди. Тўғрими? Иккови ҳам бор язикларнинг ҳаммасини сотишади. Лекин, биттаси ёмон хотин деб танилади. Ҳамма уни ёмон кўради. Иккинчиси эса, «яхши хотин» бўлиб танилади. Ҳамма уни яхши кўради. Энди ўзинг хулоса қил, болам....
Онам раҳматлининг мана шу гаплари менга зўр дарс бўлган. Биров билан олди-берди қилаётганимда доим шу қоидани эслайман. Дўконимда иккита бир хил маҳсулотнинг энг яхшисини кўрсатишга ҳаракат қиламан. Иккинчиси ҳам қоб кетмайди. Бир одамга иккита нарсадан яхшироғини берган бўламан. Иккинчисига эса, қўлимдаги борини берган бўламан.
Айниқса, пул олди-бердисида шундай қилсангиз, ҳаммага ёқади. Дейлик, 200минг сўм бировга беришингиз керак. Сизда ҳар хил миқдордаги қоғоз пуллар бор. 500сўмликдан то 50минг сўмликкача. Мижоз кўриб турибди. Сиз унга пулларингизнинг орасидан энг йиригини, уларниям орасидан ҳолати энг янги бўлганини беришга одат қилинг. Рўпарангиздаги инсонда бу ишингиз билан жуда яхши таассурот қолдирасиз. Эски пулларнинг ҳам жойи чиқади, албатта. Ишлатилмай қоб кетмайди.
Шу қоидага бир амал қилиб кўринг-а!
Шоолим Шомансур
Мактабдаги хотираларим
Мактабимизда буфет бўлар эди. Ўша тарафдан ажойиб ҳидлар келардида ўзиям...
Чўнтагимизда беш-ўн тийин пулимиз бўлса, катта танаффус бўлди дегунча ўша ёққа югурардик.
Кўржик, язик, икрали нон 5 тийин эди. Майизли булочка 10тийин.
Трубочка 15 тийин.
Иссиқ овқат учун 20 тийин керак бўларди. Бунча пул менда камдан-кам бўлар эди. Шунинг учун кўпинча, кўржик ёки усти шакарли, тил шаклидаги язик олар эдим.
Буфетимизда иккита аёл галма-гал ишлар эдилар. Бири, қўполлиги учун ҳамма ёмон кўрадиган Шарофат опа (исм ўзгартирилди), иккинчиси жуда мулойим, болаларга меҳрибон, кичкинагина фариштасифат, татар аёли - Ҳадия опа эди. Бу аёл бизнинг қўшнимиз Карим аканинг аёли эди. Икковларини ҳам Аллоҳ раҳматига олган бўлсин.
Патнисда тахланган язиклар ҳар хил бўлар эди. Орасида қийшиқ ёки чети куйганлари ҳам бўлар эди. Шарофат опадан оладиган бўлсам, негадир, язикларнинг орасидан энг ёмонини танлаб олиб берар эди. Индолмасдим...
Ҳадия опа эса, навбатда болалар кўп бўлишига қарамасдан, эринмай, язикларнинг орасидан энг яхшисини танлаб, жилмайиб берар эдилар. Ҳаммага ҳам шундай қилар эдилар.
Бир куни онамга шуни айтдим.
---Ҳадияпа жа яхши хотин-а, ойи?
---Ҳа яхши аёл. Нега унақа деяпсан?
---Нарса олсам доим энг яхшисини танлаб оберадилар. Шарофатапа бўса энг ёмонини танлаб берадилар.
Онам бир пас ўйлаб туриб шундай дедилар:
---Бир кунда патнисдаги ўша язикларнинг ҳаммаси сотиб бўлинадими?
---Ҳа, тўртинчи соатдан кейин борсам биттаям қолмаган бўлади.
--- Қара, Шарофатапа ҳар бир болага патнисдаги язикларнинг энг ёмонидан бошлаб сотиб тугатади. Ҳадия опа ҳар бир болага энг яхшисидан бериб тугатади. Ўша қийшиқ язик ҳам қоб кетмайди. Тўғрими? Иккови ҳам бор язикларнинг ҳаммасини сотишади. Лекин, биттаси ёмон хотин деб танилади. Ҳамма уни ёмон кўради. Иккинчиси эса, «яхши хотин» бўлиб танилади. Ҳамма уни яхши кўради. Энди ўзинг хулоса қил, болам....
Онам раҳматлининг мана шу гаплари менга зўр дарс бўлган. Биров билан олди-берди қилаётганимда доим шу қоидани эслайман. Дўконимда иккита бир хил маҳсулотнинг энг яхшисини кўрсатишга ҳаракат қиламан. Иккинчиси ҳам қоб кетмайди. Бир одамга иккита нарсадан яхшироғини берган бўламан. Иккинчисига эса, қўлимдаги борини берган бўламан.
Айниқса, пул олди-бердисида шундай қилсангиз, ҳаммага ёқади. Дейлик, 200минг сўм бировга беришингиз керак. Сизда ҳар хил миқдордаги қоғоз пуллар бор. 500сўмликдан то 50минг сўмликкача. Мижоз кўриб турибди. Сиз унга пулларингизнинг орасидан энг йиригини, уларниям орасидан ҳолати энг янги бўлганини беришга одат қилинг. Рўпарангиздаги инсонда бу ишингиз билан жуда яхши таассурот қолдирасиз. Эски пулларнинг ҳам жойи чиқади, албатта. Ишлатилмай қоб кетмайди.
Шу қоидага бир амал қилиб кўринг-а!
Шоолим Шомансур
👍45❤6
Youtube - блогерчиси кўчадаги йигитларни тўхтатиб "антиқа" таклиф айтяпти.
Блогер: — Сенга 2000 минг риёл бераман, эвазига сен онангга телефон қилиб, «Она, мен сизга оқман, сизни ёмон кўраман», дейсан.
Йигит: — Йўғе, қандай айтаман буни?!
Блогер: — Яна 1000 қўшаман, шу гапни айтсанг 3000 риёл (тахминан 800$) оласан.
Йигит: — Хўп, ҳаракат қилиб кўраман.
Онаси телефонни кўтарди:
Йигит: — Ассалому алайкум, онажон!
Она: — Ва алайкум ассалом ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ.
Йигит: — Аҳволингиз қандай, онажон?
Она: — Алҳамдулиллаҳ, яхши болам.
Йигит: — Она, сизга икки оғиз гапим бор эди, шуни айтмоқчиман.
Она: — Айтақол, болам.
Йигит гапларини айта бошлади:
😲😲😲😲
Давоми 👇🏻👇👇👇
https://t.me/+PFNB-G4pNcczMjVi
Блогер: — Сенга 2000 минг риёл бераман, эвазига сен онангга телефон қилиб, «Она, мен сизга оқман, сизни ёмон кўраман», дейсан.
Йигит: — Йўғе, қандай айтаман буни?!
Блогер: — Яна 1000 қўшаман, шу гапни айтсанг 3000 риёл (тахминан 800$) оласан.
Йигит: — Хўп, ҳаракат қилиб кўраман.
Онаси телефонни кўтарди:
Йигит: — Ассалому алайкум, онажон!
Она: — Ва алайкум ассалом ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ.
Йигит: — Аҳволингиз қандай, онажон?
Она: — Алҳамдулиллаҳ, яхши болам.
Йигит: — Она, сизга икки оғиз гапим бор эди, шуни айтмоқчиман.
Она: — Айтақол, болам.
Йигит гапларини айта бошлади:
😲😲😲😲
Давоми 👇🏻👇👇👇
https://t.me/+PFNB-G4pNcczMjVi
👍23❤1👏1
Муваффақиятингиз тонгингизда
Ҳеч қачон ўйлаб кўрганмисиз, нима учун баъзи кишилар улкан ютуқларга эришади, баъзилар эса бир хил ҳолатдан чиқа олмайди? Бунинг сири бирор бир сеҳр-жоду ёки омадга боғлиқ деб ўйлайсизми? Асло, бунинг сабаби оддий ва айни пайтда ҳаммага бу имконият берилган. У ҳам бўлса - тонг!
Тонгингиз тўлиқ бир кунингизни йўналишларини аниқлаб берадиган компасдир. Агар кунингиз фаол ҳаракат ва аниқ режа билан бошланса, кун давомида олдингизда улкан имкониятлар эшиклари очилади. Бордию, тонгингиз бетартиб ва режасиз бошланса, бу кунингизнинг қолган қисмига ўзининг салбий таъсирини кўрсатиши табиийдир.
Тонг вақти шунчаки янги куннинг бошланиш вақти эмас. Балки бу вақт кунингизни ютуқлар билан ўтказасизми ёки самарасиз кетказасизми, шуларни белгилаб олиш лаҳзасидир. Қандай қилиб дейсизми?
Мутахассисларнинг таъкидлашларича, тонг вақти кун тартибини белгилаш, энергияни ошириш ва ақлни ривожлантириш учун энг яхши вақтдир. Асосийси, тонгингизни шошма-шошарлик билан ёки бетартиблик билан бошламанг. Тонг вақти бу сизнинг кичик бўлсада сармоянгиз, у сизнинг шахсий ва ижтимоий ҳаётингизда катта самара бериши мумкин.
Энг муваффақиятли инсонларнинг аксариятида тонгда бажарадиган муайян машғулотлари мавжудлигини биласизми? Тонгги машғулотларга риоя қилиш сизда қуйидаги кўникмалар ҳосил бўлишига ёрдам беради:
1.Аниқ мақсад билан уйғониш.
2.Чалкашликлардан халос бўлиш.
3.Ижобий мақсадлар сари одимлаш, кунни унумли ўтказиш учун замин яратиш.
Пайғамбаримиз алайҳиссаломдан ворид бўлган тонгда айтиладиган дуо ва зикрларнинг маъно ва мазмунларига бир эътибор беринг-а. Унда инсонни ҳотиржам қиладиган, ҳаётдан унумли фойдаланишга ундайдиган, ҳар бир ишда фақат Унинг ўзига таваккул қилишга чақирадиган маънолар бор. Демак, ҳар тонгни мана шундай ғоя ва ақида билан бошлашга одатланган кишининг кунида барака ва ривожланиш бўлади, иншааллоҳ.
Тонгни муваффақиятли бошлашнинг бешта асосий унсури бор:
1. Эрта уйғониш: бунда сиз тафаккур қилиш, ишларни режалаштириш ва сокин вақтдан баҳраманд бўлиш имконига эга бўласиз.
2. Жисмоний машқлар: намоз ўқиш ва ҳатто енгил бадантарбия машқларини бажариш ҳам қон айланишини яхшилаб, танага қувват (энергия) беради.
3. Ҳаёт (тириклик) ҳақида фикр юритиш, неъматларга шукр қилиш.
4. Кунлик режани белгилаб олиш.
5. Соғлом овқатланиш: эрта тонгда қилинган нонушта кун давомида фаол бўлиш учун зарур энергияни беради.
Эртадан бошлаб кунингизни шу тарзда бошланг ва ҳаётингизда қандай ижобий ўзгаришлар бўлишини ўзингиз кузатинг.
Ҳар кунингизни тонг саҳардан бошлашга одатланинг, кунингиз баракали, ишларингиз муваффақиятли бўлади. Зеро, Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васаллам биз умматлари ҳақига Аллоҳдан тонгимизга барака сўраб дуо қилганлар.
Ҳеч қачон ўйлаб кўрганмисиз, нима учун баъзи кишилар улкан ютуқларга эришади, баъзилар эса бир хил ҳолатдан чиқа олмайди? Бунинг сири бирор бир сеҳр-жоду ёки омадга боғлиқ деб ўйлайсизми? Асло, бунинг сабаби оддий ва айни пайтда ҳаммага бу имконият берилган. У ҳам бўлса - тонг!
Тонгингиз тўлиқ бир кунингизни йўналишларини аниқлаб берадиган компасдир. Агар кунингиз фаол ҳаракат ва аниқ режа билан бошланса, кун давомида олдингизда улкан имкониятлар эшиклари очилади. Бордию, тонгингиз бетартиб ва режасиз бошланса, бу кунингизнинг қолган қисмига ўзининг салбий таъсирини кўрсатиши табиийдир.
Тонг вақти шунчаки янги куннинг бошланиш вақти эмас. Балки бу вақт кунингизни ютуқлар билан ўтказасизми ёки самарасиз кетказасизми, шуларни белгилаб олиш лаҳзасидир. Қандай қилиб дейсизми?
Мутахассисларнинг таъкидлашларича, тонг вақти кун тартибини белгилаш, энергияни ошириш ва ақлни ривожлантириш учун энг яхши вақтдир. Асосийси, тонгингизни шошма-шошарлик билан ёки бетартиблик билан бошламанг. Тонг вақти бу сизнинг кичик бўлсада сармоянгиз, у сизнинг шахсий ва ижтимоий ҳаётингизда катта самара бериши мумкин.
Энг муваффақиятли инсонларнинг аксариятида тонгда бажарадиган муайян машғулотлари мавжудлигини биласизми? Тонгги машғулотларга риоя қилиш сизда қуйидаги кўникмалар ҳосил бўлишига ёрдам беради:
1.Аниқ мақсад билан уйғониш.
2.Чалкашликлардан халос бўлиш.
3.Ижобий мақсадлар сари одимлаш, кунни унумли ўтказиш учун замин яратиш.
Пайғамбаримиз алайҳиссаломдан ворид бўлган тонгда айтиладиган дуо ва зикрларнинг маъно ва мазмунларига бир эътибор беринг-а. Унда инсонни ҳотиржам қиладиган, ҳаётдан унумли фойдаланишга ундайдиган, ҳар бир ишда фақат Унинг ўзига таваккул қилишга чақирадиган маънолар бор. Демак, ҳар тонгни мана шундай ғоя ва ақида билан бошлашга одатланган кишининг кунида барака ва ривожланиш бўлади, иншааллоҳ.
Тонгни муваффақиятли бошлашнинг бешта асосий унсури бор:
1. Эрта уйғониш: бунда сиз тафаккур қилиш, ишларни режалаштириш ва сокин вақтдан баҳраманд бўлиш имконига эга бўласиз.
2. Жисмоний машқлар: намоз ўқиш ва ҳатто енгил бадантарбия машқларини бажариш ҳам қон айланишини яхшилаб, танага қувват (энергия) беради.
3. Ҳаёт (тириклик) ҳақида фикр юритиш, неъматларга шукр қилиш.
4. Кунлик режани белгилаб олиш.
5. Соғлом овқатланиш: эрта тонгда қилинган нонушта кун давомида фаол бўлиш учун зарур энергияни беради.
Эртадан бошлаб кунингизни шу тарзда бошланг ва ҳаётингизда қандай ижобий ўзгаришлар бўлишини ўзингиз кузатинг.
Ҳар кунингизни тонг саҳардан бошлашга одатланинг, кунингиз баракали, ишларингиз муваффақиятли бўлади. Зеро, Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васаллам биз умматлари ҳақига Аллоҳдан тонгимизга барака сўраб дуо қилганлар.
👍23❤1
Ҳар сафар ота – оналар хақида гап кетганида раҳматли отам билан бўлган воқеа ёдимга тушади:
Отам фалаж эдилар. Ўртоқларим билан гапга кетаётгандим, отам менга болам мени ташқарига олиб чиқиб айлантир деб қолдилар. Отамни ташқарига олиб чиқдимда, ташқарида кутиб турган ўртоқлримга:
- “Кетаверинглар, ўзим етиб оламан” - деб уйга қайтдим.
Отамни ҳовлида айлантириб юрсам, опангни уйига олиб бор дедилар. Опам маҳалламизга келин бўлиб тушган эди. Бу ёқда гапга бориш керак, улфатлар кўз тикиб ўтирарди. Кекса отамни гапини қайтара олмадим. Опамни уйига олиб бордим, қуда амаки ҳовлида сўрида ўтирган эканлар, жуда хурсанд кутиб олдилар. Опамни чақириб ошга буюрдилар. Энди у ерда қолиб кетишга ақлим етди ва телeфонимни ўчириб қўйдим. Ўртоқларим телефон қилиб тинч қўймасликларини билардим. Ошни бирга ҳаммамиз ўтириб едик. Вақт ҳам алламахал бўлиб қолди. Отамни уйга олиб келдим. Отам жуда хурсанд бўлиб дуо қилдилар. Олдиларидан чиқиб кетаётсам:
- Ўғлим мандан хафа бўлма, нима учундир бугун гапга боришинга кўнглим йўл қўймади - дедилар.
- Йўқ отажон, сизни хурсанд қилиш мени вазифам - деб дуоларини олиб чиқиб кетдим.
Уйга кириб телeфонимни ёкишим билан роса смс келди. Бу ҳаммаси ўртоқларимдан эди. Ётиб ухладим. Соат 12 ларда телефоним жиринглади Дўстларимдан бири телефон қилаётган экан. Ажабланмадим, одатдагидек ичиб олишган бўлса гапга бормаганим учун телефон қилишаётган бўлса керак деб эринибгина кўтармадим. Иккинчи қўнғироқдан сўнг синчковлик билан қарадим ва қилаётган дўстим ичмаслиги эсимга тушиб хавотир ила кўтардим. Кеча гапдан қайтаётган ўртоқларим автохалокатга учраганини, улар ҳозир шифохонада эканини айтди. Шошилиб шифохонага етиб бордим, икки дўстимиз жонлаштириш бўлимида, рульдаги дўстимиз эса вафот этган эди. Қаранг, агар мен ҳам гапга борганимда, албатта машинада бўлардим.
Кўп ўтмай икки дўстимиз ҳам орамизни тарк этишди. Воажаб, АЛЛОҲ бемор отамни ёлғиз қўймасликни кўнгилларига солган эканда...
Аллоҳ асрайман деса ҳеч гапмас...
Отам фалаж эдилар. Ўртоқларим билан гапга кетаётгандим, отам менга болам мени ташқарига олиб чиқиб айлантир деб қолдилар. Отамни ташқарига олиб чиқдимда, ташқарида кутиб турган ўртоқлримга:
- “Кетаверинглар, ўзим етиб оламан” - деб уйга қайтдим.
Отамни ҳовлида айлантириб юрсам, опангни уйига олиб бор дедилар. Опам маҳалламизга келин бўлиб тушган эди. Бу ёқда гапга бориш керак, улфатлар кўз тикиб ўтирарди. Кекса отамни гапини қайтара олмадим. Опамни уйига олиб бордим, қуда амаки ҳовлида сўрида ўтирган эканлар, жуда хурсанд кутиб олдилар. Опамни чақириб ошга буюрдилар. Энди у ерда қолиб кетишга ақлим етди ва телeфонимни ўчириб қўйдим. Ўртоқларим телефон қилиб тинч қўймасликларини билардим. Ошни бирга ҳаммамиз ўтириб едик. Вақт ҳам алламахал бўлиб қолди. Отамни уйга олиб келдим. Отам жуда хурсанд бўлиб дуо қилдилар. Олдиларидан чиқиб кетаётсам:
- Ўғлим мандан хафа бўлма, нима учундир бугун гапга боришинга кўнглим йўл қўймади - дедилар.
- Йўқ отажон, сизни хурсанд қилиш мени вазифам - деб дуоларини олиб чиқиб кетдим.
Уйга кириб телeфонимни ёкишим билан роса смс келди. Бу ҳаммаси ўртоқларимдан эди. Ётиб ухладим. Соат 12 ларда телефоним жиринглади Дўстларимдан бири телефон қилаётган экан. Ажабланмадим, одатдагидек ичиб олишган бўлса гапга бормаганим учун телефон қилишаётган бўлса керак деб эринибгина кўтармадим. Иккинчи қўнғироқдан сўнг синчковлик билан қарадим ва қилаётган дўстим ичмаслиги эсимга тушиб хавотир ила кўтардим. Кеча гапдан қайтаётган ўртоқларим автохалокатга учраганини, улар ҳозир шифохонада эканини айтди. Шошилиб шифохонага етиб бордим, икки дўстимиз жонлаштириш бўлимида, рульдаги дўстимиз эса вафот этган эди. Қаранг, агар мен ҳам гапга борганимда, албатта машинада бўлардим.
Кўп ўтмай икки дўстимиз ҳам орамизни тарк этишди. Воажаб, АЛЛОҲ бемор отамни ёлғиз қўймасликни кўнгилларига солган эканда...
Аллоҳ асрайман деса ҳеч гапмас...
👍45😢18❤7
Yoʻllar tutash boʻlmagan makonda qalblar tutash boʻlgani ogʻriqli...
@ibratli_sozlar
https://t.me/joinchat/AAAAAEAtKkkw_aCnGcRNdw
@ibratli_sozlar
https://t.me/joinchat/AAAAAEAtKkkw_aCnGcRNdw
👍3
Очкўзлик балоси.
(Бўлган воқеа)
Ботир бинойидек пул топаётган эди. Топгани оиласи, бола-чақасидан ортиб, кичкина тижоратга ҳам пул тикиб қўйган эди. Егани олдида, емагани кетида бўлиб турганига хотини Зилола шукр қилмади.
"Ботирака "банковский" бўлгани билан барибир дом. "Дом" деган номи бор. Ҳали укангизга, ҳали опангизга ташиганингиз ташиган. Бунақада домда ўтираверамиз димиқиб.
Мен ҳам қариндошларимни данғиллама ҳовлида меҳмон қилгим келади. Қачонгача домда яшаймиз?"
Зилола қачон қараса битта дардни чайнагани чайнаган. Ботир хотинининг минғирлашига кўникиб кетган. Зилола тўхтай демайди. Беш хоналик уй унинг орзуларига кичиклик қилади. Зилола аразлайвериб, кўз ёшини оқизавериб охири эрини Россияда ишлаб келишига аранг кўндирди.
Озода хола Ботирга неча марта Худонинг зорини қилди.
"Ботир нима бор Россияда? Топиб турибсан. Ризқинг келиб турибди. Яна нима керак? Уйинг бўлса, мошинанг бўлса. Ижарада ўтирмаётган бўлсанг. Йиғиштир бу ниятингни. Борма Россияга!"
Зилоланинг сўзи сўз, гапи гап. Ботир Россияга кетди.
Яхши ишга жойлашди. Даромад яхши. Ҳар ой Зилолага пул жўнатади. Зилола катта ҳовлининг орзусида пулни битталаб йиғади.
Орадан ойлар ўтди. Ботир на таътилда келди, на байрамда. Ойлар сувдек оқиб, орадан беш йил ўтиб кетди.
Озода хола ҳар сафар телефонда Ботир билан гаплашар экан кўз ёш қилади: "Болам қачон келасан? Бўлди етар! Болаларинг катта бўлиб қолишди. Шунча топганинг бўлади. Аллоҳ баракасини берсин! Қайтгин энди..."
Ботир ҳар доим тез кунларда қайтишини айтиб, баҳоналар тўқийди.
Зилола тезда сотилаётган ҳовлининг дарагини эшитди-ю, Ботирга телефон қилди. Ботир бепарвогина: "Ҳа, домни сотгин. Етмаганига жўнатган пулларимни қўшиб олавер", деди.
Зилола эри айтганидай қилди. Ниятига етди. Катта ҳовли эгасига айланди. Энди 4 та боласи билан маза қилиб яшашини, эри келса ҳаёти янада бутун бўлишини ўйлаб ичига сиғмасди. Ҳовли ўртасида катта фаввора. Атрофида дарахтлар. Ертўлада алоҳида ҳовуз, пархона. Айни Зилола хоҳлаганидек.
Мана Зилоланинг кўчиб келганига ҳам уч йилдан ошди. Лекин Ботир келай демасди.
Ботирнинг отаси оғирлашиб ётиб қолди. Ботир мажбур учиб келди. Анча ўзгариб кетган эди. Онаси ўғлини бағрига босганча йиғлади. Отаси ўғлини кўрди-ю кўнгли таскин топиб, кўп ўтмай вафот этди.
Ботир анча ўзгарган. Онаси ҳам, Зилола ҳам сезяпти. Лекин ҳеч ким ташига чиқармасди. Зилола эрини кўпга келмаганини, яна Россияга қайтиб кетишини эшитиб, Ботирга ёлвориб деди: "Илтимос! Ботирака кетманг. Бўлди ҳамма нарсамиз бор-ку. Сизсиз қийналиб кетдим. Болалар ҳам катта бўлиб қолишди. Уларга ота керак!"
Ботир Зилолани ўзига қаратиб, елкасидан тутганча деди: "Зилол шуни ўзинг хоҳлаган эдин-ку. Мана ниятинга етдинг. Данғиллама ҳовли олибсан. Ўзинг хоҳлагандек ҳаёт. Маза қилиб яшайвер. Мени Россияда оилам бор. Бешта болам бор. Энди улар учун ишлашим, пул топишим керак. Вақтим бўлганда келиб-кетиб тураман. Пулдан хавотир олма жўнатиб тураман".
Зилола эрининг гапларини эшитиб, лабини тишлади. Бир оғиз сўз қайтаролмади. Бўшашганча ерга ўтириб қолди.
Ботир отасининг эҳсонини берди-ю, Россияга учиб кетди.
Зилола ер парчин бўлиб ётиб қолди. Озода хола келинига таскин берсинми, ўзига таскин берсинми?
"Зилолахон йиғламанг, қаддингизни кўтаринг қизим. Болаларга кераксиз. Уларни сиздан бошқа ҳеч ким эплолмайди. Энди дард чекиб ётганингизни фойдаси йўқ. Бўлар иш бўлди. Боламни топганига вақтида шукур қилишингиз керак эди. Майли, туринг шу чойни ичиб олинг. Қувват бўлади", деди-ю қўлидаги новвот солинган иссиқ чойни Зилоланинг ёнига қўйиб чиқиб кетди.
Сўнги пушаймон инсонга фақатгина душмандир.
Зулфия Маҳмуд.
@ibratli_sozlar
(Бўлган воқеа)
Ботир бинойидек пул топаётган эди. Топгани оиласи, бола-чақасидан ортиб, кичкина тижоратга ҳам пул тикиб қўйган эди. Егани олдида, емагани кетида бўлиб турганига хотини Зилола шукр қилмади.
"Ботирака "банковский" бўлгани билан барибир дом. "Дом" деган номи бор. Ҳали укангизга, ҳали опангизга ташиганингиз ташиган. Бунақада домда ўтираверамиз димиқиб.
Мен ҳам қариндошларимни данғиллама ҳовлида меҳмон қилгим келади. Қачонгача домда яшаймиз?"
Зилола қачон қараса битта дардни чайнагани чайнаган. Ботир хотинининг минғирлашига кўникиб кетган. Зилола тўхтай демайди. Беш хоналик уй унинг орзуларига кичиклик қилади. Зилола аразлайвериб, кўз ёшини оқизавериб охири эрини Россияда ишлаб келишига аранг кўндирди.
Озода хола Ботирга неча марта Худонинг зорини қилди.
"Ботир нима бор Россияда? Топиб турибсан. Ризқинг келиб турибди. Яна нима керак? Уйинг бўлса, мошинанг бўлса. Ижарада ўтирмаётган бўлсанг. Йиғиштир бу ниятингни. Борма Россияга!"
Зилоланинг сўзи сўз, гапи гап. Ботир Россияга кетди.
Яхши ишга жойлашди. Даромад яхши. Ҳар ой Зилолага пул жўнатади. Зилола катта ҳовлининг орзусида пулни битталаб йиғади.
Орадан ойлар ўтди. Ботир на таътилда келди, на байрамда. Ойлар сувдек оқиб, орадан беш йил ўтиб кетди.
Озода хола ҳар сафар телефонда Ботир билан гаплашар экан кўз ёш қилади: "Болам қачон келасан? Бўлди етар! Болаларинг катта бўлиб қолишди. Шунча топганинг бўлади. Аллоҳ баракасини берсин! Қайтгин энди..."
Ботир ҳар доим тез кунларда қайтишини айтиб, баҳоналар тўқийди.
Зилола тезда сотилаётган ҳовлининг дарагини эшитди-ю, Ботирга телефон қилди. Ботир бепарвогина: "Ҳа, домни сотгин. Етмаганига жўнатган пулларимни қўшиб олавер", деди.
Зилола эри айтганидай қилди. Ниятига етди. Катта ҳовли эгасига айланди. Энди 4 та боласи билан маза қилиб яшашини, эри келса ҳаёти янада бутун бўлишини ўйлаб ичига сиғмасди. Ҳовли ўртасида катта фаввора. Атрофида дарахтлар. Ертўлада алоҳида ҳовуз, пархона. Айни Зилола хоҳлаганидек.
Мана Зилоланинг кўчиб келганига ҳам уч йилдан ошди. Лекин Ботир келай демасди.
Ботирнинг отаси оғирлашиб ётиб қолди. Ботир мажбур учиб келди. Анча ўзгариб кетган эди. Онаси ўғлини бағрига босганча йиғлади. Отаси ўғлини кўрди-ю кўнгли таскин топиб, кўп ўтмай вафот этди.
Ботир анча ўзгарган. Онаси ҳам, Зилола ҳам сезяпти. Лекин ҳеч ким ташига чиқармасди. Зилола эрини кўпга келмаганини, яна Россияга қайтиб кетишини эшитиб, Ботирга ёлвориб деди: "Илтимос! Ботирака кетманг. Бўлди ҳамма нарсамиз бор-ку. Сизсиз қийналиб кетдим. Болалар ҳам катта бўлиб қолишди. Уларга ота керак!"
Ботир Зилолани ўзига қаратиб, елкасидан тутганча деди: "Зилол шуни ўзинг хоҳлаган эдин-ку. Мана ниятинга етдинг. Данғиллама ҳовли олибсан. Ўзинг хоҳлагандек ҳаёт. Маза қилиб яшайвер. Мени Россияда оилам бор. Бешта болам бор. Энди улар учун ишлашим, пул топишим керак. Вақтим бўлганда келиб-кетиб тураман. Пулдан хавотир олма жўнатиб тураман".
Зилола эрининг гапларини эшитиб, лабини тишлади. Бир оғиз сўз қайтаролмади. Бўшашганча ерга ўтириб қолди.
Ботир отасининг эҳсонини берди-ю, Россияга учиб кетди.
Зилола ер парчин бўлиб ётиб қолди. Озода хола келинига таскин берсинми, ўзига таскин берсинми?
"Зилолахон йиғламанг, қаддингизни кўтаринг қизим. Болаларга кераксиз. Уларни сиздан бошқа ҳеч ким эплолмайди. Энди дард чекиб ётганингизни фойдаси йўқ. Бўлар иш бўлди. Боламни топганига вақтида шукур қилишингиз керак эди. Майли, туринг шу чойни ичиб олинг. Қувват бўлади", деди-ю қўлидаги новвот солинган иссиқ чойни Зилоланинг ёнига қўйиб чиқиб кетди.
Сўнги пушаймон инсонга фақатгина душмандир.
Зулфия Маҳмуд.
@ibratli_sozlar
👍39😢3🔥1
Дока рўмолнинг қуриши
(Воқеий ҳикоя.)
Хизмат сафаридан қайтаётгандим.Вокзалга келиб “Тошкент-Бухоро” поездига чипта олдим. Поезд келишига ҳали бир соатдан кўпроқ вақт борлиги учун, вокзал ташқарисидаги ўриндиқлардан бирига бориб ўтирдим. Ҳар доим вокзалга келсам талабалигимни эслаб кетаман...Ҳар байрам арафасида уйга шошганларимиз,кимнидир кузатиб, кимнидир кутиб олган пайтлар ёдимга тушди. Ўтиб қайтаётган одамларни кузатиб ўтирганимда, бирдан рўпарамдаги ўриндиқда бола қучоқлаб ўтирганча, қўл телефонида йиғламсираб гаплашаётган келинчак диққатимни тортди.Бухоро шевасида гапираётган келинчак жуда гўзал экан.Ҳаворанг спорт формаси келишган қоматига жуда ярашган,чарос кўзлари, қайрилма қошлари, пуштиранг лаблари худди рассом чизиб қўйгандек беқиёс гўзал кўринишда эди.
―Бўлди, нанажон,кўп зерикманг,Ҳозир чиптасиз бўлса ҳам поездга чиқиб кетаман.Йўқ, қорним тўқ. Қолганини уйга борай, айтиб бераман.Омон бўлинг. ―Келинчак шу сўзларни айтди-да,қўл телефонини ўчириб елкасидаги сумкасига солиб қўйди.
Мен жойимдан туриб, ўриндиққа яқинлашдим-у,”Ҳа,синглим тинчликми? Ҳамшаҳармиз шекилли.Бирор ёрдам керакмасми?” ―деб сўрадим.Аслида индамай ўтирсам ҳам бўлаверарди-ю, аммо негадир унга ёрдам бергим келди.
Келинчак менга хижолатомуз салом берди-да, намланган киприкларини рўмолчаси билан артиб,бурнини тортиб қўйди.
― Нега онангизни безовта қиляпсиз?Тинчликми ўзи? ―яна сўрадим мен.
Шу пайт келинчакнинг қўл телефони яна чақириб қолди.У жаҳл билан телефонни ўчириб, менга юзланди-ю, дардини тўкиб солди. Айтишича, Шаҳло ва эри талаба бўлиб, ким телевизор кўришининг устида уришиб қолишибди.Эри футбол кўрмоқчи бўлса,бу қандайдир сериални кўришни истабди.Хуллас тортишув Шаҳлонинг тарсаки ейиши билан якунланибди. Футбол тугаб, эри кўчага чиқиб кетишини пойлаб ўтирган Шаҳло боласининг кийим-кечакларини олибди-ю,вокзалга келибди.
Шаҳло гап орасида Бухорода яшайдиган қайнонасини ҳам ёмонлаб олди.Айтишича, художўй қайнонаси қандайдир дуолар ўқиб, вақти-вақти билан эр-хотиннинг орасини совутиб турармиш ва эр-хотин шундан кейин уришиб қолишармиш.Мен шунча олисдаги қайнонанинг бу қадар кучли “қобилияти”дан ҳайрон қолганча, норози оҳангда гапираётган келинчакнинг оғзига тикилиб турарканман, унинг сўзларидан гоҳ аччиқлансам, гоҳ кулгим келарди.Шаҳло гапларини сўзлаб бўлгач эса, кулиб юбордим.Мантиқан олиб қаралганда,уларнинг жанжалига арзирли сабабнинг ўзи йўқ эди-да.
― Эрингиз Сизни излаб роса жаҳли чиққандир,―дедим.
―Э,қидираверсин,Ажаб бўпти, ―деди Шаҳло инжиқланаётган ўғилчасининг оғзига сўрғич бераётиб.Шу пайт қасддан қилгандай унинг қўл телефони яна чақириб қолди.Келинчак телефоннинг овозини бутунлай ўчирди-да,сумкасига солиб қўйди. ―Ана минг марта телефон қилди.Безор қилади энди,топмагунча.
―Эрингиз ана у одам эмасми? ―Ёнимиздан ўтиб кетаётган кўримсизгина озғин йигитни ишора билан кўрсатиб атайин сўрадим.
―Йўғ-е,менинг эрим жуда келишган,елкалари кенг,чиройли йигит.Ҳозир барибир мени излаб келади, ―овозида андак ғурур билан жавоб берди Шаҳло. ―Чунки урушиб қолсак,вокзалдан бошқа жойга бормаслигимни яхши билади.
Гап билан овора бўлиб,барваста қоматли,оқ-сариқдан келган йигитнинг ёнимизга келиб қолганини билмай қолибмиз.
― Шаҳло шу ердамидинглар? Мана барибир ҳам излаб топдим-ку,― дабдурустдан янграган эркак товуши иккимизни ҳам чўчитиб юборди.
― Ие опажон,ассаломуалайкум.Бухорога кетяпсизми? Гулноза яхши юрибдими? – Ҳали ўзимизга келиб улгурмай,йигитнинг дабдурустдан берган бу саволидан энди мен ҳайрон бўлиб қолдим. Чунки чиндан ҳам Гулноза исмли синглим бор.
― Гулнозани қўйиб туринг. ― Дедим ҳайратланганимни сездиргим келмай. ―Нега келинпошшани хафа қилдингиз? Айтганча, мени қаердан танийсиз?
―Ахир бир маҳаллада яшаганмиз,бир пайтлар. Гулноза билан синфдошмиз.Мен Сурайё опанинг ўғиллариман.Исмим Сардор.
― Э,ҳа энди эсладим сизни.
Унинг қош-кўзлари бизга математикадан дарс берган Сурайё опани эслатиб турарди.
―Қани укам,келинни олинг-у,уйингизни боринг.Бошқа уришиб,жанжаллашиб юрманглар.Қаранг,қандай ширин ўғлингиз бор экан.Ёш боладай телевизорни устида уришишга бало борми?-дедим кулиб.-Сурайё опам яхшиларми,келиб турадиларми?
Шаҳло бўлса, эрининг
(Воқеий ҳикоя.)
Хизмат сафаридан қайтаётгандим.Вокзалга келиб “Тошкент-Бухоро” поездига чипта олдим. Поезд келишига ҳали бир соатдан кўпроқ вақт борлиги учун, вокзал ташқарисидаги ўриндиқлардан бирига бориб ўтирдим. Ҳар доим вокзалга келсам талабалигимни эслаб кетаман...Ҳар байрам арафасида уйга шошганларимиз,кимнидир кузатиб, кимнидир кутиб олган пайтлар ёдимга тушди. Ўтиб қайтаётган одамларни кузатиб ўтирганимда, бирдан рўпарамдаги ўриндиқда бола қучоқлаб ўтирганча, қўл телефонида йиғламсираб гаплашаётган келинчак диққатимни тортди.Бухоро шевасида гапираётган келинчак жуда гўзал экан.Ҳаворанг спорт формаси келишган қоматига жуда ярашган,чарос кўзлари, қайрилма қошлари, пуштиранг лаблари худди рассом чизиб қўйгандек беқиёс гўзал кўринишда эди.
―Бўлди, нанажон,кўп зерикманг,Ҳозир чиптасиз бўлса ҳам поездга чиқиб кетаман.Йўқ, қорним тўқ. Қолганини уйга борай, айтиб бераман.Омон бўлинг. ―Келинчак шу сўзларни айтди-да,қўл телефонини ўчириб елкасидаги сумкасига солиб қўйди.
Мен жойимдан туриб, ўриндиққа яқинлашдим-у,”Ҳа,синглим тинчликми? Ҳамшаҳармиз шекилли.Бирор ёрдам керакмасми?” ―деб сўрадим.Аслида индамай ўтирсам ҳам бўлаверарди-ю, аммо негадир унга ёрдам бергим келди.
Келинчак менга хижолатомуз салом берди-да, намланган киприкларини рўмолчаси билан артиб,бурнини тортиб қўйди.
― Нега онангизни безовта қиляпсиз?Тинчликми ўзи? ―яна сўрадим мен.
Шу пайт келинчакнинг қўл телефони яна чақириб қолди.У жаҳл билан телефонни ўчириб, менга юзланди-ю, дардини тўкиб солди. Айтишича, Шаҳло ва эри талаба бўлиб, ким телевизор кўришининг устида уришиб қолишибди.Эри футбол кўрмоқчи бўлса,бу қандайдир сериални кўришни истабди.Хуллас тортишув Шаҳлонинг тарсаки ейиши билан якунланибди. Футбол тугаб, эри кўчага чиқиб кетишини пойлаб ўтирган Шаҳло боласининг кийим-кечакларини олибди-ю,вокзалга келибди.
Шаҳло гап орасида Бухорода яшайдиган қайнонасини ҳам ёмонлаб олди.Айтишича, художўй қайнонаси қандайдир дуолар ўқиб, вақти-вақти билан эр-хотиннинг орасини совутиб турармиш ва эр-хотин шундан кейин уришиб қолишармиш.Мен шунча олисдаги қайнонанинг бу қадар кучли “қобилияти”дан ҳайрон қолганча, норози оҳангда гапираётган келинчакнинг оғзига тикилиб турарканман, унинг сўзларидан гоҳ аччиқлансам, гоҳ кулгим келарди.Шаҳло гапларини сўзлаб бўлгач эса, кулиб юбордим.Мантиқан олиб қаралганда,уларнинг жанжалига арзирли сабабнинг ўзи йўқ эди-да.
― Эрингиз Сизни излаб роса жаҳли чиққандир,―дедим.
―Э,қидираверсин,Ажаб бўпти, ―деди Шаҳло инжиқланаётган ўғилчасининг оғзига сўрғич бераётиб.Шу пайт қасддан қилгандай унинг қўл телефони яна чақириб қолди.Келинчак телефоннинг овозини бутунлай ўчирди-да,сумкасига солиб қўйди. ―Ана минг марта телефон қилди.Безор қилади энди,топмагунча.
―Эрингиз ана у одам эмасми? ―Ёнимиздан ўтиб кетаётган кўримсизгина озғин йигитни ишора билан кўрсатиб атайин сўрадим.
―Йўғ-е,менинг эрим жуда келишган,елкалари кенг,чиройли йигит.Ҳозир барибир мени излаб келади, ―овозида андак ғурур билан жавоб берди Шаҳло. ―Чунки урушиб қолсак,вокзалдан бошқа жойга бормаслигимни яхши билади.
Гап билан овора бўлиб,барваста қоматли,оқ-сариқдан келган йигитнинг ёнимизга келиб қолганини билмай қолибмиз.
― Шаҳло шу ердамидинглар? Мана барибир ҳам излаб топдим-ку,― дабдурустдан янграган эркак товуши иккимизни ҳам чўчитиб юборди.
― Ие опажон,ассаломуалайкум.Бухорога кетяпсизми? Гулноза яхши юрибдими? – Ҳали ўзимизга келиб улгурмай,йигитнинг дабдурустдан берган бу саволидан энди мен ҳайрон бўлиб қолдим. Чунки чиндан ҳам Гулноза исмли синглим бор.
― Гулнозани қўйиб туринг. ― Дедим ҳайратланганимни сездиргим келмай. ―Нега келинпошшани хафа қилдингиз? Айтганча, мени қаердан танийсиз?
―Ахир бир маҳаллада яшаганмиз,бир пайтлар. Гулноза билан синфдошмиз.Мен Сурайё опанинг ўғиллариман.Исмим Сардор.
― Э,ҳа энди эсладим сизни.
Унинг қош-кўзлари бизга математикадан дарс берган Сурайё опани эслатиб турарди.
―Қани укам,келинни олинг-у,уйингизни боринг.Бошқа уришиб,жанжаллашиб юрманглар.Қаранг,қандай ширин ўғлингиз бор экан.Ёш боладай телевизорни устида уришишга бало борми?-дедим кулиб.-Сурайё опам яхшиларми,келиб турадиларми?
Шаҳло бўлса, эрининг
👍25❤4🤩1
орқасига ўтиб олиб,ҳар хил ишоралар қилганча,лабларига бармоғини босиб,”жим бўлинг” ишорасини қиларди. Менимча, у қайнонасини танишимни билгач, у ҳақида айтган гапларини айтиб қўйишимдан чўчиб турарди.
― Рахмат,опажон.Ойижоним яқинда нафақага чиқдилар.Бизникига юринг,меҳмон бўлиб кетасиз, ―Сардор бу гапни астойдил айтганини сездим.
― Агар сизларни олдинроқ кўрсам,чипта олмаган бўлардим,―дедим ҳазиломуз.―Афсуски,кетишим керак.Кейинги гал келсам, албатта меҳмон бўламан.Фақат жанжаллашмасангиз, келиш шарти билан.
Мен Сардор ва унинг эрка хотини билан хайрлашаётганда,”Тошкент-Бухоро” поездига чиқиш ҳақидаги эълон янграб қолди. Вокзал оралаб кетарканман, негадир яна орқамга қарагим келди.Ўғлини кўтариб, хотинини елкасидан қучиб олганча,нималарнидир гапириб кетаётган қўшни йигитга қараб туриб,руҳимда енгиллик,кўнглимда ёруғлик сездим.Ҳа, ростдан ҳам ”эр –хотиннинг уриши,дока рўмолнинг қуриши”...
Муаллиф Мохигул Назарова
@ibratli_sozlar
― Рахмат,опажон.Ойижоним яқинда нафақага чиқдилар.Бизникига юринг,меҳмон бўлиб кетасиз, ―Сардор бу гапни астойдил айтганини сездим.
― Агар сизларни олдинроқ кўрсам,чипта олмаган бўлардим,―дедим ҳазиломуз.―Афсуски,кетишим керак.Кейинги гал келсам, албатта меҳмон бўламан.Фақат жанжаллашмасангиз, келиш шарти билан.
Мен Сардор ва унинг эрка хотини билан хайрлашаётганда,”Тошкент-Бухоро” поездига чиқиш ҳақидаги эълон янграб қолди. Вокзал оралаб кетарканман, негадир яна орқамга қарагим келди.Ўғлини кўтариб, хотинини елкасидан қучиб олганча,нималарнидир гапириб кетаётган қўшни йигитга қараб туриб,руҳимда енгиллик,кўнглимда ёруғлик сездим.Ҳа, ростдан ҳам ”эр –хотиннинг уриши,дока рўмолнинг қуриши”...
Муаллиф Мохигул Назарова
@ibratli_sozlar
👍12
#хотира.
Бешинчида ўқиётганимда ўзимдан икки ёш катта акам оламдан ўтдилар. Бу онамнинг вафот этган учинчи фарзандлари эди!
Жуда тўкилиб қолдилар. Сал ўтмасдан камина ҳам касал бўлиб ётиб қолдим. Онам "лип" этиб қўшни Ойим ҳолани чақириб чиқдилар. Жим шифтга қараб ётганимни кўриб- кўпни кўрган кампир хола онамга "бунисини ҳам умри шунақароқ экан-да" дедилар ҳазин овозда.
Эшитиб, "жим" бўлиб қолдим. Онамнинг ғамга "фил" аёлликларини ўшанда билганман.
Индамай қўшни холани кузатиб кириб, бурчакка қараб ўтириб олдилар. Анча пайтгача сас-садосиз "жим" ўтирдилар. Кўзим илинибди, онамнинг бутун танамни қўллари билан силаб, сидираётганларидан уйғониб кетдим. Оғриётган суякларим "ором олгандек" бўлди.
Ухлаб қолибман. Тушимга аммамнинг уйлари кирибди. Узумток устига аммам патнис қўйиб, газетага ёғлиқ сузмадан қурут ясаб ташлаб қўярдилар, газетага ёғи чиқиб, тараша бўлиб қурирди. Чақириб қўлимизга кўп-кўп бериб қўярдилар. Шу қурутлар тушимга кириб, оғзимнинг суви қочиб уйғондим. Кипригим жимирлагандан онам сезгирлашиб, оғзимга ойна тутиб кўряптилар экан. Имо-ишора билан базўр "қурут" ҳоҳлаётганимни тушунтирдим.
Онам шошиб кўчага чиқиб кетдилар. Ўшанда Аваз деган қўшни болага пул бериб бозорга жўнатган эканлар.
Бир оздан сўнг кафтимга думалоқ қурутни қистириб, қўлимни оғзимга яқинлаштирдилар.
Ун қўшиб тайёрланган чучмал таъмли қурутни шимгандек бўлдим...
Онам ҳурсандчиликдан тинмай "ўзингга шукр Аллоҳ" дердилар...
Уч кундан сўнг батамом оёққа туриб кетдим.
Бу воқеага ҳам йигирма етти йил бўлибди.
Умримдан бўлиб, яшаб кетиб, тўрт фарзанд дунёга келтирдим. Қизиғи юкли бўлганимда, бошқоронғуликда қурут ейман.
Жуфтим олдинлари савол бериб қолардилар: "Одамларнинг аёллари қишда қулупнайга, тарвузга, кузда довуччага, яна қанқадир топиш мушкул нарсаларга бош қоронғу бўлса, сиз доим арзонгина, кўча бошидаги пистачи холанинг банкаси ичидаги қурутга бошқоронғу бўласиз-а?!"...
Индамай жилмайиб қўя қоламан. Аслида ҳаммаси унчалик ҳам осон эмас.
Ўша худойим жонимни қайтариб бергани-да, онам кафтимга иссиқ қўллари билан қистирган ун қўшилган чучмал мазали қурутнинг мазасига ҳали- ҳали" "бошқоронғу"ман нима қилай?!...
Қани онамнинг яна бир бора шу ёнимга қолган умрим кунларида бағриларида бўлиб қолсам...
Афсуски, ҳидларини ҳам тополмаймиз...
Ҳар сафар шуларни эслайман...
@ibratli_sozlar
Бешинчида ўқиётганимда ўзимдан икки ёш катта акам оламдан ўтдилар. Бу онамнинг вафот этган учинчи фарзандлари эди!
Жуда тўкилиб қолдилар. Сал ўтмасдан камина ҳам касал бўлиб ётиб қолдим. Онам "лип" этиб қўшни Ойим ҳолани чақириб чиқдилар. Жим шифтга қараб ётганимни кўриб- кўпни кўрган кампир хола онамга "бунисини ҳам умри шунақароқ экан-да" дедилар ҳазин овозда.
Эшитиб, "жим" бўлиб қолдим. Онамнинг ғамга "фил" аёлликларини ўшанда билганман.
Индамай қўшни холани кузатиб кириб, бурчакка қараб ўтириб олдилар. Анча пайтгача сас-садосиз "жим" ўтирдилар. Кўзим илинибди, онамнинг бутун танамни қўллари билан силаб, сидираётганларидан уйғониб кетдим. Оғриётган суякларим "ором олгандек" бўлди.
Ухлаб қолибман. Тушимга аммамнинг уйлари кирибди. Узумток устига аммам патнис қўйиб, газетага ёғлиқ сузмадан қурут ясаб ташлаб қўярдилар, газетага ёғи чиқиб, тараша бўлиб қурирди. Чақириб қўлимизга кўп-кўп бериб қўярдилар. Шу қурутлар тушимга кириб, оғзимнинг суви қочиб уйғондим. Кипригим жимирлагандан онам сезгирлашиб, оғзимга ойна тутиб кўряптилар экан. Имо-ишора билан базўр "қурут" ҳоҳлаётганимни тушунтирдим.
Онам шошиб кўчага чиқиб кетдилар. Ўшанда Аваз деган қўшни болага пул бериб бозорга жўнатган эканлар.
Бир оздан сўнг кафтимга думалоқ қурутни қистириб, қўлимни оғзимга яқинлаштирдилар.
Ун қўшиб тайёрланган чучмал таъмли қурутни шимгандек бўлдим...
Онам ҳурсандчиликдан тинмай "ўзингга шукр Аллоҳ" дердилар...
Уч кундан сўнг батамом оёққа туриб кетдим.
Бу воқеага ҳам йигирма етти йил бўлибди.
Умримдан бўлиб, яшаб кетиб, тўрт фарзанд дунёга келтирдим. Қизиғи юкли бўлганимда, бошқоронғуликда қурут ейман.
Жуфтим олдинлари савол бериб қолардилар: "Одамларнинг аёллари қишда қулупнайга, тарвузга, кузда довуччага, яна қанқадир топиш мушкул нарсаларга бош қоронғу бўлса, сиз доим арзонгина, кўча бошидаги пистачи холанинг банкаси ичидаги қурутга бошқоронғу бўласиз-а?!"...
Индамай жилмайиб қўя қоламан. Аслида ҳаммаси унчалик ҳам осон эмас.
Ўша худойим жонимни қайтариб бергани-да, онам кафтимга иссиқ қўллари билан қистирган ун қўшилган чучмал мазали қурутнинг мазасига ҳали- ҳали" "бошқоронғу"ман нима қилай?!...
Қани онамнинг яна бир бора шу ёнимга қолган умрим кунларида бағриларида бўлиб қолсам...
Афсуски, ҳидларини ҳам тополмаймиз...
Ҳар сафар шуларни эслайман...
@ibratli_sozlar
👍29😢20🤔1
Аlloh sen yaxshi koʼrgan narsalarni muntazam berib turishini orzu qilsang, sen ham Unga maqbul boʼladigan amallarni muntazam qilib yurgin...!
— Аhmad ibn Hanbal
@ibratli_sozlar 🕊️
— Аhmad ibn Hanbal
@ibratli_sozlar 🕊️
👍7
Таъсирли ҳикоя...
Бир куни овчи йигит милтиғини елкасига илиб, бўрибосар итини етаклаб тоққа овга чиқибди. Тоғда бир нечта бедана ва каклик отибди. Ови бароридан келган овчи йигит хуш кайфиятда тоғдан пастга тушаётган махал кўзи бир ғорга тушибди. Аста ғорга кириб, не кўз билан кўрсинки, ичкарида урғочи бўри 2 та боласини эмизиб ётганмиш. Овчи йигитни кўрган она бўри тишларини кўрсатиб ириллабди. Йигит шоша-пиша урғочи бўрини милтиғи билан отиб ташлабди. Бўрибосар эса бўри болаларини ғажиб ташлабди. Овчи йигит оқшомда уйига қайтиб келибди. Дўстларини уйига чақириб зиёфат берибди. Зиёфат ярим тунгача давом этибди.
Тонгда овчи йигит ховлидаги шовқиндан уйғониб кетибди. Югуриб ташқарига чиқса не кўз билан кўрсинки, ховлининг ўртасида бузоқдек келадиган бахайбат эркак бўри турар, ёнида эса овчи йигитнинг 5 ёшли қизи бўрининг думидан тортар ва:
- Дада қаранг, кучук, каатта кучук! - деб бақирарди!
Йигитнинг вужуди сонияда музлаб қолганди! У кеча тоғда ўзи ўлдирган бўри болаларининг отаси эди! Йигитнинг шуурида "Тамом! Қизчамдан айрилдим! Бўри қасос олгани келди!" деган фикр ярқ этибди. Шунда эркак бўри аста қизалоқнинг устига энгашиб, унинг юзларини искабди ва йигитга қараб мунгли овозда увлабди. Масофа қанчалик узоқ бўлмасин, йигит бўрининг кўзларидан оққан ёшни кўриб турарди! Бўри чақмоқдай тезлик билан югуриб девордан сакрабди ва кўздан ғойиб бўлибди. Овчи йигитнинг ранги оқариб кетган, бўлиши муқаррар бўлган мудхиш воқеадан қўрққанидан бутун вужудидан тер қуйилар, оёқлари қалтирар, тили калимага келмасди. Аранг қадам босиб бориб, қизчасини қучоқлаб, хўнграб йиғлаб юборди! Ха, бўри унинг фарзандини авайлаган эди! Хатто шу тилсиз, онгсиз, энг вахший жонзот хам болага рахм қилганди! У эса инсон бўла туриб бўри болаларига ачинмаганди. Йигит милтиғини тошга уриб синдириб ташлабди ва қайтиб ов қилмасликка қасам ичибди...
@ibratli_sozlar
Бир куни овчи йигит милтиғини елкасига илиб, бўрибосар итини етаклаб тоққа овга чиқибди. Тоғда бир нечта бедана ва каклик отибди. Ови бароридан келган овчи йигит хуш кайфиятда тоғдан пастга тушаётган махал кўзи бир ғорга тушибди. Аста ғорга кириб, не кўз билан кўрсинки, ичкарида урғочи бўри 2 та боласини эмизиб ётганмиш. Овчи йигитни кўрган она бўри тишларини кўрсатиб ириллабди. Йигит шоша-пиша урғочи бўрини милтиғи билан отиб ташлабди. Бўрибосар эса бўри болаларини ғажиб ташлабди. Овчи йигит оқшомда уйига қайтиб келибди. Дўстларини уйига чақириб зиёфат берибди. Зиёфат ярим тунгача давом этибди.
Тонгда овчи йигит ховлидаги шовқиндан уйғониб кетибди. Югуриб ташқарига чиқса не кўз билан кўрсинки, ховлининг ўртасида бузоқдек келадиган бахайбат эркак бўри турар, ёнида эса овчи йигитнинг 5 ёшли қизи бўрининг думидан тортар ва:
- Дада қаранг, кучук, каатта кучук! - деб бақирарди!
Йигитнинг вужуди сонияда музлаб қолганди! У кеча тоғда ўзи ўлдирган бўри болаларининг отаси эди! Йигитнинг шуурида "Тамом! Қизчамдан айрилдим! Бўри қасос олгани келди!" деган фикр ярқ этибди. Шунда эркак бўри аста қизалоқнинг устига энгашиб, унинг юзларини искабди ва йигитга қараб мунгли овозда увлабди. Масофа қанчалик узоқ бўлмасин, йигит бўрининг кўзларидан оққан ёшни кўриб турарди! Бўри чақмоқдай тезлик билан югуриб девордан сакрабди ва кўздан ғойиб бўлибди. Овчи йигитнинг ранги оқариб кетган, бўлиши муқаррар бўлган мудхиш воқеадан қўрққанидан бутун вужудидан тер қуйилар, оёқлари қалтирар, тили калимага келмасди. Аранг қадам босиб бориб, қизчасини қучоқлаб, хўнграб йиғлаб юборди! Ха, бўри унинг фарзандини авайлаган эди! Хатто шу тилсиз, онгсиз, энг вахший жонзот хам болага рахм қилганди! У эса инсон бўла туриб бўри болаларига ачинмаганди. Йигит милтиғини тошга уриб синдириб ташлабди ва қайтиб ов қилмасликка қасам ичибди...
@ibratli_sozlar
👍26😢2❤1