📚 Ibratli Hikoyalar 📚
18K subscribers
6.95K photos
3.25K videos
44 files
16.4K links
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...


Hamkorlik va reklama uchun 👇👇

@Bronzam

.



.



.



.



.





.
Download Telegram
Буни биласизми?

1. Инсоннинг кўзида шундай тўсиқ – парда борки, уни фаришта ва жинларни кўришдан сақлайди. Ўлим вақтида бу
парда кўтарилади.

2. Қўшиқ, ашула эшитаётган инсоннинг олдига шайтон ва жинлар бир лаҳзада етиб келади. Ва у одамнинг атрофида рақсга тушишади. Агар инсоннинг кўзидаги парда
очилганда эди, манзаранинг даҳшатидан юраги ёрилиб кетарди.

3. Ҳар жума кунининг тонгида оламдаги барча жонзотлар Сур чалинишини кутиб қулоқ солиб турадилар... Эй Роббим! Хотимамизни гўзал қил!

4. 1997 йили Тинч океанининг тубида қаттиқ, шиддатли овоз пайдо бўлди.  Унинг акс-садоси 5000 кмгача эшитилди.
Бу овознинг келиб чиқиши, сабаби ҳозирги
кунгача аниқланмади.

5. Оёғингиз увишиб қолган бўлса юрманг, қўлингиз увишган бўлса, унга тиранманг. Чунки ўзингиз билмаган ҳолда синиб қолиши мумкин.

6. Уялган ва ғазабланган вақтда юз
қизаришининг сабаби - тинч, меъёрда турган асаб толаларининг вақтинча фалаж, шол бўлиши – томирларда одатдагидан кўп миқдорда қоннинг ҳайдалишидир.

7.  Инсон зим - зиё, зулматда 3 кундан кўп қолиб кетса, бир  умрга кўр бўлиб қолади.

8. Уйқуда йиқилиб тушиб, сесканиб
кетсангиз, билингки: бу сизни уйғотиш учун
ақлингизнинг ўйлаб топган тушдир.  Чунки аъзоларнинг функцияси тўхтаб қолиш ва ўлиб қолиш ҳеч гап эмас.

9.  Инсон вафот этган пайтда бош миянинг чап қисми яна 7 дақиқагачаактив бўлади, бу ҳолатда барча хотиралари бирма-бир кўз олдига келади. Лекин худди тушда бўлганидек уларни кетма- кетлигини бошқара
олмайди.

10. Шундай ҳаётий тажриба бор агар эшитишни истасангиз
ичингиз сўйлайди (гапиради)... Қулоқларингизни ёпинг,
диққат қилинг! Ичингиздан сас келади...

11. Инсон организмидаги тириклик тизими, ҳар куни камида биттадан хужайрани йўқ қилади.  Агар бу   хужайралар яшаса, саратонга айланиб
кетади.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32
Самаджон уйланди. Ёш оила тинч ва тотув яшай бошлади. Кунлар кетидан кунлар, ойлар кетидан ойлар ўтди. Эрининг топиш-тутиши яхши, ҳамма нарса етарли эди. Бироқ оила фариштаси – Озодахонда негадир ялқовлик касали бошланди. Кечки овқатдан сўнг кўпинча идиш-товоқ ювилмай, уй супуриб-сидирилмай қолар эди. Самаджон аввалига ўзини билиб-билмасликка олди. Балки вақт ўтиб, яхши бўлар, деб ўйлади. Йўқ, қараса, уй юмушларига бундай муносабат хонадон бекасининг кундалик одатига айланди. Хонадондан гўё файз, барака кетгандек эди.
Оила бошлиғининг боши қотди. Нима қилмоқ керак? Шундай антиқа бир тадбир ўйлаб топиш керакки…
Самаджон эртасига эълонлари кўп газеталарни сотиб олди. Ўзи ҳам уларга эълон ёзиб юборди.
Кунлар шу зайлда ўта бошлади. Кечқурунлари эр-хотин ишдан келганларидан сўнг телефон қўнғироқларининг овози тинмас эди. Қўнғироқ қилаётганлар турли саволлар билан қизиқишарди. Мана, яна қўнғироқ. Озодахон асабий ҳолда бориб гўшакни кўтарди. «Қанақа эълон? Йўқ, сиз янглишиб тушдингиз. Нима?… Ҳа, мана шу манзил… Қайси газетадаги эълонни айтаяпсиз, ўзи?»
Озодахон телефон столидаги бир даста газетага қараб, ундан тегишли эълонни топди. Унда шундай сатрлар бор эди: «Уй юмушларини бажариш учун хонадон бекаси таклиф этилади. Мурожаат учун телефон…»
Шу пайт яна телефон жиринглаб қолди. Озодахон ҳар галгидек, телефон гўшагини кўтараркан, босиқ, лекин ишончли овозда деди: «Йўқ, бу хонадоннинг бекаси бор. Илтимос, бошқа безовта қилманг!..»
Самаджон бу пайтда ойнаи жаҳондан берилаётган концертни томоша қилар, бўлиб ўтаётган гап-сўзларни эса гўё «эшитмас» эди.
Эртасигаёқ оилада муҳит ўзгарди: ҳамма нарса жой-жойида, идишлар ювилган, хоналар ораста. Хонадонга яна аввалгидек файз кирди.
Байт: Эй, дил! Масрурлик бахш этар нима, инсонга? Тинчлик ва аҳиллик ҳаловат жонга.

Обиддин МАҲМУДОВ

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤42👍8
Кампир ўлибди…

Охирги марта уни икки ой олдин кўргандим… Ҳали ҳамон мактабдаги кичкинтойларга майда-чуйда сотиш билан оввора эди. Бир сиқим писта азоби қийнамоқда… Йигирма йил олдинги ахмоқгарчилик азоби, Аллох ундан рози бўлсин. Биринчи синфда ўқирдим. Мактабдан уйга қайтишга шундай маҳалламиз бошида бир кампир майда-чуйда писта-қанд сотарди. Синфдошлар билан шу ерда тўпланиб мактабга борардик,Шу ердан тарқалардик. Кампир анча қари, кўзлари хира тортиб қолган эди. Бу кампирдан жуда қўрқардим. Ўзимча уни ялмоғизга ўхшатардим. Бунга сабаб боғчамиз ҳам шу бозорча олдидан ўтар, ҳар гал боғчага бормайман деб хархаша қилсам ойимлар шу кампирга бериб юбораман, у сени уйига олиб кетади, деб қўрқитардилар. Шунинг учунми, оша кампир кўзимга ёвузлик сиймоси бўлиб қотиб қолганди. Нима қилиб бўлса ҳам ундан қасд олишни, хўрлашни хохлардим. Бир куни мудраб ётганда шеригим билан бориб бир сиқим писта ўғирлаб қочдик. Ўзимизда йўқ хурсанд эдик… Йиллар ўтди. Ўша ишимиз ахмоқгарчилик эканлигини англаб етдик. Кампир “маркети” ўрнида замонавий “супер маркет” қад ростлади. Кампир эса дараксиз йўқолди. Ён атрофда ҳеч ким танимас экан. Йиллар ўтиб, улғайдик… ҳар гал шу воқеа эсга тушса, бугуноқ кампирни топиб рози қиламан дердим-у, яна ишлар ва муаммолар билан бўлиб эсдан чиқарардим. Бундан икки ой олдин уни кўрдим, ҳар доимгидек кичкинтойларга мактаб панжарасидан туриб писта улашарди. Олдингидан ҳам хокисор эди. Жуда ҳам зарур ишим борлиги учун машинадан тушишни хохламадим. Қайтаётганимда ташлаб ўтарман дедим-ичимда. Аммо… Аммо қайтганимда кампир йўқ эди. Эртасига ҳам… ундан кейин ҳам… Бугун эса уни кўз юмганини эшитдим. Ҳеч кими йўқ экан. Кампирни маҳалла бош-қош бўлиб сўнгги манзилга кузатишибди. Қизиғи ва аламлиси, у шундай икки кўча нарида турар экан… Бугун тушимга кампир кирди. Ёшлик қиёфам эмиш, қўлимда бир сиқим писта, қочаётган эмишман, кампир эса менга қараб жилмаяр эмиш… Уйқу бузилди… Бир сиқим писта азоби қийнамоқда...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤66👏1
#КУН_ҲИКОЯСИ

   Жазоирлик ёши кекса бир аёл Жазоир аэропортида ёлғиз ўзи йиғлаб ўтирар эди. Сабаби Ҳажга кетаётган тайёра у аёлни унутиб, осмону фалакка кўтарилган ва Жидда шаҳрига кетиб бўлган эди. Лекин Аршнинг эгаси бўлмиш Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло на Жазоир ва Жидда оралиғида қолганларни ва на осмону ернинг оралиғида турганларнинг ҳеч бирини унутиб қўймас.
   Ҳеч нарсадан хабари йўқ учувчи бирдан тайёранинг гумбирлаган товушини эшитган заҳоти, Жазоир аэропортига қайтиб келишга мажбур бўлади.
   «Қизиқ, тайёранинг гумбирлаган товуши аёлнинг қалбидан отилиб чиққан нолаларининг нидоси бўлдимикин?»
   Муҳандислар то тайёрани кўздан кечириб, текширувдан ўтказиб олгунларига қадар аэропорт ходимлари ҳожиларни жойлаштиришга бўш ер излай бошладилар. Ва ниҳоят кекса жазоирлик аёл йиғлаб ўтирган хонага барча ҳожиларни жамлайдилар. Аёл ҳожиларни қаршисида кўргач, ҳайратга тушади. "Ё Аллоҳ, мен хаёл қилаяпманми ёки бу Сенинг Буюклигингга қилган эътиқодимми?!" деб ичида пичирлайди.
   Бироздан сўнг нуқсон ва айбини текширишга келган муҳандислар тайёрадан ҳеч қандай жиддий айб топилмаганлигини айтиб, хабар берадилар.
   Фавқулодда вазиятлар қутқарув отряди шундай дея эълон қилади:
   «Шуни тан олиб айтамизки, бугун Ҳажга йўл олган тайёрамиз мана шу ҳожи она туфайли ярим йўлдан қайтиб келди. У учун 200 дан ортиқ ҳожилар сарсон этилди. У туфайли барча муҳандислар ҳозиру нозир бўлди».
   Ҳамма ходимлару ишчилар ҳайратда эди.
   Бу қандайин кўз ёшлари бўлдики, фалакларга етиб борган бўлса?! Бу қандайин (Аллоҳга бўлган) ишонч бўлдики, унинг қалбидан чуқур ўрин олган бўлса?! Бу қандайин кафтлар бўлдики, осмон-у фалакка кўтарилганида Ҳақнинг ҳузурига етиб борган бўлса?!
   Агарда бутун олам бўлсин сендан юз ўгирса, ва сен учун барча эшиклар беркилса ҳам, шуни билгинки, Аллоҳ таоло ҳеч қачон сени тарк этмагай. То дуолар қилинар экан, қадардан хавотир олишга асло ўрин йўқ!

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33👍12😢9🔥3😁1
Бир нарса ўқиб қолдим: “Аёллар ҳамма билан тил топишади, лекин ўз эрлари билан тил топишолмайдилар“.

Бунинг сабаби оддий. Кўп ҳолларда эр хотиндан, хотин эрдан ҳақ, адолат талаб қиладилар. Эр ёки хотин жуфтидан ҳақ талаб қилавериб, кутган натижаси бўлмай қалбларда алам пайдо бўлади.

Шу алам бора - бора кучайиб, бир-бирига нисбатан адоват пайдо қилади.
Адоват асли душманлар, ёки бегоналар ўртасидаги тушунмовчиликлар натижасида вужудга келадиган муносабат. Эр - хотинларнинг адоватлашуви ўта ачинарли ҳолат.

Аллоҳ Одамни яратиб, эр - хотинни бир - бири устидаги ҳақларини ўз набийси орқали билдирди. Бу дегани ўрни келса - келмаса ношукурлик билан жуфтини маломат қилавериш керак деганимас.

  Аксинча, ҳар икки томон имкон қадар бир - бири ҳақини риоясини қилиб, муроса йўлида яшаши учун эслатмадир. Чунки ризқ Аллоҳдан. Маломат қилингани сайин барака кетаверади.

Эр - хотинларда бир-биридан ҳақ талаб қилиш меъёрдан ошдими, демак, уларнинг ҳам бегоналардан фарқлари қолмабди. Ҳатто душманликкача бориб, алал - оқибат ажрашиб, юзкўрмас бўлиб кетганлар қанча...

Мўъмин учун Аллоҳнинг омонатини, яъни аёлини асраб авайлаши Аллоҳнинг буйруғига итоатини билдиради. Аллоҳга итоат этган эрга Аллоҳ завжасини ҳам итоатли қилиб қўяди. Итоат этмаса ҳам ҳикмати бор. Роббисидан қўрқмаган истаганини қилсин. Охиратда жавоб бериши бор.
Аллоҳнинг буйруғидан чиқмаслик муҳим.

Муслима учун эса, ҳидоятдаги эрига итоат қилишдан кўра манфаатлироқ, қизиқарлироқ юмуш йўқ. Жаннат истаган мўъмина учун хожасининг розилигидан кўра қиймати баландроқ туҳва йўқ. Чунки эр розилигининг мукофоти жаннат.

Дунё билан кифояланганларгина ҳақ талашадилар.
Жуфтининг розилигига эришиб, жаннатий бўлиш имкони турганда ҳақ талашишдан не наф?!

Яхшилаб аниқлаб олиш зарур. Кимга Дунё, кимга Жаннат?!
Серхархаша ва арзон дунё жаннатни бой беришга арзимайди...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤15👍2
​​✅  Доно эрнинг,  доно сабоғи....✨✨✨✨

💕 Эр хотинига юзланиб: Аср намозини ўқидингизми?
Хотин: Йўқ
Эр: Нега?
Хотин: Ишдан чарчаб келди, бироз дам олдим.
Эр: Майли..ишдан олдин аср ва шом ўқинг.
Эртасига эр хизмат сафарига кетди.  Одатдагидек, бир-икки соатдан кейин у хотинига қўнғироқ қилиши ёки келганлиги ҳақида хабар ёзиши керак эди. Лекин қўнғироқ йўқ.
Хотин ҳамма нарса яхши эканлигига ишонч ҳосил қилиш учун ўзига қўнғироқ қилишга қарор қилди. Лекин жавоб йўқ .. Яна қўнғироқ қилди Лекин жавоб йўқ. Ҳаяжон бошланди! Интрига! Ахир, бундай бўлмаслиги керак. Иккинчи ва учинчи марта қўнғироқ қилганида ҳам  эридан жавоб олмаган ҳотин минг ҳаёллар ичида, ўзига жой топомасдан йиғлай бошлади. Лекин ҳали ҳам эридан ҳабар йўқ ...
Бир неча соатдан кейин,эр ҳотинига ўзи қўнғироқ қилди. Хотин телефонни кўтарар экан: Аҳволингиз жойидами, ҳаммаси яхшими, яхши етиб келдингизми?
Эр: Ҳа, келдим! Алҳамдулиллаҳ.
Хотин: Қачон етиб бордингиз?
Эр: Тахминан 4 соат олдин
Хотин жаҳл ва йиғи аралаш : 4 соат олдин? Нега менга қўнғироқ қилмадингиз?
Эр:  Чарчаган эдим. Озгина дам олишга қарор қилдим...
Хотин: Мен билан гаплашиш учун  наҳотки 2 дақиқа ажратиш қийин бўлса.  Қўнғироқ қилганимни  эшитмадингизми?
Эр: Йўқ, нега? Эшитилди.
Хотин: Нега унда жавоб бермадингиз? Нима сабабдан? Мендан хавотир олмайсизми?
Эр: Кеча сиз ҳам, азон овозини яъни Аллоҳнинг чақирувини эшитганингизда ташвишланмадингизку..? Унга жавоб бермадингизку ..?Тўғрими..?
Хотин: "Бироз сукутдан сўнг, кўз ёшлар билан": Ҳа , Сиз ҳақсиз ... кечирим сўрайман ...
Эр: Сизни мен кечиришим шарт эмас,.Аллоҳдан кечирим сўранг ва яна шунга ўхшаш ҳолатни қайтарманг, илтимос қилман. Мен, доим Аллоҳ  бизларни абадий ҳаёт учун жаннат саройига жамлашини истайман ундан шуни сўрайман .
Шу кундан  хотин, намоз аслида, унинг Оллоҳ олидадги қарзи, мажбуриятилигини тушуниб, уни бошқа ҳеч қачон кечиктирмади.

Дарҳақиқат, ким Сизни севса, у сизни Аллоҳ йўлида собит қадам бўлишингизни ва ҳар қандай ҳолатда ҳам ҳаром йўлдан узоқ бўлишингиз учун харакат қилади.
Шунинг учун, ҳадисларда никоҳ қурдингми демак, иймонинг мукаммал бўлибди дея бежизга айтилмаган, Зеро, эр-хотинлар ҳаётлари давомида нафақат бир-бирларига елкадош бўладилар балки, Аллоҳнинг розилигини топишга ва унга эришишга сабабчи бўладилар.........💕


@ibratli_sozlar

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👍1
ЯРАШУВ

Эр-хотиннинг уруши дока рўмол қуриши, дейишади. Ҳамма оилада ҳам ҳозиргига ўхшаган воқеалар бўлиб туради.
— Бўлди энди хотинжон, тортишувни бас қилайлик. Бундан кейин бир-биримизни ҳақорат
қилмаймиз ва таҳқирламаймиз. Ўтган ишга салавот.
— Дадажониси, гапингизга юз фоиз қўшиламан. Энди ҳеч ҳам тортишмаймиз. Орамиздан қора мушук ораламасин, ишқилиб.
Навбатдаги тортишувдан сўнг эр-хотин ярашиб, сулҳ тузди. Оилада ҳаммаси аста-секин изига тушди. Эр-хотин бир-бирига мулозамат қилиб, меҳрини аямасди. Ўша куни эр хотинини бағрига босиб, уни эртакдаги Соҳибжамол деб атади.
— Соҳибжамол малика ҳақидаги эртакни ўқиганман, — деди хотини. — У қўрқинчли махлуқни яхши кўриб қолади. Ажойиб эртак.
— Тўғри, — деб ҳўмрайди эри.
— Бас қилинг, дадаси, мен сизни назарда тутганим йўқ. Ана мушаклар отиляпти. Ахир бугун байрамлигини ҳам унутиб қўйибмиз-ку.
Хотинининг гапидан ранжиган эрнинг ёдига бугун яхши кун эканлиги ёдига тушиб юзи ёришди.
— Уйимизда шундай кунда хайр-барака қайтганидан қувонишимиз керак. Хонадонимизга бахт қайтди. Хотинжон, шу кунни ҳар йили оиламиздаги тинчлик байрами, деб нишонлаймиз. Нима дединг?
— Майли, сиз нима десангиз шу-да, азизим.
Энди мени сира ёмон гаплар билан сўкмайсиз-а?
— Бўпти. Сен ҳам гап қайтарма-да, хотин. Баъзан ялмоғиздан ҳам баттар бўлиб кетасан. Тўғрисини айт, у сенга қариндош эмасми, мабодо.
Аёл бошини эрининг елкасидан кўтариб, ўрнидан турди. Кўзларида қаҳр ялтираб кўринди.
— Аммам бўлади, бироқ эрим томондан, — деди қўлини белига қўйиб. — Атайлаб шундай қиласиз-а? Тинчлик борми ўзи бу уйда?
— Жанжални ўзинг қиласаку, яна тинчлик ҳақида сўзлайди бу хотин.
— Бўлди ҳаммаси жонимга тегди. Кетаман!!! — хотинининг қулоқни қоматга келтирувчи овозидан эр икки қўли билан қулоқларини беркитди.
— Кетсанг, кетавер, лекин шу уйдан остона ҳатлаб кўчага чиқсанг, қайтиб ичкарига киритмайман .
— Ие, нега мен кетарканман? Яхшиси сиз кетинг! Кўргани кўзим йўқ сизни!
Жанжал авжига минди. Бу уйда яна ҳаммаси изига тушди...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33😁12👍2👏1
ЖИГАРЛАР

Бунга анча бўлди унда ёш, янги келинчак эдим.

Ота уйимга тушиб келаётсам, узоқроқ бир қариндошимиз - Тошкентда яшайдиган катта ёшдаги аёл ҳам бизникига кетаётган эканлар. Аёл йиғлаб келаётганди. Индамасам ҳам сабабини ўзи айтиб қолди.
- Акамни кўргани бордим. Бир аҳволда ётибдилар. Келинойим кечаги овқатни иситиб берди. Акамни кўнгли тортмади, егиси келмади. Бошқа овқат қилайлик десам, индамай ўтиравердилар.

Аёл йиғлай-йиғлай давом этди.
-Нимага мени узоққа узатишган экан, ота-онам ўтиб кетиб, акам қаровсиз қолди. Шу ерда бўлсам, лоақал бир коса овқат чиқарар эдим-ку... Аёл шунчалик йиғлар эди-ки, охири ўпкасини тутолмай қолди.

Ўшанда бу воқеа менга у қадар таъсир қилмаган, аёлнинг бунчалик йиғлашига ҳайрон бўлган эдим. Одам улғайган сари ақли тўлишиб борар экан. Яқинларининг қадрига ҳам улғайгани сари кўпроқ етар экан. Нимага дадам Баҳром амакимни ҳаммадан кўпроқ яхши кўришини, нимага олтита фарзанд йиғилиб, онам учун битта Холида холамнинг ўрнини босолмаслигини энди-энди тушуняпман.
Бу Аллоҳ яратган ришта эканлигини, бу риштани узганлардан Аллоҳ узилишини, силайи раҳмни узганларнинг дуоси қабул бўлмай қолишини ўйлаб қўрқиб кетаман.

Жигарларингиз сизни эслаганда осмонлар ёришиб кетсин. «Аммам келади», деб жиянларингиз қувониб кутсин.» Тоғам олиб берган», деб мақтансин совғаларингизни. «Холам онамдек меҳрибон», десин улар. «Амаким келди!» деб кўкка сакрасин укангизнинг фарзандлари. Сиз шундай жигар бўлинг, мен шундай жигар бўлай! Токи Аллоҳ биздан рози бўлсин!☺️

Интернет


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤49👍3👏2🕊2
✒️Хурматга лойиқ келинойи...

Биз куп каватли уйларда яшаймиз. Доим укишдан келаётсам уйимиз ховлиси хотин-халажлар, болажонлар билан тула булади. Мени курган болажонлар ширингина килиб чучук тиллари билан аччалому алайтум дейишса хотин-халажларни олдидан узим Ассалаому алайкум деб утиб кетаман. Оркамдан уларнинг гаплари эшитилади Эссизгина шу кизларни хам онаси эрта ташлаб кетганда деганларини эшитиб кунглим уксийди ва тез тез юриб уйга кириб кетаман. Кунлар шу тарзда утади. Уйимиз хаёти шу инсонлар билан кизик шуларни борига шукр дейман.Бир куни битта кушнимиз исмлари сир була колсин. Жуда ажойиб ичида кири йук опа эдилар. Хозир бизни домимиздан кучиб кетишган хамма кизларни олдига туплаб бир нималарни  гапириб бераётган эканлар. Мени келаётганими куриб, Маржонахон келинг бошимдан утган бир кизик вокеани буларга айтётудим сиз хам эшитинг сиз ахир озгина булсаям бир нималарни ёзиб турасиз зора буни хам  ёзсангиз газит-пазитга чикиб коса кимгадир ибрат булармиди деб колдилар. Хурматлари учун тухтадим. Улар гапларини давом килдилар. Хикояни колган кисмларини уша опанинг тилидан ёзаман.
- Шу десез ман поччеларга кунгил куйиб турмушга чикмаганман Ота-оналаримиз розилиги билан туй булган. Туйимиз сентябр ойида булди Биласла куз фасли баги олди киш. Кунлар даро кеч булади тонглари хам тез отмайди. Янги келинман Ман келин булиб тушган махаллада руслашган, кушниларимизнинг хаммаси бошка миллат вакиллари Деярли руслар эди. Факатгина биз узбеклар эдик уша кучада. Энди биласла янги келинлар эрта тонгдан туриб ховлиларни, кучаларни супир-сидир ишлари билан бошлашади. Бир куни денг манам поччелари уйготиб туринг караб туринг кучани супириб олай дедим. Поччела эринибгина турдила кийиниб чикдик Мани бошимда ироки дуппи ок узууун румол хозиргила сари дийишади узим хам оппок куйнеларими кийиб оганман Хамма ёк коп коронги, ер зурга куринади. Кучага чикиб энди супириши бошлагандим кучани нарги томонидан гийк... гийк... гийк... деган овоз эшитила бошлади карасам бир киши велослпедда келаяпти. Кулимдаги супиргини ерга куйиб бошимдаги румолни икки учидан ушлаб халиги одамга карата эгилиб эгилиб салом бердим. Узимча хурсандман чунки шунча куча супирган бусам биронта одам эрта тонгдан кучада юришмаганда Опа котиб котиб куладила Ха энди мана биттаси бусаям утдию хозир мани саломимга рахмат келинжон бахтли булинг десалар кере десам каёкда индами утиб кетдила. Шунда поччелага товбааа рахмат хам демадилара десам ээ буларга салом берма була билмиди унака нарсаларни десала ё товбаа дедим Эртаси куни эса яна шу нарса давом этди. Халиги кучани бошида кечаги овоз яна эшитилди бу сафар... гийк,... гийк,... гийк, деган овоз шунака тезликда эшигимиз олдидан утдики супиргини ерга куйишгаям улгими колдим. Шу куни кечки пайт поччела раса котиб котиб кулиб кучадан кириб келдила хаммамиз хайрон Поччела манга караб арвох арвох деб кулади. Ойижоним ха нима булди арвох чалдими десалар йук ойи келинингиз арвох экан деб роса кулади. Кейин зурга кулгидан тухтаб вокеани айтиб бердила.
- Кеча кучани супиряпганимизда келингиз кучани бошида яшайдиган Виталикка эгилиб салом берганди Виталик буса келинингизни арвох деб уйлаб кундузи билан касал булиб чикибди. Бугун ишдан келаётсам.
- Икром эшигилани олдида арвох курдим бир уйилани олдини тозалаб ташела деди деса котиб колибман Кейин эсимга тушдида.
- Виталик у сани кеннойинг булади биз Узбекларда шунака урф одат бор. эрта тонгдан ховли супиради утган кетганга эгилиб салом беради деб тушунтирдим дедила.
Карен бу гапга хаммамиз кулдик. Шу шу булдию уша кушнимиз доим эшигимизни олдидан утса русчалаб салом бериб утадиган булган.
- Кизларжон курдилами уша махаллага бориб ман Узбекларни урф-одатларини бошка миллат вакилларига хам ургатдим. Ширин-ширин тандир нонларимдан улашдим. Хар доим кушниларга нон опкирганимда рус кампирлари ооо рахмаат кизимка деб мани олкишларди.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤62👍4😢2
ОВСИНИМГА ДУШМАНЛИК ҚИЛДИМ

“Кишининг тақдири- феълидандир”, деган гапни чуқурроқ мушоҳада қилсам, ўзимдан уялиб кетаман.
Тақдиримда юз берган воқеаларни таҳлил қиларканман, наҳотки менга шунчалик разил феъл-атвор битилган экан, деган ўйдан Ғаш тортаман.
Болалигимни жуда яхши эслайман. Мулойимгина қизалоқ эдим. Ота-онам бирор нарса олиб беришса, аввалини боғчадаги, кўчамиздаги ўртоқларимга тарқатиб, улардан ортганини ўзим ердим ёки ўйнардим. Мактабга борганимда ҳам атрофимда дўстларим, ўртоқларим кўп эди. Аълочи ўқувчи бўлганим учун ўқитувчиларим ҳам, синфдошларим ҳам яхши кўришарди. Айрим яхши ўқийдиган ўқувчи қизларга ўхшаб, паст ўзлаштирадиган синфдошларимга лаб буриб, “осмон”дан қарамасдим.
Мен шунчалик самимий, шунчалик оқкўнгил қиз эдим-ки, мен учун ҳамма — хоҳ у камбағал бўлсин, хоҳ у бой, хоҳ аълочи, хоҳ паст баҳода ўқийдиган, хоҳ чиройли, хоҳ хунук бўлсин, ИНСОН эди. Ана шу руҳда тарбияланиб, ана шу руҳда улғайдим.
Шундай беғубор ва самимий феълим сабабми, гарчи олий маълумотли, обрў-нуфузли хонадоннинг арзандаси бўлсам-да, маҳалламизнинг оддий оилаларидан бирига келин бўлиб тушдим. Турмуш ўртоғим билан синфдош бўлганмиз.
Менга уйланганидан кейин омад қуёши кулиб боқиб, эрим ҳам олий ўқув юрти талабаси бўлди. Мен мактабда дарс бера бошладим. Бировдан кўп, бировдан кам яшай бошладик. Иш жойимда ҳам кунба кун обрўйим кўтарилиб борди. Ҳатто иш бошлаганимнинг учинчи йили мактабда ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари этиб тайинландим. Карьерам, моддий аҳволимдан қониқардиму, аммо оилавий ҳолатимдан, тўғрироғи турмуш қурганимга уч йил тўлаётган бўлса-да, ҳануз фарзанд кўролмаётганимдан ўкинардим.
Ота-онам, қавм-қариндош, дўсту танишлар билан юзма-юз келиб қоладиган бўлсам, ҳозир яна ўша саволга рўпара келаман, “янгилик борми?” деган сўров юрагимга наштар бўлиб ботади, деган ҳадикда юрак ҳовучлаб турардим. Турмушимизнинг тўртинчи йили эрим ўқишни тамомлади. Бу орада бир неча марта даволандик. Шифокорлар менда яллиғланиш асоратлари борлигини таъкидлашди. Айб мендалигини билиб, эрим ҳам, оила аъзолари ҳам терс муносабатда бўла бошлашди. Бир пайтлари бошимдан сув ўгириб ичишга тайёр турган қайнонамнинг, мени бошига кўтариб юришга ваъда берган эримнинг камситишлари, руҳий зарбалар бора-бора мени асл феълимдан тамоман узоқлаштираверди.
Ҳар кунимни, “эрим мен билан ажрашади, онаси унга бошқасини олиб беради”, деган хавотир билан кутиб, шу ҳадикда кузатардим. Тирноқ кутиб тунларни тонгларга улаб, ёстиғимни кўз ёшларим билан ювиб чиқадиган кунларимнинг бирида қайнимга келин туширишди. Тўйда елиб-югуриб хизмат қилдим. Аммо гарчи очиқчасига айтишмаса-да, имо-ишоралар, ҳатти-ҳаракатлари билан тўй одатларига ирим қилиб мени қувгандек, яқинлаштиришмади.
Ҳатто қирқ кунгача гўшангали уйга ҳам йўлатишмади. Юрагим зардобга тўлар, кўзларим тўлиб-тиқилиб йиғлагим келса ҳам, кўз ёшимни сиртга чиқармайдиган бўлдим.
Овсинимнинг ҳомиладорлиги маълум бўлгач, қайнонамнинг зулми яна ошди. Бозор-дўкондан тансиқ егуликлар олиб келади-ю, атайлаб менга кўрсатганча келинига беради. Овсинимнинг қўлини совуқ сувга урдирмай, асраб-авайлаб, эрта тонгдан қош қорайгунча мени хўрлаб ишлатади.
Бу орада олти-етти соат мактабда рўшнолик кўраман. Овсинимни шундай ёмон кўриб кетдим-ки, туну кун ҳомиласи нобуд бўлишини истаб Худога ёлворардим. Ҳа-ҳа, мен шундай разил аёлга айлангандим. Ўша кезларни хотирласам, ўзимдан нафратланиб кетаман.
Бир куни ишдан қайтаётсам, маҳалламиз қишлоқ врачлик пунктида ишлайдиган гинеколог дўхтир тўхтатди:
“Мана буни овсинингизга бериб қўйсангиз, илтимос. Ўзим бериб қўярдиму, аммо ҳозир жуда шошиляпман, болаларимни боғчадан олишим керак эди, - деб қолди.
Қўлидан олсам, овсинимнинг бетоблиги, зудлик билан касалхонада даволаниши кераклиги ҳақидаги шифокор хулосаси экан. Қувончим ичимга сиғмай кетди. Уйга бориб, шифокор қоғозини яшириб қўйдим. Ҳалиги дўхтир, “овсинингизнинг хасталиги жиддий, албатта даволаниши керак”, деганди.
Ўзимча аввалига яшириб қўяман, кейин бирор жойдан эшитишса, эсимдан чиқибди, деб бермоқчи эдим. Орадан бир ҳафта вақт ўтди ҳеч ким дўхтирнинг тавсиясини сўрамади-ю,

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤58👍1🤔1
​​​лекин овсинимнинг аҳволи оғирлашиб борди. Йигирма кунларда кейин овсинимни касалхонага ётқизишди. Шифокорлар ҳомила она қорнида нобуд бўлиб, ҳатто чирий бошлаганини, энди айрим аъзоларини ҳам қўшиб олиб ташлабгина аёл ҳаётини сақлаб қолиш мумкинлигини айтишибди…
Орадан беш йил вақт ўтди. Ҳозир мени уч яшар ўғилчам, олти ойлик қизалоғим бор. Қайнонам бошқа фарзанд кўролмаслиги сабабли овсиним билан қайнимни ажратиб юборди. Болаларимга, менга эрим ҳам, қайнона-қайнотам ҳам меҳрибон, парвона. Бироқ, мен КЎНГЛИМ билан, виждоним билан ёлғиз қолишга қўрқаман. Бу разиллигим, диёнатсизлигим жавобини фарзандларим бермасайди, деб қўрқиб яшайман. Бу қилмишимга бировни айбдор қилгим йўқ, аммо ўшанда қайнонам, эрим мени хўрламаганида, сабр билан Худонинг синовига елка тутганимни тушуниб, менга таскин берганларида балки, шу тубанликка бормасмидим. Овсинимни бунчалик ёмон кўриб, унга душманлик қилмасмидим…
Сабримнинг мукофотига эришдиму энди собиқ овсинимга қилган ёмонлигим жазосини кутиб яшаяпман....

@ibratli_sozlar

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
😢22❤14👍6
Дунё учун ёнингизда турган дўстлар, дўст эмаслар. (таъсирли воқеа)
🥀
Бир бадавлат отани ноқобил ўғли бўлган экан. Отасининг давлатини соясида ўсиб улғайган йигит иш ёқмас, дангаса бўлибди-ю, бироқ хотамтой йигит экан. Пули кўп, атрофи тўла ошна-оғайнилар. Чойхонада дўстлар даврасида "бойвачча фалончи" келмагунча ошлар сузилмас экан. Давраларни тўрида у бойвачча учун жой тайин. "Бойвачча фалончини" айтгани ҳозиру нозир, дўстлари хам доимо уни қўллаб қувватлаб турар экан. Ҳаётни кўрган ота бойвачча ўғилга қанчалар насиҳат қилмасин, асло қулоғига олмас экан. Ота яхши сўзлар билан ҳам, ёмон мисоллар билан ҳам ҳар қанча ҳаётни тушунтирмасин, бойвачча ўғил яхши томонга ўзгармабди. Қўлидаги отасини бойлигини атрофдаги дўстлари билан хурсандчиликка сарф харажат қилаверибди. Бойвачча ўғил ҳаёлида ўйларкан: Бугун мени қўлимда бойлик бор.Эртага қийин аҳволга авваламбор тушмайман. Агар қийин ахволга тушиб қолсам бугун мени ошимни еб юрган ошналарим мени ташлаб қўймайдилар, албатта менга ёрдам қўлларини узатадилар.
Бадавлат ота боқий хаёт томонга кетар тўшагига ётиб қолибди. Шунда ноқобил ўғлини ёнига чорлаб дебди: "Ўғлим! Мени насиҳатларимни қулоғингга олмадинг. Энди сенга ўлим олдидан сўнгги насиҳатим. Шу аҳволда яшашингда сенга қолдирган бойлигим узоққа етмайди. Бир кун тугайди. Шунда сени кўзингни ёғини еган дўстларинг ўзларини асл юзларини кўрсатадилар. Сен ночор, бир сўмсиз бир аҳвол бўлганингда дўстларинг сени ҳолингга кулишади. Сен одамлардан пул сўрайдиган даражада мухтож бўласан. Одамлардан пул сўраб тиламчилик қилгандан кўра ўзингни осгин. Мен сенга оғилхонага сиртмоқ тайёрлаб қўйдим. Мени насиҳатларимни қилмадинг. Шу сўнггиси, шуни бажаргин"
Бадавлат ота оламдан ўтибди. Дўстлар хаммаси "бойвачча фалончи"ни ёнида бўлишибди. Марҳум отани васиятидагидек йиллар ўтиб, бойвачча ўғилни пули охирлабди. Энди авваллардагидек чойхоналарда ора кунда дўстларга ош бера олмаган бойвачча аста даврани тўрисидан пойгасига тушибди. Энди "бойвачча фалончи" келгунча ош ҳам тугаб қоладиган, бора бора чойхонага ҳам чақирилмайдиган бўлибди. "Ётиб еганга, тоғ ҳам етмайди" деганларидек мерос ниҳоясига етиб, бойлик келувчи манбаъ хам йўқлигидан "бойвачча фалончи" қашшоқ тиланчига айланишга етиб келибди.Кечаги дўстлар, қариндошлар юз ўгирган бойвачча отани сўнгги насиҳатини эслади. "Ҳа кеча ким эдим, бугун ким бўлдим?? Отам хақ эканлар. Афсус вақтида сўзларига қулоқ солмабман. Бу кунимдан ўлганим афзалллигини отам билиб айтиб кетган эканлар" деган ўйда, минг хасрат-надоматлар билан оғилхонани сиртмоғи томон юрибди. Қўзида ёши қалқиган "бойвачча" сиртмоқни тортиб тушириб бўйнига солиб, отасини ёнига равона бўлмоқчи эди хамки,сиртмоқни иккинчи учига боғланган бир қоп нарса билан ерга қулади. Эркак не кўз билан қарасаки, ёнида қопда пул ва устида бир мактуб турарди. Шошилиб мактубни очиб ўқий бошлади: "Ўғлим. Мен шу кунга етиб келишингни сезган эдим. Бу ҳаётингдаги охирги сабоқдир. Энди билгандурсан ҳаётда ким кимлигини?. Ақлингни йиғиб, пулдан унумли фойдаланиб, шу пулни дасмоя қилиб, оёққа туриб ол. Энди асло йиқилма болам!

Азиз диндошим! Бўйинга сиртмоқ солинадиган даражагача ўзингизни жарликка ташламанг. Кўзингизни очинг. Дунё учун ёнингизда турган дўстлар, дўст эмаслар.Ота-онангизни насиҳатига вақтида қулоқ солинг.

Дўстларингизга ҳам улашинг!

@ibratli_sozlar
❤48
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Photo
ҲАЁТИЙ ВОҚЕА

Суданнинг Нил штатидаги мактабда ўқитувчилардан бири ўқувчилардан имтиҳон олишга қарор қилади. Энг яхши натижа учун мотивация бўлсин деб янги поябзал совға этилишини айтади.

Болалар хурсанд бўлиб, қунт билан ёзишни бошлашади.
Ярим соат ичида ҳамма ўз ишларини топширишади ва деярли барчаси мукаммал жавоб беришади. Ўқитувчи барчага ажойиб натижа учун, саъй-ҳаракатлари учун миннатдорчилик билдиради ... Лекин ўқитувчи совғани кимга беришни ўйланиб қолади.

Шундай бўлса-да, у муносиб ечимни топади ... Ҳаммаси чин бўлиши учун у ҳар кимдан ўз исмини бир вараққа ёзиб, уни буклаб, бир қутича ичига солишларини ва бу қутичадан ўқитувчи биттасини олиб, номи чиққан ўқувчи ҳақиқий ғолибга айланишини эълон қилади.

Дарҳақиқат, ўқитувчи қутичанинг ичидан бир қоғозни чиқариб, ўқувчининг исмини ўқийди. "Вафаа Aбдел Карим" .. У мукофот соҳиби.

Қиз Вафаа ўқитувчи ва барча болаларнинг қарсаклари остида кўз ёшлари билан олдинга қадам қўяди.

У барчага миннатдорчилик билдиради ва ўқитувчисидан ўзи учун жуда зарур бўлган ушбу ажойиб совғани қабул қилиб олади.

У эски поябзал кийишдан чарчаган, ота-онаси эса жуда камбағаллиги сабабли янгисини сотиб олиб беришолмаган.

Ўқитувчи мамнуният билан уйига қайтади ... ва бу воқеани у эрига йиғлаб айтиб беради.

Эри бундай воқеани хотинидан эшитганидан жуда хурсанд эди ... Aммо кўз ёшларининг боисини тушунолмай ҳотинидан сўрайди.

Қутини очиб қарасам, не кўз билан кўрайки, ҳамма унинг исмини ёзган экан. Ҳар бир қоғоз варағида "Вафаа Aбдул Карим" номи бор эди. Барча болалар унинг аҳволини пайқашган эди ва бу қизнинг фойдасига ўқувчилар совғадан воз кечишди.
❤36👏22👍4🥰4🔥3
Кеча савобларни кўпайтириш пайида юрардим, бугун кўп гуноҳ қилмасликка ҳаракат қилаяпман.
Кеча ҳар нарсанинг энг яхшиларини олардим, бугун борига қаноат қилишни ўргандим.
Кеча тенгқурларим билан кўпроқ суҳбат қилардим, бугун кексаларни тинглагим келади.
Кеча юз йиллар яшайдиган одамдек юрардим, бугун умримнинг сўнгги кунлари ўтаётгандек туюлади
Кеча насиҳат қилаверардим, бугун ибрат бўлишга интиламан.
Кеча кўпларни танқид қилардим, бугун ўшаларни рағбатлантирадиган бўлганман.

Кеча кўп билишга қизиқардим, бугун борига амал қилишга уринаяпман.
Кеча кўнгилларни қолдиришдан оғринмасдим, бугун кўнгилларни ололмаётганимдан сиқиламан.
Кеча хато қилишса жазолардим, бугун тузатишларига имкон бергим келади.
Кеча бировнинг жонига тегиб ҳазил қилишга рағбатим бор эди, бугун бировнинг шаъни тўкиладиган ҳазиллардан нафратланаман.
Кеча инсонларга ишонардим, бугун юрагимни фақат Раҳмонга очаман.
Кеча мени унутганларни эслаб ўкинардим, бугун мени эслаб яшайдиганларниям унутиб қўяётгандекман.
Кеча бўш вақтимда қиладиган ишларнинг режасини қилардим, бугун режадаги ишларимни қилиш учун вақт қидираман.
Кеча олимларнинг илмига ҳавас қилардим, бугун тақводорларнинг амалига мафтунман.
Кеча Аллоҳдан сўрайверардим, бугун Аллоҳ олдида сўралишим борлини ўйлайман.
Кеча соғиниб яшашни билардим, бугун соғинтириб узоқлашадиган бўлганман.
Кеча билганларимни бошқаларга ўргансин деб узатардим, бугун бошқалардан нима ўргансам бўлади деб кузатаман.
Кеча ранжитишса ўзим ҳисоб- китоб қилиб олардим, бугун ҳаммасини Ҳаққа топшириб кетавераман.
Кеча кўзларимга Кабани кўрмоқ орзуси тинчлик бермасди, бугун кўнглимга Кабани қуришни дуода сўраяпман.
Кеча яшашим кераклигини билардим, бугун ўлим муқаррарлигини англаганман...

Ўзингни ўзгартир, дунё ўзгарсин...

Умму Амина
🍃

Хайрли оқшом қадрлигим..
❤21🔥3🤔1
Dangasalikni engish uchun quyidagi amaliy maslahatlar yordam beradi:

1. Aniq maqsadlar qo'ying: nimaga erishmoqchi ekanligingizni va bu siz uchun nima uchun muhimligini aniqlang. Aniq maqsadlarga ega bo'lish sizni harakatga undashi mumkin.

2. Vazifalarni kichikroq bosqichlarga bo'ling: Katta vazifalar og'ir bo'lishi va kechiktirishga olib kelishi mumkin. Ularni kamroq qo'rqitadigan qilish uchun ularni kichikroq, boshqariladigan bosqichlarga bo'ling.

3. Kun tartibini yarating: Kundalik tartibni o'rnating, unda siz kechiktiradigan vazifalar uchun ajratilgan vaqtni o'z ichiga oladi. Mustahkamlik dangasalikni kamaytirishga yordam beradi.

4. O'zingizning eng yuqori mahsuldorlik vaqtingizni toping: kunning o'zingizni eng quvvatli va diqqatni jamlagan vaqtlarini aniqlang va shu davrlarda muhim vazifalarni rejalashtiring.

5. Chalg'itadigan narsalarni yo'q qiling: dangasalikka hissa qo'shadigan chalg'itadigan narsalarni aniqlang va ularni minimallashtiring. Hosildorlik uchun qulay muhit yarating.

6. O'zingizni mukofotlang: topshiriqlarni bajarish yoki muvaffaqiyatga erishish uchun o'zingizga kichik mukofotlar bering. Bu ijobiy xatti-harakatni kuchaytirishi mumkin.

7. O'z-o'ziga rahm-shafqatni mashq qiling: dangasalik bilan kurashayotganingizda o'zingizga mehribon bo'ling. Muvaffaqiyatsizliklarni tan oling, lekin diqqatni yangidan boshlashga qarating.

8. Hisobdor bo'ling: Maqsadlaringizni do'stingiz, oila a'zongiz yoki sizni qo'llab-quvvatlashni taklif qiladigan va javobgarlikka tortadigan murabbiy bilan baham ko'ring.

9. Foydalarga e'tibor qarating: Harakat qilishning ijobiy natijalarini eslatib turing, bu shaxsiy o'sish, farovonlikni oshirish yoki maqsadlaringizga erishish.

10. Ilhom izlang: o'zingizni dangasalikni engishga ilhomlantiradigan kitoblar, videolar yoki iqtiboslar kabi motivatsion manbalar bilan o'rab oling.

11. Sog'lom bo'ling: jismoniy farovonlik sizning motivatsiyangizga ta'sir qilishi mumkin. To'g'ri uxlashni, muntazam ravishda mashq qilishni va muvozanatli ovqatlanishni ta'minlang.

Esingizda bo'lsin, dangasalikni engish - bu izchil harakat va o'z-o'zini anglashni o'z ichiga olgan bosqichma-bosqich jarayon. Yo'lda kichik g'alabalarni nishonlang va faolroq fikrlashni rivojlantirishga harakat qilayotganingizda o'zingizga sabr qiling.
❤10
Hikoya bir nafasda oʻqishni istaganlar uchun toʻlov 10.000 soʻm!
Kanalda ham har kuni 5 qismdan berib boriladi. Bittada toʻliq mutolaa qilmoqchi bolganlar yashil yozuv ustiga bosib menga murojaat qilinglar
@A_lixan


📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤10
САБРНИ ЭРИМДАН ЎРГАНДИМ..

Олти ака-ука орасида ўсганим учунми, феълим сал қаттиқроқ.
Шу боис умр йўлдошим бир сўзли, бошқалар ундан ҳайиқадиган одам бўлишини истардим. Тақдирни қарангки, эрим жуда ювош чиқди.
Баъзан онамга: “Шунақа ҳам бўшанг бўладими, бақириб-чақирса ҳам, айтганини қилдирса майли эди…” дердим.
Онам эса: “Ўтни ўт ўчирмайди, болам.
Бир яхшилиги бор, Худойим шу тақдирни раво кўрган…” дерди.

Аслида эримнинг рўзғор тебратиши, эҳтиёжларимни таъминлашидан шикоятим йўқ. Фақат унда шиддат, журъат етишмаётгандек туюларди. Асабийлашсам, босиқлик билан: “Арзимас нарса учун бунчалик ғазабланишинг яхшимас”, деб қўярди. Оғир-вазминлигидан баттар аччиғим келарди. Бир қизли бўлдик. Кунларнинг бирида яна йўқ нарсадан жанжал чиқардим ва бу сафар эримнинг жаҳлини чиқаришга эришдим.
Шунда ҳам бақирмади, бир оз овозини кўтариб: “Айтганим-айтган, деганим-деган бўлиши мумкин. Аммо бу ишим билан бировга зулм қилиб қўйишдан қўрқаман”, деди. Кейин менга гапирмай қўйди.

Бир кун ўтди, икки кун… эримдан сас-садо йўқ. Ўзим гапириб кетаверай десам, ғурур йўл қўймасди, бунинг устига ҳайиқиб қолган эдим. Юрагим сиқилди. Таскин ахтариб, эрим ўқиб юрадиган китобларни бир-бир варақлашга тушдим.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ва оилалари ҳақидаги ибратли китобни ўқий бошладим. Китобда баён этилган воқеада эр-хотин бир-бирининг феълида заифлик кўрса, қандай йўл тутиши зарурлиги кўрсатилган, кишининг имон-эътиқоди, тақвоси муҳим, баъзи камчиликларига эса Аллоҳ учун сабр қилиниши айтилган эди. Бетдан-бетга ўтарканман, ёмон феълим бор бўйи билан намоён бўларди. Демак, мен энди ўқиётганларни эрим олдиндан билган экан… Мен-чи?.. У менинг хархашаларимга сабр қилиши учун тақво, имон-эътиқодга эгамидим?
Эрим кўнглимни меҳр-муҳаббат билан юмшатишга ҳаракат қиларди.
Мен эримнинг босиқлигини, ҳалимлигини бўш-баёвликка йўйибман. Кўз ёшларим юзимни ювди. “Аллоҳ қалбингни очсин, кўнглингга солсин…”
Эрим менга кўп бор шундай дерди. Бу дуонинг ҳикматини ўша лаҳзаларда тушундим. Неча кундан бери ичимни кемираётган “Энди кечирмайди”, деган қўрқув тарқади. Чунки бир неча бетнигина ўқиганимда, кўнглимни юмшатган бундай китоблар эримнинг неча йиллик йўлдошларидир…

Ўша кунги иқрорим эримни жуда хурсанд қилди. Шу зайлда у кишидан кенгфеълликни, сабр қилишни ўргандим. Биз учун кимда ёки нимада яхшилик борлигини Аллоҳ таоло билади...
тамом.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32
“Бўпти, гаплашамиз” эмас, “АЛЛОҲГА  ОМОНАТСИЗ !”

Яқинларим билан хайрлашаётганда хоҳ мактубда, хоҳ телефонда ва ёки юз кўришиб турган ҳолда бўлсин «Аллоҳга омонатим!» дейишга одатланганман. Болалигимизда онам хайрлашаётганда «Аллоҳга омонат бўлинг!», «Аллоҳнинг паноҳидасиз!» деб видолашишни ўргатганлар. «Аллоҳ омонатга хиёнат қилмайди. Яхши кўрганларинг билан хайрлашаётганда «Аллоҳга омонатсиз!» десанг, кейинги дийдорда уларни соғ-саломат кўрасан», деб уқтиргандилар.

Бола ақлим билан бу ўгит маъносини чуқур тушунмаганим аниқ, лекин ҳар гал қариндошларимиз билан соғ-омон хайрлашганимизда «Аллоҳга омонатсиз» деган иборани яхши кўриб кетардим. Ҳали-ҳануз «Аллоҳга омонатсиз!» деганимда кўнглим хотиржам тортади.

Ибн Можа ривоят қилган ҳадиси шарифда: “Хайрлашаётганингизда, бир-бирингиздан айрилаётганингизда “Сени Аллоҳга омонат топширдим” денг”, дея марҳамат қилинади. Яқинда бу ҳадиснинг ҳикматини янада чуққурроқ англатувчи бир ҳодиса рўй берди.

Ҳар куни эрталаб укам билан гаплашиб бўлиб «Майли, Аллоҳга омонатсан, Ўзи паноҳида асрасин!» дейман. Уч кун олдин атрофни туман қоплаган эди. Автомобилда фалокатга учрабди. Тўғридан ва орқа тарафдан келаётган машиналарга ҳалал бермаслик учун четга ҳаракатланмоқчи бўлганида бошқарувдан чиққан улов ариққа ағдарилиб кетибди. Темир топилади, моддий йўқотишнинг ўрни тўлади. Энг муҳими, пачақланиб, буралиб кетган автомашина ичидан ўша атрофдаги одамлар укамни соғ-саломат тортиб олишибди. Даҳшатли фалокатдан фақат пешонасида кичик ғурра билан соғ-омон чиққан укамни паноҳида асраган Аллоҳга чексиз ҳамду санолар, шукроналар бўлсин! Зеро,“Аллоҳнинг Ўзи энг яхши муҳофазачи ва Унинг Ўзи раҳмлиларнинг энг раҳмлигидир” (“Юсуф” сураси, 64-оят).

Яқинларингиз билан хайрлашаётганингизда қайта дийдорлашишни истасангиз, «Кўришгунча», «Хайр», «Бўпти, гаплашамиз» деб  эмас, «Аллоҳга омонатимсиз!», «Аллоҳ ҳифзу ҳимоясида асрасин!» деб хайрлашинг. «Сизни Аллоҳ учун яхши кўраман!» денгки, бу муҳаббат ҳаққи-ҳурмати яқинларингиз Аллоҳдан ўзини ва сизни муҳофаза қилишини сўраб дуолар қилсин. Аллоҳга омонат бўлинг!
Умида Азиз

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤24🔥2👍1
Мактаб ремонтига битта сигарет пули жалка

Танишим телефон қилди. Қариндошининг уч боласи бор экан. Уч боласининг ҳар бири учун 35 минг сўмдан мактаб ремонтига пул сўрашяпти экан. Учови учун 105 минг оғирлик қилибди хуллас.

“Шу қонунийми?” деган саволни кўндаланг қўйяпти. Қонуний эмас албатта. Лекин ҳаётингиздаги ҳар бир ҳаракатни қонуний олиб бораётганмидингизмики энди ўқитувчини қийнасангиз?

“Битта бола учун тўлов битта тушлик ёки битта сигарет пули ҳам эмас экан. Болалар шўх, синфхоналар тез ёмон бўлади. Шу ўзининг боласи таъмирли хонада ўқиса яхшику” деб муросага ундадим.
“Сиз нима деяпсиз, директор шу йиғилган пулнинг ортидан машина олибди”, – деди ҳайратга солиб.
“Ўзингиз ўйлаб кўринг, синфдан 30 бола бўлса, нари борса 1 млн пул йиғилади. Бу пулга уйингизнинг неча квадрат жойини ремонт қила оласиз? Яна бундан ошириб ким ҳам мошина оларди?” – деб тушунтирган бўлдим. Тушунди!

Албатта, боласи тоза-озода синфларда ўқишини ҳамма ҳам хоҳлайди. Шу билан бирга яхши таъмирни сақлаб/янгилаб туриш ҳам ўзига яраша харажат талаб қилишини унутмаслигимиз шарт. Буни ҳам тўлиқ давлатга юклашнинг ёмон томонлари бор: мулкка муносабат кескин ёмонлашади, ажратилган пуллардан ўғрилик кўпаяди, катта эҳтимол билан сифат кўпчиликни қониқтирмайди...

Тўғри, йиғимлар ёмон. Ким учундир оғир ҳам. Лекин битта чойхонада бундан кўп сарфлаётганларни, тўйда жилпанглаган раққосанинг устидан пул сочаётган эркакларни, битта соч турмагига фалон юз минг берадиган аёлларнию туппа-тузук юриб турган машинасига бир неча миллионга қўшимча безаклар ўрнатаётган олифталарни, ана шундан кейин мактабдан арзимас пулларни қизғонаётганларни, ўқитувчилар билан тортишиб, боласини изза қилаётган ота-оналарни тушунмай ўтиб кетаман!

P.S.: Дарров ақлтошни ёқволиб “Мактабда пул йиғиш ноқонуний, таълим бепул...” деб ваъз ўқийдиганлар! Сизга конкрет савол – синфхона таъмири учун қайси манбадан маблағ олиниши лозим ва у механизм ишлайдими? Ишламас экан, аламингизни нега бечора ўқитувчидан оласиз?

Аброр Зоҳидов

📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤26🔥7