Қўлини куксига босган аёл бир қадам ортига юрдида сунг секин бурилиб каридор бўйлаб кетди. Аёлнинг охирги узри кесатиқ маънода айтилдими ёки чиндан ҳам ноўрин сўзлаб хижолат бўлган инсоннинг сўзлари эдими фарқлай олмай бошига оғриқ кирди. Аёлнинг ортидан термулиб қолган Назокат Бахромовна унинг “ ёки” сўзининг давомини ўзи ўйлаб топишга урунганича хонаси эшигини очди. “Шунчаки сизни хотирангиз панд бераяпти ёки... кўзингизни шира босибди” “ Ёки мени писанд қилмаяпсан” Ёки...ўғлимни эслай олмаслигинг мумкинми? Ҳая айтмоқчи Баҳромжон эрга тегди деганку шунда ёкининг давоми Эрга тегиб ўғлимни унутдингми? Ёки эринг билиб қолишидан қўрқаяпсан! Вой буу биров учун фикрлаш бунчалар оғир экан. Эҳтимол ёкидан кейин мен умуман ўйламаган сўз сўзлагиси келгандир. Инсонга хос бўлган хусусиятлардан яна бир шу. Ўз тушунчасидан келиб чиқиб ўзгалар хақида қарор қабул қилади. Балким мен уша вақтда бу аёлнинг менинг ортимдан билдирган фикрларини эшитмаганимда ҳозирги суҳбатимиз ва у хақидаги фикрларим ўзгасча бўлиши мумкин эди. Афсуски мен унинг сўзларини эшитдим. Энди бошқача ўйлай олмасам керак. Бошига кирган оғриқ ўтиб кетмагач, балким чалғирман деган умид билан деразанинг катта очиб юборган Назокат Баҳромовна унсизгина касалхона ҳовлисига термулиб турди.
“Эййй воой у чулоқку! Ногиронроқ экан! Акангга келиб келиб шу ногиронни лойиқ кўрдингми!?” Бир ярим йил давомида қулоқлари остида жаранг сочиб келадиган овозни эшитмаслик учун қулоқларини махкам беркитди.
“Сен бор йўқол бу ердан ҳии чулоқ! Тўпни эплаб ололмайсанку яна биз билан ўйнармиш”
“Чулоқ маймоқ йўқол бу ердан”
“ Капкатта қиз иштонингни хўллаб қўйиб ўтирибсанми!? Сийгунингча айтсанг ўласанми яшшамагур?! Оладиган бир мунча ойликка сени шиптирингни ҳидлашга мажбурманми?!
“ Нигорахон шу бир қултум сув билан ютгудек синглингиз борда, шу хафа бўлмангу лекин оқсоқлиги ёмонда! Эссизгина келин қиламан деб орзу қилгандим. Қишлоқдан келган жиянимга кўрсатгандим чулоқку дейди ер ютгур! ”
“Сен ногирон чулоққа кўрсатиб қўяман ўғлимга осилишни! Онанга ўхшаб қамалиб кетишни истамасанг ўғлимни тинч қўй! Тарбиясиз!” Деканнинг қучоғида туриб айтилган бақириқ...
“Мен у билан бирга юришни истамайман, лекин унинг ўзи менга осилиб олган!” Онасининг ортига беркиниб берилган жавоб...
“Эййй воой у чулоқку! Ногиронроқ экан! Акангга келиб келиб шу ногиронни лойиқ кўрдингми!?” Кичик ўғилдан норози она.....
Болалигидан то шу кунгача эшитган хақоратлари ичидан юрагига чиндан ўрнашиб қолганларини бир бир эсга олди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
“Эййй воой у чулоқку! Ногиронроқ экан! Акангга келиб келиб шу ногиронни лойиқ кўрдингми!?” Бир ярим йил давомида қулоқлари остида жаранг сочиб келадиган овозни эшитмаслик учун қулоқларини махкам беркитди.
“Сен бор йўқол бу ердан ҳии чулоқ! Тўпни эплаб ололмайсанку яна биз билан ўйнармиш”
“Чулоқ маймоқ йўқол бу ердан”
“ Капкатта қиз иштонингни хўллаб қўйиб ўтирибсанми!? Сийгунингча айтсанг ўласанми яшшамагур?! Оладиган бир мунча ойликка сени шиптирингни ҳидлашга мажбурманми?!
“ Нигорахон шу бир қултум сув билан ютгудек синглингиз борда, шу хафа бўлмангу лекин оқсоқлиги ёмонда! Эссизгина келин қиламан деб орзу қилгандим. Қишлоқдан келган жиянимга кўрсатгандим чулоқку дейди ер ютгур! ”
“Сен ногирон чулоққа кўрсатиб қўяман ўғлимга осилишни! Онанга ўхшаб қамалиб кетишни истамасанг ўғлимни тинч қўй! Тарбиясиз!” Деканнинг қучоғида туриб айтилган бақириқ...
“Мен у билан бирга юришни истамайман, лекин унинг ўзи менга осилиб олган!” Онасининг ортига беркиниб берилган жавоб...
“Эййй воой у чулоқку! Ногиронроқ экан! Акангга келиб келиб шу ногиронни лойиқ кўрдингми!?” Кичик ўғилдан норози она.....
Болалигидан то шу кунгача эшитган хақоратлари ичидан юрагига чиндан ўрнашиб қолганларини бир бир эсга олди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤22👍5🔥3
Эҳтимол улар хақдир. Чиндан ҳам жисмонан соғлом инсонлардек яшашга бизнинг хаққимиз йўқдир. Деразадан ховлиги термулиб турганча хаёлларни давом эттирди. Хаттоки шу ерда ҳам тенглик йўқ. Жисмоний камчилилиги бор эркаклар аёлларга нисбатан бу жараённи бир мунча енгиллроқ ўтказади. Жисмонан камчилиги бор эркаклар соппа соғлом қизга уйланиш холати кўп учрайди. Ҳаттоки шундай эркакларга турмушга чиққан аёлларни замонамиз қахрамони садоқат тимсоли деб атаймиз! Лекин нега шундай замона қахрамони садоқат тимсоллари эркаклар орасида учрамайди ? Жисмонан камчиликка эга қизларни соғлом эркакка турмушга чиқиши ўн мингтадан бирда учраса учрайди ёки учрамайди. Учрамаса керак! Бу борада яъни замона қахрамони садоқат тимсоли бўлиш эркаклар учун эмас шекилли. Тўғри турмушлари давомида ортирилган касалликлар туфайли у ёки бу даражада ногиронликка учраган аёлларни ташлаб кетмай уларнинг ўрнида ҳам ота ҳам она бўлган, бўлиб келаётган эркаклар кам эмас. Лекин соппа соғлом бўла туриб бетоб қизни деган йигит ҳали учрамади ёки эшитмадим. Аксинча тўйгача бир икки марта ҳасталаниб қолган қизга берилган тўйни қайтариб олган йигитлар хақида хар қадамда эшитиш мумкин. Мен ўзим бир саволни берай ўзим ногирон инсон билан турмуш қуришни истаган бўлар эдимми? Йўқ! Пичирлаб жавоб қайтарди. Мени бу каби жасорат кўрсатиш қўлимдан келмайди. Шундай экан ўзимнинг ақлли фикрларим билан ўз бошимни оғритмай қуя қолай. Мунофиқлик бу! Машинасида уйига қайтаётганда зўриқиб ўйлади. Тили ва дили бир бўлмаслик мунофиқлик ҳисобланади. Ўз қўлимдан келмайдиган иш учун нега ўзгалардан хафа бўлишим керак!? Шу каби хаёллар уйига етиб келганида кечқурун уйига келиши мумкинлигини хисобга олиб қозон юваётган вақтида ҳам хаёлида айланиб турди. Шом номози азон чақирилган паллада эса эшик қунғироғи узоқ жиринлади. Эшикка бир оз хайрон боқиб турган Назокат бориб эшик занжирини туширди.
-Сурприиииз! Қах қах кулгу эгаси бўлмиш Ҳулкар дугонасини махкам қучганча кулгу аралаш сўзлади. - Кела -келгунимча Баҳромжон қунғироқ қилиб қуймасин деб юрагим така пука бўлди! Қалайсан? Оч қовоғингни на мунчаеей? Майли қовоқ оссанг ҳам севавераман!
Кутилмаган ташрифида бир оз гангиб қолган дугонасини икки чаккасидан ўпган Ҳулкар ортида турган шогирди бўлмиш Баҳромжонга ишора қилди. Қани нарсалар?
-Эй машинада қолибди-ку!
-Оббоо ўзимни овсар шогирдимданеей! Бошини таънали чайқатиб олиб буюрди.- Бор югур олиб кел!
Ҳулкарнинг кутилмаган ташрифи хуфтон дилини ёриштирди. Дугонасининг бир биридан қизиқарли гап сўзлари остида овқатланишди. Идишларни йиғиштириб олаётган Баҳромжонга меҳрли нигохларини тикди.
“Рахмат сенга меҳрибоним!” Нигоҳлари унсиз сўзлади. Холасининг ўзига тикилиб турганини пайқаган Баҳромжон ялт боқди. Сизни ёлғиз қўймайман дегандимку! Ўзига боққан меҳрли нигохлардан шу маънони уққан хола жилмайиб олди. Баҳромжоннинг чиндан иши бор эканми ёки икки дугонани ёлғиз қолиб дилдан суҳбатлашиб олишсин дедими Хола сал кечроқ қайтаман дўстларим чақиришаяпти деб рухсат сўради.
-Бора қол, деди Назокат Баҳромовна. Жуда кеч қолиб кетма эрталаб тура олмайсан.
Баҳромжон кетгач Ҳулкар Назокат Баҳромовна қарата қош қоқди.
Шу бола жуда меҳрли сенга.
-Ҳа. Ахир ёш гудаклигидан қўлимда қолди. Онаси ўрнида бўлдим. Баҳромжон мени “ ая “ деб тил чиқарди. Кичиклигида ая эмас хола десам “хола, хола “- деб такрорлаб турардида сунг “йўўў ая”- дерди. Кўзидан сизган ёшни артиб олди. Қанча қанча қийинчиликларни биргаликда ўтказдик. Ўтмиш хотиралари ёдига тушган Назокат жилмайиб олди.
-Баъзида ўтиб кетган кунларимни эсласам қандай бардошим етди экана деб ўйлаб қоламан. Сенда ҳам шундай бўладими?
-Бўлмасамчи! Қайнонамни кўрсатган кунлариии воеей эслагим йўқ! Юрагим орқамга тортиб кетади. Биласанми сен Баҳромжонга чексиз меҳр бердинг. Бу сен кўрсатганларга жавоб дугонажон! Ақлли жиянинг бор. Баҳромжонни кўпчилик хавас қилади. Айтмоқчи уйлантириш ниятинг йўқми?
-Нега мен уйлантиришим керак? Дугонасига ҳайрон боқди. Ота онаси бор-ку!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Сурприиииз! Қах қах кулгу эгаси бўлмиш Ҳулкар дугонасини махкам қучганча кулгу аралаш сўзлади. - Кела -келгунимча Баҳромжон қунғироқ қилиб қуймасин деб юрагим така пука бўлди! Қалайсан? Оч қовоғингни на мунчаеей? Майли қовоқ оссанг ҳам севавераман!
Кутилмаган ташрифида бир оз гангиб қолган дугонасини икки чаккасидан ўпган Ҳулкар ортида турган шогирди бўлмиш Баҳромжонга ишора қилди. Қани нарсалар?
-Эй машинада қолибди-ку!
-Оббоо ўзимни овсар шогирдимданеей! Бошини таънали чайқатиб олиб буюрди.- Бор югур олиб кел!
Ҳулкарнинг кутилмаган ташрифи хуфтон дилини ёриштирди. Дугонасининг бир биридан қизиқарли гап сўзлари остида овқатланишди. Идишларни йиғиштириб олаётган Баҳромжонга меҳрли нигохларини тикди.
“Рахмат сенга меҳрибоним!” Нигоҳлари унсиз сўзлади. Холасининг ўзига тикилиб турганини пайқаган Баҳромжон ялт боқди. Сизни ёлғиз қўймайман дегандимку! Ўзига боққан меҳрли нигохлардан шу маънони уққан хола жилмайиб олди. Баҳромжоннинг чиндан иши бор эканми ёки икки дугонани ёлғиз қолиб дилдан суҳбатлашиб олишсин дедими Хола сал кечроқ қайтаман дўстларим чақиришаяпти деб рухсат сўради.
-Бора қол, деди Назокат Баҳромовна. Жуда кеч қолиб кетма эрталаб тура олмайсан.
Баҳромжон кетгач Ҳулкар Назокат Баҳромовна қарата қош қоқди.
Шу бола жуда меҳрли сенга.
-Ҳа. Ахир ёш гудаклигидан қўлимда қолди. Онаси ўрнида бўлдим. Баҳромжон мени “ ая “ деб тил чиқарди. Кичиклигида ая эмас хола десам “хола, хола “- деб такрорлаб турардида сунг “йўўў ая”- дерди. Кўзидан сизган ёшни артиб олди. Қанча қанча қийинчиликларни биргаликда ўтказдик. Ўтмиш хотиралари ёдига тушган Назокат жилмайиб олди.
-Баъзида ўтиб кетган кунларимни эсласам қандай бардошим етди экана деб ўйлаб қоламан. Сенда ҳам шундай бўладими?
-Бўлмасамчи! Қайнонамни кўрсатган кунлариии воеей эслагим йўқ! Юрагим орқамга тортиб кетади. Биласанми сен Баҳромжонга чексиз меҳр бердинг. Бу сен кўрсатганларга жавоб дугонажон! Ақлли жиянинг бор. Баҳромжонни кўпчилик хавас қилади. Айтмоқчи уйлантириш ниятинг йўқми?
-Нега мен уйлантиришим керак? Дугонасига ҳайрон боқди. Ота онаси бор-ку!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32🥰1
-Жиннимисан!? Баҳромжон ота -онаси деб сени билади. Ундан кўра анави телефондан ташқарида қўлидан бир иш келмайдиган лапашангни ўйлаб сиқилиб юргунча Баҳромжонга муносиб қиз топ! Уни келажагини ўйла!
-Ҳулкар!
-Нима Ҳулкар? Гапим ёлғонми ушанингни деб ўзингча одамлар узоқлашдинг! Узлатга чекингдингда ўзингча! Тавба қилдим! Яхшиям динимиз ислом экан, йўқса сен қиз черковга бош олиб кетардинг!
-Уфф келишинг бир бало сени! Ўчирда овозингни! Назокатни таҳдид билан қўлига пиёлани олганини кўрган Ҳулкарнинг кўзлари олайиб кетди.
-Отсанг кўрасан! Қурққан олдин мушт кўтарар қабилида пуписа қилди.
-Жим ўтир унда!
-Хўп! Билмапман жииим ўтирганим бўлсин!
-Ҳулкархон сизни бир минут вақтингизни олсам майлими?
-Хўп мархамат! Табиатида узоқ вақт жим ўтира олмаслик бўлган Ҳулкар Хожиакбарга тақлидан сўзлаб лаб бурди.
-Назокатхон турмушга чиқдиларми?
-Эй воооой сизни ҳам тўйига айтмадими?
Унинг латтачайнарлиги уша вақтда маълум эди! Ҳулкарнинг кўзларида ўл эркак бўлмай дегандек нафрат зоҳир бўлди. - Лўм ютгандек бақрайиб қолувди. Тавба! Худо сени эркак қилиб, аёллар олдида азиз мукаррам қилиб яратибди! Хар жабҳада илдам бўлишга хақ берибди. Шулқиллаб унга, бунга гапириб юргунингча ерга кирган бўлса қулоғидан , осмонга чиққан бўлса оёғидан тортиб ўзингга керак эканлигини айтмайсанми!? У телба бўлса...! Ҳулкар сўзини якунламай хафсаласиз қўл силкиди. Қўл силкиш асносида дугонасининг юз ифодасига кўзи тушиб ноўрин сўзлаганини англадими бир оз жим бўлиб қолди.
-Учрашдингми?- узоқ жим тура олмай савол берди.
Сўзсиз индамай бош силкиган дугонасига тикилиб қолган Ҳулкар унинг кўзларидан оқаётган ёшни кўриб шошиб қолди.
-Назооош менинг гапларим кунглинга тегдими а? Қўй йиғла! Мен ўйламай гапирдим. Бўлди қила қол Назооо йиғламагииин!
-Ўзимга у билан қайта кўришганимдан буён жуда кўп савллар бердим. Жужа жуда кўп. Тўғри у сен айтгандек телефонда сўзлашдан ортиқ иш қилмади. Хаттоки кетиб қолган вақтимда ҳам “нега кетдинг?”- Деб бир марта бўлсин ортимдан изламади. Аммо аммо биласанми бугун мен ўзимга бир савол бердим. Хўш ўзим унинг ўрнида бўлганимда жисмонан камчилиги бор инсон билан хаёт йўлимни боғлай олармидим? Жавобим эса йўқ бўлди. Шундай экан уни нимада айблай оламан? У менга дил изхори қилибдими? У менга ваъдалар берибдими? Биз бир тасодифий қунғироқ орқали бир биримизни танидик, сунг хар ким ўз йўлидан кетди. Хўш уни нимада айблаяпсан?
-Хеч бўлмаса у дугоналик хаққи хурматим у йўқ бўлган вақтида уни оқламасанг хурсанд бўлардим. Лаби бурилиб кетган Ҳулкар дугонасига узоқ термулиб турди.
-Мен сени жисмонан камчилиги бор инсон билан хаётингни боғлай олмаслигинга ўла қолсам ишонмайман! Қўйсангчи ўзингни қачонгача юраксиз ҳиссиз қилиб кўрсатасан!? Сени хеч ким билмаса ҳам мен биламанку! Тентакчам мени алдай олмайсан! Майли қўй у хақида гаплашмаймиз! Хали сенга аталган қаймоқларнинг юзи бузилмаган! Ўйлама уша латтачайнарни! Фақат бир гап менга аталган қаймоқни бети бузилмабди деб қаймоқни ачитиб қўйма! Мени айтди дейсан кунлардан бир куни мен айтган мард пахловон хаётингга кириб келади. Сен керак бўлсанг хонангни эшигини бир тепиб очадида қўлингдан махкам тутиб ФХДЁга етаклаб боради. То сен нима иш бўлганини тушуниб етгунингча хамма иш тугаган бўлади. Кейин қаймоғииим деб юрасан! Бир оз қувлик, бир оз бехаёлик билан шарақлаб кулиб юборган дугонасига қараб қолган Назокат унинг сўзлари заминидаги маънони тушунгач қўлига илашган ёстиқни олиб Ҳулкар томон улоқтирди.
-Башаранг қурсин! Уятсиз!
-Сенга ўхшаб уялиб ўтирайми? Мен сенга айтсам сени ёшингда менга кимдир уйланиши керак деб қармоқ кўтариб кучага чиқардим. Сен хали эркакни маззасини билмайсанда бир маззасини олсангиди
-Ўчирда Ўчир дедим!
Шарақлаб кулиб юборган Ҳулкарни қандай жим қилишни билмай турган вақтида тусатдан деворга илғлиқ телефоннинг жаранг сочишидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна ички бир туйғуси билан қунғироқ қилаётган инсон кимлигини тахмин қилди.
-Ким у?
Кулгуси кесилган Ҳулкар пичирлаб савол берди. Дугонасининг юз ифодасидан унинг нима демоқчи бўлганини англаган Ҳулкар лаб тишлаб тинмай жиринг сочаётган телефон аппаратига қараб бош чайқади.
-Ҳулкар!
-Нима Ҳулкар? Гапим ёлғонми ушанингни деб ўзингча одамлар узоқлашдинг! Узлатга чекингдингда ўзингча! Тавба қилдим! Яхшиям динимиз ислом экан, йўқса сен қиз черковга бош олиб кетардинг!
-Уфф келишинг бир бало сени! Ўчирда овозингни! Назокатни таҳдид билан қўлига пиёлани олганини кўрган Ҳулкарнинг кўзлари олайиб кетди.
-Отсанг кўрасан! Қурққан олдин мушт кўтарар қабилида пуписа қилди.
-Жим ўтир унда!
-Хўп! Билмапман жииим ўтирганим бўлсин!
-Ҳулкархон сизни бир минут вақтингизни олсам майлими?
-Хўп мархамат! Табиатида узоқ вақт жим ўтира олмаслик бўлган Ҳулкар Хожиакбарга тақлидан сўзлаб лаб бурди.
-Назокатхон турмушга чиқдиларми?
-Эй воооой сизни ҳам тўйига айтмадими?
Унинг латтачайнарлиги уша вақтда маълум эди! Ҳулкарнинг кўзларида ўл эркак бўлмай дегандек нафрат зоҳир бўлди. - Лўм ютгандек бақрайиб қолувди. Тавба! Худо сени эркак қилиб, аёллар олдида азиз мукаррам қилиб яратибди! Хар жабҳада илдам бўлишга хақ берибди. Шулқиллаб унга, бунга гапириб юргунингча ерга кирган бўлса қулоғидан , осмонга чиққан бўлса оёғидан тортиб ўзингга керак эканлигини айтмайсанми!? У телба бўлса...! Ҳулкар сўзини якунламай хафсаласиз қўл силкиди. Қўл силкиш асносида дугонасининг юз ифодасига кўзи тушиб ноўрин сўзлаганини англадими бир оз жим бўлиб қолди.
-Учрашдингми?- узоқ жим тура олмай савол берди.
Сўзсиз индамай бош силкиган дугонасига тикилиб қолган Ҳулкар унинг кўзларидан оқаётган ёшни кўриб шошиб қолди.
-Назооош менинг гапларим кунглинга тегдими а? Қўй йиғла! Мен ўйламай гапирдим. Бўлди қила қол Назооо йиғламагииин!
-Ўзимга у билан қайта кўришганимдан буён жуда кўп савллар бердим. Жужа жуда кўп. Тўғри у сен айтгандек телефонда сўзлашдан ортиқ иш қилмади. Хаттоки кетиб қолган вақтимда ҳам “нега кетдинг?”- Деб бир марта бўлсин ортимдан изламади. Аммо аммо биласанми бугун мен ўзимга бир савол бердим. Хўш ўзим унинг ўрнида бўлганимда жисмонан камчилиги бор инсон билан хаёт йўлимни боғлай олармидим? Жавобим эса йўқ бўлди. Шундай экан уни нимада айблай оламан? У менга дил изхори қилибдими? У менга ваъдалар берибдими? Биз бир тасодифий қунғироқ орқали бир биримизни танидик, сунг хар ким ўз йўлидан кетди. Хўш уни нимада айблаяпсан?
-Хеч бўлмаса у дугоналик хаққи хурматим у йўқ бўлган вақтида уни оқламасанг хурсанд бўлардим. Лаби бурилиб кетган Ҳулкар дугонасига узоқ термулиб турди.
-Мен сени жисмонан камчилиги бор инсон билан хаётингни боғлай олмаслигинга ўла қолсам ишонмайман! Қўйсангчи ўзингни қачонгача юраксиз ҳиссиз қилиб кўрсатасан!? Сени хеч ким билмаса ҳам мен биламанку! Тентакчам мени алдай олмайсан! Майли қўй у хақида гаплашмаймиз! Хали сенга аталган қаймоқларнинг юзи бузилмаган! Ўйлама уша латтачайнарни! Фақат бир гап менга аталган қаймоқни бети бузилмабди деб қаймоқни ачитиб қўйма! Мени айтди дейсан кунлардан бир куни мен айтган мард пахловон хаётингга кириб келади. Сен керак бўлсанг хонангни эшигини бир тепиб очадида қўлингдан махкам тутиб ФХДЁга етаклаб боради. То сен нима иш бўлганини тушуниб етгунингча хамма иш тугаган бўлади. Кейин қаймоғииим деб юрасан! Бир оз қувлик, бир оз бехаёлик билан шарақлаб кулиб юборган дугонасига қараб қолган Назокат унинг сўзлари заминидаги маънони тушунгач қўлига илашган ёстиқни олиб Ҳулкар томон улоқтирди.
-Башаранг қурсин! Уятсиз!
-Сенга ўхшаб уялиб ўтирайми? Мен сенга айтсам сени ёшингда менга кимдир уйланиши керак деб қармоқ кўтариб кучага чиқардим. Сен хали эркакни маззасини билмайсанда бир маззасини олсангиди
-Ўчирда Ўчир дедим!
Шарақлаб кулиб юборган Ҳулкарни қандай жим қилишни билмай турган вақтида тусатдан деворга илғлиқ телефоннинг жаранг сочишидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна ички бир туйғуси билан қунғироқ қилаётган инсон кимлигини тахмин қилди.
-Ким у?
Кулгуси кесилган Ҳулкар пичирлаб савол берди. Дугонасининг юз ифодасидан унинг нима демоқчи бўлганини англаган Ҳулкар лаб тишлаб тинмай жиринг сочаётган телефон аппаратига қараб бош чайқади.
❤52
“Соялар мамлакатининг қироли!” Ҳулкарнинг нафратли изоҳдан сунг иккиси ҳам жаранг сочишдан тўхтаган телефонга узоқ вақт худди яна қайта жиринглашини кутгандек қараб ўтиришди. Телефон эса эрталабгача сукутга кетди....
Туни билан гоҳ хазил гоҳ жиддий мавзуларда сухбатлашиб чиққан дугоналар Баҳромжонни қай вақти келганини пайқамай ҳам қолишди. Баҳромжон тунда телефон симини узиб сунг уйқуга кетганини эрталаб юзини ойна олдида сочиққа артинаётган вақтида пайқаган Назокат Баҳромовна узилган симга қарата секингина бош чайқади. Демак Баҳромжон қунғироқ бўлган вақтида келган, шунинг учун қайта жирингламаган эканда!
Ҳеч кимга зараримиз тегмаса ҳам бизга қаршилар хар ёнда бисёр!
Хўрсиниб олган Назокат Баҳромовна ишхонаси томон шошилди. Бугун тушликдан сунг машина салонга бораман анави шилқимга бошқа тоқат қилиш ниятим йўқ!
Янги келган беморларни кўригидан сунг навбатчи орастабонуга қаҳва тайёрлаб беришини илтимос қила туриб мени ҳеч ким безовта қилмасин деб тайинладида, хонасига кириб интернет орқали ўз соҳасига оид янгиликларга бир бир кўз ташлаб чиқа бошлади. Чет элнинг номдор интернет саҳифаларида чоп этилган журнал янгиликларни ўқиб вақт ўтиб кетганини билмаган Назокат Баҳромовна эшик ортидан эшитилган шовқиндан хушёр тортди. Навбатчи орастабонни ким биландир тортишаётганини фаҳмлаб тобора кучайиб бораётган шовқинга қулоқ солди.
-Мен ичкарига киришим керак!
Таниш овоз Назокат Баҳромовнани ажабланишга мажбур қилди. Шу ергача келибдими? Тинчликми? Овозида ғазаб сезилади. Нима бўлган бўлса? Шундай тарбияли, олий зотни ким ғазабланишга мажбур қилибди? Хаёлига келган кинояли ўйдан юзига табассум югурган Назокат Баҳромовна эшик томон юрди........................
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Туни билан гоҳ хазил гоҳ жиддий мавзуларда сухбатлашиб чиққан дугоналар Баҳромжонни қай вақти келганини пайқамай ҳам қолишди. Баҳромжон тунда телефон симини узиб сунг уйқуга кетганини эрталаб юзини ойна олдида сочиққа артинаётган вақтида пайқаган Назокат Баҳромовна узилган симга қарата секингина бош чайқади. Демак Баҳромжон қунғироқ бўлган вақтида келган, шунинг учун қайта жирингламаган эканда!
Ҳеч кимга зараримиз тегмаса ҳам бизга қаршилар хар ёнда бисёр!
Хўрсиниб олган Назокат Баҳромовна ишхонаси томон шошилди. Бугун тушликдан сунг машина салонга бораман анави шилқимга бошқа тоқат қилиш ниятим йўқ!
Янги келган беморларни кўригидан сунг навбатчи орастабонуга қаҳва тайёрлаб беришини илтимос қила туриб мени ҳеч ким безовта қилмасин деб тайинладида, хонасига кириб интернет орқали ўз соҳасига оид янгиликларга бир бир кўз ташлаб чиқа бошлади. Чет элнинг номдор интернет саҳифаларида чоп этилган журнал янгиликларни ўқиб вақт ўтиб кетганини билмаган Назокат Баҳромовна эшик ортидан эшитилган шовқиндан хушёр тортди. Навбатчи орастабонни ким биландир тортишаётганини фаҳмлаб тобора кучайиб бораётган шовқинга қулоқ солди.
-Мен ичкарига киришим керак!
Таниш овоз Назокат Баҳромовнани ажабланишга мажбур қилди. Шу ергача келибдими? Тинчликми? Овозида ғазаб сезилади. Нима бўлган бўлса? Шундай тарбияли, олий зотни ким ғазабланишга мажбур қилибди? Хаёлига келган кинояли ўйдан юзига табассум югурган Назокат Баҳромовна эшик томон юрди........................
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥16❤10
ҚУНҒИРОҚ..................
Эшикни силтаб очилишидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна остонада бўй кўрсатган Ҳожиакбарга бир қошини паст иккинчисини баланд қилиб норози нигохларини тикди.
-Назокат Баҳромовна мен тўхтатиб қола олмадим. Хожиакбарнинг ортидан кўринган орастабон аёл йиғломоқдан бери бўлиб сўзлади.
-Опа сиз ишингизни қилаверинг!
Хожиакбарнинг остонадан ичкарига қадам ташлашини кузата туриб жавоб қайтарган Назокат Баҳромовна уни нима воқеа ғазабланишига ҳасталигини унутишга мажбур қилганлигини сал пал англагандек бўлиб кунглига хавотир оралади. Ишқилиб уриб юбормас эканми? Кунглидан ўтказган ўй таъсирида ортига бир қадам чекинди. Қўрққанини сездирмаслик мақсадида гуёки ўтириши учун курси сургандек харакат қилиб ишора берди.
-Келинг хизмат?
-Хизмат!? Ғазабдан кўзлари чақнаб савол берган Ҳожиакбар орастобон аёлга “эшикни ёп” дегандек ишора қилди. Назокат Баҳромовна ўзига ялт боққан аёлга “ Ёпаверинг деб ишора бердида йигитга юзланди:
-Ха. Хизмат. Бош силкитиб олди. Нега бу алфозда?
-Сенга ким хуқуқ берди?-деди орастабон аёлнинг эшикни ёпишини кузатиб турган Ҳожиакбар нихоят қиз томон бурилиб Сенга ким хуқуқ берди онамни йиғлатишга?
Кутилмагандан сенсираб дағал муомила қилиши ва айбловдан негадир хайрон бўлмади. Ҳаттоки йигитдаги дағаллик бир оз ёқди.
-Нима деб онангизни йиғлатибман? Бу ёғи қизиқ бўлдику!-деди елкасини қисиб. –Сиз мени нимада айбламоқчисиз?
- Онам сен билан кўришаман деб ёнинга кетиб қайтганида эса кўзларида ёш бор эди!
-Хўп шунда мен онангизни йиғлатган бўламанми? Қизиқ экансизку! Онангиз бутунлай бошқа сабаб билан ҳам йиғлаши мумкин эмасми?
-Қандай сабаб?
-Масалан сизнинг ҳасталаниб ётиб қолишингиз....
-Мени?
-Ҳа. Оналар фарзандининг ҳасталанишига чидай олмай кўз ёш тукишлари бор гап!
Назокатнинг сўзларини эшитган Ҳожиакбар негадир бушашиб кетди. Юзида пайдо бўлган айбдорлик ифодасидан эса уни зимдан кузатиб турган қизнинг юраги увушди. Хар бир воқеада ўзини айбловчи инсонлар ҳаётда айниқса ўз шахсий хаётида иккиланувчи инсонлар бўлишини у жуда яхши билар. Иккиланувчан инсонлар кунглига қараб у ёки бу қарорини ўзгартирувчи инсонларга ҳаттоки бир оз ачинар ҳам эди. Тақдирни ўйинини қарангки кунглидан чуқур ўрин эгаллаган инсонда Назокат ёқтирмаган хислат мужассам экан.
-Онангизни кўз ёш тукишида мени айбим йўқ.- деди. Жим бўлиб қолган йигитга далда бериш ва хаёлидан ўтган ўйларни берган оҳангида сўз бошлади. –Эхтимол хотиралар у кишини қийнаб кўз ёш туккандирлар
-Қандай хотиралар?
Буғиқ овозда савол берган Ҳожиакбар хонада турган стуллардан бирига секингина чукди.
-Бу ерда кўп вақт ётдингиз. Касалхона онангизга яхши хотиралар қолдирмаган. Бош солинтириб жим ўтирган йигитга қараб туриб сездирмай хўрсиниб олдида:
-Бошингизда оғриқ турдими?- деб савол берди.
-Йўқ. Деди бош кўтармай. – Эрталаб қилинган уколдан сунг оғриқ қайталамади.
-Кўп ухлайсизми?
Саволига жавоб қайтармай, бош солинтириб жим ўтиришини кузатиб турган Назокатнинг кунгли бузилди. Илгари бошқача эди. Унда тушкунлик эмас хаётга нисбатан завқ устунроқ эди. Ҳозир бўлса... ёки илгаридан шундаймикан? Кайфиятнинг тез узгаришини унда кузатмагандим. Ҳа! Худди шундай! Ҳожиакбар кириб келгандаги жаҳл билан эмас бутунлай акси бўлган тушкун кафтияптда ўтиришини кузатиб турган Назокат Баҳромовна беихтиёр бошини тасдиқ маъносида силкитиб олди. Унинг холатини бахолашда мен адашмадим. Бошига кетма кет тушган кўргуликлар оқибатида.... Шошма нега уни қайғусини чекаяпман? Менга ким бу? Аниқроғи мен ким унга? Хеч хеч бир жихатдан боғлиқлик жойим йўқ. Даволовчи доктори бошқа бўлса...Мен унга бегона у менга...Ўз хаёлидан юрагига увушиш кирди.
-Менда бошқа саволингиз йўқми? Ўрталаридаги сухбатни тезроқ тугатиш истаги уйғонди.
-Йўқ.
Тирноқларини кўздан кечириб ўтирган Ҳожиакбар бош кўтармай жавоб қайтарди.
-Унда...
-Хонангизга боринг демоқчимисиз?
-Тушунганингиз учун рахмат.
-Лекин мени шу ерда ўтиргим келаяптида бош кўтариб кўзларига тик боққан йигитнинг лаб қимтиб жилмайишига жавобан жилмайган Назокат Баҳромовна жавоб қайтармай ўз ўрнига ўтиб ўтирди.
-Нима янгиликлар бор?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Эшикни силтаб очилишидан чучиб тушган Назокат Баҳромовна остонада бўй кўрсатган Ҳожиакбарга бир қошини паст иккинчисини баланд қилиб норози нигохларини тикди.
-Назокат Баҳромовна мен тўхтатиб қола олмадим. Хожиакбарнинг ортидан кўринган орастабон аёл йиғломоқдан бери бўлиб сўзлади.
-Опа сиз ишингизни қилаверинг!
Хожиакбарнинг остонадан ичкарига қадам ташлашини кузата туриб жавоб қайтарган Назокат Баҳромовна уни нима воқеа ғазабланишига ҳасталигини унутишга мажбур қилганлигини сал пал англагандек бўлиб кунглига хавотир оралади. Ишқилиб уриб юбормас эканми? Кунглидан ўтказган ўй таъсирида ортига бир қадам чекинди. Қўрққанини сездирмаслик мақсадида гуёки ўтириши учун курси сургандек харакат қилиб ишора берди.
-Келинг хизмат?
-Хизмат!? Ғазабдан кўзлари чақнаб савол берган Ҳожиакбар орастобон аёлга “эшикни ёп” дегандек ишора қилди. Назокат Баҳромовна ўзига ялт боққан аёлга “ Ёпаверинг деб ишора бердида йигитга юзланди:
-Ха. Хизмат. Бош силкитиб олди. Нега бу алфозда?
-Сенга ким хуқуқ берди?-деди орастабон аёлнинг эшикни ёпишини кузатиб турган Ҳожиакбар нихоят қиз томон бурилиб Сенга ким хуқуқ берди онамни йиғлатишга?
Кутилмагандан сенсираб дағал муомила қилиши ва айбловдан негадир хайрон бўлмади. Ҳаттоки йигитдаги дағаллик бир оз ёқди.
-Нима деб онангизни йиғлатибман? Бу ёғи қизиқ бўлдику!-деди елкасини қисиб. –Сиз мени нимада айбламоқчисиз?
- Онам сен билан кўришаман деб ёнинга кетиб қайтганида эса кўзларида ёш бор эди!
-Хўп шунда мен онангизни йиғлатган бўламанми? Қизиқ экансизку! Онангиз бутунлай бошқа сабаб билан ҳам йиғлаши мумкин эмасми?
-Қандай сабаб?
-Масалан сизнинг ҳасталаниб ётиб қолишингиз....
-Мени?
-Ҳа. Оналар фарзандининг ҳасталанишига чидай олмай кўз ёш тукишлари бор гап!
Назокатнинг сўзларини эшитган Ҳожиакбар негадир бушашиб кетди. Юзида пайдо бўлган айбдорлик ифодасидан эса уни зимдан кузатиб турган қизнинг юраги увушди. Хар бир воқеада ўзини айбловчи инсонлар ҳаётда айниқса ўз шахсий хаётида иккиланувчи инсонлар бўлишини у жуда яхши билар. Иккиланувчан инсонлар кунглига қараб у ёки бу қарорини ўзгартирувчи инсонларга ҳаттоки бир оз ачинар ҳам эди. Тақдирни ўйинини қарангки кунглидан чуқур ўрин эгаллаган инсонда Назокат ёқтирмаган хислат мужассам экан.
-Онангизни кўз ёш тукишида мени айбим йўқ.- деди. Жим бўлиб қолган йигитга далда бериш ва хаёлидан ўтган ўйларни берган оҳангида сўз бошлади. –Эхтимол хотиралар у кишини қийнаб кўз ёш туккандирлар
-Қандай хотиралар?
Буғиқ овозда савол берган Ҳожиакбар хонада турган стуллардан бирига секингина чукди.
-Бу ерда кўп вақт ётдингиз. Касалхона онангизга яхши хотиралар қолдирмаган. Бош солинтириб жим ўтирган йигитга қараб туриб сездирмай хўрсиниб олдида:
-Бошингизда оғриқ турдими?- деб савол берди.
-Йўқ. Деди бош кўтармай. – Эрталаб қилинган уколдан сунг оғриқ қайталамади.
-Кўп ухлайсизми?
Саволига жавоб қайтармай, бош солинтириб жим ўтиришини кузатиб турган Назокатнинг кунгли бузилди. Илгари бошқача эди. Унда тушкунлик эмас хаётга нисбатан завқ устунроқ эди. Ҳозир бўлса... ёки илгаридан шундаймикан? Кайфиятнинг тез узгаришини унда кузатмагандим. Ҳа! Худди шундай! Ҳожиакбар кириб келгандаги жаҳл билан эмас бутунлай акси бўлган тушкун кафтияптда ўтиришини кузатиб турган Назокат Баҳромовна беихтиёр бошини тасдиқ маъносида силкитиб олди. Унинг холатини бахолашда мен адашмадим. Бошига кетма кет тушган кўргуликлар оқибатида.... Шошма нега уни қайғусини чекаяпман? Менга ким бу? Аниқроғи мен ким унга? Хеч хеч бир жихатдан боғлиқлик жойим йўқ. Даволовчи доктори бошқа бўлса...Мен унга бегона у менга...Ўз хаёлидан юрагига увушиш кирди.
-Менда бошқа саволингиз йўқми? Ўрталаридаги сухбатни тезроқ тугатиш истаги уйғонди.
-Йўқ.
Тирноқларини кўздан кечириб ўтирган Ҳожиакбар бош кўтармай жавоб қайтарди.
-Унда...
-Хонангизга боринг демоқчимисиз?
-Тушунганингиз учун рахмат.
-Лекин мени шу ерда ўтиргим келаяптида бош кўтариб кўзларига тик боққан йигитнинг лаб қимтиб жилмайишига жавобан жилмайган Назокат Баҳромовна жавоб қайтармай ўз ўрнига ўтиб ўтирди.
-Нима янгиликлар бор?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤24👍10
-Янгилик? Ҳали ҳам Бош солинтириб ўтирган йигитга қараб қош чимирди. –Қандай янгилик?
-Шахсий хаётингдаги янгиликлар...
-Ишимга қайта тикландим. Агар шуни сўраётган бўлсангиз.
-Мен бошқа нарсани сўраяпман.
-Шахсий хаёт бу ўз номи билан шахсий хаёт
-Сўрама демоқчимисан?
-Сезган бўлсангиз мен айнан шундай дедим.
Ялт боққан Хожиакбар бир оз термулиб турдида ўрнидан туриб эшик томон юрди. Эшик тутқичига иккиланиб қўл узатдида шахд билан ортига қайтиб Назокат қаршисида турди:
-Бахтлимисан? Дадил овозда савол берди.
Йигитнинг саволини эшитган қизнинг эса негадир хўрлиги келди. Ич ичидан йиғи бостириб келиб томоғига келиб тиқилиб қолди. Йиғисини ташқарига отилиб чиқмаслигага қаршилик қилиш мақсадида чуқур чуқур нафас олган қиз пешонасини чангалаб анча вақт жим ўтирди. Хожиакбар ҳам саволимга тўлиқ жавоб олмасам хонадан чиқмайман дегандек қайсарлик билан жим тураверди.
-Биласизми нима? Титраб турган қўлларини стол остига яширмоқчи бўлган Назокат Баҳромовна стол устида кофедан қолган доғни беихтиёр бармоғи билан суртди.
-Мен жуда ҳам бахтиёр эдим. Сабаби эса жуда оддий эди. Биргина тасодиф билан хаётимга кириб келган инсонга кумакдош бўлганимдан бахтли эдим. Унинг онасини хаётга қайтарганимдан шод эдим. Ахир шу вақтгача мен куп касалларга ёрдам бергандим. Лекин биронтасида уша вақтдаги ҳиссиётларни ҳис қилмаган эдим. Кейин унга юрагимни туб тубидан жой бериб қўйганимни тушуниб етдим. Бу ҳиссимни юрагимга кўмишга қарор қилган вақтимда, хар хил гап сўзлар болалаб кетди. Мен хаётдан кўп нарса сўрамагандим. Шунчаки бахтни ҳис қилишни истагандим. Нозик бармоқ кофе доғини эзди. Мен ҳисларимни ҳеч қачон ошкор қила олмаслигимни бу нарсага ҳаққим йўқлигини жуда яхши билар эдим. Бармоқ харакатдан тўхтади. Сезилар сезилмас титраб турган бармоқ харакатидан кўз узмай турган Ҳожиакбар бармоқ эгасига боқди. У эса чуқур хаёлга берилгандек кўзларини бир нуқтага тикиб жим бўлиб қолди. Кетишим кўп инсонларнинг манфаати учун хизмат қилишини тушуниб бу ердан кетдим. Аммо негадир кутдим. Узоқларга термулиб кутдим. Нимадандир умид қилдим. Нимадан? Ҳозиргача тушунмайман! Аммо кутганимни биламан. Кутиш нақадар азобли эканлигини билдим. Кутиш айниқса умидсиз кутиш инсонни юзларида ўз изини қолдирар, бу излар чуқур бўлар экан. Уйқусиз оттирган тонгларининг эса оқ сиёҳини сочларингга пуркаб кетар экан. Мен қайтдим. Қайтишим ўзим учун жуда азобли бўлишини билмай қайтдим.... Келсам У оғир ҳаста экан. Шу туфайли бормаган деб ўзимни ишонтирдим. Уни сақлаб қолишлари учун энг сунги кучларимни сарфладим. Уни сақлаб қолдилар. Уни хаётга қайтганлигига ишончим комил бўлган тонгда унга лойиқ эмаслигимни, хеч кимга фойда келтирмайдиган худди ўзимдек камчиликлари бисёр муҳаббатим ўзимдан ўзгага керак эмаслигини англаб етдим.
-Ва яна кетдинг! Ўрнидан туриб Назокат томонга бир қадам ташлаган Ҳожиакбарнинг буғиқ овозда саволини такрорлади.- Сен яна кетдинг! Шундайми? Бирон марта ўйлаб кўрмадингми ундан сўрашим керак эди деб!?
-Сўрашим керак эди?
Кўзлари йигитнинг сурбетларча берган саволидан катталашиб кетган Назокатнинг хайрат ва ғазабдан тили калимага келмай қолди.
-Ҳа! Сўрашинг керак эди!
-Мен кетмадим! Хожиакбарга нималарнидир тушунтириб ўтириш бефойдалигини тушуниб етган Назокат Баҳромовна лаб тишлаб йигитга термулиб турди.
-Мен кетмадим! Бу ерда қолиб унутилишдан кўра, кетиб унутилишни афзал билдим! –деди мағрур оҳангда.
-Ва унутилмадинг!
Лабини буриб олган Ҳожиакбар яқин дўстидан хафа бўлган болакай сингари хурпайиб курсига қайтиб ўтирди. - Сен ўзингни унутилмаслигингни билар эдинг. Йигитнинг аламли хитоби ва унинг ўзини тутишидан кулгуси келган Назокат Баҳромовна кулиб юборишдан ўзини зўрға тийииб ўрнидан турди-да дераза томон юрди.
-Эҳтимол сиз хақдирсиз.Йигитга орқа угириб сўзлади. Эҳтимол сиз хақдирсиз!- бош ирғаб олди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Шахсий хаётингдаги янгиликлар...
-Ишимга қайта тикландим. Агар шуни сўраётган бўлсангиз.
-Мен бошқа нарсани сўраяпман.
-Шахсий хаёт бу ўз номи билан шахсий хаёт
-Сўрама демоқчимисан?
-Сезган бўлсангиз мен айнан шундай дедим.
Ялт боққан Хожиакбар бир оз термулиб турдида ўрнидан туриб эшик томон юрди. Эшик тутқичига иккиланиб қўл узатдида шахд билан ортига қайтиб Назокат қаршисида турди:
-Бахтлимисан? Дадил овозда савол берди.
Йигитнинг саволини эшитган қизнинг эса негадир хўрлиги келди. Ич ичидан йиғи бостириб келиб томоғига келиб тиқилиб қолди. Йиғисини ташқарига отилиб чиқмаслигага қаршилик қилиш мақсадида чуқур чуқур нафас олган қиз пешонасини чангалаб анча вақт жим ўтирди. Хожиакбар ҳам саволимга тўлиқ жавоб олмасам хонадан чиқмайман дегандек қайсарлик билан жим тураверди.
-Биласизми нима? Титраб турган қўлларини стол остига яширмоқчи бўлган Назокат Баҳромовна стол устида кофедан қолган доғни беихтиёр бармоғи билан суртди.
-Мен жуда ҳам бахтиёр эдим. Сабаби эса жуда оддий эди. Биргина тасодиф билан хаётимга кириб келган инсонга кумакдош бўлганимдан бахтли эдим. Унинг онасини хаётга қайтарганимдан шод эдим. Ахир шу вақтгача мен куп касалларга ёрдам бергандим. Лекин биронтасида уша вақтдаги ҳиссиётларни ҳис қилмаган эдим. Кейин унга юрагимни туб тубидан жой бериб қўйганимни тушуниб етдим. Бу ҳиссимни юрагимга кўмишга қарор қилган вақтимда, хар хил гап сўзлар болалаб кетди. Мен хаётдан кўп нарса сўрамагандим. Шунчаки бахтни ҳис қилишни истагандим. Нозик бармоқ кофе доғини эзди. Мен ҳисларимни ҳеч қачон ошкор қила олмаслигимни бу нарсага ҳаққим йўқлигини жуда яхши билар эдим. Бармоқ харакатдан тўхтади. Сезилар сезилмас титраб турган бармоқ харакатидан кўз узмай турган Ҳожиакбар бармоқ эгасига боқди. У эса чуқур хаёлга берилгандек кўзларини бир нуқтага тикиб жим бўлиб қолди. Кетишим кўп инсонларнинг манфаати учун хизмат қилишини тушуниб бу ердан кетдим. Аммо негадир кутдим. Узоқларга термулиб кутдим. Нимадандир умид қилдим. Нимадан? Ҳозиргача тушунмайман! Аммо кутганимни биламан. Кутиш нақадар азобли эканлигини билдим. Кутиш айниқса умидсиз кутиш инсонни юзларида ўз изини қолдирар, бу излар чуқур бўлар экан. Уйқусиз оттирган тонгларининг эса оқ сиёҳини сочларингга пуркаб кетар экан. Мен қайтдим. Қайтишим ўзим учун жуда азобли бўлишини билмай қайтдим.... Келсам У оғир ҳаста экан. Шу туфайли бормаган деб ўзимни ишонтирдим. Уни сақлаб қолишлари учун энг сунги кучларимни сарфладим. Уни сақлаб қолдилар. Уни хаётга қайтганлигига ишончим комил бўлган тонгда унга лойиқ эмаслигимни, хеч кимга фойда келтирмайдиган худди ўзимдек камчиликлари бисёр муҳаббатим ўзимдан ўзгага керак эмаслигини англаб етдим.
-Ва яна кетдинг! Ўрнидан туриб Назокат томонга бир қадам ташлаган Ҳожиакбарнинг буғиқ овозда саволини такрорлади.- Сен яна кетдинг! Шундайми? Бирон марта ўйлаб кўрмадингми ундан сўрашим керак эди деб!?
-Сўрашим керак эди?
Кўзлари йигитнинг сурбетларча берган саволидан катталашиб кетган Назокатнинг хайрат ва ғазабдан тили калимага келмай қолди.
-Ҳа! Сўрашинг керак эди!
-Мен кетмадим! Хожиакбарга нималарнидир тушунтириб ўтириш бефойдалигини тушуниб етган Назокат Баҳромовна лаб тишлаб йигитга термулиб турди.
-Мен кетмадим! Бу ерда қолиб унутилишдан кўра, кетиб унутилишни афзал билдим! –деди мағрур оҳангда.
-Ва унутилмадинг!
Лабини буриб олган Ҳожиакбар яқин дўстидан хафа бўлган болакай сингари хурпайиб курсига қайтиб ўтирди. - Сен ўзингни унутилмаслигингни билар эдинг. Йигитнинг аламли хитоби ва унинг ўзини тутишидан кулгуси келган Назокат Баҳромовна кулиб юборишдан ўзини зўрға тийииб ўрнидан турди-да дераза томон юрди.
-Эҳтимол сиз хақдирсиз.Йигитга орқа угириб сўзлади. Эҳтимол сиз хақдирсиз!- бош ирғаб олди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤28👍6🔥3
Деразадан касалхона ховлисини кузатиб турган Назокат Баҳромовна хонага чуккан, ва узоқ давом этган жимликдан хайрон бўлиб ортига угрилган вақтида катта ва кенг хонада ўзидан ўзга кимса йўқлигини кўриб бир оз қўрқув ва хайрат билан ёпиқ эшикка термулди. Нималар бўлди ҳозир? Бўм бўш хонага хавотир билан кўз югуртирди. Хона деворига илинган соат миллари хонасига кирганидан буён орадан бир ярим соат вақт ўтганлигини билдириб турибди. Наҳотки барчаси хаёлларим эди!? Йўўўқ қанақасига? Шунда бўлиб ўтган воқеаларнинг барчаси менинг хаёлларимда бўлганми? Нима дерди буни галлюцинация бўладими шунда? Йўқ бўлиши мумкин эмас. Мен хонамга келдим. Эшик ортидан эшитилган шовқиндан ўрнимдан туриб эшикка юрганимда эшик очилиб у кириб келди. Сунг биз суҳбатлашдик. Сунг мен унинг қилиқларидан кулиб юбормаслик учун ўрнимдан туриб . Ўз хатти харакатларини қайтадан қандай дераза томонга юрганини такрор бажарган Назокат Баҳромовнанинг вужудини дахшатли қурқув эгаллаб олди. Пешонасидан чиққан реза реза терни кафти билан сидириб олган қиз, нафаси оғирлашиб қисиб келаётган куксига кафтини қаттиқ босди. Наҳот телбага айланиб қолдим? Нахотки оғир дардга йўлиқдим? Балким шу вақтгача бўлиб ўтганларнинг барчаси хаёлларимдир!
-Назокат Баҳромовна, сизга чой келтирдим.
Эшик томондан келган овозга жавобан чучиб бурилишидан остонада турган аёл қурқиб кетиб ортига бир қадам босди.
- Вой тавбаеей , тавба қилдим! Қўлидаги чойнакни аранг ушлаб қолди.- Нима бўлди сизга? Ваҳима билан савол берди. -Назокат Баҳромовна соғлигингиз яхшими?
Қалтираб кетаётганини аёлга сездирмасликка урунган қиз зўрға қадам босиб ўз жойига қайтиб ўтирди.
-Шохиста опа сизга бир саволим бор эди.
Стол устига қўлидаги чойнакни авайлаб жойлаштирган аёлдан кўзларини олиб қочди.
-Эшитаман.
-Ҳали мен қайтиб келганимдан сунг хонамга кирганмидингиз?
Аёлнинг ўзига анқайиб боқишидан юраги пастга ташлаган Назокат Баҳромовна кунгли айниб келаётганини ҳис қилиб кафти билан оғзини махкам беркитди. Аммо эплай олмади. Стол остида турган қоғоз солишга мулжалланган челакни олишга улгурди...
Назокат Баҳромовнани қайт қилиб юборганини кўрган аёл жон жаҳди билан эшик томон югурди...........................................................
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Назокат Баҳромовна, сизга чой келтирдим.
Эшик томондан келган овозга жавобан чучиб бурилишидан остонада турган аёл қурқиб кетиб ортига бир қадам босди.
- Вой тавбаеей , тавба қилдим! Қўлидаги чойнакни аранг ушлаб қолди.- Нима бўлди сизга? Ваҳима билан савол берди. -Назокат Баҳромовна соғлигингиз яхшими?
Қалтираб кетаётганини аёлга сездирмасликка урунган қиз зўрға қадам босиб ўз жойига қайтиб ўтирди.
-Шохиста опа сизга бир саволим бор эди.
Стол устига қўлидаги чойнакни авайлаб жойлаштирган аёлдан кўзларини олиб қочди.
-Эшитаман.
-Ҳали мен қайтиб келганимдан сунг хонамга кирганмидингиз?
Аёлнинг ўзига анқайиб боқишидан юраги пастга ташлаган Назокат Баҳромовна кунгли айниб келаётганини ҳис қилиб кафти билан оғзини махкам беркитди. Аммо эплай олмади. Стол остида турган қоғоз солишга мулжалланган челакни олишга улгурди...
Назокат Баҳромовнани қайт қилиб юборганини кўрган аёл жон жаҳди билан эшик томон югурди...........................................................
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤19👍4
ҚУНҒИРОҚ
(ЯКУНИЙ ҚИСМ...)
Шу воқеадан сунг Назокат бир неча кун ишга чиқа олмади. Аниқроғи чиқишни истамади. Хаёлида ҳамма унинг устидан кулади. Хаёлида у хақида ишхонасида янгидан янги гап сўзлаб болалаб кетгандек.
“Ва нихоят қари қизимизни ақлига нуқсон келибди” Ҳа ҳа улар худди шундай дейишаяпти. Лекин мен соғломман! Соғломман! У хонамга келганди. Биз суҳбатлашдик. Сунг мен дераза томонга угрилдим. Шундан сунг... Шундан сунги воқеаларни эслашни истамайди. Кун кетидан кун ўтсада Назокат Баҳромовна ишга чиқмади. Токи дугонаси Ҳулкар йўқлаб келмагунича....
Узоқ жиринглаган эшик қунғироғи тушагида ётган Назокатнинг қулоғига ёқмай нихоят ўрнидан туриб эшика яқинлашди. Эшикнинг кузатув кўзгусидан боқиб эшик ортида тоқатсизланиб турган дугонаси Ҳулкарни кўргач эса иккиланиб қолди. Очсамми ёки йўқми? Ҳозир очсам ишхонамда бўлган воқеалар тўғрисида бир талай саволлар беради. Мен уларга бир бир жавоб беришим керак бўлади. Очмасам демак хаммага гап рост у чиндан телба бўлиб қолибди деб ўйлайди. Эшик ортида депсиниб турган дугонаси кузатганча ўй сурди. Нима қилсам экан?
-Назош биламан эшик ортида турибсан оч эшикни сен билан гаплашб олишимиз керак! Хулкарнинг қаттъий сўзлари янгради. Бўл оч! Эшикни очмаганингча кетмайман. Кутиб кутиб қайтиб кетади деб ўйлаётган бўлсанг адашасан! Шу эшик очилмагунча ўрнимдан жилмайман! Ўзига яраша қайсар феълли бўлган Ҳулкар томонидан айтилаётган сўзлар ижроси билан айтилишини яхшги билан Назокат лаб тишлади. Қайсар пичирлаб олдида эшик зулфига қўл узатди.
-Ҳии бунча бақирасан қош чимириб дугонасига боқди.
-Тирикмисан? Мен сени ўлиб нетиб қолдими деб ўйлаган эдим. Тавбаеей На мунча нима бўлди сенга? Хулкар дугонасига бошджан оёқ кўз ташлаб савол берди. Тинчмисан?
-Хмм мана кўриб турибсан тирикман тинчман!
-Агар уйга ир десанг тинч юрганингга ишордим! Эшикка кундаланг бўлиб туриб олган Назокат дугонасининг пичингидан сунг уялиб кетди. Тентакман тавба уйга кир дейиш хаёлимга келмаганлигини қара! Ич ичидан хижолат бўлса хам худд дугонасини уйига келиши ва ичкарига кириши малол келгандек чимирилб олиб Хулкарга йўл берди.
-Кир деди зарда билан. Озиб ёзиб бир дам олай дегандим шуниям кўп кўрдинг!
-Кўп ухлама дедим! Қара сени ташвишингни қиламан шу ерда ҳам кўп ухласанг семириб кетасан семирсанг эр олмайди.
-Эйй бўлди қил!
-Қаерга қўйсам бўлади? Қўлидаги елим пакетда олиб келган нарсаларга ишора қилган Ҳулкар оёқ кийимни ечди.
-БЬиринчи марта келаяпсанми? Ана ошхона ошхонада музлатгич бор. Уша ерга жоцлада, сунг чой қйвор. Сенга чорй қўйиб дамлашга ҳолим йўқ! Очиғини айтиб қўя қолди. Ўлгудек чарчаганман!
-Биламан сени қанақа эканлигиннгни ўзимни қорнимни ўзим тўлдириб кетавераман. Сен хавотир олма!
Дугонасини ошхонага кириб кетишини кузатиб турган Назокат индамай хонаси томон бурилди.
Ўрнига чузилиб улгурмай ортидан кирган Ҳулкар дугонасини махкам бағрига босди. Назош нима бўлди? Бундай дил ёрчи? Нега бундай тушкунсан? Кўп ухлаётган эмишсан?
-Ким айтди? ДУгонасининг меҳрибон товушидан юраги юмшаган Назокат Баҳромовнанинг қароғига ёш халқаланди. Ким сенга мени тушкун деб айтди.
-У
-Ким?Хулкарни қучоғида хайкалдек қотиб қолган Назокат Баҳромовна пичирлаб савол берди. Ким сенга мени тушкун деб айтди.
-Уша, Ҳожиакбар
-Ким? Шарт ортига бурилиб Хулкарнинг кўзларига тикилди. -Ким дединг?
-Хожиакбар
Назокат Бахромовна Баҳромжон ёки опаси айтган деган хаёлда эди. Аммо Ҳулкар Назокат кутмаган исмни тилга олди. Демак у билан гаплашган.
-Қачон деди кўзларини катта катта очиб.
-Сен ишга бормай қўйганингдан сунг олдимга борган эди. Сухбатимизни тугатмай ёнидан кетиб қолганим учун хафа бўлди шекилли деди
-Тентааак алам билан пичирлаган Назокатнинг кўзларидан ёш оқиб тушди. Ахмоқ, овсар!- деди бор овозда. Мен бўлса...
-Нима бўлди ўзи гапирасанми?
-Нимани гапиришим керак? Ҳулкарнинг саволини тушунмагандек қайта савол берган Назокат дугонасини чалғита олмаслигини тушунсада, чиқмаган жондан умид тарзида иш тутди.
-Ҳожи билан нима бўлди ўртангларда? Уфф қачонгача ичимдагини топ бўласан? Сал бундай очилсангчи! Балким ёрдам бера оларман!
-Ўзи ҳаммасини айтиб берибди-ку! Мендан нима истайсан?
(ЯКУНИЙ ҚИСМ...)
Шу воқеадан сунг Назокат бир неча кун ишга чиқа олмади. Аниқроғи чиқишни истамади. Хаёлида ҳамма унинг устидан кулади. Хаёлида у хақида ишхонасида янгидан янги гап сўзлаб болалаб кетгандек.
“Ва нихоят қари қизимизни ақлига нуқсон келибди” Ҳа ҳа улар худди шундай дейишаяпти. Лекин мен соғломман! Соғломман! У хонамга келганди. Биз суҳбатлашдик. Сунг мен дераза томонга угрилдим. Шундан сунг... Шундан сунги воқеаларни эслашни истамайди. Кун кетидан кун ўтсада Назокат Баҳромовна ишга чиқмади. Токи дугонаси Ҳулкар йўқлаб келмагунича....
Узоқ жиринглаган эшик қунғироғи тушагида ётган Назокатнинг қулоғига ёқмай нихоят ўрнидан туриб эшика яқинлашди. Эшикнинг кузатув кўзгусидан боқиб эшик ортида тоқатсизланиб турган дугонаси Ҳулкарни кўргач эса иккиланиб қолди. Очсамми ёки йўқми? Ҳозир очсам ишхонамда бўлган воқеалар тўғрисида бир талай саволлар беради. Мен уларга бир бир жавоб беришим керак бўлади. Очмасам демак хаммага гап рост у чиндан телба бўлиб қолибди деб ўйлайди. Эшик ортида депсиниб турган дугонаси кузатганча ўй сурди. Нима қилсам экан?
-Назош биламан эшик ортида турибсан оч эшикни сен билан гаплашб олишимиз керак! Хулкарнинг қаттъий сўзлари янгради. Бўл оч! Эшикни очмаганингча кетмайман. Кутиб кутиб қайтиб кетади деб ўйлаётган бўлсанг адашасан! Шу эшик очилмагунча ўрнимдан жилмайман! Ўзига яраша қайсар феълли бўлган Ҳулкар томонидан айтилаётган сўзлар ижроси билан айтилишини яхшги билан Назокат лаб тишлади. Қайсар пичирлаб олдида эшик зулфига қўл узатди.
-Ҳии бунча бақирасан қош чимириб дугонасига боқди.
-Тирикмисан? Мен сени ўлиб нетиб қолдими деб ўйлаган эдим. Тавбаеей На мунча нима бўлди сенга? Хулкар дугонасига бошджан оёқ кўз ташлаб савол берди. Тинчмисан?
-Хмм мана кўриб турибсан тирикман тинчман!
-Агар уйга ир десанг тинч юрганингга ишордим! Эшикка кундаланг бўлиб туриб олган Назокат дугонасининг пичингидан сунг уялиб кетди. Тентакман тавба уйга кир дейиш хаёлимга келмаганлигини қара! Ич ичидан хижолат бўлса хам худд дугонасини уйига келиши ва ичкарига кириши малол келгандек чимирилб олиб Хулкарга йўл берди.
-Кир деди зарда билан. Озиб ёзиб бир дам олай дегандим шуниям кўп кўрдинг!
-Кўп ухлама дедим! Қара сени ташвишингни қиламан шу ерда ҳам кўп ухласанг семириб кетасан семирсанг эр олмайди.
-Эйй бўлди қил!
-Қаерга қўйсам бўлади? Қўлидаги елим пакетда олиб келган нарсаларга ишора қилган Ҳулкар оёқ кийимни ечди.
-БЬиринчи марта келаяпсанми? Ана ошхона ошхонада музлатгич бор. Уша ерга жоцлада, сунг чой қйвор. Сенга чорй қўйиб дамлашга ҳолим йўқ! Очиғини айтиб қўя қолди. Ўлгудек чарчаганман!
-Биламан сени қанақа эканлигиннгни ўзимни қорнимни ўзим тўлдириб кетавераман. Сен хавотир олма!
Дугонасини ошхонага кириб кетишини кузатиб турган Назокат индамай хонаси томон бурилди.
Ўрнига чузилиб улгурмай ортидан кирган Ҳулкар дугонасини махкам бағрига босди. Назош нима бўлди? Бундай дил ёрчи? Нега бундай тушкунсан? Кўп ухлаётган эмишсан?
-Ким айтди? ДУгонасининг меҳрибон товушидан юраги юмшаган Назокат Баҳромовнанинг қароғига ёш халқаланди. Ким сенга мени тушкун деб айтди.
-У
-Ким?Хулкарни қучоғида хайкалдек қотиб қолган Назокат Баҳромовна пичирлаб савол берди. Ким сенга мени тушкун деб айтди.
-Уша, Ҳожиакбар
-Ким? Шарт ортига бурилиб Хулкарнинг кўзларига тикилди. -Ким дединг?
-Хожиакбар
Назокат Бахромовна Баҳромжон ёки опаси айтган деган хаёлда эди. Аммо Ҳулкар Назокат кутмаган исмни тилга олди. Демак у билан гаплашган.
-Қачон деди кўзларини катта катта очиб.
-Сен ишга бормай қўйганингдан сунг олдимга борган эди. Сухбатимизни тугатмай ёнидан кетиб қолганим учун хафа бўлди шекилли деди
-Тентааак алам билан пичирлаган Назокатнинг кўзларидан ёш оқиб тушди. Ахмоқ, овсар!- деди бор овозда. Мен бўлса...
-Нима бўлди ўзи гапирасанми?
-Нимани гапиришим керак? Ҳулкарнинг саволини тушунмагандек қайта савол берган Назокат дугонасини чалғита олмаслигини тушунсада, чиқмаган жондан умид тарзида иш тутди.
-Ҳожи билан нима бўлди ўртангларда? Уфф қачонгача ичимдагини топ бўласан? Сал бундай очилсангчи! Балким ёрдам бера оларман!
-Ўзи ҳаммасини айтиб берибди-ку! Мендан нима истайсан?
👍21❤10🔥4
-Назош мен сени яхши билан, керак бўлса сени ўзингдан ҳам яхши ибламан! Нима бўлди гапир мен сени эшитмоқчиман
-Чойинг қайнаб кетди.
-Менга деса таги тешилсин! Жахл билан қўл силтаган Ҳулкар Назокатга яқин келиб саволини такрорлади. –Нима бўлди?
-У мени ўзимни тентак деб ўйлашимга сабабчи бўлди.
-Қўйсангчи асалим аслида ҳаммамиз бир телбамиз. Айниқса севиб қолгач ғирт жиннига айланамиз. Шу туфайли ишга бормай қўйдингми?
-Ҳмм.
-Тентагимей! Мени қанчалик хавотир олганимни биласанми!? Жинни қиз! Хўш қани бир бошдан сўзлаб берчи! Хамма хаммасини билгим келаяпти. Назокатни қўлидан тутиб юмшоқ ўриндиқ томон етаклаган Ҳулкар меҳри товланиб дугонасининг юзидан ўпиб олди. Ўтир асалим сен менга ҳозир ҳаммасини сўзлаб берасан, мен эса ақлим етгунича саволларинга жавоб топаман. Қани бошла! Деди буйруқ оҳангда.
-Нимани бошлай?
-Бир бошидан, бутун тафсилотлари билан.
-Биз бир тасодифий
-Қунғироқ туфайли танишгансизлар! Буни биламан! Кейин кейин нима бўлди?
-Кейинми? Кейин у мен эканлигимни яъни у билан хар куни телефонда сухбатлашиб юрган ва онасини даволаган калондимоғ доктор бир инсон эканлигини билса ҳам мени ошкор қилмади. У хамма хаммасини билгач ҳам мени тентакларча уни алдашимга имкон берган. Яъни мен ошкор қилиб уялтирмаган, ёнида хижолат бўлишимни истамаган ёки устимдан кулган. Кейин орада анави ғийбатлар болалаб кетди. Мен кетдим. Кетишимдан сал олдин жахл устидами нимадир сабаб бўлиб барчасини билиши ва бу алдовда ўзи айбдор эканлигини айтиб менга рахмат айтди.
-Рахмат айтди? Нега? Кўзлари хайратдан катталашиб кетган Ҳулкар ўтирган ўрнида бетоқат қимирлаб олди. Нега рахмат айтди?
-Уфф, чуқур хўрсиниб олган Назокат Баҳромовна. У биз илк марта гаплашган кунимизда ўзини ўлдиришга ахд қилган эди. Мен уни бу фикридан қайтарган эдим. Шу сўзларни айтиб бўлгунича қизиб кетган Назокат дугонасининг навбатдаги саволи нима бўлишини билиб лаб тишлади.
-Нега ўзини ўлдирмоқчи бўлган?
-Ҳулкар кел қўй шуни сўрамагин. Ҳожиакбарнинг қалб оғриғини ўзиникидек қабул қилган Назокат унинг алданганлигини айта олмай қийналиб кетиб ўрнидан турдида, дераза ёнига борди. -Уша сабабни фақат иккимиз била қолайлик, илтимос сендан,- ўзига тикилиб ўтирган дугонаси томон бош бурди. Бошқа ҳамма саволларинга жавоб бераман.
-Сен уни уни қаттиқ севасан. Кафтини иягига таянч қилган Ҳулкар майин жилмайди. Жудаям қаттиқ севасан! Шунчалик севасанки, унинг сирларини ўзгаларга билишини истамайсан! Хўп шундай қилиб у сенга рахмат айтди, сен эса кейин вилоятга кетдинг. Кейин нима бўлди?
-Мен уни келмаслигини, кечирмаслигини билсам ҳам уни кутдим.
-У бормади
-Ҳмм. Ёноғига сизиб тушган кўз ёшларини кафти билан сидириб олган Назокат ёш қизчалардек бош ирғаб дугонасининг сўзларини тасдиқлади.
-Унда сен нега келдинг? У билан алоқанг бормиди ахир у автохалокатга учраганда етиб келдингку!
-Мен нима учун бу ерга келганимни билмайман! Куксига кафти билан қаттиқ қаттиқ урган Назокат бақириб юборди. Уни ўйласам юрагим нотинч бўлар. Нафас олишим қийинлашиб кетаверарди. Бу нарса хеч ўтиб кетавермагач Тошкентга қайтдим. Мақсадим олисдан бўлса ҳам уни бир маротобо кўриш соғ саломатлигига амин бўлиш эди...
-Демак... сўзларини давом эттирмаган Ҳулкар нигоҳларини бир нуқтага тикиб ўйланиб қолди. Демак сен унинг автохалокатга учраганидан бехабар холда келгансан
-Ҳа.
-Қизиқ. Худди эртакка ўхшайди.
-Мен эртакчи хола эмасман! Терс жавоб берган Накзокат лаб бурди.- Гапингни ўйлаб гапир!
-Хуп хуп тушундим. Шундай қилиб сен келдинг ва бутун шахар касалхонасидагиларни оёққа турғаздинг уни сақлаб қолишди. Шу ерда мен тушунмаган бир нарса бор. Минг ўйласам ҳам ҳеч тушунмайман! Нега сен у кўзларини очиб ўзига келгач кетдинг!?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Чойинг қайнаб кетди.
-Менга деса таги тешилсин! Жахл билан қўл силтаган Ҳулкар Назокатга яқин келиб саволини такрорлади. –Нима бўлди?
-У мени ўзимни тентак деб ўйлашимга сабабчи бўлди.
-Қўйсангчи асалим аслида ҳаммамиз бир телбамиз. Айниқса севиб қолгач ғирт жиннига айланамиз. Шу туфайли ишга бормай қўйдингми?
-Ҳмм.
-Тентагимей! Мени қанчалик хавотир олганимни биласанми!? Жинни қиз! Хўш қани бир бошдан сўзлаб берчи! Хамма хаммасини билгим келаяпти. Назокатни қўлидан тутиб юмшоқ ўриндиқ томон етаклаган Ҳулкар меҳри товланиб дугонасининг юзидан ўпиб олди. Ўтир асалим сен менга ҳозир ҳаммасини сўзлаб берасан, мен эса ақлим етгунича саволларинга жавоб топаман. Қани бошла! Деди буйруқ оҳангда.
-Нимани бошлай?
-Бир бошидан, бутун тафсилотлари билан.
-Биз бир тасодифий
-Қунғироқ туфайли танишгансизлар! Буни биламан! Кейин кейин нима бўлди?
-Кейинми? Кейин у мен эканлигимни яъни у билан хар куни телефонда сухбатлашиб юрган ва онасини даволаган калондимоғ доктор бир инсон эканлигини билса ҳам мени ошкор қилмади. У хамма хаммасини билгач ҳам мени тентакларча уни алдашимга имкон берган. Яъни мен ошкор қилиб уялтирмаган, ёнида хижолат бўлишимни истамаган ёки устимдан кулган. Кейин орада анави ғийбатлар болалаб кетди. Мен кетдим. Кетишимдан сал олдин жахл устидами нимадир сабаб бўлиб барчасини билиши ва бу алдовда ўзи айбдор эканлигини айтиб менга рахмат айтди.
-Рахмат айтди? Нега? Кўзлари хайратдан катталашиб кетган Ҳулкар ўтирган ўрнида бетоқат қимирлаб олди. Нега рахмат айтди?
-Уфф, чуқур хўрсиниб олган Назокат Баҳромовна. У биз илк марта гаплашган кунимизда ўзини ўлдиришга ахд қилган эди. Мен уни бу фикридан қайтарган эдим. Шу сўзларни айтиб бўлгунича қизиб кетган Назокат дугонасининг навбатдаги саволи нима бўлишини билиб лаб тишлади.
-Нега ўзини ўлдирмоқчи бўлган?
-Ҳулкар кел қўй шуни сўрамагин. Ҳожиакбарнинг қалб оғриғини ўзиникидек қабул қилган Назокат унинг алданганлигини айта олмай қийналиб кетиб ўрнидан турдида, дераза ёнига борди. -Уша сабабни фақат иккимиз била қолайлик, илтимос сендан,- ўзига тикилиб ўтирган дугонаси томон бош бурди. Бошқа ҳамма саволларинга жавоб бераман.
-Сен уни уни қаттиқ севасан. Кафтини иягига таянч қилган Ҳулкар майин жилмайди. Жудаям қаттиқ севасан! Шунчалик севасанки, унинг сирларини ўзгаларга билишини истамайсан! Хўп шундай қилиб у сенга рахмат айтди, сен эса кейин вилоятга кетдинг. Кейин нима бўлди?
-Мен уни келмаслигини, кечирмаслигини билсам ҳам уни кутдим.
-У бормади
-Ҳмм. Ёноғига сизиб тушган кўз ёшларини кафти билан сидириб олган Назокат ёш қизчалардек бош ирғаб дугонасининг сўзларини тасдиқлади.
-Унда сен нега келдинг? У билан алоқанг бормиди ахир у автохалокатга учраганда етиб келдингку!
-Мен нима учун бу ерга келганимни билмайман! Куксига кафти билан қаттиқ қаттиқ урган Назокат бақириб юборди. Уни ўйласам юрагим нотинч бўлар. Нафас олишим қийинлашиб кетаверарди. Бу нарса хеч ўтиб кетавермагач Тошкентга қайтдим. Мақсадим олисдан бўлса ҳам уни бир маротобо кўриш соғ саломатлигига амин бўлиш эди...
-Демак... сўзларини давом эттирмаган Ҳулкар нигоҳларини бир нуқтага тикиб ўйланиб қолди. Демак сен унинг автохалокатга учраганидан бехабар холда келгансан
-Ҳа.
-Қизиқ. Худди эртакка ўхшайди.
-Мен эртакчи хола эмасман! Терс жавоб берган Накзокат лаб бурди.- Гапингни ўйлаб гапир!
-Хуп хуп тушундим. Шундай қилиб сен келдинг ва бутун шахар касалхонасидагиларни оёққа турғаздинг уни сақлаб қолишди. Шу ерда мен тушунмаган бир нарса бор. Минг ўйласам ҳам ҳеч тушунмайман! Нега сен у кўзларини очиб ўзига келгач кетдинг!?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤26👍15🔥5
Хулкар Назокат сира сира жавоб беришни истамаган саволни берган эди. Назокат айни вақти нечи ёшдалигини эслай олмайди. Бир синфдош дугонаси билан урушиб қолди. Уруш сабаби эса оддий, синфдоши партаси устидаги ручкани сўрамай олганида эди. Назокатни урушиш нияти йўқ эди. Шунчаки бировни нарсасини эгасидан сўрамай олиш ўғрилик эканлигини айтди ва синфдошидан нари кетди. Икки одим ташлади ё йўқ. Синфдошининг сен чулоқни танбехинг керак эди деб пичирлаганини эшитди. Ортига ялт боқди. Синфдош эса ўз сўзини эшитиб қолганидан заррача хижолат бўлмай аксинча юзига кўрдингми сенгка қандай бахо бераман дегандек менсимай кўз ташлаб камига илжайди. Сенга ўхшаб ақли ногирон бўлгандан чулоқ бўлган афзал деди. Синфдошининг писмиқларча қилган хитобидан ич ичидан қалтироқ турган Назокат ортига шарт бурилди. Жисмонан бақувват синфдоши туширган бир тарсакидан ерга қулаши керак бўлган қиз йиқилмади. Синфдошининг юзига қайтариб шаполоқ тортди. Шу жанжал устига келиб қолган ўқитувчи синфдошининг кунда кун оша бошқа синфдошларига нисбатан зўравонлигидан хабардормиди, қизни эмас Назокатдан жанжал сабабини сўради. Хўрлиги келиб турган қиз шаполоқ таъсирида қизариб кетган юзини махкам чангаллаб ўқитувчисининг саволларини очиқ қолдирди. Яъни жанжал сабабини айтмади. Айта олмади. Куксида уйғонган алланима унга ўзини хақорат қилувчи сўзларни қайтара олмади. Назокатнинг ўқитувчиси қайта қайта сўраса ҳам жанжаллари сабабини айтмаган халиги зўравон синфдошга таъсир қилдими у орадан кўп ўтмай узр сўради. Лекин Назокат уни кечира олмади. Куксини аллани тилиб ўтгандек бўлди. Синфдошнинг узри эса жавобсиз қолди. Орадан йиллар ўтди. Кейинчалик ҳам уша синфдош кечирилмади. Кейинчалик хаёт йўлида “Чўлоқ, Маймоқ, Нотавон” каби хақоротлар кўп бора янгради. ХАр сафар шундай хақоратни эшитган вақтида янада кучли бўлишга интилди. Хар сафар уни камситганлрида у ўзини Нотавон эмаслигини дилида алам ва инсонларга, онгли мавжудодларга нисбатан қахр билан улар ўйлагандан кўпроқ нарсаларни уддалай олишини исботлашга интилди. Олдига қўйган мақсадларини уддалади ҳам. Аммо уни хар сафар камситганларида негадир уша синфдоши ёдига тушадиган бўлди. Худдики хақорат қилувчиларнинг барчаси уша синфдошга дахлдордек таъссурот сақланиб қолди. Бу таъссурот токи Хожиакбарнинг онасининг тилидан учмагунича.... Йигитнинг онасининг тилидан учгач эса...Ҳаммаси узгарди. Энди унинг қалбида алам, қахр эмас, аксинча укиниш тақдиридан норозилик ва қайғу кириб келди. Бу қайғу шунчалик кучли эдики назарида ҳаёти бир мунгли , ҳеч қачон тугамайдиган куйдек.
-Ёмон одат чиқарибсан!- деди аразлаган охангда Ҳулкар
-Нима дединг? Хаёлга берилган Назокат эс хушини тўплаб ёнида аразлаган сифат ўтирган дугонасига боқди.
-Савол берсам жавоб беришни истамайсан! Майли қўй кел менга бир нарсани гапирчи
-Нимани?
-Иккаланг ҳам бир бирингни ёқтирган бўлсанг нега очиқчасига гаплашиб олиб турмуш қуриб қўя қолмайсизлар. Ахир уни юриш туриши сен хақингда сўраб суриштиришидан уни хам сенда кунгли борлиги кўрга ҳам аён хақиқатку! Нега шу нарсакни иккинг тан олмайсан!?
- Билмасам. Деди бир оз ўйланиб қолган Назокат Бахромовна. Баъзида ўйлаб қоламан
-Нимани?
-Муҳаббат доим ҳам гузал изҳор қилинмаслиги мумкин... Балким умуман изхор ҳам қилинмаслиги мумкин. Баъзида изҳорли муҳаббатдан кўра айтилмагани гузалроқ ва тирик бўлади.- деди ўйчан алфозда. Чуқур хўрсиниб олган Назокат ўрнидан туриб ошхона томон юрди. Қорнинг очми? Йўл йўлакай савол берди.
-Назооош сен мени жинни бўлиб қолишимни истасанг керак. ДУгонасининг ортидан етиб олган Хулкар ошхонага киргач сўзида давом этди. Қандайдир жумбоқли сўзлайсан! Очиқ гапир
-Сен тентакмисан!? Ё миянг билан урушиб қолганмисан!? У эркак киши ухаракат қилиши керак! Нима сенингча мен бориб унинг оёғига йиқилишим керакми!?
-Мен ундан демадим жинни қизишма! Вой буу бўлди Назошим шириним ўзимни! Жахлинг чиқса бирам ширин бўлиб кетасанеей! Деган Ҳулкар дугонасини эркалаб юзидан ўпиб олганди. Жахли тескарисига чиқиб кетган Назокат Ҳулкарни силтаб ташлади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Ёмон одат чиқарибсан!- деди аразлаган охангда Ҳулкар
-Нима дединг? Хаёлга берилган Назокат эс хушини тўплаб ёнида аразлаган сифат ўтирган дугонасига боқди.
-Савол берсам жавоб беришни истамайсан! Майли қўй кел менга бир нарсани гапирчи
-Нимани?
-Иккаланг ҳам бир бирингни ёқтирган бўлсанг нега очиқчасига гаплашиб олиб турмуш қуриб қўя қолмайсизлар. Ахир уни юриш туриши сен хақингда сўраб суриштиришидан уни хам сенда кунгли борлиги кўрга ҳам аён хақиқатку! Нега шу нарсакни иккинг тан олмайсан!?
- Билмасам. Деди бир оз ўйланиб қолган Назокат Бахромовна. Баъзида ўйлаб қоламан
-Нимани?
-Муҳаббат доим ҳам гузал изҳор қилинмаслиги мумкин... Балким умуман изхор ҳам қилинмаслиги мумкин. Баъзида изҳорли муҳаббатдан кўра айтилмагани гузалроқ ва тирик бўлади.- деди ўйчан алфозда. Чуқур хўрсиниб олган Назокат ўрнидан туриб ошхона томон юрди. Қорнинг очми? Йўл йўлакай савол берди.
-Назооош сен мени жинни бўлиб қолишимни истасанг керак. ДУгонасининг ортидан етиб олган Хулкар ошхонага киргач сўзида давом этди. Қандайдир жумбоқли сўзлайсан! Очиқ гапир
-Сен тентакмисан!? Ё миянг билан урушиб қолганмисан!? У эркак киши ухаракат қилиши керак! Нима сенингча мен бориб унинг оёғига йиқилишим керакми!?
-Мен ундан демадим жинни қизишма! Вой буу бўлди Назошим шириним ўзимни! Жахлинг чиқса бирам ширин бўлиб кетасанеей! Деган Ҳулкар дугонасини эркалаб юзидан ўпиб олганди. Жахли тескарисига чиқиб кетган Назокат Ҳулкарни силтаб ташлади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤34🔥10
-Эй бор суйкалма! У эркак у харакат қилсин! Бир қизни бахтли қилиш қўлидан келмаса, умуман кўзимга кўринмасин! Сенга бир гап айтайми?
-Хўп айтчи
-Аслида у киройи эркак бўлганида бир енгилтак уни ахмоқ қила олмасди.
-Воой Назооош! Чунтагига шоша пиша қўл суққан Хулкар нимадандир чучигандек чунтагидан қўлини чиқардида Назокатга яқинлашди. -Бўлди Ўзингни бос! Хар балони гап деб гапираверма!
-Тушунмадим. Ҳулкарга синчков нигохлари билан боққан Назокат Бахромовна дугонасини ўзини тутишидан хайрон бўлиб кўзларини катта катта очганча бир оз тикилиб қолди. Сунг:
-Хуллас тилимни қичитма! Нима сен у томонидан элчи бўлиб келдингми келганингдан буён оғзингдан бол томиб у хақида гапираяпсан!?-деди энсаси қотиб. -Мени йўқлаб келган бўлсанг эшигим сен учун очиқ! Агар фақат у хақида гап олмоқчи бўлиб келган бўлсанг ана эшик! Ташқари эшик томон ишора қилди.
-Уфффей бўлдиеей! Тавбалар қилдим. Бўлди гапирмаганим бўлсин! Кел бугун спагетте қиламиз! Ўзим пишираман! Тантана билан ваъда берган Ҳулкар газ ёқиш учун гугурт излагандек тортмаларни очиб ёпди.
-Ўзи ёнади! Хулкарнинг саросимали хатти харакатларини кўз узмай кузатиб турган Назокат лаб қийшайтирди.
-Уфф хеч урганмадим шу ўзи ёнар газга. Ўзи ўзи сўзлагандек газ ёққан Хулкар дугонасига гавдасини қия қилиб бурди. Мен овқат пишираман сен бўлса, у бу ерда, бу манави ерда деб турсанг бўлди. Ҳаммасини ўзим эплайман ! Кел ушани унутамиз! Фаат урушмаймиз майлимииии. Бир кул, бир кулсангчи энди юрагимни сиқмай.
Ҳулкарнинг щзини тутишидан бир оз шубхаланган Назокат Баҳромовнанинг шубхалари бир оз тарқагандек бўлди. Юзига ёқимли, шу бир бирга бир оз айёррона кулгу югурган Назокат Ҳулкарга керак бўладиган маҳсулотларни с музлатгичдан олиб стол устига жойлаштирдида, ўзи эса хонаси томон йўл олди.
-Ёрдам бермайсанми?-орптидан бақирган дугонасига жавобан кулиб олган Назокат унинг тахтагачга пичоқни бир зайлда тақ тақ эткизиб пиёз иўғрашига қулоқ солиб турди. Ошхона ва хона ўртасидаги йўлакчада бир қарорга келишга қийналган инсондек бир оз иккиланиб туриб сунг Ҳулкар томон мушукдек эхтиёткорлик билан яқинлашди. Дугонаси ортига бурилгунича унинг чунтагига қўл солди. Қўлига илашган кафтдек келадиган, очилиб ёпиладиган тугмали кичик телефон қурилмасини олди. Ранги қув учиб кетган дугонасига савол назари билан боқди.
-Назош бу нима қилганинг!? Сўрасанг бераманку! Дугонасининг қўлидан телефон қурилмасини олишга интилган Ҳулкарга Назокатга нисбатан бўйи пастлиги панд берди. Қўлини балан кўтарган Назокатга илтижо билан боққан Ҳулкар жилмайишга уринди.
-Ёш бола бўлмайлик, бер телефонимни!
-Менга уни ичи қизиқ дугонасидан кўз узмай жавоб қайтраган Назокат Баҳромовна телефонни очди. Очди-ю, ажаблниш назари билан дугонасига боқди.
-Бу нима?- деди дугонасига телефонини узата туриб, -Сен қачондан бери у билан...
Тақдирга тан берган одамдек чуқур хўрсиниб олган Ҳулкар қўлидаги пичоқни тарақлатиб стол устига ташлади.
-Ҳали сеникига келаётганимда гаплашгандим.деди қовоқ очмай.
-Қарая, сен у билан гаплашишга гаплашибсану, лекин алоқани узишга келганда унутибсанда! Ачитувчи оҳангда сўз қотган Назокатнинг лаби титради.
-Нима қил дейсанеей! Айбига иқрор бўлишдан ўзга иложи қолмаган Ҳулкар бақириб юборди.- Анавинг кунда олдимга келиб кўз ёш тукса, сен бўлса ўзинг билан ўзинг бўлиб узлатга чекиниб олган бўлсанг! Мени айбим нима? Унақа қарама менга!
-Шунда у бизнинг ҳамма суҳбатимизни эшитдими?
-Ҳммм. Бош ирғаб тасдиқ ишорасини берган Ҳулкар айбдорларча елка қисди. Ҳоли жонимга қўймади. Бир мартагина ёрдам беринг деяверди. Овозини бир эшитай деди. Айтишича телефон қилса кўтармас эмишсан. Мен фақат овозингни эшттирмоқчи эдим. Кейин ўзим ҳам қизиқиб кетиб......
-Сен одаммасан!-деди Назокат аламли товушда.
-Хақсан! Лаб тишлаган Ҳулкар яна елка қисди.
-Энди нима қилишинг кераклигини билсанг керак а?
-Ҳайдайсанми?
-Ха. Бош ирғаш асносида ингичка қошини учириб олган Назокат. Бош ирғаш билан қаноатланмай дугонасига эшикни кўрсатди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Хўп айтчи
-Аслида у киройи эркак бўлганида бир енгилтак уни ахмоқ қила олмасди.
-Воой Назооош! Чунтагига шоша пиша қўл суққан Хулкар нимадандир чучигандек чунтагидан қўлини чиқардида Назокатга яқинлашди. -Бўлди Ўзингни бос! Хар балони гап деб гапираверма!
-Тушунмадим. Ҳулкарга синчков нигохлари билан боққан Назокат Бахромовна дугонасини ўзини тутишидан хайрон бўлиб кўзларини катта катта очганча бир оз тикилиб қолди. Сунг:
-Хуллас тилимни қичитма! Нима сен у томонидан элчи бўлиб келдингми келганингдан буён оғзингдан бол томиб у хақида гапираяпсан!?-деди энсаси қотиб. -Мени йўқлаб келган бўлсанг эшигим сен учун очиқ! Агар фақат у хақида гап олмоқчи бўлиб келган бўлсанг ана эшик! Ташқари эшик томон ишора қилди.
-Уфффей бўлдиеей! Тавбалар қилдим. Бўлди гапирмаганим бўлсин! Кел бугун спагетте қиламиз! Ўзим пишираман! Тантана билан ваъда берган Ҳулкар газ ёқиш учун гугурт излагандек тортмаларни очиб ёпди.
-Ўзи ёнади! Хулкарнинг саросимали хатти харакатларини кўз узмай кузатиб турган Назокат лаб қийшайтирди.
-Уфф хеч урганмадим шу ўзи ёнар газга. Ўзи ўзи сўзлагандек газ ёққан Хулкар дугонасига гавдасини қия қилиб бурди. Мен овқат пишираман сен бўлса, у бу ерда, бу манави ерда деб турсанг бўлди. Ҳаммасини ўзим эплайман ! Кел ушани унутамиз! Фаат урушмаймиз майлимииии. Бир кул, бир кулсангчи энди юрагимни сиқмай.
Ҳулкарнинг щзини тутишидан бир оз шубхаланган Назокат Баҳромовнанинг шубхалари бир оз тарқагандек бўлди. Юзига ёқимли, шу бир бирга бир оз айёррона кулгу югурган Назокат Ҳулкарга керак бўладиган маҳсулотларни с музлатгичдан олиб стол устига жойлаштирдида, ўзи эса хонаси томон йўл олди.
-Ёрдам бермайсанми?-орптидан бақирган дугонасига жавобан кулиб олган Назокат унинг тахтагачга пичоқни бир зайлда тақ тақ эткизиб пиёз иўғрашига қулоқ солиб турди. Ошхона ва хона ўртасидаги йўлакчада бир қарорга келишга қийналган инсондек бир оз иккиланиб туриб сунг Ҳулкар томон мушукдек эхтиёткорлик билан яқинлашди. Дугонаси ортига бурилгунича унинг чунтагига қўл солди. Қўлига илашган кафтдек келадиган, очилиб ёпиладиган тугмали кичик телефон қурилмасини олди. Ранги қув учиб кетган дугонасига савол назари билан боқди.
-Назош бу нима қилганинг!? Сўрасанг бераманку! Дугонасининг қўлидан телефон қурилмасини олишга интилган Ҳулкарга Назокатга нисбатан бўйи пастлиги панд берди. Қўлини балан кўтарган Назокатга илтижо билан боққан Ҳулкар жилмайишга уринди.
-Ёш бола бўлмайлик, бер телефонимни!
-Менга уни ичи қизиқ дугонасидан кўз узмай жавоб қайтраган Назокат Баҳромовна телефонни очди. Очди-ю, ажаблниш назари билан дугонасига боқди.
-Бу нима?- деди дугонасига телефонини узата туриб, -Сен қачондан бери у билан...
Тақдирга тан берган одамдек чуқур хўрсиниб олган Ҳулкар қўлидаги пичоқни тарақлатиб стол устига ташлади.
-Ҳали сеникига келаётганимда гаплашгандим.деди қовоқ очмай.
-Қарая, сен у билан гаплашишга гаплашибсану, лекин алоқани узишга келганда унутибсанда! Ачитувчи оҳангда сўз қотган Назокатнинг лаби титради.
-Нима қил дейсанеей! Айбига иқрор бўлишдан ўзга иложи қолмаган Ҳулкар бақириб юборди.- Анавинг кунда олдимга келиб кўз ёш тукса, сен бўлса ўзинг билан ўзинг бўлиб узлатга чекиниб олган бўлсанг! Мени айбим нима? Унақа қарама менга!
-Шунда у бизнинг ҳамма суҳбатимизни эшитдими?
-Ҳммм. Бош ирғаб тасдиқ ишорасини берган Ҳулкар айбдорларча елка қисди. Ҳоли жонимга қўймади. Бир мартагина ёрдам беринг деяверди. Овозини бир эшитай деди. Айтишича телефон қилса кўтармас эмишсан. Мен фақат овозингни эшттирмоқчи эдим. Кейин ўзим ҳам қизиқиб кетиб......
-Сен одаммасан!-деди Назокат аламли товушда.
-Хақсан! Лаб тишлаган Ҳулкар яна елка қисди.
-Энди нима қилишинг кераклигини билсанг керак а?
-Ҳайдайсанми?
-Ха. Бош ирғаш асносида ингичка қошини учириб олган Назокат. Бош ирғаш билан қаноатланмай дугонасига эшикни кўрсатди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤32👍3🔥3👏1
-Назооош...Илтижоли боққан дугонасининг кўзларига қарашга тоқати етмай ортига бурилган Назокат титраб кетаётганини ҳис қилиб секингина пичирлади. Бу хаётдан ўзингга ўзинг душманлик қиласану, ўзгалардан нима кутасан?
-Назош нимадир дедингми?
-Сени кўрмасам хурсанд бўламан дедим.
-Уфф! Ўзим хам билгандим шундай тугашини. Илтимос қилдим мажбурламанг дедим. Ундан кўра ўзингиз бориб гаплашинг дедим. Лекин...
-Хулкар жуда чарчагандим.
Дугонаси билан сухбатлари яна бир оз ёдавом этса кунгли юмшашишини англаб турган Назокат Бахромовна ўзи эшик томон юриб ташқи эшикни ланг очди.
-Назоош ростдан кетишимни истайсанми?
-Ха .-деди қовоқ очмай.
-Қара мен кетаяпман. Балким мен кетгач афсусланарсан-деган Ҳулкар истамай оёқ судраганча эшик томон одимлади. Ўйлаб кўрарсан, ҳали ҳам кеч эмас.
-Чиқ дедим сенга!-дўқ аралаш хитоб қилди. Кўзим сени кўрмаса шодман!
-Назоош
-Кета қол Ҳулкар, қаттиқ урушиб қоламиз.
-Хўп.
Дугонаси чиқиши билан эшикни махкам беркитган Назокат йиғлаб юборди. Назарида ёруғ дунёдаги энг охирги яқин инсонини йўқотгандек юраги ҳувуллаб қолган Назокат дугонасини хайганлиги учун виждони олдида ўзини оқлашга урунди. Аммо... Ҳулкарнинг сотқинлигидан ранжиса ҳам дилининг тубида бу сотққинликни оқлаётганлигини англаган захоти кўз ёшлари таққа тўхтади. Бу қилиғим иккиюзлик хисобланади. Лабини қаттиқ тишлади. Мунофиқлик қиляпман. Ҳулкарга нисбатан адолатсизлик қилдим. У ҳайдалишга лойиқ иш қилмаганди! Тезлик билан эшикни зулфини очган Назокат зинадан кутарилиб келаётган инсонга урилиб йиқилишига бир баҳая қолди.
-Секинроқ, қаерга бунчалик шошилаяпсиз?
Бир оз хаяжонли товушда савол берган қахрамон қизни йиқилиб шикаст ейишдан асраб қолиш учун махкам қучди.
-Қуйиб юборинг! “Қахрамон” қучоғидан чиқишга урунди.
-Асло, бу хақида ўйлама ҳам! Қахрамон чинакам қахрамон эканлигини исбатлагиси келгандек қизни махкамроқ қучиб қулди. Демак сенингча мен киройи эркак эмас эканман. Мен хақимдаги фикринг хато эканлигини исботлаб бераман сенга!
-Мен хақман! Деди йигитнинг бақувватқўлларидан қутилишга урунган Назокат. Қутилиш мақсадида иккала қўлини йигитнинг кўксига қаттиқ тираб гавдасини ортга олди.
-Қуйиб юбораман! Шошмагин, кескин харакат қилмай тур, қуйиб юбораман! Назокат йиқиласан! Шошилма жоним, бунча типирчиладинг, секинроқ, жарохат оласан!
Ҳожиакбарнирнг сунги сўзлари Назокатни харакатдан тўхтатиб бош эгиб жим туришига замин яратди.Шу захоти йигитнинг белидан тутиб турган озғин чайир қўлларида ҳам енгил титроқ борлигини , у хам ўз хаяжонини зўрға босиб турганлигини англади.
-Биз бир биримизни жуда узоқ кутдик!
Ҳожиакбарнинг саси қулоғида янгради.
-Биз узоқ вақт бир биримизни изладик, кутдик. Афсуски, мен бу кутиш бекатимда хатоларга ҳам йўл қўйдим. Аммо, кеч бўлсада сени топдим. Энди бўлса, сени йўқотишни истамайман!
Йигитнинг хаяжон тўла иссиқ нафаси қулоғидан бошлаб бутун танини қиздириб юборганлигини ҳис қилган Назокат бош кутармай пичирлади:
-Биз узоқ кутдик ва бир биримизни топдик........................................ ТАМОМ....(2025-ЙИЛ. 01.08.)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Назош нимадир дедингми?
-Сени кўрмасам хурсанд бўламан дедим.
-Уфф! Ўзим хам билгандим шундай тугашини. Илтимос қилдим мажбурламанг дедим. Ундан кўра ўзингиз бориб гаплашинг дедим. Лекин...
-Хулкар жуда чарчагандим.
Дугонаси билан сухбатлари яна бир оз ёдавом этса кунгли юмшашишини англаб турган Назокат Бахромовна ўзи эшик томон юриб ташқи эшикни ланг очди.
-Назоош ростдан кетишимни истайсанми?
-Ха .-деди қовоқ очмай.
-Қара мен кетаяпман. Балким мен кетгач афсусланарсан-деган Ҳулкар истамай оёқ судраганча эшик томон одимлади. Ўйлаб кўрарсан, ҳали ҳам кеч эмас.
-Чиқ дедим сенга!-дўқ аралаш хитоб қилди. Кўзим сени кўрмаса шодман!
-Назоош
-Кета қол Ҳулкар, қаттиқ урушиб қоламиз.
-Хўп.
Дугонаси чиқиши билан эшикни махкам беркитган Назокат йиғлаб юборди. Назарида ёруғ дунёдаги энг охирги яқин инсонини йўқотгандек юраги ҳувуллаб қолган Назокат дугонасини хайганлиги учун виждони олдида ўзини оқлашга урунди. Аммо... Ҳулкарнинг сотқинлигидан ранжиса ҳам дилининг тубида бу сотққинликни оқлаётганлигини англаган захоти кўз ёшлари таққа тўхтади. Бу қилиғим иккиюзлик хисобланади. Лабини қаттиқ тишлади. Мунофиқлик қиляпман. Ҳулкарга нисбатан адолатсизлик қилдим. У ҳайдалишга лойиқ иш қилмаганди! Тезлик билан эшикни зулфини очган Назокат зинадан кутарилиб келаётган инсонга урилиб йиқилишига бир баҳая қолди.
-Секинроқ, қаерга бунчалик шошилаяпсиз?
Бир оз хаяжонли товушда савол берган қахрамон қизни йиқилиб шикаст ейишдан асраб қолиш учун махкам қучди.
-Қуйиб юборинг! “Қахрамон” қучоғидан чиқишга урунди.
-Асло, бу хақида ўйлама ҳам! Қахрамон чинакам қахрамон эканлигини исбатлагиси келгандек қизни махкамроқ қучиб қулди. Демак сенингча мен киройи эркак эмас эканман. Мен хақимдаги фикринг хато эканлигини исботлаб бераман сенга!
-Мен хақман! Деди йигитнинг бақувватқўлларидан қутилишга урунган Назокат. Қутилиш мақсадида иккала қўлини йигитнинг кўксига қаттиқ тираб гавдасини ортга олди.
-Қуйиб юбораман! Шошмагин, кескин харакат қилмай тур, қуйиб юбораман! Назокат йиқиласан! Шошилма жоним, бунча типирчиладинг, секинроқ, жарохат оласан!
Ҳожиакбарнирнг сунги сўзлари Назокатни харакатдан тўхтатиб бош эгиб жим туришига замин яратди.Шу захоти йигитнинг белидан тутиб турган озғин чайир қўлларида ҳам енгил титроқ борлигини , у хам ўз хаяжонини зўрға босиб турганлигини англади.
-Биз бир биримизни жуда узоқ кутдик!
Ҳожиакбарнинг саси қулоғида янгради.
-Биз узоқ вақт бир биримизни изладик, кутдик. Афсуски, мен бу кутиш бекатимда хатоларга ҳам йўл қўйдим. Аммо, кеч бўлсада сени топдим. Энди бўлса, сени йўқотишни истамайман!
Йигитнинг хаяжон тўла иссиқ нафаси қулоғидан бошлаб бутун танини қиздириб юборганлигини ҳис қилган Назокат бош кутармай пичирлади:
-Биз узоқ кутдик ва бир биримизни топдик........................................ ТАМОМ....(2025-ЙИЛ. 01.08.)
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤55🔥15🥰10👍4
🌙ХАЙРЛИ ТУН МEҲРИБОНЛАРИМ
✨Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.
✨Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.
✨Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!
✨Хайрли тун олисдаги яқинларим!
🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.
✨Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.
✨Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!
✨Хайрли тун олисдаги яқинларим!
🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.✨
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум.
🌞 Хайрли тонг! Чоршанба тонгги муборак бўлсин.🌤
🌺 Аллоҳимга шукр яна бир гўзал тонгни соғ омонликда ғойибона бўлсада дийдор кўришиб қарши олишлик бахтини насиб этди!
🌼 Аллоҳдан қалбингиз сокинлигини,
Юзингиз табассуми ва нурини,
Танангиз соғлигини,
Хонадонингиз тинчлиги давомий бўлишини,
🌼 Ўзингиз Ота-онангиз ва сизга азиз бўлган барча яқинларингизни мағфират қилишини сўраб қоламан!
🌺 Аллоҳ хар бир тонгни саодат ила қарши олишингизни насиб айласин🤲
🌼Яхши кайфият сизни асло тарк этмасин!🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌞 Хайрли тонг! Чоршанба тонгги муборак бўлсин.🌤
🌺 Аллоҳимга шукр яна бир гўзал тонгни соғ омонликда ғойибона бўлсада дийдор кўришиб қарши олишлик бахтини насиб этди!
🌼 Аллоҳдан қалбингиз сокинлигини,
Юзингиз табассуми ва нурини,
Танангиз соғлигини,
Хонадонингиз тинчлиги давомий бўлишини,
🌼 Ўзингиз Ота-онангиз ва сизга азиз бўлган барча яқинларингизни мағфират қилишини сўраб қоламан!
🌺 Аллоҳ хар бир тонгни саодат ила қарши олишингизни насиб айласин🤲
🌼Яхши кайфият сизни асло тарк этмасин!🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
Эрта уйғонганга барака бисёр.
Ризқи рўзга мўл бу кўҳна диёр.
Совуган юракни қиздирмоқ учун.
Дастурхонда сизга нонушта тайёр.
Аллоҳ таоло бугунги кунингизни тинчлик офиятда, яхши кайфиятда, савобли амаллар билан тўла бўлиб ўтишини сизга насиб қилсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ризқи рўзга мўл бу кўҳна диёр.
Совуган юракни қиздирмоқ учун.
Дастурхонда сизга нонушта тайёр.
Аллоҳ таоло бугунги кунингизни тинчлик офиятда, яхши кайфиятда, савобли амаллар билан тўла бўлиб ўтишини сизга насиб қилсин!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤9
Донор.
Қидирғон бирла ризқинг қатра тошмас,
Кетар қадринг, қадардин ҳаргиз ошмас. (Сўфи Оллоёр)
*
Хиндистонда тиббиёт бошқа мамлакатларга нисбатан илгарилаб кетгани бор гап экан. Одил Хиндистонга етиб келгунча хаётдан умидини узиб бўлганди. Бироқ, бу ерга келиб тиббий кўрикдан ўтгач, шифокорларнинг гапи уни хаётга қайтаргандек бўлди. Синглиси Адолатнинг донор экани хам операция муваффаққиятига далил дейишди. Синглисининг натижалари Хар томонлама акасига мос келгани хам бир омад эди. Энди Муолажа харажатлари учун клиника хисоб рақамига пулни ўтказишса бўлди, муолажани бошлашади.
Адолат харажатлар учун пулни ўтказмоқ учун, акаси ётган хонадан чиқиб кетди. Бироқ, беш дақиқа ўтар-ўтмас ранги мурдадек оқарганча ортига қайтди. Хар қанча ўзини қўлга олишга харакат қилмасин, кўз ёшларини тийиб туролмади:
-Ака, - деди, лабини қон чиқар даражада қаттиқ тишлаб.-Хакерлар пластигимизни бўшатиб олишибди.
*
Мактабни битираётган болалар ўзларини осмондаги юлдуз тасаввур қилишаркан. Хар қандай ишни уддалайдиган, хар нега қўлини узатса етадиган. Орзулари осмон қадар, амалга ошириш хам осонгина... Одил хам мактабни аъло бахоларга битираркан, дипломатияга ўқишга топширишни ва албатта имтихонлардан ўтишни ўйларди. Инглиз тилидан вилоят олимпиадасида учинчи ўринни олгани учун, ўзини жудаям билимли хисобларди. Имтихоннику осон топширди, аммо тўплаган бали жуда паст чиқди. Шундагина ўзинининг билими совун кўпигидек эканини тушунди. Уятдан, ориятдан кўчага чиқолмай қолди. Кейинроқ эшитди, синфдошларидан деярли хеч ким ўқишга кира олмади. Фақат битта Фарход кирибди. У мактабнинг охирги йилларида лицейга ўтиб кетганди. Оиланинг моддий ахволи яхши бўлгани учун Фарход қўшимча дарсларга қатнарди.
Йиқилган курашга тўймас деганларидек, Одил бу йил хам яна ўқишга топширишни, бунинг учун дадаси билан маслахатлашиб қўшимча дарсларга боришни режа қилди. Лекин, режа режалигича қолиб кетди. Узоқ йиллар хасталикдан қийналиб юрган Фозил ака сентябрь охирларида боқий дунёга сафар қилди. Энди оиладаги вазиятт ўзгарди, режалар ўзгарди. Одилнинг ўзидан икки ёш кичик Қобил ва беш ёш кичик Адолат исмли укалари бор эди. Уларни ўқитиш ва боқиш онаси қатори Одилнинг хам зиммасида эди. Дадаси охирги кунлари Одилни ёнига ўтқазиб олиб насихат қилди.
-Болам, мендан кейин бу оилани отаси енсан! Укаларинг сенга омонат, уларга оталик қил! Ахил бўлинглар , иноқ бўлинглар! Тўғри ўқишга киролмадинг, аммо сен истаган китбларни доим топиб келардим. Кўп ўқидинг, хаётни тушунасан, дунёқарашинг кенг. Сенга ишонаман ўғлим! Унутма, мен доим сени кузатиб тураман!
Бу гаплар отасининг васияти экан. Хеч қача ўтмай оталари вафот этди. Оналари Дилдора мактабда инглиз тилидан дарс берарди. Бир аёлнинг топгани билан рўзғор тебратиш қийин эди. Одил буни тушунди, тушунгани учун хам онаси унга репититорга боришни маслахат берганда бош чайқади.
-Ая, хамма олим бўлаверса подани ким боқади. Мен ишлайман, укаларимни ўқитаман.
-Қўлингда бирор хунаринг йўқ, мардикорликдан бошқа нима иш қилоласан? Мардикорлик қилиб ўз қорнингни тўйдиришинг, устингни бутлашинг мумкиндир, аммо укаларингга ортироласанми?
-Харакат қиламан ая, девонани ишини Худо ўнглабди дейишади. Таваккал қилиб иш бошлайверайчи! Дадамни рухи мени қўллайди.
Шундай хам қилди. Ўзи ўқий олмас эканми унда, албатта укаларимни ўқитаман, дадамни васиятига доим амал қиламан деган ният билан дуч келган ишни қилаверди. Қиш келиб кунлик ишлар камайган пайтда эса бозорга – арава тортгани чиқа бошлади. Шундай кунларнинг бирида аравасига бир қоп пиёзни юклаётган йигитни таниб қолди. Бу ўзи билан бирга вилоят олимпиадасида қатнашган Сардор исмли йигит эди. Икки йигит бир-бирини таниб саломлаша кетдилар. Сардор унинг ахволлини кўриб ачиндими, ё ростдан хам уни дўст деб билармиди. Бир ақлли маслахат берди. Бу маслахат эса йигитнинг хаётини буткул ўзгартириб юборди.
Маълум бўлишича, Сардорнинг акаси Англияда ўқир экан. Хам ўқир хам ишлар, ўз харажатларини ўзи қопларкан.
-Бу ерда ишлаб қориндан орттиролмайсан, агар Англияга кетсанг бир муддат у ерда ишласанг анчагина маблағ тўплаб оласан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қидирғон бирла ризқинг қатра тошмас,
Кетар қадринг, қадардин ҳаргиз ошмас. (Сўфи Оллоёр)
*
Хиндистонда тиббиёт бошқа мамлакатларга нисбатан илгарилаб кетгани бор гап экан. Одил Хиндистонга етиб келгунча хаётдан умидини узиб бўлганди. Бироқ, бу ерга келиб тиббий кўрикдан ўтгач, шифокорларнинг гапи уни хаётга қайтаргандек бўлди. Синглиси Адолатнинг донор экани хам операция муваффаққиятига далил дейишди. Синглисининг натижалари Хар томонлама акасига мос келгани хам бир омад эди. Энди Муолажа харажатлари учун клиника хисоб рақамига пулни ўтказишса бўлди, муолажани бошлашади.
Адолат харажатлар учун пулни ўтказмоқ учун, акаси ётган хонадан чиқиб кетди. Бироқ, беш дақиқа ўтар-ўтмас ранги мурдадек оқарганча ортига қайтди. Хар қанча ўзини қўлга олишга харакат қилмасин, кўз ёшларини тийиб туролмади:
-Ака, - деди, лабини қон чиқар даражада қаттиқ тишлаб.-Хакерлар пластигимизни бўшатиб олишибди.
*
Мактабни битираётган болалар ўзларини осмондаги юлдуз тасаввур қилишаркан. Хар қандай ишни уддалайдиган, хар нега қўлини узатса етадиган. Орзулари осмон қадар, амалга ошириш хам осонгина... Одил хам мактабни аъло бахоларга битираркан, дипломатияга ўқишга топширишни ва албатта имтихонлардан ўтишни ўйларди. Инглиз тилидан вилоят олимпиадасида учинчи ўринни олгани учун, ўзини жудаям билимли хисобларди. Имтихоннику осон топширди, аммо тўплаган бали жуда паст чиқди. Шундагина ўзинининг билими совун кўпигидек эканини тушунди. Уятдан, ориятдан кўчага чиқолмай қолди. Кейинроқ эшитди, синфдошларидан деярли хеч ким ўқишга кира олмади. Фақат битта Фарход кирибди. У мактабнинг охирги йилларида лицейга ўтиб кетганди. Оиланинг моддий ахволи яхши бўлгани учун Фарход қўшимча дарсларга қатнарди.
Йиқилган курашга тўймас деганларидек, Одил бу йил хам яна ўқишга топширишни, бунинг учун дадаси билан маслахатлашиб қўшимча дарсларга боришни режа қилди. Лекин, режа режалигича қолиб кетди. Узоқ йиллар хасталикдан қийналиб юрган Фозил ака сентябрь охирларида боқий дунёга сафар қилди. Энди оиладаги вазиятт ўзгарди, режалар ўзгарди. Одилнинг ўзидан икки ёш кичик Қобил ва беш ёш кичик Адолат исмли укалари бор эди. Уларни ўқитиш ва боқиш онаси қатори Одилнинг хам зиммасида эди. Дадаси охирги кунлари Одилни ёнига ўтқазиб олиб насихат қилди.
-Болам, мендан кейин бу оилани отаси енсан! Укаларинг сенга омонат, уларга оталик қил! Ахил бўлинглар , иноқ бўлинглар! Тўғри ўқишга киролмадинг, аммо сен истаган китбларни доим топиб келардим. Кўп ўқидинг, хаётни тушунасан, дунёқарашинг кенг. Сенга ишонаман ўғлим! Унутма, мен доим сени кузатиб тураман!
Бу гаплар отасининг васияти экан. Хеч қача ўтмай оталари вафот этди. Оналари Дилдора мактабда инглиз тилидан дарс берарди. Бир аёлнинг топгани билан рўзғор тебратиш қийин эди. Одил буни тушунди, тушунгани учун хам онаси унга репититорга боришни маслахат берганда бош чайқади.
-Ая, хамма олим бўлаверса подани ким боқади. Мен ишлайман, укаларимни ўқитаман.
-Қўлингда бирор хунаринг йўқ, мардикорликдан бошқа нима иш қилоласан? Мардикорлик қилиб ўз қорнингни тўйдиришинг, устингни бутлашинг мумкиндир, аммо укаларингга ортироласанми?
-Харакат қиламан ая, девонани ишини Худо ўнглабди дейишади. Таваккал қилиб иш бошлайверайчи! Дадамни рухи мени қўллайди.
Шундай хам қилди. Ўзи ўқий олмас эканми унда, албатта укаларимни ўқитаман, дадамни васиятига доим амал қиламан деган ният билан дуч келган ишни қилаверди. Қиш келиб кунлик ишлар камайган пайтда эса бозорга – арава тортгани чиқа бошлади. Шундай кунларнинг бирида аравасига бир қоп пиёзни юклаётган йигитни таниб қолди. Бу ўзи билан бирга вилоят олимпиадасида қатнашган Сардор исмли йигит эди. Икки йигит бир-бирини таниб саломлаша кетдилар. Сардор унинг ахволлини кўриб ачиндими, ё ростдан хам уни дўст деб билармиди. Бир ақлли маслахат берди. Бу маслахат эса йигитнинг хаётини буткул ўзгартириб юборди.
Маълум бўлишича, Сардорнинг акаси Англияда ўқир экан. Хам ўқир хам ишлар, ўз харажатларини ўзи қопларкан.
-Бу ерда ишлаб қориндан орттиролмайсан, агар Англияга кетсанг бир муддат у ерда ишласанг анчагина маблағ тўплаб оласан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤42
-У ёққа кетишдан ойга учиш осонроқдир? – Одилнинг юзига аламли табассум югурди.
- Акам менга буни йўли бор деганди. Сен билетга пулни харакатини қилавер, ўзим сенга хабар бераман. Агар ўқишим бўлмагандаку, менам сен билан кетган бўлардим.
Дархақиқат, Фарходнинг акаси унга ёрдам берди. Буни иложи йўқ деб юрган Одил, февраль бошида Англияда иш бошлади. Ўзини эртаклар оламига тушиб қолгандек хис қиларди. Расмларда китобларда кўрган кўчаларда энди ўзи атрофни томоша қилиб юрарди.
Қахрамонимиз Англияга етиб келиб иш бошлаганда “Бисмилло”ни айтишни унутган кўринади. Бир хафта ишлар ишламас сменадоши билан жанжаллашиб қолди. Бунинг оқибатида эса ишни тугатиб ётоғига қайтар махали кўчада роса тепкиладилар. Уни химоя қилмоқчи бўлган бир кексароқ одам хам йигитга қўшилиб насибасини олди. Иккиси хам еган калтаклари зарбидан ўринларидан туролмай деворга суянганча таниша бошладилар.
-Қаерликсан?
-Ўзбекистондан.
-Қаерда у?
-Осиёда. Ўзингиз қаерликсиз?
-Жазоир... Африкадан. Бу ерда нима қилиб юрипсан?
-Ишлашга келдим. Оиламни боқишим керак.
-Хаммамиз хам оила боқаман деб юрибмиз яхши йигит. Қани, тур, ху анави фургонга етиб олайлик. Мени ишхонам хам уйим хам шу машина.
Одил амаллаб тураркан, қарияни суяб машинага олиб борди. Маджид билан шу тариқа танишиб қолдилар. Қария машинасидаги озиқ-овқатлардан йигитга ажойиб таом тайёрлаб берди.
-Одил, сенга бир талифим бор. Мен март ойида юртимга қайтаман. Энди бу ерларда юришга қарилик қиламан. Истасанг сенга хунаримни ўргатаман, ўрнимга қоласан. Аввалги ишхонангда ишлашинг хам мумкин аммо, мени ишим сенга осон. Квартира хақи тўламайсан, газ, свет каби комунал тўловлар, йўл киролардан озод бўласан. Ишга нимага кеч қолдинг деган гап йўқ. Фақат битта чиқиминг бор, мошинга бензин қуйсанг бўлди. Қолган чиқимлар эса ўн карра кўпроқ кирим бўлади сенга. Хўш нима дейсан?
-Қанча топаман бу ишда?
-Корхонангдан кўпроқ топасан қўрқма.
Одил бугунги муштлашувдан кейин ишига қайтишни истамай турганди ўзи. Худога таваккал қилиб, Маджидга шерик бўлди. У билан бирга юраркан, қайси махсулотни қаердан олиш, қандай таом тайёрлаш, қаерда савдо қилиш, қаерда тунашни қунт билан ўргана бошлади. Хафтанинг қайси куни қайси кўчада яхши савдо бўлиши, куннинг қайси пайти қаерда таом сотишгача ёдлаб олди. Бир ой деганда ўзи мустақил иш юрита оладиган бўлди хисоб. Маджид кетар чоғи дилида тарқамаётган хиралик хақида сўради.
-Маджид амаки, менда хайдовчилик гувохномаси йўқ, полиция билан муаммо бўлмасмикан?
Маджид мийиғида куларкан кўрсаткич бармоғини юқорига кўтарди:
-Мен ўн икки бахорни шу ерда қаршиладим. Гувохномани қўй, машина минишни шу ерда ўргандим. Шу пайтгача бирон марта мендан гувохнома сўрашгани йўқ, чунки бирон марта қоидани хам бузганим йўқ. Машина деярли бир жойда туради, хакаракатда кам бўламан. Аммо, хайдовчилик гувохномаси керак бўлса анави орқа кўчада автомактаб бор. Ўзингга қулай вақтни танлаб ўқишни бошласанг хам бўлади.
Маджид йигитга машина ва ундаги анжомларни бепулга берди, аммо охирги ой бирга топган пулларнинг хаммасини ўзи билан олиб кетди.
Шундай қилиб, Одил мустақил иш бошлади. Шукр қиларди топиши ёмон эмас. Гуруч курмаксиз бўлмаганидек, гохида нохуш кунлар хам бўлиб турарди. Кимлардир таомни олиб пулини бермас, кимгадир эса таоми ёқмас, юзига отиб кетарди. Начора, чидаш керак. Эмигрант бўлгани учун кимгадир шикоят қилиш хақида ўйлаб хам ўтирмасди.
Хафталар, ойлар ўтаверди. Топган пулини онасига жўнатар, ўзига ортиқча пул сарфлашни хаёлига хам келтирмасди. Лондонда иккинчи бахорни қаршилаётганда таомномага ўзгартириш киритди. Эски буюмлар бозорида манти қозонга ўхшаш кастрюлка сотиб олгач, кўк манти ва кўк сомса қилиб сота бошлади. Бу таомлар янгилик бўлгани учунми ё кўчада тез овқатланадиганлар учун қулаймиди, икки марта тайёрласа хам тез сотилиб кетарди. Айниқса, туш пайти Лондон университетларига яқинроқ бориб олиб, талабаларга кўпроқ сотарди. Йигитнинг кунлик мижозларини 70-80 фоизи талабалар бўларди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Акам менга буни йўли бор деганди. Сен билетга пулни харакатини қилавер, ўзим сенга хабар бераман. Агар ўқишим бўлмагандаку, менам сен билан кетган бўлардим.
Дархақиқат, Фарходнинг акаси унга ёрдам берди. Буни иложи йўқ деб юрган Одил, февраль бошида Англияда иш бошлади. Ўзини эртаклар оламига тушиб қолгандек хис қиларди. Расмларда китобларда кўрган кўчаларда энди ўзи атрофни томоша қилиб юрарди.
Қахрамонимиз Англияга етиб келиб иш бошлаганда “Бисмилло”ни айтишни унутган кўринади. Бир хафта ишлар ишламас сменадоши билан жанжаллашиб қолди. Бунинг оқибатида эса ишни тугатиб ётоғига қайтар махали кўчада роса тепкиладилар. Уни химоя қилмоқчи бўлган бир кексароқ одам хам йигитга қўшилиб насибасини олди. Иккиси хам еган калтаклари зарбидан ўринларидан туролмай деворга суянганча таниша бошладилар.
-Қаерликсан?
-Ўзбекистондан.
-Қаерда у?
-Осиёда. Ўзингиз қаерликсиз?
-Жазоир... Африкадан. Бу ерда нима қилиб юрипсан?
-Ишлашга келдим. Оиламни боқишим керак.
-Хаммамиз хам оила боқаман деб юрибмиз яхши йигит. Қани, тур, ху анави фургонга етиб олайлик. Мени ишхонам хам уйим хам шу машина.
Одил амаллаб тураркан, қарияни суяб машинага олиб борди. Маджид билан шу тариқа танишиб қолдилар. Қария машинасидаги озиқ-овқатлардан йигитга ажойиб таом тайёрлаб берди.
-Одил, сенга бир талифим бор. Мен март ойида юртимга қайтаман. Энди бу ерларда юришга қарилик қиламан. Истасанг сенга хунаримни ўргатаман, ўрнимга қоласан. Аввалги ишхонангда ишлашинг хам мумкин аммо, мени ишим сенга осон. Квартира хақи тўламайсан, газ, свет каби комунал тўловлар, йўл киролардан озод бўласан. Ишга нимага кеч қолдинг деган гап йўқ. Фақат битта чиқиминг бор, мошинга бензин қуйсанг бўлди. Қолган чиқимлар эса ўн карра кўпроқ кирим бўлади сенга. Хўш нима дейсан?
-Қанча топаман бу ишда?
-Корхонангдан кўпроқ топасан қўрқма.
Одил бугунги муштлашувдан кейин ишига қайтишни истамай турганди ўзи. Худога таваккал қилиб, Маджидга шерик бўлди. У билан бирга юраркан, қайси махсулотни қаердан олиш, қандай таом тайёрлаш, қаерда савдо қилиш, қаерда тунашни қунт билан ўргана бошлади. Хафтанинг қайси куни қайси кўчада яхши савдо бўлиши, куннинг қайси пайти қаерда таом сотишгача ёдлаб олди. Бир ой деганда ўзи мустақил иш юрита оладиган бўлди хисоб. Маджид кетар чоғи дилида тарқамаётган хиралик хақида сўради.
-Маджид амаки, менда хайдовчилик гувохномаси йўқ, полиция билан муаммо бўлмасмикан?
Маджид мийиғида куларкан кўрсаткич бармоғини юқорига кўтарди:
-Мен ўн икки бахорни шу ерда қаршиладим. Гувохномани қўй, машина минишни шу ерда ўргандим. Шу пайтгача бирон марта мендан гувохнома сўрашгани йўқ, чунки бирон марта қоидани хам бузганим йўқ. Машина деярли бир жойда туради, хакаракатда кам бўламан. Аммо, хайдовчилик гувохномаси керак бўлса анави орқа кўчада автомактаб бор. Ўзингга қулай вақтни танлаб ўқишни бошласанг хам бўлади.
Маджид йигитга машина ва ундаги анжомларни бепулга берди, аммо охирги ой бирга топган пулларнинг хаммасини ўзи билан олиб кетди.
Шундай қилиб, Одил мустақил иш бошлади. Шукр қиларди топиши ёмон эмас. Гуруч курмаксиз бўлмаганидек, гохида нохуш кунлар хам бўлиб турарди. Кимлардир таомни олиб пулини бермас, кимгадир эса таоми ёқмас, юзига отиб кетарди. Начора, чидаш керак. Эмигрант бўлгани учун кимгадир шикоят қилиш хақида ўйлаб хам ўтирмасди.
Хафталар, ойлар ўтаверди. Топган пулини онасига жўнатар, ўзига ортиқча пул сарфлашни хаёлига хам келтирмасди. Лондонда иккинчи бахорни қаршилаётганда таомномага ўзгартириш киритди. Эски буюмлар бозорида манти қозонга ўхшаш кастрюлка сотиб олгач, кўк манти ва кўк сомса қилиб сота бошлади. Бу таомлар янгилик бўлгани учунми ё кўчада тез овқатланадиганлар учун қулаймиди, икки марта тайёрласа хам тез сотилиб кетарди. Айниқса, туш пайти Лондон университетларига яқинроқ бориб олиб, талабаларга кўпроқ сотарди. Йигитнинг кунлик мижозларини 70-80 фоизи талабалар бўларди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤27🔥6👍3
Шундай кунларнинг бирида талабалар кутилганидан анча кам келишди. Савдо хам табиийки яхши бўлмади. Нариги университетга борсам, талабалар тарқагунча улгураманми, деб чамалаб турган пайти, ўзига тикилиб турган бир лўли йигит диққатини тортди.
-Ха, йигит, нега тикилиб қолдинг?-деб сўради. Кейин эса, йигитни ўз юртидаги лўлиларга ўхшатгани учун ўзбекча савол берганини пайқаб, инглиз тилида қайта савол берди.
-Сохибим, сизда эртагача қолса айниб қоладиган таом борми?
Савол кутилмаган эди, Одил анча пайтгача уни тушунмай тикилиб турди.
-Менда сизга беришга пул йўқ,-қўшимча қилди йигит.
Одил шундагина бу йигит бепул овқат сўраётганини тушунди. Уни қўли билан имлаб чақираркан. Тайёрлаб қўйган таомларидан олиб ликопга тера бошлади.
-Кел йигит, келавер. Пулинг бўлмаса хам беравераман, савоб хам керакку.-Одил савоб сўзини ўзбекча талаффуз қилганди. Бу эса бояги йигитни ажаблантирди, Одилга диққат билан назар ташлади.
-Сохибим мусулмонми?
-Алхамдулиллах, мусулмонмиз. Ўзингчи?
-Мен хиндман. Аммо қўшниларим мусулмон, улар билан бирга ўйнаб бирга ўқиганмиз.
-Э-э, Хиндистонликмисан? Мен Бобур ватаниданман?
-Сен яхши одамсан...-хинд йигити таомни шоша-пиша оғзига солди.
-Дўстим сен бемалол овқатланавер. Мана шарбат, яна истасанг бу идишда, керагича қуйиб олавер. Исминг нима эди?
-Жайкишан,-деди йигит луқмани ютаркан. Жеки деявер.
-Яхши Жеки! Меники Одил. Мен шу ерларда ризқимни териб юрибман. Сен нима қилиб юрибсан бу ерларда?
-Ўқийман, шифокор бўламан.
-Маблағинг яхши эмасга ўхшайди, ўқишга қийналмайсанми?
-Қийин. Онам билан опам менга ишлаб пул жўнатишади. Ўзлари хам қийин шароитда яшашади. Мен бу ерга келмоқчи эмасдим, аммо улар мажбурлашди. Сен келажакда катта доктор бўласан, бизни боқасан, дейишади. Мен хам ўқишдан бўш пайтларимда иш қидириб кўраман Топсам ишлайман, ўша куни тўйиб овқатланаман.
Одил унинг хозирги ахволини тасаввур қилиб кўрди. Кейин Жекига яқин келиб елкасига қўлини қўйди.
-Жеки, мен хам сендака укаларимни ўқитаман деб шу ерларга келиб қолганман. Топган пулимни сени олилангсингари укаларимни ўқишига жўнатаман. Катталаримиз айтишадику, таълимга сарфланган маблағ энг хайрлисидир.
Хуллас Жеки, сенга бир гапни айтиб қўяй. Мени қаерда кўрсанг хеч тортинмай ёнимга келавер. Сен учун доим таом бепул.
Жеки унга рахмат айтаркан қўлларини қовуштириб таъзим қилди.
-Одил, рахмат сенга. Анави китобларни ўзинг ўқийсанми?-Жеки машинанинг ичкарисида қўлбола ясалган китоб жавончасига имо қилди.
-Ха Жеки, китоб жону дилим. Истасанг сенгаям ўқишга бериб тураман.
-Рахмат!
Жеки шу бўйи бир ойча кўринмай қолди, ёки у овқатланадиган пайти Одил бошқа ерда бўларди. Қахрамонимиз уни энди унута бошлаган кунларнинг бирида яна қаршисидан чиқди. Одил билан бирга овқатланиб. Тунда хам машинада қолди. Тонггача Одилнинг китобларини ўқиб чиқди. Нонуштадан сўнг ўқишига жўнади. Шу-шу икки кунда ё уч кунда келиб турадиган бўлди. Бир куни қўлида бир даста пул билан пайдо бўлди. Тўрт минг доларча пулни Одилга узатди.
-Бу қарзларим учун Одил!
-Жеки, сен савоб деган сўзимдан мусулмон эканимни англабсану аммо ниятимни тушунмабсан. Савоб учун мусулмонларда пул олинмайди дўстим. Пулингни чўнтагингга солиб қўй, ўқишингга ишлатасан.
-Унда айт, мен сенга қандай савоб қилсам бўлади.
-Яхши ўқи Жеки, шуни ўзи етарли. Бизда бир гап бор, яхшилик қил сувга от, балиқ билар, балиқ билмаса Холиқ билар. Сен хеч хижолат бўлма.
-Одил, телефонингни пули борми, уйимдагиларга хабар жўнатмоқчиман.
-Бор, вайфайимга улаб берайми, ўзингникидан жўната оласан?
-Яхши бўларди.
Кунлар, хафталар ўтаверди. Одил икки йил деганда уйига бориб келишни ният қилди. Бунинг учун талабалар таътилдалик пайтларини энг маъқул вақт деб топди. Савдо айни шу пайтда пасаярди.
Одилнинг уйга қайтиши қувончли кунларга тўғри келди. Оила Қобилнинг Юридика факултетига ўқишга кирганини нишонлаётган кунлар эди. Одил охирги кунлари интернет орқали оиласи билан боғланмаган, ўзининг боришини сюрприз қилмоқчи эди. Тақдирни қарангки, ўзи хам сюрпризга дуч келди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Ха, йигит, нега тикилиб қолдинг?-деб сўради. Кейин эса, йигитни ўз юртидаги лўлиларга ўхшатгани учун ўзбекча савол берганини пайқаб, инглиз тилида қайта савол берди.
-Сохибим, сизда эртагача қолса айниб қоладиган таом борми?
Савол кутилмаган эди, Одил анча пайтгача уни тушунмай тикилиб турди.
-Менда сизга беришга пул йўқ,-қўшимча қилди йигит.
Одил шундагина бу йигит бепул овқат сўраётганини тушунди. Уни қўли билан имлаб чақираркан. Тайёрлаб қўйган таомларидан олиб ликопга тера бошлади.
-Кел йигит, келавер. Пулинг бўлмаса хам беравераман, савоб хам керакку.-Одил савоб сўзини ўзбекча талаффуз қилганди. Бу эса бояги йигитни ажаблантирди, Одилга диққат билан назар ташлади.
-Сохибим мусулмонми?
-Алхамдулиллах, мусулмонмиз. Ўзингчи?
-Мен хиндман. Аммо қўшниларим мусулмон, улар билан бирга ўйнаб бирга ўқиганмиз.
-Э-э, Хиндистонликмисан? Мен Бобур ватаниданман?
-Сен яхши одамсан...-хинд йигити таомни шоша-пиша оғзига солди.
-Дўстим сен бемалол овқатланавер. Мана шарбат, яна истасанг бу идишда, керагича қуйиб олавер. Исминг нима эди?
-Жайкишан,-деди йигит луқмани ютаркан. Жеки деявер.
-Яхши Жеки! Меники Одил. Мен шу ерларда ризқимни териб юрибман. Сен нима қилиб юрибсан бу ерларда?
-Ўқийман, шифокор бўламан.
-Маблағинг яхши эмасга ўхшайди, ўқишга қийналмайсанми?
-Қийин. Онам билан опам менга ишлаб пул жўнатишади. Ўзлари хам қийин шароитда яшашади. Мен бу ерга келмоқчи эмасдим, аммо улар мажбурлашди. Сен келажакда катта доктор бўласан, бизни боқасан, дейишади. Мен хам ўқишдан бўш пайтларимда иш қидириб кўраман Топсам ишлайман, ўша куни тўйиб овқатланаман.
Одил унинг хозирги ахволини тасаввур қилиб кўрди. Кейин Жекига яқин келиб елкасига қўлини қўйди.
-Жеки, мен хам сендака укаларимни ўқитаман деб шу ерларга келиб қолганман. Топган пулимни сени олилангсингари укаларимни ўқишига жўнатаман. Катталаримиз айтишадику, таълимга сарфланган маблағ энг хайрлисидир.
Хуллас Жеки, сенга бир гапни айтиб қўяй. Мени қаерда кўрсанг хеч тортинмай ёнимга келавер. Сен учун доим таом бепул.
Жеки унга рахмат айтаркан қўлларини қовуштириб таъзим қилди.
-Одил, рахмат сенга. Анави китобларни ўзинг ўқийсанми?-Жеки машинанинг ичкарисида қўлбола ясалган китоб жавончасига имо қилди.
-Ха Жеки, китоб жону дилим. Истасанг сенгаям ўқишга бериб тураман.
-Рахмат!
Жеки шу бўйи бир ойча кўринмай қолди, ёки у овқатланадиган пайти Одил бошқа ерда бўларди. Қахрамонимиз уни энди унута бошлаган кунларнинг бирида яна қаршисидан чиқди. Одил билан бирга овқатланиб. Тунда хам машинада қолди. Тонггача Одилнинг китобларини ўқиб чиқди. Нонуштадан сўнг ўқишига жўнади. Шу-шу икки кунда ё уч кунда келиб турадиган бўлди. Бир куни қўлида бир даста пул билан пайдо бўлди. Тўрт минг доларча пулни Одилга узатди.
-Бу қарзларим учун Одил!
-Жеки, сен савоб деган сўзимдан мусулмон эканимни англабсану аммо ниятимни тушунмабсан. Савоб учун мусулмонларда пул олинмайди дўстим. Пулингни чўнтагингга солиб қўй, ўқишингга ишлатасан.
-Унда айт, мен сенга қандай савоб қилсам бўлади.
-Яхши ўқи Жеки, шуни ўзи етарли. Бизда бир гап бор, яхшилик қил сувга от, балиқ билар, балиқ билмаса Холиқ билар. Сен хеч хижолат бўлма.
-Одил, телефонингни пули борми, уйимдагиларга хабар жўнатмоқчиман.
-Бор, вайфайимга улаб берайми, ўзингникидан жўната оласан?
-Яхши бўларди.
Кунлар, хафталар ўтаверди. Одил икки йил деганда уйига бориб келишни ният қилди. Бунинг учун талабалар таътилдалик пайтларини энг маъқул вақт деб топди. Савдо айни шу пайтда пасаярди.
Одилнинг уйга қайтиши қувончли кунларга тўғри келди. Оила Қобилнинг Юридика факултетига ўқишга кирганини нишонлаётган кунлар эди. Одил охирги кунлари интернет орқали оиласи билан боғланмаган, ўзининг боришини сюрприз қилмоқчи эди. Тақдирни қарангки, ўзи хам сюрпризга дуч келди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30👍8🔥5