Туғилган кун...
У ёши элликдан ўтганда биринчи марта жума намозига боряпти...
Бу ўзгариш қандай рўй берди—Ўзининг сири. Шукурки, дилига солди. Уйидагилар лол, аёли юрак ҳовучлаб кузатиб қолишди.
Рулни масжид томонга бурар экан, тор кўчадаги турнақатор уловларни кўриб бироз шошиб қолди. “Бутун шаҳар шу ерга оқиб келганми, эҳ-ҳее!”
Машинани амаллиб жойлаб, масжид томон ичкарилади. Одам гавжум, лекин ажиб сокинлик ҳукмрон. Негадир қадамлари ўз-ўзидан секинлашди.
Эшик олдида йўл бериб ўзини четга олган йигитча, пойафзалини ечиши билан бошқаларникига қўшиб бир четга тизиб қўйди. Вужуди аллатовур жимирлаб кетди – бу замонда шундай боадаб ёшлар ҳам бор экан-да? Ҳар куни уловларнинг тиқилинч оқимида шовқин солиб, йўл талашиб тирикчилик қилаётган “таксичи” учун бундай осудалик ҳайратомуз ҳодиса эди. Бўсағадан энди ўтяпти-ю, ич-ичида қандайдир эврилиш рўй бераётгандай.
-Келинг, тоға, буёққа ўтақолинг.
Уч-тўртта ёшроқлар таъвозе билан ўзларидан юқорига ишора қилишди. Юраги яна бир орзиқиб кетди.
У ўзини анчадан буён бунчалар хотиржам ҳис этмаганди. Уловларнинг дит-дитлаши, бир-бирини қувиб ўтаётган ҳайдовчиларнинг бўралаб сўкинишлари, жазавали мусиқа, бақир-чақир... Буларнинг ҳаммаси узоқ-узоқларда қолгану, бутун курраи заминда бани одам тин олгандай...
Намоз бошланди. Имомнинг қироатидан бутун вужудига енгил титроқ кирди. Бу сас гўё шуурига секин-аста сингиб, борлиғини эгаллаб борар; ҳў-ў болалигида, бобоси намозга даъват қилиб ёнига олган пайтларидаги сеҳрли оҳанг йиллар қаъридан нур бўлиб сизиб чиқиб, уни чулғаётгандай... Саждага йиқилган чоғи қайдан йиғи бостириб келганини билмай қолди. Кўз ёшини тийишга ҳарчанд уринмасин, юзидан икки томчи юмалаб ўтди. Кейин, беихтиёр елкалари силкина бошлади. “Менга нима бўляпти, нега йиғлаяпман? Кап-катта одам” Кўксида бош кўтарган бу пўртана не эканлигин билмас, аммо шунча ўтган умри, талотўп, югур-югурлар, тириклик ташвишида ўтган суронли йиллари бир тараф, шул дамлар бир тараф бўлди-қолди!
Кўнгли тилга кирди ва.. Аллоҳга чин дилдан илтижо қилди: “Худойим, мен гуноҳкор бандангни кечир! Ахир мен... шу пайтгача жумани таксичилар камайганда пул ишлаб оламан деб кутардим. Айни шу дақиқаларда елдек учиб моддият кетидан қувардим! Чарчаб келиб, ичкиликдан таскин топардим. Йўқ, у мен эмасдим! Тавба қилдим! Роббим, мени эшитяпсанми?Эшитяпсанми, тавба қилдим!” Намоз тугаб, ҳамма бир-бирини бағрига босиб айём билан қутлай бошлади. Туйқус, “бояги аҳволимни ёнимдагилар кўрмаганмикин”, деган истиҳола ўтди кўнглидан. Йўқ, бу даргоҳда барча баробар эди. Зотан, Худонинг уйида қалб кўзи очилиб, унсиз фарёд чекканлар бир у эмасдир...
Мана, уйга қайтяпти. Боягина бошқа бир оламда эди... Ботинида нимадир содир бўлар, ўпкаси тўлиб борарди. Ҳавода бувиси раҳматлининг майин шивири сузиб юргандай туюлди: “Худойим-ей, жамолингдан айланай!” Ҳа, улар шундай эдилар, унинг бузрукворлари. Сўнг нимадир, қаердадир узилди...
Ариқ четидаги майсага ўтириб... ёш боладай йиғлаб юборди. Боя уялиб яширган ёшлари юзини ювар; бу поёнсиз боғда ёлғиз бўлгани ҳолда таърифга сиғмас даражада улкан бир нигоҳ кузатиб турганини ҳис қиларди-ю, ундан яширишни истамас, уялмас эди.
Қанча ўтирди, билмайди. Юзини муздек сувда чайиб, яна йўлга равона бўлди. Энди шошмас, уни муттасил ақлдан оздирувчи телбаваш суръат қаёққадир ғойиб бўлганди.
Ёши улуғроқ онахон қўл кўтарганини кўриб, тўхтамай ўтиб кетолмади—бу йўлда машина кам, боз устига юки бор экан. Катталар билан гап тез қовушади, гурунглашиб боришаркан, аёли қўнғироқ қилиб қолди. Ҳойнаҳой, ўзича текширяпти... Салом бериб, алағдалик билан сўради:
- Масжидга бордингизми?
- Ҳа, бордим, албатта.
- Худога шукур! Минг шукур! Муборак бўлсин, дадаси, муборак бўлсин!!!
- Раҳмат, қуллуқ!
- Жуда улуғ иш қилдингиз, яшанг, бардавом бўлсин!
- Ҳа, илойим айтганингиз келсин.
Телефонни ўчириши билан, фақат бир томонни эшитиб ўтирган ҳамроҳи ўзича бирнимани фаҳмлагандай, гап қотди:
- Жуда-а табриклашяпти, туғилган кунингизми дейман, ука?
- Ҳа, шундай. Бугун менинг туғилган куним!
Бу иқрор моҳияти биргина унинг ўзи-ю, Билгувчи зотга аён эди.
Гулчеҳра Асронова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
У ёши элликдан ўтганда биринчи марта жума намозига боряпти...
Бу ўзгариш қандай рўй берди—Ўзининг сири. Шукурки, дилига солди. Уйидагилар лол, аёли юрак ҳовучлаб кузатиб қолишди.
Рулни масжид томонга бурар экан, тор кўчадаги турнақатор уловларни кўриб бироз шошиб қолди. “Бутун шаҳар шу ерга оқиб келганми, эҳ-ҳее!”
Машинани амаллиб жойлаб, масжид томон ичкарилади. Одам гавжум, лекин ажиб сокинлик ҳукмрон. Негадир қадамлари ўз-ўзидан секинлашди.
Эшик олдида йўл бериб ўзини четга олган йигитча, пойафзалини ечиши билан бошқаларникига қўшиб бир четга тизиб қўйди. Вужуди аллатовур жимирлаб кетди – бу замонда шундай боадаб ёшлар ҳам бор экан-да? Ҳар куни уловларнинг тиқилинч оқимида шовқин солиб, йўл талашиб тирикчилик қилаётган “таксичи” учун бундай осудалик ҳайратомуз ҳодиса эди. Бўсағадан энди ўтяпти-ю, ич-ичида қандайдир эврилиш рўй бераётгандай.
-Келинг, тоға, буёққа ўтақолинг.
Уч-тўртта ёшроқлар таъвозе билан ўзларидан юқорига ишора қилишди. Юраги яна бир орзиқиб кетди.
У ўзини анчадан буён бунчалар хотиржам ҳис этмаганди. Уловларнинг дит-дитлаши, бир-бирини қувиб ўтаётган ҳайдовчиларнинг бўралаб сўкинишлари, жазавали мусиқа, бақир-чақир... Буларнинг ҳаммаси узоқ-узоқларда қолгану, бутун курраи заминда бани одам тин олгандай...
Намоз бошланди. Имомнинг қироатидан бутун вужудига енгил титроқ кирди. Бу сас гўё шуурига секин-аста сингиб, борлиғини эгаллаб борар; ҳў-ў болалигида, бобоси намозга даъват қилиб ёнига олган пайтларидаги сеҳрли оҳанг йиллар қаъридан нур бўлиб сизиб чиқиб, уни чулғаётгандай... Саждага йиқилган чоғи қайдан йиғи бостириб келганини билмай қолди. Кўз ёшини тийишга ҳарчанд уринмасин, юзидан икки томчи юмалаб ўтди. Кейин, беихтиёр елкалари силкина бошлади. “Менга нима бўляпти, нега йиғлаяпман? Кап-катта одам” Кўксида бош кўтарган бу пўртана не эканлигин билмас, аммо шунча ўтган умри, талотўп, югур-югурлар, тириклик ташвишида ўтган суронли йиллари бир тараф, шул дамлар бир тараф бўлди-қолди!
Кўнгли тилга кирди ва.. Аллоҳга чин дилдан илтижо қилди: “Худойим, мен гуноҳкор бандангни кечир! Ахир мен... шу пайтгача жумани таксичилар камайганда пул ишлаб оламан деб кутардим. Айни шу дақиқаларда елдек учиб моддият кетидан қувардим! Чарчаб келиб, ичкиликдан таскин топардим. Йўқ, у мен эмасдим! Тавба қилдим! Роббим, мени эшитяпсанми?Эшитяпсанми, тавба қилдим!” Намоз тугаб, ҳамма бир-бирини бағрига босиб айём билан қутлай бошлади. Туйқус, “бояги аҳволимни ёнимдагилар кўрмаганмикин”, деган истиҳола ўтди кўнглидан. Йўқ, бу даргоҳда барча баробар эди. Зотан, Худонинг уйида қалб кўзи очилиб, унсиз фарёд чекканлар бир у эмасдир...
Мана, уйга қайтяпти. Боягина бошқа бир оламда эди... Ботинида нимадир содир бўлар, ўпкаси тўлиб борарди. Ҳавода бувиси раҳматлининг майин шивири сузиб юргандай туюлди: “Худойим-ей, жамолингдан айланай!” Ҳа, улар шундай эдилар, унинг бузрукворлари. Сўнг нимадир, қаердадир узилди...
Ариқ четидаги майсага ўтириб... ёш боладай йиғлаб юборди. Боя уялиб яширган ёшлари юзини ювар; бу поёнсиз боғда ёлғиз бўлгани ҳолда таърифга сиғмас даражада улкан бир нигоҳ кузатиб турганини ҳис қиларди-ю, ундан яширишни истамас, уялмас эди.
Қанча ўтирди, билмайди. Юзини муздек сувда чайиб, яна йўлга равона бўлди. Энди шошмас, уни муттасил ақлдан оздирувчи телбаваш суръат қаёққадир ғойиб бўлганди.
Ёши улуғроқ онахон қўл кўтарганини кўриб, тўхтамай ўтиб кетолмади—бу йўлда машина кам, боз устига юки бор экан. Катталар билан гап тез қовушади, гурунглашиб боришаркан, аёли қўнғироқ қилиб қолди. Ҳойнаҳой, ўзича текширяпти... Салом бериб, алағдалик билан сўради:
- Масжидга бордингизми?
- Ҳа, бордим, албатта.
- Худога шукур! Минг шукур! Муборак бўлсин, дадаси, муборак бўлсин!!!
- Раҳмат, қуллуқ!
- Жуда улуғ иш қилдингиз, яшанг, бардавом бўлсин!
- Ҳа, илойим айтганингиз келсин.
Телефонни ўчириши билан, фақат бир томонни эшитиб ўтирган ҳамроҳи ўзича бирнимани фаҳмлагандай, гап қотди:
- Жуда-а табриклашяпти, туғилган кунингизми дейман, ука?
- Ҳа, шундай. Бугун менинг туғилган куним!
Бу иқрор моҳияти биргина унинг ўзи-ю, Билгувчи зотга аён эди.
Гулчеҳра Асронова
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤36💯3👍2🔥1🥰1👏1
Метронинг «уйқучи» гўзаллари...
Яхши ният билан ҳовли қилдик. Ҳовлимиз мен ишлайдиган мактабдан
анча олисда, бироқ мактабда узоқ йиллик қадрдонларим-ҳамкасбларим, самимий ва дилкаш дўстларим борлиги учун бошқа мактабга ўтиб кетолмадим.Мактабимиз 2 смен бўлганлиги учун кечгача мактабда бўламан.Яхши инсонлар, яхши жамоам қуршовида эканлигим боис чарчоқларим ҳам билинмайди.Дарс тугагач, секин уйим томон ошиқаман.Ҳар куни ”Буюк ипак йўли” метро бекатидан то Сергелининг 1-бекатига боргунимча қизиқ воқеаларнинг гувоҳига айланаман.
Бувим раҳматлининг бир гапларини кўп эслайман.”Агар сен одамларнинг қанақалигини билмоқчи бўлсанг, улар орасида кўпроқ бўл”- дердилар бувим. Бугун эса шу гапларнинг қанчалик тўғри эканлигига яна бир карра ишонч ҳосил қилдим.Бугун ҳам ҳар доимгидек дарсдан чиқиб, уйим томон ошиқдим. Йўл-йўлакай ўй-ташвишларим хаёлимда чархпалакдек айлана бошалди. Бекатда автобусга ўтириб, метро бекатига келиб қолганимни илғамабман ҳам.Дастлаб хаёлимни кассадаги бир кишининг кассир қизга қилган қўпол муомаласи бузди. «Узр, амаки, адашибман», дейишига қарамай ёмон гаплар билан ҳақорат қилаётган ўша амакидан нафратланиб кетдим. Бечора қиз қайтим қайтараётиб адашган экан. Товба, инсон ҳам шунчалик қўпол бўладими? Атрофдагилар лол қолишди. Шоша-пиша билет олиб, метро вагонларига тезроқ чиқиб, уйига ошиқаётган одамларнинг саноғи йўқ.Ниҳоят поезд кириб келди,одамлар бир зумда жойлашиб ҳам олдилар. Ҳар сафар ёқимли овозда:”Кейинги бекат Пахтакор, шу йўлдан Алишер Навоий бекатига ўтилади”,- деган жарангдор овоздан кейин вагон ичи тумонат одамга тўлиб кетади.Бугун ҳам шундай бўлди. Бекатдан ёшлари 60 лардан ошган иккита онахон чиқишди.Одамлар оқимида қандай қилиб вагон ичига кириб қолишганини ҳам пайқашмади, назаримда.Ён-атрофимга қарадим кимдир жой берар деб. 18-20 ёшлардаги ёшлар қўлида телефон билан қарамади ҳам. Нарироқда иккита ёш қиз бир-бирига суяниб «ухлаб» кетяпти, қўлларида қиммат телефон.Улардан нарироқда яна иккита қиз ухлаб кетяпти,тепасида эса ёши катта инсонлар жони ҳалак.Булардан фойда йўқлигини билиб, ўзим ўтирган қаторга қарадим, ёнгинамда ёшгина қизнинг ўтирганини сезмаган эканман. Бу қиз қарияларни кўрмади шекилли, кўрса сакраб туриб жой беради деб ўзимни орқароққа ташлаб ўтирдим. Йўқ, қиз пинагини ҳам бузмади.Виждоним қийналди, ўрнимдан туриб онахонларнинг биттасига жой бердим.Қўлимда оғир сумкам билан ёнимдаги қизнинг тепасида тикка турдим.Ҳозир ҳеч бўлмаса қўлимдаги сумкамни олса керак деб ўйладим.Йўқ,қиз секин кўзларини юмди ва манзилига етгунча кўзини очмади, ухлади.Бир маҳал ўзи тушадиган бекатга етганда кўзлари катта-катта очилиб, сакраб турдида вагонни тарк этди. Ухлаб келаётган одам қандай қилиб ўз бекатини билиб тушиб кетиши мумкин, товба, ёқамни ушладим. Тўғримдаги қизлар эса ҳамон ухлаб келяпти. Кейин билсам, катталарга жой бермаслик учун улар ўз манзилига етгунча
«ухлаб» келишар экан.
Бундай ҳолатни кейинчалик ҳар кун кўрадиган бўлдим. Метронинг бу «уйқучи» гўзалларига инсоф берсин илоҳим.Ҳаёт мураккаб чархпалак,эртага янги турмуш остонасида ҳам қайнона уйида уйқучи келинчакларга айланиб қолмасмикин, бу малаклар.
Наргиза Эргашева
Мирзо Улуғбек тумани 248-мактабнинг она тили ва адабиёт фани ўқитувчиси.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Яхши ният билан ҳовли қилдик. Ҳовлимиз мен ишлайдиган мактабдан
анча олисда, бироқ мактабда узоқ йиллик қадрдонларим-ҳамкасбларим, самимий ва дилкаш дўстларим борлиги учун бошқа мактабга ўтиб кетолмадим.Мактабимиз 2 смен бўлганлиги учун кечгача мактабда бўламан.Яхши инсонлар, яхши жамоам қуршовида эканлигим боис чарчоқларим ҳам билинмайди.Дарс тугагач, секин уйим томон ошиқаман.Ҳар куни ”Буюк ипак йўли” метро бекатидан то Сергелининг 1-бекатига боргунимча қизиқ воқеаларнинг гувоҳига айланаман.
Бувим раҳматлининг бир гапларини кўп эслайман.”Агар сен одамларнинг қанақалигини билмоқчи бўлсанг, улар орасида кўпроқ бўл”- дердилар бувим. Бугун эса шу гапларнинг қанчалик тўғри эканлигига яна бир карра ишонч ҳосил қилдим.Бугун ҳам ҳар доимгидек дарсдан чиқиб, уйим томон ошиқдим. Йўл-йўлакай ўй-ташвишларим хаёлимда чархпалакдек айлана бошалди. Бекатда автобусга ўтириб, метро бекатига келиб қолганимни илғамабман ҳам.Дастлаб хаёлимни кассадаги бир кишининг кассир қизга қилган қўпол муомаласи бузди. «Узр, амаки, адашибман», дейишига қарамай ёмон гаплар билан ҳақорат қилаётган ўша амакидан нафратланиб кетдим. Бечора қиз қайтим қайтараётиб адашган экан. Товба, инсон ҳам шунчалик қўпол бўладими? Атрофдагилар лол қолишди. Шоша-пиша билет олиб, метро вагонларига тезроқ чиқиб, уйига ошиқаётган одамларнинг саноғи йўқ.Ниҳоят поезд кириб келди,одамлар бир зумда жойлашиб ҳам олдилар. Ҳар сафар ёқимли овозда:”Кейинги бекат Пахтакор, шу йўлдан Алишер Навоий бекатига ўтилади”,- деган жарангдор овоздан кейин вагон ичи тумонат одамга тўлиб кетади.Бугун ҳам шундай бўлди. Бекатдан ёшлари 60 лардан ошган иккита онахон чиқишди.Одамлар оқимида қандай қилиб вагон ичига кириб қолишганини ҳам пайқашмади, назаримда.Ён-атрофимга қарадим кимдир жой берар деб. 18-20 ёшлардаги ёшлар қўлида телефон билан қарамади ҳам. Нарироқда иккита ёш қиз бир-бирига суяниб «ухлаб» кетяпти, қўлларида қиммат телефон.Улардан нарироқда яна иккита қиз ухлаб кетяпти,тепасида эса ёши катта инсонлар жони ҳалак.Булардан фойда йўқлигини билиб, ўзим ўтирган қаторга қарадим, ёнгинамда ёшгина қизнинг ўтирганини сезмаган эканман. Бу қиз қарияларни кўрмади шекилли, кўрса сакраб туриб жой беради деб ўзимни орқароққа ташлаб ўтирдим. Йўқ, қиз пинагини ҳам бузмади.Виждоним қийналди, ўрнимдан туриб онахонларнинг биттасига жой бердим.Қўлимда оғир сумкам билан ёнимдаги қизнинг тепасида тикка турдим.Ҳозир ҳеч бўлмаса қўлимдаги сумкамни олса керак деб ўйладим.Йўқ,қиз секин кўзларини юмди ва манзилига етгунча кўзини очмади, ухлади.Бир маҳал ўзи тушадиган бекатга етганда кўзлари катта-катта очилиб, сакраб турдида вагонни тарк этди. Ухлаб келаётган одам қандай қилиб ўз бекатини билиб тушиб кетиши мумкин, товба, ёқамни ушладим. Тўғримдаги қизлар эса ҳамон ухлаб келяпти. Кейин билсам, катталарга жой бермаслик учун улар ўз манзилига етгунча
«ухлаб» келишар экан.
Бундай ҳолатни кейинчалик ҳар кун кўрадиган бўлдим. Метронинг бу «уйқучи» гўзалларига инсоф берсин илоҳим.Ҳаёт мураккаб чархпалак,эртага янги турмуш остонасида ҳам қайнона уйида уйқучи келинчакларга айланиб қолмасмикин, бу малаклар.
Наргиза Эргашева
Мирзо Улуғбек тумани 248-мактабнинг она тили ва адабиёт фани ўқитувчиси.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤39😁6🔥2👏1
Кенжа қизнинг ноласи...
Жудаям таъсирли вокеа, сизларга илиндим азизлар.
Шу қизингни кўзимга кўрсатма деганман сенга. Куни
билан ишдан чарчаб келсангу уйда эса асаб
бузарлик.. Йўқот кўзимдан нари қил! - деб ишдан
қайтган эр хотинига бақира кетди...
Кўзларини жовдиратиб қўрқиб турган беш ёшли
қизалоқ дадасини гапларидан кейин секингина
онасини орқасига яширинди... - Дадаси ахир у қизингизку.. Унда нима айб... Аллоҳ
берса ўғил фарзандлик хам бўлармиз..
- Ўчир овозингни.... Бешта қиз туғиш келди қўлингдан,
тилинг эса икки қарич.. Битта ўғил туғиб қўй, кейин
менга насиҳат қиласан..
Аёл бошқа ҳеч нима демади.. Қизини опаларини
олдига олиб кирди ва эрига дастурхон тайёрлади... Ярим тун эрни томоғи қуриб сув ичгани чиқди.. Шу
пайт қизларини хонасидаги чироқ ёниқ эканини
кўриб, хона томонга юрди. Хонага яқинлашганда ичкаридан эшитилган йиғи
овоздан эшикни очмай бир зум тўхтади..
Ичкаридан кенжатой қизини йиғи овози эшитиларди. Қизалоқ йиғлаб бир нималар дерди..
- Художон нега мени ўғил қилиб яратмадинг..
Нега мени отамни ҳар кунги жанжалига, ойимни кўз
ёшларига сабабчи қилиб яратдинг. Художон, майли
дадам мени яхши кўрмасин, мен уларни яхши
кўравераман. Майли мени сўксинлар, аммо ойимни
йиғлатмасинлар.. Битта мен уларни шунча қийнаяпман... Мени олдингга чақириб ол Художон.
Ёлвораман сендан Художон... Эркак эшитганларидан карахт ҳолатига тушиб
қолди... Охирги беш йиллик умри кўз олдидан ўта
бошлади.. Наҳот шу қизча мен юз ўгирган қизча бўлса...
Шундай меҳр эгаси мени зурриёдим бўлса... Наҳотки
кўзларим шунчалик кўр бўлган бўлса...
Эркак минг
хаёл билан хонага кирди.. Дадасини кўрган қизалоқ қўрққанча, шошиб
жойига ётмоқчи бўлди. Ота уни қўлидан тутиб қўрқувдан катта-катта бўлган
кўзларига термулиб, юзига оқиб чиққан ёшини
артдида..
- Бадбахт отангни кечир болам деди... Қизалоқ шошиб отасини бўйнидан махкам
қучоқлаб олди... Лаблари эса
« Рахмат сенга
Художон» деб пичирларди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Жудаям таъсирли вокеа, сизларга илиндим азизлар.
Шу қизингни кўзимга кўрсатма деганман сенга. Куни
билан ишдан чарчаб келсангу уйда эса асаб
бузарлик.. Йўқот кўзимдан нари қил! - деб ишдан
қайтган эр хотинига бақира кетди...
Кўзларини жовдиратиб қўрқиб турган беш ёшли
қизалоқ дадасини гапларидан кейин секингина
онасини орқасига яширинди... - Дадаси ахир у қизингизку.. Унда нима айб... Аллоҳ
берса ўғил фарзандлик хам бўлармиз..
- Ўчир овозингни.... Бешта қиз туғиш келди қўлингдан,
тилинг эса икки қарич.. Битта ўғил туғиб қўй, кейин
менга насиҳат қиласан..
Аёл бошқа ҳеч нима демади.. Қизини опаларини
олдига олиб кирди ва эрига дастурхон тайёрлади... Ярим тун эрни томоғи қуриб сув ичгани чиқди.. Шу
пайт қизларини хонасидаги чироқ ёниқ эканини
кўриб, хона томонга юрди. Хонага яқинлашганда ичкаридан эшитилган йиғи
овоздан эшикни очмай бир зум тўхтади..
Ичкаридан кенжатой қизини йиғи овози эшитиларди. Қизалоқ йиғлаб бир нималар дерди..
- Художон нега мени ўғил қилиб яратмадинг..
Нега мени отамни ҳар кунги жанжалига, ойимни кўз
ёшларига сабабчи қилиб яратдинг. Художон, майли
дадам мени яхши кўрмасин, мен уларни яхши
кўравераман. Майли мени сўксинлар, аммо ойимни
йиғлатмасинлар.. Битта мен уларни шунча қийнаяпман... Мени олдингга чақириб ол Художон.
Ёлвораман сендан Художон... Эркак эшитганларидан карахт ҳолатига тушиб
қолди... Охирги беш йиллик умри кўз олдидан ўта
бошлади.. Наҳот шу қизча мен юз ўгирган қизча бўлса...
Шундай меҳр эгаси мени зурриёдим бўлса... Наҳотки
кўзларим шунчалик кўр бўлган бўлса...
Эркак минг
хаёл билан хонага кирди.. Дадасини кўрган қизалоқ қўрққанча, шошиб
жойига ётмоқчи бўлди. Ота уни қўлидан тутиб қўрқувдан катта-катта бўлган
кўзларига термулиб, юзига оқиб чиққан ёшини
артдида..
- Бадбахт отангни кечир болам деди... Қизалоқ шошиб отасини бўйнидан махкам
қучоқлаб олди... Лаблари эса
« Рахмат сенга
Художон» деб пичирларди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20😢17🔥1🥰1
🌙 ХАЙРЛИ ТУН✨🌙
💫✨Эртанги кунлари бугунгидан фойдали ўтиши учун режалар тузганлар.
💫✨Сиз азизларга ҳам бу кечани эртанги кунингизнинг мазмунли муқаддимаси бўлишини тилаб қоламиз...
💫✨Тонггача Аллоҳга омонатсиз азизларим!!!🥰😘❤️🫶
Тутаётган рўзаларимизни Аллоҳ даргоҳига қабул қилсин!🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
💫✨Эртанги кунлари бугунгидан фойдали ўтиши учун режалар тузганлар.
💫✨Сиз азизларга ҳам бу кечани эртанги кунингизнинг мазмунли муқаддимаси бўлишини тилаб қоламиз...
💫✨Тонггача Аллоҳга омонатсиз азизларим!!!🥰😘❤️🫶
Тутаётган рўзаларимизни Аллоҳ даргоҳига қабул қилсин!🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎊🌹РАМАЗОННИНГ 6-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!🌹🎊
✨АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!✨
💐 Ҳақиқий кунинг бугун,кеча ўтмиш, эртага гумон.
💐Саҳар вақти бизни энг гўзал онлармиз бошланиши...
💐Дилга яқиним тонгни эзгу ниятлар ила, ибодат ила бирга қарши олайлик!
Ушбу дамни насиб этмиш меҳрибон Аллоҳга ҳамдлар айтайлик..
🌹Эрта саҳар турганларга,
🌹Рўзаларни тутганларга ,
🌹Бомдод ўқиб, дуо қилиб,
🌹Дўст холини сўрганларга
🌹Яхшимисиз? - деганларга
🌹АЛЛОҲ суйиб БАНДАМ десин ,
🌹ЖАННАТ СИЗГА СОВҒАМ десин.
☀️ Янги тонг муборак бўлсин қадрлигим....
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✨АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!✨
💐 Ҳақиқий кунинг бугун,кеча ўтмиш, эртага гумон.
💐Саҳар вақти бизни энг гўзал онлармиз бошланиши...
💐Дилга яқиним тонгни эзгу ниятлар ила, ибодат ила бирга қарши олайлик!
Ушбу дамни насиб этмиш меҳрибон Аллоҳга ҳамдлар айтайлик..
🌹Эрта саҳар турганларга,
🌹Рўзаларни тутганларга ,
🌹Бомдод ўқиб, дуо қилиб,
🌹Дўст холини сўрганларга
🌹Яхшимисиз? - деганларга
🌹АЛЛОҲ суйиб БАНДАМ десин ,
🌹ЖАННАТ СИЗГА СОВҒАМ десин.
☀️ Янги тонг муборак бўлсин қадрлигим....
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
🕌 Рамазон ойининг олтинчи куни
⏰ Саҳарлик вақтлари барча вилоятлар учун.
Аллоҳ барча биродару муслималаримизга бир ой мобайнида Рўзани тўлиқ тутиб олишларини насиб қилсин🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
⏰ Саҳарлик вақтлари барча вилоятлар учун.
Аллоҳ барча биродару муслималаримизга бир ой мобайнида Рўзани тўлиқ тутиб олишларини насиб қилсин🤲
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
ИБРАТЛИ ХИКОЯ.
(Архивдан)
Бу воқеа араб мамлакатларидан бирида СОДИР бўлган... ...Эридан учта гўдаги билан тул қолган Ҳалима исмли аёлнинг АҲВОЛИ ТАНГ бўлиб қолди... Бир амаллаб кун кўриб туришган эди... Мана, учинчи кундирки болалари туз тотгани йўқ. Саҳарда яратганга илтижо қилиб ёлворди... ~ Эй саховатли Раззоқим..! Синовларингни менга осон қил. Имонимни ва номусимни ўзинг асра..! ... Зўрға ўрнидан турди. Ухлаётган болаларининг тепасига келиб, очликдан кичрайиб, сўлиб бораётган юзларига қараб юраги эзилди, хўрлиги келди... Деворга суяниб БЕИХТИЁР деразадан қаради... Шу вақт рўпарадаги кўча ёқасига эски бир такси келиб тўхтади... Қалбида УМИД учқуни порлади: ~ «Шу таксичидан ёрдам сўрасамчи..? Мусулмондир, ахир... Аҳволимни тушунтирсам уч-тўрт тангасини аямас.» ... Бор қувватини жамлаб, рўмолини бошига ташлаганча кўчага чиқди. ~ Эй муҳтарам зот, мен ТИЛАНЧИ эмасман. Аммо уч кундан бери болаларим билан туз тотмадик... Сабрим тугади. Номусимдан айрилиб қолмасам деб қўрқаман... Бошқа сотадиган нарсам йўқ..! ... Ҳозирги мижози берган пулни чўнтагига соларкан, энди юришга чоғланган таксичи бу аёлнинг аянчли овозидан ғалати бўлиб кетди: ~ «Ёрдам бериш керак...!» миясига келган илк фикр шу бўлди... Бу фикрнинг кетидан оқиб кела бошлаган нафс ва шайтоннинг ҳийлакор бахоналарига тутқич бермай ҳамёнидаги анчадан бери тўплаб қўйган бир даста пулни олиб шундоғича аёлнинг қўлига тутқазди: ~ «Ол буни синглим, лекин номусингни сақла...» - деди- ю газни босди... Ортидан аёл эса: ~ Аллоҳ сенинг хам ишингни ўнгласин.. - деганича қолди. ... Таксичи уйига қайтаркан, кўзи йўлда-ю хаёли бу ишни хотинимга қандай тушунтираман деган ўй билан машғул эди... Гап шундаки, машинасининг ҳамма ғилдираги ишдан чиқиб эскириб қолган, ҳар куни юрагини ховучлаб юрар эди... ... Топганини тежаб-тергаб анчадан буён пул тўплаб юрганди. Бугун эрталаб шу пулларни олиб ғилдирак олмоқчи эди... Начора, ғилдиракка эмас бировга насиб қилган экан... Дарҳақиқат салом аликдан сўнг хотини дарров ғилдиракни сўради... ~ Устахонага учрагандим, уч - тўрт кун сабр қилинг дейишди. Яқинда яхшиларини олиб келишаркан, - деб ғулдиради... Эр хотиннинг кўзларига қарамасдан... Орадан уч тўрт кун ўтиб кечки пайт таксичи уйига қайтса, хотини унга бир қоғоз тутқазди: ~ Уста шекилли, сизни сўраб келди... "Эрталаб мана бу манзилга борсин, баллонларини алмаштириб бераман.." деб кетди... Ўша айтгани келган кўринади - деди... ... Эр эса ҳайрон, манзил ёзилган қоғозни қўлга оларкан рости билан айтасанми дегандек хотинига қаради... Тамоман бегона жой..! Ким бўлди экан..? Ўйлаб ўйига етолмади. Таваккал эрта тонгданоқ бораман... Нима гаплигини албатта биламан, деб кўнглига тугиб қўйди. Эрта тонгда нонушта қилмай кўчага отланди. Манзилни топиш қийин бўлмади. Устахона экан, хўжайини бўлса керак, эшиги олдида бир киши ўтирибди... Худди хотини таърифлаган кишига ўхшайди. У ҳам таксичини кўриб қадрдонлардек пешвоз чиқди. Устахона хўжайини ёшли кўзларини унга қадаб: ~ Сен нима килгансанки, уч кундан бери Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам тушимга кириб, сенинг номингни айтиб: ~ «Шу кишининг ғилдиракларини янгилаб бер, мен сени Қиёматда шафоат қилай” дейди..! Кел, биродар, машинангни ичкарига олиб кир... Таксичи бир лаҳза қулоқларига ишонмай туриб қолди, сўнгра унинг ҳам кўзларидан ёш чиқиб кетди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(Архивдан)
Бу воқеа араб мамлакатларидан бирида СОДИР бўлган... ...Эридан учта гўдаги билан тул қолган Ҳалима исмли аёлнинг АҲВОЛИ ТАНГ бўлиб қолди... Бир амаллаб кун кўриб туришган эди... Мана, учинчи кундирки болалари туз тотгани йўқ. Саҳарда яратганга илтижо қилиб ёлворди... ~ Эй саховатли Раззоқим..! Синовларингни менга осон қил. Имонимни ва номусимни ўзинг асра..! ... Зўрға ўрнидан турди. Ухлаётган болаларининг тепасига келиб, очликдан кичрайиб, сўлиб бораётган юзларига қараб юраги эзилди, хўрлиги келди... Деворга суяниб БЕИХТИЁР деразадан қаради... Шу вақт рўпарадаги кўча ёқасига эски бир такси келиб тўхтади... Қалбида УМИД учқуни порлади: ~ «Шу таксичидан ёрдам сўрасамчи..? Мусулмондир, ахир... Аҳволимни тушунтирсам уч-тўрт тангасини аямас.» ... Бор қувватини жамлаб, рўмолини бошига ташлаганча кўчага чиқди. ~ Эй муҳтарам зот, мен ТИЛАНЧИ эмасман. Аммо уч кундан бери болаларим билан туз тотмадик... Сабрим тугади. Номусимдан айрилиб қолмасам деб қўрқаман... Бошқа сотадиган нарсам йўқ..! ... Ҳозирги мижози берган пулни чўнтагига соларкан, энди юришга чоғланган таксичи бу аёлнинг аянчли овозидан ғалати бўлиб кетди: ~ «Ёрдам бериш керак...!» миясига келган илк фикр шу бўлди... Бу фикрнинг кетидан оқиб кела бошлаган нафс ва шайтоннинг ҳийлакор бахоналарига тутқич бермай ҳамёнидаги анчадан бери тўплаб қўйган бир даста пулни олиб шундоғича аёлнинг қўлига тутқазди: ~ «Ол буни синглим, лекин номусингни сақла...» - деди- ю газни босди... Ортидан аёл эса: ~ Аллоҳ сенинг хам ишингни ўнгласин.. - деганича қолди. ... Таксичи уйига қайтаркан, кўзи йўлда-ю хаёли бу ишни хотинимга қандай тушунтираман деган ўй билан машғул эди... Гап шундаки, машинасининг ҳамма ғилдираги ишдан чиқиб эскириб қолган, ҳар куни юрагини ховучлаб юрар эди... ... Топганини тежаб-тергаб анчадан буён пул тўплаб юрганди. Бугун эрталаб шу пулларни олиб ғилдирак олмоқчи эди... Начора, ғилдиракка эмас бировга насиб қилган экан... Дарҳақиқат салом аликдан сўнг хотини дарров ғилдиракни сўради... ~ Устахонага учрагандим, уч - тўрт кун сабр қилинг дейишди. Яқинда яхшиларини олиб келишаркан, - деб ғулдиради... Эр хотиннинг кўзларига қарамасдан... Орадан уч тўрт кун ўтиб кечки пайт таксичи уйига қайтса, хотини унга бир қоғоз тутқазди: ~ Уста шекилли, сизни сўраб келди... "Эрталаб мана бу манзилга борсин, баллонларини алмаштириб бераман.." деб кетди... Ўша айтгани келган кўринади - деди... ... Эр эса ҳайрон, манзил ёзилган қоғозни қўлга оларкан рости билан айтасанми дегандек хотинига қаради... Тамоман бегона жой..! Ким бўлди экан..? Ўйлаб ўйига етолмади. Таваккал эрта тонгданоқ бораман... Нима гаплигини албатта биламан, деб кўнглига тугиб қўйди. Эрта тонгда нонушта қилмай кўчага отланди. Манзилни топиш қийин бўлмади. Устахона экан, хўжайини бўлса керак, эшиги олдида бир киши ўтирибди... Худди хотини таърифлаган кишига ўхшайди. У ҳам таксичини кўриб қадрдонлардек пешвоз чиқди. Устахона хўжайини ёшли кўзларини унга қадаб: ~ Сен нима килгансанки, уч кундан бери Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам тушимга кириб, сенинг номингни айтиб: ~ «Шу кишининг ғилдиракларини янгилаб бер, мен сени Қиёматда шафоат қилай” дейди..! Кел, биродар, машинангни ичкарига олиб кир... Таксичи бир лаҳза қулоқларига ишонмай туриб қолди, сўнгра унинг ҳам кўзларидан ёш чиқиб кетди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤44😢24👍15🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ХАЙРЛИ ТУН.
Рўзанинг 6-кунидаги рўзаларингизни ҳам Аллоҳ даргоҳига қабул айлаган бўлсин!
🌙✨Энг чиройли ризқ
🌙✨Мол-мулк эмас.
🌙✨Балки хотиржам қалб,
🌙✨Равшан ақл,
🌙✨Тан сиҳатлик,
🌙✨Дил софлиги,
🌙✨Соғлом фикрдир.
Тунингиз осуда ўтсин азизлар!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Рўзанинг 6-кунидаги рўзаларингизни ҳам Аллоҳ даргоҳига қабул айлаган бўлсин!
🌙✨Энг чиройли ризқ
🌙✨Мол-мулк эмас.
🌙✨Балки хотиржам қалб,
🌙✨Равшан ақл,
🌙✨Тан сиҳатлик,
🌙✨Дил софлиги,
🌙✨Соғлом фикрдир.
Тунингиз осуда ўтсин азизлар!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5
- Ая, дадам бизни энди хеч качон олиб кетмай-диларми? - Сарварнинг кузи тула еш эди. Гулширин товонигача зириллаб кетди.
- Нега бундай деяпсан, углим? Даданг...даданг-нинг ишлари ишлари купайиб кетган. Ишлари-ни битириб, келади...- у "алдагани бола яхши" кабилида гапирмокчи эди, аммо соткин овози титраб, узидан узи уялди.
- Йук, дадам энди келмайдилар, - бош чайкади Сарвар. - Дадамнинг бошка угли бор, энди уша билан яшайди.
Гулшириннинг бугзига нимадир нимадир ти-килди. Углини багрига махкам босди. "Болажо-ним, ичингда шунча дард бор экан, кандок кандок чидаб юрибсан? Сени бола, хеч нарсага тушунмайди, деб уйлабман. Узим билан узим булибману, сизларни унутиб куйибман. Сен эса мени аяб шунча дардни ичингда саклаб юриб-сан..." - Гулширин ич-ичидан фаред килди.
Азиза опа уз уйига кетганидан кетганидан су-нг Гулширин угли билан кизини каерга, кимга куйиб кетишни билмай боши котди. Бир-икки кун етокхонадаги коровул кампирдан болалар-га караб туришни илтимос килди. Лекин качон-гача бировлардан кумак кумак сурайди. У бо-лаларни богчага жойлаштиришга карор килди.
Болалари илгари хам богчага боришган, тезда куникишса керак. Икки-уч кун ичида зарур ху-жатларни тайерлаб, болаларни богчага жойла-штирди. Энди кунгли хотиржам, ишга бемалол бориб кела олади.
Ишдан чикиб, болаларини олиш учун богчага кирди. Негадир Мадина хар доимгидек олдига югуриб чикмади. Кизининг юзидан упди. Мади-нанинг юзи ловуллаб кизиб турибди.
- Вой, кизим, иссигинг борми? - бирдан кулини Мадинанинг пешонасига куйди. - Бирон жойи-нг огрияптими?
- Кизингиз эрталабдан буен иситма киляпти, - деди болаларни кузатишга чиккан тарбиячи. - Богчамиз хамшираси укол. Иситмаси тушган-дай булди-ю, кейин яна кутарилди.
- Эрталаб олиб келаетганимда яхши эди-ку...
- Бахзи болалар богчага катнай бошлагач, куни-колмай касал булишади. Хеч каери огримаса хам иситма килади еки етиб колади.
Кизингиз хам шундай буляпти, шекилли. Хечки-си йук, бир-икки кун ичида куникиб кетади.
- Лекин кизим олдин хам богчага борган. Олдин борганида уйнаб-кулиб бориб келарди.
- Хафа булмасангиз бир гап айтаман, - деди тар-биячи аел. - Билишимча, олдин оилангиз тулик булган. Болалар хеч нарсадан зикланишмаган. Шунинг учун хам богчага байрамга боргандек бориб келишган. Хозир эса...сизлар алохида яшаяпсизлар. Бола оилавий булиб яшаган дам-ларини согинади, ичикади. Шу сабаб иситма килаетгандир.
- Муштдай боланинг нахотки шуларга акли етса? - хайратини яширолмади Гулширин.
- Биз буларни бола санаб куп нарсага эьтибор бермаймиз. Бола дардни ичига солади дейиша-дику...
Иситмалаетган боласини кутариб етокхонага кайтгунча Гулширин минг бир уй ичида колди.
Кизига дори бериб, эндигина ухлатган эди хам-ки, эшик такиллади. Ким булди экан? Бу ерда Азиза опадан булак якини йук эди. Азиза опа уйига кетганидан буен хеч ким эшик кокиб кел-ган йук. Эшикни очдию...рупарадаги аелни ку-риб узини йукотиб куйди. Эшик ортида Шавкат-бойнинг хотини турарди. Гулширин акасиники-да яшаган пайтида бу аелнинг кизига келинлар куйлакларини тикиб берганди.
- Келинг, опа....- Гулширин аелни ичкарига так-лифкилди. Хижолат тортганидан узини каерга куйишни билмасди. Уз ташвишлари билан бу-либ аелнинг тикув машинасини кайтариб бе-риш едидан чикиб кетган экан буткул. Шавкат-бойнинг хотини тикув машинасини сураб кел-ган булса керак. Ишкилиб, машина акасиники-да хеч бир зиен етмай турганмикан?
- Шу ерда яшаяпсизми? - бошдан оек башанг кийинган аел торгина хонага беписанд назар ташлади.
- Ха, хозирча... - Гулширин уз туришидан узи уялди. Кейин шоша-пиша узр сурай кетди:
- Опажон, кечиринг, уз ташвишларимга урала-шиб, омонатингиз едимдан чикибди. Шу бугу-нок тикув машинангизни олиб келиб бераман.
- Мен машинкани олиб кетиш учун келганим йук, - аелнинг жиддий юзига табассум ейилди. - Аксинча, илтимос билан келдим.
- Кандай илтимос? - шундай бадавлат аелнинг "илтимос билан келдим" дейиши Гулширинни хайратлантирди.
- Углимни уйлантиряпман. Булажак келин кизи-мнинг эгнида сиз тикиб берган куйлакларни куриб, "Менинг куйлакларимни хам уша тикув-чи тикиб берсин" дебди. Йук демайсиз энди, ай-ланай.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Нега бундай деяпсан, углим? Даданг...даданг-нинг ишлари ишлари купайиб кетган. Ишлари-ни битириб, келади...- у "алдагани бола яхши" кабилида гапирмокчи эди, аммо соткин овози титраб, узидан узи уялди.
- Йук, дадам энди келмайдилар, - бош чайкади Сарвар. - Дадамнинг бошка угли бор, энди уша билан яшайди.
Гулшириннинг бугзига нимадир нимадир ти-килди. Углини багрига махкам босди. "Болажо-ним, ичингда шунча дард бор экан, кандок кандок чидаб юрибсан? Сени бола, хеч нарсага тушунмайди, деб уйлабман. Узим билан узим булибману, сизларни унутиб куйибман. Сен эса мени аяб шунча дардни ичингда саклаб юриб-сан..." - Гулширин ич-ичидан фаред килди.
Азиза опа уз уйига кетганидан кетганидан су-нг Гулширин угли билан кизини каерга, кимга куйиб кетишни билмай боши котди. Бир-икки кун етокхонадаги коровул кампирдан болалар-га караб туришни илтимос килди. Лекин качон-гача бировлардан кумак кумак сурайди. У бо-лаларни богчага жойлаштиришга карор килди.
Болалари илгари хам богчага боришган, тезда куникишса керак. Икки-уч кун ичида зарур ху-жатларни тайерлаб, болаларни богчага жойла-штирди. Энди кунгли хотиржам, ишга бемалол бориб кела олади.
Ишдан чикиб, болаларини олиш учун богчага кирди. Негадир Мадина хар доимгидек олдига югуриб чикмади. Кизининг юзидан упди. Мади-нанинг юзи ловуллаб кизиб турибди.
- Вой, кизим, иссигинг борми? - бирдан кулини Мадинанинг пешонасига куйди. - Бирон жойи-нг огрияптими?
- Кизингиз эрталабдан буен иситма киляпти, - деди болаларни кузатишга чиккан тарбиячи. - Богчамиз хамшираси укол. Иситмаси тушган-дай булди-ю, кейин яна кутарилди.
- Эрталаб олиб келаетганимда яхши эди-ку...
- Бахзи болалар богчага катнай бошлагач, куни-колмай касал булишади. Хеч каери огримаса хам иситма килади еки етиб колади.
Кизингиз хам шундай буляпти, шекилли. Хечки-си йук, бир-икки кун ичида куникиб кетади.
- Лекин кизим олдин хам богчага борган. Олдин борганида уйнаб-кулиб бориб келарди.
- Хафа булмасангиз бир гап айтаман, - деди тар-биячи аел. - Билишимча, олдин оилангиз тулик булган. Болалар хеч нарсадан зикланишмаган. Шунинг учун хам богчага байрамга боргандек бориб келишган. Хозир эса...сизлар алохида яшаяпсизлар. Бола оилавий булиб яшаган дам-ларини согинади, ичикади. Шу сабаб иситма килаетгандир.
- Муштдай боланинг нахотки шуларга акли етса? - хайратини яширолмади Гулширин.
- Биз буларни бола санаб куп нарсага эьтибор бермаймиз. Бола дардни ичига солади дейиша-дику...
Иситмалаетган боласини кутариб етокхонага кайтгунча Гулширин минг бир уй ичида колди.
Кизига дори бериб, эндигина ухлатган эди хам-ки, эшик такиллади. Ким булди экан? Бу ерда Азиза опадан булак якини йук эди. Азиза опа уйига кетганидан буен хеч ким эшик кокиб кел-ган йук. Эшикни очдию...рупарадаги аелни ку-риб узини йукотиб куйди. Эшик ортида Шавкат-бойнинг хотини турарди. Гулширин акасиники-да яшаган пайтида бу аелнинг кизига келинлар куйлакларини тикиб берганди.
- Келинг, опа....- Гулширин аелни ичкарига так-лифкилди. Хижолат тортганидан узини каерга куйишни билмасди. Уз ташвишлари билан бу-либ аелнинг тикув машинасини кайтариб бе-риш едидан чикиб кетган экан буткул. Шавкат-бойнинг хотини тикув машинасини сураб кел-ган булса керак. Ишкилиб, машина акасиники-да хеч бир зиен етмай турганмикан?
- Шу ерда яшаяпсизми? - бошдан оек башанг кийинган аел торгина хонага беписанд назар ташлади.
- Ха, хозирча... - Гулширин уз туришидан узи уялди. Кейин шоша-пиша узр сурай кетди:
- Опажон, кечиринг, уз ташвишларимга урала-шиб, омонатингиз едимдан чикибди. Шу бугу-нок тикув машинангизни олиб келиб бераман.
- Мен машинкани олиб кетиш учун келганим йук, - аелнинг жиддий юзига табассум ейилди. - Аксинча, илтимос билан келдим.
- Кандай илтимос? - шундай бадавлат аелнинг "илтимос билан келдим" дейиши Гулширинни хайратлантирди.
- Углимни уйлантиряпман. Булажак келин кизи-мнинг эгнида сиз тикиб берган куйлакларни куриб, "Менинг куйлакларимни хам уша тикув-чи тикиб берсин" дебди. Йук демайсиз энди, ай-ланай.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤47🔥3
- Вой...- Гулширин бушашиб кетди. У аел "нега машинкамни халигача кайтармадинг" деб жан-жал килишидан чучиганди. - Нега йук дейман, опа? Майли, тикиб бераман. Факат шошилинч булмаса булди. Якинда ишга кирганман, кечку-рун болаларни ухлатиб тикиб бераман.
- Шошилинч эмас, туй икки ойдан кейин, - чиро-
йи очилди аелнинг. - Келин булмишга манзили-нгизни бераман. Шу уч-турт кун ичида матолар-ни олиб келади. Хозирча манавини олиб туринг куйлаклар битгач, колганини бераман, - сумка-часидан бир даста пул олди.
- Йук, керакмас, - Гулширин аел узатган пулни унинг сумкачасига кайтариб олиб куйди. - Олдин куйлакларни тикай, кейин берасиз.
Шавкатбойнинг хотин кетди. "Жуда нокулай булди-да..." Гулширин шу уй билан кизининг пе-шонасига кафтини босди. Мадинанинг пешона-си олов булиб енарди. "Вой улмасам, яна исит-маси кутарилибди."
Гулшириннинг чакирувидан сунг етиб келган "Тез ердам" шифокори Мадинани обдон текши-рди.
- Болангизни томоги кизарган, шундан иситма киляпти. Хозир укол килиб куяман. Яна иситма килгудек булса, касалхонада етишларингизга тугри келади.
- Духтир, керакли дори-дармонни езиб бера ко-линг. Асалхонадп етишга умуман имкониятим йук. Углимни куйи кетадиган жой йук.
Шифокор дориларни номини езиб, качон, кан-дай килиб ичиришни тушунтирди. "Кунига икк махал касалхонага бориб укол олиш керак" де-ди кетаетганида. Уша тунда Гулширин мижжа кокмади. Тонг отиши билан якин орадаги дори-хонага шошилди. Шифокор езиб берган дори-лар анчагина киммат экан. Айникса, биттасини топиш мушкул булди. Бир нечта дорихонадан излаб, топа олмади. Бир дорихоначи аел тани-шида у излаетган дори борлигини, нархини келиолса топиб беришини писанда килди. Гул-ширинда у сураган пул йук. Лекин кизи кизи тезрок тузалиши учун бу пулни топиши керак. Аммо кимдан олади бунч пулни? Нихоят, йули-ни топгандек булди. Кизини ухлатиб, Сарварга "синглингга караб тур, мен тезда кайтаман"деб тайинладию, узи кийиниб ишхонаси томон шошди. Илхоммажлис утказаетган экан, унинг чикишини кутди. Мажлисдан чикаетган ходим-лар кабулхонада турган Гулиринни куриб, бир-бирларига маьноли куз ташлаб куйишди. Аммо хозир у бунга ахамият берадиган ахволда эмасди. Одамлар таркалиши билан Илхомнинг хонасига кирди.
- Ие, Гулширинхон, келинг. Сизни курадиган кун хам бор экан-ку, - Илхом Гулширинга утириш учун стул суриб берди. - Эрталаб сизни курма-ганимга дилим хуфтон булиб тургандим. Каранг, киришингиз билан хона хам еришиб кетди-я! Кани эди, доим хонамизни шундай ери-штириб турсангиз.
Жувон Илхомнинг илмокли сузларидан унгай-сизланди. Бу гапларни эшитмаганга солди узи-ни.
- Илхом ака, сизга бир илтимос билан келдим, - деди тортиниб.
- Сиз илтимос килманг, буйрук беринг, - Илхом уткир нигохини кадади сурбетларча. - Биз ку-лингиз булиб бажарайлик.
- Илхом ака, мен билан бундай охангда гаплаш-манг. Булмаса, чикиб кетаман.
Илхомбирдан тусини узгартирди. Турга туш-ган кушни учириб юборган овчидай типирчи-лаб колди.
- Э-э, хазил килдим-ку, Гулширинхон. Жуда жид-дий аелсиз-да, хазилни тушунмайсиз-а? Кани, гапиринг, эшитаман.
- Кечиринг, хозир хазилни тушунадиган ахвол-да эмасман, - каттик гапиргани учун Гулширин хижолат чекди. Кечадан буен кизимнинг исит-маси тушмаяпти. Илхом ака, маошгача менга озгина карз бериб туринг...- Охирги сузларни зурга айтди, карз сураетгни учун уялди.
- Карз денг...- Илхом унга бошдан-оек синчик-лаб назар солди. Аел бу нигохдан ерга кириб кетгудек булди. - Каранг-а, аксига олгандай бор пулимни ишлатиб куйгандим. Тугрироги, уйда-ги Захархон чунтагимдаги хамма пулни кокиш-тириб олибди, - у "Захархон" деб хотинини айта-етганини Гулширин тушунди.
- Агар маошгача бериб турганингизда...- Гулши-риннинг рухи тушиб кетди бирдан. - Майли, сиз-нинг хам уз харажатларингиз бор. Мен...бора-колай...
- Сиз аеллар бирдан тушкунликка тушиб кола-сизлар-да. Хеч каерга кетмайсиз, - Илхом урни-дан туришга кузгалган Гулшириннинг елкаси-дан тутиб, жойига кайта утиргизди. Бегона эр-какнинг кули текканидан жувон сесканиб кет-ди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Шошилинч эмас, туй икки ойдан кейин, - чиро-
йи очилди аелнинг. - Келин булмишга манзили-нгизни бераман. Шу уч-турт кун ичида матолар-ни олиб келади. Хозирча манавини олиб туринг куйлаклар битгач, колганини бераман, - сумка-часидан бир даста пул олди.
- Йук, керакмас, - Гулширин аел узатган пулни унинг сумкачасига кайтариб олиб куйди. - Олдин куйлакларни тикай, кейин берасиз.
Шавкатбойнинг хотин кетди. "Жуда нокулай булди-да..." Гулширин шу уй билан кизининг пе-шонасига кафтини босди. Мадинанинг пешона-си олов булиб енарди. "Вой улмасам, яна исит-маси кутарилибди."
Гулшириннинг чакирувидан сунг етиб келган "Тез ердам" шифокори Мадинани обдон текши-рди.
- Болангизни томоги кизарган, шундан иситма киляпти. Хозир укол килиб куяман. Яна иситма килгудек булса, касалхонада етишларингизга тугри келади.
- Духтир, керакли дори-дармонни езиб бера ко-линг. Асалхонадп етишга умуман имкониятим йук. Углимни куйи кетадиган жой йук.
Шифокор дориларни номини езиб, качон, кан-дай килиб ичиришни тушунтирди. "Кунига икк махал касалхонага бориб укол олиш керак" де-ди кетаетганида. Уша тунда Гулширин мижжа кокмади. Тонг отиши билан якин орадаги дори-хонага шошилди. Шифокор езиб берган дори-лар анчагина киммат экан. Айникса, биттасини топиш мушкул булди. Бир нечта дорихонадан излаб, топа олмади. Бир дорихоначи аел тани-шида у излаетган дори борлигини, нархини келиолса топиб беришини писанда килди. Гул-ширинда у сураган пул йук. Лекин кизи кизи тезрок тузалиши учун бу пулни топиши керак. Аммо кимдан олади бунч пулни? Нихоят, йули-ни топгандек булди. Кизини ухлатиб, Сарварга "синглингга караб тур, мен тезда кайтаман"деб тайинладию, узи кийиниб ишхонаси томон шошди. Илхоммажлис утказаетган экан, унинг чикишини кутди. Мажлисдан чикаетган ходим-лар кабулхонада турган Гулиринни куриб, бир-бирларига маьноли куз ташлаб куйишди. Аммо хозир у бунга ахамият берадиган ахволда эмасди. Одамлар таркалиши билан Илхомнинг хонасига кирди.
- Ие, Гулширинхон, келинг. Сизни курадиган кун хам бор экан-ку, - Илхом Гулширинга утириш учун стул суриб берди. - Эрталаб сизни курма-ганимга дилим хуфтон булиб тургандим. Каранг, киришингиз билан хона хам еришиб кетди-я! Кани эди, доим хонамизни шундай ери-штириб турсангиз.
Жувон Илхомнинг илмокли сузларидан унгай-сизланди. Бу гапларни эшитмаганга солди узи-ни.
- Илхом ака, сизга бир илтимос билан келдим, - деди тортиниб.
- Сиз илтимос килманг, буйрук беринг, - Илхом уткир нигохини кадади сурбетларча. - Биз ку-лингиз булиб бажарайлик.
- Илхом ака, мен билан бундай охангда гаплаш-манг. Булмаса, чикиб кетаман.
Илхомбирдан тусини узгартирди. Турга туш-ган кушни учириб юборган овчидай типирчи-лаб колди.
- Э-э, хазил килдим-ку, Гулширинхон. Жуда жид-дий аелсиз-да, хазилни тушунмайсиз-а? Кани, гапиринг, эшитаман.
- Кечиринг, хозир хазилни тушунадиган ахвол-да эмасман, - каттик гапиргани учун Гулширин хижолат чекди. Кечадан буен кизимнинг исит-маси тушмаяпти. Илхом ака, маошгача менга озгина карз бериб туринг...- Охирги сузларни зурга айтди, карз сураетгни учун уялди.
- Карз денг...- Илхом унга бошдан-оек синчик-лаб назар солди. Аел бу нигохдан ерга кириб кетгудек булди. - Каранг-а, аксига олгандай бор пулимни ишлатиб куйгандим. Тугрироги, уйда-ги Захархон чунтагимдаги хамма пулни кокиш-тириб олибди, - у "Захархон" деб хотинини айта-етганини Гулширин тушунди.
- Агар маошгача бериб турганингизда...- Гулши-риннинг рухи тушиб кетди бирдан. - Майли, сиз-нинг хам уз харажатларингиз бор. Мен...бора-колай...
- Сиз аеллар бирдан тушкунликка тушиб кола-сизлар-да. Хеч каерга кетмайсиз, - Илхом урни-дан туришга кузгалган Гулшириннинг елкаси-дан тутиб, жойига кайта утиргизди. Бегона эр-какнинг кули текканидан жувон сесканиб кет-ди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤50🔥10👍1
- Сиз илтимос киласизу, мен ердам бера олма-сам, бу йигитнинг иши булмайди, - унинг енига утириб олди Илхом. - Бундай киламиз: эртага кечки соат олти яримда шу ерда учрашамиз. Сиз сураган пулни топишга харакат киламан. Тагин сизни кутиб колмай, - у Гулширинга сук-ланиб тикилди.
- Хуп... - жувон рупарасидаги одамнинг уткир нигохларидан ерга кириб кетгудай булди. - Мен бораколай...кизимнинг мазаси йук эди.
Гулширин кетгач, Илхом эшикни ичкаридан кулфлаб, хонадаги сейфни очди. Сейфда хоти-нидан яшириб куйган пулларини сакларди. Устма-уст тахланиб турган бели синмаган пул-лардан бир дастасини олиб, мийигида кулди: "Сенинг кудратинг энг гурурли аелни хам тиз чуктиради". Уз гапи шаьша килиб кулди. Эртага Гулширин билан утажак учрашувни тасаввур килиб, кузлариюмилиб кетди.
Болалари хартугул тинчгина утирганини куриб Гулшириннинг юраги бир оз таскин топди. Эртага уша савил дорини топиб келтирса, кизи тезда тузалади. Эртага ахир якшанба-ку?! - бирдан хаелини йилт этиб тилиб утди шу фикр. Илхом "эртага келинг" деганида янглишдими-кан? Йуг-ей, кап-катта одам кандай янглишсин? Балки Гулширинга рахми келганидан дам олиш кунини хам бошка кунга колдириб, у сураган пулни топиб келмокчидир...." У шу уй билан узи-га таскин килди.
Кизининг иситмаси тушган булса-да, кечаси яхши ухлай олмади. Тонгга якингина бир оз тинчланиб, кузи илинди. "Тезрок кун кеч була колсайди. Уша дорини топиб келтирсам, Мади-на даво топармиди..."
Вахоланки, бу пайтда тонгги соат беш эди.
Баьзан одам вакт етишмаслигидан шихоят килади. Аммо кутганингда вакт утиши кийин булади. Гулшириннинг наздида бугунги кун асрга чузилгандек туйилди. Соат миллари кеч-ки бешдан ога бошлаганида "хайрият" деб юборди.
- Сарваржон, сен синглингга караб тур. Мен бир жойга шундоккина кираману, дорихонадан дори олиб кайтаман, хупми, болажоним? - хали мактабга бормаган, узи энагага энагага мухтож углига энагалик килишни топшираетганидан юраги эзилди. Сарвар катта одамлардек "май-ли, сиз бориб келаверинг, аяжон" деди.
"Болам болалик нималигини билмай улгайиб колибди..."
Устига одмигина куйлагини кийди. Бир пайт-лар эри шу куйлакни кийганида "Гул, сен карто-шкани копидан куйлак тикиб кийсанг хам яра-шади" дерди. Эрини эслаганиданми е кунгли бир нохушликни сездими, негадир Илхомдан пул олиб келишга оеги тортмади. Лекин нима килсин, уша зорманда дорига пул керак. Пулни шундок олади-ю, кайтади. Колаверса, пулни ****-кетарга олаетгани йук. Маош олса, албатта кай-таради.
Соат роппа-роса олтига бонг урганида у Илхомнинг хонаси эшигини такиллатди.
- Келмайсизми деб чучигандим, Илхом уни ку-риб кувончини яширолмади. - Кани, киринг, - Гулширинни киргизиб, узи эшик ортида хеч ким йукмикан дегандек аланглади.
- Илхом ака, узр, бугун дам дам олиш куни эка-ни едимда йук экан. Сизни хам ташвишга солиб куйдим...
- Асло узр сураманг, Гулширинхон. Сиз учун бир умр дам олиш нималигини билмай утишга хам розимиз. Келинг, мана бу ерга киринг, - у шун-дай деб жувонни хона ичидаги кия очик эшик томон бошлади. Бу кичик булмача эди. Булма-чада утириб ором олиш учун диван, кичиккина журнал столчаси, иккита оромкурси бор эди. Журнал столчаси усти ноз-неьматга тула. Ким-матбахо коньяк олдида иккита биллур кадак турибди. "Бевакт келдим шекилли", - уйлади Гулширин.
- Илхом ака, вактингизни олмай, мехмон кутяп-сиз шекилли.
- Интик булиб кутаетган мехмоним келди. Сиз-дан азизрок мехмон булиши мумкинми? - Ил-хомнинг огзидан келаетган арок хиди Гулшири-ннинг бурнига урилиб, кунгли бехузур булди. Узи азалдан арок хидига токати йук. Эри ичиб келган кунларда хам арок хиди урнашиб кол-масин деб эшик-деразаларни кун буйи буйи очик колдирарди.
- Вактим камрок эди, шошаетгандим...- Гулши-рин бу ерга келганига пушаймон кила бошлади
- Мен хам сизнинг вактингизни олмокчи эмас-
ман. Кани, утиринг, дастурхоннинг иззати бор, ахир. - Сизга ваьда беришга бердиму, лекин пул топиш кийин булди, ростини айтсам, хозир одамларга карзни кул билан бериб, оек билан югуриб оладиган замон булди. Ваьдамни ба-
жарай деб ошналар билан яхши емон булишга тугри келди. Мана, айтган пулларингизни топ-дим, - у муьжазгина жавончадон жавончадон
- Хуп... - жувон рупарасидаги одамнинг уткир нигохларидан ерга кириб кетгудай булди. - Мен бораколай...кизимнинг мазаси йук эди.
Гулширин кетгач, Илхом эшикни ичкаридан кулфлаб, хонадаги сейфни очди. Сейфда хоти-нидан яшириб куйган пулларини сакларди. Устма-уст тахланиб турган бели синмаган пул-лардан бир дастасини олиб, мийигида кулди: "Сенинг кудратинг энг гурурли аелни хам тиз чуктиради". Уз гапи шаьша килиб кулди. Эртага Гулширин билан утажак учрашувни тасаввур килиб, кузлариюмилиб кетди.
Болалари хартугул тинчгина утирганини куриб Гулшириннинг юраги бир оз таскин топди. Эртага уша савил дорини топиб келтирса, кизи тезда тузалади. Эртага ахир якшанба-ку?! - бирдан хаелини йилт этиб тилиб утди шу фикр. Илхом "эртага келинг" деганида янглишдими-кан? Йуг-ей, кап-катта одам кандай янглишсин? Балки Гулширинга рахми келганидан дам олиш кунини хам бошка кунга колдириб, у сураган пулни топиб келмокчидир...." У шу уй билан узи-га таскин килди.
Кизининг иситмаси тушган булса-да, кечаси яхши ухлай олмади. Тонгга якингина бир оз тинчланиб, кузи илинди. "Тезрок кун кеч була колсайди. Уша дорини топиб келтирсам, Мади-на даво топармиди..."
Вахоланки, бу пайтда тонгги соат беш эди.
Баьзан одам вакт етишмаслигидан шихоят килади. Аммо кутганингда вакт утиши кийин булади. Гулшириннинг наздида бугунги кун асрга чузилгандек туйилди. Соат миллари кеч-ки бешдан ога бошлаганида "хайрият" деб юборди.
- Сарваржон, сен синглингга караб тур. Мен бир жойга шундоккина кираману, дорихонадан дори олиб кайтаман, хупми, болажоним? - хали мактабга бормаган, узи энагага энагага мухтож углига энагалик килишни топшираетганидан юраги эзилди. Сарвар катта одамлардек "май-ли, сиз бориб келаверинг, аяжон" деди.
"Болам болалик нималигини билмай улгайиб колибди..."
Устига одмигина куйлагини кийди. Бир пайт-лар эри шу куйлакни кийганида "Гул, сен карто-шкани копидан куйлак тикиб кийсанг хам яра-шади" дерди. Эрини эслаганиданми е кунгли бир нохушликни сездими, негадир Илхомдан пул олиб келишга оеги тортмади. Лекин нима килсин, уша зорманда дорига пул керак. Пулни шундок олади-ю, кайтади. Колаверса, пулни ****-кетарга олаетгани йук. Маош олса, албатта кай-таради.
Соат роппа-роса олтига бонг урганида у Илхомнинг хонаси эшигини такиллатди.
- Келмайсизми деб чучигандим, Илхом уни ку-риб кувончини яширолмади. - Кани, киринг, - Гулширинни киргизиб, узи эшик ортида хеч ким йукмикан дегандек аланглади.
- Илхом ака, узр, бугун дам дам олиш куни эка-ни едимда йук экан. Сизни хам ташвишга солиб куйдим...
- Асло узр сураманг, Гулширинхон. Сиз учун бир умр дам олиш нималигини билмай утишга хам розимиз. Келинг, мана бу ерга киринг, - у шун-дай деб жувонни хона ичидаги кия очик эшик томон бошлади. Бу кичик булмача эди. Булма-чада утириб ором олиш учун диван, кичиккина журнал столчаси, иккита оромкурси бор эди. Журнал столчаси усти ноз-неьматга тула. Ким-матбахо коньяк олдида иккита биллур кадак турибди. "Бевакт келдим шекилли", - уйлади Гулширин.
- Илхом ака, вактингизни олмай, мехмон кутяп-сиз шекилли.
- Интик булиб кутаетган мехмоним келди. Сиз-дан азизрок мехмон булиши мумкинми? - Ил-хомнинг огзидан келаетган арок хиди Гулшири-ннинг бурнига урилиб, кунгли бехузур булди. Узи азалдан арок хидига токати йук. Эри ичиб келган кунларда хам арок хиди урнашиб кол-масин деб эшик-деразаларни кун буйи буйи очик колдирарди.
- Вактим камрок эди, шошаетгандим...- Гулши-рин бу ерга келганига пушаймон кила бошлади
- Мен хам сизнинг вактингизни олмокчи эмас-
ман. Кани, утиринг, дастурхоннинг иззати бор, ахир. - Сизга ваьда беришга бердиму, лекин пул топиш кийин булди, ростини айтсам, хозир одамларга карзни кул билан бериб, оек билан югуриб оладиган замон булди. Ваьдамни ба-
жарай деб ошналар билан яхши емон булишга тугри келди. Мана, айтган пулларингизни топ-дим, - у муьжазгина жавончадон жавончадон
❤49😢20👍13🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌙🌹🌟АССАЛОМУ АЛАЙКУМ!
РАМАЗОННИНГ 7-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!🌙🌹✨
•🌹•🌹•Роббимиз - Аллоҳ
•🌹•🌹•Динимиз - Ислом
•🌹•🌹•Қибламиз - Каъба
•🌹•🌹•Айёмимиз - Жума
•🌹•🌹•Фарзимиз - Намоз
•🌹•🌹•Қарзимиз - Закот
•🌹•🌹•Орзуимиз - Ҳаж
•🌹•🌹•Амалимиз - Савоб
•🌹•🌹•Тилимиз - Тақво
•🌹•🌹•Нафратимиз - Зино
•🌹•🌹•Севганимиз - Ҳайит-Рамазон
•🌹•🌹•Сўзимиз - Алҳамдулиллаҳ
•🌹•🌹•Энг катта орзуимиз - Жаннат ва Аллоҳнинг васли иншааллоҳ!
🌙Бугун сокин осмону фалак,
🌙Ҳамма излар Аллоҳдан кўмак!
🌙Мусулмонмиз бу бахтдир демак,
🌙Қадрдонлар Рамазоннинг 7-куни муборак!
🍃🌹☝️АЛБАТТА ЯҚИНЛАРИНГИЗНИ ТАБРИКЛАНГ!!✔️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
РАМАЗОННИНГ 7-КУНИ МУБОРАК БЎЛСИН!🌙🌹✨
•🌹•🌹•Роббимиз - Аллоҳ
•🌹•🌹•Динимиз - Ислом
•🌹•🌹•Қибламиз - Каъба
•🌹•🌹•Айёмимиз - Жума
•🌹•🌹•Фарзимиз - Намоз
•🌹•🌹•Қарзимиз - Закот
•🌹•🌹•Орзуимиз - Ҳаж
•🌹•🌹•Амалимиз - Савоб
•🌹•🌹•Тилимиз - Тақво
•🌹•🌹•Нафратимиз - Зино
•🌹•🌹•Севганимиз - Ҳайит-Рамазон
•🌹•🌹•Сўзимиз - Алҳамдулиллаҳ
•🌹•🌹•Энг катта орзуимиз - Жаннат ва Аллоҳнинг васли иншааллоҳ!
🌙Бугун сокин осмону фалак,
🌙Ҳамма излар Аллоҳдан кўмак!
🌙Мусулмонмиз бу бахтдир демак,
🌙Қадрдонлар Рамазоннинг 7-куни муборак!
🍃🌹☝️АЛБАТТА ЯҚИНЛАРИНГИЗНИ ТАБРИКЛАНГ!!✔️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
САХАРЛИККА ТУРГАНЛАР
✍Дилобар Ўралова
🎙Рамзиддин Эгамбердиев
Ассалому алайкум
Эзгу ўйда юрганлар.
Яхшилик илинжида
Саҳарликка турганлар.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
✍Дилобар Ўралова
🎙Рамзиддин Эгамбердиев
Ассалому алайкум
Эзгу ўйда юрганлар.
Яхшилик илинжида
Саҳарликка турганлар.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5
Бахмалнинг беш юлдуз олмаси…
Яқинда онамни зиёрат қилиш учун она шаҳрим Жиззахга бордим. Бир неча кун тургач, нарсаларимизни йиғиб қайтишга тараддудлик кўрдик ва йўл- йўлакай Бахмалнинг беш юлдуз олмасидан олиб кетишни ният қилиб кўйдим. Негадур шу сафар шу олмага бирам кўнглим кетди, кўчага чиққач катта йўл бўйидаги бозорчамиздан анчагина сотиб олишни режалаштира бошладим. Лекин бандасининг айтгани эмас, Аллоҳнинг буюргани бўларкан. Шундай кўчага чиқишимиз билан бир онахоннинг оғир юк билан катта кўчага кетаётганини кўриб қолдим. Инсонгарчилик юзасидан қўлларидан юкини олиб онахонга кўмаклашдим. Йўлга яқинлашавергач, маълум бўлдики, у киши олма сотиладиган жойдан қарши йўналишга қараб кетишлари керак экан. Ноилож қолдим. ,,Нима қилсам экан мен у тарафга қараб кетаман деб узр сўраб юкларни шу ерда қолдирсамми ёки онахонниям етаклаб қарши йўналишга қараб юрсамми, лекин йўл анча олис, қийналамиз, ўзим бориб келай десам вақтимиз тиғиз,, деб ўйлай бошладим, охири нима бўлсаям шу аёлнинг ҳожатини чиқарай деб олма олиш фикридан айнидим. Кўнгил эканда йўл бўйи ,,Ҳеч йўқса шу олмадан биттагина ололмадима, энди қачон келаман,, деган интиқликда қайтдим…Уйга келсам, қизларим қўшни қиз билан ўтиришган экан, улар билан салом- алик қилиб бир пиёла чой ичиш учун ошхонага ўтдим. Пиёла олай деб шкафни очсам битта қизил Бахмалнинг беш юлдуз олмаси турибдида!!! Ҳайратимдан фарзандларимнинг опасидан ошхонадан чиқмай, турган жойимда қотиб ,,Дурдона,шкафдаги олма қаердан келди?,, деб сўрадим. У ,, Азиза опа(қўшни қиз) олиб келдилар, Бахмалники экан, биз едик, сизга олиб қўйгандим,, деб жавоб қилди. Олмани қўлимга олиб ,,Аллоҳим, менинг ишқим кетган нарсани мендан олдин уйимга ризқ қилиб юбордингми, бир ожиз бандангнинг кичик эҳтиёжини ҳам билишга қодир бўлган Буюк Зотсан,, дедим…Мақтанди десангизам айтай, неча йилларки нимага эҳтиёжим бўлса, бировга ҳожатманд этмай етказиб қўйган Аллоҳнинг ҳақиқатданам эрка бандасиман…
© Умму Амина
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Яқинда онамни зиёрат қилиш учун она шаҳрим Жиззахга бордим. Бир неча кун тургач, нарсаларимизни йиғиб қайтишга тараддудлик кўрдик ва йўл- йўлакай Бахмалнинг беш юлдуз олмасидан олиб кетишни ният қилиб кўйдим. Негадур шу сафар шу олмага бирам кўнглим кетди, кўчага чиққач катта йўл бўйидаги бозорчамиздан анчагина сотиб олишни режалаштира бошладим. Лекин бандасининг айтгани эмас, Аллоҳнинг буюргани бўларкан. Шундай кўчага чиқишимиз билан бир онахоннинг оғир юк билан катта кўчага кетаётганини кўриб қолдим. Инсонгарчилик юзасидан қўлларидан юкини олиб онахонга кўмаклашдим. Йўлга яқинлашавергач, маълум бўлдики, у киши олма сотиладиган жойдан қарши йўналишга қараб кетишлари керак экан. Ноилож қолдим. ,,Нима қилсам экан мен у тарафга қараб кетаман деб узр сўраб юкларни шу ерда қолдирсамми ёки онахонниям етаклаб қарши йўналишга қараб юрсамми, лекин йўл анча олис, қийналамиз, ўзим бориб келай десам вақтимиз тиғиз,, деб ўйлай бошладим, охири нима бўлсаям шу аёлнинг ҳожатини чиқарай деб олма олиш фикридан айнидим. Кўнгил эканда йўл бўйи ,,Ҳеч йўқса шу олмадан биттагина ололмадима, энди қачон келаман,, деган интиқликда қайтдим…Уйга келсам, қизларим қўшни қиз билан ўтиришган экан, улар билан салом- алик қилиб бир пиёла чой ичиш учун ошхонага ўтдим. Пиёла олай деб шкафни очсам битта қизил Бахмалнинг беш юлдуз олмаси турибдида!!! Ҳайратимдан фарзандларимнинг опасидан ошхонадан чиқмай, турган жойимда қотиб ,,Дурдона,шкафдаги олма қаердан келди?,, деб сўрадим. У ,, Азиза опа(қўшни қиз) олиб келдилар, Бахмалники экан, биз едик, сизга олиб қўйгандим,, деб жавоб қилди. Олмани қўлимга олиб ,,Аллоҳим, менинг ишқим кетган нарсани мендан олдин уйимга ризқ қилиб юбордингми, бир ожиз бандангнинг кичик эҳтиёжини ҳам билишга қодир бўлган Буюк Зотсан,, дедим…Мақтанди десангизам айтай, неча йилларки нимага эҳтиёжим бўлса, бировга ҳожатманд этмай етказиб қўйган Аллоҳнинг ҳақиқатданам эрка бандасиман…
© Умму Амина
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤24👍7🔥5🕊1
Бўлган воқеа...
- Пастки лабим ички томонига майда тошмалар тошиб кетди. Бир шифокорга учрадим.
Шифокор синчиклаб текширдида:
- сиз раксиз, яхшилаб даволанишингиз керак деди.
Бу хабардан дунё кўзимга қоронғу бўлиб кўриниб кетди, эй Аллоҳим, энди нима қиламан, нахотки ҳаммаси тамом дея тушкун холатга тушиб қолдим, иштаҳам йўқолди, уйқуда халоват йўқ.
Болаларимни шўх кулгуларини кўриб баттар эзила бошладим. Энди нима қиламан, эримни топгани тирикчилигимизга зўрға етади, хозирги кунда дориларга пулни қаердан топамиз деган хавотир билан касалимни ташхисини эримга билдирмадим, нима бўлса бўлар, дея сир тутдим.
Ўша кунлари бир дугонам менда хол сўрашлик учун уйимизга келганди, мени сўлишиб қолганимни кўрди, мен дўхтирни ташхиси тўғрисида айтгандим:
- ээ ўртоқжоней, қўявер, ўйлама, шунақа тошмалар бўйича зўр мутахассис танишим бор, зўр аёл, қирқ йилдан бери тери касалликлари бўйича ишлайди, тур кийин, ўша шифокорга борайликчи, деди.
Шифокор аёлга учрадик, рус миллатидаги аёл экан:
- какой дурак сказал что у тебя рак? Бу рак эмас кизимка, не переживай, бир хафтада тузаласан, деди русча ўзбекча аралаш гапириб.
Бир хафта шифохонада ётиб даволандим, алхамдулиллах тошмалардан асорат ҳам қолмади, суюнганимдан ёнимда қолган юз минг сўмни олиб шифокор хонасига кирдим ва:
- опа, сизга катта рахмат, шуни олиб қўйинг, оз бўлсаям чин кўнгилдан дея чўнтагига солиб қўйдим.
Опа бирданига жиддийлашиб:
- ты что делаешь? Бунака килма, болаларинга ишлатгин дея пулга ҳам қарамай чўнтагидаги пулни ўзимга қайтариб берди. Хозир самазванец дўхтирлар ҳам учраб туради, как попало билмасдан учраб ўзинга проблема орттириб олмагин, мен қирқ йилда бери шу сохадаман.
Куда катится наша медицина не понятно, бор энди пархез килгин, болаларингаям чипс мипс, криешки мриешкилар бераверма, улар хаммаси захар, кўпроқ қатиқ, сут ва сливочний маслалар бер, тухум бер, бор кизим, Худо хохласа кўп яшайсан, деб мени кузатиб қўйди.
Мана, алхамдулиллах соғайиб кетдим.
Бу бўлган воқеа, шифокорни шахсини ёзмадик, сабаби, "гадой гадойни душмани" деганларидай опага зарар бўлмасин дедикда.
Аскар Мамадиев саҳифаларидан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Пастки лабим ички томонига майда тошмалар тошиб кетди. Бир шифокорга учрадим.
Шифокор синчиклаб текширдида:
- сиз раксиз, яхшилаб даволанишингиз керак деди.
Бу хабардан дунё кўзимга қоронғу бўлиб кўриниб кетди, эй Аллоҳим, энди нима қиламан, нахотки ҳаммаси тамом дея тушкун холатга тушиб қолдим, иштаҳам йўқолди, уйқуда халоват йўқ.
Болаларимни шўх кулгуларини кўриб баттар эзила бошладим. Энди нима қиламан, эримни топгани тирикчилигимизга зўрға етади, хозирги кунда дориларга пулни қаердан топамиз деган хавотир билан касалимни ташхисини эримга билдирмадим, нима бўлса бўлар, дея сир тутдим.
Ўша кунлари бир дугонам менда хол сўрашлик учун уйимизга келганди, мени сўлишиб қолганимни кўрди, мен дўхтирни ташхиси тўғрисида айтгандим:
- ээ ўртоқжоней, қўявер, ўйлама, шунақа тошмалар бўйича зўр мутахассис танишим бор, зўр аёл, қирқ йилдан бери тери касалликлари бўйича ишлайди, тур кийин, ўша шифокорга борайликчи, деди.
Шифокор аёлга учрадик, рус миллатидаги аёл экан:
- какой дурак сказал что у тебя рак? Бу рак эмас кизимка, не переживай, бир хафтада тузаласан, деди русча ўзбекча аралаш гапириб.
Бир хафта шифохонада ётиб даволандим, алхамдулиллах тошмалардан асорат ҳам қолмади, суюнганимдан ёнимда қолган юз минг сўмни олиб шифокор хонасига кирдим ва:
- опа, сизга катта рахмат, шуни олиб қўйинг, оз бўлсаям чин кўнгилдан дея чўнтагига солиб қўйдим.
Опа бирданига жиддийлашиб:
- ты что делаешь? Бунака килма, болаларинга ишлатгин дея пулга ҳам қарамай чўнтагидаги пулни ўзимга қайтариб берди. Хозир самазванец дўхтирлар ҳам учраб туради, как попало билмасдан учраб ўзинга проблема орттириб олмагин, мен қирқ йилда бери шу сохадаман.
Куда катится наша медицина не понятно, бор энди пархез килгин, болаларингаям чипс мипс, криешки мриешкилар бераверма, улар хаммаси захар, кўпроқ қатиқ, сут ва сливочний маслалар бер, тухум бер, бор кизим, Худо хохласа кўп яшайсан, деб мени кузатиб қўйди.
Мана, алхамдулиллах соғайиб кетдим.
Бу бўлган воқеа, шифокорни шахсини ёзмадик, сабаби, "гадой гадойни душмани" деганларидай опага зарар бўлмасин дедикда.
Аскар Мамадиев саҳифаларидан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👍13🤔1
Риёкор бўлманг!
Анчадан бери кўришмаётган, қишлоқда турадиган қариндошимиз оламдан ўтганлари ҳақида хабар келди. Ғариб, камбағал аёл эдилар. Қачон ҳол сўрасам доим ҳаммаси яхши, жуда яхши дердилар. Биз учун ҳам у кишида ҳаммаси бир текисда эди. Асл ҳолат эса... Марҳуманинг хонадонларига борганимизда ҳаммаси аён бўлди. Ховли-жойлари жуда эски, фарзандларининг кийимлари ҳам жуда ҳароб аҳволда эди. Раҳмим келиб, ачиниб кетдим. Шундай ҳам яшаш мумкинми!? Бирор марта шикоят қилмабдилар, бетобликларини ҳам айтмабдилар... Маросимлар ўтаётган кезда қизлари билан суҳбатлашиб қолдим. Нега аҳволларини айтмадилар, нега биз билмадик, нега бунчалик ҳолда эканлигингиздан бехабар қолдик? дедим. Қизларининг жавоби менинг ҳайратимни ошириб, тушкунлигимни беш баттар қилди.
Опа, уни қўятуринг, фейсбукка сиз қўйган расмларингизни баъзан онамга кўрсатардим, Дубайгаю, Мисрга борганингизни, Истанбулдаги саёҳатингизни, энг чиройли ресторанларда тановул қилганингизни, Европага учганингизу, Бютик дўконлардан кийим ҳаридларингизни, ҳаммасини кўрсатгандим. Баъзан опанг нима қиляпти экан, саҳифасини очиб кўрсатчи!? деб қолардилар... Охирги пайт расмларингизни кўрсатгим ҳам келмай қолди, чунки, сизни шоҳона ҳаётингизни ҳар сафар кўргандан кейин кимлардир ҳаётида камчиликсиз, ҳоҳлаган ерига бориб, истаган кийимини кийиб, кўнгли тусаганини олиб юрибди... Нега менда бунинг бирортаси ҳам йўқ? Нега менинг умрим фақат қийинчилик, етишмовчиликда ўтяпти? Ё одам эмасманми? Ёки яхши яшашга менинг ҳаққим йўқми? Мен ҳам одамманку!? деб, сиқилиб қолардилар. Умрларининг охиригача сизнинг расмларингиз, яшашингизни расмларингиз орқали томоша қилиб, эзилиб ўтдилар. Расмларингизни бекор кўсатибман деб, йиғлаб юборди...
Мен дахшатга тушдим, карахт эдим, тилларим карахт, ҳушларим карахт, ўзим карахт эдим. Тасалли учун бирор сўз, калима тополмасдим... Ўша кундан кейин қариндошимнинг ўлимига мен ўзимни айбдордай кўра бошладим... Уйга келибоқ, саҳифаларимга қўйган расмларимнинг ҳаммасини ўчирдим. Ресторанлар ҳам, курортлар ҳам, Дубай, Мисрлар ҳам кетди... Қайтиб бундай расм қўймайман деб аҳд қилдим. Баъзан шундай фароғатда яшаётганини суратга олиб, қўйганларга кўзим тушиб қолади. Қўйманг, сиздан ғариброқ одамлар бор, уларда ҳам кўнгил бор, орзу бор, уларнинг кўнгилларини янчманг дегим келади... Ҳар сафар саёҳатга борганимда, кийим олганимда, ресторанга кирганимда ўша қариндошим эсга келади...
Салим Айюбий
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Анчадан бери кўришмаётган, қишлоқда турадиган қариндошимиз оламдан ўтганлари ҳақида хабар келди. Ғариб, камбағал аёл эдилар. Қачон ҳол сўрасам доим ҳаммаси яхши, жуда яхши дердилар. Биз учун ҳам у кишида ҳаммаси бир текисда эди. Асл ҳолат эса... Марҳуманинг хонадонларига борганимизда ҳаммаси аён бўлди. Ховли-жойлари жуда эски, фарзандларининг кийимлари ҳам жуда ҳароб аҳволда эди. Раҳмим келиб, ачиниб кетдим. Шундай ҳам яшаш мумкинми!? Бирор марта шикоят қилмабдилар, бетобликларини ҳам айтмабдилар... Маросимлар ўтаётган кезда қизлари билан суҳбатлашиб қолдим. Нега аҳволларини айтмадилар, нега биз билмадик, нега бунчалик ҳолда эканлигингиздан бехабар қолдик? дедим. Қизларининг жавоби менинг ҳайратимни ошириб, тушкунлигимни беш баттар қилди.
Опа, уни қўятуринг, фейсбукка сиз қўйган расмларингизни баъзан онамга кўрсатардим, Дубайгаю, Мисрга борганингизни, Истанбулдаги саёҳатингизни, энг чиройли ресторанларда тановул қилганингизни, Европага учганингизу, Бютик дўконлардан кийим ҳаридларингизни, ҳаммасини кўрсатгандим. Баъзан опанг нима қиляпти экан, саҳифасини очиб кўрсатчи!? деб қолардилар... Охирги пайт расмларингизни кўрсатгим ҳам келмай қолди, чунки, сизни шоҳона ҳаётингизни ҳар сафар кўргандан кейин кимлардир ҳаётида камчиликсиз, ҳоҳлаган ерига бориб, истаган кийимини кийиб, кўнгли тусаганини олиб юрибди... Нега менда бунинг бирортаси ҳам йўқ? Нега менинг умрим фақат қийинчилик, етишмовчиликда ўтяпти? Ё одам эмасманми? Ёки яхши яшашга менинг ҳаққим йўқми? Мен ҳам одамманку!? деб, сиқилиб қолардилар. Умрларининг охиригача сизнинг расмларингиз, яшашингизни расмларингиз орқали томоша қилиб, эзилиб ўтдилар. Расмларингизни бекор кўсатибман деб, йиғлаб юборди...
Мен дахшатга тушдим, карахт эдим, тилларим карахт, ҳушларим карахт, ўзим карахт эдим. Тасалли учун бирор сўз, калима тополмасдим... Ўша кундан кейин қариндошимнинг ўлимига мен ўзимни айбдордай кўра бошладим... Уйга келибоқ, саҳифаларимга қўйган расмларимнинг ҳаммасини ўчирдим. Ресторанлар ҳам, курортлар ҳам, Дубай, Мисрлар ҳам кетди... Қайтиб бундай расм қўймайман деб аҳд қилдим. Баъзан шундай фароғатда яшаётганини суратга олиб, қўйганларга кўзим тушиб қолади. Қўйманг, сиздан ғариброқ одамлар бор, уларда ҳам кўнгил бор, орзу бор, уларнинг кўнгилларини янчманг дегим келади... Ҳар сафар саёҳатга борганимда, кийим олганимда, ресторанга кирганимда ўша қариндошим эсга келади...
Салим Айюбий
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤15😢6💔6