ИРОДАСИЗЛИК ОҚИБАТИ
(ёхуд ёмонлик қурбони бўлган қизалоқ)
Фасллар келинчаги бахорнинг илк кунларида йигит хиёбон буйлаб сайр килгани чиккан эди, ногахон хиёбон чеккасидаги курсида ёлгиз хаёллар огушида утирган кизга кузи тушди. У киз билан танишиш максадида унинг ёнига якинлашиб, у билан хамсухбат булишини билдириб, курсидан жой олди. Дунё хаёлларига гарк булган киз ёнига келиб утирган барно йигитга куз кирини ташлаб, узини бепарво тутиб, хаёл суришда давом этди. Йигит салом-алик килиб, секингина гап бошлади ва киз билан танишиб олди. Бу вактда кун уз урнини аллакачон тунга бушатиб берган, сокин тун уз хукмронлигини бошлаб юборган эди. Киз мен кетишим керак кеч булиб колди дейиши билан йигит унга сизни кузатиб куйсам харкалай ёлгиз экансиз, уйингизга етиб олгунингизча хамрохингиз булай деб урнидан турди, киз эса бирор суз демай бир-икки кадам одимлаб кетди, сукут аломати ризо деб йигит хам кизнинг ортидан юрди. Кизни уйгача кузатиб куйиб, узи ортига кайтган йигит энди тунларни бедор утказадиган булди, факат ва факат хаёлида уша киз. Уларнинг илк танишувига гувох хиёбон яна канча висол онларига хам гувох булди. Йигит билан кизнинг юрагида севги куртак ёза бошлади, бу икки ёш бир-бирини ёниб севди, бир-бирисиз дунё кузларига тор курина бошлади, шу тарика орадан икки йил утиб, улар турмуш куришга ахд килишди, гуёки такдир буларни бир-бири учун атайин яратгандек, икки севишган калбнинг никох туйлари, висол онлари худди узлари хохлаганларидек жуда чиройли утди.
Никох туйига ташриф буюрган хар бир ёшу-кари узукка куз куйгандек бир-бирларига мос, илохим бахтларига куз тегмасин деб дуо килишди. Бир-бирисиз хаттоки нафас олмайдиган жуфтлик энди тунларни биргаликда бедор утказадиган булишди, шундай кунларнинг бирида киз йигитга якин кунларда иккаласи учун кувончли кун булишини, Яратган Тангри уларни ота-она булиш бахти билан сийламокчи эканлигини айтиб колди. Шу кундан бошлаб йигит хали тугилмаган гудакка исм излай бошлади, ва хар тун кизга менга ширингина кизалок хадя килгин, бир-биримизга булган севгимиз хурмати мухаббатимиз меваси уз номи билан «Мухаббат» булади деб илтижо киларди. Вакти-соати етиб икки севишган ёш фарзандли булишди, бедор тунлар килган илтижолари амалга ошиб, Аллох уларга ширингина кизалок хадя килганди, кизалок дунёга келди-ю,
юрагида бир канча орзулари билан киз ёруг оламни тарк этди. Бахт билан бахтсизлик ёнма-ён юради деганлари шудир балки…Севгилисининг бевакт куз юмиши йигитни телбага айлантирди гуё, ичкиликка ружу куйди. Хаттоки суюкли аёлининг хадяси севгисининг меваси Мухаббат хам унга таскин бера олмади. Севгилиси бокийга рихлат килган кундан бошлаб, йигит кизалоги Мухаббатга нафрат кузи билан карай бошлади, буни курган кариндошлари кизалокни узлари билан олиб кетишди, шунда хам йигит ичкиликни ташламади, кайтангга Мухаббатни олиб кетган кариндошларига бориб кизининг эвазига арокка пул сураб арок ичиб юраверди. Токатлари ток булган кариндошлар кизалокни уйига олиб келиб ташлашди. Йигит кизининг очлиги, усти юпунлиги билан умуман кизикмас, топган бир-икки сум пулини арокка сарфлаб кун курарди. Буни курган куни-кушнилари кизчага рахмлари келиб навбатма-навбат бир косадан овкат чикара бошлашди, ношуд, худбин ота эса менга арокка пул берсаларинг овкатни кизимга едираман, булмаса сенларнинг мурувватларинга зор эмасман деб олиб келинган овкатни тукиб ташларди. Кийинчиликлар билан вояга етаётган кизалокнинг яшашдан максади йук, бундан кура ойижонимнинг ёнига кетганим маъкул деб йиглаб турганини курган баккол ама
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
(ёхуд ёмонлик қурбони бўлган қизалоқ)
Фасллар келинчаги бахорнинг илк кунларида йигит хиёбон буйлаб сайр килгани чиккан эди, ногахон хиёбон чеккасидаги курсида ёлгиз хаёллар огушида утирган кизга кузи тушди. У киз билан танишиш максадида унинг ёнига якинлашиб, у билан хамсухбат булишини билдириб, курсидан жой олди. Дунё хаёлларига гарк булган киз ёнига келиб утирган барно йигитга куз кирини ташлаб, узини бепарво тутиб, хаёл суришда давом этди. Йигит салом-алик килиб, секингина гап бошлади ва киз билан танишиб олди. Бу вактда кун уз урнини аллакачон тунга бушатиб берган, сокин тун уз хукмронлигини бошлаб юборган эди. Киз мен кетишим керак кеч булиб колди дейиши билан йигит унга сизни кузатиб куйсам харкалай ёлгиз экансиз, уйингизга етиб олгунингизча хамрохингиз булай деб урнидан турди, киз эса бирор суз демай бир-икки кадам одимлаб кетди, сукут аломати ризо деб йигит хам кизнинг ортидан юрди. Кизни уйгача кузатиб куйиб, узи ортига кайтган йигит энди тунларни бедор утказадиган булди, факат ва факат хаёлида уша киз. Уларнинг илк танишувига гувох хиёбон яна канча висол онларига хам гувох булди. Йигит билан кизнинг юрагида севги куртак ёза бошлади, бу икки ёш бир-бирини ёниб севди, бир-бирисиз дунё кузларига тор курина бошлади, шу тарика орадан икки йил утиб, улар турмуш куришга ахд килишди, гуёки такдир буларни бир-бири учун атайин яратгандек, икки севишган калбнинг никох туйлари, висол онлари худди узлари хохлаганларидек жуда чиройли утди.
Никох туйига ташриф буюрган хар бир ёшу-кари узукка куз куйгандек бир-бирларига мос, илохим бахтларига куз тегмасин деб дуо килишди. Бир-бирисиз хаттоки нафас олмайдиган жуфтлик энди тунларни биргаликда бедор утказадиган булишди, шундай кунларнинг бирида киз йигитга якин кунларда иккаласи учун кувончли кун булишини, Яратган Тангри уларни ота-она булиш бахти билан сийламокчи эканлигини айтиб колди. Шу кундан бошлаб йигит хали тугилмаган гудакка исм излай бошлади, ва хар тун кизга менга ширингина кизалок хадя килгин, бир-биримизга булган севгимиз хурмати мухаббатимиз меваси уз номи билан «Мухаббат» булади деб илтижо киларди. Вакти-соати етиб икки севишган ёш фарзандли булишди, бедор тунлар килган илтижолари амалга ошиб, Аллох уларга ширингина кизалок хадя килганди, кизалок дунёга келди-ю,
юрагида бир канча орзулари билан киз ёруг оламни тарк этди. Бахт билан бахтсизлик ёнма-ён юради деганлари шудир балки…Севгилисининг бевакт куз юмиши йигитни телбага айлантирди гуё, ичкиликка ружу куйди. Хаттоки суюкли аёлининг хадяси севгисининг меваси Мухаббат хам унга таскин бера олмади. Севгилиси бокийга рихлат килган кундан бошлаб, йигит кизалоги Мухаббатга нафрат кузи билан карай бошлади, буни курган кариндошлари кизалокни узлари билан олиб кетишди, шунда хам йигит ичкиликни ташламади, кайтангга Мухаббатни олиб кетган кариндошларига бориб кизининг эвазига арокка пул сураб арок ичиб юраверди. Токатлари ток булган кариндошлар кизалокни уйига олиб келиб ташлашди. Йигит кизининг очлиги, усти юпунлиги билан умуман кизикмас, топган бир-икки сум пулини арокка сарфлаб кун курарди. Буни курган куни-кушнилари кизчага рахмлари келиб навбатма-навбат бир косадан овкат чикара бошлашди, ношуд, худбин ота эса менга арокка пул берсаларинг овкатни кизимга едираман, булмаса сенларнинг мурувватларинга зор эмасман деб олиб келинган овкатни тукиб ташларди. Кийинчиликлар билан вояга етаётган кизалокнинг яшашдан максади йук, бундан кура ойижонимнинг ёнига кетганим маъкул деб йиглаб турганини курган баккол ама
Давоми 8:00 да
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30👍2
ки унга рахми келиб, ёнига чакирди, кизим мана бу овкатни еб олгин деб унга косадаги овкатни тутди, бир коса овкатни курган кизалокнинг кузларида умид учкунлади, апил-тапил овкатни еб олиб, амакижон овкатни эвазига сизга ёрдам берай, уй ишларингизни киламан, кирларингизни юваман деб ялиниб ёлворди. Баккол амаки эса кизим сенга бир иш бор хохласанг мени дуконимдан гугуртларни олиб бориб хиёбонда сотсанг яхшигина хак тулайман сени гугуртсотиб утирганингни курган хар кандай одам сенга рахми келганидан хам савдо килади деб унга бир канча гугурт берди. Эндигина 7 ёшга кадам куйган кизалок баккол амакини дуконидан гугурт олиб хар куни хиёбонга чикадиган булди. Уни гугурт сотиб утирганини курган одамлар худди баккол амаки айтганидек рахми келганидан хам савдо килиша бошлади. Кизалок эса топган пулларини баккол амакига олиб келиб берар, ва эвазига унга амаки бир коса овкат ва ишлаб топган пулининг 10% микдорида маош туларди. Бир кун бирданига шамол туриб, хиёбонда гугурт сотиб утирган кизалокнинг гугуртларини хар тарафга учириб юборди бир сум хам савдо кила олмаган кизалок юм-юм йиглаб ортига кайтди. Курка-писа баккол амакига амакижон эртага бугунги шамол учириб юборган гугуртларни пулини икки хисса килиб тулайман, мен бугун савдо кила олмадим деб амаки берган овкатни чеккага суриб куйди. Кизалокнинг хали гудак булишига карамай виждони поклигини узи ишлаб топган хар бир лукмасини халлолаб ейишини курган амакининг кузлари беихтиёр намланди.
. Кизалок топган пулларини тийинигача санаб отаси олиб куйиб арок ичарди. Аёзли кунларнинг бирида бирданига хаво айниб, шаррослаб ёмгир куйди, хиёбонда гугурт сотиб утирган кизалокнинг гугуртлари ёмгирда колиб ивиб кетди, бир сум хам савдо кила олмаган кизалок баккол амакини ёнига боришдан чучиб, уйига кайтди. Уйига келиб уйга кирса отасининг газабига дучор булишидан, пул топиб келмагани учун аёвсиз калтакланишидан куркиб, уйга кирмай эшик тагида юпун холида тонгни отишини интизорлик билан кута бошлади. Отасининг калтагидан, кахру-газабидан ташкарида изгирин хавода утиришни афзал билди. Тонг отгач кизининг келмай колганини билган ота газаб билан ташкарига отилди. Эшикни зарб билан очган вакти, эшик нимагадир тегиб яна кайтиб ёпилиб колди. Бундан газабланган ота бор жон-жахди билан эшикни тепиб очиб, ташкарига чикканида эшик ортида тиззаларини кучоклаб утирган кизалок пастга думалаб кетди. Буни курган ота кизалокни аямай тепиб, ура бошлади. Сеними хали уйга келиб менга пул бермаслик учун уйга кирмай яшиниб утирган деб аёвсиз калтакларди. Худбин отанинг калтакларига инграмай бардош бераётган мургаккина уз пушти камаридан булган севгисининг меваси Мухаббат аллакачон ёруг дунёни тарк килган эди. Гумрох ота эса мик этган товуш чикмаётган кизалокни кани пулларинг менга арок олиб кел деб хамон жонсиз танани аёвсиз калтакларди.
Азизлар бу хикояни укиб куп ва хуп уйлаб, сизларнинг хукмингизга хавола килдим. Айтингларчи икки севишган ёшнинг севгиси, бир-бирларига булган мухаббатларининг меваси «Мухаббат» дунёга нимага келди-ю, нимага кетди?
Одамзод бошига кандай мусибат тушмасин,бешавкат улим якинларидан жудо килмасин.. нима булган такдирда хам.. такдирга тан бериши лозим.. Биргина иродасизлик,катъиятсизлик туфайли.. шайтон йулига кириб колиб, куп хатоларга.. хаттоки котилликка хам кул уриши мумкин.
АЛЛОХ БАРЧАМИЗНИ ТУГРИ ЙУЛГА БОШЛАСИН..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
. Кизалок топган пулларини тийинигача санаб отаси олиб куйиб арок ичарди. Аёзли кунларнинг бирида бирданига хаво айниб, шаррослаб ёмгир куйди, хиёбонда гугурт сотиб утирган кизалокнинг гугуртлари ёмгирда колиб ивиб кетди, бир сум хам савдо кила олмаган кизалок баккол амакини ёнига боришдан чучиб, уйига кайтди. Уйига келиб уйга кирса отасининг газабига дучор булишидан, пул топиб келмагани учун аёвсиз калтакланишидан куркиб, уйга кирмай эшик тагида юпун холида тонгни отишини интизорлик билан кута бошлади. Отасининг калтагидан, кахру-газабидан ташкарида изгирин хавода утиришни афзал билди. Тонг отгач кизининг келмай колганини билган ота газаб билан ташкарига отилди. Эшикни зарб билан очган вакти, эшик нимагадир тегиб яна кайтиб ёпилиб колди. Бундан газабланган ота бор жон-жахди билан эшикни тепиб очиб, ташкарига чикканида эшик ортида тиззаларини кучоклаб утирган кизалок пастга думалаб кетди. Буни курган ота кизалокни аямай тепиб, ура бошлади. Сеними хали уйга келиб менга пул бермаслик учун уйга кирмай яшиниб утирган деб аёвсиз калтакларди. Худбин отанинг калтакларига инграмай бардош бераётган мургаккина уз пушти камаридан булган севгисининг меваси Мухаббат аллакачон ёруг дунёни тарк килган эди. Гумрох ота эса мик этган товуш чикмаётган кизалокни кани пулларинг менга арок олиб кел деб хамон жонсиз танани аёвсиз калтакларди.
Азизлар бу хикояни укиб куп ва хуп уйлаб, сизларнинг хукмингизга хавола килдим. Айтингларчи икки севишган ёшнинг севгиси, бир-бирларига булган мухаббатларининг меваси «Мухаббат» дунёга нимага келди-ю, нимага кетди?
Одамзод бошига кандай мусибат тушмасин,бешавкат улим якинларидан жудо килмасин.. нима булган такдирда хам.. такдирга тан бериши лозим.. Биргина иродасизлик,катъиятсизлик туфайли.. шайтон йулига кириб колиб, куп хатоларга.. хаттоки котилликка хам кул уриши мумкин.
АЛЛОХ БАРЧАМИЗНИ ТУГРИ ЙУЛГА БОШЛАСИН..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤41😢7👍1🔥1
Аёл ўз севганининг ёнида сукут сақласа, сўзлар кўзёши кўринишида келади..
Аёл аввалига сизга яқинлашишдан қўрқади. Охирида сиз ундан узоқлашганингизда, у аччиқ кўзёш тўкади. Буни кўпчилик тушунмайди.
Аёл ё буюк макр, ё буюк севгидир. Қай бирини танлаш, ўз қўлингизда. Макр қилсангиз, макр қилади. Севсангиз, жонини беради.
Аёл ўзи касал бўлса ҳам, даволайди. Ўзи ғам ичра бўлса ҳам, тасалли беради. Бемор бўлсангиз, чарчаган бўлсангиз ҳам, туни билан ухламай қараб чиқади. Ўзи танимаган инсонининг қайғусидан ташвишланади.
Аёл қанчалар улғаймасин, унга болаларга қилинадиган беғубор муомалани хоҳлайди.
Ўзингиз билан қайғулар оламини кўтариб келган бўлсангиз, аёлнинг қалб эшигини қоқманг!
Аёл... унга бағритошлик қилсангиз ҳам, у меҳр - шавқатни тарк этмайди.
Аёлнинг тантиқлиги, рашкларини, фақат уни чиндан севгангина кўтаради.
Аёлдан инсонийлик, мулойимликни ўрганиш, эркак учун айб эмас.
Аёл хиёнатдан, юқотишдан, айрилиқдан қўрқади. Яхши кўрган инсонини осонликча унутмайди.
Аёл отасиз боласини тарбиялай олади. Лекин, эркак киши онасиз болани улғайтириши амри муҳол.
Оиз Қорнийнинг ажойиб сўзлари бор:
«У ҳеч нарса бўлмайди. Истасанг «барча нарса» бўлади.
Сенга руҳ пуфланганда аёлнинг қорнида бўласан.
Йиғлаганингда аёлнинг қучоғида бўласан.
Ошиқ бўлганингда аёлнинг қалбида бўласан.
Шундай экан, унга юмшоқ бўл! Аёл омонат. Хор қилишинг учун яратилмаган.»
Турмушга чиққан;
Ҳали чиқмаган;
Ажрашган;
Бева қолган ҳар бир аёл,
ЯШАСИН!
Аёл кишининг турмушга чиқиши ё ажрашиши билан ҳурмати кўпайиб, камайиб қолмайди. У Аллоҳнинг нозик хилқати.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Аёл аввалига сизга яқинлашишдан қўрқади. Охирида сиз ундан узоқлашганингизда, у аччиқ кўзёш тўкади. Буни кўпчилик тушунмайди.
Аёл ё буюк макр, ё буюк севгидир. Қай бирини танлаш, ўз қўлингизда. Макр қилсангиз, макр қилади. Севсангиз, жонини беради.
Аёл ўзи касал бўлса ҳам, даволайди. Ўзи ғам ичра бўлса ҳам, тасалли беради. Бемор бўлсангиз, чарчаган бўлсангиз ҳам, туни билан ухламай қараб чиқади. Ўзи танимаган инсонининг қайғусидан ташвишланади.
Аёл қанчалар улғаймасин, унга болаларга қилинадиган беғубор муомалани хоҳлайди.
Ўзингиз билан қайғулар оламини кўтариб келган бўлсангиз, аёлнинг қалб эшигини қоқманг!
Аёл... унга бағритошлик қилсангиз ҳам, у меҳр - шавқатни тарк этмайди.
Аёлнинг тантиқлиги, рашкларини, фақат уни чиндан севгангина кўтаради.
Аёлдан инсонийлик, мулойимликни ўрганиш, эркак учун айб эмас.
Аёл хиёнатдан, юқотишдан, айрилиқдан қўрқади. Яхши кўрган инсонини осонликча унутмайди.
Аёл отасиз боласини тарбиялай олади. Лекин, эркак киши онасиз болани улғайтириши амри муҳол.
Оиз Қорнийнинг ажойиб сўзлари бор:
«У ҳеч нарса бўлмайди. Истасанг «барча нарса» бўлади.
Сенга руҳ пуфланганда аёлнинг қорнида бўласан.
Йиғлаганингда аёлнинг қучоғида бўласан.
Ошиқ бўлганингда аёлнинг қалбида бўласан.
Шундай экан, унга юмшоқ бўл! Аёл омонат. Хор қилишинг учун яратилмаган.»
Турмушга чиққан;
Ҳали чиқмаган;
Ажрашган;
Бева қолган ҳар бир аёл,
ЯШАСИН!
Аёл кишининг турмушга чиқиши ё ажрашиши билан ҳурмати кўпайиб, камайиб қолмайди. У Аллоҳнинг нозик хилқати.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤18😢4👍3👏2
ЖОДУ!!!!! (Хоҳ ишонинг хоҳ ишонманг…ЁКИ муҳокама учун мавзу).
Яқинда
Гулистонга боргандим. Қайтишда таксининг
олд ўриндиғига шундай ўтиргандим,
кўринишидан мендан тўрт –беш ёш катта бир одам келиб – ака,олд ўриндиқга
мен ўтирай. Тўйдан келяпман,роса ичгандим. Яна кўнглим кўтарилса ҳамманинг
кайфиятини бузмай-деб илтимос қилди.
-Хўп- деб
орқага ўтдим. Беш дақиқа ўтгач таксичи
яна бир одамни еталаб келдида – бўлди кетдик, мени кўп кутишга тоқатим йўқ.
Машинам метан газда ишлайди,битта кам йўловчи билан ҳам кетавераман-деди.
Йўлга
тушдик.
Озроқ
юргандан бояги мастман деган одам - Жим кетмай гаплашиб кетайлик. Мен боя тўйда
пайтим кимдир – жоду бор нарсами йўқ
нарсами –деб савол берди. Менинг ўзим
ўқимишлиман. Жодугаям жин-ажиналаргаям умуман ишонмайманам, қўрқмайманам. Лекин, даврадаги кўпчилик –ЖОДУ бор нарса – деб тасдиқлашди. Сизлар нима дейсизлар-деди.
Бу гапни
эшитган кўринишидан ёши етмишлардан ошган таксичи – ЖОДУ бор нарса, мен ўзим
бошимдан ўтказдим. Ўшангача мен ҳам ишонмасдим –деб қолди.
-Нима
бўлди?- деб сўради бояги одам.
-Мен ўзим
Челак туманиданман- деб гап бошлади таксичи- мен ҳам ўқимишли одамман.
Гулистонда Янгиерда ишлаганман. Хизмат юзасидан кечалари ёлғиз юришга ҳам тўғри
келарди. На ЖОДУга ва на жин-ажинага сира ишонмасдим. Кейин бирдан давлениям
кўтариладиган бўлиб қолди. Даволандим
фойдаси бўлмади. Иш оғирлик қиляпти деб пенсияга чиқдим. Санаторийларга
қатнадим бефойда. Давлениям кун сайин ошса ошардики тушмасди. Ажалим яқин қолди деб ўйладим. Чунки
дўст-жўралар, қариндошлар уруғлар кўргани кела бошлагандида......
Бир куни
қайнсинглим кўргани келди. Мени кўргандан опасига – поччамда ЖОДУ бор. Тез олдирмасангизлар ўлиб қолади-дебди.
Хотиним бу гапни айтганди ишонмадим,лекин, жон ширин. Ноилож хотиним билан
лўлилар қишлоғига машҳур........ лўлининг олдига бордик. Ў аёлнинг машҳурлиги
шундаки кўп йил олдин Фалончи Фалончиевнинг( таксичи лўли аёлнинг ва машҳур
қўшиқчининг исм фамилиясини айтганди, бу ерда ёзмасликни тўғри деб ўйладим)
томоғига тиқилган ( яьни, биров едирган) ЖОДУни олиб ташлаб унинг ҳаётини
сақлаб қолган ва бунинг эвазига ўша қўшиқчи лўли аёлнинг болаларини тўйида
хизмат қилганди.
Лўли аёл
мени кўргандан – сени уч кундан бери кутаман. Яна уч кун келмасанг
ўлардинг-деди. Ишонишни истамай тургандим ў – мана қарагин, қўлимда ҳеч нарса
йўқ. Ҳозир ЖОДУнгни оламан, фақат қайт қилиб юбормагин-деди.
Ёз вақти
бўлгани учун аёл енги калта кўйлакда эди.
Ў олдимга тоғорага сув қўйди.
Хотиним ҳам ёнимда қараб турибди. Кейин ў қўлини томоғимга тиқди.
Биринчи сафар ҳеч нарса чиқмади.
-Уҳу роса
пастда экан, ёрилишига оз қолибди-деди ў.
- Кейин
яна қўлини тиқди, бу сафар нақ мана шу еримдан( таксичи кўкрагини ўртасини
кўрсатди) бир нарсани секинлик билан юқорига кўтара бошлади. Томоғимга тиқлиб роса азоб берди. Ниҳоят
–мана-деб ЖОДУни сувга ташлади. Сизларга
ёлғон, менга чин шу заҳоти енгил тортдим.
( Биздарҳол- нима тушди тоғорага, ЖОДУ нима экан ўзи- деб сўрадик.
-Унақа нарсани мажбурлаб оғзингизга тиқсаям емайсизку. Қандай едирган?-деб сўради бояги
одам.
-Шуни
билмайманда-деди таксичи.
Кейин
лўли аёл фалончи эшонга бориб қайтарма қилдириб ўқитиб ташла-деди.
Бордим.
Эшон мени узоқ ўқидида – уч кун ёки тўрт кундан сўнг сенга жоду берган одам ўзи
кечирим сўраб келади. Ў ким бўлсаям нима десаям сира ёмон гапирма шунда
бутунлай халос бўласан-деб тайинлади.
Тўрт
кундан сўнг туғишган акамнинг хотини кириб келди.
-Ука,мени
кечиринг. Сизга ёмонлик қилгандим-деди. Жаҳлим чиқсаям бир оғиз гапирмай
туравердим. Охири ў кетди.
Шу билан
қайтиб давлениям кўтарилмади. Бутунлай
соғайиб кетдим.
-Ундай
бўлса ЖОДУ бор нарса эканда –деди бояги маст киши.
-Албатта
бор-деди таксичи- икки йил олдин Гулистондаги бир жўрамнинг давленияси 260 дан
тушмай қолибди. Кўргани борсам-дўхтирлар –тайёргарлигингни кўравер-деб айтди
–дейди. Ўлишига ишониб қолган. Унгаям
ўзимда ўтганини гапиргандим-мениям олиб бор деди. Олиб бордим.
Лўли аёл ЖОДУни олди. Мана шу
бугун ўша жўрамнинг уйига бир қоп гуруч олиб бордим. Невара тўйи қиляпти. Соппа-соғ...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Яқинда
Гулистонга боргандим. Қайтишда таксининг
олд ўриндиғига шундай ўтиргандим,
кўринишидан мендан тўрт –беш ёш катта бир одам келиб – ака,олд ўриндиқга
мен ўтирай. Тўйдан келяпман,роса ичгандим. Яна кўнглим кўтарилса ҳамманинг
кайфиятини бузмай-деб илтимос қилди.
-Хўп- деб
орқага ўтдим. Беш дақиқа ўтгач таксичи
яна бир одамни еталаб келдида – бўлди кетдик, мени кўп кутишга тоқатим йўқ.
Машинам метан газда ишлайди,битта кам йўловчи билан ҳам кетавераман-деди.
Йўлга
тушдик.
Озроқ
юргандан бояги мастман деган одам - Жим кетмай гаплашиб кетайлик. Мен боя тўйда
пайтим кимдир – жоду бор нарсами йўқ
нарсами –деб савол берди. Менинг ўзим
ўқимишлиман. Жодугаям жин-ажиналаргаям умуман ишонмайманам, қўрқмайманам. Лекин, даврадаги кўпчилик –ЖОДУ бор нарса – деб тасдиқлашди. Сизлар нима дейсизлар-деди.
Бу гапни
эшитган кўринишидан ёши етмишлардан ошган таксичи – ЖОДУ бор нарса, мен ўзим
бошимдан ўтказдим. Ўшангача мен ҳам ишонмасдим –деб қолди.
-Нима
бўлди?- деб сўради бояги одам.
-Мен ўзим
Челак туманиданман- деб гап бошлади таксичи- мен ҳам ўқимишли одамман.
Гулистонда Янгиерда ишлаганман. Хизмат юзасидан кечалари ёлғиз юришга ҳам тўғри
келарди. На ЖОДУга ва на жин-ажинага сира ишонмасдим. Кейин бирдан давлениям
кўтариладиган бўлиб қолди. Даволандим
фойдаси бўлмади. Иш оғирлик қиляпти деб пенсияга чиқдим. Санаторийларга
қатнадим бефойда. Давлениям кун сайин ошса ошардики тушмасди. Ажалим яқин қолди деб ўйладим. Чунки
дўст-жўралар, қариндошлар уруғлар кўргани кела бошлагандида......
Бир куни
қайнсинглим кўргани келди. Мени кўргандан опасига – поччамда ЖОДУ бор. Тез олдирмасангизлар ўлиб қолади-дебди.
Хотиним бу гапни айтганди ишонмадим,лекин, жон ширин. Ноилож хотиним билан
лўлилар қишлоғига машҳур........ лўлининг олдига бордик. Ў аёлнинг машҳурлиги
шундаки кўп йил олдин Фалончи Фалончиевнинг( таксичи лўли аёлнинг ва машҳур
қўшиқчининг исм фамилиясини айтганди, бу ерда ёзмасликни тўғри деб ўйладим)
томоғига тиқилган ( яьни, биров едирган) ЖОДУни олиб ташлаб унинг ҳаётини
сақлаб қолган ва бунинг эвазига ўша қўшиқчи лўли аёлнинг болаларини тўйида
хизмат қилганди.
Лўли аёл
мени кўргандан – сени уч кундан бери кутаман. Яна уч кун келмасанг
ўлардинг-деди. Ишонишни истамай тургандим ў – мана қарагин, қўлимда ҳеч нарса
йўқ. Ҳозир ЖОДУнгни оламан, фақат қайт қилиб юбормагин-деди.
Ёз вақти
бўлгани учун аёл енги калта кўйлакда эди.
Ў олдимга тоғорага сув қўйди.
Хотиним ҳам ёнимда қараб турибди. Кейин ў қўлини томоғимга тиқди.
Биринчи сафар ҳеч нарса чиқмади.
-Уҳу роса
пастда экан, ёрилишига оз қолибди-деди ў.
- Кейин
яна қўлини тиқди, бу сафар нақ мана шу еримдан( таксичи кўкрагини ўртасини
кўрсатди) бир нарсани секинлик билан юқорига кўтара бошлади. Томоғимга тиқлиб роса азоб берди. Ниҳоят
–мана-деб ЖОДУни сувга ташлади. Сизларга
ёлғон, менга чин шу заҳоти енгил тортдим.
( Биздарҳол- нима тушди тоғорага, ЖОДУ нима экан ўзи- деб сўрадик.
-Унақа нарсани мажбурлаб оғзингизга тиқсаям емайсизку. Қандай едирган?-деб сўради бояги
одам.
-Шуни
билмайманда-деди таксичи.
Кейин
лўли аёл фалончи эшонга бориб қайтарма қилдириб ўқитиб ташла-деди.
Бордим.
Эшон мени узоқ ўқидида – уч кун ёки тўрт кундан сўнг сенга жоду берган одам ўзи
кечирим сўраб келади. Ў ким бўлсаям нима десаям сира ёмон гапирма шунда
бутунлай халос бўласан-деб тайинлади.
Тўрт
кундан сўнг туғишган акамнинг хотини кириб келди.
-Ука,мени
кечиринг. Сизга ёмонлик қилгандим-деди. Жаҳлим чиқсаям бир оғиз гапирмай
туравердим. Охири ў кетди.
Шу билан
қайтиб давлениям кўтарилмади. Бутунлай
соғайиб кетдим.
-Ундай
бўлса ЖОДУ бор нарса эканда –деди бояги маст киши.
-Албатта
бор-деди таксичи- икки йил олдин Гулистондаги бир жўрамнинг давленияси 260 дан
тушмай қолибди. Кўргани борсам-дўхтирлар –тайёргарлигингни кўравер-деб айтди
–дейди. Ўлишига ишониб қолган. Унгаям
ўзимда ўтганини гапиргандим-мениям олиб бор деди. Олиб бордим.
Лўли аёл ЖОДУни олди. Мана шу
бугун ўша жўрамнинг уйига бир қоп гуруч олиб бордим. Невара тўйи қиляпти. Соппа-соғ...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤57🔥6👍1
БУЗИЛМАГАН ҲОВЛИ
Иброҳим ва Илёсга бутун умр рўзғорга бир луқма ҳаром аралашмасин деган андишада ўтган ҳунарманд оталаридан кичкинагина ҳовли қолди. Ака-уканинг иккови ҳам меҳнаткаш, камсуқум, худди оталари сингари ҳалол, тўғри эди. Аммо нима бўлди-ю, ишхонасидан камомад чиқиб, Иброҳим аканинг бўйнига қўйилди. Иброҳим ака тушунди – кимлардир еган сомсанинг пулини унга тўлаттиришмоқчи. Нима ҳам қила оларди – осмон узоқ, ер қаттиқ. Ишдан бўшаш-ку, майли, аммо камомадни қандай тўлайди? Сотай деса, қўлга кирадиган бойлиги йўқ, хотини тақинчоқларини сотиб бераман дегани билан, унинг пули ҳам ҳеч қанча бўлмайди. Шундай ўйлардан эзилиб ёлғиз ўтирганида: «Ака, уйдамисиз?» дея укаси овоз берди. «Келавер», деган жавобни эшитиб, ичкарига кирди, акасига рўпарама рўпара ўтирди.
– Ака, «участка»га харидор топдим, пули камомадни ёпишингизга бемалол етади.
Иброҳим аканинг капалаги учди – нима деяпти укаси? Ҳовлини сотишса, кўчада қолишади-ку! «Ё ўзи томонни қолдириб, биз томонни сотамиз, деяптими?»
– Эсласангиз, пойдевор қуйилаётганда ўнг томондаги қўшни «айтган пулингизни бераман, ерингизни менга сотинг», деб роса ялинганди. У билан келишиб қўйдим, бугун-эрта пулни берадиган бўлди...
Иброҳим аканинг димоғига нимадир тиқилди. Укаси ҳақида ҳозиргина ўйлаган ўйларига уялиб кетди. Бечора Илёс, неча йил йиғиниб сотиб олган, яқинда Иброҳим ака, ўзи ва ўғиллари билан пойдевор қуйишган «участка»сини гапираётган экан.
– Раҳмат, ука, – дея олди зўрға. – Аммо...
Иброҳим ака бир пас ўйланиб қолди, кейин секингина гап бошлади:
– Бизда-ку иккита қиз, ортиқча уйга эҳтиёжимиз йўқ. Лекин сенга барибир жой керак, олдингда икки ўғилни уйлантириш бор. Майли, участкангни сотамиз. Кейинроқ, Худо берса, ўрнига жой олиб бераман. Агар олиб беролмасам, ўтирган уйимизни бўшатиб, чиқиб кетамиз.
Албатта, Илёс бу гапга кўнмади. Лекин акаси қайсарлик қилиб туриб олгач, ноилож «хўп» деди. Шундай қилиб, камомад тўланди, Иброҳим ака бошқа жойга ишга кирди. Орадан бир неча йил ўтди, ака қизларини узатди. Иккала тўйни ҳам «аввал қарзингни узмайсанми, кейин тўй қилмайсанми?» деган гапни эшитиб қолишдан чўчиб, минг истиҳола билан ўтказди. Бу орада уканинг ҳам ўғиллари бўйига етди. Лекин Иброҳим ака жой олиб беролмади. Илёс ҳовлининг икки хона уй солса бўладиган очиқ жойига пойдевор қуйиш ҳақида маслаҳат солганида, ака уйни бўшатишга ишора деб тушунди. Зотан, бу келишув унинг ўзидан чиққан эди. Иброҳим ака шундан кейин бир жойдан ижарага уй топди. Аммо иддао қилаётгандек кўринмай деб укасига индамади, ҳамма иш битганда айтганим маъқул, деб ўйлади...
Кичик ўғли Илёсга телефон қилиб: «Дада, тез келинг, амакимлар кўчиб кетишяпти», деганда олдинига ишонмади. Уйга етиб келганида дарвоза олдидаги юк машинасини, акасининг айвонидаги тугун-бўғчаларни кўриб гап нимадалигини тушунди. Кўзида ёш билан уйдан айвонга нарса ташиётган янгасини, ўзи томон хижолатомуз табассум билан келаётган акасини кўриб кўнгли бузилди. Иброҳим аканинг: «Ука», деб бошлаган гапини бўлди:
– Ака, охиратда Худойимга нима деб жавоб бераман?
– Бу нима деганинг? Келишувимизга кўра...
– Келишгандик, жондек акамга Сенинг розилигинг учун эмас, қарзга пул бергандим, дейманми? Бу ишни кўрганлар оқибат қолмаган экан, силаи раҳм деган гаплар бекор экан, демайдими? Наҳот мени сиздан пул ё жой талаб қилади деб ўйласангиз? Болалагимиз ўтган уйдан сизни чиқариб юбориб, келин тушириш, тўй қилиш татийдими менга, ака?..
Ака-ука янги қуйилган пойдевор устида ерга қараганча ўтиришар, аканинг хотини лаш-лушлар орасида тик турган кўйи кўзёшларини артарди. Илёснинг хотини, уч ўғли эса юк машинасига жойлаб улгурилган нарсаларни бир-бир амакиларининг уйига олиб кира бошлашди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Иброҳим ва Илёсга бутун умр рўзғорга бир луқма ҳаром аралашмасин деган андишада ўтган ҳунарманд оталаридан кичкинагина ҳовли қолди. Ака-уканинг иккови ҳам меҳнаткаш, камсуқум, худди оталари сингари ҳалол, тўғри эди. Аммо нима бўлди-ю, ишхонасидан камомад чиқиб, Иброҳим аканинг бўйнига қўйилди. Иброҳим ака тушунди – кимлардир еган сомсанинг пулини унга тўлаттиришмоқчи. Нима ҳам қила оларди – осмон узоқ, ер қаттиқ. Ишдан бўшаш-ку, майли, аммо камомадни қандай тўлайди? Сотай деса, қўлга кирадиган бойлиги йўқ, хотини тақинчоқларини сотиб бераман дегани билан, унинг пули ҳам ҳеч қанча бўлмайди. Шундай ўйлардан эзилиб ёлғиз ўтирганида: «Ака, уйдамисиз?» дея укаси овоз берди. «Келавер», деган жавобни эшитиб, ичкарига кирди, акасига рўпарама рўпара ўтирди.
– Ака, «участка»га харидор топдим, пули камомадни ёпишингизга бемалол етади.
Иброҳим аканинг капалаги учди – нима деяпти укаси? Ҳовлини сотишса, кўчада қолишади-ку! «Ё ўзи томонни қолдириб, биз томонни сотамиз, деяптими?»
– Эсласангиз, пойдевор қуйилаётганда ўнг томондаги қўшни «айтган пулингизни бераман, ерингизни менга сотинг», деб роса ялинганди. У билан келишиб қўйдим, бугун-эрта пулни берадиган бўлди...
Иброҳим аканинг димоғига нимадир тиқилди. Укаси ҳақида ҳозиргина ўйлаган ўйларига уялиб кетди. Бечора Илёс, неча йил йиғиниб сотиб олган, яқинда Иброҳим ака, ўзи ва ўғиллари билан пойдевор қуйишган «участка»сини гапираётган экан.
– Раҳмат, ука, – дея олди зўрға. – Аммо...
Иброҳим ака бир пас ўйланиб қолди, кейин секингина гап бошлади:
– Бизда-ку иккита қиз, ортиқча уйга эҳтиёжимиз йўқ. Лекин сенга барибир жой керак, олдингда икки ўғилни уйлантириш бор. Майли, участкангни сотамиз. Кейинроқ, Худо берса, ўрнига жой олиб бераман. Агар олиб беролмасам, ўтирган уйимизни бўшатиб, чиқиб кетамиз.
Албатта, Илёс бу гапга кўнмади. Лекин акаси қайсарлик қилиб туриб олгач, ноилож «хўп» деди. Шундай қилиб, камомад тўланди, Иброҳим ака бошқа жойга ишга кирди. Орадан бир неча йил ўтди, ака қизларини узатди. Иккала тўйни ҳам «аввал қарзингни узмайсанми, кейин тўй қилмайсанми?» деган гапни эшитиб қолишдан чўчиб, минг истиҳола билан ўтказди. Бу орада уканинг ҳам ўғиллари бўйига етди. Лекин Иброҳим ака жой олиб беролмади. Илёс ҳовлининг икки хона уй солса бўладиган очиқ жойига пойдевор қуйиш ҳақида маслаҳат солганида, ака уйни бўшатишга ишора деб тушунди. Зотан, бу келишув унинг ўзидан чиққан эди. Иброҳим ака шундан кейин бир жойдан ижарага уй топди. Аммо иддао қилаётгандек кўринмай деб укасига индамади, ҳамма иш битганда айтганим маъқул, деб ўйлади...
Кичик ўғли Илёсга телефон қилиб: «Дада, тез келинг, амакимлар кўчиб кетишяпти», деганда олдинига ишонмади. Уйга етиб келганида дарвоза олдидаги юк машинасини, акасининг айвонидаги тугун-бўғчаларни кўриб гап нимадалигини тушунди. Кўзида ёш билан уйдан айвонга нарса ташиётган янгасини, ўзи томон хижолатомуз табассум билан келаётган акасини кўриб кўнгли бузилди. Иброҳим аканинг: «Ука», деб бошлаган гапини бўлди:
– Ака, охиратда Худойимга нима деб жавоб бераман?
– Бу нима деганинг? Келишувимизга кўра...
– Келишгандик, жондек акамга Сенинг розилигинг учун эмас, қарзга пул бергандим, дейманми? Бу ишни кўрганлар оқибат қолмаган экан, силаи раҳм деган гаплар бекор экан, демайдими? Наҳот мени сиздан пул ё жой талаб қилади деб ўйласангиз? Болалагимиз ўтган уйдан сизни чиқариб юбориб, келин тушириш, тўй қилиш татийдими менга, ака?..
Ака-ука янги қуйилган пойдевор устида ерга қараганча ўтиришар, аканинг хотини лаш-лушлар орасида тик турган кўйи кўзёшларини артарди. Илёснинг хотини, уч ўғли эса юк машинасига жойлаб улгурилган нарсаларни бир-бир амакиларининг уйига олиб кира бошлашди...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤43🔥2🥰1
БИР МУСУЛМОН ЙИГИТНИНГ ҲИКОЯСИ
«Асримиз телефон, телевизор, монитор ва экранлар асри бўлгани учун ҳар куни ўнлаб-юзлаб номаҳрам аёлларга кўзимиз тушиши, афсуски, оддий бир ҳол бўлиб қолди. Одатда кинофильм ҳамда рекламалар учун энг чиройли қизлар танланиши ва уларни бизга жозибали кўрсатиш учун бутун бошли "гўзаллик индустрияси" ишлаб тургани туфайли эркакларнинг аёллар чиройини белгилашдаги ўлчов-талаблари анчайин юқорилаб кетди.
Уйланиш масаласида мен ҳам кўп нарсага рози бўлишим жуда қийин кечди. Атрофимдаги қизларнинг аксарида экранлардаги гўзалликнинг ярми ҳам топилмасди. Расулуллоҳ соллаллоҳи алайҳи васаллам айтганларига амал қилиб, динга муҳаббатли қизга уйланаман, деб ният қилгандим. Бироқ уйланишим мумкин бўлган қизнинг кўриниши ҳам ўзимга ёқиши керак эди. Дини ва хулқи ҳақида энг яхши гаплар айтилган қизлардан бирортасининг кўриниши билан қалбимда «жиз» этавермасди.
Узоқ танловлардан сўнг, ниҳоят бир қизга уйландим. Аёлимни гўзал деб бўлмасди. Бироқ яхши инсон эканига шубҳа қилмасдим. Тунларнинг бирида ёмон туш кўриб уйғониб кетдим. Қарасам, ёнимда аёлим йўқ. Аста пайпаслаб телефонимни топдим ва соатга қарадим: ярим тун. Қизиқ, аёлим қаерда экан?
Ўрнимдан туриб, бошқа хонага чиқдим. Не кўз билан кўрайки, аёлим бир четда таҳажжуд намозини ўқиётган эди. Овоз чиқармай кузата бошладим. У ўзигина эшитадиган паст овозда Қуръон оятларини ўқиганча қоим турар экан, танаси Қуръон лаззатидан титрар, сажда ўрнига тикилган кўзларидан ёшлар оқарди. Мен ҳеч қачон ҳаётимда бунчалик гўзал суратни кўрмагандим. Ҳеч қачон ожиза аёлим кўзимга бунчалик виқорли ва ҳайбатли кўринмаганди. Ана шунда Расулуллоҳ соллаллоҳи алайҳи васалламнинг "Диндорини танлагин" деган ўгитларини чин маънода англадим. Ўша пайтда кўзларим илк марта ҳақиқий гўзалликнинг гувоҳи бўлди.
Ҳозир биров мендан бу масалада маслаҳат сўраса, Расулуллоҳ соллаллоҳи алайҳи васаллам ҳадисларини айта туриб, баъзи ҳадисларни тушуниш учун уларни ҳаётга татбиқ этиб кўриш керак эканлигини юз чандон англайман. Бу мана шундай ҳадислардандир. Яшаб кўрсангизгина, унинг замиридаги ҳикматларни англай оласиз».
«Асримиз телефон, телевизор, монитор ва экранлар асри бўлгани учун ҳар куни ўнлаб-юзлаб номаҳрам аёлларга кўзимиз тушиши, афсуски, оддий бир ҳол бўлиб қолди. Одатда кинофильм ҳамда рекламалар учун энг чиройли қизлар танланиши ва уларни бизга жозибали кўрсатиш учун бутун бошли "гўзаллик индустрияси" ишлаб тургани туфайли эркакларнинг аёллар чиройини белгилашдаги ўлчов-талаблари анчайин юқорилаб кетди.
Уйланиш масаласида мен ҳам кўп нарсага рози бўлишим жуда қийин кечди. Атрофимдаги қизларнинг аксарида экранлардаги гўзалликнинг ярми ҳам топилмасди. Расулуллоҳ соллаллоҳи алайҳи васаллам айтганларига амал қилиб, динга муҳаббатли қизга уйланаман, деб ният қилгандим. Бироқ уйланишим мумкин бўлган қизнинг кўриниши ҳам ўзимга ёқиши керак эди. Дини ва хулқи ҳақида энг яхши гаплар айтилган қизлардан бирортасининг кўриниши билан қалбимда «жиз» этавермасди.
Узоқ танловлардан сўнг, ниҳоят бир қизга уйландим. Аёлимни гўзал деб бўлмасди. Бироқ яхши инсон эканига шубҳа қилмасдим. Тунларнинг бирида ёмон туш кўриб уйғониб кетдим. Қарасам, ёнимда аёлим йўқ. Аста пайпаслаб телефонимни топдим ва соатга қарадим: ярим тун. Қизиқ, аёлим қаерда экан?
Ўрнимдан туриб, бошқа хонага чиқдим. Не кўз билан кўрайки, аёлим бир четда таҳажжуд намозини ўқиётган эди. Овоз чиқармай кузата бошладим. У ўзигина эшитадиган паст овозда Қуръон оятларини ўқиганча қоим турар экан, танаси Қуръон лаззатидан титрар, сажда ўрнига тикилган кўзларидан ёшлар оқарди. Мен ҳеч қачон ҳаётимда бунчалик гўзал суратни кўрмагандим. Ҳеч қачон ожиза аёлим кўзимга бунчалик виқорли ва ҳайбатли кўринмаганди. Ана шунда Расулуллоҳ соллаллоҳи алайҳи васалламнинг "Диндорини танлагин" деган ўгитларини чин маънода англадим. Ўша пайтда кўзларим илк марта ҳақиқий гўзалликнинг гувоҳи бўлди.
Ҳозир биров мендан бу масалада маслаҳат сўраса, Расулуллоҳ соллаллоҳи алайҳи васаллам ҳадисларини айта туриб, баъзи ҳадисларни тушуниш учун уларни ҳаётга татбиқ этиб кўриш керак эканлигини юз чандон англайман. Бу мана шундай ҳадислардандир. Яшаб кўрсангизгина, унинг замиридаги ҳикматларни англай оласиз».
❤42
"СИНОВ"
-Кўзларинг ва сочларинг қоп-қора худди бизни ўзбек қизларига ўхшайсан,-деди Сардор ёнида ўтирган чуваш қизига.
-Ростданми?,-сўради Алёна.
-Ха ,рост.
-Сенга ёқаманми?
-Чиройли қизлар хамма эркакларга ёқади,сен чиройлисан.
-Айнан сенгачи?
-Кимдир келди шекилли,эшик очилиб ёпилди,дея Сардор жойидан туриб эшикка юрди.
Сардор Москвага келганига бир йил бўлди.
Оилали шириндан-шакар фарзандлари бор.
Аллохни таниган,иймонли эътиқодли йигит бўлганлиги учун,доимтўғри йўлда юради.
Бир йил бўлибдики биронта бегона аёлни яқинига йўламади.
Аммо...
Бир хафтадан бери,битта дачада бир гўзал чуваш қизи билан бирга ишлашга тўғри келяпди.
Прораб шуни хохлади.
Уч этажли катта дача.
Сардор биринчи қаватда кафел теряпди.
Алёна эса,иккинчи қаватда молярка қилади.
Бригададаги қолган йигитлар,бошқа дачада ишлашмоқда.
Мусофирда юриш оғир, айниқса эркак кишига.
Мана неча кундирки,иродам кучли,сабр-бардошлиман,дея ўзига ишониб юрган Сардор хам,шайтоннинг измига бўйсуна бошлади.
-Саша!!!
Алёна Сардорни шундай чақирди.
-Нима дейсан?-биринчи қаватдан жавоб берди йигит.
-Ёрдам бер.
Арзимас нарсага хам чақиради.
Йигит қанчалик ўзини олиб қочса,қиз шунчалик унга яқинлашади.
-Бугун обетдан кейин шахарда ишим бор,- деди Сардор,ишимни қолганини кечаси қиламан,дачани калитини йигитларга бериб қўярсан ишинг тугагач.
-Ўзим билан олиб кетаман калитни,хонамга бориб оларсан,-жавоб берди Алёна.
Мен кеч келаман,у пайтда сен ухлаб қолган бўласан.
Хонангга кириб сени безовта қилиб юрмай.
-Безовта бўлмайман,беъмалол киравер хонамга.
Кечки ўнларда калит бохона,иш бохона хонасидан чиқди Сардор.
Эшикни тақиллатганди.
-Эшик очиқ, киравер,-дея овоз берди қиз.
-Калитга келдим хаяжонда зўрға гапирди йигит.
-Кел,келавер Саша,мана калит ёстиғимни остида,-қиз ётган жойидан турмай,калитни кўрсатди.
Димоғига урилган хушбўй атир хидидан маст бўлган йигит беъихтиёр қизни сочини сийпалади,қоп-қора чиройли сочлар,шахло кўзлар.
Келишида олти ойлик бўлган қизчасини,сочлари қоп-қора эди,мени жажжи маликам дея эркаларди уни доим.
Хозир шу қизчаси бир ярим ёшга кирди.
Кўз олдига шу қизчаси келди ю,Сордор қўлида илон ушлаб тургандек қизнинг сочларини қўйиб юборди.
-Мени кечир Алёна,мен Аллоҳдан қўрқаман,-деди ва тезда хонани тарк етди.
Бир қадам,зинога бир қадам қолганда фарзандини кўз олдига келтириб йўлдан қайтарган Аллоҳга шукроналар айтди Сардор.
Бахтиёр Турсунов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-Кўзларинг ва сочларинг қоп-қора худди бизни ўзбек қизларига ўхшайсан,-деди Сардор ёнида ўтирган чуваш қизига.
-Ростданми?,-сўради Алёна.
-Ха ,рост.
-Сенга ёқаманми?
-Чиройли қизлар хамма эркакларга ёқади,сен чиройлисан.
-Айнан сенгачи?
-Кимдир келди шекилли,эшик очилиб ёпилди,дея Сардор жойидан туриб эшикка юрди.
Сардор Москвага келганига бир йил бўлди.
Оилали шириндан-шакар фарзандлари бор.
Аллохни таниган,иймонли эътиқодли йигит бўлганлиги учун,доимтўғри йўлда юради.
Бир йил бўлибдики биронта бегона аёлни яқинига йўламади.
Аммо...
Бир хафтадан бери,битта дачада бир гўзал чуваш қизи билан бирга ишлашга тўғри келяпди.
Прораб шуни хохлади.
Уч этажли катта дача.
Сардор биринчи қаватда кафел теряпди.
Алёна эса,иккинчи қаватда молярка қилади.
Бригададаги қолган йигитлар,бошқа дачада ишлашмоқда.
Мусофирда юриш оғир, айниқса эркак кишига.
Мана неча кундирки,иродам кучли,сабр-бардошлиман,дея ўзига ишониб юрган Сардор хам,шайтоннинг измига бўйсуна бошлади.
-Саша!!!
Алёна Сардорни шундай чақирди.
-Нима дейсан?-биринчи қаватдан жавоб берди йигит.
-Ёрдам бер.
Арзимас нарсага хам чақиради.
Йигит қанчалик ўзини олиб қочса,қиз шунчалик унга яқинлашади.
-Бугун обетдан кейин шахарда ишим бор,- деди Сардор,ишимни қолганини кечаси қиламан,дачани калитини йигитларга бериб қўярсан ишинг тугагач.
-Ўзим билан олиб кетаман калитни,хонамга бориб оларсан,-жавоб берди Алёна.
Мен кеч келаман,у пайтда сен ухлаб қолган бўласан.
Хонангга кириб сени безовта қилиб юрмай.
-Безовта бўлмайман,беъмалол киравер хонамга.
Кечки ўнларда калит бохона,иш бохона хонасидан чиқди Сардор.
Эшикни тақиллатганди.
-Эшик очиқ, киравер,-дея овоз берди қиз.
-Калитга келдим хаяжонда зўрға гапирди йигит.
-Кел,келавер Саша,мана калит ёстиғимни остида,-қиз ётган жойидан турмай,калитни кўрсатди.
Димоғига урилган хушбўй атир хидидан маст бўлган йигит беъихтиёр қизни сочини сийпалади,қоп-қора чиройли сочлар,шахло кўзлар.
Келишида олти ойлик бўлган қизчасини,сочлари қоп-қора эди,мени жажжи маликам дея эркаларди уни доим.
Хозир шу қизчаси бир ярим ёшга кирди.
Кўз олдига шу қизчаси келди ю,Сордор қўлида илон ушлаб тургандек қизнинг сочларини қўйиб юборди.
-Мени кечир Алёна,мен Аллоҳдан қўрқаман,-деди ва тезда хонани тарк етди.
Бир қадам,зинога бир қадам қолганда фарзандини кўз олдига келтириб йўлдан қайтарган Аллоҳга шукроналар айтди Сардор.
Бахтиёр Турсунов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤42🔥8
Кўзи кўр авлиё...
Йўқсил шайхлардан бири кўзи ожиз пирнинг уйида “Қуръон” турганини кўрди. Ўзича: “Бу ерда “Қуръон”нинг нима кераги бор. Бу одам кўр бўлса”, деди. Шу ўй оромини ўғирлади. “Бу ерда шу кўрдан бошқа ҳеч ким йўқ, бу қандай синоат? Яхшиси ҳеч нарса сўрамай, сабр қилай, сабр билан ниятимга етай”, деди. Тун ярмида “Қуръон” ўқиётган овозни эшитди. Ўрнидан сакраб турди-ю шу ажиб манзарани кўрди: кўр пир “Қуръон” ўқиётган еди! Тўғри ўқиётган эди. Сабрсизланган шайх беихтиёр савол берди: “Кўзинг кўр бўлгани ҳолда бу сатрларни қандай ўқияпсан, ҳайратдаман, тўғриси?”.
Кўр деди:
🍃 “Ей таннинг илмсизлигидан халос бўлган, буни Aллох қила олмайдими? Нега ҳайрон бўласан? Мен Aллоҳга: “Эй мададкорим бўлган Aллоҳ, эй мадад сўралгувчи Тангрим, одам жонига қандай боғланган бўлса, мен “Қуръон” ўқишга шундай иштиёқмандман. Aммо ҳофиз эмасман. Ё Раббий, “Қуръон” ўқиган пайтимда кўзларимга нур бер. Менинг кўзларимни оч, “Қуръон”ни қўлимга олиб ўқий”, деб дуо қилдим. Aллоҳдан: “Эй “Қуръон” ихлосманди, эй ҳар дардда бизга юзланган, биздан умид узмаган киши, қачон “Қуръон” ўқишни истасанг, уни қўлга олсанг, шу лаҳзада кўзларингнинг нурини қайтиб бераман, эй буюк фитратли киши”, деган нидо келди. Ҳар нарсани билгувчи, ҳеч бир ишдан ғофил бўлмаган у улуғ подшоҳ, у ягона Aллоҳ тун чироғи янглиғ кўзларимга нур эҳсон қилмоқда”.
Мавлоно Жалолиддин Румий. “Қалб кўзингни оч” китобидан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Йўқсил шайхлардан бири кўзи ожиз пирнинг уйида “Қуръон” турганини кўрди. Ўзича: “Бу ерда “Қуръон”нинг нима кераги бор. Бу одам кўр бўлса”, деди. Шу ўй оромини ўғирлади. “Бу ерда шу кўрдан бошқа ҳеч ким йўқ, бу қандай синоат? Яхшиси ҳеч нарса сўрамай, сабр қилай, сабр билан ниятимга етай”, деди. Тун ярмида “Қуръон” ўқиётган овозни эшитди. Ўрнидан сакраб турди-ю шу ажиб манзарани кўрди: кўр пир “Қуръон” ўқиётган еди! Тўғри ўқиётган эди. Сабрсизланган шайх беихтиёр савол берди: “Кўзинг кўр бўлгани ҳолда бу сатрларни қандай ўқияпсан, ҳайратдаман, тўғриси?”.
Кўр деди:
🍃 “Ей таннинг илмсизлигидан халос бўлган, буни Aллох қила олмайдими? Нега ҳайрон бўласан? Мен Aллоҳга: “Эй мададкорим бўлган Aллоҳ, эй мадад сўралгувчи Тангрим, одам жонига қандай боғланган бўлса, мен “Қуръон” ўқишга шундай иштиёқмандман. Aммо ҳофиз эмасман. Ё Раббий, “Қуръон” ўқиган пайтимда кўзларимга нур бер. Менинг кўзларимни оч, “Қуръон”ни қўлимга олиб ўқий”, деб дуо қилдим. Aллоҳдан: “Эй “Қуръон” ихлосманди, эй ҳар дардда бизга юзланган, биздан умид узмаган киши, қачон “Қуръон” ўқишни истасанг, уни қўлга олсанг, шу лаҳзада кўзларингнинг нурини қайтиб бераман, эй буюк фитратли киши”, деган нидо келди. Ҳар нарсани билгувчи, ҳеч бир ишдан ғофил бўлмаган у улуғ подшоҳ, у ягона Aллоҳ тун чироғи янглиғ кўзларимга нур эҳсон қилмоқда”.
Мавлоно Жалолиддин Румий. “Қалб кўзингни оч” китобидан.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25
Сичқон тешикнинг ёнига келиб, ташқарига чиқайми, йўқми, деб қўрқиб турса, ташқаридан итнинг вовуллагани эшитилибди. Сичқон "ит вовуллаётган жойда мушук бўлмайди", деб, ташқарига чиқса, вовуллаётган мушук экан. Шартта сичқонни ушлаб, ебди ва ўзига ўзи "Чет тилини билган оч қолмайди!", деган экан...
P.S.: Сиз ҳам келажакда оч қолмай десангиз, бирорта чет тилини билиб олинг!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
P.S.: Сиз ҳам келажакда оч қолмай десангиз, бирорта чет тилини билиб олинг!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤10😁8🤔2
Дарахт пўстлоғидаги битиклар.
(ҳикоя)
Чол букчайиб ўзидан ҳам ёши улуғроқ ёнғоқ дарахти остини тозаларди. Ёнғоқ меваси пўстини арчавериб қўли, лаби ва яланг оёғидаги бармоқчалари қорайиб кетган болакай сер¬ғайратликда бобосидан ҳам ошиб тушарди. Шох-шаббаларни улоқтириб ўйнар, кези келганда, бобосига тақлидан белини ушлаб вой-войлаб қўярди. Таниш болакай. Жудаям таниш. Кўзлари, нигоҳлари, қуёшдан қорайган юзи меникига ўхшайди. У менмидим?! Чол баъзан ёнғоқнинг вужудини, ғадир-будир танасини сийпаларди. «Пўстинг тўкилаяпти-я», дея ғудраниб қўярди. «Шохинг синаяпти-я»¬, дея оҳ уриб қўярди. Дарахт танасидаги бўртиқ чизиқлар чолнинг юзидаги ажинларга ўхшарди. Чолнинг тўкилиб кетган сочи ёнғоқ шохига ўхшарди. Бир-бирига ўхшаш икки ҳаёт бирлашган, икки ҳаёт кексайгандек эди. Мен иккаласи ҳам қачонлардир бу ердан мангу кетиб қолишини сезардим. Жудаям қаттиқ ҳис қилганимдан ғинг демасдим. «Бобо, ким билан гаплашаяпсиз?» – дея олмасдим. Тинглардим. Бобо томоқ қириб қўярди. Болакай шох ўйнаш билан овора эди.
«Бизнинг муддатимиз тугаб қолаяпти, қария. Ёдингда бордир, мен сени ёшлигингдан бери биламан. Уй қураётганимда сени кесиб ташламоқчи ҳам бўлганман. Менга уй керак эди. Сен эмас. Кечирим сўрамоқчи эмасман. Сен ҳам ҳеч нарса демагандинг. «Келдим, дунёнгни ҳам кўрдим. Ҳеч бир қизиғидан, ҳеч бир жозибасидан нишона йўқ. Қурсанг қуравер ўша уйингни», дегандек ҳатто барг қимирлатмадинг. Кейин мен айнидим. Нима, сен шохинг синмаси жуфтакни ростлайверасанми, деб ўйладим. Мен билан ёмон яшамадинг, шундайми? Лекин кўп қийналдинг. Атрофингга бетон тўкдик. Кичкинамиз ЗИЛда босиб цемент олиб келиб ташлади. Қачонгача лой кечиб юрамиз, дедик. Сен яна ҳеч нарса демадинг. Бир куни дардингни ичингга ютавериб қурийсан, деб ўйлагандим. Жонинг тошдан экан. Энди бу сафар кетишимиз аниқ. Сен хоҳ рози бўл, хоҳ бўлма… Еримиз биз учун айланишни тугатади, қуёш биз учун сочаётган нурларини бас қилади. Насиба».
Ўсмирлигимда чол ўша пайтлари чарчаган бўлса керак, деб кўп ўйлардим. Айниқса рок, поп, жаз ва бошқа жазавали қўшиқлар таъсирига тушиб, инсон танасидан бошқа вужудни тан олмай юрган пайтларим чолни эсини еганликда айбладим. Маъшуқамга сохта ҳаётдан келганлигимни, шаҳарга келиб ҳаққониятга кўмилганимни ҳаяжон билан айтиб берган пайтларим бўлган. У оппоқ тишини кўрсатиб кулган, пушти лабларини чўччайтириб, «Ўзимнинг ёввойигинам», дея қулоғимга пичирлаганди. Мен чолнинг кўнглини оғритиб қўйган эканман. Ишим ўнгидан келмай юрган кезлари чолнинг ҳаққига дуо қилгим келиб кетди. Чол жойнамозга ўтирволиб ҳадеб такрорлайверадиган сўзларини эслай олмасдим. «ла», «ла», бу – арабчада «йўқ» дегани экан. Миямга тузукроқ гап келмади. Пешонам терлаб кетди. Юк келиши керак эди. Иссиқда куйиб-пишиб ўтиравердик. Акром, Зубай, Хуршид ва мен. Хуршид асабийлаша бошлади. Омборхона хўжайинини секин йўқлади. Онасини ҳам. Мен кулдим. Жаҳлим чиқса, куладиган одатим бор эди. Миямда ҳамма воқеалар қоришиб кетар, тетапоя қилиб, тилим бийрон бўла бошлагандан бери ўтган энг масъуд дамларимни эслаб кулардим. Гўёки қуёшнинг қайноқ нурлари қаърида пайдо бўлган йўл мени ўша томонга етакларди. Бу йўл менга пулдан ҳам қадрлироқ мукофотни ваъда қилар, кимгадир йўлиқишимга ишора этарди. Оёғим увишиб, туришга мадорим йўқ эди.
Чол эшикни ғийқиллатиб очди. Бола унинг кетидан қолмасди. Кампир тўрда нимадир тикиб ўтирарди. Чопон бўлса керак. Куёвликбоп чопонлар кампирнинг қўл фабрикасидан чиқарди. Чол оёқ учида келиб кампир ёнида турган ғалтакка қўл чўзди. Fалтак ип бошқа томонга тортилди.
– Сезиб қолдинг-а? – деди чол кулимсираб.
– Худога шукур, кўзим ҳали ўткир, – деди кампир киноя билан.
Кампир кўзойнагини кўтариб қўйди. Кейин катта-катта, ҳақиқий Шарқ гўзалларигагина хос бўлган кўзларини болага тикди. Дарров ҳамма ишини йиғиштириб эшикка чиқди. Чол маҳсисини ечди. Бола ҳам сакраб турди. Fалати қувонч билан бармоқларини йиғиб, жажжи муштчасини намойиш этди. «Ана, эшитдингизми? – деди овозини баландлатиб.
– Бобо, эшитдингизми?»
Чолнинг кўзи илинган шекилли, овози чиқмади. У ёнбошлаганча ютиниб қўйди.
– Ҳо,– деди болакай эркаланиб, – бериб бўпман сизга. Кейин сал юмшади:
(ҳикоя)
Чол букчайиб ўзидан ҳам ёши улуғроқ ёнғоқ дарахти остини тозаларди. Ёнғоқ меваси пўстини арчавериб қўли, лаби ва яланг оёғидаги бармоқчалари қорайиб кетган болакай сер¬ғайратликда бобосидан ҳам ошиб тушарди. Шох-шаббаларни улоқтириб ўйнар, кези келганда, бобосига тақлидан белини ушлаб вой-войлаб қўярди. Таниш болакай. Жудаям таниш. Кўзлари, нигоҳлари, қуёшдан қорайган юзи меникига ўхшайди. У менмидим?! Чол баъзан ёнғоқнинг вужудини, ғадир-будир танасини сийпаларди. «Пўстинг тўкилаяпти-я», дея ғудраниб қўярди. «Шохинг синаяпти-я»¬, дея оҳ уриб қўярди. Дарахт танасидаги бўртиқ чизиқлар чолнинг юзидаги ажинларга ўхшарди. Чолнинг тўкилиб кетган сочи ёнғоқ шохига ўхшарди. Бир-бирига ўхшаш икки ҳаёт бирлашган, икки ҳаёт кексайгандек эди. Мен иккаласи ҳам қачонлардир бу ердан мангу кетиб қолишини сезардим. Жудаям қаттиқ ҳис қилганимдан ғинг демасдим. «Бобо, ким билан гаплашаяпсиз?» – дея олмасдим. Тинглардим. Бобо томоқ қириб қўярди. Болакай шох ўйнаш билан овора эди.
«Бизнинг муддатимиз тугаб қолаяпти, қария. Ёдингда бордир, мен сени ёшлигингдан бери биламан. Уй қураётганимда сени кесиб ташламоқчи ҳам бўлганман. Менга уй керак эди. Сен эмас. Кечирим сўрамоқчи эмасман. Сен ҳам ҳеч нарса демагандинг. «Келдим, дунёнгни ҳам кўрдим. Ҳеч бир қизиғидан, ҳеч бир жозибасидан нишона йўқ. Қурсанг қуравер ўша уйингни», дегандек ҳатто барг қимирлатмадинг. Кейин мен айнидим. Нима, сен шохинг синмаси жуфтакни ростлайверасанми, деб ўйладим. Мен билан ёмон яшамадинг, шундайми? Лекин кўп қийналдинг. Атрофингга бетон тўкдик. Кичкинамиз ЗИЛда босиб цемент олиб келиб ташлади. Қачонгача лой кечиб юрамиз, дедик. Сен яна ҳеч нарса демадинг. Бир куни дардингни ичингга ютавериб қурийсан, деб ўйлагандим. Жонинг тошдан экан. Энди бу сафар кетишимиз аниқ. Сен хоҳ рози бўл, хоҳ бўлма… Еримиз биз учун айланишни тугатади, қуёш биз учун сочаётган нурларини бас қилади. Насиба».
Ўсмирлигимда чол ўша пайтлари чарчаган бўлса керак, деб кўп ўйлардим. Айниқса рок, поп, жаз ва бошқа жазавали қўшиқлар таъсирига тушиб, инсон танасидан бошқа вужудни тан олмай юрган пайтларим чолни эсини еганликда айбладим. Маъшуқамга сохта ҳаётдан келганлигимни, шаҳарга келиб ҳаққониятга кўмилганимни ҳаяжон билан айтиб берган пайтларим бўлган. У оппоқ тишини кўрсатиб кулган, пушти лабларини чўччайтириб, «Ўзимнинг ёввойигинам», дея қулоғимга пичирлаганди. Мен чолнинг кўнглини оғритиб қўйган эканман. Ишим ўнгидан келмай юрган кезлари чолнинг ҳаққига дуо қилгим келиб кетди. Чол жойнамозга ўтирволиб ҳадеб такрорлайверадиган сўзларини эслай олмасдим. «ла», «ла», бу – арабчада «йўқ» дегани экан. Миямга тузукроқ гап келмади. Пешонам терлаб кетди. Юк келиши керак эди. Иссиқда куйиб-пишиб ўтиравердик. Акром, Зубай, Хуршид ва мен. Хуршид асабийлаша бошлади. Омборхона хўжайинини секин йўқлади. Онасини ҳам. Мен кулдим. Жаҳлим чиқса, куладиган одатим бор эди. Миямда ҳамма воқеалар қоришиб кетар, тетапоя қилиб, тилим бийрон бўла бошлагандан бери ўтган энг масъуд дамларимни эслаб кулардим. Гўёки қуёшнинг қайноқ нурлари қаърида пайдо бўлган йўл мени ўша томонга етакларди. Бу йўл менга пулдан ҳам қадрлироқ мукофотни ваъда қилар, кимгадир йўлиқишимга ишора этарди. Оёғим увишиб, туришга мадорим йўқ эди.
Чол эшикни ғийқиллатиб очди. Бола унинг кетидан қолмасди. Кампир тўрда нимадир тикиб ўтирарди. Чопон бўлса керак. Куёвликбоп чопонлар кампирнинг қўл фабрикасидан чиқарди. Чол оёқ учида келиб кампир ёнида турган ғалтакка қўл чўзди. Fалтак ип бошқа томонга тортилди.
– Сезиб қолдинг-а? – деди чол кулимсираб.
– Худога шукур, кўзим ҳали ўткир, – деди кампир киноя билан.
Кампир кўзойнагини кўтариб қўйди. Кейин катта-катта, ҳақиқий Шарқ гўзалларигагина хос бўлган кўзларини болага тикди. Дарров ҳамма ишини йиғиштириб эшикка чиқди. Чол маҳсисини ечди. Бола ҳам сакраб турди. Fалати қувонч билан бармоқларини йиғиб, жажжи муштчасини намойиш этди. «Ана, эшитдингизми? – деди овозини баландлатиб.
– Бобо, эшитдингизми?»
Чолнинг кўзи илинган шекилли, овози чиқмади. У ёнбошлаганча ютиниб қўйди.
– Ҳо,– деди болакай эркаланиб, – бериб бўпман сизга. Кейин сал юмшади:
❤26
– Ўзиз-да, «Товуғинг бақироқ, товуғинг йиғлоқ», деяверасиз. Майли, тухумни чўққа пишириб берсайиз, саалгина бераман. – «Салгина»ни бармоқчалари билан ифодалаб берди. Чол кулиб юборди.
Чап кўксини чангаллаб қолишини кутгандим. Бунақанги бақиришда инфаркт ё инсульт бўлиш ҳеч гапмас. Хуршид аёлга ҳамроҳ икки барзангига эътибор бермади. Мен билан Зубайга кўз қирини ташлаб қўйди, холос.
– Хола, кўп «шантаж» қилманг. Сизга бўёқни мен сотганим йўқ. У мен эмас.
– Ким эди у, арвоҳингми? Машинник…
Аёлнинг ҳақоратлари кўпайгани сари Хуршиднинг юзи тундлашиб бораверди. Бозордаги аравакашдан тортиб воситачи-ўртакашларгача йиғилди. Менга кўпроқ Сопи Бемаънининг лақиллашлари ёқмаётганди.
– Бола кўпроқ қўшворганми, нима бало… Ўртакашга осонмас, жигар. Юз сўм топиш учун минг сўмлик гап эшитиши керак. Кўзи кўкаргани зарарига.
Индамадим. Хуршид ҳам гап эшитадиганлар хилиданмас. Бозордан қорин тўйдирадиганларнинг кўпчилиги буни яхши билади. Уни сирли жойга кўмилган портловчи мосламага қиёслаш мумкин. Тўсатдан ўзини намоён қилади.
Кампир саҳардан тараддудланиб қолди. Ҳали уёққа югуради, ҳали буёққа. Чолини оппоқ кийинтириб, кўнгли тинчиди. Кейин дарвозагача кузатиб қўйди. Чол ҳассасини қўлтиқлаб кетаркан, ортига ўгирилди.
– Сен ҳам бор, – деди жиддий қиёфада. – Қобилжон хафа бўлади.
Кампир дастурхон тугмасин. Майиз, туршак, ёнғоқ, ўзи ёпган нон, ҳаммаси бўлади. Болани кийинтирмасин. Ўзи тиккан иштончадан тортиб, кўйлакчагача кийдиради. Ке¬йин йўлга тушади. Йўл ора болакайга яхшилаб та¬йинлайди:
– Дастурхонга қўл чўзавериб, мени уялтирма, хўпми, қўзим. Қорнинг оч бўлса айт, овқат сузиб берай.
Шу орада йўлларидан шох-шабба чиқиб қолиши тайин. Кампир шуни ҳам кўзи қиймайди. «Ҳарна-да, тандир қизитишга ярар». Болакайнинг тили қичийди.
– Моможон, Хуршидни тўйими бугун? Суннат тўйими? – дея сўрайди. – Нима, уни уста яна «ҳалол» қиладими?
Момо «йўқ», дегандек бош қимирлатади.
– Ўтган сафар «ҳалол» қилган эди, бугун ош едиради, – дейди.
Ош унчалик татимади. Ҳеч нарса кўнгилга таскин беролмасди. Хўрлигим келди. Қачонгача шундай яшайман? Уйга кетаман. Тамом-вассалом. Бу ерларни ташлаб кетаман. Бир омадсиз йигит сифатида бош эгиб, қишлоғимга кириб бораман. Ҳамма кулган тақдирда ҳам бобом билан момом яшаган ҳовлига қамалиб оламан. Чиқмайман.
– Кўп алжирама, – деди Хуршид кечаги муштлашувдан сўнг турфа рангга кирган юзини мен томон буриб. – Яхшиси, мана бу дискни кўр, хурсанд бўлишинг аниқ.
Экранда таниш манзара намоён бўлди. Хуршиднинг суннат тўйи. Ўша пайтлари видеокамера тўйларга эндигина «ташриф буюрган» эди. Ҳамма бу оғир матоҳни елкасига қўндириб олган кишини кўрса ё кулишга, ёки бўлмаса қўл силкишга ошиқарди. «Мана, мен», деб қўйгиси келарди. Ўйларим ичимга тушиб кетди. Уни кўриб қолдим. Мана, мана менинг бобом. Худди ўзи. Калта соқоли. Ёнғоқ дарахтиникига ўхшаш ажинлари. Тирик экан. Дуога қўл очди.
– Омин, – деди Қобил амакининг: «Дуо беринг», деган қистовидан сўнг.
Fалати дуо қилди. Жуда ғалати. «Менинг ёшимга кириб юринглар», дейишини кутгандим. Ундай демади.
– Барчамизни Яратган тўғри йўлдан адаштирмасин, аслимизни унутмайлик, – деди.
Акобир Саййид .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Чап кўксини чангаллаб қолишини кутгандим. Бунақанги бақиришда инфаркт ё инсульт бўлиш ҳеч гапмас. Хуршид аёлга ҳамроҳ икки барзангига эътибор бермади. Мен билан Зубайга кўз қирини ташлаб қўйди, холос.
– Хола, кўп «шантаж» қилманг. Сизга бўёқни мен сотганим йўқ. У мен эмас.
– Ким эди у, арвоҳингми? Машинник…
Аёлнинг ҳақоратлари кўпайгани сари Хуршиднинг юзи тундлашиб бораверди. Бозордаги аравакашдан тортиб воситачи-ўртакашларгача йиғилди. Менга кўпроқ Сопи Бемаънининг лақиллашлари ёқмаётганди.
– Бола кўпроқ қўшворганми, нима бало… Ўртакашга осонмас, жигар. Юз сўм топиш учун минг сўмлик гап эшитиши керак. Кўзи кўкаргани зарарига.
Индамадим. Хуршид ҳам гап эшитадиганлар хилиданмас. Бозордан қорин тўйдирадиганларнинг кўпчилиги буни яхши билади. Уни сирли жойга кўмилган портловчи мосламага қиёслаш мумкин. Тўсатдан ўзини намоён қилади.
Кампир саҳардан тараддудланиб қолди. Ҳали уёққа югуради, ҳали буёққа. Чолини оппоқ кийинтириб, кўнгли тинчиди. Кейин дарвозагача кузатиб қўйди. Чол ҳассасини қўлтиқлаб кетаркан, ортига ўгирилди.
– Сен ҳам бор, – деди жиддий қиёфада. – Қобилжон хафа бўлади.
Кампир дастурхон тугмасин. Майиз, туршак, ёнғоқ, ўзи ёпган нон, ҳаммаси бўлади. Болани кийинтирмасин. Ўзи тиккан иштончадан тортиб, кўйлакчагача кийдиради. Ке¬йин йўлга тушади. Йўл ора болакайга яхшилаб та¬йинлайди:
– Дастурхонга қўл чўзавериб, мени уялтирма, хўпми, қўзим. Қорнинг оч бўлса айт, овқат сузиб берай.
Шу орада йўлларидан шох-шабба чиқиб қолиши тайин. Кампир шуни ҳам кўзи қиймайди. «Ҳарна-да, тандир қизитишга ярар». Болакайнинг тили қичийди.
– Моможон, Хуршидни тўйими бугун? Суннат тўйими? – дея сўрайди. – Нима, уни уста яна «ҳалол» қиладими?
Момо «йўқ», дегандек бош қимирлатади.
– Ўтган сафар «ҳалол» қилган эди, бугун ош едиради, – дейди.
Ош унчалик татимади. Ҳеч нарса кўнгилга таскин беролмасди. Хўрлигим келди. Қачонгача шундай яшайман? Уйга кетаман. Тамом-вассалом. Бу ерларни ташлаб кетаман. Бир омадсиз йигит сифатида бош эгиб, қишлоғимга кириб бораман. Ҳамма кулган тақдирда ҳам бобом билан момом яшаган ҳовлига қамалиб оламан. Чиқмайман.
– Кўп алжирама, – деди Хуршид кечаги муштлашувдан сўнг турфа рангга кирган юзини мен томон буриб. – Яхшиси, мана бу дискни кўр, хурсанд бўлишинг аниқ.
Экранда таниш манзара намоён бўлди. Хуршиднинг суннат тўйи. Ўша пайтлари видеокамера тўйларга эндигина «ташриф буюрган» эди. Ҳамма бу оғир матоҳни елкасига қўндириб олган кишини кўрса ё кулишга, ёки бўлмаса қўл силкишга ошиқарди. «Мана, мен», деб қўйгиси келарди. Ўйларим ичимга тушиб кетди. Уни кўриб қолдим. Мана, мана менинг бобом. Худди ўзи. Калта соқоли. Ёнғоқ дарахтиникига ўхшаш ажинлари. Тирик экан. Дуога қўл очди.
– Омин, – деди Қобил амакининг: «Дуо беринг», деган қистовидан сўнг.
Fалати дуо қилди. Жуда ғалати. «Менинг ёшимга кириб юринглар», дейишини кутгандим. Ундай демади.
– Барчамизни Яратган тўғри йўлдан адаштирмасин, аслимизни унутмайлик, – деди.
Акобир Саййид .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤17
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ассалому алайкум!
Ҳайрли кеч!
Ҳурматли каналимиз обуначилари ҳамда каналимизни зимдан кузатувчилари!
Омонат дунёда омонмисиз?!
Каналимиз орқали мен билан ёнма туриб мени қўллаб қувватлаб турганликларингиз учун сизларга ўз миннатдорчилигимни билдираман!
Аллоҳ барчангизни умрингизни зиёда қилсин!
Яхши инсонларим борингизга шукур!
Ҳайрли кеч!
Ҳурматли каналимиз обуначилари ҳамда каналимизни зимдан кузатувчилари!
Омонат дунёда омонмисиз?!
Каналимиз орқали мен билан ёнма туриб мени қўллаб қувватлаб турганликларингиз учун сизларга ўз миннатдорчилигимни билдираман!
Аллоҳ барчангизни умрингизни зиёда қилсин!
Яхши инсонларим борингизга шукур!
🥰6❤4👍3
Болам, сенингми, менингми айбим билан ои-ланг бузилиб кетди. Худойим бизни бу ишимиз учун жазолади. Ахволингга бир кара, кимларга ухшаб колгансан. Мен-чи, мен хам тушакдан бош кутаролмай колдим. Бир бечорага тухмат килдик, уни уйдан хайдадик. Уша ер юткур Иро-данинг бузук ишларида унинг алокаси йук эди. Буни иккимиз хам билардик. Билсак-да, уни гу-нохкор килдик. Илгари бандасига зулм утказ-сан кирк йилда кайтган булса, хозир кир кунда кайтяпти. Худойим бизни жазолади, болам, - у бор овозида йиглаб юборди. - Зохид, углим, ха-
ли хам кеч эмасдир. Хотинингни олиб кел. Хо-тининг билан болаларинг кетдию, уйимиздан файз кутарилди. Харом ишларга кул урдингу, ишингдан барака кетди. Хотининг билан бола-ларингни кайтариб олиб келсанг хонадонимиз-га гаяна файз киради.
Зохид чукур уйга толиб колди. Гулширинга утказган зулмларини, сароб кетидан югуриб бахтидан, оиласидан айрилиб колгани хакида уйлади. "Энди мени кечарармикан, ойи?" зурга шивирлади лаблари.
Кетма-кет жиринглаган телефон кунгироги-дан узи шундок хам шошилаетган Гулширин баттар шошиб колди. Кунгирок килаетган Дав-рон экан.
- Бугун хитойлик хамкорларимиз билан учрашу-вимиз борлиги едингиздами? Бу ута мухим би-тим, уни кулдан чикариб булмайди. Ярим соат-да уйингиз енида буламан.
- Хуп, келишилган вактда улар билан ресторан-да учрашамиз. Ахир, ваьда берганмиз.
- Менга берган ваьдангиз хам эсингиздами?
- Даврон ака, сизга икки кун ичида жавоб кай-тараман деганман. Илтимос, яна бир кун кути-нг.
- Умидлантирадиган бирор суз айтсангиз бир умр кутишга хам тайерман. Факат...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ли хам кеч эмасдир. Хотинингни олиб кел. Хо-тининг билан болаларинг кетдию, уйимиздан файз кутарилди. Харом ишларга кул урдингу, ишингдан барака кетди. Хотининг билан бола-ларингни кайтариб олиб келсанг хонадонимиз-га гаяна файз киради.
Зохид чукур уйга толиб колди. Гулширинга утказган зулмларини, сароб кетидан югуриб бахтидан, оиласидан айрилиб колгани хакида уйлади. "Энди мени кечарармикан, ойи?" зурга шивирлади лаблари.
Кетма-кет жиринглаган телефон кунгироги-дан узи шундок хам шошилаетган Гулширин баттар шошиб колди. Кунгирок килаетган Дав-рон экан.
- Бугун хитойлик хамкорларимиз билан учрашу-вимиз борлиги едингиздами? Бу ута мухим би-тим, уни кулдан чикариб булмайди. Ярим соат-да уйингиз енида буламан.
- Хуп, келишилган вактда улар билан ресторан-да учрашамиз. Ахир, ваьда берганмиз.
- Менга берган ваьдангиз хам эсингиздами?
- Даврон ака, сизга икки кун ичида жавоб кай-тараман деганман. Илтимос, яна бир кун кути-нг.
- Умидлантирадиган бирор суз айтсангиз бир умр кутишга хам тайерман. Факат...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21🔥14🤔3
...
- Даврон ака, сиз рулдасиз. Машина бошкарае-тиб телефонда гаплашаетганингиз куриб коли-шса, нак жарима тулайсиз. Тезрок тайер були-шимни истасангиз, телефонни учириб, менга тайерланишим учун имкон беринг.
- Унда ярим соатда бораман, - Даврон шундай деб гушакни куйди.
Гулширин учун бу бизнес учрашув жуда му-хим эди. Шунинг учун хамкорлар билан була-жак сухбатда айтажак сузларини хаелида так-рорлади. Давроннинг кунгирогидан кейин ун дакика утар-утмас дарвоза кунгироги жиринг-лади. Гулширин сумкачасини олиб, дарвоза то-мон шошилди.
- Жуда бесабрсиз-да, Даврон ака, ахир йигирма дакикадан кейин келишингиз керак эди-ку? - у кулиб дарвозани очди. Дарвоза олдида турган одамни куриб бирдан ранги окариб, юзидаги табассум йуколди. Лаблари пир-пир уча бош-лади.
- С...сиз? - дея олди зурга.
Дарвоза олдидаги одам унга гунохкорларча термулди.
У Зохид эди. Куриниши бир ахволда. Соч-со-коли усган, кузлари ич-ичига ботган, устидаги кийимлари анчадан буен ювилмаганидан ека-си, енгларини ягир босган.
- Яхшимисан...яхшимисиз? - Зохид нима деб гап бошлашни билмай, тараддудланиб колди.
- К-к-келинг...- дея олди Гулширин зурга.
- Болалар яхшими? Уларни согиндим...
- Болаларингиз борлиги энди эсингизга тушди-ми?
- Гулширин шундай дейишдан узини тутиб туро-лмади.
Зохид жавоб кайтара олмади. Зеро, нима хам дея олсин? Деярли уч йилдан буен бир бор бо-лаларини йукламаганини эслади.
- Мен...олдингда гунохкорман, Гул...
"Гул" бу сузни эшитганда бир пайтлар Гулши-рин бахтдан энтикиб кетарди. Узини осмону фалакда учиб юборгандай хис киларди. Хозир эса...Бу суз унга совук эшитилди.
- Мени кечир, - давом этди Зохид. - Сенга куп озор бердим.
- Нима булган булса утиб кетди. Эски гапларни кузгашдан не наф?
- Гулширин...Ойим сени курмокчилар. Набира-ларини согиниб колганлар. Илтимос, йук дема. Ойим тушакка етиб колганлар. Илтимос, бир мартагина бор. Улим тушагида етган одамнинг сунгги истагини рад этма.
Гулширин жавоб беришга огиз очдию, аммо гапиришга улгуролмади. Давроннинг машина-си келиб тухтади.
- Узр, шошиб тургандим, хорижлик хамкорлар билан учрашувим бор, - деди Гулширин.
- Гулширин, ойимни куришга ваьда бер. Бу бал-ки ойимнинг сунгги илтимосидир.
- Мен уйлаб куришим керак, - деди Гулширин.
- Узгариб кетибсан, - деди Зохид алам билан. - Сен мени билган Гулширин эмассан.
- Мени узгаришга сиз мажбур килдингиз, хает мажбур килди, - деди Гулширин катьий. - Энди эса узр, кетишим керак.
Гулширин машинага утирди. Зохид унинг ор-тидан алам билан караб колди.
- Даврон ака, сиз рулдасиз. Машина бошкарае-тиб телефонда гаплашаетганингиз куриб коли-шса, нак жарима тулайсиз. Тезрок тайер були-шимни истасангиз, телефонни учириб, менга тайерланишим учун имкон беринг.
- Унда ярим соатда бораман, - Даврон шундай деб гушакни куйди.
Гулширин учун бу бизнес учрашув жуда му-хим эди. Шунинг учун хамкорлар билан була-жак сухбатда айтажак сузларини хаелида так-рорлади. Давроннинг кунгирогидан кейин ун дакика утар-утмас дарвоза кунгироги жиринг-лади. Гулширин сумкачасини олиб, дарвоза то-мон шошилди.
- Жуда бесабрсиз-да, Даврон ака, ахир йигирма дакикадан кейин келишингиз керак эди-ку? - у кулиб дарвозани очди. Дарвоза олдида турган одамни куриб бирдан ранги окариб, юзидаги табассум йуколди. Лаблари пир-пир уча бош-лади.
- С...сиз? - дея олди зурга.
Дарвоза олдидаги одам унга гунохкорларча термулди.
У Зохид эди. Куриниши бир ахволда. Соч-со-коли усган, кузлари ич-ичига ботган, устидаги кийимлари анчадан буен ювилмаганидан ека-си, енгларини ягир босган.
- Яхшимисан...яхшимисиз? - Зохид нима деб гап бошлашни билмай, тараддудланиб колди.
- К-к-келинг...- дея олди Гулширин зурга.
- Болалар яхшими? Уларни согиндим...
- Болаларингиз борлиги энди эсингизга тушди-ми?
- Гулширин шундай дейишдан узини тутиб туро-лмади.
Зохид жавоб кайтара олмади. Зеро, нима хам дея олсин? Деярли уч йилдан буен бир бор бо-лаларини йукламаганини эслади.
- Мен...олдингда гунохкорман, Гул...
"Гул" бу сузни эшитганда бир пайтлар Гулши-рин бахтдан энтикиб кетарди. Узини осмону фалакда учиб юборгандай хис киларди. Хозир эса...Бу суз унга совук эшитилди.
- Мени кечир, - давом этди Зохид. - Сенга куп озор бердим.
- Нима булган булса утиб кетди. Эски гапларни кузгашдан не наф?
- Гулширин...Ойим сени курмокчилар. Набира-ларини согиниб колганлар. Илтимос, йук дема. Ойим тушакка етиб колганлар. Илтимос, бир мартагина бор. Улим тушагида етган одамнинг сунгги истагини рад этма.
Гулширин жавоб беришга огиз очдию, аммо гапиришга улгуролмади. Давроннинг машина-си келиб тухтади.
- Узр, шошиб тургандим, хорижлик хамкорлар билан учрашувим бор, - деди Гулширин.
- Гулширин, ойимни куришга ваьда бер. Бу бал-ки ойимнинг сунгги илтимосидир.
- Мен уйлаб куришим керак, - деди Гулширин.
- Узгариб кетибсан, - деди Зохид алам билан. - Сен мени билган Гулширин эмассан.
- Мени узгаришга сиз мажбур килдингиз, хает мажбур килди, - деди Гулширин катьий. - Энди эса узр, кетишим керак.
Гулширин машинага утирди. Зохид унинг ор-тидан алам билан караб колди.
❤38🔥7👍5
Манзилга етгунча Даврон хам, Гулширин хам бир-бирига бир суз демади. Машина тухтади хамки, Гулширин тушмади.
- Дарвоза олдида турган одам ким эди, деб су-рамайсизми? - нихоят суз котди Гулширин.
- Кимлигини иккимиз хам яхши биламиз, - деди Даврон кузларини узокларга тикканча. - Хозир биз учун бу мухим эмас. Бизни хорижликлар кутяпти, - Даврон шундай деб машинадан чи-киб, Гулширинга эшикни очди.
Хамкорлар билан учрашув икки соатга яккин давом этди. Бу ушрашувда асосий ишни Дав-рон уз зиммасига олди. Чет тилларини яхши билиши, иктисоддан яхши хабардорлиги хори-жликларнинг хам тахсинига сазавор булди. Аммо Гулшириннинг хаели паришон эди. Учра-шув давомида игна устида утиргандек булди.
Нихоят, битим имзолангач, енгил тин олди. Мехмонлар таркалишгач, Давроннинг машина-сига утирди.
- Даврон ака, мени бир жойга ташлаб куйсан-гиз. Улим тушагида етган бир одам мени кутяп-ти. Уни албатта куришим керак.
Даврон у кайси манзилни айтаетганини фахм-лади. Гулширин турмушга чиккач, бир неча бор уни куриш илинжида келин булиб тушган маха-лласига борганди. Машина тугри уша томонга хайдади.
Мана, машина таниш дарвоза олдига келиб тухтади.
- Даврон ака, сиз кетаверинг, мен узим таксида бораман, - деди Гулширин машинадан тушар-кан. Даврон индамади, аммо куринишидан кайфияти тушиб кетгани аен эди. Гулширин кия очик дарвозани енгилгина итарган эди, гийкил-лаб очилиб кетди.
Охиста кадам ташлаб ичкарига кирди. Таниш ховли...Бир пайтлар бу ховли уники эди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Дарвоза олдида турган одам ким эди, деб су-рамайсизми? - нихоят суз котди Гулширин.
- Кимлигини иккимиз хам яхши биламиз, - деди Даврон кузларини узокларга тикканча. - Хозир биз учун бу мухим эмас. Бизни хорижликлар кутяпти, - Даврон шундай деб машинадан чи-киб, Гулширинга эшикни очди.
Хамкорлар билан учрашув икки соатга яккин давом этди. Бу ушрашувда асосий ишни Дав-рон уз зиммасига олди. Чет тилларини яхши билиши, иктисоддан яхши хабардорлиги хори-жликларнинг хам тахсинига сазавор булди. Аммо Гулшириннинг хаели паришон эди. Учра-шув давомида игна устида утиргандек булди.
Нихоят, битим имзолангач, енгил тин олди. Мехмонлар таркалишгач, Давроннинг машина-сига утирди.
- Даврон ака, мени бир жойга ташлаб куйсан-гиз. Улим тушагида етган бир одам мени кутяп-ти. Уни албатта куришим керак.
Даврон у кайси манзилни айтаетганини фахм-лади. Гулширин турмушга чиккач, бир неча бор уни куриш илинжида келин булиб тушган маха-лласига борганди. Машина тугри уша томонга хайдади.
Мана, машина таниш дарвоза олдига келиб тухтади.
- Даврон ака, сиз кетаверинг, мен узим таксида бораман, - деди Гулширин машинадан тушар-кан. Даврон индамади, аммо куринишидан кайфияти тушиб кетгани аен эди. Гулширин кия очик дарвозани енгилгина итарган эди, гийкил-лаб очилиб кетди.
Охиста кадам ташлаб ичкарига кирди. Таниш ховли...Бир пайтлар бу ховли уники эди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤24🔥4👍3👏1
Хархолда, у шундай деб уйларди. Аел зотининг хакикий уйи эрининг хонадони деб уйларди. Шу уйга мехрини берганди. Бу хонадондагиларга юрагини, хаетини багишлаганди. Аммо...вафо эвазига жафо, мехр-мухаббати эвазига топгани тухмат булди. Ха, ховли уша-уша. Аммо аллане-чук файзсиз куринди кузига. Эгаси ташлаб кет-ган уй сингари хувиллаб колган.
- Ким бор? - овоз берди у. Жавоб булавермагач, айвонга кирди. - Бирор киши борми?
Ичкари хонадан аел кишининг ингрок овози келди зурга:
- Кири-инг, мен бу ердаман.
Гулширин бир пайтлар узиники булган, энди бегона уйга охиста кадам босди. Холида хола тушакдан бош кутаролма инкиллаб етарди.
- Ассалому алайкум, - Гулширин собик кайнона-сига секин салом берди. Холида хола кузини очди.
- Ким? Кимсиз? - хира тортиб колган кузлари гу-заллашиб, викорли куриниш олган собик кели-нини танимади.
- Мен...мен Гулширинман..- "Келинингизман" дея олмади.
- Гулширин? Келин? - Холида хола естикдан бош кутариб, йиглаб юборди. - Исмингиздан ургилай, келинжон! Мени йуклаб келдингизми? Невараларим хам келдими? Сарварим, Мади-нам, келинглар багримга! Сизларни согина-со-гина кузларим хиралашиб колди-ку...- кампир увиллаб йиглади.
- Куйинг, йигламанг...- Гулширин Холида холани кандай юпатишни билмасди. - Сарвар билан Мадина уйда, бу ерга келганимни билишмайди.
Уларни хам бирор кун олиб келаман.
- Келинжон, невараларим билан кайтинг уйга, - елворди Холида хола. - Уйимнинг файзи, бара-каси сизлар билан экан. Зохид сизларсиз адо булди. Уйга кайтинг, келин. Эрингизга рахмин-гиз келсин. Невараларимни биргина курсам армоним йук...
Гулшириннинг кулларини юз-кузига суртиб йиглаетган Холида холанинг ахволи ачинарли эди. Гулширин узини ноунгай сезди.
- Мана буларни сизга олиб келгандим, - эшик олдида суяб куйган егуликлар тула иккита елимхалтани Холида холанинг олдига суриб куйди у.
- Менга хеч нарса керакмас, невараларимни курмай улсам армонда кетаман, - хикиллади Холида хола.
Шу пайт айвонда оек товуши эшитилди. Сал утмай эшикдан Зохид кириб келди. Гулширинни куриб бир муддат тош каби котди.
- Гулширин...сен? Келдингми? Демак, хали умид килсам булар экан-да? Кел, хаммасини кайтадан бошлаймиз. Хаммасини унутиб, янги хает курамиз. Ахир, болаларимиз отасиз уси-шини истамайсан-ку?
- Сизнинг Нозима исмли хотинингиз, углингиз бор эди-ку? Уларни деб болаларингиздан воз кечгандингиз-ку?
- Уни гапирма! Мен адашдим. Нозима куйнимга илондай кириб, кузимга чуп сукди. Унинг бола-си...бошкадан экан.
Гулширин учун бу янгилик эмас эди. Нозима бир бойвача одамга иккинчи хотин булиб яша-етганини узункулок гаплардан эшитганди.
- Мен бораколай...- урнидан кузгалди у. - Бола-ларим кутиб колишди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Ким бор? - овоз берди у. Жавоб булавермагач, айвонга кирди. - Бирор киши борми?
Ичкари хонадан аел кишининг ингрок овози келди зурга:
- Кири-инг, мен бу ердаман.
Гулширин бир пайтлар узиники булган, энди бегона уйга охиста кадам босди. Холида хола тушакдан бош кутаролма инкиллаб етарди.
- Ассалому алайкум, - Гулширин собик кайнона-сига секин салом берди. Холида хола кузини очди.
- Ким? Кимсиз? - хира тортиб колган кузлари гу-заллашиб, викорли куриниш олган собик кели-нини танимади.
- Мен...мен Гулширинман..- "Келинингизман" дея олмади.
- Гулширин? Келин? - Холида хола естикдан бош кутариб, йиглаб юборди. - Исмингиздан ургилай, келинжон! Мени йуклаб келдингизми? Невараларим хам келдими? Сарварим, Мади-нам, келинглар багримга! Сизларни согина-со-гина кузларим хиралашиб колди-ку...- кампир увиллаб йиглади.
- Куйинг, йигламанг...- Гулширин Холида холани кандай юпатишни билмасди. - Сарвар билан Мадина уйда, бу ерга келганимни билишмайди.
Уларни хам бирор кун олиб келаман.
- Келинжон, невараларим билан кайтинг уйга, - елворди Холида хола. - Уйимнинг файзи, бара-каси сизлар билан экан. Зохид сизларсиз адо булди. Уйга кайтинг, келин. Эрингизга рахмин-гиз келсин. Невараларимни биргина курсам армоним йук...
Гулшириннинг кулларини юз-кузига суртиб йиглаетган Холида холанинг ахволи ачинарли эди. Гулширин узини ноунгай сезди.
- Мана буларни сизга олиб келгандим, - эшик олдида суяб куйган егуликлар тула иккита елимхалтани Холида холанинг олдига суриб куйди у.
- Менга хеч нарса керакмас, невараларимни курмай улсам армонда кетаман, - хикиллади Холида хола.
Шу пайт айвонда оек товуши эшитилди. Сал утмай эшикдан Зохид кириб келди. Гулширинни куриб бир муддат тош каби котди.
- Гулширин...сен? Келдингми? Демак, хали умид килсам булар экан-да? Кел, хаммасини кайтадан бошлаймиз. Хаммасини унутиб, янги хает курамиз. Ахир, болаларимиз отасиз уси-шини истамайсан-ку?
- Сизнинг Нозима исмли хотинингиз, углингиз бор эди-ку? Уларни деб болаларингиздан воз кечгандингиз-ку?
- Уни гапирма! Мен адашдим. Нозима куйнимга илондай кириб, кузимга чуп сукди. Унинг бола-си...бошкадан экан.
Гулширин учун бу янгилик эмас эди. Нозима бир бойвача одамга иккинчи хотин булиб яша-етганини узункулок гаплардан эшитганди.
- Мен бораколай...- урнидан кузгалди у. - Бола-ларим кутиб колишди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤49🔥11👏6
САБРНИНГ ТАГИ ~ ОЛТИН...!
Бир куни бир қиз йýлдан адашиб автобусидан қолиб
кетади. Нима қиларини билмай, энг яқин уйга бориб,
эшикни тақиллатади. Эшикни бир йигит очиб, қизни
кýриб ҳайрон қолади. Қиздан "ким сиз" деб сýрайди.
Қиз ýзини талаба эканлигини, бу ерга мактаби билан
бирга автобусда келганини, улар билмасдан қизни қолдириб кетишганлигини ва ортга қайтиш йýлини
билмаслигини бирма-бир айтиб берди. Йигит қизга, "
бу ер бир ташландиқ қишлоқ, сиз бора олмаётган
шаҳарча жануб тарафда, сиз эса шимол тарафдасиз.
Бу ерда ҳеч ким яшамайди. Келинг бу кечани шу ерда
ýтказинг, эрта тонг билан сизни шаҳарчангизга элтиб қýяман, деди. Қизни уйига киргазиб, ýзининг ётоғини
қизга бýшатди, ýзи эса хонанинг бир чеккасида
ухлашини айтди. Хонанинг ýртасидан парда тутди.
Қиз кýрпасига ýраниб олиб, қýрқув аралаш йигитни
кузатиб ётди. Йигит эса хонанинг бир чеккасида
китобини ушлаб ýтирар эди. Орадан бироз вақт ýтгач йигит тýсатдан китобини ёпиб, рýпарасида турган
шамга қараб ҳаёл сура бошлади. Олдин бош
бармоғини шамга то куйгунча тутиб турди. Кейин
қолганларини ҳам шу тариқа куйдиришни бошлади.
Қиз йигитни кузатар экан, уни бир "қандайдир диний
маросимларини ýтказаётган жин бýлса керак", деган фикрга келиб, овозини чиқаришдан қýрқиб, ич-
ичидан еғларди.
Иккиси хам ухлолмасдан шу тариқа тонг оттиришди.
Тонгда эса йигит қизни шаҳарчасига кузатиб қýйди.
Қиз уйига келиб бу ҳикояни ҳаммасини оқизмай-
томизмай отасига сýзлаб берди. Лекин ота бу ҳикояга ишонмади, аксига олиб қиз қаттиқ қýрққанидан
касал бýлиб ётиб қолди. Эртаси куни, ота йигитни
олдига келиб, ҳудди бир йýловчидай ýзини кýрсатиб,
йýлни тшунтириб юборишини сýради. Йигит
билганича тшунтириб бýлгач, ота йигитга ташаккур
этди. Сýнг гап орасида боғланган қýлига ишора қилиб, нима сабабдан куйганини сýради. Йигит:
---" Кеча бир гýзал қиз адашиб қолиб, мажбуран
меникида тунаб қолди. Шунда шайтон мени васваса
қила бошлади. ҳар васваса қилган сари охират
оловини эслашим учун аввал битта кейн қолган
бармоқларимни куйдирдим. Иблис мени ýз ҳийласига тортишидан аввал мен бармоғим билан шайтоннинг
шаҳватини куйдириб ташладим. Қизга хужум қилиш
фикри мени куйган бармоқларимдан ҳам кýпроқ
азобларди.
Йигит қизнинг отасига жуда ёқиб қолди ва ýзини
кимлигини айтмасдан йигитни уйига таклиФ қилди. Ва ýша гýзал адашиб қолган қизини йигитга беришга
қарор қилди. Ҳа, азизлар! Сабрни таги "ОЛТИНДАН", деб бекорга
айтишмас экан. Йигит ýзининг сабри ва ақли билан
бир кунги ҳаром тунни қýлга киритиш эвазига, бутун
умрини ҳалоллик билан ýтказиш бахтига муяссар
бýлди. Ким Аллоҳ учун ёмонликдан воз кечса, Аллоҳ
эвазига яхшилиги билан сийлайди...!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бир куни бир қиз йýлдан адашиб автобусидан қолиб
кетади. Нима қиларини билмай, энг яқин уйга бориб,
эшикни тақиллатади. Эшикни бир йигит очиб, қизни
кýриб ҳайрон қолади. Қиздан "ким сиз" деб сýрайди.
Қиз ýзини талаба эканлигини, бу ерга мактаби билан
бирга автобусда келганини, улар билмасдан қизни қолдириб кетишганлигини ва ортга қайтиш йýлини
билмаслигини бирма-бир айтиб берди. Йигит қизга, "
бу ер бир ташландиқ қишлоқ, сиз бора олмаётган
шаҳарча жануб тарафда, сиз эса шимол тарафдасиз.
Бу ерда ҳеч ким яшамайди. Келинг бу кечани шу ерда
ýтказинг, эрта тонг билан сизни шаҳарчангизга элтиб қýяман, деди. Қизни уйига киргазиб, ýзининг ётоғини
қизга бýшатди, ýзи эса хонанинг бир чеккасида
ухлашини айтди. Хонанинг ýртасидан парда тутди.
Қиз кýрпасига ýраниб олиб, қýрқув аралаш йигитни
кузатиб ётди. Йигит эса хонанинг бир чеккасида
китобини ушлаб ýтирар эди. Орадан бироз вақт ýтгач йигит тýсатдан китобини ёпиб, рýпарасида турган
шамга қараб ҳаёл сура бошлади. Олдин бош
бармоғини шамга то куйгунча тутиб турди. Кейин
қолганларини ҳам шу тариқа куйдиришни бошлади.
Қиз йигитни кузатар экан, уни бир "қандайдир диний
маросимларини ýтказаётган жин бýлса керак", деган фикрга келиб, овозини чиқаришдан қýрқиб, ич-
ичидан еғларди.
Иккиси хам ухлолмасдан шу тариқа тонг оттиришди.
Тонгда эса йигит қизни шаҳарчасига кузатиб қýйди.
Қиз уйига келиб бу ҳикояни ҳаммасини оқизмай-
томизмай отасига сýзлаб берди. Лекин ота бу ҳикояга ишонмади, аксига олиб қиз қаттиқ қýрққанидан
касал бýлиб ётиб қолди. Эртаси куни, ота йигитни
олдига келиб, ҳудди бир йýловчидай ýзини кýрсатиб,
йýлни тшунтириб юборишини сýради. Йигит
билганича тшунтириб бýлгач, ота йигитга ташаккур
этди. Сýнг гап орасида боғланган қýлига ишора қилиб, нима сабабдан куйганини сýради. Йигит:
---" Кеча бир гýзал қиз адашиб қолиб, мажбуран
меникида тунаб қолди. Шунда шайтон мени васваса
қила бошлади. ҳар васваса қилган сари охират
оловини эслашим учун аввал битта кейн қолган
бармоқларимни куйдирдим. Иблис мени ýз ҳийласига тортишидан аввал мен бармоғим билан шайтоннинг
шаҳватини куйдириб ташладим. Қизга хужум қилиш
фикри мени куйган бармоқларимдан ҳам кýпроқ
азобларди.
Йигит қизнинг отасига жуда ёқиб қолди ва ýзини
кимлигини айтмасдан йигитни уйига таклиФ қилди. Ва ýша гýзал адашиб қолган қизини йигитга беришга
қарор қилди. Ҳа, азизлар! Сабрни таги "ОЛТИНДАН", деб бекорга
айтишмас экан. Йигит ýзининг сабри ва ақли билан
бир кунги ҳаром тунни қýлга киритиш эвазига, бутун
умрини ҳалоллик билан ýтказиш бахтига муяссар
бýлди. Ким Аллоҳ учун ёмонликдан воз кечса, Аллоҳ
эвазига яхшилиги билан сийлайди...!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38🔥9