⚫️ 😱БИР КЕЧАЛИК КЕЛИН😰
(Ҳаётий воқеа)
Тўй жуда чиройли ўтди. Ҳамманинг оғзида тўйнинг ҳашаматли бўлгани муҳокамаси. Куёв уйига боришганда ҳам рақс, ўйин кулгу давом этди…
Эртасига келин салом ҳам тугади, совға саломлар тўлиб кетди. Келин минг қизарганча салом берарди ҳаммага.
Никоҳ кечасидан икки ёш ёруғ юз билан чиқди. Янгаларнинг елкасидан тоғ ағдарилгандек бўлди.
Чалларида эса… Иккинчи овқат тортилганидан сўнг келин дугоналари билан ўтирган хонада бирданига қийчув бошланиб кетди!
Катталар югуриб киришганида келин...😱😨😳👇🏻
ИНТЕРНЕТНИ ЛАРЗАГА СОЛГАН ХАЁТИЙ ВОҚЕА ... 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
(Ҳаётий воқеа)
Тўй жуда чиройли ўтди. Ҳамманинг оғзида тўйнинг ҳашаматли бўлгани муҳокамаси. Куёв уйига боришганда ҳам рақс, ўйин кулгу давом этди…
Эртасига келин салом ҳам тугади, совға саломлар тўлиб кетди. Келин минг қизарганча салом берарди ҳаммага.
Никоҳ кечасидан икки ёш ёруғ юз билан чиқди. Янгаларнинг елкасидан тоғ ағдарилгандек бўлди.
Чалларида эса… Иккинчи овқат тортилганидан сўнг келин дугоналари билан ўтирган хонада бирданига қийчув бошланиб кетди!
Катталар югуриб киришганида келин...😱😨😳👇🏻
ИНТЕРНЕТНИ ЛАРЗАГА СОЛГАН ХАЁТИЙ ВОҚЕА ... 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
❤2
УЙДАН ҚОЧИШ . (Таъсирли ҳикоя)
Тўрт ярим ёшдаги ўғлимизнинг шўхликлари учун унга кўп танбеҳ берардик. Бир куни унга танбеҳларимиз кор қилмагач, эрим чидолмасдан бурчакда оёқда туриш жазосини берди. Ўғлим индамай қабул қилди. Лекин унчалик хурсанд эмасди. Бир қанча вақт ўтиб, ўғлим:
- Мен уйдан қочиб кетаман, - деди.
Унинг қароридан таажжубландим ва жуда жаҳлим чиқди.
- Шунақами? - деб бақирдим. Аммо унинг юзига боққанимда фариштадек беғубор болажоним маъсумгина боқиб турар ҳамда хафа эди...
Юрагим эзилди. Худди шу сўзларни болалигимда мен ҳам айтганимни, ўшанда ўзимни жуда ёлғиз ҳис этганимни ва ҳеч ким мени яхши кўрмаслиги ҳақида ўйлаганимни эсладим. Аслида, бу сўзлар билан ўғлим жуда кўп нарсаларни айтарди менга. Ичдан инграган овоз эшитилди менга: “Менга бефарқ бўлманг, илтимос. Эътибор беринг, мен ҳам кераклиман. Мендан меҳрингизни аяманг ва яхши кўришингизни исботланг”.
- Майли уйдан қочишинг мумкин, - дея пичирладим ёнига бориб. Кийимларини йиғиштираётиб: “Ҳа, пижамаларинг ҳам керак бўлади, пальтойинг ҳам...”, дедим. Ҳамма кийимларини сумкага солдим ва сумкани кўча эшигининг ёнига қўйдим.
- Хўп, уйдан қочишни хоҳлаётганингга аминмисан?
- Ҳа, аммо сиз қаёққа кетяпсиз?
- Агар сен уйдан қочаётган бўлсанг, ойинг ҳам сен билан кетади. Чунки сенинг ёлғиз қолишингни хоҳламайман. Сени жудаям яхши кўраман, ўғлим.
Гаплашарканмиз беихтиёр қучоқлашаётгандик.
- Нега мен билан кетмоқчисиз?
Милтиллаб турган кўзларига қараб жавоб бердим:
- Чунки сени яхши кўраман, сен кетсанг, менинг ҳаётим остин-устун бўлади. Шунинг учун ҳам сен кетсанг, мен ҳам кетаман.
- Дадам ҳам кетадиларми?
- Йўқ, даданг укаларинг билан қолиши керак. Биз бу ерда бўлмаганимизда, ишлаши ва укаларингга қараб қолиши зарур.
- Мушугимиз ҳам биз билан кетадими?
- Йўқ, у ҳам шу ерда қолади.
Ўғлим бироз ўйланиб:
- Ойижон, биз ҳам қолишимиз мумкинми? - деди.
- Ҳа, қола оламиз.
- Ойижон...
- Ҳа, ўғлим?
- Сизни яхши кўраман.
- Мен ҳам сени яхши кўраман, болажоним. Қани келақол, маккажўхори қовурамиз. Менга ёрдам берасанми?
- Албатта!..
Ўшанда оналикнинг муҳим вазифаларидан бири – боланинг ишончини ва ҳурматини қозонишга ёрдам бериш керак эканлигини тушундим. Уни бағримга босишим кераклигини ва мендан чинакамига меҳр кутаётганини билардим. Она бўлиб болаларимни яхши кўришни ва уларнинг мен учун жуда бебаҳо неъмат, Аллоҳимнинг лутфи эканини кўрсатиш фурсатини йўқотмаслигим кераклигини ўргандим.
“Ибратли ҳикоялар” китобидан олинди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Тўрт ярим ёшдаги ўғлимизнинг шўхликлари учун унга кўп танбеҳ берардик. Бир куни унга танбеҳларимиз кор қилмагач, эрим чидолмасдан бурчакда оёқда туриш жазосини берди. Ўғлим индамай қабул қилди. Лекин унчалик хурсанд эмасди. Бир қанча вақт ўтиб, ўғлим:
- Мен уйдан қочиб кетаман, - деди.
Унинг қароридан таажжубландим ва жуда жаҳлим чиқди.
- Шунақами? - деб бақирдим. Аммо унинг юзига боққанимда фариштадек беғубор болажоним маъсумгина боқиб турар ҳамда хафа эди...
Юрагим эзилди. Худди шу сўзларни болалигимда мен ҳам айтганимни, ўшанда ўзимни жуда ёлғиз ҳис этганимни ва ҳеч ким мени яхши кўрмаслиги ҳақида ўйлаганимни эсладим. Аслида, бу сўзлар билан ўғлим жуда кўп нарсаларни айтарди менга. Ичдан инграган овоз эшитилди менга: “Менга бефарқ бўлманг, илтимос. Эътибор беринг, мен ҳам кераклиман. Мендан меҳрингизни аяманг ва яхши кўришингизни исботланг”.
- Майли уйдан қочишинг мумкин, - дея пичирладим ёнига бориб. Кийимларини йиғиштираётиб: “Ҳа, пижамаларинг ҳам керак бўлади, пальтойинг ҳам...”, дедим. Ҳамма кийимларини сумкага солдим ва сумкани кўча эшигининг ёнига қўйдим.
- Хўп, уйдан қочишни хоҳлаётганингга аминмисан?
- Ҳа, аммо сиз қаёққа кетяпсиз?
- Агар сен уйдан қочаётган бўлсанг, ойинг ҳам сен билан кетади. Чунки сенинг ёлғиз қолишингни хоҳламайман. Сени жудаям яхши кўраман, ўғлим.
Гаплашарканмиз беихтиёр қучоқлашаётгандик.
- Нега мен билан кетмоқчисиз?
Милтиллаб турган кўзларига қараб жавоб бердим:
- Чунки сени яхши кўраман, сен кетсанг, менинг ҳаётим остин-устун бўлади. Шунинг учун ҳам сен кетсанг, мен ҳам кетаман.
- Дадам ҳам кетадиларми?
- Йўқ, даданг укаларинг билан қолиши керак. Биз бу ерда бўлмаганимизда, ишлаши ва укаларингга қараб қолиши зарур.
- Мушугимиз ҳам биз билан кетадими?
- Йўқ, у ҳам шу ерда қолади.
Ўғлим бироз ўйланиб:
- Ойижон, биз ҳам қолишимиз мумкинми? - деди.
- Ҳа, қола оламиз.
- Ойижон...
- Ҳа, ўғлим?
- Сизни яхши кўраман.
- Мен ҳам сени яхши кўраман, болажоним. Қани келақол, маккажўхори қовурамиз. Менга ёрдам берасанми?
- Албатта!..
Ўшанда оналикнинг муҳим вазифаларидан бири – боланинг ишончини ва ҳурматини қозонишга ёрдам бериш керак эканлигини тушундим. Уни бағримга босишим кераклигини ва мендан чинакамига меҳр кутаётганини билардим. Она бўлиб болаларимни яхши кўришни ва уларнинг мен учун жуда бебаҳо неъмат, Аллоҳимнинг лутфи эканини кўрсатиш фурсатини йўқотмаслигим кераклигини ўргандим.
“Ибратли ҳикоялар” китобидан олинди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤30👍5
Қиз бола номусига нисбатан эҳтиёт бўлиши керак, икки елкасида ота-онасининг ор-номусини кўтариб юради дейишса, жиддий қарамабман. Мактабда бир йигитни севиб қолдим. Бой оиланинг арзанда ўғли эди.
Мулойим гапларига ишониб, суратимни ташлагандим. Оддий оиланинг фарзанди бўлганим учун қўлидан ҳечнима келмайди деб таҳдид қила бошлади. Ноилож манзили ташланган меҳмонхонага бордим. Алам қилгани у ёлғиз эмас, ҳамтовоқлари борлигида эди...
АЛДАНГАН КИЗ ТАРИХИ😱❗️
Мулойим гапларига ишониб, суратимни ташлагандим. Оддий оиланинг фарзанди бўлганим учун қўлидан ҳечнима келмайди деб таҳдид қила бошлади. Ноилож манзили ташланган меҳмонхонага бордим. Алам қилгани у ёлғиз эмас, ҳамтовоқлари борлигида эди...
АЛДАНГАН КИЗ ТАРИХИ😱❗️
❤4
«ҚАМОҚХОНА МАДРАСАГА АЙЛАНИБ КЕТДИ...
1947 йил. Афён шаҳри қамоқхонаси. Қишнинг изғиринли кунлари. Мамлакатда диндорлар таъқибга олиниб, қамоқларга ташланаётган аянчли кунлар.
Шундай диндорлардан бири Хусрав Олтинбошоқ Афёндаги қамоқхонага олиб кирилди. Олтмишдан ортиқ энг оғир жиноятчилар бўлган камерага қўйилди. Мақсад – шу ердаги бирорта маҳбус уни ўлдириб юборса...
У ердаги маҳбусларнинг қамоқ муддатининг энг енгили 50 йил. Хусрав хонага кириб салом берди. Аммо саломга ҳеч ким алик олмади. Бир чеккага бориб жимгина ўтирди. Камера ўта совуқ ва зах эди. Деразаларнинг ойналари уч ммгача яхлаб ётибди. Хусравга ётиш учун тўшак ҳам берилмаган. Маҳбуслар унга эътибор ҳам беришмади....
Уч кун зах ерда ётишга тўғри келди. Аммо, шу уч кун мобайнида намозини ҳеч канда қилмади. На хонанинг совуқлиги, на-да маҳбусларнинг бадмуомалалари унинг хушуъсига таъсир эта олди.
Тўртинчи куни унинг ёнига афти қўрқинчли, баҳайбат бир маҳбус яқинлашди. У қамоқхонанинг оғабеги эди.
– Домламисан? – қўполлик билан Хусравга юзланди.
– Домламасман. Лекин намоз ўқийман.
– Савол берсам жавоб берасанми?
– Биладиган нарсам бўлса, жавоб бераман.
– Мен ўн саккизта одамни ёққанман. Ўн бешта одамни ўлдирганман. Ўғирлик қилганман. Ундан бошқа ҳам кўп ёмон ишларни ҳам қилганман. Айтчи менга, шу ҳолимда жаннатга киришим мумкинми? –дағдаға қилди оғабей.
Хусрав одамнинг қўрқинчли юзига қаради.
– Саволингга жавоб бераман. Кел ўтир.
Маҳбус ўтирди.
– Қаерликсан?
– Қораденгизликман.
– Қора денгизни кўрганмисан.
– Албатта кўрганман.
– Ўша денгизга бир томчи сув қўшилса, унинг суви кўпайгани билинадими?
– Табиийки билинмайди.
– Ҳўп. Бир томчи сувидан олинса, камайгани билинадими?
– Бир томчи сув нима бўларди? Албатта билинмайди.
Хусрав жилмайди.
– Аллоҳ таолонинг шундай раҳмат денгизлари бор. Унинг бу раҳмат денгизининг олдида сенинг гуноҳларинг бир томчи сувдек ҳам эмас. Сен гуноҳларингдан астойдил надомат чекиб, тавба қилиб, беш вақт намоз ўқисанг, нафақат жаннатга киришинг, унинг ўртасига жойлашиб, у ерда абадий қолишинг ҳам мумкин.
Маҳбуснинг юзига қон югурди. У нари кетди. Маҳбусларга бақирди:
– Мен шунча гуноҳим билан жаннатга киришим мумкин бўлса, сизлар ўйнаб кулиб кирар экансизлар. Қани тайёргарлик кўринглар.... Ҳаммангиз ғусл ва таҳорат олинглар!
Хонанинг ўртасида сув жўмраги бор эди. Унинг атрофини ўрадилар. Ҳамма маҳбуслар ўша ерда қўрқиб, лекин гўзал ҳолатда ювиниб таҳорат олдилар.
Пешин вақти кирганда, Оғабей Хусравнинг олдига келиб деди:
– Сен бизга имом бўласан. Биз жамоат бўлиб сенга эргашамиз.
Бирга намоз ўқидилар.
Кечқурун ухлашга ётишдан олдин Оға ҳамма тўшакларни устма уст тахлашга буюрди. Ҳамма ҳайрон, лекин ҳеч ким эътироз билдира олмасди. Хусрав сўради:
– Қардошим, нима қилмоқчисан?
– Домла! Сен уч кун ерда ётдинг. Биз сенга жой бермадик. Энди бунинг жазосига биз ҳаммамиз ерда ётамиз, сен эса шу тўшакларда ухлайсан.
– Сиз бу ишни билмай қилдингиз. Мен билиб туриб бундай зулмга рози бўлолмайман. Виждоним йўл қўймайди...
Кунлар ўтди. Кейинчалик намозларни тасбеҳлари билан адо қила бошладилар. Гўзал суҳбатлар қилдилар. Қамоқхона том маънодаги мадрасага айланди.
Бир куни оғабей Хусравнинг олдига келиб деди:
– Агар бу ердан эсон омон чиқадиган бўлсам, қаерда бўлсанг бўл, сени қидириб топаман.
Кўп ўтмай, Хусравнинг айбсизлиги маълум бўлиб, озодликка чиқди. Маҳбуслар кўзларида ёш билан уни кузатиб қўйишди.
Орадан икки йил ўтиб, 1950 йилда мамлакатда умумий катта авф эълон этилди. Барча маҳбуслар озод бўлишиб уйларига, оилалари томон тарқалишди. Бизнинг Эфе эса, ўзи айтганидек, чиқа солиб, Хусравнинг шаҳрига, Афёндан то Испартагача яёв юриб кетди. Улар кўришдилар. Оғанинг кўзларида ёш...
– Аввал оиланг олдига бормадингми?
– Шунча жиноятларга монелик қилмаган оиламгами? "Сен оғасан" деб, ҳар бир жиноятга ташвиқ қилган оиламгами? Асло! Сен менинг ва биродарларимнинг ҳидоятига сабабчи бўлдинг. Аллоҳ сендан рози бўлсин! Агар сен Америкада бўлганингда ҳам валлоҳи, биллоҳи, олдингга борардим...
Аллоҳнинг раҳмат денгизи чегарасиз эканини, тавба эшиги ҳар он очиқ эканини унутмайлик...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
1947 йил. Афён шаҳри қамоқхонаси. Қишнинг изғиринли кунлари. Мамлакатда диндорлар таъқибга олиниб, қамоқларга ташланаётган аянчли кунлар.
Шундай диндорлардан бири Хусрав Олтинбошоқ Афёндаги қамоқхонага олиб кирилди. Олтмишдан ортиқ энг оғир жиноятчилар бўлган камерага қўйилди. Мақсад – шу ердаги бирорта маҳбус уни ўлдириб юборса...
У ердаги маҳбусларнинг қамоқ муддатининг энг енгили 50 йил. Хусрав хонага кириб салом берди. Аммо саломга ҳеч ким алик олмади. Бир чеккага бориб жимгина ўтирди. Камера ўта совуқ ва зах эди. Деразаларнинг ойналари уч ммгача яхлаб ётибди. Хусравга ётиш учун тўшак ҳам берилмаган. Маҳбуслар унга эътибор ҳам беришмади....
Уч кун зах ерда ётишга тўғри келди. Аммо, шу уч кун мобайнида намозини ҳеч канда қилмади. На хонанинг совуқлиги, на-да маҳбусларнинг бадмуомалалари унинг хушуъсига таъсир эта олди.
Тўртинчи куни унинг ёнига афти қўрқинчли, баҳайбат бир маҳбус яқинлашди. У қамоқхонанинг оғабеги эди.
– Домламисан? – қўполлик билан Хусравга юзланди.
– Домламасман. Лекин намоз ўқийман.
– Савол берсам жавоб берасанми?
– Биладиган нарсам бўлса, жавоб бераман.
– Мен ўн саккизта одамни ёққанман. Ўн бешта одамни ўлдирганман. Ўғирлик қилганман. Ундан бошқа ҳам кўп ёмон ишларни ҳам қилганман. Айтчи менга, шу ҳолимда жаннатга киришим мумкинми? –дағдаға қилди оғабей.
Хусрав одамнинг қўрқинчли юзига қаради.
– Саволингга жавоб бераман. Кел ўтир.
Маҳбус ўтирди.
– Қаерликсан?
– Қораденгизликман.
– Қора денгизни кўрганмисан.
– Албатта кўрганман.
– Ўша денгизга бир томчи сув қўшилса, унинг суви кўпайгани билинадими?
– Табиийки билинмайди.
– Ҳўп. Бир томчи сувидан олинса, камайгани билинадими?
– Бир томчи сув нима бўларди? Албатта билинмайди.
Хусрав жилмайди.
– Аллоҳ таолонинг шундай раҳмат денгизлари бор. Унинг бу раҳмат денгизининг олдида сенинг гуноҳларинг бир томчи сувдек ҳам эмас. Сен гуноҳларингдан астойдил надомат чекиб, тавба қилиб, беш вақт намоз ўқисанг, нафақат жаннатга киришинг, унинг ўртасига жойлашиб, у ерда абадий қолишинг ҳам мумкин.
Маҳбуснинг юзига қон югурди. У нари кетди. Маҳбусларга бақирди:
– Мен шунча гуноҳим билан жаннатга киришим мумкин бўлса, сизлар ўйнаб кулиб кирар экансизлар. Қани тайёргарлик кўринглар.... Ҳаммангиз ғусл ва таҳорат олинглар!
Хонанинг ўртасида сув жўмраги бор эди. Унинг атрофини ўрадилар. Ҳамма маҳбуслар ўша ерда қўрқиб, лекин гўзал ҳолатда ювиниб таҳорат олдилар.
Пешин вақти кирганда, Оғабей Хусравнинг олдига келиб деди:
– Сен бизга имом бўласан. Биз жамоат бўлиб сенга эргашамиз.
Бирга намоз ўқидилар.
Кечқурун ухлашга ётишдан олдин Оға ҳамма тўшакларни устма уст тахлашга буюрди. Ҳамма ҳайрон, лекин ҳеч ким эътироз билдира олмасди. Хусрав сўради:
– Қардошим, нима қилмоқчисан?
– Домла! Сен уч кун ерда ётдинг. Биз сенга жой бермадик. Энди бунинг жазосига биз ҳаммамиз ерда ётамиз, сен эса шу тўшакларда ухлайсан.
– Сиз бу ишни билмай қилдингиз. Мен билиб туриб бундай зулмга рози бўлолмайман. Виждоним йўл қўймайди...
Кунлар ўтди. Кейинчалик намозларни тасбеҳлари билан адо қила бошладилар. Гўзал суҳбатлар қилдилар. Қамоқхона том маънодаги мадрасага айланди.
Бир куни оғабей Хусравнинг олдига келиб деди:
– Агар бу ердан эсон омон чиқадиган бўлсам, қаерда бўлсанг бўл, сени қидириб топаман.
Кўп ўтмай, Хусравнинг айбсизлиги маълум бўлиб, озодликка чиқди. Маҳбуслар кўзларида ёш билан уни кузатиб қўйишди.
Орадан икки йил ўтиб, 1950 йилда мамлакатда умумий катта авф эълон этилди. Барча маҳбуслар озод бўлишиб уйларига, оилалари томон тарқалишди. Бизнинг Эфе эса, ўзи айтганидек, чиқа солиб, Хусравнинг шаҳрига, Афёндан то Испартагача яёв юриб кетди. Улар кўришдилар. Оғанинг кўзларида ёш...
– Аввал оиланг олдига бормадингми?
– Шунча жиноятларга монелик қилмаган оиламгами? "Сен оғасан" деб, ҳар бир жиноятга ташвиқ қилган оиламгами? Асло! Сен менинг ва биродарларимнинг ҳидоятига сабабчи бўлдинг. Аллоҳ сендан рози бўлсин! Агар сен Америкада бўлганингда ҳам валлоҳи, биллоҳи, олдингга борардим...
Аллоҳнинг раҳмат денгизи чегарасиз эканини, тавба эшиги ҳар он очиқ эканини унутмайлик...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤46🔥5👍4
РЕАЛ ВОҚЕАЛАРГА АСОСЛАНГАН
Мен бой хонадонга келин бўлиб тушдим. Ҳамма мени "бахтли" деб ўйларди. Лекин қайнонам мени ҳар куни ярим тунда аллақандай аччиқ чой ичишга мажбурларди.
- Ичинг келин , қувват бўлади.
Бу чойни ичганимдан кейин уйқуга кетардим ва ҳеч нарсани эсламасдим.
Бир куни чойни ичмай, тўкиб ташладим ва ўзимни ухлаганга солдим. Ярим тунда қайнонам ва эрим хонамга киришди. Улар менинг тепамда туриб, гаплаша бошлашди.
Уларни гапларидан шокда эдим.
Мен даҳшатдан қотиб қолдим. Чунки улар қайнонам эрим билан...
Дахшат😱
ДАВОМИ 👇👇👇
Мен бой хонадонга келин бўлиб тушдим. Ҳамма мени "бахтли" деб ўйларди. Лекин қайнонам мени ҳар куни ярим тунда аллақандай аччиқ чой ичишга мажбурларди.
- Ичинг келин , қувват бўлади.
Бу чойни ичганимдан кейин уйқуга кетардим ва ҳеч нарсани эсламасдим.
Бир куни чойни ичмай, тўкиб ташладим ва ўзимни ухлаганга солдим. Ярим тунда қайнонам ва эрим хонамга киришди. Улар менинг тепамда туриб, гаплаша бошлашди.
Уларни гапларидан шокда эдим.
Мен даҳшатдан қотиб қолдим. Чунки улар қайнонам эрим билан...
Дахшат😱
ДАВОМИ 👇👇👇
❤8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ДИҚҚАТ Савол?
Уни пишириб хам бўлмайди.
Қовуриб ҳам бўлмайди.
Қайнатиб хам бўлмайди.
Холодилнилка қўйиб хам бўлмайди.
Лекин уни бутун дунё истемол қилади ва ёки қилган.
Хатто сизҳам.
Савол? У НИМА🤔
Уни пишириб хам бўлмайди.
Қовуриб ҳам бўлмайди.
Қайнатиб хам бўлмайди.
Холодилнилка қўйиб хам бўлмайди.
Лекин уни бутун дунё истемол қилади ва ёки қилган.
Хатто сизҳам.
Савол? У НИМА🤔
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#Бисмиллаҳ
🌹АССАЛОМУ АЛАЙКУМ ВА РОХМАТУЛЛОХУ ВА БАРОКАТУҲ!🌹
🌸 Эзгу амаллар қилиш учун имкон бериб, тонгда уйғотган Аллоҳга беҳисоб шукурлар бўлсин.
🌺 Бошлаб олган янги кунингиз муборак бўлсин! Ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ Ёр ва Ёрдамчингиз бўлсин!
🌸 Тонгимиз - яхшилик билан бошлансин, хонадонларимиздан тинчлик тотувлик, барака аримасин.
🌸 Бу кунда Аллоҳ дуоларимизни ижобат, фарзандларимизга салоҳият, ибодатларимизга гўзаллик, ризқимизга барака берсин!
💐🌸ХАЙРЛИ ТОНГ!🌸💐
!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌹АССАЛОМУ АЛАЙКУМ ВА РОХМАТУЛЛОХУ ВА БАРОКАТУҲ!🌹
🌸 Эзгу амаллар қилиш учун имкон бериб, тонгда уйғотган Аллоҳга беҳисоб шукурлар бўлсин.
🌺 Бошлаб олган янги кунингиз муборак бўлсин! Ҳар бир эзгу ишларингизда Аллоҳ Ёр ва Ёрдамчингиз бўлсин!
🌸 Тонгимиз - яхшилик билан бошлансин, хонадонларимиздан тинчлик тотувлик, барака аримасин.
🌸 Бу кунда Аллоҳ дуоларимизни ижобат, фарзандларимизга салоҳият, ибодатларимизга гўзаллик, ризқимизга барака берсин!
💐🌸ХАЙРЛИ ТОНГ!🌸💐
!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
Ўғли отасига яқинлашиб
- Дада, дада нега Эшмат амаки бизникига ҳар сафар келганида онам доим бақиради ва амаки нега уни калтаклайди?
-Шунда Отаси қаттиқ нафас олиб
-Ўғлим Эшмат амакинг бизникига тез-тез келадими?
-Ҳада сиз эшикдан чиқишингиз билан 15 минутдан кейин Эшмат амаки уйда пайдо бўлади
-Эртасига отаси ҳаммасини чалғитиб ўзини ишга чиққандай кўрсатиб уйдан чиқиб кетади ва гараж орқасида уйни пойлайди. 15 дақиқа ўтди жимлик, ярим соат ўтди жимлик ва у ўғлим мени алдабди деб машинасида ишга кетади.
-Кечқурун ота ўғлидан сўрайди
-Ўғлим Эшмат амакинг бугун яна келдими?
-Ҳада
-Отаси ҳайрон қачон ва қандай қилиб
Шунда ўғли🤣👇
- Дада, дада нега Эшмат амаки бизникига ҳар сафар келганида онам доим бақиради ва амаки нега уни калтаклайди?
-Шунда Отаси қаттиқ нафас олиб
-Ўғлим Эшмат амакинг бизникига тез-тез келадими?
-Ҳада сиз эшикдан чиқишингиз билан 15 минутдан кейин Эшмат амаки уйда пайдо бўлади
-Эртасига отаси ҳаммасини чалғитиб ўзини ишга чиққандай кўрсатиб уйдан чиқиб кетади ва гараж орқасида уйни пойлайди. 15 дақиқа ўтди жимлик, ярим соат ўтди жимлик ва у ўғлим мени алдабди деб машинасида ишга кетади.
-Кечқурун ота ўғлидан сўрайди
-Ўғлим Эшмат амакинг бугун яна келдими?
-Ҳада
-Отаси ҳайрон қачон ва қандай қилиб
Шунда ўғли🤣👇
❤7
БАГРИТОШ.
РЕАЛ ВОКЕА АСОСИДА ЁЗИЛДИ.
Шодия пахта эгатидан чикиб шийпонга келди. Мадори колмай ётиб колди. Тонг сахар оч коринга тушликка хам чикмай ишлаб холдан тойганди Корнида огрик зурайиб борарди.
Фермер аёл шийпонга келиб бир четда йиглаб ётган Шодияни олдига югуриб келди
----Ха Шодия кизим нима булди. Овкатингни хам емапсан нега йиглаяпсан .
---Холажон мазам булмаяпти.
---Хозир тез ёрдам чакираман.
Гулнор тез ёрдам чакирди . Биринчи ёрдамни олгач Гулнор (фермер) кизни уйига олиб бориб ташламокчи булди. Шодия кунмади . Ишлашим керак деб туриб олди. Гулнор ноилож иши билан кетди. Лекин кизига Шодиядан куз кулок булиб туришни тайинлади.
Шодиянинг бу ахволга тушиш сабаби олдиндан бошланган эди
Кайнонаси Халима фермерни ёнига келиб оилавий булиб чопик киламиз деб беш гектар гуза майдонини ижарага олиб иш хакини келишиб кетди Олдиндан бир миллион аванс олиб кетди. Чопик бошланганда эса кайнота келин ишга чикиб юришди. Кайнота нимжонлиги сабаб куп ишлай олмасди. Келин эса хомиладорлигини хеч кимга айтолмаган Кайнона хабар топса хам ишга юбораверган. Икки киши шунча жойни эплолмай колгач Гулнор эътироз билдира бошлаган. Бошка ишчиларни ёллаб чопикка ёрдам беришдан бошка иложи колмаган. Уйда эса кайнона келинга азоб берган
---Сен чопикни эплаб чопганингда фермер бошка одам солиб чоптирмасди. Энди оладиган пулим камаяди уласанми одамга ухшаб ишласанг
---Она кучим етганча ишлаяпман ут босиб кетяпти углингиз ёрдам берса буларди.
--- Курилишда ишлайди унгаям иш топиб берганман. Аванс олганман. Битирмаса пулни кайтариб бераманми. Овозингни чикариб углимга айтсанг бахрингдан утаман узим. Бор ишингга жуна. Лом-лим деёлмай келин ишига кетмокчи булиб турганда шошириб яна бакир чакир бошлаган. Келин айвондан чопиб чикиб кетаётиб кокилиб юзтубан йикилиб тушган ва уша ерни узида хомиласидан ажралиб колган Иложсиз колган кайнона келинни касалхонага бир кунгина ёткизиб кайтиб олиб чикиб кетган экан. Якинда боласидан ажралиб хали бачадони кискариб улгумаган келинни яна пахта чопигига чикариб юборган. Келин бечора шу сабаб холсизланиб шийпонда йиглаб утирганини устига Гулнора келган. Шундай килиб беш олти кундан сунг гузага сув олиш бошланиши керак булди. Щодияни ери эса ут босиб сув куйишни иложи йук эди.
---Щодия тезлик билан чопикни тугатинглар мен сув очишим керак. Уйдагиларни ёрдамга олиб чиксанг булмайдими кизим деди Гулнора.
---Харакат киламан холажон........
У шундай дедию маъюс тортиб колди. Кетмонини олиб далага кириб кетди. Бир пайт каердандир йиги товушини эшитган Гулнор хушёр тортди. Пахта оралаб кетди. Шодия агат орасида юм-юм йиглаб утирарди. Гулнор югуриб келиб кучоклаб олди.
---Ха кизим нима булди айт .
Кистовга олган сари Шодия тулиб-тулиб йигларди. Охири узини босиб олиб сузлай кетди.
----Ота онам Сурхондарёда
Йулни билмайман, кетолмайман.
Кетай десам Сарвар акам жуда яхши инсон. Севаман. Икки ут орасида колдим. Келин булганимга энди ун ой булди Шу вакт орасида азобда яшаймиз эр-хотин. Кайнонам каерлардандир бизга иш гаплашиб келадилар. Олдиндан пул оливолади. Бизни кучимиз етадими у ишга йукми иши йук Утган хафта эр хотин кечаси бировни хом гиштини ташидик сахаргача. Кундуз яна чопик. Эрим укам уйланса чикиб кетамиз чида дейдилар. Онамда нима хам киламан, мажбурман. Бир куни пулга туйиб колар дейдилар. Бели огрийди бечорани. Шундаям кайнонам нима иш топса шунга кетаверадилар. Болам тушгандан бери мазам йук. Докторга борай десам ишлаб пул топ даволанасан дейди. Шунга кучим етмаяпти чопикка Сиздан илтимос кайнонам билмасин Гулнор уйланиб колди. Нафрати ошиб бориб Халимани уришмокчи хам булди аммо Шодияни уйлаб узини босди.
---Майли кизим сен уйга кетмагинда дамингни олиб утир хозир келаман деди-да нарирокка бориб ким биландир телефонда узок гаплпшди. Орадан ярим соат утгач автобус келиб тухтади ва йигирматадан ортик хотин кизлар тушди. Гулнор уларни етаклаб келиб Шодияни агатларига туширди. Кечгача чопиб булишди. Шодия тушлик пиширишга ёрдам бериб турди. Кечга бориб иш тугади. Гулнор кизларни етакчисига бир даста пул берди, у пулни дарров кизларга таксимлаб берди. Шодия нима киларини билмай караб турарди.
РЕАЛ ВОКЕА АСОСИДА ЁЗИЛДИ.
Шодия пахта эгатидан чикиб шийпонга келди. Мадори колмай ётиб колди. Тонг сахар оч коринга тушликка хам чикмай ишлаб холдан тойганди Корнида огрик зурайиб борарди.
Фермер аёл шийпонга келиб бир четда йиглаб ётган Шодияни олдига югуриб келди
----Ха Шодия кизим нима булди. Овкатингни хам емапсан нега йиглаяпсан .
---Холажон мазам булмаяпти.
---Хозир тез ёрдам чакираман.
Гулнор тез ёрдам чакирди . Биринчи ёрдамни олгач Гулнор (фермер) кизни уйига олиб бориб ташламокчи булди. Шодия кунмади . Ишлашим керак деб туриб олди. Гулнор ноилож иши билан кетди. Лекин кизига Шодиядан куз кулок булиб туришни тайинлади.
Шодиянинг бу ахволга тушиш сабаби олдиндан бошланган эди
Кайнонаси Халима фермерни ёнига келиб оилавий булиб чопик киламиз деб беш гектар гуза майдонини ижарага олиб иш хакини келишиб кетди Олдиндан бир миллион аванс олиб кетди. Чопик бошланганда эса кайнота келин ишга чикиб юришди. Кайнота нимжонлиги сабаб куп ишлай олмасди. Келин эса хомиладорлигини хеч кимга айтолмаган Кайнона хабар топса хам ишга юбораверган. Икки киши шунча жойни эплолмай колгач Гулнор эътироз билдира бошлаган. Бошка ишчиларни ёллаб чопикка ёрдам беришдан бошка иложи колмаган. Уйда эса кайнона келинга азоб берган
---Сен чопикни эплаб чопганингда фермер бошка одам солиб чоптирмасди. Энди оладиган пулим камаяди уласанми одамга ухшаб ишласанг
---Она кучим етганча ишлаяпман ут босиб кетяпти углингиз ёрдам берса буларди.
--- Курилишда ишлайди унгаям иш топиб берганман. Аванс олганман. Битирмаса пулни кайтариб бераманми. Овозингни чикариб углимга айтсанг бахрингдан утаман узим. Бор ишингга жуна. Лом-лим деёлмай келин ишига кетмокчи булиб турганда шошириб яна бакир чакир бошлаган. Келин айвондан чопиб чикиб кетаётиб кокилиб юзтубан йикилиб тушган ва уша ерни узида хомиласидан ажралиб колган Иложсиз колган кайнона келинни касалхонага бир кунгина ёткизиб кайтиб олиб чикиб кетган экан. Якинда боласидан ажралиб хали бачадони кискариб улгумаган келинни яна пахта чопигига чикариб юборган. Келин бечора шу сабаб холсизланиб шийпонда йиглаб утирганини устига Гулнора келган. Шундай килиб беш олти кундан сунг гузага сув олиш бошланиши керак булди. Щодияни ери эса ут босиб сув куйишни иложи йук эди.
---Щодия тезлик билан чопикни тугатинглар мен сув очишим керак. Уйдагиларни ёрдамга олиб чиксанг булмайдими кизим деди Гулнора.
---Харакат киламан холажон........
У шундай дедию маъюс тортиб колди. Кетмонини олиб далага кириб кетди. Бир пайт каердандир йиги товушини эшитган Гулнор хушёр тортди. Пахта оралаб кетди. Шодия агат орасида юм-юм йиглаб утирарди. Гулнор югуриб келиб кучоклаб олди.
---Ха кизим нима булди айт .
Кистовга олган сари Шодия тулиб-тулиб йигларди. Охири узини босиб олиб сузлай кетди.
----Ота онам Сурхондарёда
Йулни билмайман, кетолмайман.
Кетай десам Сарвар акам жуда яхши инсон. Севаман. Икки ут орасида колдим. Келин булганимга энди ун ой булди Шу вакт орасида азобда яшаймиз эр-хотин. Кайнонам каерлардандир бизга иш гаплашиб келадилар. Олдиндан пул оливолади. Бизни кучимиз етадими у ишга йукми иши йук Утган хафта эр хотин кечаси бировни хом гиштини ташидик сахаргача. Кундуз яна чопик. Эрим укам уйланса чикиб кетамиз чида дейдилар. Онамда нима хам киламан, мажбурман. Бир куни пулга туйиб колар дейдилар. Бели огрийди бечорани. Шундаям кайнонам нима иш топса шунга кетаверадилар. Болам тушгандан бери мазам йук. Докторга борай десам ишлаб пул топ даволанасан дейди. Шунга кучим етмаяпти чопикка Сиздан илтимос кайнонам билмасин Гулнор уйланиб колди. Нафрати ошиб бориб Халимани уришмокчи хам булди аммо Шодияни уйлаб узини босди.
---Майли кизим сен уйга кетмагинда дамингни олиб утир хозир келаман деди-да нарирокка бориб ким биландир телефонда узок гаплпшди. Орадан ярим соат утгач автобус келиб тухтади ва йигирматадан ортик хотин кизлар тушди. Гулнор уларни етаклаб келиб Шодияни агатларига туширди. Кечгача чопиб булишди. Шодия тушлик пиширишга ёрдам бериб турди. Кечга бориб иш тугади. Гулнор кизларни етакчисига бир даста пул берди, у пулни дарров кизларга таксимлаб берди. Шодия нима киларини билмай караб турарди.
❤46🥰1
---Кайнона
гга индама эртагаям чопикка келавер деди. Эртасига Шодияни олиб район поликлинасига кетди. Шодия куркканидан титрарди.
Кайнонам билиб колса уйдан хайдайди дерди
--Тезда келамиз кизим хавтирланма Курикдан сунг маълум булдики Шодияда анемия бошланган. Бачадон силжиб колган Ва рухий зурикиш бор. Гулнор врачлардан дорилар руйхатини олиб уларни сотиб олди. Шийпонга кайтдилар. Гулнор Шодияни шийпонга колдириб Халимани ёнига кетди. Халима истар истамас саломлашди, лекин уйга киринг демади.
-- Ха... Нима гап келинг. Узр сал вактим йукрок эди.
---Куп вактингизни олмайман.
Келинингиз мазаси йук экан. Далага тез ёрдам чакиргандик тунов куни. Керакли дориларини олиб бердим сиздан беъсурок айбга буюрманг. Бир икки кун дам олсин
дала ишларини тугатиб булди.
---Ёш нарса . Касал эмас отдай эдику. Куп олмадизми дори. Пулиям анча булгандур. Иш хакидан ушлаб коларсиз хали а.
---Йук ушлаб колмайман.
Сизга сал ёрдам булсин дедимда. Сизгаям осонмас соядан чикмай одам ишлатиш омонмас ахир. Гулнор жахл билан машинасига утириб кетди.
--- Хе уул.
Пулини берсанг узим хам олардим уша савил дорини. Халима дарвозани тараклатиб ёпиб олди. Уйга кайтган Шодия хакоратлар остида колди. Орадан кунлар утиб Шодия яна ишга чикди. Гузанинг охирги чопиги бошланди. Яна уша ахвол Сувга туйиб олган бегона утлар шиддат билан усиб борарди. Гулнор Халиманикига яна борди. Дарвозани унинг эридан кайтиб келган кизи Анзират очди.
Онасини чакирди.
---'Келинг. Яна нима булди. Нозик келиним яна касал булиб колдиларми. Ноз килиши жонимга тегдида шу келинни
---Далани ут босяпти чикиб чопинглар. Узингиз хам чикинг.
---Онам чикмайди. Келинни нимага олган рохатини курмаса.
Утган сафар хам бир туда одам солибсиз, хали пулиниям бермассиз. Она, бу келинингиз устамон чикиб колди. Уша сураганда ёрдам беринг деб.
---Узим учун чикардим одамларни,гузага рахмим келди.
Кискаси ишга чикинглар.!!!.
Гулнор кайтиб кетди. Она бола келишмади. Тобора ут босиб бораётган далани куриб Гулнор асабийлашарди. Колганлар чопикни тугатиб чеканка ишларига утишди. Гулнор яна борди, Халимани олдига. Бефойда эди.
---Агар дала тоза булмаса бир тийин хам бермайман деб кайтиб кетди.
---Хоо бермаям курчи Уша куни бушайсан фермерликдан шартномам бор.!!!! Кайтиб курмайин эшигимга келма !!!!
--Майли курамиз.
Кечкурун Халиманикида булди жанжал ,булди жанжал. Жони халкумига келган угли Шодияни олиб уйдан чикиб кетди. Амакисини уйига бориб ётишди. Эрталаб амакисидан пул олиб Шодияни таксига утказиб уйига жунатиб юборди Ортидан узи боришини айтди. Халима вактни утказмай махаллага ва прокуратурага Гулнорни устидан шикоят хати ёзди Шикоят мазмуни ишлатиб пулини еб кетганлиги хакида эди. Гулнорни чакиришди танбех олган Гулнорни жахли чикди. Халимага гап топиб беролмай колганига алам киларди.
Прокурор буни тушунди ва:
---Опажон, конунни биласизку
дала холатига караб конун асосида иш килинг шартномасини пеш киляптику .
Тушундим сизни.
Масалани мохиятига акли етмаган Халима :
Тугрида мана шартнома
бу когоз билан буйнидан боглаб куйганман,бермай каёкка борарди пулимни -деди. Бу гапни эшитган Гулнор узини кулгидан тиёлмади. Эртаси Гулнор Кишлок хужалиги булимидан мутахасисни чакириб дала холати буйича акт тузди Расмга олинди. Халиманинг Шартномасини илова килиб, шартнома шартларини бузганликда айблаб шикоят хати ёзди ва уни ишга жалб килолмаслигини айтиб ёрдам суради . Уша куниёк ИИБходимлари Халимани уйига боришди. Вазиятни тушунтиришди Халима шартнома тузган кунига лаънатлар укиб чопикни бошлади. К,аргамаган одами колмади чунки куёш хам бор кучи билан Халимани терга ботираётганди.
Кизи булса аламидан ёрилиб кетай дерди. Арзимаган нарсага эридан аразлаб келганига пушаймон булиб зарда билан кетмон урарди. Шодия онасиникига етиб борди. Бор гапни айтиб берган эди Онаси уни касалхонага ёткизди. Давлат сиёсати билан хазиллашиб булмаслигига кузи етган Халима кизи билан бирга ювошгина булиб колганди. Гулнор ишни текшириб келганда истар истамас чопикни давом эттирарди.
сайтдан олинди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
гга индама эртагаям чопикка келавер деди. Эртасига Шодияни олиб район поликлинасига кетди. Шодия куркканидан титрарди.
Кайнонам билиб колса уйдан хайдайди дерди
--Тезда келамиз кизим хавтирланма Курикдан сунг маълум булдики Шодияда анемия бошланган. Бачадон силжиб колган Ва рухий зурикиш бор. Гулнор врачлардан дорилар руйхатини олиб уларни сотиб олди. Шийпонга кайтдилар. Гулнор Шодияни шийпонга колдириб Халимани ёнига кетди. Халима истар истамас саломлашди, лекин уйга киринг демади.
-- Ха... Нима гап келинг. Узр сал вактим йукрок эди.
---Куп вактингизни олмайман.
Келинингиз мазаси йук экан. Далага тез ёрдам чакиргандик тунов куни. Керакли дориларини олиб бердим сиздан беъсурок айбга буюрманг. Бир икки кун дам олсин
дала ишларини тугатиб булди.
---Ёш нарса . Касал эмас отдай эдику. Куп олмадизми дори. Пулиям анча булгандур. Иш хакидан ушлаб коларсиз хали а.
---Йук ушлаб колмайман.
Сизга сал ёрдам булсин дедимда. Сизгаям осонмас соядан чикмай одам ишлатиш омонмас ахир. Гулнор жахл билан машинасига утириб кетди.
--- Хе уул.
Пулини берсанг узим хам олардим уша савил дорини. Халима дарвозани тараклатиб ёпиб олди. Уйга кайтган Шодия хакоратлар остида колди. Орадан кунлар утиб Шодия яна ишга чикди. Гузанинг охирги чопиги бошланди. Яна уша ахвол Сувга туйиб олган бегона утлар шиддат билан усиб борарди. Гулнор Халиманикига яна борди. Дарвозани унинг эридан кайтиб келган кизи Анзират очди.
Онасини чакирди.
---'Келинг. Яна нима булди. Нозик келиним яна касал булиб колдиларми. Ноз килиши жонимга тегдида шу келинни
---Далани ут босяпти чикиб чопинглар. Узингиз хам чикинг.
---Онам чикмайди. Келинни нимага олган рохатини курмаса.
Утган сафар хам бир туда одам солибсиз, хали пулиниям бермассиз. Она, бу келинингиз устамон чикиб колди. Уша сураганда ёрдам беринг деб.
---Узим учун чикардим одамларни,гузага рахмим келди.
Кискаси ишга чикинглар.!!!.
Гулнор кайтиб кетди. Она бола келишмади. Тобора ут босиб бораётган далани куриб Гулнор асабийлашарди. Колганлар чопикни тугатиб чеканка ишларига утишди. Гулнор яна борди, Халимани олдига. Бефойда эди.
---Агар дала тоза булмаса бир тийин хам бермайман деб кайтиб кетди.
---Хоо бермаям курчи Уша куни бушайсан фермерликдан шартномам бор.!!!! Кайтиб курмайин эшигимга келма !!!!
--Майли курамиз.
Кечкурун Халиманикида булди жанжал ,булди жанжал. Жони халкумига келган угли Шодияни олиб уйдан чикиб кетди. Амакисини уйига бориб ётишди. Эрталаб амакисидан пул олиб Шодияни таксига утказиб уйига жунатиб юборди Ортидан узи боришини айтди. Халима вактни утказмай махаллага ва прокуратурага Гулнорни устидан шикоят хати ёзди Шикоят мазмуни ишлатиб пулини еб кетганлиги хакида эди. Гулнорни чакиришди танбех олган Гулнорни жахли чикди. Халимага гап топиб беролмай колганига алам киларди.
Прокурор буни тушунди ва:
---Опажон, конунни биласизку
дала холатига караб конун асосида иш килинг шартномасини пеш киляптику .
Тушундим сизни.
Масалани мохиятига акли етмаган Халима :
Тугрида мана шартнома
бу когоз билан буйнидан боглаб куйганман,бермай каёкка борарди пулимни -деди. Бу гапни эшитган Гулнор узини кулгидан тиёлмади. Эртаси Гулнор Кишлок хужалиги булимидан мутахасисни чакириб дала холати буйича акт тузди Расмга олинди. Халиманинг Шартномасини илова килиб, шартнома шартларини бузганликда айблаб шикоят хати ёзди ва уни ишга жалб килолмаслигини айтиб ёрдам суради . Уша куниёк ИИБходимлари Халимани уйига боришди. Вазиятни тушунтиришди Халима шартнома тузган кунига лаънатлар укиб чопикни бошлади. К,аргамаган одами колмади чунки куёш хам бор кучи билан Халимани терга ботираётганди.
Кизи булса аламидан ёрилиб кетай дерди. Арзимаган нарсага эридан аразлаб келганига пушаймон булиб зарда билан кетмон урарди. Шодия онасиникига етиб борди. Бор гапни айтиб берган эди Онаси уни касалхонага ёткизди. Давлат сиёсати билан хазиллашиб булмаслигига кузи етган Халима кизи билан бирга ювошгина булиб колганди. Гулнор ишни текшириб келганда истар истамас чопикни давом эттирарди.
сайтдан олинди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👍15
❗️Сиз ҳали ҳам тўғри бўянишни ўрганмаганмисиз?
Ҳечқиси йўқ, “👠Latofatli Ayollar ” канали сизга қандай қилиб чиройли бўяниш ва бошқаларни ўргатади.😍
Каналда Латофатли, Узига ишонган чиройли кўринишни хоҳлайдиган аёллар учун парвариш қилишни сирлари бериб борилади🤫
Узбекистонннинг топ экпертларини фойдали эфирлари ва видеоларини кузатиб боринг 😍
👠Кизлар--у тез кириб оламиз👇
https://t.me/+KmWI_rJdMrBkZTAy
Ҳечқиси йўқ, “👠Latofatli Ayollar ” канали сизга қандай қилиб чиройли бўяниш ва бошқаларни ўргатади.😍
Каналда Латофатли, Узига ишонган чиройли кўринишни хоҳлайдиган аёллар учун парвариш қилишни сирлари бериб борилади🤫
Узбекистонннинг топ экпертларини фойдали эфирлари ва видеоларини кузатиб боринг 😍
👠Кизлар--у тез кириб оламиз👇
https://t.me/+KmWI_rJdMrBkZTAy
❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
😱📹БИР ҲОНАДОНДА МУДХИШ ҲОЛАТ ЮЗ БЕРАДИ. ХОНАДОН БОШИ ВАФОТ ЭТДИ. ЎҒИЛ ВА АЁЛ ЁЛҒИЗ ҚОЛИШДИ. ЎҒИЛ ДАДАСИНИНГ ТЕЛЕФОНИ ОРҚАЛИ МАЙЙИТНИНГ ЎРТОҚЛАРИГА ВАФОТ ЭТГАНЛИГИНИ БИЛДИРИШ МАҚСАДИДА ТЕЛ ҚИЛМОҚЧИ БЎЛАДИ. АНА ШУНДАН СЎНГ МАЙЙИТНИНГ ҲАММА ИШЛАРИ ОШКОР БЎЛДИ. ҲАЁТДАН ОЛИНГАН
Охиригача кўринг 👇
Охиригача кўринг 👇
❤5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#СЎНГИ_ПУШАЙМОН😰
Эркак аёлини кўчада бегона эркак билан гаплашиб турганини кўриб қолади, ва унинг устига, бегона эркак аёлига "сени соғиняпман" деганини эшитади.
Кўзлари қонга тўлган эрнинг қилган иши жудаям даҳшатли якун бўлади😰
Сабрингиз чидаса охиригача кўринг👇👇👇👇
Эркак аёлини кўчада бегона эркак билан гаплашиб турганини кўриб қолади, ва унинг устига, бегона эркак аёлига "сени соғиняпман" деганини эшитади.
Кўзлари қонга тўлган эрнинг қилган иши жудаям даҳшатли якун бўлади😰
Сабрингиз чидаса охиригача кўринг👇👇👇👇
❤7
Хўрланган мардикор аёл.
Қўйлиқ шоҳ бекати ёнгинасида мардикор бозори бор. У ерда турли ёшдаги қиз-жувонлару йигитларни кўрасиз. Улар ҳар бир ўтаётган машинага умид билан тикилишади. Тўхтаган машинанинг олдига эса худди қушдек учиб бориб, атрофини ўраб олишади.
Паркент туманига бориш учун бекатда ҳамкасбимни кутиб ўтирдим. Юқоридаги манзарани анча кузатдим. Аксини олгандек, ҳамкасбим ҳам тезроқ кела қолмади. Хизмат сафари билан Тошкент вилоятига чиқмоқчи эдик. Вақтнинг тезроқ ўтишини истаб, мардикор аёллар томон юрдим. Атрофимга дарҳол қизлар, аёллар йиғилишди. Ёшлари мендан катта бўлса-да, улар “Опажон, иш борми?”, дея менга жавдираб қарашарди. “Ҳамма ишни бажариш қўлимдан келади, фақат пулини берсангиз бўлди”, деди ўрта ёшлардаги аёл.
— Асосан нима иш қиласиз? — дедим унга раҳмим келиб.
— Айтган барча юмушларингизни қилиб кетавераман.
— Ер чопишни биласизми? — дея қизиқиб сўрадим унинг қадоқ қўлларига, офтобдан қорайган сўлғин юзларига қараб.
— Албатта. Ундай ишларни бир зумда қотириб ташлаймиз.
— Илгари ҳам шундай ишни қилганмисиз? Қанча тўлашган?
— Баҳорда бунақа юмушлар кўп бўлади. Ишга олиб кетганлар ўн-йигирма минг сўм беришарди.
— Кун бўйи шу иш билан шуғулланармидингиз?
— Ерига қараб. Айрим одамлар жудаям инжиқ бўлади. Ағдарган ерингизнинг кесакларини ҳам майдалаб беришни сўрашади. Бу кўп вақтни олади.
— Ҳа, тушунарли, — дедим аёлгинага раҳмим келиб. — Агар вақтингизни олмасам, бу ердаги иш ҳақида гапириб беринг.
Аёл жим бўлиб қолди. Кейин мени бир четга тортди. Ўша ердаги ўриндиққа ўтириб олдик.
Кейин у ҳасрат дафтарини очди…
“Исмим Гулчирой. Аммо Гулчиройнинг чиройидан асар ҳам қолмади. Турмушнинг ғам-андуҳлари, оғир меҳнат мени анчагина толиқтириб қўйди. Аммо Худога шукур қиламанки, иккита ўғлим бор. Улар суянчиқларим. Қариганимда белимнинг дармони, кўзимнинг қуввати. Дадаси инсульт бўлиб вафот этди. Рўзғорнинг барча ташвиши менинг гарданимга тушди. Эркаксиз уй зимистонга ўхшаркан. Туртиниб-суртиниб, тирикчилик учун шу ерларда юраман. Эркак кишининг топганида барака бўларкан. Турмуш ўртоғим ишлаганида мен фарзандларим тарбияси билан машғул эдим. Энди бўлса…
Ҳеч кимнинг бошига бундай кўргилик тушмасин. Гоҳида одамларга қараб туриб, айримларидан нафратланиб кетаман. Яхши ҳамки фарзандларим бор. Шулар билан овунаман. Дардларимни уларга айтиб, енгил тортаман.
Дастлаб биринчи бор бу ерга келганимда соддалигимдан панд еганман. Инсон ўта содда ҳам бўлмаслиги керак экан. Ўшанда ёши биздан каттароқ киши келиб “Ким ойна артишга боради?” деб сўради. Мен шоша-пиша уларнинг ёнига бориб “Мени олиб кета қолинг! Мен ойнангизни яхшилаб артиб бераман”, дебман. У киши менга бошдан-оёқ разм солди-да, машинасининг эшигини очди. Ўша атрофдаги бир-иккита аёллар менга қараб кулишди. Кулгисининг сабабини билолмай, иш топилганига хурсанд бўлиб, ҳайрон бўлганимча машинага ўтирдим.
У киши мени шаҳарнинг марказидаги кўп қаватли уйлардан бирига олиб кирди. Кейин менга чой қўйишни буюрди. Ҳайрон бўлдим. Ошхонага чиқиб чой қуйдим. Бояги киши ўша ердаги музлаткични очиб, ичидан колбаса, пишлоқ олди-да, тарелкага чиройли қилиб кесиб, стол устига ҳар хил ичимликлар билан уларни қўйди. Мен чой дамладим-да, унга юзландим:
— Кечирасиз, вақтим тиғиз. Ишга кириша қолай.
— Шошилиб нима қиласиз, жонидан. Бир пиёла чой ичиб олайлик. Кейин ишимизни бошлайверамиз, — дея беўхшов кулди у.
— Сиз бемалол нонуштангизни қилаверинг. Менга артиладиган ойналарни кўрсатинг, ишимни бажараман, — дедим яна унга.
— Ўтиринг, еб қўймайман! Бир келиб қолибсиз-да энди, — дея у ўзига ярашмаган эпчиллик билан қўлимдан ушлаб, стулга ўтқизди. — Нима ичасиз? Ароқми, коньякми, виноми? Барчаси мўҳайё. Қайси биридан қўяй!
— Узр, мен ичмайман. Кўнглингизга ёққанини ўзингиз ичаверинг.
— Бунча таранг қилдингиз, асалим. Бундай оҳу кўзларни қаердан олгансиз? Битта қаранг, биттагина! Сазамни ўлдирманг энди. Қайрилма қошларингиз, найзадек киприкларингиз, нақш олмадек юзларингиз одамни адойи тамом қилади-ку! Битта нигоҳ ташланг энди.
Унга нафрат билан тикилдим.
— Оҳ, оҳ! Бу кўзлар. Нақ сени тешиб юбораман дейди-я. Бунга қайси эркак дош бероларкан! Қани, асалим,
Қўйлиқ шоҳ бекати ёнгинасида мардикор бозори бор. У ерда турли ёшдаги қиз-жувонлару йигитларни кўрасиз. Улар ҳар бир ўтаётган машинага умид билан тикилишади. Тўхтаган машинанинг олдига эса худди қушдек учиб бориб, атрофини ўраб олишади.
Паркент туманига бориш учун бекатда ҳамкасбимни кутиб ўтирдим. Юқоридаги манзарани анча кузатдим. Аксини олгандек, ҳамкасбим ҳам тезроқ кела қолмади. Хизмат сафари билан Тошкент вилоятига чиқмоқчи эдик. Вақтнинг тезроқ ўтишини истаб, мардикор аёллар томон юрдим. Атрофимга дарҳол қизлар, аёллар йиғилишди. Ёшлари мендан катта бўлса-да, улар “Опажон, иш борми?”, дея менга жавдираб қарашарди. “Ҳамма ишни бажариш қўлимдан келади, фақат пулини берсангиз бўлди”, деди ўрта ёшлардаги аёл.
— Асосан нима иш қиласиз? — дедим унга раҳмим келиб.
— Айтган барча юмушларингизни қилиб кетавераман.
— Ер чопишни биласизми? — дея қизиқиб сўрадим унинг қадоқ қўлларига, офтобдан қорайган сўлғин юзларига қараб.
— Албатта. Ундай ишларни бир зумда қотириб ташлаймиз.
— Илгари ҳам шундай ишни қилганмисиз? Қанча тўлашган?
— Баҳорда бунақа юмушлар кўп бўлади. Ишга олиб кетганлар ўн-йигирма минг сўм беришарди.
— Кун бўйи шу иш билан шуғулланармидингиз?
— Ерига қараб. Айрим одамлар жудаям инжиқ бўлади. Ағдарган ерингизнинг кесакларини ҳам майдалаб беришни сўрашади. Бу кўп вақтни олади.
— Ҳа, тушунарли, — дедим аёлгинага раҳмим келиб. — Агар вақтингизни олмасам, бу ердаги иш ҳақида гапириб беринг.
Аёл жим бўлиб қолди. Кейин мени бир четга тортди. Ўша ердаги ўриндиққа ўтириб олдик.
Кейин у ҳасрат дафтарини очди…
“Исмим Гулчирой. Аммо Гулчиройнинг чиройидан асар ҳам қолмади. Турмушнинг ғам-андуҳлари, оғир меҳнат мени анчагина толиқтириб қўйди. Аммо Худога шукур қиламанки, иккита ўғлим бор. Улар суянчиқларим. Қариганимда белимнинг дармони, кўзимнинг қуввати. Дадаси инсульт бўлиб вафот этди. Рўзғорнинг барча ташвиши менинг гарданимга тушди. Эркаксиз уй зимистонга ўхшаркан. Туртиниб-суртиниб, тирикчилик учун шу ерларда юраман. Эркак кишининг топганида барака бўларкан. Турмуш ўртоғим ишлаганида мен фарзандларим тарбияси билан машғул эдим. Энди бўлса…
Ҳеч кимнинг бошига бундай кўргилик тушмасин. Гоҳида одамларга қараб туриб, айримларидан нафратланиб кетаман. Яхши ҳамки фарзандларим бор. Шулар билан овунаман. Дардларимни уларга айтиб, енгил тортаман.
Дастлаб биринчи бор бу ерга келганимда соддалигимдан панд еганман. Инсон ўта содда ҳам бўлмаслиги керак экан. Ўшанда ёши биздан каттароқ киши келиб “Ким ойна артишга боради?” деб сўради. Мен шоша-пиша уларнинг ёнига бориб “Мени олиб кета қолинг! Мен ойнангизни яхшилаб артиб бераман”, дебман. У киши менга бошдан-оёқ разм солди-да, машинасининг эшигини очди. Ўша атрофдаги бир-иккита аёллар менга қараб кулишди. Кулгисининг сабабини билолмай, иш топилганига хурсанд бўлиб, ҳайрон бўлганимча машинага ўтирдим.
У киши мени шаҳарнинг марказидаги кўп қаватли уйлардан бирига олиб кирди. Кейин менга чой қўйишни буюрди. Ҳайрон бўлдим. Ошхонага чиқиб чой қуйдим. Бояги киши ўша ердаги музлаткични очиб, ичидан колбаса, пишлоқ олди-да, тарелкага чиройли қилиб кесиб, стол устига ҳар хил ичимликлар билан уларни қўйди. Мен чой дамладим-да, унга юзландим:
— Кечирасиз, вақтим тиғиз. Ишга кириша қолай.
— Шошилиб нима қиласиз, жонидан. Бир пиёла чой ичиб олайлик. Кейин ишимизни бошлайверамиз, — дея беўхшов кулди у.
— Сиз бемалол нонуштангизни қилаверинг. Менга артиладиган ойналарни кўрсатинг, ишимни бажараман, — дедим яна унга.
— Ўтиринг, еб қўймайман! Бир келиб қолибсиз-да энди, — дея у ўзига ярашмаган эпчиллик билан қўлимдан ушлаб, стулга ўтқизди. — Нима ичасиз? Ароқми, коньякми, виноми? Барчаси мўҳайё. Қайси биридан қўяй!
— Узр, мен ичмайман. Кўнглингизга ёққанини ўзингиз ичаверинг.
— Бунча таранг қилдингиз, асалим. Бундай оҳу кўзларни қаердан олгансиз? Битта қаранг, биттагина! Сазамни ўлдирманг энди. Қайрилма қошларингиз, найзадек киприкларингиз, нақш олмадек юзларингиз одамни адойи тамом қилади-ку! Битта нигоҳ ташланг энди.
Унга нафрат билан тикилдим.
— Оҳ, оҳ! Бу кўзлар. Нақ сени тешиб юбораман дейди-я. Бунга қайси эркак дош бероларкан! Қани, асалим,
❤34👍5
дастурхонга қаранг!
— Мен нонушта қилганман, раҳмат, — дея ўрнимдан турдим-да, ваннахонасини излаб, у ерга кирдим. Ўша ердаги докани олиб, намлаб, ойналарни артиш учун ортимга қайрилдим. Шу пайт бояги киши кириб келди-да, ҳе йўқ, бе йўқ мени қучоқлаб олди.
— Мунча шошмасангиз, жонидан. Улгурардик ахир, — дея мени ётоғига тортқилай бошлади.
— Қўйворинг деяпман, ҳозир дод соламан! — дея унинг омбурдек қаттиқ қўлларидан қутулишга ҳаракат қилдим.
— Мунча ноз қилмасангиз. Ахир шунинг учун келгансиз-ку! Мен сизни мажбур қилганим йўқ! — дея у мени ётоғига судраб киритди.
Шартта қўлидан тишладим-у, ётоғидан чиқдим. У войвойлаб қолди.
— Уялмайсизми? Сизнинг ҳам опа-синглингиз бордир! Мен бу ерга иш излаб келгандим, — дедим титраб.
— Ия, ҳали сен “Ойна артиш” паролини билмайсанми? — дея у мени сенсираганча ажабланиб сўради.
Кейин эса тушунтириб берди. Бу парол енгил табиатли аёллар учун экан. Улар эркакларнинг кўнглини овларкан. Менинг мақсадим бошқалигини билгач, бояги кишининг жазаваси тутди:
— Бор йўқол, қанжиқ! Аввалроқ шундай демайсанми! Мени овора қилмасдан!
Дарҳол эшикни қарсиллатиб ёпдим-да, зинапоялардан ўқдек учганимча тушиб кетдим. Бозордаги хотинларнинг нима учун кулганини энди англагандай бўлдим. Сўнгра мардикор бозоридаги аёллардан суриштириб, қандай ишга, неча пул олишни ёки сўрашни билиб олдим.
Бир куни бир бойваччанинг хонадонини йиғиштиришга бордим. Эрталабдан кечгача тиним билмасдан уйини тозаладим. Кетишимдан олдин, уй эгасидан хизмат ҳақимни сўрадим. Гапим унга ёқмади, шекилли, башарасини бужмайтирди-да, ҳожатхонага кирди. Кейин у ердан чиқди-да, менга нописандлик билан деди:
— Ҳожатхонани ҳам тозалаб кетинг. Пулни ўша ерга қўйдим.
Айтилган жойга кириб, у ердаги аҳволни кўриб, хўрлигим келди. Ноинсоф, ортидан сув қуйиб юборишни ўзига эп кўрмабди. Пулни бўлса атайлабдан сув тортадиган жойга қўйибди. Ноилож сувни тортдим-да, ўша ифлоснинг исқиртини ювиб юбордим. Пулни олдим-у, бу хонадондан тезроқ чиқиб кетишга ошиқдим. Чунки мени худди кимдир бўғаётгандек ҳис қилдим ўзимни. Йўлда кетиб борарканман, кўзларимга ўз-ўзидан ёш қуйиларди…
Шу пайт ҳамкасбим Шукур келиб, мени шошилтирди. Мен бу аёлга қандай тасалли ҳам беришни билмасдан, хайрлашиб ҳамкасбимнинг машинасига ўтириб кетдим. Кетяпман-у, хаёлимда аёл айтиб берган ноинсоф эркакни кўз олдимга келтириб, ундан нафратланиб кетдим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— Мен нонушта қилганман, раҳмат, — дея ўрнимдан турдим-да, ваннахонасини излаб, у ерга кирдим. Ўша ердаги докани олиб, намлаб, ойналарни артиш учун ортимга қайрилдим. Шу пайт бояги киши кириб келди-да, ҳе йўқ, бе йўқ мени қучоқлаб олди.
— Мунча шошмасангиз, жонидан. Улгурардик ахир, — дея мени ётоғига тортқилай бошлади.
— Қўйворинг деяпман, ҳозир дод соламан! — дея унинг омбурдек қаттиқ қўлларидан қутулишга ҳаракат қилдим.
— Мунча ноз қилмасангиз. Ахир шунинг учун келгансиз-ку! Мен сизни мажбур қилганим йўқ! — дея у мени ётоғига судраб киритди.
Шартта қўлидан тишладим-у, ётоғидан чиқдим. У войвойлаб қолди.
— Уялмайсизми? Сизнинг ҳам опа-синглингиз бордир! Мен бу ерга иш излаб келгандим, — дедим титраб.
— Ия, ҳали сен “Ойна артиш” паролини билмайсанми? — дея у мени сенсираганча ажабланиб сўради.
Кейин эса тушунтириб берди. Бу парол енгил табиатли аёллар учун экан. Улар эркакларнинг кўнглини овларкан. Менинг мақсадим бошқалигини билгач, бояги кишининг жазаваси тутди:
— Бор йўқол, қанжиқ! Аввалроқ шундай демайсанми! Мени овора қилмасдан!
Дарҳол эшикни қарсиллатиб ёпдим-да, зинапоялардан ўқдек учганимча тушиб кетдим. Бозордаги хотинларнинг нима учун кулганини энди англагандай бўлдим. Сўнгра мардикор бозоридаги аёллардан суриштириб, қандай ишга, неча пул олишни ёки сўрашни билиб олдим.
Бир куни бир бойваччанинг хонадонини йиғиштиришга бордим. Эрталабдан кечгача тиним билмасдан уйини тозаладим. Кетишимдан олдин, уй эгасидан хизмат ҳақимни сўрадим. Гапим унга ёқмади, шекилли, башарасини бужмайтирди-да, ҳожатхонага кирди. Кейин у ердан чиқди-да, менга нописандлик билан деди:
— Ҳожатхонани ҳам тозалаб кетинг. Пулни ўша ерга қўйдим.
Айтилган жойга кириб, у ердаги аҳволни кўриб, хўрлигим келди. Ноинсоф, ортидан сув қуйиб юборишни ўзига эп кўрмабди. Пулни бўлса атайлабдан сув тортадиган жойга қўйибди. Ноилож сувни тортдим-да, ўша ифлоснинг исқиртини ювиб юбордим. Пулни олдим-у, бу хонадондан тезроқ чиқиб кетишга ошиқдим. Чунки мени худди кимдир бўғаётгандек ҳис қилдим ўзимни. Йўлда кетиб борарканман, кўзларимга ўз-ўзидан ёш қуйиларди…
Шу пайт ҳамкасбим Шукур келиб, мени шошилтирди. Мен бу аёлга қандай тасалли ҳам беришни билмасдан, хайрлашиб ҳамкасбимнинг машинасига ўтириб кетдим. Кетяпман-у, хаёлимда аёл айтиб берган ноинсоф эркакни кўз олдимга келтириб, ундан нафратланиб кетдим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤25😢11👍4
Автоҳалокат сабаб кўп нарсани унутиб қўйдим.
Бир куни менга совчи келди, улар тезгина кетди. Кеч вақти эса онамни излаб, менга совчи қўйган йигит келди.
Гап пойлашни ёқтирмасдим, лекин онам мендан нимадир яшираётгандек туюлаверарди. Яширинча сухбатларини тингладим. Онам йигитни етим деганди. Аммо йигитни сўзларига кўра у етим эмасди.
,,Онам қизингизни СПИД касали ҳақида билиб қолди.”
Қулоқларим остида шу сўз янграши билан, ҳотиралар қуршовига тушиб қолдим. Бошқа ҳотиралар қуриб қолгандек ўша кун гавдаланди.
Мен касалликни автобусдаги жирканч одамни қилган ишидан юқтириб олгандим.
Ўша одам менга...
ДАВОМИ ДАХШАТ 😱
Бир куни менга совчи келди, улар тезгина кетди. Кеч вақти эса онамни излаб, менга совчи қўйган йигит келди.
Гап пойлашни ёқтирмасдим, лекин онам мендан нимадир яшираётгандек туюлаверарди. Яширинча сухбатларини тингладим. Онам йигитни етим деганди. Аммо йигитни сўзларига кўра у етим эмасди.
,,Онам қизингизни СПИД касали ҳақида билиб қолди.”
Қулоқларим остида шу сўз янграши билан, ҳотиралар қуршовига тушиб қолдим. Бошқа ҳотиралар қуриб қолгандек ўша кун гавдаланди.
Мен касалликни автобусдаги жирканч одамни қилган ишидан юқтириб олгандим.
Ўша одам менга...
ДАВОМИ ДАХШАТ 😱
❤6
УЧ ТУП БУҒДОЙ. (Воқеий ҳикоя)
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
Ахийри, бир куни елкаларда сўнгги йўлдан ўтмоқ муқаррар. Ўша чўбин от ортида ҳамма бўзлаб қолди, фарзандлар, боғлар, эзгу ишлар, яхши номлар қолди, армон ва абадий соғинч қолди. Ёшини яшаган, ошини ошаган мўйсафид бободан, сочлари оппоқ момодан қоладигани ана шулар эди. Аммо ҳали ўн гулидан бир гули очилмаган ёшгина онаизор, эндигина ўғил-қизи атак-чечак бўлган ёшгина ота қазо қилса-чи? Тоғлар кўтаролмаган азалий мотам қаватида тоғлардай буюк муаммолар қоларкан… Водариғ!..
Ўттиз яшар қизини тупроққа қўйган Рисолат кампир етти букилиб қолди. Бандайи мўмин эканки, кўнди, кўнмай ҳам иложи қанча!? Ой ўтди, йил ўтди, куёви бош-учини йўқотган, иккала етимнинг кир-чири, ош-нони бор. Кампиршода буларнинг уддасидан чиқадиган куч-мадор қани?
Рисолат хола ўзи ҳаракатга тушди, кўрпа-тўшак қавиди, йиғлаб-сиқтаб юриб куёвини ўзи уйлантирди. Раҳматли қизидан қолган рўзғорни, қулф-калитни кундош-келиннинг қўлига берди.
– Етимларимни – сизга, сизни – Худога топширдим, – деб дуо қилди, хайрлашди.
Бир ҳафта ўтиб-ўтгани йўқ, кампир энди намозини ўқиб бўлувди, каллайи саҳарда эшик тақиллайверди. Чиқиб қараса, тўққиз яшар Тошпўлат, кўзлари жиққа ёш, ранг-рўйи, уст-боши бир аҳволда.
– Эна, жон эна, шу ерда сиз билан юраверай.
– Ие, отанг нима дейди? Энди онанг ҳам бор-ку, болам.
– Жон эна…
Рисолат хола бошига докасини ташлаб, набирасининг қўлидан етаклади ва изига қайтарди. Кароматнинг кундоши тил учида салом бериб, дурустроқ пеш келгани йўқ.
– Бола экан-да, қизим, бу ҳали новда, эгиб олса бўлади, аммо секин-аста, тез кирсангиз синиб қолади. Иннайкейин, сал эркароқ, раҳматли онаси… – кампирнинг оғзидаги-оғзидаги, бўғзидаги-бўғзида қолаверди.
– Қизингизни мен ўлдирибманми, а?
– Йўқ, унақамас, Худонинг буйруғи-да, жон болам, – мотамзада она қаҳрини ҳам, кўз ёшларини ҳам сиртига чиқаргани йўқ. – Етим боққанга жаннатнинг етти эшиги очиқ дейишади, шунинг учун…
Кампир кўп гапларни ўртага солди, ётиғи билан тушунтирди. Натижа шу бўлдики, бириси куни тонг чоғи қўйларга ҳашак солгани борса, Тошпўлат сомонхонада қунишиб ётибди, ўрнидан тура солиб, бувисининг этагига ёпишди:
– Жон эна, мени қувламанг…
Сал кунда етти яшар Лобарой ҳам йиғлаб кириб келди. Нима қилсин, ҳайдаб солсинми? Боз устига ҳафта ўтди, ойлар ўтдики, икки норасиданинг ортидан биров истаб келгани йўқ. Рисолат хола ҳам, унинг икки қиздан кейинги ёлғиз ўғли Жамолхон домла ҳам икковини қанотлари остига олишди.
Рост гап: етим юмалаб кунини кўраркан, бироқ кетганнинг келиши, кетмонланганнинг келмаслиги ҳам аниқ. Алқисса, тенгини топиб, аввалига Лобаройни узатдилар. Сўнгроқ Жамолхон домла яна жиян тўй қилди, Рисолат момо невара келин туширди, йил ўтгач, эвараси Элёрни бешикка белади. Бир оқшом ўғлига мунғайиб қаради:
– Тошнинг уйи йўқ-да, болам, битта ўғли ҳадемай иккита, кейин учта бўлади. Мендан сўнг…
– Манави ҳайҳотдай ҳовли-чи, ойи?
– Ахир, бу сеники-да, дадангдан қолган...
– Ие, – кулимсиради муаллим, – отамдан қолган бўлса, мендан қолмайдими? Уни мен қаёққаям кўтариб кетардим? Гап мундоқ, ойижон, менга ука туғиб бермовдингиз, шу Тошпўлат сизнинг ўғлингиз, менинг қиёматли укам-да.
Серфарзанд тоға отамерос ҳовлисини шартта иккига бўлди-да, тенг ярмисини жиянига хатлаб берди. Бугинамас, ўзи қозиқ қоқиб, ўзи режа тортди, ўғиллари лой қорди, Тошпўлат ёғоч-тош келтирди, сал кунда ғоз тўшидай оппоқ уй-даҳлиз битди, гўё қуёшга қараб кулиб турарди. Етимдан кўнгли тинган момо йиғлаб дуо қилди:
– Тупроқ олсангиз – олтин бўлсин, болаларим!
Дунё деганлари кўҳна чархпалак. Тошпўлатнинг қўли пул кўрди, машинали бўлди, сиртдан ўқиб, олий маълумот олди, тўйлар қилди. Жамолхон домла эса қартайди, уч ўғилдан лоақал бирортасига ҳарчанд уй-жой қилай дейдики, қурби етмайди. Бир куни жиян унинг эшигини тақиллатди.
– Юринг, тоға.
– Қаёққа?
– Ҳовли кўргани борамиз.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Гр:🔥Ҳикоя ва қиссалар 🔥
Ахийри, бир куни елкаларда сўнгги йўлдан ўтмоқ муқаррар. Ўша чўбин от ортида ҳамма бўзлаб қолди, фарзандлар, боғлар, эзгу ишлар, яхши номлар қолди, армон ва абадий соғинч қолди. Ёшини яшаган, ошини ошаган мўйсафид бободан, сочлари оппоқ момодан қоладигани ана шулар эди. Аммо ҳали ўн гулидан бир гули очилмаган ёшгина онаизор, эндигина ўғил-қизи атак-чечак бўлган ёшгина ота қазо қилса-чи? Тоғлар кўтаролмаган азалий мотам қаватида тоғлардай буюк муаммолар қоларкан… Водариғ!..
Ўттиз яшар қизини тупроққа қўйган Рисолат кампир етти букилиб қолди. Бандайи мўмин эканки, кўнди, кўнмай ҳам иложи қанча!? Ой ўтди, йил ўтди, куёви бош-учини йўқотган, иккала етимнинг кир-чири, ош-нони бор. Кампиршода буларнинг уддасидан чиқадиган куч-мадор қани?
Рисолат хола ўзи ҳаракатга тушди, кўрпа-тўшак қавиди, йиғлаб-сиқтаб юриб куёвини ўзи уйлантирди. Раҳматли қизидан қолган рўзғорни, қулф-калитни кундош-келиннинг қўлига берди.
– Етимларимни – сизга, сизни – Худога топширдим, – деб дуо қилди, хайрлашди.
Бир ҳафта ўтиб-ўтгани йўқ, кампир энди намозини ўқиб бўлувди, каллайи саҳарда эшик тақиллайверди. Чиқиб қараса, тўққиз яшар Тошпўлат, кўзлари жиққа ёш, ранг-рўйи, уст-боши бир аҳволда.
– Эна, жон эна, шу ерда сиз билан юраверай.
– Ие, отанг нима дейди? Энди онанг ҳам бор-ку, болам.
– Жон эна…
Рисолат хола бошига докасини ташлаб, набирасининг қўлидан етаклади ва изига қайтарди. Кароматнинг кундоши тил учида салом бериб, дурустроқ пеш келгани йўқ.
– Бола экан-да, қизим, бу ҳали новда, эгиб олса бўлади, аммо секин-аста, тез кирсангиз синиб қолади. Иннайкейин, сал эркароқ, раҳматли онаси… – кампирнинг оғзидаги-оғзидаги, бўғзидаги-бўғзида қолаверди.
– Қизингизни мен ўлдирибманми, а?
– Йўқ, унақамас, Худонинг буйруғи-да, жон болам, – мотамзада она қаҳрини ҳам, кўз ёшларини ҳам сиртига чиқаргани йўқ. – Етим боққанга жаннатнинг етти эшиги очиқ дейишади, шунинг учун…
Кампир кўп гапларни ўртага солди, ётиғи билан тушунтирди. Натижа шу бўлдики, бириси куни тонг чоғи қўйларга ҳашак солгани борса, Тошпўлат сомонхонада қунишиб ётибди, ўрнидан тура солиб, бувисининг этагига ёпишди:
– Жон эна, мени қувламанг…
Сал кунда етти яшар Лобарой ҳам йиғлаб кириб келди. Нима қилсин, ҳайдаб солсинми? Боз устига ҳафта ўтди, ойлар ўтдики, икки норасиданинг ортидан биров истаб келгани йўқ. Рисолат хола ҳам, унинг икки қиздан кейинги ёлғиз ўғли Жамолхон домла ҳам икковини қанотлари остига олишди.
Рост гап: етим юмалаб кунини кўраркан, бироқ кетганнинг келиши, кетмонланганнинг келмаслиги ҳам аниқ. Алқисса, тенгини топиб, аввалига Лобаройни узатдилар. Сўнгроқ Жамолхон домла яна жиян тўй қилди, Рисолат момо невара келин туширди, йил ўтгач, эвараси Элёрни бешикка белади. Бир оқшом ўғлига мунғайиб қаради:
– Тошнинг уйи йўқ-да, болам, битта ўғли ҳадемай иккита, кейин учта бўлади. Мендан сўнг…
– Манави ҳайҳотдай ҳовли-чи, ойи?
– Ахир, бу сеники-да, дадангдан қолган...
– Ие, – кулимсиради муаллим, – отамдан қолган бўлса, мендан қолмайдими? Уни мен қаёққаям кўтариб кетардим? Гап мундоқ, ойижон, менга ука туғиб бермовдингиз, шу Тошпўлат сизнинг ўғлингиз, менинг қиёматли укам-да.
Серфарзанд тоға отамерос ҳовлисини шартта иккига бўлди-да, тенг ярмисини жиянига хатлаб берди. Бугинамас, ўзи қозиқ қоқиб, ўзи режа тортди, ўғиллари лой қорди, Тошпўлат ёғоч-тош келтирди, сал кунда ғоз тўшидай оппоқ уй-даҳлиз битди, гўё қуёшга қараб кулиб турарди. Етимдан кўнгли тинган момо йиғлаб дуо қилди:
– Тупроқ олсангиз – олтин бўлсин, болаларим!
Дунё деганлари кўҳна чархпалак. Тошпўлатнинг қўли пул кўрди, машинали бўлди, сиртдан ўқиб, олий маълумот олди, тўйлар қилди. Жамолхон домла эса қартайди, уч ўғилдан лоақал бирортасига ҳарчанд уй-жой қилай дейдики, қурби етмайди. Бир куни жиян унинг эшигини тақиллатди.
– Юринг, тоға.
– Қаёққа?
– Ҳовли кўргани борамиз.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤31👍7
– Ие, уйинг бор-ку, ука...
Гапнинг пўсткалласи шуки, жиян данғиллама коттеж сотиб олганди, бобомерос ҳовлисининг калитини эса мўйсафид муаллимга топшираркан, унинг қўлларини ўпди:
– Бир вақтлар мана шу қўллар мендай бир етимчанинг манглайини силаганди, энди навбат меники, йўқ деманг, тоғажон...
Баҳор келди. Тошпўлат тўй қилди. Янги келин аввал бувига, сўнг қайнота-қайнонасига таъзим бажо этди.
– Кўп яшанг, болам, – алқади Рисолат момо ва қирқ йил бурун оламдан ўтган жувонмарг қизини эслаб, кўзлари намланди. – Бу кунларни онанг раҳматли кўрмай кетди-да, ўғлим.
Бошлар эгилди. Эзгин сукунат пардасини Маҳмудахоннинг яхши луқмаси орадан кўтарди:
– Ўғлингиз бувимни ҳажга обораман деяптилар.
– Кошкийди-я! – бошини сарак-сарак қилди буви. – Замона обод бўлиб, ҳожилар зувва бориб, зувва келишаркан. Оёқ у ёққа тортса, бел зорманда бу ёққа тортади, менда куч қани, мадор қани, болаларим? қанийди, боролсам, қанийди-я!
Сўнг бир нарсани эслагандай тек қотди-да, қўлларини жуфтлади:
– Омин, – ҳаммалари кафтларини очишди, – илоҳо, ниятинг йўлдошинг бўлсин, ой боргин, болам, жумланинг қаторида ҳожиакбар бўлиб, омон-эсон қайтгин.
Фотиҳа ўқилгач, Маҳмудахон илжайди:
– Тўйдан сўнг етти қоққан кундучдай бўлиб ўтирибдилар-ку. Пул қаёқда?
– Унақа деманг, қизим, Худо етказади.
– Пул нақд! – деди Тошпўлат мутлақо жиддий қиёфада.
– Ҳа-а, буғдойингизми? – яна кулди қайнона.
– Ўша-да. Ўзингиз кўрган уч туп буғдой-чи, буви, беш йилда юз баробар бўлди, яна беш йилда тағин юз карра кўпайса икки юз тўрва бўлади. Ана иннайкейин, аризамизнинг галиям етиб қолади, сизни бошлаб...
– Худо хоҳласа дегин, болам.
– Худо хоҳласа, албатта...
Рисолат момо эслади. Чиндан ҳам бу беш йил бурунги гап эди. Элёр бодрингга жой ҳозирлаётган экан, марзадаги уч туп буғдойни чопмоқчи бўлди.
– Қўй, болам, – деди чорпояда уни кузатиб ўтирган момо, йигитнинг кетмони ҳавода муаллақ қолди. – Умид билан қаро ердан бош кўтарибди, шуниям яшагиси келади-да, ноумид қилмагин. Бунда бир хислат бор, агар хислати бўлмаса, сен экмасанг ҳам униб чиқмасди. Чойлаганини қара. Уруш маҳали бир кафт буғдой одамзотнинг хунига айланиб…
Бувисининг гапини Тошпўлат кейин эшитди ва ниҳоллар атрофини иҳоталаб парваришлади, бир шокоса дон олди. Ўзининг ҳам ақли бовар қилмайди, хаёлига қаёқдан (балки ғойибдан) келди – билмайди: буғдойни Маҳмудахон берган халтага соларкан, оғзидан чиқиб кетди:
– Шунинг пулига бувимларни ҳажга обораман.
Маҳмудахон ўшанда кулганича ҳозир ҳам кулади, лекин илгаригидай эмас, аввал эрининг гапига ишонмаган бўлса, энди эса ўзининг ҳақлигига ишонмай қолганди…
Олтинчи йили Кунгай адирдаги лалмикор сиртга ўша уч туп буғдойдан яралган икки тўрва уруғ сочилди. Кейин еттинчи баҳор... Хуллас, ўн иккинчи йили капсандан, эҳсондан ташқари 276 қопда буғдой тикланди. Тошпўлат «Форд»нинг юкхонасига икки қоп ташлаб жўнамоқчи эди.
– Тоғамларнинг, бувимларнинг тенги шугинами? Уят бўлади-я! қўшнига айтиб, «грузовой»га 20-30 қоп юкламайсизми? – деди ақли бажо ва солиҳа Маҳмудахон.
Жамолхон домланинг, янганинг боши кўкларга етди.
– Хирмонга барака! – деди момо дуо қилиб.
– Умрингизга барака!
– Умрим? Умр деганларининг баракаси бундан зиёдаям бўлсинми? – кампир синиқ жилмайди ва таҳдид қилган бўлди: – Бувим гўрида тинч ётсин десанг, манави қизимни хафа қилмагин, ўғлим. Бўптими?
– Хўп, буви.
Рисолат момо набирасига синовчан тикилиб турди-да, кулимсираб савол берди:
– Аризанг ўринлай деб қолгандир?
– Бир йил бор, навбатимиз келган, сизга айтувдим-ку, буви.
– Оз қопти-да, – Рисолат момо аччиқ армон билан бош чайқарди. – қанийди-я! Отамга, онамга насиб этмаганди, мана энди сизларга буюрган экан, болаларим, шунисигаям минг шукур. Маҳмудахонни ёнингга олиб, ой бориб, омон келгин, Тошпўлатхон.
– Сиз-чи, буви?
– Менми? Мени Худо билади, болам...
* * *
Ана, аэропорт йўлида машиналар саф-саф. Ҳожилар она-Ватан тупроғига қўниб, оила деган буюк остонага ошиқмоқдалар. Чорраҳага яқинлашганда, Тошпўлат ҳожи рулдаги ўғлининг елкасига қўлини қўйди:
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Гапнинг пўсткалласи шуки, жиян данғиллама коттеж сотиб олганди, бобомерос ҳовлисининг калитини эса мўйсафид муаллимга топшираркан, унинг қўлларини ўпди:
– Бир вақтлар мана шу қўллар мендай бир етимчанинг манглайини силаганди, энди навбат меники, йўқ деманг, тоғажон...
Баҳор келди. Тошпўлат тўй қилди. Янги келин аввал бувига, сўнг қайнота-қайнонасига таъзим бажо этди.
– Кўп яшанг, болам, – алқади Рисолат момо ва қирқ йил бурун оламдан ўтган жувонмарг қизини эслаб, кўзлари намланди. – Бу кунларни онанг раҳматли кўрмай кетди-да, ўғлим.
Бошлар эгилди. Эзгин сукунат пардасини Маҳмудахоннинг яхши луқмаси орадан кўтарди:
– Ўғлингиз бувимни ҳажга обораман деяптилар.
– Кошкийди-я! – бошини сарак-сарак қилди буви. – Замона обод бўлиб, ҳожилар зувва бориб, зувва келишаркан. Оёқ у ёққа тортса, бел зорманда бу ёққа тортади, менда куч қани, мадор қани, болаларим? қанийди, боролсам, қанийди-я!
Сўнг бир нарсани эслагандай тек қотди-да, қўлларини жуфтлади:
– Омин, – ҳаммалари кафтларини очишди, – илоҳо, ниятинг йўлдошинг бўлсин, ой боргин, болам, жумланинг қаторида ҳожиакбар бўлиб, омон-эсон қайтгин.
Фотиҳа ўқилгач, Маҳмудахон илжайди:
– Тўйдан сўнг етти қоққан кундучдай бўлиб ўтирибдилар-ку. Пул қаёқда?
– Унақа деманг, қизим, Худо етказади.
– Пул нақд! – деди Тошпўлат мутлақо жиддий қиёфада.
– Ҳа-а, буғдойингизми? – яна кулди қайнона.
– Ўша-да. Ўзингиз кўрган уч туп буғдой-чи, буви, беш йилда юз баробар бўлди, яна беш йилда тағин юз карра кўпайса икки юз тўрва бўлади. Ана иннайкейин, аризамизнинг галиям етиб қолади, сизни бошлаб...
– Худо хоҳласа дегин, болам.
– Худо хоҳласа, албатта...
Рисолат момо эслади. Чиндан ҳам бу беш йил бурунги гап эди. Элёр бодрингга жой ҳозирлаётган экан, марзадаги уч туп буғдойни чопмоқчи бўлди.
– Қўй, болам, – деди чорпояда уни кузатиб ўтирган момо, йигитнинг кетмони ҳавода муаллақ қолди. – Умид билан қаро ердан бош кўтарибди, шуниям яшагиси келади-да, ноумид қилмагин. Бунда бир хислат бор, агар хислати бўлмаса, сен экмасанг ҳам униб чиқмасди. Чойлаганини қара. Уруш маҳали бир кафт буғдой одамзотнинг хунига айланиб…
Бувисининг гапини Тошпўлат кейин эшитди ва ниҳоллар атрофини иҳоталаб парваришлади, бир шокоса дон олди. Ўзининг ҳам ақли бовар қилмайди, хаёлига қаёқдан (балки ғойибдан) келди – билмайди: буғдойни Маҳмудахон берган халтага соларкан, оғзидан чиқиб кетди:
– Шунинг пулига бувимларни ҳажга обораман.
Маҳмудахон ўшанда кулганича ҳозир ҳам кулади, лекин илгаригидай эмас, аввал эрининг гапига ишонмаган бўлса, энди эса ўзининг ҳақлигига ишонмай қолганди…
Олтинчи йили Кунгай адирдаги лалмикор сиртга ўша уч туп буғдойдан яралган икки тўрва уруғ сочилди. Кейин еттинчи баҳор... Хуллас, ўн иккинчи йили капсандан, эҳсондан ташқари 276 қопда буғдой тикланди. Тошпўлат «Форд»нинг юкхонасига икки қоп ташлаб жўнамоқчи эди.
– Тоғамларнинг, бувимларнинг тенги шугинами? Уят бўлади-я! қўшнига айтиб, «грузовой»га 20-30 қоп юкламайсизми? – деди ақли бажо ва солиҳа Маҳмудахон.
Жамолхон домланинг, янганинг боши кўкларга етди.
– Хирмонга барака! – деди момо дуо қилиб.
– Умрингизга барака!
– Умрим? Умр деганларининг баракаси бундан зиёдаям бўлсинми? – кампир синиқ жилмайди ва таҳдид қилган бўлди: – Бувим гўрида тинч ётсин десанг, манави қизимни хафа қилмагин, ўғлим. Бўптими?
– Хўп, буви.
Рисолат момо набирасига синовчан тикилиб турди-да, кулимсираб савол берди:
– Аризанг ўринлай деб қолгандир?
– Бир йил бор, навбатимиз келган, сизга айтувдим-ку, буви.
– Оз қопти-да, – Рисолат момо аччиқ армон билан бош чайқарди. – қанийди-я! Отамга, онамга насиб этмаганди, мана энди сизларга буюрган экан, болаларим, шунисигаям минг шукур. Маҳмудахонни ёнингга олиб, ой бориб, омон келгин, Тошпўлатхон.
– Сиз-чи, буви?
– Менми? Мени Худо билади, болам...
* * *
Ана, аэропорт йўлида машиналар саф-саф. Ҳожилар она-Ватан тупроғига қўниб, оила деган буюк остонага ошиқмоқдалар. Чорраҳага яқинлашганда, Тошпўлат ҳожи рулдаги ўғлининг елкасига қўлини қўйди:
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤33👍4