#Уткинчи_дунё
#No_41
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Бу ерда нима бўляпти?
Кўчадан, Латофатни овозини эшитиб жахл билан уйга кирди.
—Мен қизимни олиб кетгани келдим.
Латофат, Ботирга юзланди
—Ана қизингиз, олиб кетаверинг.
Камола гапга аралашди.
—Мен сенга гапирдимми?
Манави макиён товуқни, ичкарига киритиб юборинг.
—Бас қилларинг..
Ботир, жахл билан гапирди.
—Дардингиз нима? Яна пулми?
Ботир гапни пост калласини гапирди
—Ўзингиз тушунган одамсиз, мени оввора қилганингиз қолди холос.
Латофат ювошди.
—Хеч қандай пул берилмайди.
Бир сўм пул бермайсиз буларга.
Мунира нафрат билан, Латофатга қаради
—Нега бермас экан?
Бермаса сени олиб кетаман.
—Олиб кета олмайсиз, мен хеч қаерга кетмайман. Бу ер мени уйим, бу одам эса эрим.
Мени сотиб, керагидан ортиқ пулни олиб бўлдингиз.
Мунира йиғлаб юборди.
Ботир Мунирани елкасидан қўлини ўтказди.
—Эшитдингизми?
Эшик очиқ кетишингиз мумкин.
Биз Мунира билан, қайнотамни кўргани кетаётган эдик.
—Бу нима қилганинг қизим?
Латофат гангираб қолди
—Жоним, айтган пулимни олдингми?
Ботир, Мунирага қаради
—Ха мана.
Мунирани кўзидан хамон ёш тинмасди.
Мунира сумкасидан пулни чиқариб, Ботирга узатди.
—Мана буни хам қўш. Мунисага берасан, мен берсам хижолат бўлишмасин.
Ботир, кўзлари ўйнаб кетган Латофатга қараб кулиб қўйди.
—Дадангни уйга олиб келмоқчимиз.
Латофат кўча томон юрган, Мунирани ортидан шошди
—Кеч қолдингиз. Уларга уй олдик, энди ўша ерда яшайди.
Сиз тинчгина ўғлингиз билан, яшлайверинг.
Ботир, Мунирага машина эшигини очгач, Латофатга қаради
—Агар шу уй олдида, сизни ёки ўғлингизни кўрсам. Каллангизни дарвозага илиб қўяман.
Ботирни важохатидан Латофат қўрқиб кетди.
Ботир, машинага ўтириб кетди.
💫💫💫💫
—Дадажон, яхшимисиз?
Мунира Содиқни махкам қучди.
Содиқ гапира олмай, кўзларидан ёш оқарди, Мунирани олдида виждони қийналарди.
—Келинг опа..
Муниса, ташқаридан кириб келди
—Келдим гўзалим..
Сенга нима бўлди?
Мунира, Мунисани кўкариб кетган юзини кўриб хайрон қаради.
—Хеч нима, эшикка уриб олдим.
Муниса, юзини яширди.
—Буёққа юрчи..
Мунира, Мунисани бошқа хонага олиб чиқди.
—Энди гапир..
Мунира, Мунисани елкасидан тутди.
—Кеннайим билан урушиб қолдик.
—Нима? Сени ўша урдими?
Мунира тутоқди.
—Опа, кимга ёқади. Қайноғаси бу ахволда уйида ётиши ёқмаяпти. Бувимдан кейин бизни сиғдирмай қўйди.
Муниса йиғлаб юборди.
—Бир икки кун сабр қилиб тур. Янги уйга олиб кетаман сизларни.
Мунира Мунисани қучди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_41
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Бу ерда нима бўляпти?
Кўчадан, Латофатни овозини эшитиб жахл билан уйга кирди.
—Мен қизимни олиб кетгани келдим.
Латофат, Ботирга юзланди
—Ана қизингиз, олиб кетаверинг.
Камола гапга аралашди.
—Мен сенга гапирдимми?
Манави макиён товуқни, ичкарига киритиб юборинг.
—Бас қилларинг..
Ботир, жахл билан гапирди.
—Дардингиз нима? Яна пулми?
Ботир гапни пост калласини гапирди
—Ўзингиз тушунган одамсиз, мени оввора қилганингиз қолди холос.
Латофат ювошди.
—Хеч қандай пул берилмайди.
Бир сўм пул бермайсиз буларга.
Мунира нафрат билан, Латофатга қаради
—Нега бермас экан?
Бермаса сени олиб кетаман.
—Олиб кета олмайсиз, мен хеч қаерга кетмайман. Бу ер мени уйим, бу одам эса эрим.
Мени сотиб, керагидан ортиқ пулни олиб бўлдингиз.
Мунира йиғлаб юборди.
Ботир Мунирани елкасидан қўлини ўтказди.
—Эшитдингизми?
Эшик очиқ кетишингиз мумкин.
Биз Мунира билан, қайнотамни кўргани кетаётган эдик.
—Бу нима қилганинг қизим?
Латофат гангираб қолди
—Жоним, айтган пулимни олдингми?
Ботир, Мунирага қаради
—Ха мана.
Мунирани кўзидан хамон ёш тинмасди.
Мунира сумкасидан пулни чиқариб, Ботирга узатди.
—Мана буни хам қўш. Мунисага берасан, мен берсам хижолат бўлишмасин.
Ботир, кўзлари ўйнаб кетган Латофатга қараб кулиб қўйди.
—Дадангни уйга олиб келмоқчимиз.
Латофат кўча томон юрган, Мунирани ортидан шошди
—Кеч қолдингиз. Уларга уй олдик, энди ўша ерда яшайди.
Сиз тинчгина ўғлингиз билан, яшлайверинг.
Ботир, Мунирага машина эшигини очгач, Латофатга қаради
—Агар шу уй олдида, сизни ёки ўғлингизни кўрсам. Каллангизни дарвозага илиб қўяман.
Ботирни важохатидан Латофат қўрқиб кетди.
Ботир, машинага ўтириб кетди.
💫💫💫💫
—Дадажон, яхшимисиз?
Мунира Содиқни махкам қучди.
Содиқ гапира олмай, кўзларидан ёш оқарди, Мунирани олдида виждони қийналарди.
—Келинг опа..
Муниса, ташқаридан кириб келди
—Келдим гўзалим..
Сенга нима бўлди?
Мунира, Мунисани кўкариб кетган юзини кўриб хайрон қаради.
—Хеч нима, эшикка уриб олдим.
Муниса, юзини яширди.
—Буёққа юрчи..
Мунира, Мунисани бошқа хонага олиб чиқди.
—Энди гапир..
Мунира, Мунисани елкасидан тутди.
—Кеннайим билан урушиб қолдик.
—Нима? Сени ўша урдими?
Мунира тутоқди.
—Опа, кимга ёқади. Қайноғаси бу ахволда уйида ётиши ёқмаяпти. Бувимдан кейин бизни сиғдирмай қўйди.
Муниса йиғлаб юборди.
—Бир икки кун сабр қилиб тур. Янги уйга олиб кетаман сизларни.
Мунира Мунисани қучди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👍29❤🔥5
Stilniy kiyinadigan asal qizlarimiz uchun BAHOR va YOZGI asalka looklar onlayin magazinlari topildi 🫠❤️ Siz xohlagan brend liboslar endi arzon narxlarda 😻❤️🔥
🛍• Nejniy vecherniy ko'ylaklar ~ 99 ming
🛍• 25 mayga asalka looklar ~ 89 ming
🛍• Trendiviy para dvoykalar ~ 79 ming
🛍• Brendiviy taqinchoqlar ~ 69 ming
🛍• Asal bitiruv lentalar ~ 59 ming
25 mayga hech kimda yo'q bo'lgan asal looklar olmosdek yarqiragan nafis va bejirim taqinchoqlar bomba aksiya va skidkalar sizlarni kutmoqda 😻❤️🔥
🛍• Nejniy vecherniy ko'ylaklar ~ 99 ming
🛍• 25 mayga asalka looklar ~ 89 ming
🛍• Trendiviy para dvoykalar ~ 79 ming
🛍• Brendiviy taqinchoqlar ~ 69 ming
🛍• Asal bitiruv lentalar ~ 59 ming
25 mayga hech kimda yo'q bo'lgan asal looklar olmosdek yarqiragan nafis va bejirim taqinchoqlar bomba aksiya va skidkalar sizlarni kutmoqda 😻❤️🔥
❤🔥1🔥1
НАДОМАТ....
Бу булиб утган вокеага хам анча йиллар булди,лекин хали-хануз уша совук кунда марказий дехкон бозорининг эшиги ёнида майда-чуйда нарсалар сотиб, совукга котиб колган онахоннинг сиймоси хеч куз унгимдан кетмайди...
Ҳаво совуқ, қор пағалаб ёғмоқда. Кўпчилик юмушини тезроқ битириш истагида, иссиққина уйига шошмоқда. Ёши саксондан ошиб қолган бу онахон эса негадир ҳеч қаёққа шошмайди. Қўлларини ҳудди ёш боладек куҳ-куҳлаб иситмоқчи бўлади. Қишнинг аёз кунларида марказий деҳқон бозорининг эшиги тагида қанд, ширинликлар, сақич ва шу каби майда-чуйда нарсаларни сотиб ўтирган онага раҳмим келди. Ёнидан ўтиб кетарканман қандайдир куч орқамга қайтишга мажбур қилди. -Ассалому алайкум, она совуққотиб қолибсиз... дедим.
-Ҳа...деди.
-Уйингизга кетмайсизми? Касал бўлиб қоласиз дедим.
-Уйим бундан совуқ...
-Газ йўқми ёки қишлоқдан келасизми?...
-Йўқ...деди, маъюс тортиб, она ўйланиб қолди.
Қизим уйим бундан совуқ, кўчада баданим совуққотса, уйда юрагим совуққотади, увишиб қолади.
Икки ўғлим бор. Ёлғиз бошим билан катта қилдим. Уйлаб жойладим. Мустақил яшаймиз дейишди. Кетишди. Кетишгани ҳам майли...мени ташлаб қўйишди. Уйда йўл пойлайвераман. Барибир келишмайди. Эшикка термуламан, кўчага қарайман...зерикаман...сиқиламан...
Мен болаларимни фақат едириб-ичиришни билибман. Боқиб катта қилишни тарбия деб ўйлабман...
Онани оғир хаёллардан чалғитиш учун ширинликлардан харид қилган бўлдим. Пул узатганда совуққотган қўлларини кафтларим орасига олдим, муздек қўлларга бир сония бўлсада илиқлик бергим келди. Онахоннинг кўзларидан ёш сизилиб чиқди. Балки шу онда менинг қўлларим ўрнида ўғилларининг бақувват иссиқ қўллари бўлишини қанчалар истагандир... Юринг она деса-ю, уйларига, набиралари бағрига кетиш орзуси янада куйдиргандир она шўрликни...
Юрагим ачишди. Кўзларим жиққа ёш, онанинг кўзларига қарай олмадим, бўғзимга нимадир тиқилди. Кетдим. Энди онани узоқдан кузатардим.
Совуқда тирикчилик дардидан кўра онани ёлғизлик, болаларига муштоқлик, ичикиш, уларнинг меҳрига ташналик азоби эзарди... Қадди эгилган, юзлари совуқдан кўкараётган она ўз ҳаёллари оғушида маҳзун ўтирар, ҳамма ўзи билан оввора, ҳудди фарзандлари каби онанинг совуққотиши билан иши йўқ қор пағалаб ёғмоқда...Онага раҳмим келди...
Кетяпману кўзим ўнггидан унинг беозор ўйчан, совуққада парво қилмай бозор эшигида ўтирган қиёфаси кетмайди. Қалбимда турфа ўй-саволлар...
Кечалари ширин уйқусидан кечиб, уйқусизликдан кўзлари ачишиб боласини бағрига босган, еган-ичганини меҳрига қўшиб унга оқ сут берган, юзлаб, керак бўлса минглаб кечалар тўйиб ухламаган, мижжа қоқмаган, тунни бедорликда, гўдагига термулиб ўтказган, уйқу бермаса ҳам, йиғлаб қийнаса ҳам, шўҳликлари билан чарчатиб, тинчлик бермаса ҳам болам деб жонидан ортиқ суйган,ёшини, чиройини, кучини, ақлини, нурини, умрини бериб, оғриса оғриган, йиғласа йиғлаб, кулса кулган, йиғлаш ва зорланишдан бошқани билмайдиган, бутун жисми-жони билан ўзига-онага муҳтож гўдакни одам қаторига қўшиб,
Энди ўзи совуқдан кўкариб бозор эшигида ўтирса.......
Боласининг бармоғига кирган зирапча унинг юрагига найза бўлиб қадалган, ҳар янги ҳаракатини кўрганда қувончдан дунёларга сиғмаган, ҳар тонгда болаларига қараб оналик бахтидан роҳатланган , уларнинг саломатлиги учун тинмай шукроналар айтган, икки ўғлим-икки тоғим, паҳлавонларим, кексайганимда бошида кўтаради деб умид қилган она...Қишнинг изғиринида кўчада сақич сотиб ўтирса...
Ўзининг жони оғриса ҳам боласига жилмайиб қараган, синовларда, ҳаёт зарбалари текканда қуйилган ёшларин ичига юта олган, ўзи тўкилиб бораётган бўлса ҳам, ўғилларини катта қиламан деб куч топа олган, боласин биров хафа қилса уларни ҳимоя қилишга нозик жуссаси ожиз бўлса ҳам шердек журъат топа олган, кўксини тутиб қалқон бўлган она кексайиб...Келбатли ўғиллари бўла туриб бегонанинг иссиқ тафтларига талпинса...
Бозор эшигида маҳзун ўтирса...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бу булиб утган вокеага хам анча йиллар булди,лекин хали-хануз уша совук кунда марказий дехкон бозорининг эшиги ёнида майда-чуйда нарсалар сотиб, совукга котиб колган онахоннинг сиймоси хеч куз унгимдан кетмайди...
Ҳаво совуқ, қор пағалаб ёғмоқда. Кўпчилик юмушини тезроқ битириш истагида, иссиққина уйига шошмоқда. Ёши саксондан ошиб қолган бу онахон эса негадир ҳеч қаёққа шошмайди. Қўлларини ҳудди ёш боладек куҳ-куҳлаб иситмоқчи бўлади. Қишнинг аёз кунларида марказий деҳқон бозорининг эшиги тагида қанд, ширинликлар, сақич ва шу каби майда-чуйда нарсаларни сотиб ўтирган онага раҳмим келди. Ёнидан ўтиб кетарканман қандайдир куч орқамга қайтишга мажбур қилди. -Ассалому алайкум, она совуққотиб қолибсиз... дедим.
-Ҳа...деди.
-Уйингизга кетмайсизми? Касал бўлиб қоласиз дедим.
-Уйим бундан совуқ...
-Газ йўқми ёки қишлоқдан келасизми?...
-Йўқ...деди, маъюс тортиб, она ўйланиб қолди.
Қизим уйим бундан совуқ, кўчада баданим совуққотса, уйда юрагим совуққотади, увишиб қолади.
Икки ўғлим бор. Ёлғиз бошим билан катта қилдим. Уйлаб жойладим. Мустақил яшаймиз дейишди. Кетишди. Кетишгани ҳам майли...мени ташлаб қўйишди. Уйда йўл пойлайвераман. Барибир келишмайди. Эшикка термуламан, кўчага қарайман...зерикаман...сиқиламан...
Мен болаларимни фақат едириб-ичиришни билибман. Боқиб катта қилишни тарбия деб ўйлабман...
Онани оғир хаёллардан чалғитиш учун ширинликлардан харид қилган бўлдим. Пул узатганда совуққотган қўлларини кафтларим орасига олдим, муздек қўлларга бир сония бўлсада илиқлик бергим келди. Онахоннинг кўзларидан ёш сизилиб чиқди. Балки шу онда менинг қўлларим ўрнида ўғилларининг бақувват иссиқ қўллари бўлишини қанчалар истагандир... Юринг она деса-ю, уйларига, набиралари бағрига кетиш орзуси янада куйдиргандир она шўрликни...
Юрагим ачишди. Кўзларим жиққа ёш, онанинг кўзларига қарай олмадим, бўғзимга нимадир тиқилди. Кетдим. Энди онани узоқдан кузатардим.
Совуқда тирикчилик дардидан кўра онани ёлғизлик, болаларига муштоқлик, ичикиш, уларнинг меҳрига ташналик азоби эзарди... Қадди эгилган, юзлари совуқдан кўкараётган она ўз ҳаёллари оғушида маҳзун ўтирар, ҳамма ўзи билан оввора, ҳудди фарзандлари каби онанинг совуққотиши билан иши йўқ қор пағалаб ёғмоқда...Онага раҳмим келди...
Кетяпману кўзим ўнггидан унинг беозор ўйчан, совуққада парво қилмай бозор эшигида ўтирган қиёфаси кетмайди. Қалбимда турфа ўй-саволлар...
Кечалари ширин уйқусидан кечиб, уйқусизликдан кўзлари ачишиб боласини бағрига босган, еган-ичганини меҳрига қўшиб унга оқ сут берган, юзлаб, керак бўлса минглаб кечалар тўйиб ухламаган, мижжа қоқмаган, тунни бедорликда, гўдагига термулиб ўтказган, уйқу бермаса ҳам, йиғлаб қийнаса ҳам, шўҳликлари билан чарчатиб, тинчлик бермаса ҳам болам деб жонидан ортиқ суйган,ёшини, чиройини, кучини, ақлини, нурини, умрини бериб, оғриса оғриган, йиғласа йиғлаб, кулса кулган, йиғлаш ва зорланишдан бошқани билмайдиган, бутун жисми-жони билан ўзига-онага муҳтож гўдакни одам қаторига қўшиб,
Энди ўзи совуқдан кўкариб бозор эшигида ўтирса.......
Боласининг бармоғига кирган зирапча унинг юрагига найза бўлиб қадалган, ҳар янги ҳаракатини кўрганда қувончдан дунёларга сиғмаган, ҳар тонгда болаларига қараб оналик бахтидан роҳатланган , уларнинг саломатлиги учун тинмай шукроналар айтган, икки ўғлим-икки тоғим, паҳлавонларим, кексайганимда бошида кўтаради деб умид қилган она...Қишнинг изғиринида кўчада сақич сотиб ўтирса...
Ўзининг жони оғриса ҳам боласига жилмайиб қараган, синовларда, ҳаёт зарбалари текканда қуйилган ёшларин ичига юта олган, ўзи тўкилиб бораётган бўлса ҳам, ўғилларини катта қиламан деб куч топа олган, боласин биров хафа қилса уларни ҳимоя қилишга нозик жуссаси ожиз бўлса ҳам шердек журъат топа олган, кўксини тутиб қалқон бўлган она кексайиб...Келбатли ўғиллари бўла туриб бегонанинг иссиқ тафтларига талпинса...
Бозор эшигида маҳзун ўтирса...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤29🥰1
Онахондан олган ширинликларим билан уйда интиқ бўлиб мени кутаётган, бағримга талпинган жужуқларим олдига ошиқдим..
Онаизорнинг кейинги хаёти кандай кечди.. хозир хам хаётмикан деган уй-хаёллар мени тинч куймайди.. Канча фарзандлар она мехрига зор.. Кандай нотовон икки угил онасин килишганди хор...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Онаизорнинг кейинги хаёти кандай кечди.. хозир хам хаётмикан деган уй-хаёллар мени тинч куймайди.. Канча фарзандлар она мехрига зор.. Кандай нотовон икки угил онасин килишганди хор...
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤7🤔5
Ҳамма нарсани ҳам билмоқ шарт эмас,
Билмаслик фойдадир баъзан, билгандан.
Ҳамма оғриқлар ҳам қайғу, дард эмас,
Йиғламоқ яхшидир гоҳо, кулгандан.
Акром МАЛИК
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Билмаслик фойдадир баъзан, билгандан.
Ҳамма оғриқлар ҳам қайғу, дард эмас,
Йиғламоқ яхшидир гоҳо, кулгандан.
Акром МАЛИК
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤6
Bugun, 26 aprel
🌞 +20°...+16°, Quyosh
Hozir: ☁️ +19°, ↗️ 2.7 m/s
Tong: 🌧 +17°
Kun: 🌧 +19°
Oqshom: 🌧 +18°
Namlik: 68%
Shamol: Janubiy-janubi-g'arbiy, 2.7 m/s
Bosim: 758 mm sim. ust.
Oy: O'sayotgan oy
Quyosh chiqishi: 05:20
Quyosh botishi: 18:57
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌞 +20°...+16°, Quyosh
Hozir: ☁️ +19°, ↗️ 2.7 m/s
Tong: 🌧 +17°
Kun: 🌧 +19°
Oqshom: 🌧 +18°
Namlik: 68%
Shamol: Janubiy-janubi-g'arbiy, 2.7 m/s
Bosim: 758 mm sim. ust.
Oy: O'sayotgan oy
Quyosh chiqishi: 05:20
Quyosh botishi: 18:57
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🤔5😁2❤1
OʻTKINCHI DUNYO
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🔥9
#Уткинчи_дунё
#No_42
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Кеннайи, бир икки кун сабр қилиб турасиз. Мен олиб кетгунимча.
Мунира, Кеннайисини олдига кириб гап бошлади
—Яна қанча сабр қилишим керак?
Қошлари чимирилди
—Бу ерда қанча турган бўлса, қанча еган бўлса хаммасини хаққини тўлайман.
—Войвоо, хаммаям бой чолга тегсин эканда.
Қўлларини қовуштирди
—Сизга нима? Зато бой.
Мунирани жахли чиқди.
—Манабу пулни олиб туринг. Яна бериб, дадам ва синглимни олиб кетаман.
Мунира, сумкасидан анчагина пул чиқариб узатди
—Бу бошқа гап.
Бўларканку, шунақиб турса.
💫💫💫💫
—Даданг, яхши эканми?
Машинада кетаркан, Ботир Мунирага гапирди
—Яхши эмас. Илтимос тезроқ уй олиб беринг. Кеннайим уларни сиғдирмаяпти.
Мунирани кўзи ёшланди
—Эртагаёқ, хал қиламиз. Хавотир олма. Шу хафта кўчиб ўтасан, ўша ердан репититорга қатнашни бошлайсан.
—Сизга рахмат.
Мени кечиринг.
Мунира бошини эгди
—Нега кечирим сўрайсан?
Ботир кулди
—Сизни бошида ёмон одам деб, кўп хафа қилдим.
—Хижолат бўлма, мухими хозир бахтлимиз.
Ботир йўлдан кўзини узмай гапирди.
—Бахт, бахт нима ўзи. Мен бахтни хис қилмаяпман, мен орзу қилган бахт, севган инсоним ва фарзандларим билан эди. Афсуски менга бундай бахт насиб этмади, мен фарзандларим кўпгина бўлишини хоҳлардим.
Мунира шуларни ўйлаб кўзлари ёшланди..
💫💫💫💫
—Сизга, янгилигим бор.
Ботир дарвозадан кириши билан Камола бўйнига осилди.
—Қандай янгилик?
Ботир, Камолани қўлини, бўйнидан бўшатди.
—Гули қайтаётган экан.
Камола, тиржайиб қаради
—Бунча хурсандсан.
—Хурсанд бўламанда, сафимиз тўлиқ бўларкан.
Камола, Мунирага қаради
—Афсуски яқинда яна биттага камаясизлар.
Мунира, қўлини қовуштириб гапирди
—Вой, ажрашяпсизларми?
Камолани кўзи чақнаб кетди.
—Нега ажрашар эканман. Ботиракам, менга янги уй олиб бердилар, бу уйни сизларга ташлаб, кўчиб кетаман.
Мунира, Ботирни қўлидан тутди.
—Нима? Сенга уй..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_42
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Кеннайи, бир икки кун сабр қилиб турасиз. Мен олиб кетгунимча.
Мунира, Кеннайисини олдига кириб гап бошлади
—Яна қанча сабр қилишим керак?
Қошлари чимирилди
—Бу ерда қанча турган бўлса, қанча еган бўлса хаммасини хаққини тўлайман.
—Войвоо, хаммаям бой чолга тегсин эканда.
Қўлларини қовуштирди
—Сизга нима? Зато бой.
Мунирани жахли чиқди.
—Манабу пулни олиб туринг. Яна бериб, дадам ва синглимни олиб кетаман.
Мунира, сумкасидан анчагина пул чиқариб узатди
—Бу бошқа гап.
Бўларканку, шунақиб турса.
💫💫💫💫
—Даданг, яхши эканми?
Машинада кетаркан, Ботир Мунирага гапирди
—Яхши эмас. Илтимос тезроқ уй олиб беринг. Кеннайим уларни сиғдирмаяпти.
Мунирани кўзи ёшланди
—Эртагаёқ, хал қиламиз. Хавотир олма. Шу хафта кўчиб ўтасан, ўша ердан репититорга қатнашни бошлайсан.
—Сизга рахмат.
Мени кечиринг.
Мунира бошини эгди
—Нега кечирим сўрайсан?
Ботир кулди
—Сизни бошида ёмон одам деб, кўп хафа қилдим.
—Хижолат бўлма, мухими хозир бахтлимиз.
Ботир йўлдан кўзини узмай гапирди.
—Бахт, бахт нима ўзи. Мен бахтни хис қилмаяпман, мен орзу қилган бахт, севган инсоним ва фарзандларим билан эди. Афсуски менга бундай бахт насиб этмади, мен фарзандларим кўпгина бўлишини хоҳлардим.
Мунира шуларни ўйлаб кўзлари ёшланди..
💫💫💫💫
—Сизга, янгилигим бор.
Ботир дарвозадан кириши билан Камола бўйнига осилди.
—Қандай янгилик?
Ботир, Камолани қўлини, бўйнидан бўшатди.
—Гули қайтаётган экан.
Камола, тиржайиб қаради
—Бунча хурсандсан.
—Хурсанд бўламанда, сафимиз тўлиқ бўларкан.
Камола, Мунирага қаради
—Афсуски яқинда яна биттага камаясизлар.
Мунира, қўлини қовуштириб гапирди
—Вой, ажрашяпсизларми?
Камолани кўзи чақнаб кетди.
—Нега ажрашар эканман. Ботиракам, менга янги уй олиб бердилар, бу уйни сизларга ташлаб, кўчиб кетаман.
Мунира, Ботирни қўлидан тутди.
—Нима? Сенга уй..
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍37❤20😁2
#Уткинчи_дунё
#No_43
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Ха, нега хайрон бўляпсиз?
Мунира чиройли жилмайди.
—Нега энди биз қолиб сенга?
—Чунки сен, уйни пулини саёҳатга ишлатиб бўлгансан.
Ботир гапни бўлди.
—Бу кўчади, мен шу уйда қоламанми?
—Ха сен хали уйга яраша иш қилмадинг, умринг кўчада ўтади.
Сен ва Гули уйдан умид қилишма. Хаммангни ўз улушинг бор.
Ботир, Мунирани қўлидан еталаб ичкарига олиб кириб кетди.
💫💫💫💫
—Жин урсин.
Камола асабий уйни айланди
—Ха нима бўлди?
Назо, Камола асабий кайфиятига қизиқди
—Сиз юраверинг, эрингизни кетидан қувлаб. Анави мегажин уй олдирибди, кўчиб кетармуш.
—Нима қанақа уй?
Камолани кайфияти, Назога хам кўчди.
—Қанақа бўларди, кошинадек уй бўладида. Сизга оддий уй олиб берармиди.
Камола, Назони жеркиб берди
—Бизчи? Биз нима қилиб юрибмиз, шунча йилдан буён умримизни ўтказиб.
—Қаердан билай.
Боринг кириб ўзидан сўранг.
—Сўрайман хам.
Назо шиддат билан чиқиб кетди.
Мунирани хонасини эшигини таққиллатди.
—Келинг, тинчликми?
Мунира эшикни очиб гап бошлади.
—Эримни чақириб беринг.
Назо жахл аралаш гапирди
—Нима гапингиз бор?
Узун қулоқ гаплар етиб бордими?
Мунира кулди
—Ўзингдан кетма, жағингни синдириб қўяман.
Назо, Мунирани ёққасидан олди
—Мен ўзимдаман, сиз янгиликни эшитиб ўзингиздан кетганингиз анниқ.
Мунира, Назони қўлини силтаб ташлади
—Ўчир..
Назо бақирди.
Ташқаридаги овозни эшитиб, Ботир хонадан чиқди
—Нима бўляпти?
—Юринг, гаплашиб олайлик
Назо Ботирни қўлидан тутди
—Шу ерда гапиравер.
—Йўқ, фақат иккимизни ўртамиздаги гап.
Назо, Ботирни қўлидан судраб хонаси томон юрди.
—Нима дейсан?
Ботир хонага кириб эшикни ёпди
—Мен неча йиллик аёлингизман, сизни деб умримни шу тўрт деворда ўтказдим, шу ўтган йиллар мобайнида қанча азоб чекканимни биласизми?
—Хўш..
Ботир, креслога ўтирди
—Сизни бировлар билан бўлишишга хам сизни деб чиқадим.
—Нима қилишим керак?
Ботир оёғини алиштириб ўтирди
—Мени юзимни босиб ўтиб, анавинга уй олиб берибсиз.
Назо, Ботирни олдига чўккалаб ўтирди
—Сен буёғидан хавотир олма. Мени биласан, арқонни узун ташлайдиган одамман. Ўнта хотин олсам хам, сен биринчиси бўлиб қоласан.
—Ростданми?
Назони кўзлари чақнаб кетди
—Албатта, шу уй сенга.
Яқинда Марямни хам кўчириб қўяман.
Анави иккиси билан яшайманми?
—Хозирча ха. Мен бойлигимни хаммангизга тенг бўлдим. Иккисини учун ажратган пул деярли қолмади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_43
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Ха, нега хайрон бўляпсиз?
Мунира чиройли жилмайди.
—Нега энди биз қолиб сенга?
—Чунки сен, уйни пулини саёҳатга ишлатиб бўлгансан.
Ботир гапни бўлди.
—Бу кўчади, мен шу уйда қоламанми?
—Ха сен хали уйга яраша иш қилмадинг, умринг кўчада ўтади.
Сен ва Гули уйдан умид қилишма. Хаммангни ўз улушинг бор.
Ботир, Мунирани қўлидан еталаб ичкарига олиб кириб кетди.
💫💫💫💫
—Жин урсин.
Камола асабий уйни айланди
—Ха нима бўлди?
Назо, Камола асабий кайфиятига қизиқди
—Сиз юраверинг, эрингизни кетидан қувлаб. Анави мегажин уй олдирибди, кўчиб кетармуш.
—Нима қанақа уй?
Камолани кайфияти, Назога хам кўчди.
—Қанақа бўларди, кошинадек уй бўладида. Сизга оддий уй олиб берармиди.
Камола, Назони жеркиб берди
—Бизчи? Биз нима қилиб юрибмиз, шунча йилдан буён умримизни ўтказиб.
—Қаердан билай.
Боринг кириб ўзидан сўранг.
—Сўрайман хам.
Назо шиддат билан чиқиб кетди.
Мунирани хонасини эшигини таққиллатди.
—Келинг, тинчликми?
Мунира эшикни очиб гап бошлади.
—Эримни чақириб беринг.
Назо жахл аралаш гапирди
—Нима гапингиз бор?
Узун қулоқ гаплар етиб бордими?
Мунира кулди
—Ўзингдан кетма, жағингни синдириб қўяман.
Назо, Мунирани ёққасидан олди
—Мен ўзимдаман, сиз янгиликни эшитиб ўзингиздан кетганингиз анниқ.
Мунира, Назони қўлини силтаб ташлади
—Ўчир..
Назо бақирди.
Ташқаридаги овозни эшитиб, Ботир хонадан чиқди
—Нима бўляпти?
—Юринг, гаплашиб олайлик
Назо Ботирни қўлидан тутди
—Шу ерда гапиравер.
—Йўқ, фақат иккимизни ўртамиздаги гап.
Назо, Ботирни қўлидан судраб хонаси томон юрди.
—Нима дейсан?
Ботир хонага кириб эшикни ёпди
—Мен неча йиллик аёлингизман, сизни деб умримни шу тўрт деворда ўтказдим, шу ўтган йиллар мобайнида қанча азоб чекканимни биласизми?
—Хўш..
Ботир, креслога ўтирди
—Сизни бировлар билан бўлишишга хам сизни деб чиқадим.
—Нима қилишим керак?
Ботир оёғини алиштириб ўтирди
—Мени юзимни босиб ўтиб, анавинга уй олиб берибсиз.
Назо, Ботирни олдига чўккалаб ўтирди
—Сен буёғидан хавотир олма. Мени биласан, арқонни узун ташлайдиган одамман. Ўнта хотин олсам хам, сен биринчиси бўлиб қоласан.
—Ростданми?
Назони кўзлари чақнаб кетди
—Албатта, шу уй сенга.
Яқинда Марямни хам кўчириб қўяман.
Анави иккиси билан яшайманми?
—Хозирча ха. Мен бойлигимни хаммангизга тенг бўлдим. Иккисини учун ажратган пул деярли қолмади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤51👍12
Menga kanal yuritishda xolisona yordam beradigan Adminka kerak! Kimni qolidan kelsa menga yozinglar
@A_lixan
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
@A_lixan
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#Уткинчи_дунё
#No_44
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Нима гапи бор экан?
Ботир, кабинетига кирганда, Мунира кутиб олди
—Шунчаки. Гапи бор экан.
Ботир иш столига ўтириб кампетерини ёқди
—Янгиликни эшитибдими?
—Ха эшитибди. Сен эртага кўчасан, яқинда Марямни хам кўчираман
—Вой ростданми?
Мунира севиниб кетди
—Ха. Мен Марямни жавобини бермоқчиман.
Ботир, кампетердан кўзини узиб, Мунирага қаради.
Мунира хайрат билан, Ботирга қараб турарди.
—Мени деб шунча умрини ўтказди. Уни хам бахтли бўлишга хаққи бор. Сен келгач кўп нарсаларни англаб етдим.
—Марям опам жуда яхши аёл. Балки ўша аёл билан фарзанд кўрарсиз.
Мунира кўз қирини Ботирга ташлади.
—Биласанми? Сенга хеч ким билмаган хақиқатни айтишни хохлайман.
Ботир, Кампетерини ёпиб Мунирага қаради.
—Хўш.
Мунира, Ботирни рўпарасидаги столга жойлашди.
—Мени дадам жуда яхши инсон бўлган, бизни деб чет элларда ишлаб юрарди, онам эса дадам йўқлигидан фойдаланиб эса, дадамга ҳиёнат қилиб юрарди.
Мен олти ёш бола эдим, мени хонага қамаб қўярди, қўрққанимдан индамай эшик тирқичидан ташқарига қараб ўтирардим. Хар куни хар хил эркаклар келарди, мен у пайтда бу нарсаларни тушунмас эдим.
Ботир жимиб қолди, Мунира эса жим эшитарди.
—Бир куни дадам сафардан қайтди. Онам эса доимгидек маишатда эди.
Дадам онамга индамай келган экан, тўғри онам ўтирган хонага кириб, уларни тутиб олган. Шунақанги жанжал бўлган, мен қўрққанимдан хона бурчагида писиб ўтирардим.
Шу пайт эшик очилиб дадам кириб келди, дадам мени қўрқиб кетганимни кўриб махкам бағрига босди.
Мен эса тинмай йиғлардим.
Шу пайт дадамга санчилган пичоқдан, дадам ерга еқилди, мени қўрқувим баттар кучайди. Дадамни устида дод деб йиғлардим. Онам эса карахт ҳолга тушиб қолди, қўлидаги пичоқни ташлаб, бақириб юборди.
Шундан кейин, дадам оламдан ўтди, милиция ходимлари онамни олиб кетди. Мени эса болалар уйига, онам қамалиб кетди, дадам эса бировларни гуноҳи эвазига ўлиб кетди.
Ўша кундан кейин аёлларга нисбатан нафрат пайдо бўлган, аёл кишини одам ўрнида кўрмайдиган бўлиб катта бўлдим. Дадамни кўз олдимда ўлдиргани учунми, дийдам қатиқ бўлиб кетган. Хеч кимга рахм қилмайдиган бўлдим. Болалар уйида хам, қизларни кўп уриб қўйганим учун, болаларга қўшишмас эди. Аёл кишига бўлган нафратим, кучайса кучайдики камаймади.
Ўн беш ёшимда, мени бир бой одам асраб олди, мени азоблардан халос этган фариштам фарзандлик бўлмаган экан. Мени уйига олиб кетди, хотини хам йўқ экан.
Мен йигирма ёшга кирганимда, Назога уйлаб қўйган.
Шунча қаршилик қилишимга қарамай, уйланасан деб туриб олган. Мен хам мажбур уйланганман.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_44
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Нима гапи бор экан?
Ботир, кабинетига кирганда, Мунира кутиб олди
—Шунчаки. Гапи бор экан.
Ботир иш столига ўтириб кампетерини ёқди
—Янгиликни эшитибдими?
—Ха эшитибди. Сен эртага кўчасан, яқинда Марямни хам кўчираман
—Вой ростданми?
Мунира севиниб кетди
—Ха. Мен Марямни жавобини бермоқчиман.
Ботир, кампетердан кўзини узиб, Мунирага қаради.
Мунира хайрат билан, Ботирга қараб турарди.
—Мени деб шунча умрини ўтказди. Уни хам бахтли бўлишга хаққи бор. Сен келгач кўп нарсаларни англаб етдим.
—Марям опам жуда яхши аёл. Балки ўша аёл билан фарзанд кўрарсиз.
Мунира кўз қирини Ботирга ташлади.
—Биласанми? Сенга хеч ким билмаган хақиқатни айтишни хохлайман.
Ботир, Кампетерини ёпиб Мунирага қаради.
—Хўш.
Мунира, Ботирни рўпарасидаги столга жойлашди.
—Мени дадам жуда яхши инсон бўлган, бизни деб чет элларда ишлаб юрарди, онам эса дадам йўқлигидан фойдаланиб эса, дадамга ҳиёнат қилиб юрарди.
Мен олти ёш бола эдим, мени хонага қамаб қўярди, қўрққанимдан индамай эшик тирқичидан ташқарига қараб ўтирардим. Хар куни хар хил эркаклар келарди, мен у пайтда бу нарсаларни тушунмас эдим.
Ботир жимиб қолди, Мунира эса жим эшитарди.
—Бир куни дадам сафардан қайтди. Онам эса доимгидек маишатда эди.
Дадам онамга индамай келган экан, тўғри онам ўтирган хонага кириб, уларни тутиб олган. Шунақанги жанжал бўлган, мен қўрққанимдан хона бурчагида писиб ўтирардим.
Шу пайт эшик очилиб дадам кириб келди, дадам мени қўрқиб кетганимни кўриб махкам бағрига босди.
Мен эса тинмай йиғлардим.
Шу пайт дадамга санчилган пичоқдан, дадам ерга еқилди, мени қўрқувим баттар кучайди. Дадамни устида дод деб йиғлардим. Онам эса карахт ҳолга тушиб қолди, қўлидаги пичоқни ташлаб, бақириб юборди.
Шундан кейин, дадам оламдан ўтди, милиция ходимлари онамни олиб кетди. Мени эса болалар уйига, онам қамалиб кетди, дадам эса бировларни гуноҳи эвазига ўлиб кетди.
Ўша кундан кейин аёлларга нисбатан нафрат пайдо бўлган, аёл кишини одам ўрнида кўрмайдиган бўлиб катта бўлдим. Дадамни кўз олдимда ўлдиргани учунми, дийдам қатиқ бўлиб кетган. Хеч кимга рахм қилмайдиган бўлдим. Болалар уйида хам, қизларни кўп уриб қўйганим учун, болаларга қўшишмас эди. Аёл кишига бўлган нафратим, кучайса кучайдики камаймади.
Ўн беш ёшимда, мени бир бой одам асраб олди, мени азоблардан халос этган фариштам фарзандлик бўлмаган экан. Мени уйига олиб кетди, хотини хам йўқ экан.
Мен йигирма ёшга кирганимда, Назога уйлаб қўйган.
Шунча қаршилик қилишимга қарамай, уйланасан деб туриб олган. Мен хам мажбур уйланганман.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍37❤25
#Уткинчи_дунё
#No_45
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Мен учун аёл киши, оддий қўғирчоқ. Ўйнаб бўлгач ташлаб кетадиган ўйинчоқ эди.
—Онангиз хозир қаерда?
Мунира, янаям қизиқди
—Тўғриси қизиқмадим. Агар топаман десам, бир деганда суриштираман. Лекин буни менга қизиғи хам, кераги йўқ.
Ботирни ўтмиш хотиралари қийнади.
—Узр ярангизни янгилаганим учун.
Мунира ўзини ғалати хис қилди
—Хеч қиси йўқ. Анча енгил тортдим, шу ёшимгача бирор киши билан дардлашганимни билмайман.
Эртага харакатингни қил, дадангни олиб янги уйга кўчасан.
Кейин Марямни ишини хал қиламан.
—Нега ғалатисиз?
—Билмасам, ўзимни безовта хис қиляпман шу кунларда.
Ботир, кўйлагини тугмасини бўшатди.
💫💫💫💫
—Мунис сен нарсаларингни тайёрлаб тур, икки соатларда машина боради.
Мунира, янги уйни тайёрларкан, Мунисага қўнғироқ қилишни хам унутмади
—Бугун кўчамизми опа?
Муниса хурсанд бўлиб кетди
—Ха бугун кўчамиз, мен хозир янги уйдаман. Тайёрлаб олайлик кейин келасизлар. Марям опам билан биргамиз.
—Хўп бўлади опажон. Тезроқ шу уйдан кетсак бўлгани.
💫💫💫💫
—Ойи, дадамни олиб келиш керак, Мунира билан дадам ярашиб олибди, хамма пулни овсинингизга ёки Мунисага бериб келяпти.
Муслим нима қилишни билмай шу йўлни топди
—Бир жойлик одам бўлса, қандай қараймиз биз. Бу уйга олиб келсак, текинхор кўпаяди.
Латофатни жахли чиқди
—Ойи, нега тушунмайсиз.
Мунис қарайверади, шунчаки сиз макрингизни ишга солсангиз бас
—Нима қилсанг қил. Лекин мен қарамайман.
—Бугун кечга бориб, олиб келамиз.
Бирга бориб, чиройли чехра қилиб турсангиз бас.
—Майли, лекин айтиб қўяй, мен ногиронга қарамайман.
—Қарамайсиз, Муниса ўзи эплайди. Бизга оғири тушмайди.
Бизга пул келиб турса бўлгани, бошлаган ишимиз хам чала қолиб кетди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_45
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Мен учун аёл киши, оддий қўғирчоқ. Ўйнаб бўлгач ташлаб кетадиган ўйинчоқ эди.
—Онангиз хозир қаерда?
Мунира, янаям қизиқди
—Тўғриси қизиқмадим. Агар топаман десам, бир деганда суриштираман. Лекин буни менга қизиғи хам, кераги йўқ.
Ботирни ўтмиш хотиралари қийнади.
—Узр ярангизни янгилаганим учун.
Мунира ўзини ғалати хис қилди
—Хеч қиси йўқ. Анча енгил тортдим, шу ёшимгача бирор киши билан дардлашганимни билмайман.
Эртага харакатингни қил, дадангни олиб янги уйга кўчасан.
Кейин Марямни ишини хал қиламан.
—Нега ғалатисиз?
—Билмасам, ўзимни безовта хис қиляпман шу кунларда.
Ботир, кўйлагини тугмасини бўшатди.
💫💫💫💫
—Мунис сен нарсаларингни тайёрлаб тур, икки соатларда машина боради.
Мунира, янги уйни тайёрларкан, Мунисага қўнғироқ қилишни хам унутмади
—Бугун кўчамизми опа?
Муниса хурсанд бўлиб кетди
—Ха бугун кўчамиз, мен хозир янги уйдаман. Тайёрлаб олайлик кейин келасизлар. Марям опам билан биргамиз.
—Хўп бўлади опажон. Тезроқ шу уйдан кетсак бўлгани.
💫💫💫💫
—Ойи, дадамни олиб келиш керак, Мунира билан дадам ярашиб олибди, хамма пулни овсинингизга ёки Мунисага бериб келяпти.
Муслим нима қилишни билмай шу йўлни топди
—Бир жойлик одам бўлса, қандай қараймиз биз. Бу уйга олиб келсак, текинхор кўпаяди.
Латофатни жахли чиқди
—Ойи, нега тушунмайсиз.
Мунис қарайверади, шунчаки сиз макрингизни ишга солсангиз бас
—Нима қилсанг қил. Лекин мен қарамайман.
—Бугун кечга бориб, олиб келамиз.
Бирга бориб, чиройли чехра қилиб турсангиз бас.
—Майли, лекин айтиб қўяй, мен ногиронга қарамайман.
—Қарамайсиз, Муниса ўзи эплайди. Бизга оғири тушмайди.
Бизга пул келиб турса бўлгани, бошлаган ишимиз хам чала қолиб кетди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38🤔16👍10🔥6🥰2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌼Ассалому Алайкум!
Душанба тонги муборак бўлсин🌱
🌹Қалбингиз иймонга
🌹Уйингиз қувончга
🌹Юзингиз нурга
🌹Кунингиз хайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин.
🌹 Янги кунни ҳадя қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
Барчага ҳафта давомида омад ёр бўлсин🤲
🌼🌹🌹🌹🌹🌼
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Душанба тонги муборак бўлсин🌱
🌹Қалбингиз иймонга
🌹Уйингиз қувончга
🌹Юзингиз нурга
🌹Кунингиз хайрли ва солиҳ амалларга тўла бўлсин.
🌹 Янги кунни ҳадя қилган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин!
Барчага ҳафта давомида омад ёр бўлсин🤲
🌼🌹🌹🌹🌹🌼
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤1🥰1
#Уткинчи_дунё
#No_46
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Қайнонангиз ўлиб, бемалол кириб келадиган бўлиб қолдингизми?
Саида найзали сўзлари билан Латофатни кутиб олди.
—Сиздан сўраб келмасам керак?
Латофат қошини чимирди
—Сўраб келасизда, бу мени уйим. Бу уйга қаноат қилмай эрингизни олиб чиқиб кетгансиз эсингизда бўлса.
Латофат овсинини гапига бетоқланди.
—Гапни кўпайтирманг. Қани Муниса?
Латофат атрофга қаради
—Бойвочча куёвингиз аллақачон олиб кетган уларни.
Жуда сахий экан, нақ иккита машинага етиб ортадиган пул хам бериб кетди, бизни уйда яшашгани учун.
Саида оғзини тўлдириб гапирди
—Нега пул беради сизга?
Нима қилиб қўйибсизки пул бергани?
—Нима қилиб қўйибман?
Сиз бермаган бошпонани мен бердим. Қайнонам бечора сизни эрингизни дардида ўлиб кетди. Ўлганда хам бир марта келиб, қайтиб қорангизни кўрсатмадингиз, қайси юз билан келдингиз яна.
—Сизга нима бизни хаётимизга қизиқиб.
Қаёққа кетди улар. Манзил бердими?
—Йўқ. Берганда хам сизга бермасдим.
💫💫💫💫
—Жин урсин.
Энди қаёқдан топамиз?
Муслим, рўлига урди
—Куёвдан сўрайсан манзилни.
Шунга хам асабийлашиб ўтирасанми?
—Ойи, у хам бизга тескари бўлиб қолди. Хаммаси сизни деб, ўшанда дадамни уйга олиб кетганимизда, хозир хаммаси яхши бўларди. Шунақа қилиб юрмасдик.
—Энди мен айбдорманми?
Латофат кўз ёш қилишга тушди
—Оббо, жонга тегди.
Хайт деса, бошлайсиз.
Кўз ёшингиз эшик тагида туради.
Муслим жахл билан машинани хайдаб кетди.
💫💫💫💫
—Дадажон, энди бирга яшаймиз. Сиз энг яхши докторларга кўрсатамиз, хали аввалгидек бўлиб кетасиз.
Мунира, йиғлаб Содиқни қучоқлади
Содиқни кўзларидан ёш тинмай оқарди.
—Йиғламанг дадажон.
Муниса, хам Содиқни қўлидан тутди.
—Мана жойлашиб олдик.
Ботир улар ўтирган хонага, бир ёш доктор йигит билан кириб келди.
—Энди қизлар ўқишини давом эттиради. Бу доктор йигит, ўзи қараб ўзи даволайди.
Тез орада яна юриб кетади.
Содиқ Мунирага қараб гапирди.
Мунирани кўзларидан ёш оқди
—Рахмат сизга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_46
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Қайнонангиз ўлиб, бемалол кириб келадиган бўлиб қолдингизми?
Саида найзали сўзлари билан Латофатни кутиб олди.
—Сиздан сўраб келмасам керак?
Латофат қошини чимирди
—Сўраб келасизда, бу мени уйим. Бу уйга қаноат қилмай эрингизни олиб чиқиб кетгансиз эсингизда бўлса.
Латофат овсинини гапига бетоқланди.
—Гапни кўпайтирманг. Қани Муниса?
Латофат атрофга қаради
—Бойвочча куёвингиз аллақачон олиб кетган уларни.
Жуда сахий экан, нақ иккита машинага етиб ортадиган пул хам бериб кетди, бизни уйда яшашгани учун.
Саида оғзини тўлдириб гапирди
—Нега пул беради сизга?
Нима қилиб қўйибсизки пул бергани?
—Нима қилиб қўйибман?
Сиз бермаган бошпонани мен бердим. Қайнонам бечора сизни эрингизни дардида ўлиб кетди. Ўлганда хам бир марта келиб, қайтиб қорангизни кўрсатмадингиз, қайси юз билан келдингиз яна.
—Сизга нима бизни хаётимизга қизиқиб.
Қаёққа кетди улар. Манзил бердими?
—Йўқ. Берганда хам сизга бермасдим.
💫💫💫💫
—Жин урсин.
Энди қаёқдан топамиз?
Муслим, рўлига урди
—Куёвдан сўрайсан манзилни.
Шунга хам асабийлашиб ўтирасанми?
—Ойи, у хам бизга тескари бўлиб қолди. Хаммаси сизни деб, ўшанда дадамни уйга олиб кетганимизда, хозир хаммаси яхши бўларди. Шунақа қилиб юрмасдик.
—Энди мен айбдорманми?
Латофат кўз ёш қилишга тушди
—Оббо, жонга тегди.
Хайт деса, бошлайсиз.
Кўз ёшингиз эшик тагида туради.
Муслим жахл билан машинани хайдаб кетди.
💫💫💫💫
—Дадажон, энди бирга яшаймиз. Сиз энг яхши докторларга кўрсатамиз, хали аввалгидек бўлиб кетасиз.
Мунира, йиғлаб Содиқни қучоқлади
Содиқни кўзларидан ёш тинмай оқарди.
—Йиғламанг дадажон.
Муниса, хам Содиқни қўлидан тутди.
—Мана жойлашиб олдик.
Ботир улар ўтирган хонага, бир ёш доктор йигит билан кириб келди.
—Энди қизлар ўқишини давом эттиради. Бу доктор йигит, ўзи қараб ўзи даволайди.
Тез орада яна юриб кетади.
Содиқ Мунирага қараб гапирди.
Мунирани кўзларидан ёш оқди
—Рахмат сизга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍27😢16❤15🔥4🤔3
ВАХШИЁНА ҚОТИЛЛИК СИРИ.
Бир киши қассоб бўлиб ишларди. Тонгдан олдин жонлиқларни сўяр, қуёш чиққанда дўконини очар, куни шундай ўтарди. Кунларнинг бирида шомдан кейин уйига қайтаркан, эшикни қоқмасидан олдин, қоронғу, панароқ жойда қичқириқ эшитди. Шошилганча ўша ерга борди. Қараса, бир одамни пичоқлаб кетишибди. Қассоб пичоқни ундан суғириб олди. Ёрдам бериш мақсадида у одамни кўтарди. Унинг танасидан селдек оқаётган қон уст – бошини булади. Бир неча дақиқа у вафот этди. Ҳеч қанча ўтмай оломон йиғилди. Қассобнинг қўлидаги пичоқни кўриб уни қотилга чиқаришди. Қўлга олинди. Маҳкамада суд бўлиб ўтди. Уни ўлимга ҳукм қилишди.
Ўлим ижро этиладиган жойга келтирилганда у бор овози билан бақириб деби:
– Эй халойиқ, Аллоҳга қасам, мен бу одамни ўлдирмадим. Аммо, бундан йигирма йил олдин бир инсоннинг ҳаётига зомин бўлганман. Мен одамларни у соҳилдан бу соҳилга элтувчи қайиқчи эдим. Бир куни қайиғимга бир гўзал қиз онаси билан бирга ўтирди. Унга маҳлиё бўлдим. Орадан икки – уч кун ўтиб яна келишди. Уни тез – тез кўрадиган бўлдим.
Нигоҳларимиз тўқнаш келар, бир – биримизга илиқ туйғулар пайдо бўлганди. Совчи қўйдим. Отаси фақирлигим сабаб менга қизини муносиб кўрмади. У қиз ва онасини қайтиб қайиғимга ўтказмади. Уни умуман кўрмадим.
Орадан чамаси уч йил ўтди. Бир куни қайиғимга ёш аёл бир ярим, икки ёшли гўдак билан ўтирди. Қайиқ эшкагини эшарканман, тўсатдан кўзим у аёлга тушди. Ҳа, бу ўша, менинг маҳбубам эди. Хурсанд бўлиб кетдим.
– Қани аҳдга вафо, мени эсладингми? – дедим.
– У кўзларимга қарамай, мен турмушга чиқдим. Бу менинг ўғлим – деди.
Аламим, ҳасадим келиб кетди. Ғафлат кўзларимни қоплади. Унга яқинлашдим. У қичқириб:
– Аллоҳдан қўрқинг! – деди. Ўзини ҳимоялашни бошлади. Боласи ҳам йиғлай бошлади. Кўзларим болачага тушди – ю уни забт кўтариб дедим:
– Айтганимга хўп, дегин, бўлмаса боланг ўлади!
Боланинг бошини сувга тиқдим. У типирчилай бошлади. Сўнг чиқардим. Аёл қўли билан кўзларини юмиб олар, лекин иффатсизликка рози бўлмасди. Охирги бор ундан сўрадим, рози бўлмади. Боласининг бошини оёқ – қўллари ҳаракатсиз қолиб, жони узилгунига қадар сувга тиқдим. Жасадини сувга отдим. Навбат аёлга келганди. Уни ҳам рўмолини ечиб сочидан ушлаб бошини сувга тиқдим. Шу зайлда қийнаб ўлдирдим. Сувга улоқтирдим. Бу ишимни ҳеч ким, бирор зоғ кўрмади.
Вақтлар ўтди, ҳеч ким аёл ва болани суриштириб келмади.
Ўзимга ўзим жазодан қутилдим деган эдим ушанда.
Лекин, кўриб турган Яратгувчи ҳаммасидан хабардор экан.
Мана кўриб турганингиздек барибир жазоми оляпман.
Бегуноҳ кишиларни умрига зомин бўлган эдим.
Бегуноҳ бўла туриб ўлдирилябман.
Ўлим ижросини кўргани келган одамлар йиғлашди.
Сўнг у қатл қилинди.
тамом
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бир киши қассоб бўлиб ишларди. Тонгдан олдин жонлиқларни сўяр, қуёш чиққанда дўконини очар, куни шундай ўтарди. Кунларнинг бирида шомдан кейин уйига қайтаркан, эшикни қоқмасидан олдин, қоронғу, панароқ жойда қичқириқ эшитди. Шошилганча ўша ерга борди. Қараса, бир одамни пичоқлаб кетишибди. Қассоб пичоқни ундан суғириб олди. Ёрдам бериш мақсадида у одамни кўтарди. Унинг танасидан селдек оқаётган қон уст – бошини булади. Бир неча дақиқа у вафот этди. Ҳеч қанча ўтмай оломон йиғилди. Қассобнинг қўлидаги пичоқни кўриб уни қотилга чиқаришди. Қўлга олинди. Маҳкамада суд бўлиб ўтди. Уни ўлимга ҳукм қилишди.
Ўлим ижро этиладиган жойга келтирилганда у бор овози билан бақириб деби:
– Эй халойиқ, Аллоҳга қасам, мен бу одамни ўлдирмадим. Аммо, бундан йигирма йил олдин бир инсоннинг ҳаётига зомин бўлганман. Мен одамларни у соҳилдан бу соҳилга элтувчи қайиқчи эдим. Бир куни қайиғимга бир гўзал қиз онаси билан бирга ўтирди. Унга маҳлиё бўлдим. Орадан икки – уч кун ўтиб яна келишди. Уни тез – тез кўрадиган бўлдим.
Нигоҳларимиз тўқнаш келар, бир – биримизга илиқ туйғулар пайдо бўлганди. Совчи қўйдим. Отаси фақирлигим сабаб менга қизини муносиб кўрмади. У қиз ва онасини қайтиб қайиғимга ўтказмади. Уни умуман кўрмадим.
Орадан чамаси уч йил ўтди. Бир куни қайиғимга ёш аёл бир ярим, икки ёшли гўдак билан ўтирди. Қайиқ эшкагини эшарканман, тўсатдан кўзим у аёлга тушди. Ҳа, бу ўша, менинг маҳбубам эди. Хурсанд бўлиб кетдим.
– Қани аҳдга вафо, мени эсладингми? – дедим.
– У кўзларимга қарамай, мен турмушга чиқдим. Бу менинг ўғлим – деди.
Аламим, ҳасадим келиб кетди. Ғафлат кўзларимни қоплади. Унга яқинлашдим. У қичқириб:
– Аллоҳдан қўрқинг! – деди. Ўзини ҳимоялашни бошлади. Боласи ҳам йиғлай бошлади. Кўзларим болачага тушди – ю уни забт кўтариб дедим:
– Айтганимга хўп, дегин, бўлмаса боланг ўлади!
Боланинг бошини сувга тиқдим. У типирчилай бошлади. Сўнг чиқардим. Аёл қўли билан кўзларини юмиб олар, лекин иффатсизликка рози бўлмасди. Охирги бор ундан сўрадим, рози бўлмади. Боласининг бошини оёқ – қўллари ҳаракатсиз қолиб, жони узилгунига қадар сувга тиқдим. Жасадини сувга отдим. Навбат аёлга келганди. Уни ҳам рўмолини ечиб сочидан ушлаб бошини сувга тиқдим. Шу зайлда қийнаб ўлдирдим. Сувга улоқтирдим. Бу ишимни ҳеч ким, бирор зоғ кўрмади.
Вақтлар ўтди, ҳеч ким аёл ва болани суриштириб келмади.
Ўзимга ўзим жазодан қутилдим деган эдим ушанда.
Лекин, кўриб турган Яратгувчи ҳаммасидан хабардор экан.
Мана кўриб турганингиздек барибир жазоми оляпман.
Бегуноҳ кишиларни умрига зомин бўлган эдим.
Бегуноҳ бўла туриб ўлдирилябман.
Ўлим ижросини кўргани келган одамлар йиғлашди.
Сўнг у қатл қилинди.
тамом
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤13👍8😢3🔥1
#Уткинчи_дунё
#No_47
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Кўрсатиб қўяман, бировни эрига осилиб уй олдиришни..
Эшикни очган Мунирани сочига чангал солган Гули, ғазаб билан гапирди.
—Сен кимсан?
Сочини қўлидан чиқаришга уриниб, Мунира гапирди
—Мен хақимда эшитмаганмидинг.
—Мени уйимга келиб, жанжал кўтаришга сени нима хаққинг бор.
Мунира, силтаб ташлади, Гули бориб деворга тегди.
—Сен кимсанки, менга қўл кўтарасан?
Мунира, Гулини бўлиб гапирди
—Қўйиб юбор, эсини еган тўнка.
Гули, Мунирани қўлини бўшатди
—Мен Гулиман. Биз қолиб сенга йўл бўлсин, уй олдиришга.
Нафрат тўла нигоҳини қаратди
—Қўлингдан келса сен хам олдир. Ва бу ерда қайтиб қорангни кўрмай, кўрсам Ботир акамга айтиб, абжағингни чиқартираман.
Эшитгандирсан, мени айтганимни қилишини.
Мунира қошини чимирди.
—Хали кўрамиз, ким кимни абжағини чиқаришини.
Гули ғазаб билан ортига қайтди.
💫💫💫💫
Орадан ойлар бир бирини қувиб ўтарди. Мунира дадаси ва Муниса билан яшай бошлади. Ботир, орада келиб хабар олиб турадиган бўлди.
—Ўзгариш анча яхши. Яна озгинадан кейин, аввалгидек бўлиб юриб кетади.
Маъруф, Мунисага гапирди.
—Рахмат сизга, яхшиям сизни олиб келгани.
Муниса хурсанд бўлиб гапирди.
—Қаерда ўқимоқчисиз?
Бу йил мактабни битирасиза?
—Ха, опамга ўхшаб доктор бўлмоқчиман.
—Хохласангиз, ўзим сизга кунда репититорлик қиламан.
—Ростданми? Яхши бўларди.
—Ха, бемалол вақтимиз бор. Вазифаларни ўз вақтида бажарсангиз бўлгани.
—Албатта. Харакат қиламан.
💫💫💫💫
—Сенга анчадан буён бир гапни айтишни режалаб юргандим. Қандай айтишни билмай турибман.
Ботир, кечга Марямни хонасига кирди
—Қандай гапингиз бўлса, бемалол айтишингиз мумкин.
Марям, хайрон бўлди
—Сен энди озод қушсан. Хохлаган жойингга кетишинг мумкин.
—Нима? Менми?
Яни, демоқчисизки...
—Демоқчиманки, энди бу уйда яшашга мажбур эмассан.
Ўзингни улушингни бераман, хохласанг уй ол, хохласанг бошқа нарса қил. Бу сени хохшинг.
—Мен бу пулларни нима қилардим, биттагина фарзандим бўлганда балки керак бўлармиди?
Марям, маюс гапирди
—Хали хам кечмас, турмушга чиқ, фарзандлик бўл, ўйна кул бахтли яша.
—Қандай? Демоқчиманки қандай турмушга чиқаман?
—Мен сенга деярли эрлик қилмадим. Ўзинга маълум, сени олдингга кирмай қўйганимга анча бўлган, сени жавобинг ўзинг билан. Қандай ёрдам керак бўлса мен тайёрман. Сенга қилган нохақликларимни тушуниб етдим.
Энди сенга яхши бўлса, бўлгани. Сени анча қийнаб хато қилганимни тушундим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_47
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Кўрсатиб қўяман, бировни эрига осилиб уй олдиришни..
Эшикни очган Мунирани сочига чангал солган Гули, ғазаб билан гапирди.
—Сен кимсан?
Сочини қўлидан чиқаришга уриниб, Мунира гапирди
—Мен хақимда эшитмаганмидинг.
—Мени уйимга келиб, жанжал кўтаришга сени нима хаққинг бор.
Мунира, силтаб ташлади, Гули бориб деворга тегди.
—Сен кимсанки, менга қўл кўтарасан?
Мунира, Гулини бўлиб гапирди
—Қўйиб юбор, эсини еган тўнка.
Гули, Мунирани қўлини бўшатди
—Мен Гулиман. Биз қолиб сенга йўл бўлсин, уй олдиришга.
Нафрат тўла нигоҳини қаратди
—Қўлингдан келса сен хам олдир. Ва бу ерда қайтиб қорангни кўрмай, кўрсам Ботир акамга айтиб, абжағингни чиқартираман.
Эшитгандирсан, мени айтганимни қилишини.
Мунира қошини чимирди.
—Хали кўрамиз, ким кимни абжағини чиқаришини.
Гули ғазаб билан ортига қайтди.
💫💫💫💫
Орадан ойлар бир бирини қувиб ўтарди. Мунира дадаси ва Муниса билан яшай бошлади. Ботир, орада келиб хабар олиб турадиган бўлди.
—Ўзгариш анча яхши. Яна озгинадан кейин, аввалгидек бўлиб юриб кетади.
Маъруф, Мунисага гапирди.
—Рахмат сизга, яхшиям сизни олиб келгани.
Муниса хурсанд бўлиб гапирди.
—Қаерда ўқимоқчисиз?
Бу йил мактабни битирасиза?
—Ха, опамга ўхшаб доктор бўлмоқчиман.
—Хохласангиз, ўзим сизга кунда репититорлик қиламан.
—Ростданми? Яхши бўларди.
—Ха, бемалол вақтимиз бор. Вазифаларни ўз вақтида бажарсангиз бўлгани.
—Албатта. Харакат қиламан.
💫💫💫💫
—Сенга анчадан буён бир гапни айтишни режалаб юргандим. Қандай айтишни билмай турибман.
Ботир, кечга Марямни хонасига кирди
—Қандай гапингиз бўлса, бемалол айтишингиз мумкин.
Марям, хайрон бўлди
—Сен энди озод қушсан. Хохлаган жойингга кетишинг мумкин.
—Нима? Менми?
Яни, демоқчисизки...
—Демоқчиманки, энди бу уйда яшашга мажбур эмассан.
Ўзингни улушингни бераман, хохласанг уй ол, хохласанг бошқа нарса қил. Бу сени хохшинг.
—Мен бу пулларни нима қилардим, биттагина фарзандим бўлганда балки керак бўлармиди?
Марям, маюс гапирди
—Хали хам кечмас, турмушга чиқ, фарзандлик бўл, ўйна кул бахтли яша.
—Қандай? Демоқчиманки қандай турмушга чиқаман?
—Мен сенга деярли эрлик қилмадим. Ўзинга маълум, сени олдингга кирмай қўйганимга анча бўлган, сени жавобинг ўзинг билан. Қандай ёрдам керак бўлса мен тайёрман. Сенга қилган нохақликларимни тушуниб етдим.
Энди сенга яхши бўлса, бўлгани. Сени анча қийнаб хато қилганимни тушундим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤38👍37👏1
#Уткинчи_дунё
#No_48
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Бу бизни кўчада қолдиради. Бу уй Назога экан, Мунираси кўчди, Марямга хам катта пул билан кўчирди. Бизни индамаяпти, бир гап бор бу чолда..
Гули, Камолани хонасига кириб секин гапирди.
—Мен хам шуларни ўйлаб тургандим, негадир бизни унутиб қўйди.
—Харакатимизни қилишимиз керак.
—Нима қиламиз?
—Менда бир режа бор, лекин сиз бунга нима дейсиз?
—Қандай режа?
Камола, хайрон бўлди
💫💫💫💫
—Опа, қаранг бу уйга келганингизга анча бўлди. Бирор жойга дам олишларга чиққанмисиз?
Камола секингина Назони гапга солди
—Йўқ, бир марта Ботир акам билан Парижга чиқганмиз. У пайтда сизлар хаёлимизда хам йўқ эдингиз, қайнотам рахматлик жуда яхши одам эди. Бизни мажбурлаб, айланишга юборган.
Назо Ботир билан ўтган кунларини эслаб энтикиб қўйди.
—Энди айнан айланадиган пайтингиз. Мана уйни хам сизга берди, энди ғамингиз йўқ.
—Мен ёлғиз бир жойларга бориб одатланмаганман.
—Бизни эса кўрмаган жойимиз қолмади.
Гули хонага кириб келди.
—Ха сизларни умрингиз, саёхат билан ўтди.
—Сиз ўзингизни севмаганингиз, учун Ботир акам хам сизни одам ўрнида кўрмайди.
Синаб кўринг, йигирма кунга бўлса хам четга чиқинг, хаво алишади, фикрлашингиз кенгаяди. Одамлар билан танишасиз.
—Қандай бўларкин?
Назо уларни гапига қизиқиб қолди
—Синаб кўринг опа. Келиб бизга рахмат айтасиз
Камола билан Гули астойдил ҳаракат қилишарди.
—Билмасам, маслахатлашиб кўрай.
—Оббо, ким билан маслахат қиласиз?
Гулини хуноби ошди.
—Ботир акам биланда
—Э, нега маслахат қиласиз. Кирингда мен кетяпман, дам олиб асабларимни тинчлантириб келаман десангиз бўлди.
—Тўғри, биз бирор марта маслахатлашиб кетмаймиз, билет заказ қилиб кейин айтамиз.
Камола хам гапга қўшилди
—Ўйлаб кўришим керак.
—Ўйлаб нима қиласиз?
Қани кўрайликчи қаерларга билет бор экан, энг яхши жойларни биз биламизда опажон.
Гули телефонини олиб, билет суриштиришга тушди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#No_48
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Бу бизни кўчада қолдиради. Бу уй Назога экан, Мунираси кўчди, Марямга хам катта пул билан кўчирди. Бизни индамаяпти, бир гап бор бу чолда..
Гули, Камолани хонасига кириб секин гапирди.
—Мен хам шуларни ўйлаб тургандим, негадир бизни унутиб қўйди.
—Харакатимизни қилишимиз керак.
—Нима қиламиз?
—Менда бир режа бор, лекин сиз бунга нима дейсиз?
—Қандай режа?
Камола, хайрон бўлди
💫💫💫💫
—Опа, қаранг бу уйга келганингизга анча бўлди. Бирор жойга дам олишларга чиққанмисиз?
Камола секингина Назони гапга солди
—Йўқ, бир марта Ботир акам билан Парижга чиқганмиз. У пайтда сизлар хаёлимизда хам йўқ эдингиз, қайнотам рахматлик жуда яхши одам эди. Бизни мажбурлаб, айланишга юборган.
Назо Ботир билан ўтган кунларини эслаб энтикиб қўйди.
—Энди айнан айланадиган пайтингиз. Мана уйни хам сизга берди, энди ғамингиз йўқ.
—Мен ёлғиз бир жойларга бориб одатланмаганман.
—Бизни эса кўрмаган жойимиз қолмади.
Гули хонага кириб келди.
—Ха сизларни умрингиз, саёхат билан ўтди.
—Сиз ўзингизни севмаганингиз, учун Ботир акам хам сизни одам ўрнида кўрмайди.
Синаб кўринг, йигирма кунга бўлса хам четга чиқинг, хаво алишади, фикрлашингиз кенгаяди. Одамлар билан танишасиз.
—Қандай бўларкин?
Назо уларни гапига қизиқиб қолди
—Синаб кўринг опа. Келиб бизга рахмат айтасиз
Камола билан Гули астойдил ҳаракат қилишарди.
—Билмасам, маслахатлашиб кўрай.
—Оббо, ким билан маслахат қиласиз?
Гулини хуноби ошди.
—Ботир акам биланда
—Э, нега маслахат қиласиз. Кирингда мен кетяпман, дам олиб асабларимни тинчлантириб келаман десангиз бўлди.
—Тўғри, биз бирор марта маслахатлашиб кетмаймиз, билет заказ қилиб кейин айтамиз.
Камола хам гапга қўшилди
—Ўйлаб кўришим керак.
—Ўйлаб нима қиласиз?
Қани кўрайликчи қаерларга билет бор экан, энг яхши жойларни биз биламизда опажон.
Гули телефонини олиб, билет суриштиришга тушди
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤54👍10🔥8
🔥 OʻTKINCHI DUNYO 🔥 asari ham sotuvda!
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 234 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Hikoya narxi 15.000 soʻm.
Toʻliq tugallangan holatda yopiq kanalda oʻqishingiz mumkin! HIKOYA 234 qismdan iborat
TOʻLOV QILISHDAN AVVAL QAYSI KARTA DEB SOʻRANG!!!
Murojaat uchun @A_lixan
ஐ✨ღ⎠ 𝑀𝑜𝓎ç𝑒ç𝒶𝓀 ⎝ღ✨ஐ
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
#кузатганларим
Ўзини илмли хисоблашнинг ўзи илмсизликдир.
Илм ўрганган сари инсон ўзини хеч нарсани билмаслигини тан олиб бораверади.
Илм олмас экансиз, ўзингизни ақлли хисоблаб юраверасиз.
"Билмайман" дея олиш ҳам бир илм.
Билмасликни тан олиш илмга йўл очади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ўзини илмли хисоблашнинг ўзи илмсизликдир.
Илм ўрганган сари инсон ўзини хеч нарсани билмаслигини тан олиб бораверади.
Илм олмас экансиз, ўзингизни ақлли хисоблаб юраверасиз.
"Билмайман" дея олиш ҳам бир илм.
Билмасликни тан олиш илмга йўл очади.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
👍7❤1