Ким Қайси Мучалда Туғилган ❤️❤️❤️

Мучалингизни танлаб ўзингизни характерингизни билиб олинг қандай инсон экансиз ?

Сигир 🐄. От 🐎

Сичқон 🐀. Қўй 🐑

Йўлбарс 🐅. Маймун 🐒

Қуён 🐇. Товуқ 🐔

Балиқ 🐟. Ит 🐕

Илон 🐍. Тўнғиз 🐖

Билиш учун пастдаги мучалингизни босинг 🌹👇🏾

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#arxivpost 🏵 Kelinlikda niyyatning ahamiyati:

Niyyatni to’g’irlash orqali butun amallaringiz va dunyo hayotidagi turmush tarzingiz go’zallashishini tasavvur qiling.

E’tibor qaratilsa, har bir dars, kitob, va hokazo amallar boshlashdan avval niyyatga e’tibor qaratiladi. Zotan, boshlanadigan ishning butun barakasi va yaxshiliklari niyyatga bog’liq.

Endi kelinlik hayotida ham butun amallaringizni ibodat darajasiga chiqarmoqchi bo’lsangiz, niyyatni to’g’irlang. Kerak bo’lsa hamma joyga eslatma yozib chiqing, har eslatmalar sizga Alloh rizoligi uchun qilishingizni ta’kidlab tursin. Hammomga, tokchaga, oshxonaga, rakvina oldiga, supurgiga. Chang artganda, supurganda, tozalaganda, ovqat qilganda, idish yuvganda hamma hammasida ajrga, Alloh rizoligiga niyyat qiling.

Ana shunda dunyo va ohirat hayotidan sakinat topasiz in shaa Alloh. Endi siz ish qilishni yomon ko’rmaysiz, sababi oddiy hovli supurish orqali sizga ajr yozilyapti, uni ustidan siz Alloh rizoligiga erishyapsiz. Qaytanga barcha yumushlaringizni sevib borasiz. Xossatan ular Robbingizga yaqinlashtirayotgan qadamlar ekan, ular orqali uyda o’tirgan holingiz, ajr ustiga ajr olaman degan maqsadda foydalaning. Muntazamlikni yo’lga qo’ying, qalb bog’ingiz gullay boshlaydi 🌳

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Воеее... Деган ашула😄

Эшитамиз.


Реакция босиб,🥰💋👍🔥
Яқинларингизга улашишни унутманг➡️➡️

Бир аёл эрининг телефонини тасодифан кўриб қолди.

Хабарлар орасида фақат битта жумла бор эди:

“Бугун ҳам у ҳеч нарсани сезмаяптими…”

Аёл бошида тушунмади.

Кейин ёзишмаларни ўқиб чиққач…
қўллари титрай бошлади.

Чунки у эрининг хиёнатини эмас… ундан ҳам оғирроқ нарсани билиб қолди...😰

🫀🎵🎵🎵 🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️


𝘈𝘶𝘵𝘩𝘰𝘳: 𝘊𝘩𝘰𝘯 𝘚𝘰𝘯𝘪 🎵🎵🎵🎵


~ Kimdan yordam kutyapsan? Oʻsha boy qalligʻing Jeon Jungkookdanmi?

Qiz kulib yubordi.

~ Giyohvand qizni Jeonlar hech qachon kelin qilmaydi. Umidingni uz. Qizlar uni hech kim taniy olmaydigan ahvolga solish kerak. Eplay olasizlarmi?

~ Boʻlmasamchi? Uni oydek yuzini shunday bezayki tuqqan onasi ham kimligini topolmasin.

~ Koʻramiz , kuygan yuzing bilan kim senga uylanarkan. Oʻsha Jeonmi yoki boshqasi.

Qiz qoʻlidagi qizigan soch dazmolni uning yuziga yaqinlashtirib keldi.


🐍𝖲𝖢𝖠𝖱𝖯𝖨𝖮𝖭 𝖢𝖮𝖬𝖤𝖡𝖠𝖢𝖪 🐍

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Ака-укаларнинг орасидан оқибат қочса, келинларни жазолаш керак.

Эрининг ака-укасини, опа-синглисини яхшисини ошириб, ёмонини яшириб эрига мақтайдиган Келиннинг болалари келажакда оқибатли, борди-келдиси бор бўлади.

☝️Ҳар бир келин эшитиши зарур бўлган гаплар .

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

Олий мукофот

Кекса отахон бемор бўлди ва уч ўғлини қошига чорлаб, уларга мол-мулкини тақсимлаб бергандан сўнг:
– Ўғилларим, қўлимда қимматбаҳо бир дур қолди. Бу дурни ким охирги уч ой ичида энг улуғ савоб иш қилган бўлса, шунга бераман, – деди.
Бу гапни эшитган тўнғич ўғил:
– Отажон, бир кун анҳор ёқалаб кетаётсам, бир аёл у ёқдан-бу ёққа дод солганча йиғлаб, югу­рар эди. Билсам, тўққиз ёшли фарзанди сувга тушиб кетиб чўкаётган экан. Анҳор чуқур ва тез оқаёт­ган бўлса-да, жонимни хатарга қўйиб, ўзимни сув­га отдим ва болани қутқардим. Боласини бағ­рига босган она, хурсандлигидан ҳақимга кўп дуо­лар қилди, бу ҳақиқий мардлик эмасми? – деди.
– Баракалла ўғлим, катта жасорат кўрсатиб­сан. Бу улуғ савоб иш, сен ҳақиқий ботир йигит­нинг ишини қилибсан, – деб мақтаб қўйди.
Навбат иккинчи ўғилга келди:
– Дўконимда савдо-сотиқ билан машғул эдим, нотаниш бир киши менга анчагина олтин-кумушни “сизга омонат” деб, ташлаб кетди. Исми­ни ҳам, манзилини ҳам айтмади. Орадан анча вақт ўтди. У одамдан дарак йўқ! Кунларнинг бирида дўконимга омонатнинг эгаси кириб келиб, ташлаб кетган омонатини сўради. Омонатнинг бир тийинига ҳам хиёнат қилмай, эгасига қайтариб бердим. Бу ишим мардлик эмасми? – деди.
– Ҳа, сен ҳам омонатдор, содиқ мўминнинг ишини қилибсан! Омонатни сақлаш ва унга хиё­нат қилмаслик олижаноб иш, – деб ўртанча ўғлини алқади.
Навбат кенжа ўғилга етди:
– Менинг ашаддий душманим бор эди. Бир кун тонгда ёнбағирда айланиб юрсам, бир одам жарлик ёқасида ухлаб ётибди. Озгина ҳаракат қилса, жарга қулайди. Ёнига борсам, душманим! Ита­риб юборсам, ўлиши аниқ эди. Аммо унга ўлимни истамадим, уни уйғотиб, “Эҳтиёт бўл, жарга ту­шиб кетишинг мумкин!” деб ўлимдан сақлаб қол­дим, – деди.
Ота кенжа ўғлини бағрига босиб:
– Болажоним, сен энг улуғ савоб ишни қилиб­сан! Душманингни ўлдиришга қодир бўла туриб, унга яхшилик қилиб, ўлимдан сақлаб қолибсан, бу – мард йигитнинг иши. Манави қимматбаҳо дур сенга, – деб ваъда қилинган мукофотни унга берди.

Яхшиликнинг мукофоти яхшиликдир.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

13 ёшли қиз қичқирганча зинадан югурди. Унинг бўйнининг ҳолати шунчаки оғриқли ва дахшатли эди.

Бир куни, телефон орқали суҳбат пайтида, онаси қизининг қичқираётганини эшитди. Қиз зинадан қўлларини бўйнига босганча югуриб тушди. Онаси кўрган нарса уни ҳайратда қолдирди ...‌‌

Қизининг бўйнида эса...😱😳👇

Онам эккан гул-у райҳон сўлмайди, деб ўйлабман...

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_111


#муаллиф_Қосимова_Нодира



—Ақлинг жойидами? Қанақа бой хонадон билан қуда бўлаётганимизни биласанми?
Кароматни асаби таранг бўлди.
—Мени нима ишим бор?
Мени болам ўлди, оилам бузилди, уни устига хомиладорман.
Шуларни хаммаси сизни ўғлингизни деб бўлди, энди мен бахтсиз бўлган бир пайтда, сизни ўғлингизни бахтли яшашига йўл қўймайман. Керак бўлса ўша қудангизни хам топиб бораман, тўйни бузаман.
Розия алам билан Сардорга қаради.
—Билганингни қил, агар ўғлимни тўйи бузилса, сени тинч қўймайман, шу қўлларим билан ўзим ўлдираман.
Каромат дағдаға қилди
—Менга хаётни қизиғи қолмади, хохласангиз хозир ўлдиринг.
Розия кўзларида ёш билан гапирди.
—Юр сен билан гаплашиб олайлик.
Сардор Розияни қўлидан ушлаб, машинаси томон етаклаб кетди.


💫💫💫💫


—Мунис ойим тушларимга киряпти. Тоғамни уйига бориб хабар олиб келсакмикан?
Мунира кўрган тушини эслаб ўйланиб гапирди.
—Кўргингиз келса, кўриб келинг. Битта тушни хам шунча ўйлайдими?
Мунис ишиндан тўхтамай гапирди.
—Сен хам жуда гиначи қиз экансан. Одам бунчалик бўлмайди.
Мунира, жахл қилди.
—Мен ва дадам кўрган хўрликни, сиз кўрганингиз йўқ.
Муниса, қовоғини уйди.
—Мен кўрмадимми?
Мунирани хаёли, Ботирга турмушга чиқган кунларига кетди.
—Опа, бўлди мен сиз билан тортишишни хохламайман.
Агар кўргингиз келса, бориб кўриб келинг.
—Ха майли, мен уйга борақолай.
Мунира ўрнидан турди
—Опа, шошманг. Юринг янги қариялар келибди, кириб танишиб чиқамиз.
Муниса, Мунирани қўлидан тортди.
—Эртага, бугун чарчадим. Озроқ дам олай.
Мунира кайфияциз чиқиб кетди.
—Жин урсин, хафа қилиб қўйдим.
Муниса ер тепиниб қўйди.


💫💫💫💫


—Мен сенга айтгандима?
Бу боланг менга приблема бўлмасин деб.
Сардор машина эшигини беркитди.
—Мен хам буни хохламаган эдим. Лекин энди мен билан яшашга мажбурсиз.
—Мажбур..
Сардор кулди.
—Сенга бир бош турган уйимизни калитини бераман, ўша ерда вақтинча яшаб турасан. Бола туғилгач бир гап бўлар.
—Мен сизни қандай бўлишаман, бошқа қиз билан?
Розияни юраги ўртанди.
—Мажбурман, ўша қизга уйланмасам, дадам мени меросдан махрум қиламан деяпти.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚

#У‌ткинчи_дунё


#No_112


#муаллиф_Қосимова_Нодира



—"Қизим... Менинг жаннатим, менинг орзум, менинг юрагимнинг бир бўлаги... Энди йўқсан
Ҳар тонг уйғонганимда, кўзим дарвозага қарайди — эҳтимол кириб келарсан деган умидда.
Ҳар бир нарсада сени кўраман: эшик олдидаги ўйинчоқларда, девордаги чизмаларда, ҳатто ҳавода...
Юрагимда бир савол тинмайди: ЪНега у? Нега мен эмас?ъ
Отангман ахир... Мен ҳимоя қилишим керак эди... Мен кўтаришим керак эди бу дардни, сен эмас...
Сен кетдинг. Мен қолдим. Лекин ҳаёт эмас бу. Нафас оляпман, юрак уряпти, лекин бу яшаш эмас...
Ўша охирги бор менга боқишинг... сўзсиз, аммо тўла мано бор эди.
Ўлишингни сезгандек, аммангни касаллиги хақида хам, куйикиб гапиргандинг.
Ўша пайтда қайтиб келишим ва сизларни ёнингизда бўлишим керак эди. Мени кечир қизим, жойинг жаннатларда бўлсин маликам. Сен доим мени қалбимда ва юрагимда яшайсан
Эй Худо, бу оғриқни қандай кўтараман?.."
Диёр, Нигинани қабри устида кўз ёш тўкарди.
—Дадажон, кетайлик..
Зарнигор Диёрни кўз ёшларини артди.
—Қизим, опангни соғингдингми?
Диёр Зарини қучоғига олди.
—Албатта, опамни роса соғиндим. Опам ўлишидан олдин кўп йиғлаган, ойим бизни ташлаб кетган эди. Аммам бизни яхши қарай олмасди, чунки аммамни боши оғриб қоларди. Уйимизда овқат тугаб, оч қолардик.
Опам менга дугонасини уйидан нон олиб чиқиб берарди, ўзи емасди. Бир куни ойим келиб, аммамга пул ва бизга егулик ташлаб кетди, уйимизга авваллари кўп келадиган амаки билан.
Ўша аммамга берган пулидан олиб, опам айланишга кетганди, кейин қайтиб келмади.
Нега опамни бу ерга кўмиб қўйдингиз дадажон?
Зарнигор йиғлаб юборди
—Мен шу ерда бўлишим керак эди, хаммасига ўзим айбдорман.
Диёр, қабрга қараб гапирди.


💫💫💫💫


—Ойимни олдига бора кўрма. Ойим билан ўйнашма.
Сардор уйга жойлаб, қайтаётганда Розияга гапирди.
—Сиз мени хабар олиб турсангиз, мен сизни онангизни бошимга ураманми?
—Қорнингдагини қачон олдирасан?
—Нима? Нега олдираман?
Розия, Сардорга қаради
—Нима қиласан бош оғриқни?
Мен сен билан бир умр қола олмайман.

📚 Ibratli Hikoyalar 📚