Қўчқор НОРҚОБИЛ
ЮРАКДА БОМБА БОР, ПОЛКОВНИК!
ҳикоя
Улар ўттиз йилдан сўнг Санкт-Петербургда учрашдилар; истеъфодаги ҳарбий врач ва оддий аскар.
– Жаноб..., – иккиланиб турди аскар.
– Полковник деявер, – жилмайди қария. – Яхшиси, юр, хилватроқ бирор кафега борамиз. Уҳ, жуда салобатли, катта одам бўлиб кетибсан-ку. Мана, мен эса кексайиб қолдим.
Шаҳар четидаги саранжом кафега киришди. Табиийки, емак ва ичимлик буюришди. Афғон урушини эслашди. Эзилишди. Ичишди...
– Ёдингиздами, госпиталдан чиқаётганимда қўлимга ҳар бири тирноқдай келадиган олти дона темир парчасини бергандингиз?. – орадан шунча йил ўтса ҳамки “Аскар”нинг ўнг биқини ва сўл қўлидаги чандиқ, ғадир-будур тиртиқларида қайтадан оғриқ қўзғалгандай бўлди.
– Эсимда, албатта, эсим-да! Ростини айтсам, жонинг тошдан экан. Снаряд сочмаларини териб олганман-а...
... Вақти ўтади. Ҳамма нарса ўзгаради. Одам ҳам. Ўша ярадор аскар ёзувчига, капитан унвонидаги ҳарбий врач полковникка айланиши мумкин. Фақат бир нарса ўзгармайди; кексаймайди, ўлмайди ҳам! Бу – хотира! Айниқса, ёзиғига битилган даҳшатли оғриқ – уруш гирдобидан чиққан руҳияти расво одамларнинг хотирасига балонинг ўқи ҳам бас келолмайди. Ажал алжиратолмайди.
Етмиш ёшдан ошган бўлишига қарамай, полковникнинг хотира кўзгуси асло хира тортмаган, аксинча, йиллар ўтган сайин янада ярқираб, тиниқлашиб бормоқда эдики, гоҳида у ўзини уруш қаърида ҳис қилар, ўтган ўша кунларининг икир-чикирларигача ониятда хаёлида жонланарди.
Ҳозир ҳам шундай бўлди; полковник жарроҳлик столида қонга бўялиб ётган қоракўз, қорақош аскарнинг илвираган танасидан “ажал тиноқлари”ни битта-битталаб ковлаб оларкан, қўлидаги жарроҳтиғ ҳамда қайчига қоп-қора қуюқ қон чиппа ёпишиб қолаётганини кўриб турарди. Кўп қон йўқотган чаламурда ўғлоннинг юраги сўнгги умид илинжида беҳол ўраётганини ҳам ҳис қилди. Ва, ниҳоят, илма-тешик танадан олтинчи бор тугмадеккина темир парчасини суғириб олди. Стол четидаги кумуш идиш олтинчи бор жаранглади; бу жаранг врачга тириклик жаранги, ҳаёт қўнғироғи бўлиб туюлди. Кўнгли хотиржам тортди. “Ўғлон барака топ, бардош бердинг! Сен яшайсан!.. "
– Ўғлон, барака топ, бардош бердинг! Сен яшайсан!, –деб юборди полковник беихтиёр бир нуқтадан кўз узмай.
– Нимадир дедингизми, жаноб полковник?
Полковник бошқа дунёда эди. Хотира қаърида, уруш гирдобида қолганди. Унинг гапини эшитмади. “Аскар” яна такрорлади:
– Нимадир дедингизми?
– А-а-а? Ўзим... шунчаки. Хаёлим қочди. Узр... Менга қара, ёзувчиман дединг-а, у- бу нарсалар, китоблар... ёзаяпсанми, бу ерга ёлғиз ўзинг келдингми?, --- гапни чалғитмоқчи бўлди қария.
– Хотиним ва неварам билан келдим. Питердаги ёзувчиларнинг раҳбари Валерий Попов билан ҳам учрашдим; бу ерда китобларим чиқадиган, ҳикояларим босиладиган бўлди. Майли, булар ўз йўлига,--- муддаога кўчди аскар, --- бироқ сиз билан бошқа нарса ҳақида гаплашмоқчиман...
– Хўш...
– Сиз танамдаги темир парчаларини олиб ташлаб, мени ўлимдан сақлаб қолдингиз. Лекин...
– Нима лекин?
– Лекин мана бу еримда, --- у кўксига урди, – юрагимда нимадир, аниқроғи, бомба бор. Қўрқаяпман, бир куни портлаб кетмасмикан?
Полковник сесканди. Унга тикилди.
– Мен ҳам қўрқаман, – деди овози титраб.
– Сиз нимадан қўрқасиз?
– Менга ҳам шундай туюлади. Худди юрагимда портламай қолган минами, бомбами чўкиб ётганга ўхшайди. Очиғи, бир менда шундай тасаввур бўлса керак, деб ўйлардим – иҳранди полковник.– Демак сенда ҳам...
– Энди шундай яшайверамизми?
– Бошқа иложи йўқ! Мен Сенинг юрагингдаги бомбани олиб ташлай олмайман. Дунёдаги ҳеч бир жарроҳнинг қўлидан келмайди бу...
Улар бир-бирига тикилишди. Худди оғир жангдан сўнг, кўнгли ағдар-тўнтар, юраги нимта-нимта бўлиб, қўрқувдан тош қотиб, гарангсиб, нима қиларини билмай қолган карахт аҳволдаги жангчилар каби... икковининг ҳам мунг қотган кўзларида изтироб ёшлари қалқди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
ЮРАКДА БОМБА БОР, ПОЛКОВНИК!
ҳикоя
Улар ўттиз йилдан сўнг Санкт-Петербургда учрашдилар; истеъфодаги ҳарбий врач ва оддий аскар.
– Жаноб..., – иккиланиб турди аскар.
– Полковник деявер, – жилмайди қария. – Яхшиси, юр, хилватроқ бирор кафега борамиз. Уҳ, жуда салобатли, катта одам бўлиб кетибсан-ку. Мана, мен эса кексайиб қолдим.
Шаҳар четидаги саранжом кафега киришди. Табиийки, емак ва ичимлик буюришди. Афғон урушини эслашди. Эзилишди. Ичишди...
– Ёдингиздами, госпиталдан чиқаётганимда қўлимга ҳар бири тирноқдай келадиган олти дона темир парчасини бергандингиз?. – орадан шунча йил ўтса ҳамки “Аскар”нинг ўнг биқини ва сўл қўлидаги чандиқ, ғадир-будур тиртиқларида қайтадан оғриқ қўзғалгандай бўлди.
– Эсимда, албатта, эсим-да! Ростини айтсам, жонинг тошдан экан. Снаряд сочмаларини териб олганман-а...
... Вақти ўтади. Ҳамма нарса ўзгаради. Одам ҳам. Ўша ярадор аскар ёзувчига, капитан унвонидаги ҳарбий врач полковникка айланиши мумкин. Фақат бир нарса ўзгармайди; кексаймайди, ўлмайди ҳам! Бу – хотира! Айниқса, ёзиғига битилган даҳшатли оғриқ – уруш гирдобидан чиққан руҳияти расво одамларнинг хотирасига балонинг ўқи ҳам бас келолмайди. Ажал алжиратолмайди.
Етмиш ёшдан ошган бўлишига қарамай, полковникнинг хотира кўзгуси асло хира тортмаган, аксинча, йиллар ўтган сайин янада ярқираб, тиниқлашиб бормоқда эдики, гоҳида у ўзини уруш қаърида ҳис қилар, ўтган ўша кунларининг икир-чикирларигача ониятда хаёлида жонланарди.
Ҳозир ҳам шундай бўлди; полковник жарроҳлик столида қонга бўялиб ётган қоракўз, қорақош аскарнинг илвираган танасидан “ажал тиноқлари”ни битта-битталаб ковлаб оларкан, қўлидаги жарроҳтиғ ҳамда қайчига қоп-қора қуюқ қон чиппа ёпишиб қолаётганини кўриб турарди. Кўп қон йўқотган чаламурда ўғлоннинг юраги сўнгги умид илинжида беҳол ўраётганини ҳам ҳис қилди. Ва, ниҳоят, илма-тешик танадан олтинчи бор тугмадеккина темир парчасини суғириб олди. Стол четидаги кумуш идиш олтинчи бор жаранглади; бу жаранг врачга тириклик жаранги, ҳаёт қўнғироғи бўлиб туюлди. Кўнгли хотиржам тортди. “Ўғлон барака топ, бардош бердинг! Сен яшайсан!.. "
– Ўғлон, барака топ, бардош бердинг! Сен яшайсан!, –деб юборди полковник беихтиёр бир нуқтадан кўз узмай.
– Нимадир дедингизми, жаноб полковник?
Полковник бошқа дунёда эди. Хотира қаърида, уруш гирдобида қолганди. Унинг гапини эшитмади. “Аскар” яна такрорлади:
– Нимадир дедингизми?
– А-а-а? Ўзим... шунчаки. Хаёлим қочди. Узр... Менга қара, ёзувчиман дединг-а, у- бу нарсалар, китоблар... ёзаяпсанми, бу ерга ёлғиз ўзинг келдингми?, --- гапни чалғитмоқчи бўлди қария.
– Хотиним ва неварам билан келдим. Питердаги ёзувчиларнинг раҳбари Валерий Попов билан ҳам учрашдим; бу ерда китобларим чиқадиган, ҳикояларим босиладиган бўлди. Майли, булар ўз йўлига,--- муддаога кўчди аскар, --- бироқ сиз билан бошқа нарса ҳақида гаплашмоқчиман...
– Хўш...
– Сиз танамдаги темир парчаларини олиб ташлаб, мени ўлимдан сақлаб қолдингиз. Лекин...
– Нима лекин?
– Лекин мана бу еримда, --- у кўксига урди, – юрагимда нимадир, аниқроғи, бомба бор. Қўрқаяпман, бир куни портлаб кетмасмикан?
Полковник сесканди. Унга тикилди.
– Мен ҳам қўрқаман, – деди овози титраб.
– Сиз нимадан қўрқасиз?
– Менга ҳам шундай туюлади. Худди юрагимда портламай қолган минами, бомбами чўкиб ётганга ўхшайди. Очиғи, бир менда шундай тасаввур бўлса керак, деб ўйлардим – иҳранди полковник.– Демак сенда ҳам...
– Энди шундай яшайверамизми?
– Бошқа иложи йўқ! Мен Сенинг юрагингдаги бомбани олиб ташлай олмайман. Дунёдаги ҳеч бир жарроҳнинг қўлидан келмайди бу...
Улар бир-бирига тикилишди. Худди оғир жангдан сўнг, кўнгли ағдар-тўнтар, юраги нимта-нимта бўлиб, қўрқувдан тош қотиб, гарангсиб, нима қиларини билмай қолган карахт аҳволдаги жангчилар каби... икковининг ҳам мунг қотган кўзларида изтироб ёшлари қалқди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤18
... Ҳа, бу ҳолатни ҳамма ҳам тушунавермайди. Буни қақшатқич жанг, ўт-олов – ўлим чангалидан тирик- мурда бўлиб чиққан жангчилар яхши биладилар.
Бошқалар-чи? Бошқалар эҳтимол, унчалик ҳис қилишолмас. Лекин уруш одамларининг ҳар бирининг қалбида портламай қолган бомбалар борлиги, улар урушдан шу хатарли хафни кўтариб қайтганини тушуниб етсак, дунёдаги барча урушларнинг бомбалари миллионлаб кишиларнинг юрагида тиқилиб ётганини англасак, "уруш" деган сўз жаҳон халқлари луғатларида аллақачон эскириб, чириб кетарди.
Уруш одамлари ўз "бомба"ларини ер остига-да ўзлари билан бирга олиб кетадилар. Замин қаърида жанг кўрган одамларнинг кўксида портламай қолган бомбалар ҳам кўмилиб ётибди. Агар буни уруш иштиёқидан ҳузурланадиган катта-катта давлатларнинг раҳбарлари, катта-катта генераллар, жангари ҳарбийлар ҳис қилишганда эди, чархидун чархпалагининг тиғларида ҳам чечаклар барқ уриб, барча ўқотар қуролларнинг "оғзи"да гуллар очилар, рўйи тупроқ чаманзорга айланарди.
... Тонг чоғи "аскар" полковник билан хайрлашди. Тошкентга учди. Самолёт ойнасидан пастга қараркан, юраги чимиллаб оғригандай бўлди. Тубанда, она – ер устида ўзи каби қанчалаб қисматдошлари борлигини ҳис қилди. Лаблари пичирлади, ўзига ўзи гапирди:
– Уларнинг ҳам юрагида бомба бор. Улар билан гаплашганда эҳтиёт бўлинг, одамлар! Бомба бор!
– Нима? Нимадир дедингизми? – пишиллади ёнидаги барваста киши кўзларини олайтириб.
– Бомба бор, деяпман!
--- Қаерда бомба бор?
--- Қўяверинг, билишингиз шартмас...
Барваста шоша-пиша, тепадаги чақирув нуқтасини босиб, стюардессани чақирди.
Бирдан самолёт ичи, салонда бесарамжонлик бошланди.
"Аскар" эса уйқуга кетганди...
Санкт- Петербург --- Кисловодск
10.07..2024 й.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бошқалар-чи? Бошқалар эҳтимол, унчалик ҳис қилишолмас. Лекин уруш одамларининг ҳар бирининг қалбида портламай қолган бомбалар борлиги, улар урушдан шу хатарли хафни кўтариб қайтганини тушуниб етсак, дунёдаги барча урушларнинг бомбалари миллионлаб кишиларнинг юрагида тиқилиб ётганини англасак, "уруш" деган сўз жаҳон халқлари луғатларида аллақачон эскириб, чириб кетарди.
Уруш одамлари ўз "бомба"ларини ер остига-да ўзлари билан бирга олиб кетадилар. Замин қаърида жанг кўрган одамларнинг кўксида портламай қолган бомбалар ҳам кўмилиб ётибди. Агар буни уруш иштиёқидан ҳузурланадиган катта-катта давлатларнинг раҳбарлари, катта-катта генераллар, жангари ҳарбийлар ҳис қилишганда эди, чархидун чархпалагининг тиғларида ҳам чечаклар барқ уриб, барча ўқотар қуролларнинг "оғзи"да гуллар очилар, рўйи тупроқ чаманзорга айланарди.
... Тонг чоғи "аскар" полковник билан хайрлашди. Тошкентга учди. Самолёт ойнасидан пастга қараркан, юраги чимиллаб оғригандай бўлди. Тубанда, она – ер устида ўзи каби қанчалаб қисматдошлари борлигини ҳис қилди. Лаблари пичирлади, ўзига ўзи гапирди:
– Уларнинг ҳам юрагида бомба бор. Улар билан гаплашганда эҳтиёт бўлинг, одамлар! Бомба бор!
– Нима? Нимадир дедингизми? – пишиллади ёнидаги барваста киши кўзларини олайтириб.
– Бомба бор, деяпман!
--- Қаерда бомба бор?
--- Қўяверинг, билишингиз шартмас...
Барваста шоша-пиша, тепадаги чақирув нуқтасини босиб, стюардессани чақирди.
Бирдан самолёт ичи, салонда бесарамжонлик бошланди.
"Аскар" эса уйқуга кетганди...
Санкт- Петербург --- Кисловодск
10.07..2024 й.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤14👍1
Фарзандли бўлгунимча шўрвадаги сабзини, шолғомни емасдим, еёлмасдим.
Ошқовоқни-ку умуман ёқтирмасдим.
Дадам мажбурлаб едирсалар "ўйқ" деб оғзимдан чиқариб ташлардим.
Онам бир кунгина гўштсиз овқат қилсалар "гўшти қани буни" дердим ва гўштсиз овқатни нари суриб қўярдим.
Қотган, бир оз суви қочган нонлар қолиб, юмшоқ нонларга қўл чўзардим.
Дадам билан онам эса қотган нонларни чойда ивитиб ер, юмшоқ нонларни эса мен томонга суриб қўярдилар...
Йиллар ўтди.
Фарзандли бўлдим.
Ўйлаб қарасам, шўрвадаги сабзи, шолғомлар унчалик ёмон эмас экан.
Ошқовоқни ҳам еса бўлар экан.
Баъзан гўштсиз овқатни суви қочган нон билан еган кунларимда, юмшоққина нон еяётган болаларимга қараб, кўзда ёш билан ота-онамни эслайман...
Ота-онангизни авайланг.
Уларнинг бу дунёда сиздан бошқа харидори йўқ.
Эркинжон Ярашев
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ошқовоқни-ку умуман ёқтирмасдим.
Дадам мажбурлаб едирсалар "ўйқ" деб оғзимдан чиқариб ташлардим.
Онам бир кунгина гўштсиз овқат қилсалар "гўшти қани буни" дердим ва гўштсиз овқатни нари суриб қўярдим.
Қотган, бир оз суви қочган нонлар қолиб, юмшоқ нонларга қўл чўзардим.
Дадам билан онам эса қотган нонларни чойда ивитиб ер, юмшоқ нонларни эса мен томонга суриб қўярдилар...
Йиллар ўтди.
Фарзандли бўлдим.
Ўйлаб қарасам, шўрвадаги сабзи, шолғомлар унчалик ёмон эмас экан.
Ошқовоқни ҳам еса бўлар экан.
Баъзан гўштсиз овқатни суви қочган нон билан еган кунларимда, юмшоққина нон еяётган болаларимга қараб, кўзда ёш билан ота-онамни эслайман...
Ота-онангизни авайланг.
Уларнинг бу дунёда сиздан бошқа харидори йўқ.
Эркинжон Ярашев
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21
ЭШАГИ ЎЛГАН КАМБАҒАЛ ДЕҲҚОН ЁХУД АВЛИЁГА АЙЛАНГАН ЭШАК
Воқеа Амася вилоятининг Гумушҳажикўй туманига қарашли қишлоқлардан бирида бўлиб ўтган. Бу ҳикояни ўша туманда ўқитувчилик қилиб юрган бир киши маҳаллий аҳоли вакилидан эшитиб, сўзлаб берган.
1940-1950 йиллар оралиғида Гумушҳажикўйнинг бир қишлоғида камбағал, йўқсил бир йигит яшаркан. Кимсасиз, суянчиғи йўқ бўлгани учун қишлоқда ҳеч ким унга қиз бермабди, уйлана олмабди. Бу ғариб йигитнинг дунёда биргина қари эшаги бўлиб, бор-буди шу экан. У эшаги билан тоққа борар, ўтин териб, унга юклар ва шаҳарга олиб тушиб сотарди. Топган пулига энг зарур эҳтиёжларини қондирарди. Кунлар ойларни, ойлар йилларни қувиб, шу зайлда кун кечирарди.
Кунлардан бир кун ўша кимсасиз йигит яна тоққа ўтинга жўнабди. Тўплаган ўтинларини эшагига ортиб, сотиш учун шаҳар йўлига тушибди. Йўлда, кимсасиз бир жойда, оғир юк остида қолган қари эшак тўсатдан ерга йиқилибди. Жонивор азобдан инграй бошлагач, камбағал йигитнинг жони товонига карабди. Дарҳол устидаги ўтинларни тушириб, тўқимини ечибди. Бироқ кўп ўтмай, азоб ичида типирчилаган эшак ўша ерда жон таслим қилибди. Йигит бошини икки қўли орасига олиб, ҳўнг-ҳўнг йиғлай бошлабди. Тўрт томонига боқибди, йўлга қарабди, аммо на келаётган, на кетаётган бирор зоғ бормиш. Камбағал йигит ўлган жонивори учун қон йиғлабди. Бағри куймасин ҳамми, ахир бу ёруғ оламда унга тиргак бўлган ягона овунчоғи, шериги шу эшак эди-да.
Эшагига сўнгги ҳурматини бажо келтириш учун кетмон-курак олиб, йўл четида гўр қазишга тушибди. Кўз ёш тўка-тўка қазиган қабрига эшагини кўмибди. Мозор экани билиниб турсин деб, устига тупроқ тортиб, баланд қилиб кўтарибди. Йўғон ўтинлардан жониворнинг бош ва оёқ томонига қабр тошидек тираб қўйибди, хуллас, ҳақиқий қабр кўринишига келтирибди. Ишини тугатиб, энди кетаман деб турганида, йўлдан йўловчилар ўтаётганини кўриб қолибди. Йигит дарҳол қабр бошига чўккалаб, қўлларини дуога очибди. Унинг бу ҳолатини кўрган йўловчилар қизиқиб сўрашибди:
– Тўзим берсин, биродар. Ўтган ким эди?
Камбағал йигит кўз ёшларини артиб, шундай дебди:
– Қора тупроққа топширганим – бу дунёдаги борлиғим, суянган тоғим эди. Борим ҳам, йўғим ҳам, ризқ-рўзим, ишим, ошим эди. Менга ҳамма нарсани ўша берганди. Бу қабрга қўйганим менинг тирикчилик эшигим эди.
Бу гапларни эшитган йўловчиларнинг ичи ачишибди. Унга сабр тилаб, йўлларида давом этишибди.
Эшагини тупроққа топширган йигит чорасизликдан қишлоғига қайтибди. Кунлар бўйи ишсиз, пулсиз, сарсон-саргардон бўлиб юрибди. Охири, бу қишлоқда мени боғлаб турадиган ҳеч ким қолмади деб, ризқини излаб мусофирликка чиқибди ва Истанбул томон йўл олибди.
Бошида бу катта шаҳарга кўнишиши қийин бўлибди. У ўзи келган қишлоққа умуман ўхшамасди, лекин йигит тишини тишига қўйиб, мақсадидан қайтмабди. Дуч келган ишда ишлабди. Меҳнат қилгани сайин топиш-тутиши яхшиланибди, пул топгани сари ғайратига ғайрат қўшилибди. Қараса, қишлоқда бир йилда топганини бу ерда бир ойда топаяпти, шижоати янада ортибди. Уйланишга етарли маблағ йўқлагач, вақти-соати келди деб, ҳалол, покбасир бир қизга уйланибди. «Туғилган ерда эмас, тўйган ерда султон» деб, уй-жой қилиб, бола-чақали бўлибди.
Орадан йиллар ўтиб, бой-бадавлат бўлиб кетган бу йигит соғинч ўтида ёниб, ота юртини, киндик қони тўкилган қишлоғини зиёрат қилишга қарор қилибди. Қишлоғи, чанг кўчалари, вайрона уйлари, меҳнатдан қадоқ бўлган қўллар, парваришсизликдан ёрилган лаблар – хуллас, ўша оддий одамлар кўзига оловдек кўриниб, соғинчи устун келибди. Аёли ва болаларига: «Энди чидолмайман, юртим тушимга кираяпти, бир бориб айланиб келай», дебди.
Истанбулдан йўлга чиқиб, Гумушҳажикўйга етиб келибди. Таниш-билишлар билан қучоқ очиб кўришиб, ҳасратлашибди. Энди қишлоққа машина қатнаётгани учун қишлоқ транспортига ўтириб йўлга тушибди. Машина одам билан лиқ тўла бўлса-да, у ҳеч кимни танимабди. Машина қишлоқ томон еларкан, йигит ичида: «Эҳ, қадрдон кунлар-а! Қайдан қаерга! Илгари эшакда юрган йўлларимизда ҳозир одамлар машинада юришибди», деб ўйлабди. Кейин бирдан эшаги ёдига тушиб, ўша воқеа бўлган жой худди кечагидек кўз олдида жонланибди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Воқеа Амася вилоятининг Гумушҳажикўй туманига қарашли қишлоқлардан бирида бўлиб ўтган. Бу ҳикояни ўша туманда ўқитувчилик қилиб юрган бир киши маҳаллий аҳоли вакилидан эшитиб, сўзлаб берган.
1940-1950 йиллар оралиғида Гумушҳажикўйнинг бир қишлоғида камбағал, йўқсил бир йигит яшаркан. Кимсасиз, суянчиғи йўқ бўлгани учун қишлоқда ҳеч ким унга қиз бермабди, уйлана олмабди. Бу ғариб йигитнинг дунёда биргина қари эшаги бўлиб, бор-буди шу экан. У эшаги билан тоққа борар, ўтин териб, унга юклар ва шаҳарга олиб тушиб сотарди. Топган пулига энг зарур эҳтиёжларини қондирарди. Кунлар ойларни, ойлар йилларни қувиб, шу зайлда кун кечирарди.
Кунлардан бир кун ўша кимсасиз йигит яна тоққа ўтинга жўнабди. Тўплаган ўтинларини эшагига ортиб, сотиш учун шаҳар йўлига тушибди. Йўлда, кимсасиз бир жойда, оғир юк остида қолган қари эшак тўсатдан ерга йиқилибди. Жонивор азобдан инграй бошлагач, камбағал йигитнинг жони товонига карабди. Дарҳол устидаги ўтинларни тушириб, тўқимини ечибди. Бироқ кўп ўтмай, азоб ичида типирчилаган эшак ўша ерда жон таслим қилибди. Йигит бошини икки қўли орасига олиб, ҳўнг-ҳўнг йиғлай бошлабди. Тўрт томонига боқибди, йўлга қарабди, аммо на келаётган, на кетаётган бирор зоғ бормиш. Камбағал йигит ўлган жонивори учун қон йиғлабди. Бағри куймасин ҳамми, ахир бу ёруғ оламда унга тиргак бўлган ягона овунчоғи, шериги шу эшак эди-да.
Эшагига сўнгги ҳурматини бажо келтириш учун кетмон-курак олиб, йўл четида гўр қазишга тушибди. Кўз ёш тўка-тўка қазиган қабрига эшагини кўмибди. Мозор экани билиниб турсин деб, устига тупроқ тортиб, баланд қилиб кўтарибди. Йўғон ўтинлардан жониворнинг бош ва оёқ томонига қабр тошидек тираб қўйибди, хуллас, ҳақиқий қабр кўринишига келтирибди. Ишини тугатиб, энди кетаман деб турганида, йўлдан йўловчилар ўтаётганини кўриб қолибди. Йигит дарҳол қабр бошига чўккалаб, қўлларини дуога очибди. Унинг бу ҳолатини кўрган йўловчилар қизиқиб сўрашибди:
– Тўзим берсин, биродар. Ўтган ким эди?
Камбағал йигит кўз ёшларини артиб, шундай дебди:
– Қора тупроққа топширганим – бу дунёдаги борлиғим, суянган тоғим эди. Борим ҳам, йўғим ҳам, ризқ-рўзим, ишим, ошим эди. Менга ҳамма нарсани ўша берганди. Бу қабрга қўйганим менинг тирикчилик эшигим эди.
Бу гапларни эшитган йўловчиларнинг ичи ачишибди. Унга сабр тилаб, йўлларида давом этишибди.
Эшагини тупроққа топширган йигит чорасизликдан қишлоғига қайтибди. Кунлар бўйи ишсиз, пулсиз, сарсон-саргардон бўлиб юрибди. Охири, бу қишлоқда мени боғлаб турадиган ҳеч ким қолмади деб, ризқини излаб мусофирликка чиқибди ва Истанбул томон йўл олибди.
Бошида бу катта шаҳарга кўнишиши қийин бўлибди. У ўзи келган қишлоққа умуман ўхшамасди, лекин йигит тишини тишига қўйиб, мақсадидан қайтмабди. Дуч келган ишда ишлабди. Меҳнат қилгани сайин топиш-тутиши яхшиланибди, пул топгани сари ғайратига ғайрат қўшилибди. Қараса, қишлоқда бир йилда топганини бу ерда бир ойда топаяпти, шижоати янада ортибди. Уйланишга етарли маблағ йўқлагач, вақти-соати келди деб, ҳалол, покбасир бир қизга уйланибди. «Туғилган ерда эмас, тўйган ерда султон» деб, уй-жой қилиб, бола-чақали бўлибди.
Орадан йиллар ўтиб, бой-бадавлат бўлиб кетган бу йигит соғинч ўтида ёниб, ота юртини, киндик қони тўкилган қишлоғини зиёрат қилишга қарор қилибди. Қишлоғи, чанг кўчалари, вайрона уйлари, меҳнатдан қадоқ бўлган қўллар, парваришсизликдан ёрилган лаблар – хуллас, ўша оддий одамлар кўзига оловдек кўриниб, соғинчи устун келибди. Аёли ва болаларига: «Энди чидолмайман, юртим тушимга кираяпти, бир бориб айланиб келай», дебди.
Истанбулдан йўлга чиқиб, Гумушҳажикўйга етиб келибди. Таниш-билишлар билан қучоқ очиб кўришиб, ҳасратлашибди. Энди қишлоққа машина қатнаётгани учун қишлоқ транспортига ўтириб йўлга тушибди. Машина одам билан лиқ тўла бўлса-да, у ҳеч кимни танимабди. Машина қишлоқ томон еларкан, йигит ичида: «Эҳ, қадрдон кунлар-а! Қайдан қаерга! Илгари эшакда юрган йўлларимизда ҳозир одамлар машинада юришибди», деб ўйлабди. Кейин бирдан эшаги ёдига тушиб, ўша воқеа бўлган жой худди кечагидек кўз олдида жонланибди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤19
Ичида: «Энди у ерлар текисланиб, тупроқ бўлиб кетгандир», деб хаёл қилибди.
У ўтирган машина эшагини кўмган жойга яқинлашганда тўхтабди ва ичидаги йўловчиларнинг кўпчилиги туша бошлабди. Йигит деразадан ташқарига қараб, ҳайратдан ёқа ушлабди: эшакни кўмган жойининг атрофи ям-яшил дарахтзор бўлиб кетибди. Яшиллик ўртасида қизил камишли, чиройли бир бино қад ростлаган, атрофи эса одамлар билан гавжум эмиш. Чорасизликдан ҳайдовчидан сўрабди:
– Биродар, бу ер қаер?
Ҳайдовчи фахр билан жавоб берибди:
– Оға, бу ер «Ризқ Бобо» мақбараси.
Кишининг ҳайрати янада ошибди:
– Қанақасига?
Ҳайдовчи иштиёқ билан тушунтира бошлабди:
– Бу ернинг зиёратчиси жуда кўп. Ҳар куни юзлаб одамларни шу ерга ташиймиз. Бу ерда ётган авлиё – иши йўққа иш, оши йўққа ош, жуфти йўққа жуфт, фарзанди йўққа фарзанд беради, хасталарга шифо улашади. Нимаики ният, нимаики мурод қилсанг, ҳаммасини ижобат қилади.
Боёқишнинг ҳайратдан тили калимага келмай қолай дебди. У ҳам бошқалар қатори машинадан тушиб, атрофни синчиклаб кузатибди ва амин бўлибдики, бу ер айнан ўша ўз қўллари билан эшагини кўмган жойи эди. Эшакнинг қабри устига мақбара қуриб юборишибди экан.
Бир чеккага ўтириб, ўйлай бошлабди: «Бу қандай кўргилик? Буни ким, нима мақсадда қилган экан? Билиб қилишганми ё билмай? Одамлар қандай қилиб бундай гумроҳликка, хатога йўл қўйишди?» Бир томондан нима қилиш кераклигини ўйлаб, боши қотибди. «Ҳақиқатни айтсаммикан ёки "э, бўлар иш бўлибди, менга нима" деб индамай кетаверсаммикан?» Бироз мушоҳада юритгач, ниҳоят бир қарорга келибди: «Увол-ку ахир! Шунақаям бўладими? Шунча одамнинг умидлари нима бўлади? Ким билсин қайси гўрлардан умид илинжида шу ерга келишаяпти. Ҳақиқатни айтаман!» дебди-да, баландроқ бир жойга чиқиб, бироз қўрқув, бироз ҳаяжон билан, овози титраб бақирибди:
– Эй халойиқ, мени эшитинглар! Сизларга жуда муҳим бир гапни айтмоқчиман!
Овозни эшитганлар атрофига тўплана бошлабди. У бор жасоратини йиғиб, гапида давом этибди:
– Сизлар зиёрат деб келаётган, авлиё деб мадад сўраётган, иш, ош, фарзанд, шифо тилаётган бу мақбарада ётган зот аслида авлиё эмас!
Унинг оғзидан «авлиё эмас» деган сўз чиқиши билан оломон орасида ғала-ғовур кўтарилибди. Одамлар важоҳат билан:
– Сен кимсан ўзи? Одаммисан ё жинми? Қандай ҳаддинг сиғиб бизнинг авлиёмизга ҳурматсизлик қиласан?! – деб бақиришибди. Йигит эса:
– Биродарлар! Илтимос, мени тингланглар. Мен жин ҳам, пари ҳам эмасман. Шу йўл борадиган қишлоқданман. Йиллар олдин шу ерлардан чиқиб кетгандим. Энди қишлоғимни зиёрат қилгани келдим, – дебди. Оломон ичидан кимдир овозининг борича:
– Модомики йиллар олдин қишлоқдан кетган экансан, зиёратга келган бўлсанг, нима ҳуқуқ билан бизнинг авлиёмизга тил тегизиб, туҳмат қилаяпсан?
Йигит яна ўзини қўлга олиб, бор ҳақиқатни айтибди:
– Йиллар олдин мен бир йўқсил йигит эдим. Шаҳарга ўтин олиб кетаётганимда, айнан шу ерда эшагим ўлиб қолганди. Уни жуда яхши кўрардим. Шу ерга кўмиб, устини тупроқ билан кўтариб, белги қўйиб кетгандим. Энди эса устига мақбара қуриб олишибди. Бу ерда ётган авлиё эмас, менинг ўша қари эшагим!
У «Бу ерда ётган авлиё эмас, менинг эшагим» дейиши билан атрофга бирдан жимжитлик чўкибди. Ҳеч ким нима дейишини, қандай муносабат билдиришини билмай, бир-бирига тикилиб қолибди. Ниҳоят, оломон орасидан бир киши бақириб юборибди:
– Нималар деяпти бу? Ким бу ўзи? Уни биронтанг танийсанми? Делими бу, мажнунми, телбами? Қандай қилиб бизнинг авлиёмиз, Ризқ Бобомизни ҳақорат қилади? Туширинглар уни пастга!
Шу заҳоти ғазабга минган оломон йигитни пастга судраб тушириб, ура бошлабди, тепки остига олибди. Дуч келган жойига уриб, аяб ўтиришмабди. Йигит калтак зарбидан ҳушини йўқотаёзибди. Усти-боши қонга беланиб ётганида, оломон орасидан бир инсофлиси чиқиб:
– Нима қилаяпсизлар? Авлиёнинг ҳузурида ҳам одам урадими? – деб оломонни тинчлантирибди. Қонга беланиб ётган йигитни Гумушҳажикўйдаги тиббиёт пунктига олиб боришибди. Хайриятки, жароҳатлари унчалик хавфли эмас экан. Жароҳатларини тозалаб, боғлаб, уйига жавоб беришибди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
У ўтирган машина эшагини кўмган жойга яқинлашганда тўхтабди ва ичидаги йўловчиларнинг кўпчилиги туша бошлабди. Йигит деразадан ташқарига қараб, ҳайратдан ёқа ушлабди: эшакни кўмган жойининг атрофи ям-яшил дарахтзор бўлиб кетибди. Яшиллик ўртасида қизил камишли, чиройли бир бино қад ростлаган, атрофи эса одамлар билан гавжум эмиш. Чорасизликдан ҳайдовчидан сўрабди:
– Биродар, бу ер қаер?
Ҳайдовчи фахр билан жавоб берибди:
– Оға, бу ер «Ризқ Бобо» мақбараси.
Кишининг ҳайрати янада ошибди:
– Қанақасига?
Ҳайдовчи иштиёқ билан тушунтира бошлабди:
– Бу ернинг зиёратчиси жуда кўп. Ҳар куни юзлаб одамларни шу ерга ташиймиз. Бу ерда ётган авлиё – иши йўққа иш, оши йўққа ош, жуфти йўққа жуфт, фарзанди йўққа фарзанд беради, хасталарга шифо улашади. Нимаики ният, нимаики мурод қилсанг, ҳаммасини ижобат қилади.
Боёқишнинг ҳайратдан тили калимага келмай қолай дебди. У ҳам бошқалар қатори машинадан тушиб, атрофни синчиклаб кузатибди ва амин бўлибдики, бу ер айнан ўша ўз қўллари билан эшагини кўмган жойи эди. Эшакнинг қабри устига мақбара қуриб юборишибди экан.
Бир чеккага ўтириб, ўйлай бошлабди: «Бу қандай кўргилик? Буни ким, нима мақсадда қилган экан? Билиб қилишганми ё билмай? Одамлар қандай қилиб бундай гумроҳликка, хатога йўл қўйишди?» Бир томондан нима қилиш кераклигини ўйлаб, боши қотибди. «Ҳақиқатни айтсаммикан ёки "э, бўлар иш бўлибди, менга нима" деб индамай кетаверсаммикан?» Бироз мушоҳада юритгач, ниҳоят бир қарорга келибди: «Увол-ку ахир! Шунақаям бўладими? Шунча одамнинг умидлари нима бўлади? Ким билсин қайси гўрлардан умид илинжида шу ерга келишаяпти. Ҳақиқатни айтаман!» дебди-да, баландроқ бир жойга чиқиб, бироз қўрқув, бироз ҳаяжон билан, овози титраб бақирибди:
– Эй халойиқ, мени эшитинглар! Сизларга жуда муҳим бир гапни айтмоқчиман!
Овозни эшитганлар атрофига тўплана бошлабди. У бор жасоратини йиғиб, гапида давом этибди:
– Сизлар зиёрат деб келаётган, авлиё деб мадад сўраётган, иш, ош, фарзанд, шифо тилаётган бу мақбарада ётган зот аслида авлиё эмас!
Унинг оғзидан «авлиё эмас» деган сўз чиқиши билан оломон орасида ғала-ғовур кўтарилибди. Одамлар важоҳат билан:
– Сен кимсан ўзи? Одаммисан ё жинми? Қандай ҳаддинг сиғиб бизнинг авлиёмизга ҳурматсизлик қиласан?! – деб бақиришибди. Йигит эса:
– Биродарлар! Илтимос, мени тингланглар. Мен жин ҳам, пари ҳам эмасман. Шу йўл борадиган қишлоқданман. Йиллар олдин шу ерлардан чиқиб кетгандим. Энди қишлоғимни зиёрат қилгани келдим, – дебди. Оломон ичидан кимдир овозининг борича:
– Модомики йиллар олдин қишлоқдан кетган экансан, зиёратга келган бўлсанг, нима ҳуқуқ билан бизнинг авлиёмизга тил тегизиб, туҳмат қилаяпсан?
Йигит яна ўзини қўлга олиб, бор ҳақиқатни айтибди:
– Йиллар олдин мен бир йўқсил йигит эдим. Шаҳарга ўтин олиб кетаётганимда, айнан шу ерда эшагим ўлиб қолганди. Уни жуда яхши кўрардим. Шу ерга кўмиб, устини тупроқ билан кўтариб, белги қўйиб кетгандим. Энди эса устига мақбара қуриб олишибди. Бу ерда ётган авлиё эмас, менинг ўша қари эшагим!
У «Бу ерда ётган авлиё эмас, менинг эшагим» дейиши билан атрофга бирдан жимжитлик чўкибди. Ҳеч ким нима дейишини, қандай муносабат билдиришини билмай, бир-бирига тикилиб қолибди. Ниҳоят, оломон орасидан бир киши бақириб юборибди:
– Нималар деяпти бу? Ким бу ўзи? Уни биронтанг танийсанми? Делими бу, мажнунми, телбами? Қандай қилиб бизнинг авлиёмиз, Ризқ Бобомизни ҳақорат қилади? Туширинглар уни пастга!
Шу заҳоти ғазабга минган оломон йигитни пастга судраб тушириб, ура бошлабди, тепки остига олибди. Дуч келган жойига уриб, аяб ўтиришмабди. Йигит калтак зарбидан ҳушини йўқотаёзибди. Усти-боши қонга беланиб ётганида, оломон орасидан бир инсофлиси чиқиб:
– Нима қилаяпсизлар? Авлиёнинг ҳузурида ҳам одам урадими? – деб оломонни тинчлантирибди. Қонга беланиб ётган йигитни Гумушҳажикўйдаги тиббиёт пунктига олиб боришибди. Хайриятки, жароҳатлари унчалик хавфли эмас экан. Жароҳатларини тозалаб, боғлаб, уйига жавоб беришибди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤16
Йигит бу воқеадан карахт аҳволга тушибди. Юртига келганига минг пушаймонлар ебди. Лекин «бу ишни бундай қолдириб бўлмайди» деб, тўғри туман ҳокимлигига (қаймақамликка) борибди. Ҳокимга бўлган воқеани бошидан охиригача сўзлаб берибди.
Туман ҳокими прокурор ва жандармерия (ҳарбий полиция) ходимларини олиб, воқеа жойига етиб борибди. Жойида ўрганиш ўтказилгач, «Ризқ Бобо» мақбарасидаги қабрни очишга қарор қилишибди. Қабр очилганда, ундан бўйига чўзилиб ётган эшак суяклари чиқибди. Расмий баённома тузилиб, мақбара муҳрланибди. Воқеа шу тариқа ойдинлашибди.
Аммо қизиғи ундан кейин бошланибди: бу ернинг чин ҳақиқий мақбара эканлигига ва ичида авлиё ётганига қаттиқ ишонган одамлар орасида яна гап-сўз тарқалибди. Эмишки, аслида бу ерда ётган авлиё Ризқ Бобо қабр очилган пайтда ўзини яшириш, сирини фош қилмаслик учун эшак суратига кириб олганмиш. Қабрни очганларга ҳам шу сабабдан худди эшак суякларидек бўлиб кўринганмиш.
Ушбу қабрнинг ҳозирги ҳолати аввалгидек ҳашаматли мақбара бўлмаса-да, барибир зиёратчилари узилмайди. Йўли тушганлар Ризқ Бобо ҳақига дуо қилиб, ундан ҳануз ош, иш сўрашади. Эндиликда кимнинг эшаклик қилаётгани эса ҳеч кимнинг парвойига ҳам келмайди.
турк тилидан таржима
Шавкат Ўймовутли тайёрлади
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Туман ҳокими прокурор ва жандармерия (ҳарбий полиция) ходимларини олиб, воқеа жойига етиб борибди. Жойида ўрганиш ўтказилгач, «Ризқ Бобо» мақбарасидаги қабрни очишга қарор қилишибди. Қабр очилганда, ундан бўйига чўзилиб ётган эшак суяклари чиқибди. Расмий баённома тузилиб, мақбара муҳрланибди. Воқеа шу тариқа ойдинлашибди.
Аммо қизиғи ундан кейин бошланибди: бу ернинг чин ҳақиқий мақбара эканлигига ва ичида авлиё ётганига қаттиқ ишонган одамлар орасида яна гап-сўз тарқалибди. Эмишки, аслида бу ерда ётган авлиё Ризқ Бобо қабр очилган пайтда ўзини яшириш, сирини фош қилмаслик учун эшак суратига кириб олганмиш. Қабрни очганларга ҳам шу сабабдан худди эшак суякларидек бўлиб кўринганмиш.
Ушбу қабрнинг ҳозирги ҳолати аввалгидек ҳашаматли мақбара бўлмаса-да, барибир зиёратчилари узилмайди. Йўли тушганлар Ризқ Бобо ҳақига дуо қилиб, ундан ҳануз ош, иш сўрашади. Эндиликда кимнинг эшаклик қилаётгани эса ҳеч кимнинг парвойига ҳам келмайди.
турк тилидан таржима
Шавкат Ўймовутли тайёрлади
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤12
#Тафаккур
Ӯйлаб кӯрдингизми:
Мол-дунёимиз ортди, аммо ҳузур - ҳаловатимиз йӯқолди.
Қулайликлар ортди, аммо вақтимиз камайди.
Дорилар кӯпайди, касалликлар озаймади.
Кеч ётиб, эрталаб чарчоқ билан уйғонамиз.
Кам китоб ўқиймиз, кўп телевизор кўрамиз.
Кўп гапирамиз-у, кам эътибор берамиз.
Пул топишни ўргандик, сарфлашни эплолмадик.
Фазода нималар бўлаётганини биламиз-у, ички кечинмаларимиздан хабаримиз йўқ.
Ҳавони тозалаймиз, лекин руҳларимиз кир.
Режалар тузамиз-у, натижалар кўринмайди.
Шошилишни ўргандик, сабрни ёддан чиқардик.
Танишларимиз кўп, ҳақиқий дўстларимиз кам.
Ютуқларимиз кўп, негадир қувончимиз оз.
«Бахтли ҳаёт сари» китобидан
Каналга уланиш ⬇️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ӯйлаб кӯрдингизми:
Мол-дунёимиз ортди, аммо ҳузур - ҳаловатимиз йӯқолди.
Қулайликлар ортди, аммо вақтимиз камайди.
Дорилар кӯпайди, касалликлар озаймади.
Кеч ётиб, эрталаб чарчоқ билан уйғонамиз.
Кам китоб ўқиймиз, кўп телевизор кўрамиз.
Кўп гапирамиз-у, кам эътибор берамиз.
Пул топишни ўргандик, сарфлашни эплолмадик.
Фазода нималар бўлаётганини биламиз-у, ички кечинмаларимиздан хабаримиз йўқ.
Ҳавони тозалаймиз, лекин руҳларимиз кир.
Режалар тузамиз-у, натижалар кўринмайди.
Шошилишни ўргандик, сабрни ёддан чиқардик.
Танишларимиз кўп, ҳақиқий дўстларимиз кам.
Ютуқларимиз кўп, негадир қувончимиз оз.
«Бахтли ҳаёт сари» китобидан
Каналга уланиш ⬇️
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤8
#СУБҲИДАМ
-40-
Йўлдош ака ва Шаҳло опалар муолажадан қайтишганларида кун пешиндан оғиб қолган эди. "Суюма бола билан овора бўлиб бирор иссиқ овқат ҳам қилолмаган бўлса керак" деган хаёлда йўлдан сотиб олишган бир товоқ ош билан машинада уй дарвозасига яқинлашганларида эшикнинг очиқлигини кўрган эр- у хотин бир- бирларига ажабланиб қарашди.
- Тинчликмикан, онаси ?!
Суюманинг доим дарвозани қулфлаб ўтирадиган одати бор эди ?!
- Билмадим , битта, яримта меҳмонга келдимикан ?!
- Уйга кирайликчи , биламиз ?!
Йўлдош аканинг хаёли набираси Шаҳзодга кетди . Уч кун аввал қудаси Мусахон ака кеч бўлганда келиб уни ҳайрон қолдирганди:
- Қуда ишхонамдан бир хафталик таътилга чиққан эдим. Шунга Шаҳзоджонни олиб кетсам. Бир боболик гаштини суриб хамма набираларимни балиқ овига олиб бормоқчи эдим . Шаҳзодбегим қатордан қолиб кетмасин .
Йўлдош ака Шаҳзоджонни қудаси билан жўнатиб юборган кунидан бери Шаҳло орадан гап эшитади:
" Ишқилиб муздек сув ичиб қўймасин , зах жойларга юриб томоғи шишиб кетмасайди" . Йўлдош ака аёлини сабрга чақиргани билан ўзи ҳам ундан кам ҳавотир олмаётган эди...
Шаҳло опа олиб келган ошини ошхонага олиб киришга ҳам сабри чидамай шундоқ зинага қўйди- ю , зипиллаб ичкарига шошилди . У Суюманинг ранг- рўйи бошқача алпозда эканлиги- ю , Робиянинг қўлчаси бинт билан боғланганлигини кўриб ҳушидан айрилай деди :
- Суюма нима бўлди ?!
Шаҳло опа Суюманинг жавобини кутмай айланиб Робиянинг пешонасига кафтини босди .
- Тинчлик , ойижон, хавотир олманг, энди тинчлик.
- Энди деганинг нимаси , қизим ?!
Суюма хонага кириб келган Йўлдош акага салом берди- ю , бўлган воқеаларни батафсил гапириб берди .
Шаҳло опанинг юзлари докадек оқариб кетди. У тинмай "Аллоҳга бир атаганимиз бор экан , ўзи асрабди- я боламни" дея такрорлар эди.
Абдумажиднинг Робияни докторга олиб боргани , у ердан келгандан кейин Робиянинг ёнида анча вақт қолиб кетгани ҳақида эшитган эр ҳотин бир- бирларига маъноли қарадилар : "Ўзига шукр" ...
Суюма уларга кўп гапларни айта олмади. Чунончи , Абдумажиднинг Робиянинг бошида анча вақт кўз ёшларига кўмилиб ўтиргани ҳақида ҳам .
- Ойижон , шу ерда бўлиб туринг, Робияни бўтқасини тайёрлаб келиб ичириб қўяй. Доктор , тинчлантирувчи укол қилган , уйқудан кўзини оча олмаяпти , аммо қорни очиб кетгани аниқ .
- Майли қизим, тайёрлаб келақол . Болам бояқишнинг ичлари шилиниб ҳам кетгандир.
Суюма бугун руҳан қаттиқ чарчаганлигини ҳис қилди. Робияни сўрғичли елим идишдан овқатлантириб бўлиб , уни лабларини сочиқча билан артиб олди. Робия бўтқасини ичаётганда ҳам кўзини уйқудан очмади ...
Суюмани тушликка чақириб келган Шаҳло опа уни Робияни беозор қучганича ухлаб қолганлигини устидан чиқди .
Шаҳло опа Суюмани уйғотишга кўзи қиймади . Қизига боқар экан юраги туздек ачишди :
"Ҳаёт сениям муштдек бошингдан она қилиб қўйди- я"
* * *
Оила аъзолари кечки овқатга ўтиришганларида нохосдан чалинган эшик қўнғироғи барча оила аъзоларини сергаклантирди : "Ким экан?!"
Эшикдан хабар олгани кетган Жалолиддин ўзи билан поччаси Абдумажидни бошлаб келди.
Жалолиддин ва Абдумажиднинг қучоғи тўла турли ўйинчоқлар эди.
Йўлдош ака ва Шаҳло опа Абдумажидни гўё ҳар куни шу ерга келаётгандек, шунча вақт орадан бирор гап ўтмагандек илиқ кутиб олишди . Абдумажид улар билан сўрар- сўрашмас Шаҳло опанинг қўлида ярим ётқизилган ҳолда ушлаб ўтирилган Робияга қўлини узатди:
"Менга берақолинг..."
Хафта ўтмай Робия Абдумажидни яхшилаб таниб олди. Танимасин-чи ?! Ахир дадаси бир кунда уч маротабалаб қизидан хабар олар, кўпинча ярим кечагача шу ерда қолиб кетарди . Энди дам олиш кунлари ота- онасини Абдумажидни ўзи олиб кела бошлади.
Йўлдош ака ва Шаҳло опалар ҳам Робиянинг тақдиридан кўнгиллари анча жойига тушган вақтда Абдумажид ...
#давоми_бор
Муаллиф: Хазонрезги
Каналимизга обуна бўлинг 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFB59SM9yhwXJGeW_g
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
-40-
Йўлдош ака ва Шаҳло опалар муолажадан қайтишганларида кун пешиндан оғиб қолган эди. "Суюма бола билан овора бўлиб бирор иссиқ овқат ҳам қилолмаган бўлса керак" деган хаёлда йўлдан сотиб олишган бир товоқ ош билан машинада уй дарвозасига яқинлашганларида эшикнинг очиқлигини кўрган эр- у хотин бир- бирларига ажабланиб қарашди.
- Тинчликмикан, онаси ?!
Суюманинг доим дарвозани қулфлаб ўтирадиган одати бор эди ?!
- Билмадим , битта, яримта меҳмонга келдимикан ?!
- Уйга кирайликчи , биламиз ?!
Йўлдош аканинг хаёли набираси Шаҳзодга кетди . Уч кун аввал қудаси Мусахон ака кеч бўлганда келиб уни ҳайрон қолдирганди:
- Қуда ишхонамдан бир хафталик таътилга чиққан эдим. Шунга Шаҳзоджонни олиб кетсам. Бир боболик гаштини суриб хамма набираларимни балиқ овига олиб бормоқчи эдим . Шаҳзодбегим қатордан қолиб кетмасин .
Йўлдош ака Шаҳзоджонни қудаси билан жўнатиб юборган кунидан бери Шаҳло орадан гап эшитади:
" Ишқилиб муздек сув ичиб қўймасин , зах жойларга юриб томоғи шишиб кетмасайди" . Йўлдош ака аёлини сабрга чақиргани билан ўзи ҳам ундан кам ҳавотир олмаётган эди...
Шаҳло опа олиб келган ошини ошхонага олиб киришга ҳам сабри чидамай шундоқ зинага қўйди- ю , зипиллаб ичкарига шошилди . У Суюманинг ранг- рўйи бошқача алпозда эканлиги- ю , Робиянинг қўлчаси бинт билан боғланганлигини кўриб ҳушидан айрилай деди :
- Суюма нима бўлди ?!
Шаҳло опа Суюманинг жавобини кутмай айланиб Робиянинг пешонасига кафтини босди .
- Тинчлик , ойижон, хавотир олманг, энди тинчлик.
- Энди деганинг нимаси , қизим ?!
Суюма хонага кириб келган Йўлдош акага салом берди- ю , бўлган воқеаларни батафсил гапириб берди .
Шаҳло опанинг юзлари докадек оқариб кетди. У тинмай "Аллоҳга бир атаганимиз бор экан , ўзи асрабди- я боламни" дея такрорлар эди.
Абдумажиднинг Робияни докторга олиб боргани , у ердан келгандан кейин Робиянинг ёнида анча вақт қолиб кетгани ҳақида эшитган эр ҳотин бир- бирларига маъноли қарадилар : "Ўзига шукр" ...
Суюма уларга кўп гапларни айта олмади. Чунончи , Абдумажиднинг Робиянинг бошида анча вақт кўз ёшларига кўмилиб ўтиргани ҳақида ҳам .
- Ойижон , шу ерда бўлиб туринг, Робияни бўтқасини тайёрлаб келиб ичириб қўяй. Доктор , тинчлантирувчи укол қилган , уйқудан кўзини оча олмаяпти , аммо қорни очиб кетгани аниқ .
- Майли қизим, тайёрлаб келақол . Болам бояқишнинг ичлари шилиниб ҳам кетгандир.
Суюма бугун руҳан қаттиқ чарчаганлигини ҳис қилди. Робияни сўрғичли елим идишдан овқатлантириб бўлиб , уни лабларини сочиқча билан артиб олди. Робия бўтқасини ичаётганда ҳам кўзини уйқудан очмади ...
Суюмани тушликка чақириб келган Шаҳло опа уни Робияни беозор қучганича ухлаб қолганлигини устидан чиқди .
Шаҳло опа Суюмани уйғотишга кўзи қиймади . Қизига боқар экан юраги туздек ачишди :
"Ҳаёт сениям муштдек бошингдан она қилиб қўйди- я"
* * *
Оила аъзолари кечки овқатга ўтиришганларида нохосдан чалинган эшик қўнғироғи барча оила аъзоларини сергаклантирди : "Ким экан?!"
Эшикдан хабар олгани кетган Жалолиддин ўзи билан поччаси Абдумажидни бошлаб келди.
Жалолиддин ва Абдумажиднинг қучоғи тўла турли ўйинчоқлар эди.
Йўлдош ака ва Шаҳло опа Абдумажидни гўё ҳар куни шу ерга келаётгандек, шунча вақт орадан бирор гап ўтмагандек илиқ кутиб олишди . Абдумажид улар билан сўрар- сўрашмас Шаҳло опанинг қўлида ярим ётқизилган ҳолда ушлаб ўтирилган Робияга қўлини узатди:
"Менга берақолинг..."
Хафта ўтмай Робия Абдумажидни яхшилаб таниб олди. Танимасин-чи ?! Ахир дадаси бир кунда уч маротабалаб қизидан хабар олар, кўпинча ярим кечагача шу ерда қолиб кетарди . Энди дам олиш кунлари ота- онасини Абдумажидни ўзи олиб кела бошлади.
Йўлдош ака ва Шаҳло опалар ҳам Робиянинг тақдиридан кўнгиллари анча жойига тушган вақтда Абдумажид ...
#давоми_бор
Муаллиф: Хазонрезги
Каналимизга обуна бўлинг 👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFB59SM9yhwXJGeW_g
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤43👍10
#Тоға.
1987 - йил, харбий хизматдан келганимга бир йил бўлган, кўп жойларга ишга кириб бир ёки икки ой ишлайманда кейин ҳисоб - китоб қилсам оладиган маошим билан яхши яшашимга ақлим етмай ишни ташлаб чиқиб кетаман.
Ўша пайтлари уйимизда онамнинг тоғалари омонат деб қўйиб кетган жуда катта миқдорда пуллари ва "тилла заёмлари" сақланарди.
Бир куни онамга:
- "онажон, тоғамлани пулларидан ооозгинасини бериб туринг, бизнес қиламан, уч - тўрт ойда қайтариб жойига қўяман, тоғам сезмайдилар, ахир тоғам пулларини неча йиллардан бери сўрамайдиларку" дедим.
- "болам, бу пуллар омонат, бу дегани худди оловнинг чўғидай деган гап, сўроқсиз тегсанг қўлинг куяди, кел шу пуллар ҳақида гапирма"
- "хўп, бориб сўрасамчи" дедим қайсарлик билан.
- йўқ, шу кунларда келиб қоладилар, ўшанда сўраймиз.
Ваниҳоят уч кун ўтиб тоғам келдилар, дастурхон атрофида чой ичиб гаплашиб ўтирдик, мен онамга кўзларим билан ишора қилиб "сўранг" дердим, онам эса "жим, сабр қил" дегандай пастки лабларини қимтиб тишлаб қўярдилар.
Дастурхонга фотиха ўқилди, тоғам ўринларидан турдилар, онам жимлар, барибир сабр қилиб кутдим, ахийри онам тоғамга қимтинибгина -"бир нарса сўрасам майлими" дедилар, тоғам - "майли сўра" деб онамни эшитиш учун ўтирдилар.
- "шу десангиз, ўғлим бизнес қиламан деяпти, шунга озгина сармоя керак эмиш", онам шу сўзни айтдиларда юзлари қизариб ерга қараб туравердилар.
Тоғам кўзойнакларини устидан менга ажаблангандек қарадиларда:
- " ҳмм, нима бизнес қилмоқчисан, қанча сармоя керак бўлади, ким билан бизнес қилмоқчисан? " дея саволни ёғдириб ташладилар.
Мен худди рингда кетма - кет зарба еган боксчига ўхшаб ногдаунт холатига тушдим, нима дейишим керак, ахир бирорта аниқ бизнес режам ҳам йўқку:
- "ҳозирча бизнес режам йўқ, ахир пулим йўқку, қўлимда пул бўлса кейин бизнес режа тузаманда" дедим.
Тоғамни юзлари янада жиддийлашди ва онамга қараб, - "сен чиқиб туравер, биз ўзимиз гаплашамиз" деб онамни хонадан чиқариб юбордилар.
Сўнг менга қараб - "қани ўтирчи" деб рўпарадаги кўрпачага ишора қилдилар.
- "биламан, бир йилдан бери яхши иш тополмаяпсан, онанг ҳам сени тезроқ уйлантириб келинли бўлиш орзусида, даданг топган пулини сенга уй қуришга сарфлади, сен эса " ўзим тўйимга ишлаб пул топиб уйланаман" деяпганингниям биламан. Майли, уйланишинг учун 5 минг рубл қарз бераман, тўйинга етиб ортади.
Бир нарсани билгин, бизнес қилиш учун одамда режадан аввал тажриба бўлиши керак, сен яхши иш қидиришда давом эт, ҳозир мендан пул бериб турмаганим учун хафа бўлишинг мумкин, бу гапларимни кейин тушунасан, балки сен тушуниб етганингда мен бу дунёдан ўтиб кетган бўлишим ҳам мумкин.
Тоғам шундай дедиларда мени дуо қилиб уйларига кетдилар.
Тоғам кетганларидан сўнг эртасидан она келин қидириб совчиликка юришга бошладилар, мен эса эски кийимни кийиб уйимизни таъмирлаш учун келган усталарга ёрдамлаша бошладим.
Баъзи кунлари онам "фалон жойда қиз кўриб келдим, тезда янги кийимларингни кийгин, қизни отаси билан катта тоғанг кўриштиради, агар куёв қилишга рози бўлишса қиз билан кўришасан" деб қолардилар.
Бир куни бир катта имом домлани қизлари онамга ёқиб қолган экан, катта тоғам келиб "тез сочингни тагидан калга олдир, имом домлага соч қўйган бола ёқмайди" деб мажбурлаб сочимни олдиртирдилар🙄.(ўша даврларда соч ўстириш одобсизлик ёки тақвосизлик деб билинар экан😄)
Тоғам билан учрашувга бордик, домла билан бир оз танишгандек бўлдик, кечроқ домла тарафдан "йўқ" деган отказ жавоб келди🙄.
Қизини бермагани алам қилмадию аммо сочимни қиртишлаб олдирганим росса алам қилганди😄.
Бир хафталардан сўнг онам яна бир жойдан қиз топиб келдилар, нимаймуш, бўлажак қайнота ўзи махаллага келиб мен билан кўришиб кетармиш, аммо қачонлиги номаълум экан.
Энди у одам қачон келаркин деб ҳар куни янги кийимларимни кийиб юрибман, у одамдан эса дарак йўқ. Шу кунлари
Гоголни "ревизор" комедияси эсимга тушиб кетди😄.
Уч кун кутдим, келмади, "ээ борре" дедимда тўртинчи кундан эски кийимларимни кийиб усталарга ёрдамлашишни бошладим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
1987 - йил, харбий хизматдан келганимга бир йил бўлган, кўп жойларга ишга кириб бир ёки икки ой ишлайманда кейин ҳисоб - китоб қилсам оладиган маошим билан яхши яшашимга ақлим етмай ишни ташлаб чиқиб кетаман.
Ўша пайтлари уйимизда онамнинг тоғалари омонат деб қўйиб кетган жуда катта миқдорда пуллари ва "тилла заёмлари" сақланарди.
Бир куни онамга:
- "онажон, тоғамлани пулларидан ооозгинасини бериб туринг, бизнес қиламан, уч - тўрт ойда қайтариб жойига қўяман, тоғам сезмайдилар, ахир тоғам пулларини неча йиллардан бери сўрамайдиларку" дедим.
- "болам, бу пуллар омонат, бу дегани худди оловнинг чўғидай деган гап, сўроқсиз тегсанг қўлинг куяди, кел шу пуллар ҳақида гапирма"
- "хўп, бориб сўрасамчи" дедим қайсарлик билан.
- йўқ, шу кунларда келиб қоладилар, ўшанда сўраймиз.
Ваниҳоят уч кун ўтиб тоғам келдилар, дастурхон атрофида чой ичиб гаплашиб ўтирдик, мен онамга кўзларим билан ишора қилиб "сўранг" дердим, онам эса "жим, сабр қил" дегандай пастки лабларини қимтиб тишлаб қўярдилар.
Дастурхонга фотиха ўқилди, тоғам ўринларидан турдилар, онам жимлар, барибир сабр қилиб кутдим, ахийри онам тоғамга қимтинибгина -"бир нарса сўрасам майлими" дедилар, тоғам - "майли сўра" деб онамни эшитиш учун ўтирдилар.
- "шу десангиз, ўғлим бизнес қиламан деяпти, шунга озгина сармоя керак эмиш", онам шу сўзни айтдиларда юзлари қизариб ерга қараб туравердилар.
Тоғам кўзойнакларини устидан менга ажаблангандек қарадиларда:
- " ҳмм, нима бизнес қилмоқчисан, қанча сармоя керак бўлади, ким билан бизнес қилмоқчисан? " дея саволни ёғдириб ташладилар.
Мен худди рингда кетма - кет зарба еган боксчига ўхшаб ногдаунт холатига тушдим, нима дейишим керак, ахир бирорта аниқ бизнес режам ҳам йўқку:
- "ҳозирча бизнес режам йўқ, ахир пулим йўқку, қўлимда пул бўлса кейин бизнес режа тузаманда" дедим.
Тоғамни юзлари янада жиддийлашди ва онамга қараб, - "сен чиқиб туравер, биз ўзимиз гаплашамиз" деб онамни хонадан чиқариб юбордилар.
Сўнг менга қараб - "қани ўтирчи" деб рўпарадаги кўрпачага ишора қилдилар.
- "биламан, бир йилдан бери яхши иш тополмаяпсан, онанг ҳам сени тезроқ уйлантириб келинли бўлиш орзусида, даданг топган пулини сенга уй қуришга сарфлади, сен эса " ўзим тўйимга ишлаб пул топиб уйланаман" деяпганингниям биламан. Майли, уйланишинг учун 5 минг рубл қарз бераман, тўйинга етиб ортади.
Бир нарсани билгин, бизнес қилиш учун одамда режадан аввал тажриба бўлиши керак, сен яхши иш қидиришда давом эт, ҳозир мендан пул бериб турмаганим учун хафа бўлишинг мумкин, бу гапларимни кейин тушунасан, балки сен тушуниб етганингда мен бу дунёдан ўтиб кетган бўлишим ҳам мумкин.
Тоғам шундай дедиларда мени дуо қилиб уйларига кетдилар.
Тоғам кетганларидан сўнг эртасидан она келин қидириб совчиликка юришга бошладилар, мен эса эски кийимни кийиб уйимизни таъмирлаш учун келган усталарга ёрдамлаша бошладим.
Баъзи кунлари онам "фалон жойда қиз кўриб келдим, тезда янги кийимларингни кийгин, қизни отаси билан катта тоғанг кўриштиради, агар куёв қилишга рози бўлишса қиз билан кўришасан" деб қолардилар.
Бир куни бир катта имом домлани қизлари онамга ёқиб қолган экан, катта тоғам келиб "тез сочингни тагидан калга олдир, имом домлага соч қўйган бола ёқмайди" деб мажбурлаб сочимни олдиртирдилар🙄.(ўша даврларда соч ўстириш одобсизлик ёки тақвосизлик деб билинар экан😄)
Тоғам билан учрашувга бордик, домла билан бир оз танишгандек бўлдик, кечроқ домла тарафдан "йўқ" деган отказ жавоб келди🙄.
Қизини бермагани алам қилмадию аммо сочимни қиртишлаб олдирганим росса алам қилганди😄.
Бир хафталардан сўнг онам яна бир жойдан қиз топиб келдилар, нимаймуш, бўлажак қайнота ўзи махаллага келиб мен билан кўришиб кетармиш, аммо қачонлиги номаълум экан.
Энди у одам қачон келаркин деб ҳар куни янги кийимларимни кийиб юрибман, у одамдан эса дарак йўқ. Шу кунлари
Гоголни "ревизор" комедияси эсимга тушиб кетди😄.
Уч кун кутдим, келмади, "ээ борре" дедимда тўртинчи кундан эски кийимларимни кийиб усталарга ёрдамлашишни бошладим.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤23
Ўша куни уйни бўёқ ишларига ёрдамлашаётган, уст - бошим рангли бўлиб хатто юзларимгаям бўёқ сачраган холатда эдим бирдан бир бола уйдан чақириб йўлни нариги томонида дўкон олдида бир киши чақираётганини айтди.
Боланинг таърифига қараганда бу ўша "ревизор" (бўлажак қайнотам") эди.
Онамга қараб - "онажон, анави одам кепти, мен кўришиб келай" дея онамни - "хой болам, ювиниб кийимларингни алмаштириб кейин чиқ" деганларига қарамай шартта кўчага йўл олдим.
Ўзи сочим калга олинган бўлиб "фантомас" бўлиб қолган бўлсам, янги кийим кийдим нимаю, киймадим нима, маъқул келсам қизини берар, бўлмасам кетаверсин, тўғрими?))
Йўлнинг нариги тарафига чопиб ўтдим, дўкон қоровулхонаси олдида қоровул Умархон амаки билан бир савлатли киши гаплашиб туришарди, ҳа бу ўша "ревизор" амаки эди.))
Шартта бордимда икковлари билан саломлашиб сўрашдим. Қоровул амаки ахволимни кўриб "ревизор" амакига бир оз хижолат тортиб "ҳа энди уйини ремонт қилаяптида" деб "шу бола" дегандай мени ишора қилдилар.
"Ревизор" амаки ҳам менга диққат билан разм солдиларда, манимча барча биографиямни қоровул амаки гапириб берганлар шекилли, - "ўғлим сиз усталарга ёрдамлашаверинг, эртага қизим билан кўришинг, бу ёғи энди тақдир битилган бўлса бўлди" дедиларда кетдилар.
Эртасига "ревизор" амакини қизлари билан кўришдим, Аллоҳ тақдир қилган экан, тўй бўлди, алхамдулиллах.
Бир оз мавзудан чиқиб кетдик, узр.
Хуллас тўйдан сўнг бир касбни танладим, у касб атлас тўқиш касби эди, атлас хонадонларда яширин тўқиларди, мелиса билиб қолса қамарди.
Кўп таниш ошналаримга атлас тўқишни ўргатиб қўйишларини илтимос қилиб сўрадим, аммо ҳеч бири ўргатишни хохламасди.
Охирги умидим бўлган Шарифбой исмлик синфдошимга илтимос қилдим, бир оғиз ҳам йўқ демай бир хафтадаёқ уйимизга дастгоҳни ўрнатиб атлас тўқишни ўргатди.
Икки ойда тоғамдан олинган 5 минг рубл қарзни уздим, шу вақт ичида укамни ҳам атлас тўқишга ўргатиб ўзим ипакни "давра" қилишни ўргандим.
Олти ой деганда 011 жигули мошинасини сотиб олдим ва ипак олиб сотиш савдосига ўтдим.
Ипак савдосида "ахси" кўчалик Абдурахмон ака (Аллоҳ раҳматига олган бўлсин) менга устозлик қилдилар.
Ўзимда сармоя маблағи пайдо бўлганидан сўнг тоғам (Аллоҳ раҳматига олган бўлсин) бизникида сақлаётган пулларини олиб кетдилар, чунки ўша даврларда ипак савдоси ҳам жиноят ҳисобланар, мободо қўлга тушиб қолсам, уйни мелисалар тинтув қилса тоғамнинг пуллари ҳам хавф остида қолишидан қўрқдилар шекилли.
Хуллас ўз сармоямни бирор ишга тикмоқчи бўлсам юз марталаб ҳисобини ва хавфсизлигини чамалаб режалаб тикардим, доимо аниқ режа ва ҳисоб билан қилинган савдо яхшигина фойда берар ва сармоя ўзимни меҳнатим эвазига топилгани боис росса эҳтиёткорлик билан ишлардик.
Агар тоғам ўша пул сўраганимда "мана ол" деб берганларида пулни қадрига етмай тажрибасизлик қилиб, риск қилиб қарзга кириб қолишим хавфи кучлироқ эди.
Атлас тўқишни "қилдан кўприк ясашга" таққослашади, атлас тўқиб ("қилдан кўприк ясаб") меҳнатни ва пулни қадрига етдим, ипак савдосида шогирд бўлиб одамлар билан муомала қилишни, доимо лафзда туришни устозимдан ўргандим.
Тоғамнинг "савдогарчилик қилмоқчи бўлсанг аввал сармояни ўзинг меҳнат қилиб топ, бунинг хикматини кейин биласан" деган ўгитларини ҳозиргача унутмайман.
Саломат бўлинглар!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Боланинг таърифига қараганда бу ўша "ревизор" (бўлажак қайнотам") эди.
Онамга қараб - "онажон, анави одам кепти, мен кўришиб келай" дея онамни - "хой болам, ювиниб кийимларингни алмаштириб кейин чиқ" деганларига қарамай шартта кўчага йўл олдим.
Ўзи сочим калга олинган бўлиб "фантомас" бўлиб қолган бўлсам, янги кийим кийдим нимаю, киймадим нима, маъқул келсам қизини берар, бўлмасам кетаверсин, тўғрими?))
Йўлнинг нариги тарафига чопиб ўтдим, дўкон қоровулхонаси олдида қоровул Умархон амаки билан бир савлатли киши гаплашиб туришарди, ҳа бу ўша "ревизор" амаки эди.))
Шартта бордимда икковлари билан саломлашиб сўрашдим. Қоровул амаки ахволимни кўриб "ревизор" амакига бир оз хижолат тортиб "ҳа энди уйини ремонт қилаяптида" деб "шу бола" дегандай мени ишора қилдилар.
"Ревизор" амаки ҳам менга диққат билан разм солдиларда, манимча барча биографиямни қоровул амаки гапириб берганлар шекилли, - "ўғлим сиз усталарга ёрдамлашаверинг, эртага қизим билан кўришинг, бу ёғи энди тақдир битилган бўлса бўлди" дедиларда кетдилар.
Эртасига "ревизор" амакини қизлари билан кўришдим, Аллоҳ тақдир қилган экан, тўй бўлди, алхамдулиллах.
Бир оз мавзудан чиқиб кетдик, узр.
Хуллас тўйдан сўнг бир касбни танладим, у касб атлас тўқиш касби эди, атлас хонадонларда яширин тўқиларди, мелиса билиб қолса қамарди.
Кўп таниш ошналаримга атлас тўқишни ўргатиб қўйишларини илтимос қилиб сўрадим, аммо ҳеч бири ўргатишни хохламасди.
Охирги умидим бўлган Шарифбой исмлик синфдошимга илтимос қилдим, бир оғиз ҳам йўқ демай бир хафтадаёқ уйимизга дастгоҳни ўрнатиб атлас тўқишни ўргатди.
Икки ойда тоғамдан олинган 5 минг рубл қарзни уздим, шу вақт ичида укамни ҳам атлас тўқишга ўргатиб ўзим ипакни "давра" қилишни ўргандим.
Олти ой деганда 011 жигули мошинасини сотиб олдим ва ипак олиб сотиш савдосига ўтдим.
Ипак савдосида "ахси" кўчалик Абдурахмон ака (Аллоҳ раҳматига олган бўлсин) менга устозлик қилдилар.
Ўзимда сармоя маблағи пайдо бўлганидан сўнг тоғам (Аллоҳ раҳматига олган бўлсин) бизникида сақлаётган пулларини олиб кетдилар, чунки ўша даврларда ипак савдоси ҳам жиноят ҳисобланар, мободо қўлга тушиб қолсам, уйни мелисалар тинтув қилса тоғамнинг пуллари ҳам хавф остида қолишидан қўрқдилар шекилли.
Хуллас ўз сармоямни бирор ишга тикмоқчи бўлсам юз марталаб ҳисобини ва хавфсизлигини чамалаб режалаб тикардим, доимо аниқ режа ва ҳисоб билан қилинган савдо яхшигина фойда берар ва сармоя ўзимни меҳнатим эвазига топилгани боис росса эҳтиёткорлик билан ишлардик.
Агар тоғам ўша пул сўраганимда "мана ол" деб берганларида пулни қадрига етмай тажрибасизлик қилиб, риск қилиб қарзга кириб қолишим хавфи кучлироқ эди.
Атлас тўқишни "қилдан кўприк ясашга" таққослашади, атлас тўқиб ("қилдан кўприк ясаб") меҳнатни ва пулни қадрига етдим, ипак савдосида шогирд бўлиб одамлар билан муомала қилишни, доимо лафзда туришни устозимдан ўргандим.
Тоғамнинг "савдогарчилик қилмоқчи бўлсанг аввал сармояни ўзинг меҳнат қилиб топ, бунинг хикматини кейин биласан" деган ўгитларини ҳозиргача унутмайман.
Саломат бўлинглар!
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤26👍8
Ғурурдан баланд меҳр
Бугун шундай бўлди. Сўнгги русумдаги учта уловни эшигига қаторлаб қўйган, муҳташам ҳовлиларида даврон сураётган бир қадрдоним телефон қилиб қолди.
— Бир кўришайлик, — деди овозида одатдагидан фарқли бир оғирлик билан. — Фалончи ака анчадан бери хаста эмиш. Бир хабар олайлик... Фақат, иложи бўлса, сизнинг мошинангизда борайлик.
Телефонни ўчирдиму, ичимда бир нарса узилгандай бўлди. «Ижирғаниш» деймизми, «ғашлик» деймизми — кўксимни чимчилаб ўтди. «Тавба, учта "иномарканг" бор-ку! Кунинг менинг унча-мунча ишга ярамай қолган эски «Кобалт»имга қолдими?» деб хаёлимдан ўтказдим. Хасисликка йўйдим, кўнглим ғашланди. Эътироз билдирмадим-у, лекин ичимдаги ўша совуқ ўй билан йўлга чиқдим.
У билан бозор атрофида учрашдик. Катта бозорлик қилдик. Аммо мени бир сўм ишлатишга қўймади, ҳамма харажатни ўзи кўтарди. Лекин менинг хаёлимда ҳали ҳам ўша — мошина масаласи соя солиб турган эди.
Хаста танишимизнинг дарвозаси олдига келиб тўхтадик. Ичкарига кириб, уни кўрдим-у, юрагим орқага тортиб кетди. Қачонлардир тоғни урса талқон қиладиган, моддий томондан ҳам, жисмоний томондан ҳам бақувват бўлган одамнинг ўрнида бир сиқим суяк ўтирарди. Чўкибти, жуда озиб кетибди. Кўзларида мажолсиз бир ҳасрат. Суҳбат асносида билдикки, бошига тушган бу хасталик камдай, бизнеслари синиб, ҳатто уйини сотувга қўйишга мажбур бўлибди.
Дўстим унинг ёнига ўтирди. Елкасидан қучди, сўзларида шунчалар самимият ва илиқлик бор эдики, хаста одамнинг кўзларида йиллар давомида сўнган умид учқунлари қайта ёнгандай бўлди.
— Уйни сотманг, — деди у босиқлик билан. — Фарзандларингиз бўй етиб қолди, уларнинг кўнгли ўксимасин. Муаммолар ўтиб кетади, ҳаммаси жойига тушади.
Чиқиб кетаётганимизда, у беморнинг кафтига оҳиста бир даста пул тутқазди. Шундай қилдики, гўё ёрдам бераётгандай эмас, балки қарзини қайтараётгандай тавозе билан.
Ташқарига чиқдик. Кўчага етганимизда дўстим тўхтаб, қўлимдан калитни олди. Бизни кузатиб чиққан бемор бой дўстининг оддий мошина рулига ўтирганини кўриб, ғалати қараб қўйди. Иккии километрлар юргач, дўстим калитни узатди:
— Мошинани энди ўзингиз ҳайданг.
Яна ҳайрон қолдим. Миямда мингта савол чарх урарди. Узоқроқ кетгач, у чуқур хўрсинди-да, менинг аҳволимни сезгандай изоҳ берди:
— Бемор одамнинг кўнгли жуда нозик бўлади, — деди у паст овозда. — Ҳозир у жисмонан қийналяпти, устига-устак иши юришмай, моддий аҳволи ҳам хароб бўлиб турибди. Агар биз унинг эшиги олдига ҳашаматли уловда борганимизда, унинг кўнгли ўксир эди. "Булар маза қилиб юрибди, мен эса..." деб ич-этини ерди. Шунинг учун унга «ҳаммаси жойида» эканини кўз-кўз қилгим келмади. Оддийроқ борайлик деганим шундан...
У гапирар эди, мен эса машина рулини чангаллаб, пешонамдан чиқаётган совуқ терни сезмай қолибман. Томчи-томчи тер эмас, ичимдаги торлик ва инжиқона хаёлларимнинг уяти эди бу.
Бир-бирини сотишга тайёр, бировнинг йиқилганидан ҳузур қиладиганлар ҳозиру нозир бу замонда... ўз дўстининг, ҳатто унинг нозик қалбини асраш учун шунчалик теран ўйлайдиган одамлар бор-а!
Ҳилвираб қолган бу дунёни аслида шундай, ўз манфаатидан кечиб, ўзгаларнинг шаъни ва кўнглини ҳар нарсадан баланд қўя оладиган "чин ИНСОНлар" ушлаб турган бўлса, ажаб эмас.
Мақсуд Жонихонов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Бугун шундай бўлди. Сўнгги русумдаги учта уловни эшигига қаторлаб қўйган, муҳташам ҳовлиларида даврон сураётган бир қадрдоним телефон қилиб қолди.
— Бир кўришайлик, — деди овозида одатдагидан фарқли бир оғирлик билан. — Фалончи ака анчадан бери хаста эмиш. Бир хабар олайлик... Фақат, иложи бўлса, сизнинг мошинангизда борайлик.
Телефонни ўчирдиму, ичимда бир нарса узилгандай бўлди. «Ижирғаниш» деймизми, «ғашлик» деймизми — кўксимни чимчилаб ўтди. «Тавба, учта "иномарканг" бор-ку! Кунинг менинг унча-мунча ишга ярамай қолган эски «Кобалт»имга қолдими?» деб хаёлимдан ўтказдим. Хасисликка йўйдим, кўнглим ғашланди. Эътироз билдирмадим-у, лекин ичимдаги ўша совуқ ўй билан йўлга чиқдим.
У билан бозор атрофида учрашдик. Катта бозорлик қилдик. Аммо мени бир сўм ишлатишга қўймади, ҳамма харажатни ўзи кўтарди. Лекин менинг хаёлимда ҳали ҳам ўша — мошина масаласи соя солиб турган эди.
Хаста танишимизнинг дарвозаси олдига келиб тўхтадик. Ичкарига кириб, уни кўрдим-у, юрагим орқага тортиб кетди. Қачонлардир тоғни урса талқон қиладиган, моддий томондан ҳам, жисмоний томондан ҳам бақувват бўлган одамнинг ўрнида бир сиқим суяк ўтирарди. Чўкибти, жуда озиб кетибди. Кўзларида мажолсиз бир ҳасрат. Суҳбат асносида билдикки, бошига тушган бу хасталик камдай, бизнеслари синиб, ҳатто уйини сотувга қўйишга мажбур бўлибди.
Дўстим унинг ёнига ўтирди. Елкасидан қучди, сўзларида шунчалар самимият ва илиқлик бор эдики, хаста одамнинг кўзларида йиллар давомида сўнган умид учқунлари қайта ёнгандай бўлди.
— Уйни сотманг, — деди у босиқлик билан. — Фарзандларингиз бўй етиб қолди, уларнинг кўнгли ўксимасин. Муаммолар ўтиб кетади, ҳаммаси жойига тушади.
Чиқиб кетаётганимизда, у беморнинг кафтига оҳиста бир даста пул тутқазди. Шундай қилдики, гўё ёрдам бераётгандай эмас, балки қарзини қайтараётгандай тавозе билан.
Ташқарига чиқдик. Кўчага етганимизда дўстим тўхтаб, қўлимдан калитни олди. Бизни кузатиб чиққан бемор бой дўстининг оддий мошина рулига ўтирганини кўриб, ғалати қараб қўйди. Иккии километрлар юргач, дўстим калитни узатди:
— Мошинани энди ўзингиз ҳайданг.
Яна ҳайрон қолдим. Миямда мингта савол чарх урарди. Узоқроқ кетгач, у чуқур хўрсинди-да, менинг аҳволимни сезгандай изоҳ берди:
— Бемор одамнинг кўнгли жуда нозик бўлади, — деди у паст овозда. — Ҳозир у жисмонан қийналяпти, устига-устак иши юришмай, моддий аҳволи ҳам хароб бўлиб турибди. Агар биз унинг эшиги олдига ҳашаматли уловда борганимизда, унинг кўнгли ўксир эди. "Булар маза қилиб юрибди, мен эса..." деб ич-этини ерди. Шунинг учун унга «ҳаммаси жойида» эканини кўз-кўз қилгим келмади. Оддийроқ борайлик деганим шундан...
У гапирар эди, мен эса машина рулини чангаллаб, пешонамдан чиқаётган совуқ терни сезмай қолибман. Томчи-томчи тер эмас, ичимдаги торлик ва инжиқона хаёлларимнинг уяти эди бу.
Бир-бирини сотишга тайёр, бировнинг йиқилганидан ҳузур қиладиганлар ҳозиру нозир бу замонда... ўз дўстининг, ҳатто унинг нозик қалбини асраш учун шунчалик теран ўйлайдиган одамлар бор-а!
Ҳилвираб қолган бу дунёни аслида шундай, ўз манфаатидан кечиб, ўзгаларнинг шаъни ва кўнглини ҳар нарсадан баланд қўя оладиган "чин ИНСОНлар" ушлаб турган бўлса, ажаб эмас.
Мақсуд Жонихонов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤23👍4
⚠️ АҚШ CОВИД-19 лабораторияда яратилганини ва дунёга тарқалганини расман тан олди. Карантин эса илмий эмас деб эълон қилинди!
АҚШ расмийлари вируснинг Ухан вирусология институтида оқиш натижасида келиб чиққанини расман тан олди. Оқ уй томонидан эълон қилинган жорий маълумотларга кўра, АҚШ расмийлари ва олимлари бу фактни йиллар давомида яшириб, далилларни йўқ қилиб ва ёлғон хабарларни тарғиб қилиб келмоқдалар.
Асосий ҳимоя чоралари сохта эканлиги исботланди: ниқоблар ва икки метрлик ижтимоий масофа илмий эмас деб топилди. Карантинлар иқтисодиётни барбод қилди ва пандемия ниқоби остида фирибгарлар АҚШ маблағларидан 250 миллиард доллардан ортиқ маблағни ўғирлашди.
АҚШ расмийлари вируснинг Ухан вирусология институтида оқиш натижасида келиб чиққанини расман тан олди. Оқ уй томонидан эълон қилинган жорий маълумотларга кўра, АҚШ расмийлари ва олимлари бу фактни йиллар давомида яшириб, далилларни йўқ қилиб ва ёлғон хабарларни тарғиб қилиб келмоқдалар.
Асосий ҳимоя чоралари сохта эканлиги исботланди: ниқоблар ва икки метрлик ижтимоий масофа илмий эмас деб топилди. Карантинлар иқтисодиётни барбод қилди ва пандемия ниқоби остида фирибгарлар АҚШ маблағларидан 250 миллиард доллардан ортиқ маблағни ўғирлашди.
❤8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#кун_ҳақиқати
Бир оқил инсондан сўрашибди:
— Хаётда қандай инсонни энг гўзал инсон деб биласиз?
Оқил инсон жавоб берибди:
— Айбларимни кўриб-билиб туриб хам, мени яхши кўришдан тўхтамайдиган инсондан гўзалроғини кўрмадим...
Бир оқил инсондан сўрашибди:
— Хаётда қандай инсонни энг гўзал инсон деб биласиз?
Оқил инсон жавоб берибди:
— Айбларимни кўриб-билиб туриб хам, мени яхши кўришдан тўхтамайдиган инсондан гўзалроғини кўрмадим...
❤9👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌧️ Ёмғирлар ёғса гар соябон бўлай,
💖 Қалби беғуборим, дардинг оламан.
👧🏻 Жон қизим, ваъда бер, айт такрор ва такрор:
🗣️ "Она, мен албатта бахтли бўламан!"
🤲🏻 Ҳар нени бандадан эмас, Аллоҳдан сўра!
✨ Унинг ишқида ён, борлигингни сев...
🌍 Орзуси бир олам, чиройли қизим,
🤝 "Бахтли бўламан" деб менга ваъда бер!!!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
💖 Қалби беғуборим, дардинг оламан.
👧🏻 Жон қизим, ваъда бер, айт такрор ва такрор:
🗣️ "Она, мен албатта бахтли бўламан!"
🤲🏻 Ҳар нени бандадан эмас, Аллоҳдан сўра!
✨ Унинг ишқида ён, борлигингни сев...
🌍 Орзуси бир олам, чиройли қизим,
🤝 "Бахтли бўламан" деб менга ваъда бер!!!
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤6
#МУТОАЛАА_ЗАВҚИ
#СУБҲИДАМ
(давоми)
-41-
иш жойидан узоқ муддатга ҳизмат сафарига , тўғрироғи тажриба алмашиниш ва малака оширишга кетадиган бўлди.
Бу ҳақда кўпдан буён орзу қилиб юрган Абдумажид қатор номзодлар орасида унинг номзоди танловдан ўтганлигини ва тегишли ҳамма ҳужжатлар тезда тайёр бўлганлигини эшитганда карахт бўлиб қолган аҳволга тушиб қолди.
Бир ой аввал "Қани эди тезроқ шу ерлардан кетсам " деб кун санаётган Абдумажид энди...
юрагининг ардоғи - жажжи фариштаси Робияни кўзи қиймаётган эди. "Ҳеч бўлмаганда онаси - Райҳон тирик бўлганида ... Бари бошқача бўлар эди..." Абдумажид нимани ўйламасин хаёлларининг охири бориб Райҳонда тўхтар эди . У маъюс хўрсинди. "Кетадиган жойим яқин бўлса экан. Мода пойтахти - Париж . Ҳа умрида қўлига қалам олиб илк бор эскиз чизганнинг ҳам , ҳаётида бир бор либос бичиб кийим тикканнинг ҳам , умрини турли подиумларда мода намойиш қилиш билан ўтказганнинг ҳам орзуси у ерни кўриш , ўша мода пойтахтидан баҳра олиш бўлса керак. Абдумажидга ўхшаган касби шу каби турли танловлар ўтказиш билан банд бўлганларни-ку айтмаса ҳам бўлади.
Аммо ҳозирги вазиятда ...
Абдумажид икки ой аввал ўзи ишлаётган муассасага бош директор қилиб тайинлаган эди.
Шу сабаб асосийси бўлиб , сафарнинг ортга суришнинг ҳеч ҳам иложи йўқ эди.
* * *
Абдумажиднинг бир кунда икки, уч маҳал келишига ўрганиб қолишган экан. Суюма ҳам кейинги вақтларда ўзидаги қизғаниш ҳиссини енгишга ҳаракат қилиб , буни уддасидан энди- энди чиқаётган эди. У поччаси келганида Робияни унга узатар экан , пайтдан фойдаланиб анча ишини битириб олишга ўрганиб олган эди. Поччаси болалари Шаҳзоджон ва Робия билан ёлғиз қолиб вақт ўтказишни яхши кўрарди . Буни билган Йўлдош ака, Шаҳло опа ва бошқалар уларни ёлғиз қолдириш учун имкон топар эдилар .
Нима учундир Абдумажид кеча эрталабда бир кўринди- ю , кейин шу бўйи йўқ бўлиб кетди.
Бугун кечгача ҳам бир кўринмагандан кейин Шаҳло опа ростмана хавотирга тушиб қолди.
Абдумажид кечки соат саккизларга кириб келди. У Шаҳло опанинг "Болаларга ҳа деб ўйинчоқ олиб келаверманг ,ўзи шундоғам ер- у кўк ўйинчоқ бўлиб кетди, кунига биттадан ўйнаса ҳам иккала болангизга бир йилга етади" деб тушунтириш берганлиги учун бугун ўйинчоқ эмас , балки бир сават турли мева- чева кўтариб келибди. Ўтган сафар келганида Суюманинг Робияга шарбатқисгичдан олма сувини чиқариб ичириб турганига гувоҳ бўлганлиги учун қўшимча бир яшик серсув , сап- сариқ ширин олмадан ҳам олиб келибди.
Ҳаммалари дастурхон атрофига ўтириб дуои - фотиҳа қилингач , Абдумажид дабдурустдан мақсадга ўтиб қўяқолди:
- Ада , ойижон , - деди у тиззасида эркалаб олиб ўтирган Робияни қўнғироқдек сочларини бармоқларида тарар экан , - мен...мен эртага кетадиган бўлиб қолдим. Иш юзасидан . Франция, Парижга... Олти ой муддатга ..., - сўнг ҳижолатли кулимсиради,- Бормасликнинг иложи бўлмади ...
Орага бир зум сукунат чўмди.
Уни Йўлдош аканинг салобатли овози бузди :
- Болам, ой бориб , омон келинг . Биздан , фарзандларингиздан хавотир олманг . Кўнглингиз хотиржам бўлсин , - Йўлдош ака Робияга кулимсираб қошини ўйнатиб қаради ,- Қаранг , Робия қизим ҳам кап- катта қиз бўлиб қолди . Ҳадемай уйларни супурадиган қиз бўлиб қолади .
- Буважон , "пилесос қилади " денг , ҳолам ҳар доим ўшнақада уй супирадила- ку ...
Шаҳзоднинг гапидан ҳамма кулиб юборди.
Абдумажид "ҳозир" деганча кўчага чиқиб кетди . Зум ўтмай ўртача сабзи тахтадек планшет кўтариб қайтди.
- Сал қолса эсимдан чиқар экан.
Бу орқали бемалол бир - биримизни кўриб гаплашиб туришимиз мумкин .
- Овора бўлибсиз-да , ўғлим. Уйда телефон бор- ку. Ўша хам бўлаверар эди ...
Абдумажид кулимсиради :
- Ойижон бу билан юзма - юз гаплашиш имкони бор . Болалар бемалол мени кўришлари , ўзим билан гаплашгандек овозимни эшитишлари мумкин. Мен ҳам уларни...
Абдумажид эрта сахарда учиб кетишини айтиб шу бугун хайрлашди. У кетар чоғида Робияни қўлидан қўйгиси келмас , ҳидига тўйиб олай деган мақсадда тинмай юзлари, сочларини ҳидлар, қалбининг бир парчаси шу ерда қолаётганилан юраги увишиб
Хазонрезги
#СУБҲИДАМ
(давоми)
-41-
иш жойидан узоқ муддатга ҳизмат сафарига , тўғрироғи тажриба алмашиниш ва малака оширишга кетадиган бўлди.
Бу ҳақда кўпдан буён орзу қилиб юрган Абдумажид қатор номзодлар орасида унинг номзоди танловдан ўтганлигини ва тегишли ҳамма ҳужжатлар тезда тайёр бўлганлигини эшитганда карахт бўлиб қолган аҳволга тушиб қолди.
Бир ой аввал "Қани эди тезроқ шу ерлардан кетсам " деб кун санаётган Абдумажид энди...
юрагининг ардоғи - жажжи фариштаси Робияни кўзи қиймаётган эди. "Ҳеч бўлмаганда онаси - Райҳон тирик бўлганида ... Бари бошқача бўлар эди..." Абдумажид нимани ўйламасин хаёлларининг охири бориб Райҳонда тўхтар эди . У маъюс хўрсинди. "Кетадиган жойим яқин бўлса экан. Мода пойтахти - Париж . Ҳа умрида қўлига қалам олиб илк бор эскиз чизганнинг ҳам , ҳаётида бир бор либос бичиб кийим тикканнинг ҳам , умрини турли подиумларда мода намойиш қилиш билан ўтказганнинг ҳам орзуси у ерни кўриш , ўша мода пойтахтидан баҳра олиш бўлса керак. Абдумажидга ўхшаган касби шу каби турли танловлар ўтказиш билан банд бўлганларни-ку айтмаса ҳам бўлади.
Аммо ҳозирги вазиятда ...
Абдумажид икки ой аввал ўзи ишлаётган муассасага бош директор қилиб тайинлаган эди.
Шу сабаб асосийси бўлиб , сафарнинг ортга суришнинг ҳеч ҳам иложи йўқ эди.
* * *
Абдумажиднинг бир кунда икки, уч маҳал келишига ўрганиб қолишган экан. Суюма ҳам кейинги вақтларда ўзидаги қизғаниш ҳиссини енгишга ҳаракат қилиб , буни уддасидан энди- энди чиқаётган эди. У поччаси келганида Робияни унга узатар экан , пайтдан фойдаланиб анча ишини битириб олишга ўрганиб олган эди. Поччаси болалари Шаҳзоджон ва Робия билан ёлғиз қолиб вақт ўтказишни яхши кўрарди . Буни билган Йўлдош ака, Шаҳло опа ва бошқалар уларни ёлғиз қолдириш учун имкон топар эдилар .
Нима учундир Абдумажид кеча эрталабда бир кўринди- ю , кейин шу бўйи йўқ бўлиб кетди.
Бугун кечгача ҳам бир кўринмагандан кейин Шаҳло опа ростмана хавотирга тушиб қолди.
Абдумажид кечки соат саккизларга кириб келди. У Шаҳло опанинг "Болаларга ҳа деб ўйинчоқ олиб келаверманг ,ўзи шундоғам ер- у кўк ўйинчоқ бўлиб кетди, кунига биттадан ўйнаса ҳам иккала болангизга бир йилга етади" деб тушунтириш берганлиги учун бугун ўйинчоқ эмас , балки бир сават турли мева- чева кўтариб келибди. Ўтган сафар келганида Суюманинг Робияга шарбатқисгичдан олма сувини чиқариб ичириб турганига гувоҳ бўлганлиги учун қўшимча бир яшик серсув , сап- сариқ ширин олмадан ҳам олиб келибди.
Ҳаммалари дастурхон атрофига ўтириб дуои - фотиҳа қилингач , Абдумажид дабдурустдан мақсадга ўтиб қўяқолди:
- Ада , ойижон , - деди у тиззасида эркалаб олиб ўтирган Робияни қўнғироқдек сочларини бармоқларида тарар экан , - мен...мен эртага кетадиган бўлиб қолдим. Иш юзасидан . Франция, Парижга... Олти ой муддатга ..., - сўнг ҳижолатли кулимсиради,- Бормасликнинг иложи бўлмади ...
Орага бир зум сукунат чўмди.
Уни Йўлдош аканинг салобатли овози бузди :
- Болам, ой бориб , омон келинг . Биздан , фарзандларингиздан хавотир олманг . Кўнглингиз хотиржам бўлсин , - Йўлдош ака Робияга кулимсираб қошини ўйнатиб қаради ,- Қаранг , Робия қизим ҳам кап- катта қиз бўлиб қолди . Ҳадемай уйларни супурадиган қиз бўлиб қолади .
- Буважон , "пилесос қилади " денг , ҳолам ҳар доим ўшнақада уй супирадила- ку ...
Шаҳзоднинг гапидан ҳамма кулиб юборди.
Абдумажид "ҳозир" деганча кўчага чиқиб кетди . Зум ўтмай ўртача сабзи тахтадек планшет кўтариб қайтди.
- Сал қолса эсимдан чиқар экан.
Бу орқали бемалол бир - биримизни кўриб гаплашиб туришимиз мумкин .
- Овора бўлибсиз-да , ўғлим. Уйда телефон бор- ку. Ўша хам бўлаверар эди ...
Абдумажид кулимсиради :
- Ойижон бу билан юзма - юз гаплашиш имкони бор . Болалар бемалол мени кўришлари , ўзим билан гаплашгандек овозимни эшитишлари мумкин. Мен ҳам уларни...
Абдумажид эрта сахарда учиб кетишини айтиб шу бугун хайрлашди. У кетар чоғида Робияни қўлидан қўйгиси келмас , ҳидига тўйиб олай деган мақсадда тинмай юзлари, сочларини ҳидлар, қалбининг бир парчаси шу ерда қолаётганилан юраги увишиб
Хазонрезги
❤41🔥13😢3
Bolalarni kitobxon qilish uchun tavsiyalar
1. O‘zingiz kitob, o‘qib o‘rnak bo‘ling;
2. Bolangizga kitob o‘qib bering;
3. Uyquga yotishidan oldin ertak yoki hikoya o‘qib bering;
4. Kitob o‘qishning foydalari haqida unga so‘zlab bering;
5. Kitob o‘qiydigan bolalar bilan do‘stlashtiring;
6. Kitobdan chalg‘itishi mumkin bo‘lgan narsalar – TV, telefon, kompyuter, planshetlardan meyorida foydalanishiga ruxsat bering. Shuningdek, bu jihozlardan kam foydalanish bilan o‘zingiz ham o‘rnak bo‘ling;
7. Unga suratli, qiziqarli kitoblar hadya qiling;
8. Kitob o‘qigani uchun mukofotlang. Masalan, bitta kitobni o‘qib bo‘lsang, falon narsa olib beraman yoki falon joyga sayrga olib boraman, deb unga xush keladigan va’dalarni bering va shartni bajarganda buni darhol, mamnuniyat ila amalga oshiring;
9. Ko‘p kitob o‘qib, ilm o‘rganib, muvaffaqiyatga erishgan kishilar haqida farzandingizga so‘zlab bering;
10. Farzandingiz bilan kitob do‘koni va kutubxonalarga boring. O‘zi istagan kitoblarni olib bering.
©G‘iyosiddin Yusuf
1. O‘zingiz kitob, o‘qib o‘rnak bo‘ling;
2. Bolangizga kitob o‘qib bering;
3. Uyquga yotishidan oldin ertak yoki hikoya o‘qib bering;
4. Kitob o‘qishning foydalari haqida unga so‘zlab bering;
5. Kitob o‘qiydigan bolalar bilan do‘stlashtiring;
6. Kitobdan chalg‘itishi mumkin bo‘lgan narsalar – TV, telefon, kompyuter, planshetlardan meyorida foydalanishiga ruxsat bering. Shuningdek, bu jihozlardan kam foydalanish bilan o‘zingiz ham o‘rnak bo‘ling;
7. Unga suratli, qiziqarli kitoblar hadya qiling;
8. Kitob o‘qigani uchun mukofotlang. Masalan, bitta kitobni o‘qib bo‘lsang, falon narsa olib beraman yoki falon joyga sayrga olib boraman, deb unga xush keladigan va’dalarni bering va shartni bajarganda buni darhol, mamnuniyat ila amalga oshiring;
9. Ko‘p kitob o‘qib, ilm o‘rganib, muvaffaqiyatga erishgan kishilar haqida farzandingizga so‘zlab bering;
10. Farzandingiz bilan kitob do‘koni va kutubxonalarga boring. O‘zi istagan kitoblarni olib bering.
©G‘iyosiddin Yusuf
❤2👍1🥰1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔢🔢. 🔢🔢. 🔢🔢🔢🔢
🎉ИЮЛЬ ОЙИНИНГ
ОХИРГИ ЖУМА АЙЁМИ МУБОРАК БЎЛСИН.😴
🍃🌸 Яхши амал жаннатга йўлак,
🌸🍃 Савобларнинг совғаси бўлак.
🍃🪻 Чин юракдан билдирай тилак,
🌸🍃 ЖУМА АЙЁМИНГИЗ БЎЛСИН МУБОРАК!
🤲 Бу кунда Аллоҳ дуоларимизни ижобат қилсан.
Гуноҳларимизни кечирсин. Ризқимизга барака берсин!
Аллоҳнинг паноҳида бўлинг!
😴🍃 ЖУМА МУБОРАК! 🍃🌙
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🎉ИЮЛЬ ОЙИНИНГ
ОХИРГИ ЖУМА АЙЁМИ МУБОРАК БЎЛСИН.😴
🍃🌸 Яхши амал жаннатга йўлак,
🌸🍃 Савобларнинг совғаси бўлак.
🍃🪻 Чин юракдан билдирай тилак,
🌸🍃 ЖУМА АЙЁМИНГИЗ БЎЛСИН МУБОРАК!
🤲 Бу кунда Аллоҳ дуоларимизни ижобат қилсан.
Гуноҳларимизни кечирсин. Ризқимизга барака берсин!
Аллоҳнинг паноҳида бўлинг!
😴🍃 ЖУМА МУБОРАК! 🍃🌙
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤2
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ
Мани қадрдонларим кўнглимнинг кўчасининг дилкаш ҳамроҳлари . Яхшимисизлар ?
Уйдигилар ,
Ёниздагилар
Кўнгилдагилар ҳамма яхшими ?
Бугун ЖУМА кунининг файзу барокатини , хайру саховатини сизга тиладим .
Нимаики ният қилган бўлсангиз ижобатини кўринг илоҳим 🤲🤲 .
Ман ишга кетомман .
Автобусга чиқиб болаларни кўрсам болалигим эсимга тушади ...
Қулоғидаги наушникни тўғрилаб қўяетган ёшларни кўрсам ёшлигим , талабалигим эсимга тушади ...
Ёнидаги аёлга гарчи танимасада , биринчи марта кўриб турган бўлсада тинмай нималанидир уқтириб кетаётган аёлни кўрсам ҳозирда ўзимни кўргандай бўламан 😊
Деразадан ўйчан термулиб кетаётган опахонларга қараб келажакдаги ўй хаёлларим нималигини ўйлайман ....
Неварасини боғчага , мактабга олиб кетаётган онахонга қараб орзулар қиламан .....
Пенсиясини қўлромолчасига тугиб , санга нима керак бугун Жума номозидан қайтгунча олиб келаман деган чолини кўзини шамғалат қилиб бозорга жўнаган , бақувватгина моможонга қараб энтикиб кетаман .....
Айнониб кетий сизлардан , мани ўқиб туриб , бемаза дейсизми битта кулиб қўясизми , ғашиз келадими , қовоқ уясизми охирида битта дуо қилиб қўйинг 😘 .
Ман ҳар кун сизларни бир йўқлаб қўяман , омон бўлишсинла ўйнаб , кулиб юришсинла дейман 😘 .
Кунингиз ҳаловатда ўтсин .
Ҳар доимгидек ШАХЗОДАнгиз сиз билан бирга 😘 .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Мани қадрдонларим кўнглимнинг кўчасининг дилкаш ҳамроҳлари . Яхшимисизлар ?
Уйдигилар ,
Ёниздагилар
Кўнгилдагилар ҳамма яхшими ?
Бугун ЖУМА кунининг файзу барокатини , хайру саховатини сизга тиладим .
Нимаики ният қилган бўлсангиз ижобатини кўринг илоҳим 🤲🤲 .
Ман ишга кетомман .
Автобусга чиқиб болаларни кўрсам болалигим эсимга тушади ...
Қулоғидаги наушникни тўғрилаб қўяетган ёшларни кўрсам ёшлигим , талабалигим эсимга тушади ...
Ёнидаги аёлга гарчи танимасада , биринчи марта кўриб турган бўлсада тинмай нималанидир уқтириб кетаётган аёлни кўрсам ҳозирда ўзимни кўргандай бўламан 😊
Деразадан ўйчан термулиб кетаётган опахонларга қараб келажакдаги ўй хаёлларим нималигини ўйлайман ....
Неварасини боғчага , мактабга олиб кетаётган онахонга қараб орзулар қиламан .....
Пенсиясини қўлромолчасига тугиб , санга нима керак бугун Жума номозидан қайтгунча олиб келаман деган чолини кўзини шамғалат қилиб бозорга жўнаган , бақувватгина моможонга қараб энтикиб кетаман .....
Айнониб кетий сизлардан , мани ўқиб туриб , бемаза дейсизми битта кулиб қўясизми , ғашиз келадими , қовоқ уясизми охирида битта дуо қилиб қўйинг 😘 .
Ман ҳар кун сизларни бир йўқлаб қўяман , омон бўлишсинла ўйнаб , кулиб юришсинла дейман 😘 .
Кунингиз ҳаловатда ўтсин .
Ҳар доимгидек ШАХЗОДАнгиз сиз билан бирга 😘 .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤13👍6🥰3
#СУБҲИДАМ
-42-
кетаётган эди.
* * *
Абдумажиднинг Парижга жўнаб кетганига бир хафта бўлди . Аммо ҳар куни планшетнинг каттагина экрани орқали уй ичилар билан "жонли" мулоқат қилишни канда қилмайди. Айниқса Робия экранда адаси кўринганда тишсиз оғзини очиб гугулагани - гугулаган...
* * *
Қиш кириб келганига ҳам кўп бўлгани йўқ. Ўтган йилги қишда Суюма асосий вақтини қўшимча дарс қилиш билан ўтказар эди. Бу йил ҳам яна қайтадан институтга кириш имтиҳонга тайёргарликни бошласам дейди- ю , ҳеч юраги дов бермайди. Ўтган ёз биринчи август кунидаги воқеалар юрагини олиб қўйган. Бу масаланинг бир томони бўлса , масаланинг иккинчи томони - Робия .
Робия анча шўхликни тушуниб қолган . Бўш қолса ердан нима топса оғзига солиб кўради. Эмаклашни ўрганиб олгани учун ҳали у ёққа , ҳали бу ёққа саргузашт қидириб кетаверади. Унинг дастидан хоналар яхшигина бўшатилиб қўйилди. Акаси Шаҳзоднинг лего ўйинчоқлари фақатгина Жалолиддиннинг хонасида ўйналадиган бўлди.
Қишнинг куни бир тутам . Кеч тезда туша қолади. Аммо бу дегани болалар ҳам тезда ухлайди дегани эмас.
Бугун ҳам Робиянинг кечки ўн бирларга бориб кўзи илинди.
Суюма ҳам турмушнинг майда чоп- чоплари билан обдон толиққан бўлишига қарамай , Фозилга хабар беришга ўзида куч топди. Унга тўрт кундан буён ёза олмайди. Роса хавотир олгандир .
Суюма тармоққа уланганида Фозилнинг рақами ўчиқ эканлигига кўзи тушди. Аммо ундан ўзига келган СМС лар бир дунё бўлибди .
Биринчи куни бир талай кулгили ҳикоялар , хазиллар ...
Иккинчи куни жиддий номалар ...
Учинчи куни хавотир олаётгани ҳақидаги дил сўзлари...
Бугунгиси эса ...
- Хай , қиз ! Ишқилиб тинчмисан ?
Ҳазиллашма ... Нима беш дақиқа вақт ажратиш , мендан хавотир олма деб ёзиб қўйиш шунча қийинми?!
Касал бўлиб қолмадингми ишқилиб ?! Суюмаааааа, жавоб ёз ...
Суюма жавоб ёзди :
- Мени кутиб кўзларинг қоп- қора бўлиб кетсин. Менга қора кўз йигитлар ёқади .
Суюма кўзи илинаётганини сезиб тармоқдан узилди .
Суюма Робиянинг хархашасидан уйғонди. Унга илиқ сув тутди. Робия сув ича туриб яна ухлаб қолди. Суюма сув идишни тумбанинг устига жойлар экан, Фозил совға қилган телефон ерда ётганига кўзи тушди. Суюма телефонни шошганича бағрига босди. Ҳудди жиноят устида қўлга тушган каби юраги бежо уриб кетди.
Суюма боя Фозилга юборган хабарини эслади. "Жавоб келганмикан?" У шундай деб ўйлаганча қайта тармоққа уланди . Унда Фозилдан хабар келганлигини билдирган ҳолда рақам турар эди. Суюма хабарни очишнга шошилди.
- Суюма , кўзимни қора қилишинг учун шунча қийнаш инсофдан эмас. Ёшгина жонимга жабр қилма , илтимос. Кўз рангининг ўзгартиришнинг бошқа йўллари бордир?! ... Масалан, линза деганларидек ...
Ҳа, битта нарсага тушунмадим?!
"Менга қора кўз йигитлар ёқади" дебсанми ?! Нотўғри ўқиганим йўқми ? Шу йигитлар деган жойи...жа жинимга ўтиришмади- де ?! Ҳалитдан бери ўзимни босай деяпман- у ... Ҳа айтганча, эртага шаҳардаги "қора кўз йигитлар йўқ бўлиб қолибди" деган хабарни ўқиб ё эшитиб қолсанг , мендан кўриб юрмагин- а ?!
Суюмани Фозилнинг сўнгги сўзларини ўқир экан жилмайди : "жинни ! ". Суюма тармоқдан чиқмоқчи бўлиб керакли тугмани босмоқчи бўлганида , Фозилнинг тармоққа уланганини билдирувчи чироқча ёнди. Фозил дарҳол ёзишга тушди :
- Ииии, уйқудаги маликамиз уйғондиларми ?!
Оооо , бугун бахтдан бошимиз осмонга , э йўғ-ей болахонамизни шифтига етар экан- да !
Буюрсинлар маликам , не истайсиз ?! Шу десангиз мениям бир истагим бор эди ?!
- Нима истак ?!
- Ииии , аввал салом бермайсизми ?! Ҳар ҳолда сиздан икки ой- у саккиз кунлик каттаман , ҳурматимиз йўқми ?!
- Ҳурматми ?! Бор ҳурмат . Қалашиб ётибди...
Суюма шу сўзларни ёзар экан ўзини зўрға кулгидан тўхтатиб қолди.
- Унда қани салом ?! Эй , қандай кунларга қолди-я бу бошим?! Саломни сўраб олсам- а?!
- "Коничва" !
- Нимаааа?!
- "Коничва!" деб ёздим, нима бало кўздан қолдингми ?!
- Воооой , Суюмаааа ?! Японкамисан ?! Ваааай , ман ҳали японкага ошиқ бўлганмидим ?!
Қойил ! Классс! Аммо япончасига алик олишни билмайман- де?! Тўхтачи ?! Сенгаям .
ХазонРезги
-42-
кетаётган эди.
* * *
Абдумажиднинг Парижга жўнаб кетганига бир хафта бўлди . Аммо ҳар куни планшетнинг каттагина экрани орқали уй ичилар билан "жонли" мулоқат қилишни канда қилмайди. Айниқса Робия экранда адаси кўринганда тишсиз оғзини очиб гугулагани - гугулаган...
* * *
Қиш кириб келганига ҳам кўп бўлгани йўқ. Ўтган йилги қишда Суюма асосий вақтини қўшимча дарс қилиш билан ўтказар эди. Бу йил ҳам яна қайтадан институтга кириш имтиҳонга тайёргарликни бошласам дейди- ю , ҳеч юраги дов бермайди. Ўтган ёз биринчи август кунидаги воқеалар юрагини олиб қўйган. Бу масаланинг бир томони бўлса , масаланинг иккинчи томони - Робия .
Робия анча шўхликни тушуниб қолган . Бўш қолса ердан нима топса оғзига солиб кўради. Эмаклашни ўрганиб олгани учун ҳали у ёққа , ҳали бу ёққа саргузашт қидириб кетаверади. Унинг дастидан хоналар яхшигина бўшатилиб қўйилди. Акаси Шаҳзоднинг лего ўйинчоқлари фақатгина Жалолиддиннинг хонасида ўйналадиган бўлди.
Қишнинг куни бир тутам . Кеч тезда туша қолади. Аммо бу дегани болалар ҳам тезда ухлайди дегани эмас.
Бугун ҳам Робиянинг кечки ўн бирларга бориб кўзи илинди.
Суюма ҳам турмушнинг майда чоп- чоплари билан обдон толиққан бўлишига қарамай , Фозилга хабар беришга ўзида куч топди. Унга тўрт кундан буён ёза олмайди. Роса хавотир олгандир .
Суюма тармоққа уланганида Фозилнинг рақами ўчиқ эканлигига кўзи тушди. Аммо ундан ўзига келган СМС лар бир дунё бўлибди .
Биринчи куни бир талай кулгили ҳикоялар , хазиллар ...
Иккинчи куни жиддий номалар ...
Учинчи куни хавотир олаётгани ҳақидаги дил сўзлари...
Бугунгиси эса ...
- Хай , қиз ! Ишқилиб тинчмисан ?
Ҳазиллашма ... Нима беш дақиқа вақт ажратиш , мендан хавотир олма деб ёзиб қўйиш шунча қийинми?!
Касал бўлиб қолмадингми ишқилиб ?! Суюмаааааа, жавоб ёз ...
Суюма жавоб ёзди :
- Мени кутиб кўзларинг қоп- қора бўлиб кетсин. Менга қора кўз йигитлар ёқади .
Суюма кўзи илинаётганини сезиб тармоқдан узилди .
Суюма Робиянинг хархашасидан уйғонди. Унга илиқ сув тутди. Робия сув ича туриб яна ухлаб қолди. Суюма сув идишни тумбанинг устига жойлар экан, Фозил совға қилган телефон ерда ётганига кўзи тушди. Суюма телефонни шошганича бағрига босди. Ҳудди жиноят устида қўлга тушган каби юраги бежо уриб кетди.
Суюма боя Фозилга юборган хабарини эслади. "Жавоб келганмикан?" У шундай деб ўйлаганча қайта тармоққа уланди . Унда Фозилдан хабар келганлигини билдирган ҳолда рақам турар эди. Суюма хабарни очишнга шошилди.
- Суюма , кўзимни қора қилишинг учун шунча қийнаш инсофдан эмас. Ёшгина жонимга жабр қилма , илтимос. Кўз рангининг ўзгартиришнинг бошқа йўллари бордир?! ... Масалан, линза деганларидек ...
Ҳа, битта нарсага тушунмадим?!
"Менга қора кўз йигитлар ёқади" дебсанми ?! Нотўғри ўқиганим йўқми ? Шу йигитлар деган жойи...жа жинимга ўтиришмади- де ?! Ҳалитдан бери ўзимни босай деяпман- у ... Ҳа айтганча, эртага шаҳардаги "қора кўз йигитлар йўқ бўлиб қолибди" деган хабарни ўқиб ё эшитиб қолсанг , мендан кўриб юрмагин- а ?!
Суюмани Фозилнинг сўнгги сўзларини ўқир экан жилмайди : "жинни ! ". Суюма тармоқдан чиқмоқчи бўлиб керакли тугмани босмоқчи бўлганида , Фозилнинг тармоққа уланганини билдирувчи чироқча ёнди. Фозил дарҳол ёзишга тушди :
- Ииии, уйқудаги маликамиз уйғондиларми ?!
Оооо , бугун бахтдан бошимиз осмонга , э йўғ-ей болахонамизни шифтига етар экан- да !
Буюрсинлар маликам , не истайсиз ?! Шу десангиз мениям бир истагим бор эди ?!
- Нима истак ?!
- Ииии , аввал салом бермайсизми ?! Ҳар ҳолда сиздан икки ой- у саккиз кунлик каттаман , ҳурматимиз йўқми ?!
- Ҳурматми ?! Бор ҳурмат . Қалашиб ётибди...
Суюма шу сўзларни ёзар экан ўзини зўрға кулгидан тўхтатиб қолди.
- Унда қани салом ?! Эй , қандай кунларга қолди-я бу бошим?! Саломни сўраб олсам- а?!
- "Коничва" !
- Нимаааа?!
- "Коничва!" деб ёздим, нима бало кўздан қолдингми ?!
- Воооой , Суюмаааа ?! Японкамисан ?! Ваааай , ман ҳали японкага ошиқ бўлганмидим ?!
Қойил ! Классс! Аммо япончасига алик олишни билмайман- де?! Тўхтачи ?! Сенгаям .
ХазонРезги
❤45👍8🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🩷Қадрлигим сизга
💗чиройли кун,
🩷яхши кайфият,
🩷мустаҳкам соғлиқ ва
💕кўнглингизга ярашган
💕барча эзгу ниятлар
насиб этсин. 🤲💖
😉Доимо юзингиздан табассум, қалбингиздан хотиржамлик аримасин! 🌸😊
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
💗чиройли кун,
🩷яхши кайфият,
🩷мустаҳкам соғлиқ ва
💕кўнглингизга ярашган
💕барча эзгу ниятлар
насиб этсин. 🤲💖
😉Доимо юзингиздан табассум, қалбингиздан хотиржамлик аримасин! 🌸😊
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤5