Наим сартарош дунёнинг адолатсизлигидан тутақиб кетгандек жаҳл билан носини тупурди, силлиқ иягини силаб қўйди.
- Булар давлатга хизмат қилган бўлса, биззиям ўтқазиб қўйган жойимиз бор. Булар Масковга борган бўлса, манам борганман. Уларни кўтар-кўтар қиласанлару мани ёзмайсанлар, шунақами? Мани суянчиғим йўқ-да, а?!
Қарасам, Наим сартарош ростдан хафа бўляпти. Тўғриси, унинг ўтмишига ўзим ҳам қизиқиб қолдим.
- Нега ёзмас эканман. Ёзаман. Москвага қачон боргандингиз?
- Ие, ҳозир йили эсимда қоптими, ука? Ўша босмачиларни қийратиб юрган пайтларимизда эдида. Ўшанда санга ўхшаган қирчиллама йигит пайтим. Паркат томонда Рустам шердай қилич ўйнатиб юрсам, камандиримиз чақириб қолди. «Чиноқ икковларинг яхши жанг қилганларинг учун Масковга дилигат бўлиб борасан», деса бўладими! Юнус чиноқ бир қулоғи йўқ бўлсаям хўп азамат йигит эди. Иккаламиз пойизга ўтирдигу қайдасан Масков деб жўнадик-вордик. Ўн кун деганда етиб бордик. Бу Масков дегани хўпам катта шаҳар экан. Қават-қават уйлар десанг, кўча тўла троллобус, аптобус. Ер тагида пойиз юраркан.
- Метроми? - дедим илжайиб. - Тошкентдагига ўхшаган?
- Метромас, пойиз, - у бирдан тўхтаб, менга синчков тикилди.
- Масковга борганмисан?
- Йўқ, - дедим ёлғон гапириб.
- Э, Масковга бормабсан - дунёга келмабсан! - Наим сартарош қўлларини ёзди. - Шундоққина Қизил Майдоннинг олдидаги гастинисага тушдик. Ёнбошимизда бозор. Бизаникига ўхшаганмас. Ҳаммаси папаратка жойлашган. Қаймоқ бозор бир томонда, ширмой бозор бир томонда. Кабобпазлар десанг эрталабдан уриб жигар кабоб сотади. Аммо лекин сомон бозорининг мазаси йўқ экан. Қоплари кичкина-кичкина. Бир туяга элликтасини ортиб келишади. Тағин бир қопи фалон пул. Одам кўплигиданми, сартарошхонаси тирбанд. Босмачиларни бир ёқли қигандан кейин шу томонларга келиб дўкон очаман, деб кўнглимга тугиб қўйдим... Аммо маишат зўр бўлди. Масковда бир ой турган бўсак, шу бир ой ичида Чиноқ иккаламиз хўп хузур қилдик. Эрталаб лип этиб бозорга тушиб бир коса қаймоқ, тўртта ширмой, анжир, холва обчиқиб кўк чойни урамиз. Пешинда кабобхўрлик, кечқурун лағмон дейсизми, пўстдумба солинган мошкичири дейсизми, нима хоҳласангиз муҳайё. Кечалари чойхонага чиқамиз. Бир жўжахўроз беданам бор эди десанг, ўзимам Исмоил калдан бир қўйнинг пулига олгандим. Шуни обкетувдим. Масковни манман деган беданаларини қочирди. Қайтиб келишимиздан икки кун олдин майлис бўлди.
- Қаерда? - дедим ўзимни кулгидан зўрға тийиб.
- Қатта бўларди, Қизил Майдоннинг ўзида бўлди-да... Лак-лак одам. Чиноқ иккаламиз бир чеккага бориб турдик. Шу пайт десанг, минбарда турган катталардан биттаси югуриб тушиб мани қучоқлаб олса бўладими?
- Ким?
Наим сартарош сийрак киприкларини пирпиратди.
- Нима ким?
- Сизни қучоқлаган ким эди, деяпман.
- Катталардан биттаси дидим-ку! Шундоқ қучоқлаб у юзимдан-бу юзимдан ўпди. «Ия, кўса, баҳай? Сан бу ёқларда нима қилиб юрибсан?» дейди. «Мана, Чиноқ билан кеп қолдик. Босмачиларни қийратганимиз учун камандиримиз ўйнаб келинглар, деб юборди». «Оббо, сан-эй, кеганингга шунча бўбди-ю, нега ҳовлига ўтмадинг, - дейди. - Кечқурун бизникига ўтмасанг, қаттиқ хафа бўламан, янгангга норин буюриб келганман», - дейди. «Йўқ, шошиб турибман. Бошқа мавруди кеп қолар», дедим. «Бўлмаса мана бу мукопот санга», деб ҳалиги одам чўнтагидан медал чиқариб чопонимга тақиб қўйди.
- Қанақа медаль?
Наим сартарош, «жудаям эзма экансан-да», дегандек ижирғаниб афтини буриштирди.
- Қаттан биламан! Бунақа керак бўлишини билганимда йўқотиб қўярмидим. - У бирпас ўйлаб турди-да, қўшиб қўйди. - Энди, ука, сан ўзимизнинг маҳаллани боласисан. У ёғини ўзинг келиштириб бир ёзгин, хўпми?
- Бўпти, - дедим жилмайиб.
У кафтини очиб дуо қилди.
- Илойим омадингни берсин! - Сумкасини кўтариб уч-тўрт қадам нари борди-да, тўхтаб ўгирилиб қаради. - Агар-чи, ука, шу иш амалга ошиб қолса-чи, ҳар куни соқолингни ўзим оп қўяман. Текинга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Булар давлатга хизмат қилган бўлса, биззиям ўтқазиб қўйган жойимиз бор. Булар Масковга борган бўлса, манам борганман. Уларни кўтар-кўтар қиласанлару мани ёзмайсанлар, шунақами? Мани суянчиғим йўқ-да, а?!
Қарасам, Наим сартарош ростдан хафа бўляпти. Тўғриси, унинг ўтмишига ўзим ҳам қизиқиб қолдим.
- Нега ёзмас эканман. Ёзаман. Москвага қачон боргандингиз?
- Ие, ҳозир йили эсимда қоптими, ука? Ўша босмачиларни қийратиб юрган пайтларимизда эдида. Ўшанда санга ўхшаган қирчиллама йигит пайтим. Паркат томонда Рустам шердай қилич ўйнатиб юрсам, камандиримиз чақириб қолди. «Чиноқ икковларинг яхши жанг қилганларинг учун Масковга дилигат бўлиб борасан», деса бўладими! Юнус чиноқ бир қулоғи йўқ бўлсаям хўп азамат йигит эди. Иккаламиз пойизга ўтирдигу қайдасан Масков деб жўнадик-вордик. Ўн кун деганда етиб бордик. Бу Масков дегани хўпам катта шаҳар экан. Қават-қават уйлар десанг, кўча тўла троллобус, аптобус. Ер тагида пойиз юраркан.
- Метроми? - дедим илжайиб. - Тошкентдагига ўхшаган?
- Метромас, пойиз, - у бирдан тўхтаб, менга синчков тикилди.
- Масковга борганмисан?
- Йўқ, - дедим ёлғон гапириб.
- Э, Масковга бормабсан - дунёга келмабсан! - Наим сартарош қўлларини ёзди. - Шундоққина Қизил Майдоннинг олдидаги гастинисага тушдик. Ёнбошимизда бозор. Бизаникига ўхшаганмас. Ҳаммаси папаратка жойлашган. Қаймоқ бозор бир томонда, ширмой бозор бир томонда. Кабобпазлар десанг эрталабдан уриб жигар кабоб сотади. Аммо лекин сомон бозорининг мазаси йўқ экан. Қоплари кичкина-кичкина. Бир туяга элликтасини ортиб келишади. Тағин бир қопи фалон пул. Одам кўплигиданми, сартарошхонаси тирбанд. Босмачиларни бир ёқли қигандан кейин шу томонларга келиб дўкон очаман, деб кўнглимга тугиб қўйдим... Аммо маишат зўр бўлди. Масковда бир ой турган бўсак, шу бир ой ичида Чиноқ иккаламиз хўп хузур қилдик. Эрталаб лип этиб бозорга тушиб бир коса қаймоқ, тўртта ширмой, анжир, холва обчиқиб кўк чойни урамиз. Пешинда кабобхўрлик, кечқурун лағмон дейсизми, пўстдумба солинган мошкичири дейсизми, нима хоҳласангиз муҳайё. Кечалари чойхонага чиқамиз. Бир жўжахўроз беданам бор эди десанг, ўзимам Исмоил калдан бир қўйнинг пулига олгандим. Шуни обкетувдим. Масковни манман деган беданаларини қочирди. Қайтиб келишимиздан икки кун олдин майлис бўлди.
- Қаерда? - дедим ўзимни кулгидан зўрға тийиб.
- Қатта бўларди, Қизил Майдоннинг ўзида бўлди-да... Лак-лак одам. Чиноқ иккаламиз бир чеккага бориб турдик. Шу пайт десанг, минбарда турган катталардан биттаси югуриб тушиб мани қучоқлаб олса бўладими?
- Ким?
Наим сартарош сийрак киприкларини пирпиратди.
- Нима ким?
- Сизни қучоқлаган ким эди, деяпман.
- Катталардан биттаси дидим-ку! Шундоқ қучоқлаб у юзимдан-бу юзимдан ўпди. «Ия, кўса, баҳай? Сан бу ёқларда нима қилиб юрибсан?» дейди. «Мана, Чиноқ билан кеп қолдик. Босмачиларни қийратганимиз учун камандиримиз ўйнаб келинглар, деб юборди». «Оббо, сан-эй, кеганингга шунча бўбди-ю, нега ҳовлига ўтмадинг, - дейди. - Кечқурун бизникига ўтмасанг, қаттиқ хафа бўламан, янгангга норин буюриб келганман», - дейди. «Йўқ, шошиб турибман. Бошқа мавруди кеп қолар», дедим. «Бўлмаса мана бу мукопот санга», деб ҳалиги одам чўнтагидан медал чиқариб чопонимга тақиб қўйди.
- Қанақа медаль?
Наим сартарош, «жудаям эзма экансан-да», дегандек ижирғаниб афтини буриштирди.
- Қаттан биламан! Бунақа керак бўлишини билганимда йўқотиб қўярмидим. - У бирпас ўйлаб турди-да, қўшиб қўйди. - Энди, ука, сан ўзимизнинг маҳаллани боласисан. У ёғини ўзинг келиштириб бир ёзгин, хўпми?
- Бўпти, - дедим жилмайиб.
У кафтини очиб дуо қилди.
- Илойим омадингни берсин! - Сумкасини кўтариб уч-тўрт қадам нари борди-да, тўхтаб ўгирилиб қаради. - Агар-чи, ука, шу иш амалга ошиб қолса-чи, ҳар куни соқолингни ўзим оп қўяман. Текинга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤19👍6
ОНАСИЗ ҚОЛГАН ЧАҚАЛОҚ ✍ .
80 - қисм .
Чақирув қоғозини олган Ёдгорбек бобосини ва бошқаларни тинчлантирди ,
---- Хавотир олманг , эртага бориб нима гаплигини билиб келаман .
Умиданинг кўнгли нималарнидир сезиб укасига нимадир демоқчи бўлди .
Аммо энди ёш бола эмас , анча улғайган , нигоҳлари жиддий , қош чимириб туришлари , кенг елкалари ҳайбатли укасига қараб индамай қўя қолди .
Ёдгорбек эрталабдан маҳкамага борди .
У ерда эса ўзининг гувоҳномасида исм фамилияси ёзилган , аслида эса туғулганидан бери на ўзини , на оталик мехрини кўрмаган отасини Ёдгордан алмент талаб қилиб ёзган аризаси ҳақида хабар топди .
Маъсул шахслар Едгорнинг шароитларини , қилаётган ишини , ўқишини ва оилавий аҳволини сўраб суриштиришди .
Оқибатда эса сўнги қарор : отасининг алимент талаб қилиб ёзилган аризасига рад жавоби берилди .
Ўз навбатида Ёдгор ҳам оталик мақомидаги ўша инсоннинг аҳволи ҳақида суриштирди .
Тайинли иши йўқ , ёлланма ишлар билан шуғулланиб , топган пулига ароқ ичиб юрган отасининг учта ёш - ёш болаларининг ночор аҳволи ҳақида эшитиб ўйланиб қолди .
Ва бир қарорга келди ...
Маҳалла раислари иштирокидаги комиссия Ёдгорнинг қарорини эшитиб ҳайратда қолишди .
Ёши анча улуғ , Ёдгорни туғулгандан бери , қандай катта бўлганларини биладиган маҳалла раиси кўзига ёш олди ,
---- Умрингдан барака топ ўғлим .
Санга тарбия берган опангга , боқиб катта қилган бобонгга раҳмат , момонгни ва онангни жойлари жаннатда бўлсин болам ....
БУГУН ҚИШЛОҚДА КАТТА ТЎЙ ....
Бобонинг ҳовлисида чароғон чироқлар , қатор стол - стуллар қўйилган . Дастурхонлар ноз неъматлар билан тўла .
Меҳмонлар кўп , бутун қишлоқ ўша туғулибоқ
,, онасиз қолган чақалоқ ,, нинг , бугунги кунда улғайиб , ўқимишли , ақлли бўлган йигитнинг уйланиш тўйига йиғилган эди .
Ҳамма хурсанд , ҳамма шод .
Дарвозада стулга ўтириб , ҳассасига таяниб меҳмонларни кутиб олаётган бобо елкасидаги белбоғига тез тез ёшланаётган кўзларини артиб , артиб олар .
Гулдек очилиб мехмонларга хизмат қилиб юрган , аммо қизарган кўзларидан ёши тинмаётган икки набираси Умида ва Гулбаҳорга қараб хўрсиниб қўярди бобо .
Бевақт хазон бўлган Сабрия қизининг хотираси дилини эзар , икки набирасининг тўйини кўролмаган кампирини хам ўйлаб армонлардан дили ғашланар . Аммо тўй билан табриклаётган яқинларининг , мехмонларнинг шодлигига қараб шукроналик туярди .
Умида гоҳ мехмонларга , гоҳ ўзининг болаларига қараб юрган синглиси Гулбаҳор негадир асбийлашаётганини , юзлари қизариб , бўғриқиб кетганини , қўллари титраб турганини кўриб у томон юрди .
Синглисининг қайсар феълини , жисмидаги нуқсонидан ўксиниб , кўнгли ярим бўлиб юришини ўйлаб унга таскин беришга шошди .
Опаси келаётганини сезгандек Гулбаҳор аллақандай зарда билан четдаги холи уйга кириб кетди .
Умида унинг ортидан уйга кирди .
Кўрпалар баланд қилиб йиғилган тахмонга суяниб йиғлаб турган синглисини кўриб шошиб қолди ,
---- Нима бўлди Гулижон , нега йиғлаяпсан , - синглисини елкасидан қучди , у .
---- Опажон , опажон укам уйланаяпти , бу кунларни онажоним кўрмади , момом кўрмади . Одамга алам қиларкан ,- томоғига йиғи тиқилиб зўрға сўзланди , Гулбаҳор .
---- Шукур қил сингилжоним , укажонимиз ақлли , соғлом бўлиб вояга етди . Энди келинимиз билан бахтли бўлсин .
---- Ҳаммаси учун сизга раҳмат опажоним , йўқ , йўқ ... онажонимизсиз , - Гулбаҳор опасини қучоқлади .
Опа - сингил кўзларидан дувиллаб ёши оқиб , аммо жилмайиб бир бирини меҳр билан , шукроналик билан қучиб туришарди .
Баланд токчада турган катта қилиб ишланган , тўртбурчак рамкага солинган , узун сочлари иккита қилиб ўриб икки томондан олдига ташлаб қўйилган , бошига ироқи дўппи кийган , кулиб турган Сабриянинг сурати қизларига жилмайгандек бўлди ....
Шу пайт эшик таққиллаб , дарвоза ташқарисида бир бегона аёл уларни шошилинч чақираётганини ичкарига кирмаганини айтиб келишди .
Опа - сингил бир бирига ҳайрон қарашди
,, ким бўлиши мумкин , нега келди ,,....
давоми бор ...
ШАХЗОДА САТТОРОВА ✍
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
80 - қисм .
Чақирув қоғозини олган Ёдгорбек бобосини ва бошқаларни тинчлантирди ,
---- Хавотир олманг , эртага бориб нима гаплигини билиб келаман .
Умиданинг кўнгли нималарнидир сезиб укасига нимадир демоқчи бўлди .
Аммо энди ёш бола эмас , анча улғайган , нигоҳлари жиддий , қош чимириб туришлари , кенг елкалари ҳайбатли укасига қараб индамай қўя қолди .
Ёдгорбек эрталабдан маҳкамага борди .
У ерда эса ўзининг гувоҳномасида исм фамилияси ёзилган , аслида эса туғулганидан бери на ўзини , на оталик мехрини кўрмаган отасини Ёдгордан алмент талаб қилиб ёзган аризаси ҳақида хабар топди .
Маъсул шахслар Едгорнинг шароитларини , қилаётган ишини , ўқишини ва оилавий аҳволини сўраб суриштиришди .
Оқибатда эса сўнги қарор : отасининг алимент талаб қилиб ёзилган аризасига рад жавоби берилди .
Ўз навбатида Ёдгор ҳам оталик мақомидаги ўша инсоннинг аҳволи ҳақида суриштирди .
Тайинли иши йўқ , ёлланма ишлар билан шуғулланиб , топган пулига ароқ ичиб юрган отасининг учта ёш - ёш болаларининг ночор аҳволи ҳақида эшитиб ўйланиб қолди .
Ва бир қарорга келди ...
Маҳалла раислари иштирокидаги комиссия Ёдгорнинг қарорини эшитиб ҳайратда қолишди .
Ёши анча улуғ , Ёдгорни туғулгандан бери , қандай катта бўлганларини биладиган маҳалла раиси кўзига ёш олди ,
---- Умрингдан барака топ ўғлим .
Санга тарбия берган опангга , боқиб катта қилган бобонгга раҳмат , момонгни ва онангни жойлари жаннатда бўлсин болам ....
БУГУН ҚИШЛОҚДА КАТТА ТЎЙ ....
Бобонинг ҳовлисида чароғон чироқлар , қатор стол - стуллар қўйилган . Дастурхонлар ноз неъматлар билан тўла .
Меҳмонлар кўп , бутун қишлоқ ўша туғулибоқ
,, онасиз қолган чақалоқ ,, нинг , бугунги кунда улғайиб , ўқимишли , ақлли бўлган йигитнинг уйланиш тўйига йиғилган эди .
Ҳамма хурсанд , ҳамма шод .
Дарвозада стулга ўтириб , ҳассасига таяниб меҳмонларни кутиб олаётган бобо елкасидаги белбоғига тез тез ёшланаётган кўзларини артиб , артиб олар .
Гулдек очилиб мехмонларга хизмат қилиб юрган , аммо қизарган кўзларидан ёши тинмаётган икки набираси Умида ва Гулбаҳорга қараб хўрсиниб қўярди бобо .
Бевақт хазон бўлган Сабрия қизининг хотираси дилини эзар , икки набирасининг тўйини кўролмаган кампирини хам ўйлаб армонлардан дили ғашланар . Аммо тўй билан табриклаётган яқинларининг , мехмонларнинг шодлигига қараб шукроналик туярди .
Умида гоҳ мехмонларга , гоҳ ўзининг болаларига қараб юрган синглиси Гулбаҳор негадир асбийлашаётганини , юзлари қизариб , бўғриқиб кетганини , қўллари титраб турганини кўриб у томон юрди .
Синглисининг қайсар феълини , жисмидаги нуқсонидан ўксиниб , кўнгли ярим бўлиб юришини ўйлаб унга таскин беришга шошди .
Опаси келаётганини сезгандек Гулбаҳор аллақандай зарда билан четдаги холи уйга кириб кетди .
Умида унинг ортидан уйга кирди .
Кўрпалар баланд қилиб йиғилган тахмонга суяниб йиғлаб турган синглисини кўриб шошиб қолди ,
---- Нима бўлди Гулижон , нега йиғлаяпсан , - синглисини елкасидан қучди , у .
---- Опажон , опажон укам уйланаяпти , бу кунларни онажоним кўрмади , момом кўрмади . Одамга алам қиларкан ,- томоғига йиғи тиқилиб зўрға сўзланди , Гулбаҳор .
---- Шукур қил сингилжоним , укажонимиз ақлли , соғлом бўлиб вояга етди . Энди келинимиз билан бахтли бўлсин .
---- Ҳаммаси учун сизга раҳмат опажоним , йўқ , йўқ ... онажонимизсиз , - Гулбаҳор опасини қучоқлади .
Опа - сингил кўзларидан дувиллаб ёши оқиб , аммо жилмайиб бир бирини меҳр билан , шукроналик билан қучиб туришарди .
Баланд токчада турган катта қилиб ишланган , тўртбурчак рамкага солинган , узун сочлари иккита қилиб ўриб икки томондан олдига ташлаб қўйилган , бошига ироқи дўппи кийган , кулиб турган Сабриянинг сурати қизларига жилмайгандек бўлди ....
Шу пайт эшик таққиллаб , дарвоза ташқарисида бир бегона аёл уларни шошилинч чақираётганини ичкарига кирмаганини айтиб келишди .
Опа - сингил бир бирига ҳайрон қарашди
,, ким бўлиши мумкин , нега келди ,,....
давоми бор ...
ШАХЗОДА САТТОРОВА ✍
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤56👍10🤔8
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸АССАЛАМУ АЛАЙКУМ ВА РАҲМАТИЛЛОҲИ ВА БАРОКАТУҲ!🌸
🤍🤍💜🖤🖤🖤🖤🖤🖤
🖤🖤🖤🖤🖤
🌸Аллоҳ юзимизни Унга тоат қилишимиз билан мунаввар айласин! 🤲
🌸Қалбларимизни Ўзининг муҳаббати ила лиммо - лим қилсин! 🤲
🌸 Солиҳ амаллар ила гўзал хотимани насиб қилишини сўраймиз! 🤲
🖤Кунимиз хайрли, баракали, фойдали ўтсин ҚАДРДОНЛАРИМ! 🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🤍🤍💜🖤🖤🖤🖤🖤🖤
🖤🖤🖤🖤🖤
🌸Аллоҳ юзимизни Унга тоат қилишимиз билан мунаввар айласин! 🤲
🌸Қалбларимизни Ўзининг муҳаббати ила лиммо - лим қилсин! 🤲
🌸 Солиҳ амаллар ила гўзал хотимани насиб қилишини сўраймиз! 🤲
🖤Кунимиз хайрли, баракали, фойдали ўтсин ҚАДРДОНЛАРИМ! 🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
🤩Кимники бор эса бир бурда нони,
Ўзига яраша уй-ошиёни,
На биров унга қул, на у бировга,
Айт, шод яшайверсин, хушдир замони.
✍️ Умар Хайём
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Ўзига яраша уй-ошиёни,
На биров унга қул, на у бировга,
Айт, шод яшайверсин, хушдир замони.
✍️ Умар Хайём
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤7👍7🥰1
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ
Қадри баланд қадрдонларим .
Ҳамма яхшими .
Иш куни бўлганлар ишга , ўқишга йўл олдингизми .
Тошкентда кун анчагина совуқ . Қалинроқ кийинаверинг .
Юпун кийинсангиз этингиз жунжикиш эмас , тараша бўлиб қотиб қоласиз 🙈
Яхшиси кийинаверинг қалинроқ , керакли тошнинг оғири йўқ .
Бугун дам олиш куни бўлгаи учунми автобус жудаям кеч келди . Оқибатда бекатда бетоқат ва вақти тиғиз ишчилар , ўқувчилар кўпайиб кетди .
Автобус келдию ғижимланиб бўлсаям чиқиб олдик 😊.
Шу ерда ўзимни ҳали ёш ва навқирон эканлигимни сездим 🤔 .
Чунки ўриндиқларда ўтирган ёшлар жой беришмади . Демак ёш кўринарканманда 😊 .
Йўқ , хато ўйламанг ёшларимиз ақлли , одобли .
Шунчаки автобус жудаям тиқилинч эди , ўтирган ёшлар туриб жой берса бир эмас бир нечта одамни безовта қилиб ташлашади .
Шунинг учун туришганини қўймадик 👍.
Мактаб ва ўқув маркази олдида кўп талабалар тушиб қолиб автобус санжобланиб қолди
Мана энди ўтирволиб сизга салом йўлладим .
Кунингиз кутилмаган қувончли хабарларга бой , ҳаловатда ўтсин . Синовлар сабрни ошириб , офият ва ажр берсин .
Ҳа айтганча ҳар кунги салом постим кимгадир ёқмаса шунчаки ўтказиб юборинг ...
Кўнглимда қолсангиз қолинг , кўнглимдан қолманг ...
Агар озгина ҳурматингизда бўлсам дуо қилиб қўйинг .
Эрталабки саломда ҳар доимгидек сиз билан ШАХЗОДАнгиз бирга бўлди 😘 .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Қадри баланд қадрдонларим .
Ҳамма яхшими .
Иш куни бўлганлар ишга , ўқишга йўл олдингизми .
Тошкентда кун анчагина совуқ . Қалинроқ кийинаверинг .
Юпун кийинсангиз этингиз жунжикиш эмас , тараша бўлиб қотиб қоласиз 🙈
Яхшиси кийинаверинг қалинроқ , керакли тошнинг оғири йўқ .
Бугун дам олиш куни бўлгаи учунми автобус жудаям кеч келди . Оқибатда бекатда бетоқат ва вақти тиғиз ишчилар , ўқувчилар кўпайиб кетди .
Автобус келдию ғижимланиб бўлсаям чиқиб олдик 😊.
Шу ерда ўзимни ҳали ёш ва навқирон эканлигимни сездим 🤔 .
Чунки ўриндиқларда ўтирган ёшлар жой беришмади . Демак ёш кўринарканманда 😊 .
Йўқ , хато ўйламанг ёшларимиз ақлли , одобли .
Шунчаки автобус жудаям тиқилинч эди , ўтирган ёшлар туриб жой берса бир эмас бир нечта одамни безовта қилиб ташлашади .
Шунинг учун туришганини қўймадик 👍.
Мактаб ва ўқув маркази олдида кўп талабалар тушиб қолиб автобус санжобланиб қолди
Мана энди ўтирволиб сизга салом йўлладим .
Кунингиз кутилмаган қувончли хабарларга бой , ҳаловатда ўтсин . Синовлар сабрни ошириб , офият ва ажр берсин .
Ҳа айтганча ҳар кунги салом постим кимгадир ёқмаса шунчаки ўтказиб юборинг ...
Кўнглимда қолсангиз қолинг , кўнглимдан қолманг ...
Агар озгина ҳурматингизда бўлсам дуо қилиб қўйинг .
Эрталабки саломда ҳар доимгидек сиз билан ШАХЗОДАнгиз бирга бўлди 😘 .
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤21👍5👏2😁1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Тракторчи акалардан кайфиятни кўтарувчи рақс
😁
😁
❤3😁3
У қотиллик учун 25 йиллик жазони ўтаётган эди. Кейин эса унутиб қолдирилган бир математика дарслиги унинг ҳаётини бутунлай ўзгартириб юборди.
Кристофер Хейвенс Вашингтон штатидаги ўта қаттиқ тартибли қамоқхонага келганида, унинг ҳаёти нотўғри қарорлар оқибатида шаклланган эди: гиёҳванд моддалар, зўравонлик ва жиноятчилик.
2011 йили 31 ёшга тўлганида, унинг келажаги аллақачон ҳал бўлиб бўлгандай туюларди. Кўпчилик учун қамоқ жойи орзулар тугайдиган ва умидлар сўнадиган маскандир.
Аммо Кристофер учун қамоқ унда аввал ҳеч қачон бўлмаган нарсани берди: вақтни.
Бир куни унинг камерадоши математика дарслигини қолдириб кетди. Кристофер китобни қизиқишдан эмас, балки зерикканидан қўлига олди. Математика ҳеч қачон унинг кучли томони бўлмаган. У мактабни зўрға тамомлаган, кейин эса ҳеч қандай йўл-йўриқсиз ҳаётга қадам қўйган эди.
Аммо камерасида ёлғиз қолган, ҳеч ким халал бермайдиган узоқ соатлар давомида у масалалар еча бошлади.
Кутилмаган ҳодиса юз берди.
Мантиқ ишлади. Қоидалар ўзгармади. Ҳаётида ҳамма нарса тартибсизликка тўла бўлган бир пайтда математика унга аниқлик бахш этди. Бу ерда жавоблар ёки тўғри, ёки нотўғри эди. Сабр-тоқат ва аниқлик эса албатта мукофотланарди.
Математика унга бошқа ҳеч нарса беролмаган равшанликни тақдим этди.
У қамоқхона таълим дастуридан янада кўпроқ китоблар сўради. Кейин эса яна қийинроқ китобларни. Аввалига алгебрани мустақил ўрганди. Кейин юқори математикага ўтди. Сўнг аксарият талабалар фақат университет аудиторияларида учрайдиган мураккаб мавзуларни ўзлаштирди.
Кечама-кеча у ёлғиз ўтириб, саҳифаларни формулалар ва исботлар билан тўлдириб борди.
Ниҳоят, у бир тўсиққа дуч келди. Айрим тушунчаларни мустақил англаш жуда қийин эди. Унга раҳбарлик қиладиган инсон керак бўлди.
Шунда Кристофер жасур қарор қабул қилди: ёрдам сўраб дунёнинг турли мамлакатларидаги профессионал математикларга хат ёзди.
Кўпчилиги жавоб бермади. Бу тушунарли эди. Қотиллик учун ҳукм қилинган маҳкумдан келган ва абстракт математика ҳақида саволлар берилган хатлар академикларнинг иш режасига камдан-кам киритилади.
Бироқ бир олим жавоб берди.
Бу Италиядаги Турин университети математиги Умберто Черрути эди.
Черрути унга раҳм қилмади. Аксинча, уни синовдан ўтказди.
У Кристоферга сонлар назарияси бўйича материаллар юборди. Бу математикадаги энг мавҳум ва мураккаб соҳалардан бири ҳисобланади. Шу билан бирга, ҳатто тажрибали тадқиқотчилар учун ҳам оғир бўлган масалаларни берди.
Кристофер эса жавоб сифатида қўлда ёзилган саҳифаларни қайтарди. Унинг ишлари аниқ, пухта ва мустақил фикрларга бой эди.
Қамоқхона камерасида, фақат қоғоз, қалам ва китоблар ёрдамида у узлуксиз касрлар ва квадрат иррационал сонларни ўрганишга киришди. Бу ғоялар илк бор икки минг йилдан ортиқ вақт аввал Евклид томонидан тадқиқ этилган эди.
Бу энди оддий машқ эмасди. Бу ҳақиқий илмий тадқиқот эди. Кейин барчани ҳайратда қолдирган воқеа содир бўлди. Кристофер оригинал илмий натижага эришди.
У сонлар назариясида бошқалар эътиборидан четда қолган янги қонуниятларни топди. Черрути унинг ишларини ҳамкасбларига кўрсатди. Улар текширишди. Натижалар тасдиқланди. Яна қайта текширилди. Ва яна тасдиқланди.
Бу маҳкум учун таъсирли бўлгани учун эмас, балки илмий жиҳатдан ҳақиқатан ҳам муҳим натижа бўлгани учун ҳайратланарли эди.
2020 йилда Кристофер Ҳейвенснинг тадқиқоти нуфузли Research in Number Theory илмий журналида расман чоп этилди.
Олий маълумотга эга бўлмаган, ўнлаб йиллар давомида қамоқда ўтирган, компьютерлар ва университет кутубхоналарига кириш имконияти бўлмаган инсон докторлик даражасидаги математика соҳасига янги ҳисса қўшган эди.
Академик олам бу воқеага эътибор қаратди.
Математиклар унинг мақоласини муҳокама қилишди. Ўқитувчилар эса бу ҳикояни инсон салоҳияти кўпинча келиб чиқишига эмас, балки берилган имкониятларга боғлиқ эканининг исботи сифатида келтиришди.
Журналистлар ва кинематографчилар ҳам бу воқеага қизиқиш билдирди.
Қамоқхона таълими тарафдорлари эса унинг мисолини ўқиш ва билим олиш энг оғир шароитларда ҳам инсон ҳаётини ўзгартириши мумкинлигининг далили сифатида кўрсатишди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Кристофер Хейвенс Вашингтон штатидаги ўта қаттиқ тартибли қамоқхонага келганида, унинг ҳаёти нотўғри қарорлар оқибатида шаклланган эди: гиёҳванд моддалар, зўравонлик ва жиноятчилик.
2011 йили 31 ёшга тўлганида, унинг келажаги аллақачон ҳал бўлиб бўлгандай туюларди. Кўпчилик учун қамоқ жойи орзулар тугайдиган ва умидлар сўнадиган маскандир.
Аммо Кристофер учун қамоқ унда аввал ҳеч қачон бўлмаган нарсани берди: вақтни.
Бир куни унинг камерадоши математика дарслигини қолдириб кетди. Кристофер китобни қизиқишдан эмас, балки зерикканидан қўлига олди. Математика ҳеч қачон унинг кучли томони бўлмаган. У мактабни зўрға тамомлаган, кейин эса ҳеч қандай йўл-йўриқсиз ҳаётга қадам қўйган эди.
Аммо камерасида ёлғиз қолган, ҳеч ким халал бермайдиган узоқ соатлар давомида у масалалар еча бошлади.
Кутилмаган ҳодиса юз берди.
Мантиқ ишлади. Қоидалар ўзгармади. Ҳаётида ҳамма нарса тартибсизликка тўла бўлган бир пайтда математика унга аниқлик бахш этди. Бу ерда жавоблар ёки тўғри, ёки нотўғри эди. Сабр-тоқат ва аниқлик эса албатта мукофотланарди.
Математика унга бошқа ҳеч нарса беролмаган равшанликни тақдим этди.
У қамоқхона таълим дастуридан янада кўпроқ китоблар сўради. Кейин эса яна қийинроқ китобларни. Аввалига алгебрани мустақил ўрганди. Кейин юқори математикага ўтди. Сўнг аксарият талабалар фақат университет аудиторияларида учрайдиган мураккаб мавзуларни ўзлаштирди.
Кечама-кеча у ёлғиз ўтириб, саҳифаларни формулалар ва исботлар билан тўлдириб борди.
Ниҳоят, у бир тўсиққа дуч келди. Айрим тушунчаларни мустақил англаш жуда қийин эди. Унга раҳбарлик қиладиган инсон керак бўлди.
Шунда Кристофер жасур қарор қабул қилди: ёрдам сўраб дунёнинг турли мамлакатларидаги профессионал математикларга хат ёзди.
Кўпчилиги жавоб бермади. Бу тушунарли эди. Қотиллик учун ҳукм қилинган маҳкумдан келган ва абстракт математика ҳақида саволлар берилган хатлар академикларнинг иш режасига камдан-кам киритилади.
Бироқ бир олим жавоб берди.
Бу Италиядаги Турин университети математиги Умберто Черрути эди.
Черрути унга раҳм қилмади. Аксинча, уни синовдан ўтказди.
У Кристоферга сонлар назарияси бўйича материаллар юборди. Бу математикадаги энг мавҳум ва мураккаб соҳалардан бири ҳисобланади. Шу билан бирга, ҳатто тажрибали тадқиқотчилар учун ҳам оғир бўлган масалаларни берди.
Кристофер эса жавоб сифатида қўлда ёзилган саҳифаларни қайтарди. Унинг ишлари аниқ, пухта ва мустақил фикрларга бой эди.
Қамоқхона камерасида, фақат қоғоз, қалам ва китоблар ёрдамида у узлуксиз касрлар ва квадрат иррационал сонларни ўрганишга киришди. Бу ғоялар илк бор икки минг йилдан ортиқ вақт аввал Евклид томонидан тадқиқ этилган эди.
Бу энди оддий машқ эмасди. Бу ҳақиқий илмий тадқиқот эди. Кейин барчани ҳайратда қолдирган воқеа содир бўлди. Кристофер оригинал илмий натижага эришди.
У сонлар назариясида бошқалар эътиборидан четда қолган янги қонуниятларни топди. Черрути унинг ишларини ҳамкасбларига кўрсатди. Улар текширишди. Натижалар тасдиқланди. Яна қайта текширилди. Ва яна тасдиқланди.
Бу маҳкум учун таъсирли бўлгани учун эмас, балки илмий жиҳатдан ҳақиқатан ҳам муҳим натижа бўлгани учун ҳайратланарли эди.
2020 йилда Кристофер Ҳейвенснинг тадқиқоти нуфузли Research in Number Theory илмий журналида расман чоп этилди.
Олий маълумотга эга бўлмаган, ўнлаб йиллар давомида қамоқда ўтирган, компьютерлар ва университет кутубхоналарига кириш имконияти бўлмаган инсон докторлик даражасидаги математика соҳасига янги ҳисса қўшган эди.
Академик олам бу воқеага эътибор қаратди.
Математиклар унинг мақоласини муҳокама қилишди. Ўқитувчилар эса бу ҳикояни инсон салоҳияти кўпинча келиб чиқишига эмас, балки берилган имкониятларга боғлиқ эканининг исботи сифатида келтиришди.
Журналистлар ва кинематографчилар ҳам бу воқеага қизиқиш билдирди.
Қамоқхона таълими тарафдорлари эса унинг мисолини ўқиш ва билим олиш энг оғир шароитларда ҳам инсон ҳаётини ўзгартириши мумкинлигининг далили сифатида кўрсатишди.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤28👍5
Лекин бу ҳикояда математика энг муҳим жиҳат бўлмаслиги мумкин.
Энг муҳим нарса бу ўзгаришдир.
Зўравонлик муҳитида қамалган инсон интизомни, мақсадни ва жамиятга қайтариш йўлини топди.
Кристофер кейинчалик Prison Mathematics Project лойиҳасининг ҳаммуассисларидан бирига айланди. Бу ташаббус дунё бўйлаб маҳкум талабаларга математика ўрганишда ёрдам беради ва уларга ўзларининг энг катта хатоларидан ҳам каттароқ келажак қуриш мумкинлигига ишонч бағишлайди.
У ҳозир ҳам ўз тадқиқотларини давом эттирмоқда ва профессионал математикларга ҳам мураккаб бўлган масалаларни ҳал қилиш билан шуғулланмоқда.
У 2036 йилгача озодликка чиқолмайди. Аммо кўп жиҳатдан қаралганда, у аллақачон озод. Фикрлашда озод. Ижод қилишда озод. Инсоният билимига ҳисса қўшишда озод.
Кристофер Ҳейвенснинг тарихи жиноятларни оқлаш учун эмас. Бу инсонни фақат у қилган энг ёмон иш орқали баҳолаб бўлмаслигининг исботидир.
Бу истеъдод учун имтиёз шарт эмаслигини кўрсатади.
Бу таълим жамият аллақачон умидини узган онгларни ҳам уйғотиши мумкинлигини намоён этади.
Балки бугун кечқурун ҳам қаердадир бир маҳбус камерасида рақамларга тўла бир саҳифага тикилиб ўтиргандир ва бу рақамлар уни қаерга олиб боришини ҳали тасаввур ҳам қилмаётгандир.
Камерадоши унутиб қолдирган оддий математика дарслиги икки минг йиллик муаммолар ҳақида бош қотира оладиган ақлни кашф қилди.
Яна қанчадан қанча буюк кашфиётлар ёпиқ эшиклар ортида, жимгина, ўз навбатини кутиб турибди экан?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Энг муҳим нарса бу ўзгаришдир.
Зўравонлик муҳитида қамалган инсон интизомни, мақсадни ва жамиятга қайтариш йўлини топди.
Кристофер кейинчалик Prison Mathematics Project лойиҳасининг ҳаммуассисларидан бирига айланди. Бу ташаббус дунё бўйлаб маҳкум талабаларга математика ўрганишда ёрдам беради ва уларга ўзларининг энг катта хатоларидан ҳам каттароқ келажак қуриш мумкинлигига ишонч бағишлайди.
У ҳозир ҳам ўз тадқиқотларини давом эттирмоқда ва профессионал математикларга ҳам мураккаб бўлган масалаларни ҳал қилиш билан шуғулланмоқда.
У 2036 йилгача озодликка чиқолмайди. Аммо кўп жиҳатдан қаралганда, у аллақачон озод. Фикрлашда озод. Ижод қилишда озод. Инсоният билимига ҳисса қўшишда озод.
Кристофер Ҳейвенснинг тарихи жиноятларни оқлаш учун эмас. Бу инсонни фақат у қилган энг ёмон иш орқали баҳолаб бўлмаслигининг исботидир.
Бу истеъдод учун имтиёз шарт эмаслигини кўрсатади.
Бу таълим жамият аллақачон умидини узган онгларни ҳам уйғотиши мумкинлигини намоён этади.
Балки бугун кечқурун ҳам қаердадир бир маҳбус камерасида рақамларга тўла бир саҳифага тикилиб ўтиргандир ва бу рақамлар уни қаерга олиб боришини ҳали тасаввур ҳам қилмаётгандир.
Камерадоши унутиб қолдирган оддий математика дарслиги икки минг йиллик муаммолар ҳақида бош қотира оладиган ақлни кашф қилди.
Яна қанчадан қанча буюк кашфиётлар ёпиқ эшиклар ортида, жимгина, ўз навбатини кутиб турибди экан?
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤12👍4🔥1
Наим сартарош дунёнинг адолатсизлигидан тутақиб кетгандек жаҳл билан носини тупурди, силлиқ иягини силаб қўйди.
- Булар давлатга хизмат қилган бўлса, биззиям ўтқазиб қўйган жойимиз бор. Булар Масковга борган бўлса, манам борганман. Уларни кўтар-кўтар қиласанлару мани ёзмайсанлар, шунақами? Мани суянчиғим йўқ-да, а?!
Қарасам, Наим сартарош ростдан хафа бўляпти. Тўғриси, унинг ўтмишига ўзим ҳам қизиқиб қолдим.
- Нега ёзмас эканман. Ёзаман. Москвага қачон боргандингиз?
- Ие, ҳозир йили эсимда қоптими, ука? Ўша босмачиларни қийратиб юрган пайтларимизда эдида. Ўшанда санга ўхшаган қирчиллама йигит пайтим. Паркат томонда Рустам шердай қилич ўйнатиб юрсам, камандиримиз чақириб қолди. «Чиноқ икковларинг яхши жанг қилганларинг учун Масковга дилигат бўлиб борасан», деса бўладими! Юнус чиноқ бир қулоғи йўқ бўлсаям хўп азамат йигит эди. Иккаламиз пойизга ўтирдигу қайдасан Масков деб жўнадик-вордик. Ўн кун деганда етиб бордик. Бу Масков дегани хўпам катта шаҳар экан. Қават-қават уйлар десанг, кўча тўла троллобус, аптобус. Ер тагида пойиз юраркан.
- Метроми? - дедим илжайиб. - Тошкентдагига ўхшаган?
- Метромас, пойиз, - у бирдан тўхтаб, менга синчков тикилди.
- Масковга борганмисан?
- Йўқ, - дедим ёлғон гапириб.
- Э, Масковга бормабсан - дунёга келмабсан! - Наим сартарош қўлларини ёзди. - Шундоққина Қизил Майдоннинг олдидаги гастинисага тушдик. Ёнбошимизда бозор. Бизаникига ўхшаганмас. Ҳаммаси папаратка жойлашган. Қаймоқ бозор бир томонда, ширмой бозор бир томонда. Кабобпазлар десанг эрталабдан уриб жигар кабоб сотади. Аммо лекин сомон бозорининг мазаси йўқ экан. Қоплари кичкина-кичкина. Бир туяга элликтасини ортиб келишади. Тағин бир қопи фалон пул. Одам кўплигиданми, сартарошхонаси тирбанд. Босмачиларни бир ёқли қигандан кейин шу томонларга келиб дўкон очаман, деб кўнглимга тугиб қўйдим... Аммо маишат зўр бўлди. Масковда бир ой турган бўсак, шу бир ой ичида Чиноқ иккаламиз хўп хузур қилдик. Эрталаб лип этиб бозорга тушиб бир коса қаймоқ, тўртта ширмой, анжир, холва обчиқиб кўк чойни урамиз. Пешинда кабобхўрлик, кечқурун лағмон дейсизми, пўстдумба солинган мошкичири дейсизми, нима хоҳласангиз муҳайё. Кечалари чойхонага чиқамиз. Бир жўжахўроз беданам бор эди десанг, ўзимам Исмоил калдан бир қўйнинг пулига олгандим. Шуни обкетувдим. Масковни манман деган беданаларини қочирди. Қайтиб келишимиздан икки кун олдин майлис бўлди.
- Қаерда? - дедим ўзимни кулгидан зўрға тийиб.
- Қатта бўларди, Қизил Майдоннинг ўзида бўлди-да... Лак-лак одам. Чиноқ иккаламиз бир чеккага бориб турдик. Шу пайт десанг, минбарда турган катталардан биттаси югуриб тушиб мани қучоқлаб олса бўладими?
- Ким?
Наим сартарош сийрак киприкларини пирпиратди.
- Нима ким?
- Сизни қучоқлаган ким эди, деяпман.
- Катталардан биттаси дидим-ку! Шундоқ қучоқлаб у юзимдан-бу юзимдан ўпди. «Ия, кўса, баҳай? Сан бу ёқларда нима қилиб юрибсан?» дейди. «Мана, Чиноқ билан кеп қолдик. Босмачиларни қийратганимиз учун камандиримиз ўйнаб келинглар, деб юборди». «Оббо, сан-эй, кеганингга шунча бўбди-ю, нега ҳовлига ўтмадинг, - дейди. - Кечқурун бизникига ўтмасанг, қаттиқ хафа бўламан, янгангга норин буюриб келганман», - дейди. «Йўқ, шошиб турибман. Бошқа мавруди кеп қолар», дедим. «Бўлмаса мана бу мукопот санга», деб ҳалиги одам чўнтагидан медал чиқариб чопонимга тақиб қўйди.
- Қанақа медаль?
Наим сартарош, «жудаям эзма экансан-да», дегандек ижирғаниб афтини буриштирди.
- Қаттан биламан! Бунақа керак бўлишини билганимда йўқотиб қўярмидим. - У бирпас ўйлаб турди-да, қўшиб қўйди. - Энди, ука, сан ўзимизнинг маҳаллани боласисан. У ёғини ўзинг келиштириб бир ёзгин, хўпми?
- Бўпти, - дедим жилмайиб.
У кафтини очиб дуо қилди.
- Илойим омадингни берсин! - Сумкасини кўтариб уч-тўрт қадам нари борди-да, тўхтаб ўгирилиб қаради. - Агар-чи, ука, шу иш амалга ошиб қолса-чи, ҳар куни соқолингни ўзим оп қўяман. Текинга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
- Булар давлатга хизмат қилган бўлса, биззиям ўтқазиб қўйган жойимиз бор. Булар Масковга борган бўлса, манам борганман. Уларни кўтар-кўтар қиласанлару мани ёзмайсанлар, шунақами? Мани суянчиғим йўқ-да, а?!
Қарасам, Наим сартарош ростдан хафа бўляпти. Тўғриси, унинг ўтмишига ўзим ҳам қизиқиб қолдим.
- Нега ёзмас эканман. Ёзаман. Москвага қачон боргандингиз?
- Ие, ҳозир йили эсимда қоптими, ука? Ўша босмачиларни қийратиб юрган пайтларимизда эдида. Ўшанда санга ўхшаган қирчиллама йигит пайтим. Паркат томонда Рустам шердай қилич ўйнатиб юрсам, камандиримиз чақириб қолди. «Чиноқ икковларинг яхши жанг қилганларинг учун Масковга дилигат бўлиб борасан», деса бўладими! Юнус чиноқ бир қулоғи йўқ бўлсаям хўп азамат йигит эди. Иккаламиз пойизга ўтирдигу қайдасан Масков деб жўнадик-вордик. Ўн кун деганда етиб бордик. Бу Масков дегани хўпам катта шаҳар экан. Қават-қават уйлар десанг, кўча тўла троллобус, аптобус. Ер тагида пойиз юраркан.
- Метроми? - дедим илжайиб. - Тошкентдагига ўхшаган?
- Метромас, пойиз, - у бирдан тўхтаб, менга синчков тикилди.
- Масковга борганмисан?
- Йўқ, - дедим ёлғон гапириб.
- Э, Масковга бормабсан - дунёга келмабсан! - Наим сартарош қўлларини ёзди. - Шундоққина Қизил Майдоннинг олдидаги гастинисага тушдик. Ёнбошимизда бозор. Бизаникига ўхшаганмас. Ҳаммаси папаратка жойлашган. Қаймоқ бозор бир томонда, ширмой бозор бир томонда. Кабобпазлар десанг эрталабдан уриб жигар кабоб сотади. Аммо лекин сомон бозорининг мазаси йўқ экан. Қоплари кичкина-кичкина. Бир туяга элликтасини ортиб келишади. Тағин бир қопи фалон пул. Одам кўплигиданми, сартарошхонаси тирбанд. Босмачиларни бир ёқли қигандан кейин шу томонларга келиб дўкон очаман, деб кўнглимга тугиб қўйдим... Аммо маишат зўр бўлди. Масковда бир ой турган бўсак, шу бир ой ичида Чиноқ иккаламиз хўп хузур қилдик. Эрталаб лип этиб бозорга тушиб бир коса қаймоқ, тўртта ширмой, анжир, холва обчиқиб кўк чойни урамиз. Пешинда кабобхўрлик, кечқурун лағмон дейсизми, пўстдумба солинган мошкичири дейсизми, нима хоҳласангиз муҳайё. Кечалари чойхонага чиқамиз. Бир жўжахўроз беданам бор эди десанг, ўзимам Исмоил калдан бир қўйнинг пулига олгандим. Шуни обкетувдим. Масковни манман деган беданаларини қочирди. Қайтиб келишимиздан икки кун олдин майлис бўлди.
- Қаерда? - дедим ўзимни кулгидан зўрға тийиб.
- Қатта бўларди, Қизил Майдоннинг ўзида бўлди-да... Лак-лак одам. Чиноқ иккаламиз бир чеккага бориб турдик. Шу пайт десанг, минбарда турган катталардан биттаси югуриб тушиб мани қучоқлаб олса бўладими?
- Ким?
Наим сартарош сийрак киприкларини пирпиратди.
- Нима ким?
- Сизни қучоқлаган ким эди, деяпман.
- Катталардан биттаси дидим-ку! Шундоқ қучоқлаб у юзимдан-бу юзимдан ўпди. «Ия, кўса, баҳай? Сан бу ёқларда нима қилиб юрибсан?» дейди. «Мана, Чиноқ билан кеп қолдик. Босмачиларни қийратганимиз учун камандиримиз ўйнаб келинглар, деб юборди». «Оббо, сан-эй, кеганингга шунча бўбди-ю, нега ҳовлига ўтмадинг, - дейди. - Кечқурун бизникига ўтмасанг, қаттиқ хафа бўламан, янгангга норин буюриб келганман», - дейди. «Йўқ, шошиб турибман. Бошқа мавруди кеп қолар», дедим. «Бўлмаса мана бу мукопот санга», деб ҳалиги одам чўнтагидан медал чиқариб чопонимга тақиб қўйди.
- Қанақа медаль?
Наим сартарош, «жудаям эзма экансан-да», дегандек ижирғаниб афтини буриштирди.
- Қаттан биламан! Бунақа керак бўлишини билганимда йўқотиб қўярмидим. - У бирпас ўйлаб турди-да, қўшиб қўйди. - Энди, ука, сан ўзимизнинг маҳаллани боласисан. У ёғини ўзинг келиштириб бир ёзгин, хўпми?
- Бўпти, - дедим жилмайиб.
У кафтини очиб дуо қилди.
- Илойим омадингни берсин! - Сумкасини кўтариб уч-тўрт қадам нари борди-да, тўхтаб ўгирилиб қаради. - Агар-чи, ука, шу иш амалга ошиб қолса-чи, ҳар куни соқолингни ўзим оп қўяман. Текинга.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤12👍1
- Қайси иш?
Наим сартарош қайтиб келди.
- Ие, ҳалитдан буён қулоғингга танбур чертдимми? Газетингда мани мақтаб чиқарсанг, Олим паровозга ўхшаб персаналний пенса оладиган бўлсам, соқолингни ҳар куни ўзим оп қўяман. Эшитдингми, оғритмасдан оламан.
Мен уч-тўрт кунгача бу гапларни эслаб кулиб юрдиму кейин унутиб юбордим. Аммо Наим сартарош унутмаган экан. Қайси куни автобус бекатида мени кўриб қолди. Атайлаб пойлаб турган экан шекилли, маҳкам ушлаб олди.
- Ану нарсани ёздингми-йўқми? - деди очиқдан-очиқ дағдаға билан.
- Ёздим.
- Ҳа, мана, бу бошқа гап. - Наим сартарошнинг юзи ёришиб кетди, - Йигит кишининг гапи битта бўлади. Қачон чиқади энди?
- Эрта-индин чиқиб қолса керак. Ҳозир текширишяпти, - дедим ниҳоятда хотиржам оҳангда. - Агар рост бўлса, мақолани чиқариб сизга персоналний пенсия тайин қилишаркан. Агар нотўғри бўлса, судга беришаркан.
Наим сартарош бир лаҳза кўзларини пирпиратиб анграйиб қолди.
- Лаббай! Сўтга! Кимни сўтга беради?
- Сиз билан мени. Ёлғон гапирганингиз учун сизни, ёлғон ёзганим учун мени. - Шундай дедиму бурилиб кетавердим.
Бир лаҳзадан кейин орқадан Наим сартарошнинг ингичка овози эшитилди.
- Ҳой ука, тўхтанг! Ҳой ўғлим.
Тўхтаб, бурилиб қарадим.
- Нима гап?
- Манга қаранг, ука, - деди у энтикиб. - Келинг, ўша нарса чиқмаса чиқмай қўя қолсин.
- Ия, нега энди?! Мен ёзиб топшириб қўйган мақолани қайтиб ололмайман.
Уч-тўрт қадам босган эдим, Наим сартарош пилдираб келиб йўлимни тўсди.
- Манга қаранг, ўғлим, шу нарсани босди-босди қилиб юборсангиз-чи, ҳар куни соқолингизни икки мартадан оп қўяман. Шундоқ қилинг, жон ука.
- Ия, нега ахир? Персаналний пенсия олсангиз ёмонми?
- Хўп денг, жон ука. Оч қорним, тинч қулоғим. Шу ишни тинчитиб юборинг. Ман сўзимнинг устидан чиқадиган одамман. Айтдим-ку, ҳар куни икки мартадан соқолингизни олиб қўяман. Уйингизга бориб оламан.
Мен жуда қийин муаммо рўпарасида қолган одамдай, елкамни қисдим.
- Майли, бир уриниб кўраман. Аммо бу жуда мушкул иш-да...
Сартарош ўша куни мени уйимгача кузатиб қўйди. Кузатиб қўйди-ю, бари бир тинчимади. Кечаси алламаҳалда эшик тақиллаб қолди. Чиқсам, сартарош қийиқчага ўроғлиқ бир нарсани кўтариб турибди.
- Нима бу? - дедим ҳайрон бўлиб.
- Иссиғида еб ола қолинг! - У тугунчани узатди. Мошкичири. Ўз қўлим билан пиширдим.
- Э, Москвадаги мошкичиридан денг?
- Московни мошкичириси қатта энди, ука! Унга қора қўчқорнинг пўстдумбаси солинарди. Бунисининг мазаси йўқроқ. Шундоқ бўлсаям, илиндим. Олинг, қўлим қайтмасин.
Майли, сазаси ўлмасин деб сартарошнинг совғасини олдим.
Ичкарига кириб қийиқчани очсам, устига кўк пиёз сепилган мошкичири. Инсоф билан айтганда қойилмақом қилиб пиширибди. Уч-тўрт қошиқ олган ҳам эдимки, ойим кириб қолди.
- Нима бу? - деди ҳайрон бўлиб.
Илжайдим.
- Пора!
Онам ёнимдаги стулга ўтириб қолди.
- Нима?
Кулиб юбордим.
- Пора! Наим сартарош пора обкепти.
Ойим гоҳ менга, гоҳ «гаримдори» нусхали косага қараб бирдан ранги ўчди.
- Энди шу ҳунарни ўргандингми? - деди ростакамига ранжиб. - Аданг сенга пора ейишни ўргатган эмасдилар шекилли.
Қарасам ойим чиндан ҳам хафа бўладиган. Иштаҳам бўғилди. Косани нари сурдим. Ойим жиркангандек, қийиқчани икки бармоғи орасида қисиб ушлади-да, айвонга опчиқиб ташлади. Ўша ёқдан алланима деб ўзига-ўзи гапиргани эшитилди... Бироқ Наим сартарошнинг пораси бари бир зиммамда турибди. У ҳалиям косасини олиб кетгани йўқ. Шунга қарамай, эшитишимча, энди чойхонада Олим паравоз ундоқ, Ҳаким найнов бундоқ, менам персаналний пенсия олишим керак, деган гапларни айтмайдиган бўлибди.
Ўткир Хошимов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Наим сартарош қайтиб келди.
- Ие, ҳалитдан буён қулоғингга танбур чертдимми? Газетингда мани мақтаб чиқарсанг, Олим паровозга ўхшаб персаналний пенса оладиган бўлсам, соқолингни ҳар куни ўзим оп қўяман. Эшитдингми, оғритмасдан оламан.
Мен уч-тўрт кунгача бу гапларни эслаб кулиб юрдиму кейин унутиб юбордим. Аммо Наим сартарош унутмаган экан. Қайси куни автобус бекатида мени кўриб қолди. Атайлаб пойлаб турган экан шекилли, маҳкам ушлаб олди.
- Ану нарсани ёздингми-йўқми? - деди очиқдан-очиқ дағдаға билан.
- Ёздим.
- Ҳа, мана, бу бошқа гап. - Наим сартарошнинг юзи ёришиб кетди, - Йигит кишининг гапи битта бўлади. Қачон чиқади энди?
- Эрта-индин чиқиб қолса керак. Ҳозир текширишяпти, - дедим ниҳоятда хотиржам оҳангда. - Агар рост бўлса, мақолани чиқариб сизга персоналний пенсия тайин қилишаркан. Агар нотўғри бўлса, судга беришаркан.
Наим сартарош бир лаҳза кўзларини пирпиратиб анграйиб қолди.
- Лаббай! Сўтга! Кимни сўтга беради?
- Сиз билан мени. Ёлғон гапирганингиз учун сизни, ёлғон ёзганим учун мени. - Шундай дедиму бурилиб кетавердим.
Бир лаҳзадан кейин орқадан Наим сартарошнинг ингичка овози эшитилди.
- Ҳой ука, тўхтанг! Ҳой ўғлим.
Тўхтаб, бурилиб қарадим.
- Нима гап?
- Манга қаранг, ука, - деди у энтикиб. - Келинг, ўша нарса чиқмаса чиқмай қўя қолсин.
- Ия, нега энди?! Мен ёзиб топшириб қўйган мақолани қайтиб ололмайман.
Уч-тўрт қадам босган эдим, Наим сартарош пилдираб келиб йўлимни тўсди.
- Манга қаранг, ўғлим, шу нарсани босди-босди қилиб юборсангиз-чи, ҳар куни соқолингизни икки мартадан оп қўяман. Шундоқ қилинг, жон ука.
- Ия, нега ахир? Персаналний пенсия олсангиз ёмонми?
- Хўп денг, жон ука. Оч қорним, тинч қулоғим. Шу ишни тинчитиб юборинг. Ман сўзимнинг устидан чиқадиган одамман. Айтдим-ку, ҳар куни икки мартадан соқолингизни олиб қўяман. Уйингизга бориб оламан.
Мен жуда қийин муаммо рўпарасида қолган одамдай, елкамни қисдим.
- Майли, бир уриниб кўраман. Аммо бу жуда мушкул иш-да...
Сартарош ўша куни мени уйимгача кузатиб қўйди. Кузатиб қўйди-ю, бари бир тинчимади. Кечаси алламаҳалда эшик тақиллаб қолди. Чиқсам, сартарош қийиқчага ўроғлиқ бир нарсани кўтариб турибди.
- Нима бу? - дедим ҳайрон бўлиб.
- Иссиғида еб ола қолинг! - У тугунчани узатди. Мошкичири. Ўз қўлим билан пиширдим.
- Э, Москвадаги мошкичиридан денг?
- Московни мошкичириси қатта энди, ука! Унга қора қўчқорнинг пўстдумбаси солинарди. Бунисининг мазаси йўқроқ. Шундоқ бўлсаям, илиндим. Олинг, қўлим қайтмасин.
Майли, сазаси ўлмасин деб сартарошнинг совғасини олдим.
Ичкарига кириб қийиқчани очсам, устига кўк пиёз сепилган мошкичири. Инсоф билан айтганда қойилмақом қилиб пиширибди. Уч-тўрт қошиқ олган ҳам эдимки, ойим кириб қолди.
- Нима бу? - деди ҳайрон бўлиб.
Илжайдим.
- Пора!
Онам ёнимдаги стулга ўтириб қолди.
- Нима?
Кулиб юбордим.
- Пора! Наим сартарош пора обкепти.
Ойим гоҳ менга, гоҳ «гаримдори» нусхали косага қараб бирдан ранги ўчди.
- Энди шу ҳунарни ўргандингми? - деди ростакамига ранжиб. - Аданг сенга пора ейишни ўргатган эмасдилар шекилли.
Қарасам ойим чиндан ҳам хафа бўладиган. Иштаҳам бўғилди. Косани нари сурдим. Ойим жиркангандек, қийиқчани икки бармоғи орасида қисиб ушлади-да, айвонга опчиқиб ташлади. Ўша ёқдан алланима деб ўзига-ўзи гапиргани эшитилди... Бироқ Наим сартарошнинг пораси бари бир зиммамда турибди. У ҳалиям косасини олиб кетгани йўқ. Шунга қарамай, эшитишимча, энди чойхонада Олим паравоз ундоқ, Ҳаким найнов бундоқ, менам персаналний пенсия олишим керак, деган гапларни айтмайдиган бўлибди.
Ўткир Хошимов
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤20😁6👍2👏2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💫 ХАЙРЛИ ТУН
🍃МЕХРИБОНЛАРИМ!🍃
✨ АЛЛОХИМ
✨барча ёмонликлардан
✨Уз панохинда
✨Узи асрасин!
✨Тунингиз
✨Осуда булсин,
✨пок орзу-ниятларингиз
✨албатта
✨ушалсин!
✨Эртагача
✨дийдор
✨куришгунча
🍃МЕХРИБОНЛАРИМ!🍃
✨ АЛЛОХИМ
✨барча ёмонликлардан
✨Уз панохинда
✨Узи асрасин!
✨Тунингиз
✨Осуда булсин,
✨пок орзу-ниятларингиз
✨албатта
✨ушалсин!
✨Эртагача
✨дийдор
✨куришгунча
❤4👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
АССАЛОМУ АЛАЙКУМ
🌸🦋БУГУН 25- ОКТЯБРЬ.
ЯКШАНБА ТОНГИ МУБОРАК БЎЛСИН🌷🌹
🌸🦋Фариштали, қалби пок, қадри баланд қадрдонларим.
Хайрли кун!
🌸🦋Хаёт деб аталмиш олий неъматни яна
бир қайтарилмас тонги муборак!!!
🌸🦋Яратганнинг Ўзи
сизларга омад, қалбингизга хотиржамлик, халоли покдан даромад,
орзу - истакларингизни ижобат қилсин.🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🌸🦋БУГУН 25- ОКТЯБРЬ.
ЯКШАНБА ТОНГИ МУБОРАК БЎЛСИН🌷🌹
🌸🦋Фариштали, қалби пок, қадри баланд қадрдонларим.
Хайрли кун!
🌸🦋Хаёт деб аталмиш олий неъматни яна
бир қайтарилмас тонги муборак!!!
🌸🦋Яратганнинг Ўзи
сизларга омад, қалбингизга хотиржамлик, халоли покдан даромад,
орзу - истакларингизни ижобат қилсин.🤲
Яқинларга Улашинг.. 🌸
Каналимизга обуна
бўлинг👇💖
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤4
#Байрам_муборак
🇺🇿 25 октябрь - Ўзбекистон Республикаси Ички ишлар органлари ходимлари куни
Ҳурматли тинчлигимиз посбонлари! Сизларни Ички ишлар идоралари ходимлари куни билан чин қалбдан муборакбод этамиз. Барчангизга мустаҳкам саломатлик, оилавий бахт ва тинчлик тилаймиз!
Байрамингиз муборак бўлсин!
Ички ишлар тизимида ишлайдиган барча дўстларингизга бу табрикни юборинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
🇺🇿 25 октябрь - Ўзбекистон Республикаси Ички ишлар органлари ходимлари куни
Ҳурматли тинчлигимиз посбонлари! Сизларни Ички ишлар идоралари ходимлари куни билан чин қалбдан муборакбод этамиз. Барчангизга мустаҳкам саломатлик, оилавий бахт ва тинчлик тилаймиз!
Байрамингиз муборак бўлсин!
Ички ишлар тизимида ишлайдиган барча дўстларингизга бу табрикни юборинг.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤3
Америкада полиция сал нарсага ҳам қуролини ишга солади, дейишади. Мен бунга қўшилмайман. Нега? Ҳозир тушунтираман.
Менинг Боря деган дўстим бор. Унинг Сара деган хотини ҳам бор. Боря Сара билан Америкага кўчиб келганида, ҳали инглиз тилини тузук-қуруқ ўрганмай туриб машина сотиб олди.
Бир куни уларни Поконо деган жойдаги дала ҳовлимга меҳмонга чақирдим. Боряга соф рус тилида йўлни тушунтирдим:
— Боря, 280-йўлга чиқасан, у 80-йўлга ўтади. 284-йўл чиқишида менга қўнғироқ қиласан, мен бориб сени олиб келаман. Фақат, келаётганингда "Поконо" деган йўл кўрсаткичларига қараб йўналишни белгилаб бор, шунда адашмайсан.
Боря қандай қилиб 287-йўлга ўтиб кетгани-ю, яна бунинг устига тескари томонга — жанубга қараб кетиб қолганини билмайман, лекин ҳозир бунинг аҳамияти ҳам йўқ.
Қисқаси, у адашиб тескари томонга қараб кетиб қолибди. Кетяпти, кетяпти, аммо йўл четида "Поконо" деган ёзувдан дарак йўқ.
Икки соатдан кейин Саранинг тоқати тоқ бўлди:
— Қандай қилиб харита олмай йўлга тушиш мумкин ахир?! Борадиган манзилни олдиндан аниқлаб олсанг бўлмасмиди?! Нима учун шундай аҳмоққа турмушга чиққанман ўзи?! Худойим, қандай қилиб бу аҳволга тушиб қолдим-а?!
Борянинг ичидан қиринди ўтди: "Тезроқ ҳайдаш керак. Бундай тошбақа тезлигида юрадиган бўлсам, Поконо деган жойга етгунча Сара миямни қоқиб қўлимга беради".
У газни босди, лекин беш дақиқа ҳам юрмасидан орқасида милтиллаган чироқлари билан полиция машинаси пайдо бўлиб, тўхташни талаб қилди.
Ҳали ҳам эски одатларини ташламаган янги муҳожир Боря ҳамёнини олиб, ментнинг машинаси томонга югурди.
Мент эса хотиржамлик билан пистолетини чиқариб, ҳозир машинага қайтиб ўтирмасанг отиб ташлайман, деди.
Боря ментнинг гапидан ҳам кўра ишораларидан у ҳазиллашишмаётганини тушунди ва орқасига қайтиб машинасига ўтирди.
Мент пистолетини ғилофига солди, машинасидан чиқиб, Борянинг ёнига келди:
— Ҳайдовчилик гувоҳномангизни тақдим қилинг.
Боря яна ҳаммасини ўзича тушуниб, ҳамёнидан 100 доллар чиқарди.
Мент унга:
— Агар пора бермоқчи бўлаётган бўлсангиз, сизни ҳибсга оламан, — деди-да, кишанни кўрсатди.
Сара ҳам ментнинг 100 доллардан нега бош тортаётганини тушунмай:
— Боря, у сендан нима хоҳлаяпти ўзи? — деб сўради.
— Билмадим! Балки, 200 доллар таклиф қилсаммикан?
Сара бошини ушлади:
— Худойим, нега мен бу аҳмоққа турмушга чиққанман ўзи?! Агар қанча беришни билмаётган бўлсанг, ўзидан сўра!
— Нима учун энди аҳмоқ бўлар эканман? — нечанчидир марта ҳайратланди Боря. — Шунчаки, менга бир пистолетни, бир кишанни кўрсатаверишса, сал асабийлашиб қоламан-да.
— Асабийлашишни бас қил-да, ундан сўраб кўр! — деди Сара.
— Яхши, ҳозир ҳаммасини аниқлайман! — Боря шундай деб, ментга ўгирилди ва инглиз тили курсларида ўргатишганидек сўради:
— Хэлло, ду ю спик инглиш? (Салом, инглиз тилини биласизми?).
Ўз навбатида мент ҳам ҳайрон бўлиб қайта сўради:
— Ду ай спик инглиш?! (Инглиз тилини биламанми?!).
Боря унга:
— Йес, ю! Ду ю спик инглиш? (Ҳа, сиз! Инглиз тили биласизми?).
Мент бутунлай довдираб қолди. Чунки у ўз она тили бўлган инглиз тилидан бошқа ҳеч қайси тилни билмасди ҳам-да.
— Менимча, у ҳам сенга ўхшаган аҳмоқ бўлса керак! Худойим, қандай қилиб бундай аҳволга тушиб қолдим-а?! — яна дийдиёсини бошлади Сара.
Бу орада мент ниҳоят, ўзини қўлга олиб, пистолетини ғилофига солди ва Борядан сўради:
— Оk, where do you go, dude? (Хўп, яхши, қаерга кетяпсан, ақлли бола?)
— I’m Borya (Мен Боряман), — жавоб берди Боря, курсда ўқитишганидек. — What is your name? (Исмингиз нима?).
Мент Борянинг саволига жавоб бермай, унинг телефонини олиб, охирги терилган рақамни топди ва менга қўнғироқ қилди:
— Салом, мен фалончи полициячиман. Сиз мабодо Боряни танимайсизми?
Мен ростини айтдим:
— Албатта, танийман. Боряни болалигидан биламан.
— Жуда яхши! — деди мент. — Унда сиздан бир нарсани сўрасам: дўстингиз руҳий касал эмасми мабодо?
— Йўқ, ҳеч қандай руҳий касаллиги йўқ уни.
— Балки яқинда қандайдир оғир руҳий жароҳат олгандир? — яна сўради мент.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Менинг Боря деган дўстим бор. Унинг Сара деган хотини ҳам бор. Боря Сара билан Америкага кўчиб келганида, ҳали инглиз тилини тузук-қуруқ ўрганмай туриб машина сотиб олди.
Бир куни уларни Поконо деган жойдаги дала ҳовлимга меҳмонга чақирдим. Боряга соф рус тилида йўлни тушунтирдим:
— Боря, 280-йўлга чиқасан, у 80-йўлга ўтади. 284-йўл чиқишида менга қўнғироқ қиласан, мен бориб сени олиб келаман. Фақат, келаётганингда "Поконо" деган йўл кўрсаткичларига қараб йўналишни белгилаб бор, шунда адашмайсан.
Боря қандай қилиб 287-йўлга ўтиб кетгани-ю, яна бунинг устига тескари томонга — жанубга қараб кетиб қолганини билмайман, лекин ҳозир бунинг аҳамияти ҳам йўқ.
Қисқаси, у адашиб тескари томонга қараб кетиб қолибди. Кетяпти, кетяпти, аммо йўл четида "Поконо" деган ёзувдан дарак йўқ.
Икки соатдан кейин Саранинг тоқати тоқ бўлди:
— Қандай қилиб харита олмай йўлга тушиш мумкин ахир?! Борадиган манзилни олдиндан аниқлаб олсанг бўлмасмиди?! Нима учун шундай аҳмоққа турмушга чиққанман ўзи?! Худойим, қандай қилиб бу аҳволга тушиб қолдим-а?!
Борянинг ичидан қиринди ўтди: "Тезроқ ҳайдаш керак. Бундай тошбақа тезлигида юрадиган бўлсам, Поконо деган жойга етгунча Сара миямни қоқиб қўлимга беради".
У газни босди, лекин беш дақиқа ҳам юрмасидан орқасида милтиллаган чироқлари билан полиция машинаси пайдо бўлиб, тўхташни талаб қилди.
Ҳали ҳам эски одатларини ташламаган янги муҳожир Боря ҳамёнини олиб, ментнинг машинаси томонга югурди.
Мент эса хотиржамлик билан пистолетини чиқариб, ҳозир машинага қайтиб ўтирмасанг отиб ташлайман, деди.
Боря ментнинг гапидан ҳам кўра ишораларидан у ҳазиллашишмаётганини тушунди ва орқасига қайтиб машинасига ўтирди.
Мент пистолетини ғилофига солди, машинасидан чиқиб, Борянинг ёнига келди:
— Ҳайдовчилик гувоҳномангизни тақдим қилинг.
Боря яна ҳаммасини ўзича тушуниб, ҳамёнидан 100 доллар чиқарди.
Мент унга:
— Агар пора бермоқчи бўлаётган бўлсангиз, сизни ҳибсга оламан, — деди-да, кишанни кўрсатди.
Сара ҳам ментнинг 100 доллардан нега бош тортаётганини тушунмай:
— Боря, у сендан нима хоҳлаяпти ўзи? — деб сўради.
— Билмадим! Балки, 200 доллар таклиф қилсаммикан?
Сара бошини ушлади:
— Худойим, нега мен бу аҳмоққа турмушга чиққанман ўзи?! Агар қанча беришни билмаётган бўлсанг, ўзидан сўра!
— Нима учун энди аҳмоқ бўлар эканман? — нечанчидир марта ҳайратланди Боря. — Шунчаки, менга бир пистолетни, бир кишанни кўрсатаверишса, сал асабийлашиб қоламан-да.
— Асабийлашишни бас қил-да, ундан сўраб кўр! — деди Сара.
— Яхши, ҳозир ҳаммасини аниқлайман! — Боря шундай деб, ментга ўгирилди ва инглиз тили курсларида ўргатишганидек сўради:
— Хэлло, ду ю спик инглиш? (Салом, инглиз тилини биласизми?).
Ўз навбатида мент ҳам ҳайрон бўлиб қайта сўради:
— Ду ай спик инглиш?! (Инглиз тилини биламанми?!).
Боря унга:
— Йес, ю! Ду ю спик инглиш? (Ҳа, сиз! Инглиз тили биласизми?).
Мент бутунлай довдираб қолди. Чунки у ўз она тили бўлган инглиз тилидан бошқа ҳеч қайси тилни билмасди ҳам-да.
— Менимча, у ҳам сенга ўхшаган аҳмоқ бўлса керак! Худойим, қандай қилиб бундай аҳволга тушиб қолдим-а?! — яна дийдиёсини бошлади Сара.
Бу орада мент ниҳоят, ўзини қўлга олиб, пистолетини ғилофига солди ва Борядан сўради:
— Оk, where do you go, dude? (Хўп, яхши, қаерга кетяпсан, ақлли бола?)
— I’m Borya (Мен Боряман), — жавоб берди Боря, курсда ўқитишганидек. — What is your name? (Исмингиз нима?).
Мент Борянинг саволига жавоб бермай, унинг телефонини олиб, охирги терилган рақамни топди ва менга қўнғироқ қилди:
— Салом, мен фалончи полициячиман. Сиз мабодо Боряни танимайсизми?
Мен ростини айтдим:
— Албатта, танийман. Боряни болалигидан биламан.
— Жуда яхши! — деди мент. — Унда сиздан бир нарсани сўрасам: дўстингиз руҳий касал эмасми мабодо?
— Йўқ, ҳеч қандай руҳий касаллиги йўқ уни.
— Балки яқинда қандайдир оғир руҳий жароҳат олгандир? — яна сўради мент.
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤16👍2
— Боря оғир руҳий жароҳатни бундан ўттиз йил олдин ўша ҳозир ёнида ўтирган аёлга уйланган куни олган. — дедим мен. — Лекин шу пайтгача уни бўғиб ўлдириб қўймаган экан, демак унинг руҳий ҳолати жуда яхши экан.
— Буни мендан кўра яхшироқ тушунадиган одам йўқ, — деди мент хўрсиниб.
— Шунчаки у ҳали инглиз тилини ўрганиб улгурмаган, — деб қўшимча қилдим мен, — ҳамма муаммо шунда.
— Хўп, сиз уни қаерда кутаяпсиз? — сўради мент. Мен унга қаердалигимни тушунтирдим.
Шунда мент машинасининг чироқларини милтиллатганча ортидан Борянинг машинасини эргаштирган ҳолда юз милча йўл босиб, уни 284-йўлнинг чиқиш жойигача олиб келди ва менга соғ-саломат топширди.
Дала ҳовлига етиб келганимиздан кейин Боряга тушунтирдим:
— Америкада полиция билан эҳтиёт бўлиб муомала қилиш керак. Чунки, ростдан ҳам, сени турган жойингда отиб ташлашлари мумкин.
— Айтяпман-ку, полициячи аҳмоқ экан, — деди Сара.
— Нега? — сўрадим уни гапига тушунмай.
— Чунки, ақли жойида бўлган одам Боряга ўхшаганларга ёрдам бериш учун 100 миль йўл босиб, ўзига бошоғриқ орттириб ўтирмасдан, уни ўша жойнинг ўзида шартта отиб ташлар эди!.. 🤠🙂
Шуҳрат Ҳамзаев таржимаси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
— Буни мендан кўра яхшироқ тушунадиган одам йўқ, — деди мент хўрсиниб.
— Шунчаки у ҳали инглиз тилини ўрганиб улгурмаган, — деб қўшимча қилдим мен, — ҳамма муаммо шунда.
— Хўп, сиз уни қаерда кутаяпсиз? — сўради мент. Мен унга қаердалигимни тушунтирдим.
Шунда мент машинасининг чироқларини милтиллатганча ортидан Борянинг машинасини эргаштирган ҳолда юз милча йўл босиб, уни 284-йўлнинг чиқиш жойигача олиб келди ва менга соғ-саломат топширди.
Дала ҳовлига етиб келганимиздан кейин Боряга тушунтирдим:
— Америкада полиция билан эҳтиёт бўлиб муомала қилиш керак. Чунки, ростдан ҳам, сени турган жойингда отиб ташлашлари мумкин.
— Айтяпман-ку, полициячи аҳмоқ экан, — деди Сара.
— Нега? — сўрадим уни гапига тушунмай.
— Чунки, ақли жойида бўлган одам Боряга ўхшаганларга ёрдам бериш учун 100 миль йўл босиб, ўзига бошоғриқ орттириб ўтирмасдан, уни ўша жойнинг ўзида шартта отиб ташлар эди!.. 🤠🙂
Шуҳрат Ҳамзаев таржимаси
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
❤9🔥5😁1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
УМР ЎТМОҚДА....🌺