ҚЎРҚУВ....

Таҳмина Содиқнинг ишдан келиб, чой ичишга ўтиришини кутиб турди. Эрига овқатини узатгач гап бошлади
- Содиқ ака, индинга дугоналарим билан "гап"имиз бор.
- Яхши.
- Дадаси, индинга мени ўтиришим бўлади, деяпман.
- Хўп, шунга мен нима қилишим керак?
- Сиз менга янги кўйлакка пул беришингиз, мен эса уни сотиб олишим керак.
- Таҳмина, ўтган ойда ҳам янги кўйлак олгандинку, ўшани кийсанг бўлмайдими?
- Ие, нималар деяпсиз? У ерга ҳамма ўртоқларим янги кўйлакларда борса, мен улар кўрган эски кийимда бораманми?
- Онаси, мениям тушун. Ойлигим ҳали чиқмади. Бунинг устига бошимизда бир талай қарзлар бор.
Таҳмина эрининг гапларини чўрт кесди.
- Мени ишим йўқ. Қаердан бўлса-да пул топиб, янги кўйлак олиб берасиз.
Таҳмина ўрнидан туриб, эрига кўзларини бироз қисиб, зарда аралаш гапирди.
- Камбағалнинг боласи барибир камбағал бўларкан-да?!
У хонадан чиқиб кетди, лекин Таҳминанинг сўнгги гапларидан Содиқнинг кўксида бир нарса "чирт" узилгандек бўлди.
Таҳмина ўғли Шавкатнинг ёнига кириб, ёнига ётди.
Ярим тун... Таҳминанинг бирдан астмаси хуруж қилиб, нафаси қисиб, юраги санчий бошлади. Ёнида ётган Шавкатни пайпаслаб, топа олмас, ўғли негадир жойида йўқ эди.
У уёқ-буёққа тулғонар, ҳаво етмаганидан қийналарди.
Бир пайт ўнг ёнига қаттиқ ағдарилганидан пастга йиқилиб тушди. Кўзлари тиниб, ахволи оғирлашди.
Охири қўлларини эшик томонга чўзганча хушидан кетди...
Тонгда Содиқ Таҳминанинг исмини айтиб, чақирди.
У кўзини очиб, пастда эканини англади. Ўрнидан туриб, ётоқхона томон ўгирилди. Ўгирилди-ю, кўз олдидаги манзарадан ҳанг-манг бўлиб қолди.
Таҳминанинг жонсиз танаси ўғлининг диванида ётар, кўзлари очиқ эди. Содиқ титраган лаблари ила унинг исмини айтиб, қаттиқ-қаттиқ силтарди.
Аввалига Таҳмина ҳеч нарсани тушунмади, фаҳмламади.
Бироз вақт ўтгач, яъни хонага шифокор кириб келганида ҳаммаси аён бўлди.
- Бандалик экан, ука, бардам бўлинг.
Содиқ шифокорнинг сўзларини эшитиб жим туриб қолди.
Таҳминанинг юзлари аянчли тус олди.
Бир неча соатда уйга қариндошлар йиғилишди. Таҳмина уларнинг барчасини кўрар, эшитар, бироқ биров уни борлигини англамасди.
Таҳмина хонага йиғилган маҳалладош аёлларнинг гапларини тинглай бошлади.
- Ёши нечада эди?
- Энди 27 га кирган экан.
- Вой тавба. Ўзи қанақа аёл бўлган, раҳматли?
- Билмаймиз, у унчалик маҳаллага қўшилмасди.
Аммо қўшни Хуррамхоннинг айтишича, эри билан кунда бўлар-бўлмасга жанжал чиқариб, уришарар экан. Эри ўзи жуда яхши одам, маҳаллага, қўшниларга кўп ёрдами теккан.
- Бечора Содиқжонга қийин бўлдида.
Таҳмина ташқарида Содиқни ҳали нима бўлганини тушуниб етмаган ўғлига тўн ва дўппи кийдираётганини кўриб, уларнинг олдига борди. Шавкатнинг жажжи қўлларидан тутгиси, лўппи юзларидан ўпгиси келар, бироқ, бунинг иложи йўқ эди.
Сўнгра Таҳмина эътиборини эрига қаратди.
Унинг мунг тўла кўзларига назар ташлаб, ўзининг-да йиғлагиси келар, аммо негадир кўзларидан ёш чиқмасди.
У Содиқнинг эгнидаги кўйлагини бироз уриниб қолганини кўриб, ғалати бўлиб кетди. Ҳаётлигида ҳадеб ўзи учун янги кийим олаверибди-ку, эрини сира ўйламабди.
Содиқжон ўғлини кийинтириб бўлиши ҳамоноқ, қотмадан келган, бўйлари узун бир йигит уни чақирди. Таҳмина улардан узоқда бўлса ҳам, нима ҳақида суҳбатлашаётганини эшитиб турарди.
- Содиқ ака, келнойимни қаерга кўмамиз?
Содиқ бироз ўйлангандан сўнг жавоб берди.
- Ўз ота-онасининг ёнига.
Бу гапдан Таҳмина чўчиб тушди. Наҳотки, у бугун ота-онасиниг ёнига дафн этилса.
- Укажон, ўзингиз бу ёғига қарашиб юборасиз, илтимос.
Таҳмина бу гаплардан бехабар қолди, чунки у аллақачон ўз хонасига кириб олганди.
У ним қоронғу хонада атрофни кўздан кечирар, буюмларга қараб чуқур ўйга толарди.
Кийим жавонида атиги бир мартагина кийган, ҳозирда эса эгасиз бўлган кўйлаклар, китоб жавонида фақат чанг артганида тегинадиган, бошқа пайт эътибор бермайдиган Қуръон, стулда эригина фойдаланадиган, ўзи кир ювганда ушлайдиган жойнамоз турарди.

Таҳмина кўпчилик сингари намозни қариганда ўқимоқчи, рўмолни ҳам ўшанда ўрамоқчи эди. Бироқ... Улгурмади...
У кийимларига қараб, қанчалар латта-путтага кўнгил қўйганини тушунди. Содиқнинг эса кийимлари одми, содда эди.........

Баъзи кўйлакларига бир неча йил бўлган бўлса-да ҳали янгидек турарди.
Таҳмина ташқарига чиқиб, айвонда тумонат эркак йиғилганини кўрди, аммо улар қандай килиб тез пайдо бўлиб қолганига тушунмасди.
Эркаклар рўпарасида анбар турарди.
- Иним, Аллоҳ сизга ва оилангизга сабр берсин. Банда дунёга келар экан, унинг кетмоқлиги тайин... Сиз завжаи ҳалолингиздан розимисиз?
Таҳмина эрининг юзларига илтижоли термулди. Эри аста гапирди.
- Розиман.
Таҳмина Содиқнинг сўзидан хурсанд бўлди. Унинг қулоқларига аёлларнинг пичир-пичири чалинди.
- Розиман деди.
- Ҳа, лекин юзларидан бундайга ўхшамайди-ку. Ишқилиб Содиқжон бу сўзларни чин юракдан айтган бўлсин. Йўқса, Таҳмина у дунёда жуда қийналади.
- Қийин бўлади, шўрликка.
Таҳминанинг кўз олди қоронғулашиб, куни худди тундек тус олди.
Жаноза намозидан кейин барча эркаклар анбарни кўтариб, қабристон томон юриша бошлади.

Олдинда Содиқ ўғли Шавкатни кўтариб ўйчан бир ҳолатда юриб борарди.
Негадир қабристонга яқинлашганлари сайин Таҳминанинг қўрқуви ошар, буни тўхташини чин дилдан хоҳларди.
Қабристон эшигидан кириб боришлари билан Таҳмина турли хил овозлар, чинқириқлар, ох-вохларни эшитар, бу кўнглига баттар ғулғула соларди.
Ана, ота-онасининг қабри.
Таҳмина ёнма-ён бўлган қабрларга термулди.
Бирдан қаердандир онасининг овозини эшитди. Ҳа, аниқ эшитди.
"Эҳ, қизим, сени бундай ҳолатда олдимизга келишингни кутмагандик". Таҳмина тинмай "Ойи, ойи" дер, аммо онаси буни эшитмагандай гапида давом этди.
"Турмушга чиқишингдан олдин сенга эрингнинг айтганини бажар, буюрган ишларини гап қайтармай қил демабмидим. Сен эса бундай қилмадинг ва оқибатда бугун эр ризолигисиз қолдинг.
Агар эрингнинг сўзларига итоат этганингда сен энг тақводор, энг сабрли ва жаннати аёл бўлардинг. Мана бу инсонлар нега қичқираётганини биласанми? Уларнинг кўпи азоб чекканидан ох тортса, баъзилари сендай бенамозни қўшни бўлаётганидан нола қилишаяпти.
Сени Аллоҳ кечирсин, лекин кечирармикан?"
Онасининг сирли овози тиниши билан у анбар ичида пайдо бўлди.
Бу вақтда гўрковлар лаҳадни ҳам ковлаб очишди.
Таҳмина ўзи кўмиладиган жойга назар ташлаб, ҳайратдан донг қотди. Унинг қабридан илонлар бош кўтарар, тагидан эса олов ёниб турарди.
Эркаклар бу ҳолатни кўрмагандай анбарни қабрга яқинлаштиришди.
Таҳмина эрининг бир қарашда маъно уқиб бўлмас юзларига сўнгги бор термулди ва кўзларига энди ёш келди.
У Тангрига ёлвора бошлади.
"Ё Роббим! Мен гунохкор бандангни авф эт, менга яна бир имкон бер.
Энг яхши аёл, тақводор инсон бўлишимга, эримнинг розилигини олишимга рухсат бер. Мени ҳаёти дунёга қайтар".
Энди кеч.
Таҳминани ўз укаси ичкарига қўйди ва биринчи тупроқни ташлади. Таҳмина қичқирди, ёлворди, кечирим сўради, аммо ҳеч ким уни тингламасди.
У ҳозир барчасини бошидан бошлашни истар, Содиқнинг ёнида бўлишни, ўғлини суйиб, эркалашни хоҳларди.
Ҳар тупроқ ташланганда қабр ичи қизиб, торайиб борарди.
Охирги тупроқ ташланганда қабр шу даражада қизиб кетдики, бунга у чидай олмай қолди ва бор кучини йиғиб бақирди...
Таҳмина қўрқиб кўзларини очди.
У жиққа терга ботган, оғир-оғир нафас оларди.
Атрофни кўздан кечириб, ёнида ўғли Шавкат пишшиллаганча ухлаб ётганини кўрди-ю, буларнинг бари тушида бўлганини тушуниб етди.
Юраги қувончдан хапқирганча, ўғлини қучди.
Юзларидан ўпиб, эркалади.
Сўнг ўрнидан туриб, дераза ёнига борди.
Кўчага қараб, бомдод вақти бўлиб қолганини сезди.
Таҳмина ошхонага кириб илк бор эрининг таҳорати учун сув ҳозирлашга киришди. Содиқ ётоқхонадан чиқиб, хотинини бемаҳалда ошхонада қуймаланиб юрганини кўриб, бир ажабланган бўлса, унга меҳр билан қараганини сезиб хайрати чандон ошди.
- Тинчликми, саҳарлаб туриб олибсан?
- Ўзим, сизга сув ҳозирлай дедимда.
- Менгами?
- Нима, мени сиздан бошка хўжайиним борми?
Содиқ яна гапирса уруш чикишидан безиллаб индамади.
Лекин, ундай бўлмас, Таҳмина энди ўзгарганди.
Иккиси олдинма-кетин туриб, намоз ўқишди. Таҳмина жуда узоқ дуо қилди. Хатто кўзларига ёш олди.

Таҳмина суритокда хаёл суриб ўтирган эрини кўриб, ёнига борди.
- Ҳа дадаси, нима ҳақида ўй сураяпсиз?
- Шунчаки, ишларни режалаяпман.
- Содиқ ака, эртага "гап"им бор эди-ку.
- Кел, ҳозир жанжал қилмагин.
- Йўқ, аввал эшитинг.........

​​.. Шу гапимга бормоқчи эмасман.
- Нега?
- Боргим келмаяпти, ундан кўра бугун бозорга бориб, сизга янги кийимлар оламиз.
- Мени кийимларим бор-ку.
- Бўлса ҳам оламиз.
- Сенга-чи, сенга кўйлак керакмасми?
- Йўқ, керакмас.
Содиқ жавобдан лол қолди.
- Ахир сенга янги кўйлаклар кийиш ёқарди шекилли?
- Адашдингиз, менга буюм эмас, сиз билан ўғлимиз қадрлисиз.
Таҳмина шундай деб, эрига яқинроқ ўтириб, елкасига бошини қўйди.
- Дадаси, кечаги гапим учун мени кечиринг.
- Қайси гап?
- Кеча кечқурунги...
- Мен кечириш тугул, у гапингни унутиб ҳам юбордим.
- Энди ҳеч кўнглингизни оғритувчи гап айтмайман.
- Ростан-а? Сен негадир ўзгариб қолибсанми?
Таҳмина индамай, жилмайиб қўя қолди.
У ҳали ҳамон эрининг елкасидан бошини олмаган, кўзларини юмганча турар, у шу ҳолида ўзини тинч ва бахтиёр ҳис этарди.

Ибратли Ҳикоялар

​​НАФС БАЛОСИ

Кунларнинг бирида бир одам ишдан қайтарди. Кайфият аъло. Ахир икки кунга дам олиш учун рухсат олган.
Машинада кетаркан тезроқ уйга етиб олишни ўйлар эди.
Чоррахага етганда кескин машина тормози овози эшитилди. У одам уриб юборди. Машинадан тушиб ерда қонга бўялиб ётган 10-11 ёшли болакайга кўзи тушиб дарҳол уни шифохонага етказди.
Бола тирик эди. Бош шифокорга учраб уни ҳаётини сақлаб қолишини сўради. Шифокор эса ундан хизмати учун пул талаб қилди. Пулни олиб келмагунича операция қилмаслигини айтди.
Шунда йигит шошилиб пулга кетди. Ярим соатдан сўнг пулни олиб келиб шифокорга берди. Шифокор пулни олгандан кейингина болакай ётган хонани сўради.
Бу пайт болакайнинг жони узилиб бўлган эди.
Бола ётган Хонага кириб шифокор дод солиб юборди.
Болакай унинг ўз ўғли экан...

Ибратли Ҳикоялар

Яхши аёл дунёдаги энг яхши одамга турмушга чиқиши мумкин.
Муҳаммад алайҳиссаломнинг завжалари Оиша розияллоҳу анҳу мисоли.
Бу турмуш Оиша онамизнинг Аллоҳга муҳаббатларини сусайтирмади ва жаннат вожиб бўлди.

Яхши аёл дунёдаги энг ёмон одамга ҳам турмушга чиқиши мумкин.
Фиръавннинг хотини Осиё розияллоҳу анҳу мисоли.
Бу турмуш Осиё онамизнинг Аллоҳга муҳаббатини сусайтирмади ва жаннат вожиб бўлди.

Ёмон аёл дунёдаги энг ёмон одамга турмушга чиқиши ҳам мумкин.
Абу Лаҳабнинг хотини Умму Жамил мисоли.
Бу турмуш уларнинг Аллоҳга исёнини ўзгартирмади ва жаҳаннам вожиб бўлди.

Ёмон аёл дунёдаги энг яхши инсонга ҳам турмушга чиқиши мумкин.
Лут алайҳиссаломнинг кофир хотини мисоли.
Бу турмуш кофир аёлнинг Аллоҳга исёнини ўзгартирмади ва жаҳаннам вожиб бўлди.

Яхши аёл ҳеч ким билан турмуш қурмаслиги ҳам мумкин.
Марям онамиз мисоли, шунда ҳам Аллоҳ унинг даражасини дунёдаги барча аёллардан устун қилиб қўйди ва жаннат вожиб бўлди.

Хулоса ўзингиздан!

https://t.me/IBRATLY

Бир бой-бадавлат одам ўлаётган чоғида ўғлига васият қилибди:
-Ўғлим, ўлган куним оёқларимга эски пайпоғимни кийдириб қўй!
- Нега, дада?
- Илтимосимни бажо қил!
Сўнг, бир мактубни имомга бериб, ўлганидан кейин ўғлига бериб қўйишини илтимос қилибди...
Ниҳоят, ўша одам ўлибди, ўлик ювилиб, сўнг кафанланмоқчи бўлганида ўғли ота васиятини бажо қилмоқчи бўлиб, жасад оёғига эски пайпоғини кийдирмоқчи бўлибди. Буни кўрган имом бундай қилиш мумкин эмас, деб қаттиқ тақиқлабди! Бироқ ўғил бу отам васияти, деб қулоқ солмабди. Буни кўрган имом отаси қолдирган мактубни ўғлига берибди. Унда қуйидагилар ёзилган экан:
ʺЎғлим, ҳаётда қанча-қанча бойликка эга бўлсам ҳам, ҳатто пайпоғимни ҳам олиб кетишга қодир бўла олмадим! Аллоҳдан қўрқ! Ота ўз фарзандига ёрдам бера олмайдиган КУН учун солиҳ амаллар билан зоҳира тайёрла".

Ибратли Ҳикоялар

ОТА-ОНАМ

Ёнимга келишган эди тунов кун,
Қарасам, иккиси анча хорибди.
Маҳзун кўзларидан сезиб қолдим мен,
Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди!

Дардларим кўп эди сероб, тўкинли,
Дардларки, юракка қадар борибди.
Ўртадан бўлишиб олган, шекилли,
Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди!

Кўзда ёш йилтиллар ногоҳ куларкан,
Анордек юзларни ажин ёрибди.
Ёлғиз ўғил дарди оғир бўларкан,
Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди!

Қарилик дардини беркитолмас зеб,
Атрофдан сержило ёшлик арибди.
Тавба, бир-биридан қолишмайин деб,
Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди!

Йилларни ямлайди биттагина ғам,
Битта дард сочларга қорлар қорибди.
Беш кунлик экан-да дунё ростан ҳам —
Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди!

... Ёнимга келишган эди тунов кун,
Боқсам, бус-бутунлай соч оқарибди.
Ногоҳ бир қўрқинчдан чўчиб кетдим мен —
Отам ҳам, онам ҳам бирдек қарибди!

©️ Хайрулла Ҳамидов

P.S.: Ота-оналаримиздан хабар олиб қўяйлик!

Ибратли Хикоялар - канали

Бир куни Мусо алайҳиссалом Аллоҳга нолиб қолибди:
“Эй Роббим, қавмимнинг олдидан юрсам ҳам, гап қилади, ўртасидан юрсам ҳам, гап қилади, орқасидан юрсам ҳам, гап қилади”

Шунда Аллоҳ таоло шундай марҳамат қилибди:
“Эй Мусо, бу одамлар сен тугул мени ҳам гап қилади-ку!”

P.S.: Одамларнинг гапи билан ишингиз бўлмасин, барибир гап қиладиганлар топилади.

https://t.me/IBRATLY

Бизни йўқлаганни йўқласин Худо,
Бизни соғинганга меҳр, бахт берсин!
Биздан кетганларга айтдик алвидо,
Бизда қолганларга сеҳр, тахт берсин!

Бизни унутганни Худога солдик,
Бизни излаганлар тафтимиздадир!
Ичикиб келганни бошларга олдик,
Соғиниб келганлар кафтимиздадир!

Йўлдан адашмасин адашган из ҳам,
Майли бизга кўпдан ози бўлсинлар!
Биздан кетганлардан розимиз биз ҳам,
Биздан кетганлар ҳам рози бўлсинлар!

Бизни унутганлар унутмасинлар,
Бу дунё бизни шу қўлимиздадир!
Биз меҳр тутганда ниш тутмасинлар,
Сеҳрнинг барчаси йўлимиздадир!

Бизни йўқлаганни йўқласин Худо,
Кетган омон бўлсин, қолган бор бўлсин!
Бизни унутганга айтдик алвидо,
Бизни йўқлаганга Худо ёр бўлсин!

©️ Фарида Афруз

Яқинларни йўқлаб қўйиш эсдан чиқмасин!

https://t.me/IBRATLY

#сусамбил_эртаги.

Тўйдан олдинги учрашувда йигитнинг "М"  харфи ёзилган резинка тапочкада келганини кўрди,  оддий,  камбағал йигит!
   
Тақдир бир эканми,  йўллари туташди. 

Онаси насиҳат қилди: "Эрни эр қиладиган ҳам,  қаро ер қиладиган ҳам хотин... Шу болани бирини икки қилиш ҳам сенинг қўлингда!"...
      
Меҳнатнинг конига тушди,  онаси сепига қўшиб берган тикув машинасида чок босди,  пашшахона,  ёстиқ жилд,  кўрпаликлар астарлади,  бозорга обориб ўзи йўлакларда юриб сотишга вақти етмади... 

Эри бозорга чиқди!
    
Ўн йил- қорни тикув машинасига тиқиладиган даражага боргунча, ҳомиладор  ҳолатида ҳам,  қучоғидаги боласи ипини қўлида чувайдиган" "бола-бозор" ҳолатда ҳам тикув иши қилди.    
    
Елкаларига ямоқлар солиб кийим кийди,  ранги ўчгунча,  тўкилиб сўтилгунча битта кийимини иккита қилмай  " белбоққа ёлчимаган бўзчидек" ўзини ясатмайдиган  чевархон бўлди...
     
Бири икки бўлди,  эри бозордан дўкон қилди.  Энди  хотинининг "қўл иши" нимас Хитой,  Туркия молларини сотадиган  дўкондор  бўлди!

Ўн беш йилда дўконлар сони ҳам иккита-ю, эри "ишбоши"  бўлди,   машиналар қўш-қўш,  уйлар қўш-қўш бўлди.
    
"Энди оёқни узатсам бўлар" деб турганда, эрининг оқибатини кўрди: кундоши борлигини билди...
   
Ўша аёлнинг ўзи келиб жанжал қилди: "статистикада бир эркакка тўртта аёл тўғри келиши-ю, суннат, баъзи аёллар эрни ўз мулкидек кўриши,  эрда кундошнинг ҳаққи борлигини ўйлаб кўрмаслигу,  биринчи иккинчи,  учинчини хаққини еб зулм қилиши" ни бир нафасда айтиб улгурди!
    
Ҳа...

Хотинлар ҳам кўпайиб,  онаси айтгандек"эрини Бирини Икки қилиш"и энди қиёмига етиб келибди...
   
Аёл индамасдан чордоқдаги тикув машинасини судраб чиқди,  орқалади-ю уйни кундошига ташлаб чиқиб кетди:  йўлакка бир пайтлар учрашувга эри кийиб чиққан" М"  ҳарфи ёзилган резинка шиппакни қолдириб кетди...

©️Ummu Zaynab Ummu

Ибратли Хикоялар

🌺 АССАЛОМУ АЛAЙКУМ ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ

Ҳайрли тонг!

Сизга:😊

Баҳтли ҳаёт
Бақувват иймон
Доимий Тақво
Баракали умрни тилайман!

Яхши кайфият ҳамроҳингиз бўлсин!

👉 @IBRATLY

#ибрат

Уйланиш ташвишида юрган 25 яшар йигит, тинмай йиғлаётган 4 яшар болага деди: "Бунча йиғлайсан, маза қилиб овқатланиб, мультфильм кўриб ётмайсанми? Бирор ўйловинг бўлмаса. Сенга ҳавасим келяпти...".

Маошини у ойдан бу ойга етказаётган 35 яшар эркак, уйланиш ташвишида юрган 25 яшар бўйдоққа деди: "Бунча сиқиласан? Уйланарсанам, жонинга ҳам тегар. Мана, қарагин, аҳволимни. Сенга жуда ҳавасим келяпти...".

Бизнеси ўхшамаган ва банкрот бўлиб боши ташвишдан чиқмаётган 55 яшар киши, 35 яшарга деди: "Борига шукур қилинг. Кам маош олсангизам, қулоғиз тинч. Мана, умрим бўйи боримни берган бизнесим касодга учраб, қулоғимгача қарзга ботиб кетдим. Сизга қанчалик ҳавас қилаётганимни тасаввур ҳам қилолмайсиз..".

Унинг гапини эшитиб турган 70 яшар чол деди: "Бунча сиқиласан? Менга ўхшаб, белинг қақшаб, оёғинг қалтирамаяпти-ку, ўрнингда бўлганимда тоғни уриб, талқон қилардим. Ҳавасимни келтирма...".

Хар бир дақиқамизга шукур келтириб яшайлик!

Ибратли Ҳикоялар - Ибрат улашамиз

МЎМИНЛИК

- Ука, жигарингиз ҳаста экан,  видеода кўрдим,  биздан ёрдам керак бўлса айтинг...

Уч кундан сўнг телефон жиринглади:

- Ака мен анов кунги видеодаги жигари ҳаста беморман.

- Ха, танидим,  ҳозирча амалий ёрдам қилишга лойиқ бўла олмадик,  иншааллох ёрдам ҳаракатидамиз.

- Ака мен бошқа масалада қўнғироқ қилаяпман. Менга катта сумма кетади экан,  Аллоҳ шифо бериб қолар,  аммо бир синфдошим ҳозир кардиологияда ётибди, аҳволи оғирроқ,  агар имкон бўлса, шуни бориб кўриб, докторлар билан гаплашиб, шунга ёрдам қилсаларинг яхши бўларди.

- Яхши, ўша дўстингиз менга қўнғироқ қилсинлар.

Ўша куни кечгача қўнғироқ бўлмади,  ўзим далолат қилувчига қўнғироқ қилиб менга дўстини қўнғироқ қилмаганини айтдим:

- Ака,  дўстимга айтдим,  у эса қуйидаги жавобни айтди:
- Дўстим,  менга ёрдам беришга ҳаракат қилганинг кўнглимни тоғдек кўтарди, аммо ўйлаб кўр сен ва мен 45 ёшга кирдик,  фарзандларимиз ўзларини эплай оладиган ёшда, алхамдулиллах,  мен касалхонада ётиб атрофимдаги ёш йигитлар ва ёш болалари бор бемор аёлларни кўрдим,  агар ёрдам берувчилар бўлишса шуларга ёрдам беришсин,- деб жавоб берди.  Сизни ҳам ортиқча безовта қилганимиздан хижолатдамиз.  Ака,  дўстим икковимизни хаққимизга дуо қилсанглар кифоя,  бизданда ёшроқ ва мухтожларга ёрдам беришда бардавом бўлинглар,  Аллоҳ барчамиздан рози бўлсин !


Бир ҳадис ёдимга тушиб кетди:

Хабибимиз Мухаммад алайҳиссалом соллаллоҳу алайҳи васаллам айтдилар:

- Ўзингиз яхши кўрган нарсани биродарингизга ҳам яхши кўрмагунингизча муъмин бўла олмайсиз.

Муҳаммад Икром
Наманган, Саҳоватли қўллар.🥺

Ибратли Хикоялар канали

⚡️ Онам...

@IBRATLY

#ПИЁЗ_ЎҒРИСИ

   Уйда қизиқ ишлар бошлади. Уч кундан бери бозордан олиб келинган пиёзлар йўқолиб қолаверади. Эр-хотин ҳайрон. Бунинг сабабини билиш учун улар ошхонага яна пиёз қўйиб пиёз ўғрисини яширинча пойлай бошлашди. Бироз кутишгач, не кўз билан кўришсинки, ошхонада пиёзни уларнинг жажжи қизлари олиб чиқиб кетди. Уни кузатиб қарашса қизча пиёзларни ахлат қутисига олиб бориб ташлади. Бундан жаҳли чиққан ота қизини қаттиқ уруша бошлади. Бу қилиғининг сабабини сўради. Қизча эса лом-лим демасдан онасининг қучоғига ўзини отди. Ота унга эртагача муҳлат бериб бу қилиғининг сабабини айтишини тайинлади. Эртаси кун ота ётоғининг устида қоғоз турганини кўрди. Ёзув қизиники эди.

Жажжи қиз отасига унутиб бўлмайдиган дарс берганди:
“Отажон, мен сизларни, айниқса онажонимни жуда яхши кўраман. Лекин, сиз уни ҳар доим йиғлатасиз. Сиз билан уришгандан сўнг доимо унинг кўзидан ёш оқади. Сиздан ташқари уни пиёз ҳам хафа қилади. Шунинг учун пиёзни умуман уйимизда кўришни истамайман. У бўлса онам яна йиғлайди. Қўлимдан келмайди, бўлмаса сизни ҳам аҳлат қутисига олиб чиқиб ташлардим...”

Zokirjon Haydarov саҳифасидан олинди.

Ибратли Хикоялар канали

Навбат.

– Менинг онам!
 
– Йўқ! Менинг онам!
 
Набираларининг жон-жаҳди билан талашишларини мунгли кўзларига ёш олиб кузатиб турган Ҳалима аянинг хаёллари ўғлининг дадил овозидан тўзғиб кетди:
 
– Ойи, кетдик. Келинингиз нарсаларингизни йиғиштириб қўйибди, бу ой акамнинг навбатлари...
 
Аржумандбегим

Ибратли Хикоялар канали

​Odamlarning manmanligi, birovni o'ylamasligi, sovuqligi qish faslini ham yo'lda qoldiradi.

• Ahmad Lutfiy Qozonchi, «So'nggi to'fon»

Ибратли Хикоялар