Ассаламу алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!🌷 🍃

🌤 Жума тонги муборак
бўлсин!

Сиз ва бизларни соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!

Ҳамиша Аллоҳнинг паноҳида
бўлинг 🤲🏻

Канал 👉 @IBRATLY

Juda ham oz shukr qilasizlar-a?

Mulk surasi, 23-oyat

@HikmatliSatrlar🌱

Ёмғирли кўчадан кетиб борар эди...

Она-бола эса, бир-бирларига бошларини теккизганча ажиб ҳолда ўтирар эдилар. Ҳудо ҳаққи, улар ёш севишганлардек эдилар!
Шу вақт ҳайдовчи менинг бекатимни эълон қилди.

Автобусдан тушар эканман, боланинг қўлидан ушлаб қўйдим. Бу билан мен унга, «Раҳмат!» демоқчи бўлдим. Менимча, у буни англамади. Лекин, бу энди муҳим эмас эди.

Мен бу дарсни доимийга эслаб қолдим. Эслашга-ку эслаб қолдим. Лекин, бу ишнинг ҳақиқий тарбия эканини идрок этишим учун йиллар ўтиши керак эди. Бу намуна бўлиб тарбия этиш усулини ҳамма катталар ҳам тушунмайдилар.
Тарбияни фақат ибрат билан берилади.

Бақириш билан эмас, айблаш билан эмас, уриб ҳам эмас, йўқ! Фақат ибрат бўлишлик иш беради. Бошқа ҳеч нарса! Ва бу ибратни бола кўрсатган эди. Онасига ҳам, менга ҳам...

У бизни ўзгартирган эди...

Канал 👉 @IBRATLY 🌿

Номини биламан, таъмини эса…

Дарвеш Абу Ваҳоб хожасининг ҳузурига кираркан, лагандаги олмаларга кўзи тушди. Меваларни қўлга киритиш учун моҳирона йўл тутди: - Хожам, лагандаги нарсалар нима?

— Буларми? Эй Абу Вахоб, наҳотки билмасанг?
— Номини-ку биламан, таъмини эса...
— Майли, биттасини олакол.
— "Ўшанда Биз уларга иккита элчини юборганмиз" (Ёсин сураси, 14-оят).
Ушбу оятдан дарвешнинг яна бир олма олиш истагида эканини тушунган хўжайин: “Иккинчисини ҳам ол", деди.
— "Учинчи элчи билан қувватлантирдик” (Ёсин сураси, 14-оят).
— Учинчисини ҳам ол.
— “Тўртта қушни олиб, ҳузурингга жамла” (Бақара сураси, 260-оят).
— Тўртинчисини ҳам ол. Аллоҳга қасамки, албатта, сени жим қиламан!
— "(Бошкалари) "бешта бўлиб, олтинчилари итларидир”, дерлар” (Каҳф сураси, 22-оят).
— Бу билан бешта олмокчимисан ёки олтита?!
— Эй хожам, бешинчисини. “Осмонлар ва Ерни олти кунда яратган зотдир” (Ҳуд сураси, 7-оят).
— Олтинчи олмани ҳам олдинг. Энди яна (оят) топа оласанми?
— “(У) етти осмонни қатма-қат қилиб яратган зотдирки...” (Мулк сураси, 3-оят).
— Майли, еттинчи олмани ҳам ол.
— “Саккиз жуфт” (Анъом сураси, 143-оят).
— Саккизинчи олмани ҳам ол.
— “У шаҳарда тўққиз нафар кимса бор эди” (Намл сураси, 48-оят).
— Тўққизта олмани олдинг, бундан кейин-чи?!
— “Ўша роса ўн кундир” (Бақара сураси, 196-оят).
— Ҳа, бу ўнинчи олма!
— “Мен (тушимда) ўн битта юлдузни кўрдим” (Юсуф сураси, 4-оят). .
— Энди қайси оятни келтирасан?..
— “Албатта, Аллоҳнинг наздида ойларнинг адади – ўн икки ойдир” (Тавба сураси, 36-оят).
— Тугатдингми ёки яна қўшасанми?
— Хожам, агар истасангиз тугатиб қўяман: “Агар сизлардан йигирма нафар сабрли (киши) бўлса, икки юз нафар (душман)ни енгар» (Анфол сураси, 65-оят).
— Икки юз нафарга етдикми?! У ҳолда лагандаги барча олмаларни ол.
— Хожам, сизга фақат шуни айтишим мумкинки: “Биз уни юз минг, балки ундан ҳам кўпроқ (одам)га пайғамбар қилдик” (Соффoт сураси, 147-оят).
— Мамлакатдаги барча олмани сенга беришимизга тўғри келади деб, хожа дарвешнинг уддабуронлигига қойил қолди.
Ҳар бир сонга Қуръони Каримдан моҳирона жавоб берувчи дарвеш идишдаги ҳамма олмани қўлга киритди.

Ошнолар ва ташналар китобидан.

Канал 👉 @IBRATLY ✨

БОЛАНГИЗНИ  УРИБ ҲАЛОВАТ ТОПАСИЗМИ?

Болангизга руҳий ва жисмоний зўравонлик қилаётганигизда нега бунча тинчланишингизни ҳеч ўйлаб кўрганмисиз? Ёхуд болангизга жаҳл-ғазабингизни сочиб қилган муомалангизни хотинингиз, эрингиз, ёхотинингиз, дўстингизга ёки ака-ука, опа-синглингизга қила олармидингиз?  Боласига тарсаки туширишга ўрганиб қолган жуда кўп ота-оналарни кўрдим. Агар болангизга қилган муомалангизни атрофингиздаги одамларга қилганингизда, ишончим комилки, ёнингизда ҳеч ким қолмасди! Хуллас, нега ҳеч кимга қилолмайдиган муомалангизни болангизга хотиржам қиласиз, биласизми? Чунки у СИЗГА МУҲТОЖ! Сизга ҳам худди унга қилган муомалангизни қилолмайди! Сизни ташлаб кетолмайди, ёхуд бақириб-чақиролмайди. Фақат жим бўлади ёки йиғлайди. Ўн дақиқадан кейин келиб ҳеч нарса бўлмагандек, сиз уни ҳеч оғринтирмагандек, жажжи юракчаси ҳеч оғримагандек яна бўйнингиздан қучади. Сиз ўзингизга шундай қўполлик қилган одамни жуда тез кечириб юборасизми? КЕЧИРМАЙСИЗ!!! Ўн дақиқа олдин сизни ҳақорат қилиб, юзингизга тарсаки туширган кимсани ўн дақиқадан кейин асло қуча олмайсиз! Бағрингизга босмайсиз!  Сизни уриб, ҳақорат қилган кишини “Кошки мени бағрига босса” деб ўйлаймайсиз. Синиқлигингиз қалбингизда дард бўлмайди. Бўйнингизни қисиб-қимтиб ўтирмайсиз. Лекин болангиз бўйнини букади, қисиниб-қимтиниб туради. Сиз уни урасиз, лекин у сиздан узр сўраб, кечиришингизни кутади. Калтакни ейдию, сизни хафа қилганини ўйлаб, жажжи юракчаси сиқилади. Сизни бир зумда кечириб юборади. Ҳатто калтак егани учун ўзини айбдор ҳис қилади.
Болажонлар ниҳоятда масъум. Уларнинг бу масъумликларидан фойдаланманг! Жисмонан сизга ҳеч нарса қила олмайдилар, лекин руҳан сизни тарк этадилар! Кўнгилларининг туб-тубида сиз тирнаган жароҳатлар изи қолади. Ислоҳи мушкул ҳолатларга туширасиз. Уриш, ҳақорат қилиш — кишининг ожизлигидан далолат.  Гаплашиш, тушунтириш, ўргатиш учун инсон ҳимматли ва закий бўлиши керак...

Тилак Жасурнинг

“Сени тушунаман, она” китобидан

Канал 👉 @IBRATLY 🌓

О Н А.

Мен эримга иккинчи бўлиб турмушга чиққанман. Мени иккита ўғлим бор, бири беш ёшда, иккинчиси тўрт ёшда, олдинги турмушидан эса битта ўғли бор у ҳозир етти ёшда. Олдинги хотини билан эрим кўп яшамаган, ҳомиладор вақти ажрашган эди. Бир йил бўлай деганда менга уйланганди. Собиқ хотини бошқа жойга уй қилиб кетган, лекин тинч яшамаётганди. Эрим билан собиқ хотини битта маҳалладан эди. Бир кун эшитиб қолдик, ажрашиб келиб қўйибди ота уйига деб, орадан кўп ўтмай ортидан эри ҳам келиб шу ерда алоҳида яшай бошлашди. Эрим ўғли билан кўришиб турарди. У киши жуда меҳрибон яхши инсон эдилар, уйга ҳам бир кун Дилшоджонни(собиқ хотинининг ўғли) олиб келди. Таҳмин қилдим барибир мени ёқтирмаса керак кўзига кўринмай қўя қолай деб олдига чиқмай у яхши кўрадиган овқатни қилиб бердим. Яхши келиб кетди. Ўзи собиқ хотини билан ҳозирги эри шу бола деб тортишаркан деб бир эшитгандим, эри «ўгай» деб кун бермас экан. Дилшоджон уйига боргач онасига
-Мен отам билан яшайман,-дебди.
Онаси ҳам эрини қилиғини билиб руҳсат берибди. Шундан Дилшоджон биз билан яшайман деб келди. У дарвозадан кириб келар экан, мени онанг деб таништирганда юзимга шунчалар нафрат билан қаради-ки, буни маъносини уқиб олиш қийинмас эди. Мен бу бола учун ўз онасини отасидан айирган бир бегона эдим ҳалос. У жудаям камгап ва жуда-жуда оғир, вазмин бола эди. Қарашидан сездим бу бола мени она деб тан олиши жуда қийин бўлишини. Менга келган вақти:
-Ассалому алайкум,- деди. Бошқа гапирмади.
Уйимизга келиши билан мени болларимда нима бўлса унга ҳам ҳаммасини олиб келиб бердик. Лекин булар уни қизиқтирмади. Мен ҳам иложи борича унга ҳалал бермасликка уринардим. Ишларимни аста-аста ўзим билиб қилиб юрдим.
Болларимга ҳам акаси ҳақида яхши гапириб, ҳимоя қилиб юришларини тушунтирдим. Катта ўғлим Дилмуроджон жуда ақилли, ҳаммасини тушунди маслаҳатларимни, акаси билан гаплашиб турарди. Нима десам айтганимни қиларди. Кичигим эса, Достонжоним бироз эркатой эди. Юзимга қараб акаси хўп деса у ҳам хўп деб қўярди.
Бир кун ошхонада манти букаётсам Достоним йиғлаб олдимга борди.
-ая, ая акам, ак акам мени урди, Дилшод акам мени урди,- деб келиб қолди. Ортидан Дилмуродим келиб
-йиғлама Достон акам қаттиқ урмадилар-ку, мени ҳам урса йиғламайман-ку, хафа бўлма акамдан. . .
Достонимни бошини силаб ўпиб қўйиб
-Оғримаяптими?-десам
-Йўқ,- деди.
Кейин аста олдимга олиб насиҳат қилишга ўтдим.
-Болам, сен ўғилболасан, бу нима қилганинг, аканг сени ёмон бўл деб урушмайди-ку, сен хато қилгандирсан, тўғри қил деб ургандир, нима бўлганда ҳам эркак киши бировдан таёқ еса тезда дадасига ё аясига айтиш керакмас, бу чақмачақарликка киради. Буни ёмон боллар қилади, мени болам ёмон боламас-ку, тўғрими? Акангни менга чақиб айтиб берсанг, акангни сен урсанг аканг менга айтиб келмайди-ку, нега шуни тушунмайсан?-
Катталарни ақли етмайдиган саволни мен тўрт яшар ўғлимга бердим. Катталар амал қилмайдиган вазифани мен мана шу жажжи ўғлимга топширдим.
-айт айб кимда энди, чақмачақарлик қилган сендами ё акангдами?
-энди бошқа чақмачақарлик қилмайман.-ўз тилида бийронгина сўзлади ўғлим.
-Қани юр акангдан кечирим сўрайлик.
-Хўп
Ташқарига чиқар эканман айвонда ўтирган Дилшоджонни ойнадан кузатиб аста уйга томон келдик. Мени кўрган Дилшоджон сакраб жойидан туриб орқага деворга тиради ўзини ва кўзларини бир менга, бир Достонжонга қаратиб пирпиратиб турарди. Унинг мендан қўрқаётгани шундоққина маълум эди.
-Қани Достонжон акангдан кечирим сўра!
-Ака мени кечиринг, мен ёмон бола бўлмийман бошқа, энди сизнинг яхши укангиз бўламан. Бийронгина гапирди болам.
Дилшоджон бирдан менга қаради ва бироз уялгандек ерга қаради.
-Шундай бўлсин ўғлим, мен ҳаммангизни яхши кўраман, Дилшоджон укангиз айтганингизни қилмаса уни уринг майли, ёмон бола бўлиб кетмасин хўпми? Достонжон ҳам рози бўлди шунга тўғрими ўғлим.-
Ўғлим аста бошини силкиб ҳа ишорасини қилди. -Сизлар ака укасиз шундай экан бир-бирингиздан бунақа хафа бўлиш яхшимас. Ана энди эса тушлик қиламиз, каттаотангиз ва каттаонангизни чақириб чиқингизларчи? Бугун ҳаммангиз уйдасиз Дилшоджон яхши кўрган мантини букиб осганман. Чой ичамиз, Дилмуроджон, Достонжон бори

нглар ўйинчоқларни йиғиштириб олингларчи дастурхон олиб келаман.-Гапим тугамасдан деворга суяниб турган Дилшоджон менга умрида илк бор гапириб «хўп» деб, биринчи бор мени айтганимни қилди, тезда бориб стол устидаги ўйинчоқларни йиғиштириб олишни бошлади. Ич-ичимда севиндим. Чунки келганига олти ой бўлсада бир марта менга гапирган бола эмасди. Доим жим юрарди. -Болалар акангизга қарашингчи!
Эртаси куни:
-Дилшоджон бир хафтадан кейин мактабга чиқасиз дадангиз билан бозорга бориб ўзингиз ёқтирган формани кийиб кўриб сотиб олинг хўпми?
-Хўп,-дедида дадасига эргашди. Ортидан мени икки кичикларим ҳам бизам борайлик деб эргашди.
-болаларим сизлар ҳам борасизлар фақат ҳозирмас мактабга чиқсаларингиз борасизлар ҳозир акангизнинг навбати. Хўпми?
-Хўп,-деб акасини чақириб ортидан югуриб кетди.
-Ака бизга бозордан нимадир олиб келинг хўпми?
-Хўп.

Орадан бир хафта вақт ўтгач Дилшоджон мактабга чиқадиган кун келди. Аксига олиб дадасини ишдан қўйишмади.
-Дилшоджон сизни мен кузатиб қўйсам майлими? Сўрадим
Аста бош ирғаб ҳа ишорасини қилди.
уни мактаб дарвозасигача кузатдим.
-Яхши ўқиб келинг хўпми?
-Хўп,- аста қадам ташлаб ичкарига киргач тўхтаб ортига қараб кимнидир қидирди. Тушундим у кимнидир кутди, отасиними, онасиними? Кимнидир? Аста қўлимни кўтариб ҳаммаси яхши бўлади ишорасини қилдим.
Тушлик вақти бўлай деб қолди. Дилшоджонни мактабдан олишга борсамми, кимнидир кутса-ю ҳеч ким бормаса кўнгли ранжимасин деб мактаб олдига бордим. Узоқдан уни кўриб кимнидир қидираётганини тушундим, ўша қидираётгани менмас, отаси ё онаси эканини ҳам тушундим, лекин ҳозир ёлғизмаслигини билдириш учун ҳам олдига бориб уни кутиб олдим.
-Салом полвон, қалай экан мактаб яхшими, бу сизга совға. Бир пайтлар эрим менга деб олиб келган сунний атиргулни унга тутдим.
-Раҳмат,-деб олиб яна ўзимга қайтариб берди.- сизда турақолсин гул,-дея.
Магазин олдига етканимизда ўғлим аста магазинга қараб юраётганини кўриб
-магазинга кирамизми? Бугун байрамингиз, нима десангиз олиб бераман, бутун магазинни оламан десангиз ҳам олиб бераман чунки ойлик олганман, мана дедим. Пулни кўрсатиб.
-Ростдана?
-Ҳа ҳоҳлаган нарсангизни олинг.
-хўп,- деб ичкарига кирди Дилшоджон.
-менга иккита суҳарик беринг!
-Хўп яна нима оласан, мана,-савдогор гапирди.
-Бўлди бошқа нарса олмайман керакмас раҳмат,- деди
-Унда минг сўм бўлди сизлардан,- деди савдогор.
-Яна бошқа нарсалар ҳам ол болам,- мен аралашдим гапга.
-йўқ, бошқа нарса керакмас,-деди.
Йўлда келарканмиз гапирдим.
-Суҳарикни яхши кўришингни билганимда уйга кўп-кўп олиб келиб қўярдим, болам!
-Йўқ, менга суҳарик ёқмайди.
-Вой, унда нега олдинг уни?
-Бу суҳарикларни укамлар яхши кўради, мактабдан қайтишингизда бизга нимадир олиб келинг деб тайинлашганди, шунга олдим буларни,-деб жавоб берди. Тилим айланмай қолди. «Укаларим» деганига бир қувонсам уларни айтганини унутмаганига яна бир хурсанд бўлдим.
-Мен эса ўша болаларнинг Дилшод деган акасини жуда яхши кўраман- дедим.
Қилган сабрим ўз мевасини беришни бошлаган эди, бундан жуда хурсанд бўлдим.

тамом

Канал 👉 @IBRATLY 🍃

Одам тафтини одам олади. Яқинда бир ҳамшаҳарим ўз хатолари бошқаларга ибрат бўлишини истаб, дардини менга очди:

“Раҳматли отам биз – икки ака-укага алоҳида-алоҳида ҳовли қилиб берганлар. Мен тижорат билан шуғулланиб, тез орада уй-жойимни замонавий услубда таъмирладим, қимматбаҳо автоулов ҳам олдим.  Қурилишда оддий ғишт терувчи бўлиб ишлайдиган акамнинг топганлари асосан рўзғор тебратишга кетарди. Бир маҳаллада яшасак-да, акамни тўй-маъракада учратардим, холос. Атайлаб уйларига бориб дийдорлашмасдим, сабаби, мендан қарз сўрашларидан чўчирдим. Акам катта қизларини узатганда, меҳмонлар қатори бордим, тўёна бермадим. Иккита ўғил жиянларим мактабда аъло баҳоларга ўқишган бўлса-да, олий ўқув юртига ҳужжат топширишмади. Чунки контракт асосида ўқишга тўғри келса, бунга имконлари йўқ эди. Улар ўқиш ва уйланиш харажатларини ишлаб топиш учун давлат ташкилотининг ҳужжати билан чет элга ишга кетишди.

Бу орада менинг ишларим яна ҳам ривожланиб, хусусий фирмамни очдим. Бегоналарни иш билан таъминлаб, ўз жигарларим бошини силамадим. Умрлари оғир меҳнат билан ўтган акам бирор марта ҳам мендан моддий ёрдам сўрамадилар. Бу ҳолат менга айни муддао эди.

Кейин акам тез-тез касал бўладиган бўлиб қолди. Бу тўғрида хотиним қўшнилардан хабар топарди. Мен эса ўзимни билмасликка олардим. Дардлари тобора оғирлашди. Ўша пайтда маҳаллий шифокорлар акамни чет элда – Ҳиндистонда жарроҳлик муолажаси билан даволатиш мумкинлигини айтишибди. Жиянларимнинг топганлари чет юртга бориш-келиш йўлкирасию яна муолажаларга тўлашга етмаслиги аниқ эди. Мендан пул сўрашларидан ҳадиксираб, оилам билан чет элдаги оромгоҳга жўнаб кетдим. Биз у ерда сайру саёҳатда юрганимизда, акам оламдан ўтди. Жиянларим тезда уйга қайтишиб, оталарини ҳурмат билан охирги йўлга кузатиб, маъракаларини ҳам ўтказишибди.

Дам олишдан қайтганимиздан кейин акамнинг уйига бирров кириб чиқдим. Бир куни кечки пайт уйимда ўзимга ўхшаган меҳмонларни зиёфат қилаётгандим. Хотиним мени чақириб, ташқарида жияним сўраб келганини айтди. Мен эса нозик меҳмонлар билан бандлигимни баҳона қилиб, ёнига чиқмадим. Сабаби, мендан пул сўраб қолишлари мумкинлигидан ҳамон ҳадикда эдим.

Кейин хотиним қўлимга бир конверт тутқазди, жияним қолдириб кетган экан. Очиб қарасам, акам мени елкаларига кўтариб тушган болалик суратимиз (мен роппа-роса ўн ёш кичик эдим) ҳамда икки энлик мактуб: «Укажон, раҳматли ота-онам “Ягона жигарингга ўзинг ота-оналик қил, яхши-ёмон кунларида доим ҳолидан хабар ол”, деб сени менга омонат қолдириб кетган эдилар. Мен қўлим калталиги сабабли сенга ёрдам бера олмадим. Энди сени ёлғиз Аллоҳга омонат қолдириб кетяпман. Ота-онамизнинг руҳлари рози бўлсин. Сени ҳар куни беш маҳал намозларимда дуо қилдим».

Ўша лаҳзаларда бошимдан гўё қайноқ сув тўкилгандек бўлди. Бойиб кетишим, тўкину фаровон яшашимга акамнинг дуолари ҳам сабабчи бўлган экан-да! Ўша кундан буён руҳан эзиламан, ичимда туганмас бир азоб… Энди уйимдаги барча ҳашамлар, тўкинликлар кўзимга ўтдек кўринади. Яқинда бир амри маъруфда домланинг қариндош-уруғчилик ҳақлари ҳақидаги маърузасини эшитганимдан буён (аслида, олдин ҳам кўп эшитганман-у, бепарво эдим) дардим дунёга сиғмай қолди: “Қиёмат куни аҳволим нима бўлади?”

Мен суҳбатдошимнинг айтганларини орттирганим ҳам, камайтирганим ҳам йўқ. Аллоҳ ҳаммамизни гуноҳлардан асрасин, тавба қилганларга раҳм этсин. Аввало бу дунё давлатига маҳлиёлик сабаб икки дунёмизни бой беришдан асрасин.

Канал 👉 @IBRATLY 🍃

#Ҳикоя

ФИДОИЙ ОТА

1988 йил 8,2 балл куч билан юз берган зилзила Арманистонни кунпаякун қилиб юборай деди. У атиги 4 дақиқа ичида 30 000 дан зиёд одамнинг ҳаётига зомин бўлди.

Ана шу даҳшатли дақиқаларда ҳаёти хавфсизлигига ишониб степанакертлик бир киши хотинини уйда қолдирди. Ўғлидан хабар олиш учун мактабга югурди. Аммо мактаб ўрнида ҳосил бўлган вайрона тепаликка дуч келди-ю даҳшатдан қотиб қолди. Шунда тўсатдан хаёлига қачонлардир ўғлига берган ваъдаси тушди:

– Қандай ходиса юз бермасин, мен албатта, сенга ёрдамга етиб келаман!

Отанинг кўзи ёшга тўлди. У вайронага тикиларкан, бирор чора, нажотни кўрмади, лекин хаёлида ўғлига берган ваъдаси чарх ураверди.

У ўғлини ҳар куни мактабнинг қаерига етаклаб борганини эслашга уриниб, бинонинг ўнг томонидаги бурчакда жойлашган синфни чамалаб топди. Ва харобани ковлашга тушди.

Бу орада бошқа ўқувчиларнинг ҳам қайғуга ботган ота-оналари етиб келишди. Улар алам билан:

– Ўғлим! Қизим! – деб фарёд уришди. Баъзи ота-оналар:

– Энди кеч!

– Аллақачон ҳалок бўлишган!

– Биз энди уларга ёрдам беролмаймиз!

– Уйга кетдик! – деб қайғуга ботишди. Боланинг отасига ҳам:

– Ақл билан иш тутинг, уриниш бефойда. – деб маслаҳат беришди.

Шундай тасалли билан унга яқинлашган ҳар бир кишидан боланинг отаси бир нарсани сўрарди:

– Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз! – у шундай дерди-ю, қўли ишдан тўхтамасди. Ишонч билан тошларни кўчириб, вайронани очиб борар, бу ҳаракати билан ўзини тобора ўғлига яқинлашаётгандай ҳис қиларди.

Шу чоқ ўт ўчирувчилар командири келиб ҳаммани ҳайдай бошлади:

– Ҳозир ҳаммаёқни олов қоплайди, портлаш юз бериши ҳам мумкин. Сиз ўзингизни хавфга қўйманг. Уйга кетинглар. Бу ерни тозалашни ўзимиз уддалаймиз.

Боласини қутқаришга уринаётган ота пинагини ҳам бузмай ишини давом эттираркан саволини такрорлади: – Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз?

Атрофни қўриқлаётган милиционер ҳам танбеҳ беришни унутмади:

– Бу телбалик, бунақада бошқаларнинг ҳаётини ҳам хавфга қўяпсиз, уйингизга боринг бу ишни бизга қўйиб беринг.

Ота мелиционерга юзланди:

– Сиз менга ёрдам бермоқчимисиз? Йўқ бўлса, ишимга аралашманг! – Милиционер, бунга гапириш бефойда деган фикрда ундан йироқлашди.

Ота эса бутун иродасини, кучини ишга солиб, харобани ковлашда давом этди. У ўғлининг тирик ёки ўликлигини ўз кўзи билан кўришни истарди.

Орадан 8 соат, 12 соат, 24 соат … 36 соат ўтди. Ниҳоят 38 соат деганда у улкан бетон бўлагини сураётиб ўғлининг овозини эшитди.

– Арманд! – ўғлини чақирди ота.

– Дада! Бу сизми, дада! Қўрқманг, мен тирикман. Келишингизни билардим. Мен бошқа болаларга ҳам, ҳавотирга тушманглар, дадам бизни қутқаради, дедим. Ахир сиз менга “Нимаики юз бермасин мен албатта ёрдамга етиб келаман”, деб сўз бергансизку, дада.

– У ерда нима бўляпти? Аҳволингиз қалай? – сўради ота ўзини йиғидан аранг босиб.

– Ўттиз учта боладан 14 тамиз қолдик. Биз ҳаммамиз очмиз, иссиқлаб кетяпмиз, ҳаво етишмаяпти, қўрқяпмиз, дада! Ҳаммамиз сизни кутдик. Бино қулаганда биз девор четига туриб олдик, у бизни қутқариб қолди.

– Бўлақол ўғлим, чиқ тезроқ, кутяпман, – деди ота сўнгги бетон қолдиғини сураркан.

– Йўқ дада, аввал бошқа болалар чиқсин. Мени қутқаришингизга ишонаман. Нима юз бермасин, сиз бари бир ёрдамга келасиз, – ўғлининг овозида ишонч ва фаҳр оҳанглари жаранглади...

Канал 👉 @IBRATLY 🍃

Жим туришлик ҳам ибодатдур...

@IBRATLY

Ассаламу алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!🌷 🍃

🌤 Жума тонги муборак
бўлсин!

Сиз ва бизларни соғ–саломат уйғотган Роббимизга ҳамдлар бўлсин!

Ҳамиша Аллоҳнинг паноҳида
бўлинг 🤲🏻

Канал 👉 @IBRATLY

Қариндошлар группасини йўқлаб қўямиз...

@IBRATLY