Uch kishi bilan kirib, to‘rt kishi bo‘lib chiqqan o‘tgan yil haqida kechikkan sarhisob

2025 ni Demiray beylarni mehmonga chaqirish bilan boshlabmiz, ayni shu uchrashuvdan so‘ng oilalarimiz yanada yaqin bo‘lgandi...

Talab va takliflardan kelib chiqib, “Türkiye Bursları”ga hujjat topshirib berishga qabul ochdik. YTBning ishonch raqamlariga har kun 2-3 marta telefon qilardik, bilgan narsamizni ham aniqlashtirardik, chunki bizga ishonganlar bor edi mentorlik guruhda...

Menga, Mahdiga ham kimlik chiqdi, oilaviy hammamizda yashash ruxsatnomasi bor edi endi, bu oddiy karta orqasida qancha yugur-yugurlar bo‘lgan, ehhe...

O‘zbekistondagi ustozimiz Hüseyn Kaba Turkiyaga qaytibdi, to‘satdan mehmonga kelib qolishdi, oilaviy, juda xursand bo‘lganmiz...

Mahdi yurishni boshladi, krossovka oldik, eng yaxshisidan, tobora shukrim ortib boshladi...

Ishga chiqmasdim o‘sha paytlar, uyda milliy ovqat pishirib sotardik, darsga borib kelardik uchalashib, kitob jo‘natardik O‘zbekistonga. Begonalarku mayli, qarindoshlar ham dangasaga, jiddiy, haqiqiy erkaklar qiladigan ishni qilmaslikda aybladi orada, stress, ko‘p tomonlama hissiy zarbalarga uchradim...

Mahdi bir yoshga to‘ldi. Ko‘z o‘ngimizda ulg‘ayayotgandi. Bu yerda unga atab she’r yozgan ekanman. Ayasining tabrigini o‘qib ichimdan yig‘laganman...

Buyurtmalar ko‘paydi, ovqat pishirdik, kitob sotdik, ishlar o‘nglana boshladi, Sitora telefonini o‘g‘irlatib, ancha qiynalayotgandi. Ishlatilgan ayfon 11-12 qidirib yurgan joyimda, 16 pro maxga yetishtirdi Xudo.

Sitora holsizlandi, buyurtmalarni pishirayotib mazasi qochdi. Do‘xtirga borsak, 1 oylikdan o‘tgan homilador ekan, tez tayyorgarlik ko‘rishim kerak edi, Mahdidagiday so‘ppayib kutib ololmasdik bu chaqaloqni ham. Ishga qaytdim...

Ha, oila qadrini, ahamiyatini chuqurroq anglatdi bu yil, Sitoraga ham ancha qiyin bo‘ldi moslashish. Uydan qiynalib, zo‘rg‘a chiqib ketardim, soatga mo‘ltirab vaqt o‘tkazardim ishxonada...

Uyimiz devorlarini bo‘yadik, orada to‘yimizga hash-pash deguncha ikki yil ham to‘ldi, fikrlar, xulosalar...

Sitoraning ayasi va singlisi keldi aylangani, Istanbulga bordik, Kapadokiyaga jo‘natdim, Amasrani ko‘rsatdik...

Biz endi ko‘rayotgan narsalarni o‘g‘limiz ko‘rib katta bo‘layotgani boshqacha kayf berardi odamga. Fikrlarim teranlashdi, juda ko‘p jihatlarimdan uyalmaslikni o‘rgandim...

Vaqt suvdek oqdi. Burs natijalari chiqdi, uch kishi grand yutdi. Bu umuman boshqacha his edi. Mahdiga skuter olib berganimiz esa o‘g‘limdan ko‘ra meni xursand qildi, qodir qilganiga shukr!

Navoiylik qadrdonim jurnalist Sanjar akam mehmon bo‘ldi oilasi bilan, diydorlashdik, hali eslab yuramiz bu uchrashuvlarni...

Restoranlarga o‘ylanmay kiradigan, do‘kondan kerakli narsani narxiga qaramasdan, eng yaxshisini oladigan darajaga yetishtirdi Xudo bu yilda. O‘zimga bo‘lgan ishonchni oqlayotgandim sekin-asta...

Oltin olib sotishni o‘rgandik. Nasib, orttirsak, bu yil ham davom etamiz, “qora kun”da zo‘r asqatarkan, bir tomonni ko‘tarib ketadi qurmag‘ur...

Fayoz Xitoydan kiyim-kechak jo‘natdi, menga, Mahdiga, ayasiga, hali tug‘ilmagan Safinaga ham naq 20 kg ust-bosh keldi. Pulini olmadi “Bratishka”, maza qilib kiyib yuribmiz :)

Va eng asosiysi, qizim tug‘ildi, orzuyimizdagidek kutib ololdik yangi mehmonni, osmonlarda uchib yurardik. Sal o‘tmay, katatam olamdan o‘tdi, uydagilar tuproqqa qo‘yib kelishganlaridan so‘ng xabar topdim, ich-etimni ezib ketdi, borolmadim...

Birda omad, birda tushkunlik, goh quvonch, goh alam, yo‘qotishlar, natijalar bilan naq bir yil ortda qoldi. Umrimizning yana bir sahifasi tugadi. 2026-yilni boshlaymiz, bismillah!

P.s. Kanalning shunisi yaxshi-da, erinmasdan yozib ketaversang, o‘tiriiib eslaydigan xotiralar jamlanmasiga aylanadi shunaqa. Har holimizga Alhamdulillah!

@Ijoddardi

Baliq mavsumi boshlanishidan oldin oyliklar ko‘tarilgandi...

Hammaga olayotgan maoshining 10 foizi qo‘shildi, deylik oyligim 30 ming lira bo‘lsa, +3 = 33 mingga ko‘tarildi. Ish esa, “sezon” boshlangani uchun ikki hissa ko‘paygandi...

Ko‘pchilik norozi bo‘ldi, hatto men ham boshliq bilan tortishganman ishdan bo‘shayman deb. Keyin...

Ko‘p o‘tmadi, ishxonani soliqchilar, o‘zimizdagi “SES”ga o‘xshagan tashkilot xodimlari bosdi. Qancha jarima to‘latishdi, ishlash ruxsatnomasi yo‘q xodimlarni sezib qolib, rahbarni oborib-obkelishgandi.

Bu bir tasodif, degandim.

Yaqinda Turkiyadagi eng kam oylik ish haqi 27 foizga ko‘tarildi. Qonun bo‘yicha, maoshimizni ham 27% ko‘tarishi kerak ekan. Ammo ishxonadagi hammaga 5 ming liradan qo‘shilyapti, degan gap chiqdi...

Yana norozilik boshlandi, kim boshliq bilan tortishgan, kimdir ishga kelmay qo‘ygan, kimlardir bu pul nimamizga yetadi, har oy mashina olyapsan, haqqimizni ber, deb orqadan gapirib yurishgandi...

Kecha ertalab ishga kelsam, yerto‘lamizdagi konolizatsiya quvurlari yorilib ketibdi. Pastki qavatni suv bosgan, u-ku mayli, oyoq ostida b*q oqardi sharillab...

Qutqaruv mashinalari yetib keldi, rahbar esa etik kiyib uyon-buyon yuguryapti, ishga kelgan hammaning qo‘liga “chek-chek” tutqazib, suvni tashqariga hayda deb baqiryapti, sarosima xullas...

Tushki soat 2 larga yaqin tinchidi, tozalab oldik hammasini, ustalar quvurlarni tuzatdi, ancha xarajat ketdi o‘ziyam. So‘ng...

Haligi qo‘lansa hid qancha xushbo‘y purkagichlar sepsa ham ketmadi, butun restoranga o‘tirib qolgan. Xo‘randalar eshikdan kiradiyu, burnini yopib tashqariga chiqib ketadi...

Har juma kuni zo‘r ish bo‘layotgandi, hafta oxirlari “portlaydi” o‘zi, odam qaynardi oshxonada. Bugun esa...

Har maoshga “zam” kelish arafasida bunday ishlar bo‘layotgani e’tiborimni tortdi.

Qachondir biznes boshlab, qo‘l ostimda odam ishlatsam, xodimlarimni aynan moddiy tomondan rozi qilishga jiddiy e’tibor beraman. O‘zim bo‘lmasa, farzandlarimga shuni o‘rgataman. Sodir bo‘layotgan ishlar shunchaki tasodif emas, aniq!

@Ijoddardi

Ishxonadagi “soboy” buyurtmalarni onda-sonda berib qolaman...

Goh xo‘randa uyida yeyish uchun “Paket” olib ketadi, goh yemak platformalari orqali buyurtma beradi.

Oshxonamizda narxlar qimmatroq, lekin yonida 5-6 xil bepul qo‘shib beriladigan “meze ikram”lari bor, bitta baliq olasiz, non, salat, achchiq-chuchuklari bepul keladi. Lekin...

Bu qoida “Soboy” buyurtmalar va “Paket”larda doim ham amal qilmaydi. Deylik, bir dona sho‘rva aytsangiz, eng arzon taom bo‘lgani uchun “meze”siz jo‘natishadi, puli qoplamaydi-da...

Bu buyurtmalar menga tushib qolsa, hamisha “meze”ni ortig‘i bilan solib jo‘natishga harakat qilaman. Shuncha pulga olyapti axir. Ustalarga “Gözleri insanlık görsun”, “İnsanlık bizde kalsın” desam qarshilik qilishmasdi. Aslidayam berilishi kerak-da, o‘sha sho‘rvani restoranda ichganlarga berishadi chunki...

Bugun bir “soboy” buyurtmani boshqa hamkasbim jo‘natibdi, “meze”larsiz. Xo‘randa bo‘lsa, olgani bir dona sho‘rva, “har safar meze bilan kelardi, bu safar faqat ovqatimni jo‘natishdi” deb bir dunyo arzi hol yozibdi tizimda.

Boshliq ustalar yoniga kelib, vaziyatni anglatdi. Ular ham meni ko‘rsatib, bu “meze”siz hech narsa jo‘natmaydi, aniq Abdulaziz yuborgan avvalgi buyurtmalarini, dedi. Rahbar esa tanbeh berib, bundan keyin hamma “soboy”larni meze bilan jo‘nating, deb ketdi...

Demoqchimanki, onlayn platformalardan ovqat aytsangiz, yonida bepul “ikram”lari ko‘p kelsa, demak buyurtmangizni menga o‘xshagan birisi tayyorlagan, duo qilib qo‘ying :)

@Ijoddardi

Oybek asarlarining tarjimoni – Turkiya Prezidenti Adminstratsiyasida ishlayotgan o‘zbek ayoli

Musofirlikdagi hayotimizda garchi qardosh bo‘lsak-da, ko‘pincha, ilmiy maqolalar tayyorlashda, monografiyalar yozishda ikki til uchun birdek tushunarli va aniq bo‘lgan lug‘atlarning yo‘qligi bizni qiynardi.

Batafsil: https://oyina.uz/uz/article/3865

Rasmiy sahifalarimiz👇

Telegram | Instagram | X | YouTube

Turkiyada, ehtimol dunyoda ham yagona bo‘lgan “Onalar muzeyi”ga bordik...

Anqara shahri o‘zining muzeylari bilan ham mashhurdir. Faqat ikki yildir borishga hech vaqt va imkon topolmayotgandik, kecha oilaviy aylanib keldik...

“Anne Müzesi” til, din, millat va irq tanlamaydigan, barchamizga birdek tanish bo‘lgan onalardan hikoya qiladi...

Ichkaridagi muhit, shiftlardan yangrab turadigan sokin allalar sizni bolalikka olib ketadi, Onangiz bilan yuzlashtiradi...

Ko‘pchilik onasi bilan kelarkan, qo‘llarini tutib, ko‘zlarida yosh bilan aylanib yurishibdi. Yolg‘iz kelganlar esa, aylanib bo‘lgach, onasiga telefon qilib, yig‘lab rahmat aytyapti hamma-hammasi uchun...

Sizlarni ham unutmadik, kun davomida bu ajoyib maskan bilan yaqindan tanishtiramiz. Shu atrofda bo‘lib turingizlar...

Anqaraga yo‘lingiz tushsa, kelishni tavsiya qilaman. Onalar baxtimizga sog‘ bo‘lishsin!

@Ijoddardi

Onasizlik sochdan ma’lum...

Muzeyda eng ta’sirli eksponatdan biri shubhasiz shu, ko‘rib etingiz jimirlab ketadi...

Suratda onasi bor va onasiz qizaloqning soch turmagi tasvirlangan. Ostiga esa, “...öksüz saçından belli olur” deb yozishibdi...

@Ijoddardi

Yuzlashma: onamizdan so‘rolmagan savollarimiz...
...yo vaqtimiz bo‘lmadi, yoki hech aqlimizga kelmadi!

• Ona, men uchun necha tun uyqudan qolding?
• Yig‘ladingmi, ona?
• Kunda necha marta meni o‘ylaysan, ona?
• Ona, seni qachon so‘nggi bor o‘pdim, bag‘rimga bosdim?
• Yoqtirgan ashulang qaysi, ona?
• Qorning to‘qmi, ona?


Bu savollar oynaga yozilgan va unga qaraganingizda, sizni vijdoningiz bilan qarshilashtiradi.

Ayrim oynalar esa teskari qilingan, ular so‘ray olmaganimiz, aytolmaganimiz ichimizdagi savollar bo‘lsa, ne ajab?!

@Ijoddardi