Kecha uyda Mahdi bilan futbol o‘ynadik, shunchalar berilib ketdimki... ota-bola oynani sindirdik

Sitora yugurib keldi, Mahdiga to‘nkadim, u buni sezdi, kap-katta ikki bolali ota uyda to‘p o‘ynashga nima bor, dedi. Ammo u bilmadiki, ichimdagi bolakay erkinlikka chiqqandi...

Mahdi, garchi ayang uyda futbol o‘ynashimizni taqiqlagan bo‘lsa ham, bu “xato”ni qayta-qayta takrorlagim keladi. Ko‘zlaringga qarab o‘zimni ko‘raman.

Kun kelib ulg‘ayasan, Turkiya, O‘zbekiston, balki yana boshqa davlatlar bilan bog‘liq bir dunyo shirin xotiralari bor katta odamga aylanasan. Dunyo bo‘ylab yaqinlaring, do‘stlaring bo‘ladi...

O‘shanda men 70-80, 100 yoshda bo‘larman, bilmadim. Xohlaymanki, oilang bilan yashagan onlaring hech qachon esingdan chiqmasin, har qanday go‘zal xotirangdan ustun bo‘lsin. Hech kim senga bizdan-da yaqin do‘st bo‘lolmasin...

Sen hamisha men uchun 6 oylik Mahdi bo‘lib qolasan. Va ayni rasmdagi 6 oylik “yosh bola” dadang har doim sen bilan. Buni bil va faqat gaziga bos, o‘g‘lim...

@Ijoddardi

O‘zim yozmasam, yo‘qlamaysizlaram😏

Xayrli kun, yaxshilar! Bir muddat mendan qulog‘ingiz tinchigandi, garchi kutmagan bo‘lsangiz ham afsonaning qaytganini bildirmoqchiman. O‘zlari rasmda!

P.s. Bugun biroz ko‘p gapiraman, dam olish kuningiz maroqli o‘tsin :)

@Ijoddardi

Mening qahramonim - Huawei: men voz kechsam ham mendan ketmaydi...

2020-yil edi, talabaman, endi ishga kirib, maoshim ko‘tarilib, kissam pul ko‘rib boshlagan paytlar...

Telefon uchun pul yig‘dim, 2 million 600 ming so‘m bo‘lganida yaxshiroq smartfon olish ishtiyoqiga tushdim.

Samsung S20 ning reklamasi chiqdi yonimdan, olaman shu telefonni dedim, qidirsam, bu model hali O‘zbekistonga kelmagan ekan. Kutishga sabrim yetmadi va qo‘limdagi Huawei'ni narxi bir xil, imkoniyatlari ham ayni bo‘lgani uchun xarid qilgandim...

Keyinchalik men xohlagan model ham keldi O‘zbekistonga, tanishlarim sotib olishdi ko‘zimni kuydirib, ammo ular samsungdan so‘ng necha marta telefon almashtirishdi, men haliyam o‘sha qariya bilan birgaman...

Yigirma kuncha oldin telefonimning quvvatlagich yeri buzildi. Ishxonada un va tuproq to‘lib yaxshi “zaryad” olmayotgandi, saqich tiqsam toza bo‘lishini aytishdi. “Zvachka”ni bir ikki suqqanimdan keyin quvvatlagich yerini yulib chiqardi...

Ustaga borsam, 1500-2000 lira(400-500 ming so‘m!) atrofida so‘radi, yaxshiyam yonimda pul kamroqligi uchun bermadim, keyin baliqchi yigit Rasulning telefonchi tanishi atigi 500 lira(130 ming so‘m)ga o‘xshatib berdi.

Ha do‘stlar, sabrimga shubha qilsangiz, 6 yildan beri ishlatib yurgan telefonimga boqing :)

@Ijoddardi

Orada dushdagi rakovinaning quvuri yorildi, o‘zim tuzataman desam rakovina devorga yopishtirilgan ekan, zarar yetkazib qo‘ymay deb santexnik chaqirdim

Ikki Flex va bitta asosiy quvurni almashtirdi, jami uchta. 4500 lira haq oldi hammasiga, uy egasiga ijara narxidan tushing bu pulni desam ustaning ishi 1000 lirayam tutmaydi, aqlga sig‘maydigan haq olibdi sendan, u pulni men qarshilamayman, desa bo‘ladimi.

Internetdan quvurlar narxiga qarasam, uchalasi 500 liragayam yetmayapti, ikki flex 270 lira, bir oq quvur 150, juda arzon narsalar ekan. Uxlatib ketibdi yaramas.

Turklar ko‘z yoshingiz, chaqalog‘ingiz borligi yo talaba ekanligingizga qaramaydi. Chet ellik bo‘lsangiz bo‘ldi, tushunmaydi deb har tomonlama tushirib ketishadi. Albatta, hammasi emas. Sayohatga kelganda ham, yashashda ham ehtiyot bo‘lsangiz zarar qilmaydi...

@Ijoddardi

Indamasang kalga, o‘zi kelar holga :)

P.s. Post ayolim haqida emas...

O‘tgan yil boshlig‘imga ishlash ruxsatnomasi qilib ber degandim. Shunda ham ishim qonuniy bo‘ladi, ham ishxona hisobidan sog‘lik sug‘urtasi qilinib, men va oilam uchun kasalxona xarajatlari bepul bo‘ladi.

Lekin rahbar bir qator shartlar qo‘ygandi:
• Çalışma izni uchun ketadigan xarajatlarni o‘zim ko‘taraman(aslida u qilishi kerak buni);
• Har oy sog‘lik sug‘urtam uchun to‘lanadigan summaning yarmini oyligimdan kesadi(Bu umuman mumkin emas);
• Maoshimga “Zam” istamayman, ya’ni oyligimni ko‘tar demasdan u bergan miqdorga rozi bo‘lib ishlayman va hokazo.

Tabiiyki, qabul qilmagandim. Baliq mavsumining o‘rtasida ishdan ketaman dedim, chunki maoshimni kam ko‘targandi. Oshiraman deb olib qolgandi.

Bu yil esa baliq mavsumi tugashi bilan boshliq xonasiga chaqirib, tez hujjatlaringni taxla, ishlash ruxsatnomasi qilib beray senga, “rahat-rahat çalış” desa bo‘ladimi...

Hech qanday shartlarsiz, to‘lovlarsiz. Turk ishchilar singari menga ham ishlash ruxsatnomasi qilib beryapti. Hujjatlarimni berganman, tez kunda hal bo‘lib qoladi.

Buning yaxshi tomoni, shu paytgacha Sitora talaba bo‘lgani uchun butun oila a’zolarimiz kimlik olgan bo‘lsa, endi ayolim o‘qishi bitganidan so‘ng ham menda Çalışma izni borligi hisobiga butun oila a’zolarim Öturma izni ololadi, sug‘urta bilan kasalxonada bepul davolana oladi...

Hamd!

@Ijoddardi

Ishxonaga ham har xil yangi ishchilar kelib ketishdi orada, qiziq xarakterlar bor...

• Myrat aka kelgandi, turkman, 30 yoshlar atrofida, bir haftacha ishladi, keyin quvildi. O‘zining aybi bilan. 

Ko‘p ichardi. Ishxonada ertalabdan kechgacha eng arzon turk sharobi yoki pivodan 2-3 butilkani “qulatib”, sarxush ketardi ijara uyiga.

Bir kuni rahbarga telefon qilib, falon manzilga tez baliq jo‘nat, onam kutyapti, yegisi kelgan payti og‘ziga bir luqma baliq tutolmasam qanday farzand bo‘ldim deb rosa diydiyo qilibdi.

Ertasi kuni gap eshitdi, takrorlanmaydi dedi. Oradan bir ikki kun o‘tib, bosh oshpazimizga telefon qilibdi, yarim kecha 3 da!

Sen ustasan, menda pul va g‘oya bor, qo‘y u restoranni, o‘zim baliqxona ochyapman Turkmanistonda, men bilan ishla, oshxonadagi Çirak'laringgayam ozgina ish o‘rgatsang o‘ylab ko‘raman, balki ularniyam olib ketarmiz o‘zimiz bilan, debdi. O‘zi Bulaşıkçı, idish-tovoq yuvardi...

Keyin haydaldi. Hozir har hangomaning birida Myrat esga olinadi, mazax qilinadi, achinishadi, qayg‘urishadi, qayerdaligi noma’lum...

• Yomg‘ir degan turkman amaki kelgandi baliqchi bo‘lib, yoshi 50 dan o‘tgan, Turkmanistonda 3 gektar yeri bor, ayoli va o‘g‘li foydalanishadi. Bir o‘g‘li harbiy xizmatda, askarlik tugashi bilan bu yerga chaqirmoqchi...

Kamiga, vulkanizatsiya shahobchasiyam bor, ijaraga bergan uni, qishloqda sotix-motix emas, bir gektardan ziyod keng hovlida yasharkan. Tomorqaning bir chetidan ikki o‘g‘liga uy solish uchun bu yerlarda yuribdi...

Yomg‘ir ismi Turkiyada asosan qizlarga qo‘yilarkan, amaki watsap va telegram guruhlariga ulanib qolibdi, kunda o‘nlab kishi tanishish maqsadida yozadi, yigiting bormi, necha yoshsan degan xabarlar...

Iymanib-qimtinib menga ko‘rsatdi, o‘qib tushunmayapman, javob yozay desam turkcha bilmayman, nima deyapti bular, deydi.

Qarasam, amaki javob yozolmasdan ularga nuqul guldasta, yurakcha, ayiqcha, quyoncha... emodjilarini jo‘natib kelgan. Birisiga hatto o‘zining rasmini yuborgan, qarshi taraf esa “Bu kishi dadangmi, yaxshi odamga o‘xshaydi, bir-birimizga ma’qul bo‘lsak, borib gaplashishga tayyorman” degan.

Nega javob bermaysan, namuncha o‘zingni olasan deb so‘kkanlarku alohida mavzu.

Profilga rasm qo‘y, ismingni o‘zgartir, guruhlardan chiqib ket, keyin qulog‘ing tinchiydi, dedim. O‘zim qilib beray desam unamadi, ijara uydagi yigitlarga aytaman, ungacha o‘ylab olay dedi-da ketdi.

2-3 kun o‘tib yana telefonini ko‘tarib keldi, aytganingni qilsam ham to‘xtamayapti bular, har kuni yozishyapti deydi. Ko‘rsam, profilga oppoq otning rasmini qo‘yib, ismni Yolg‘iz deb o‘zgartirib qo‘yibdi. Men ham qitmirligim tutib, Yolg‘iz bo‘ri qilib qo‘ydim ismini, oq otni ham vahshiy bo‘riga o‘zgartirdim, shundan keyin tinchidi :)

Amakining telefonida o‘zining, farzandlari, ayolining birorta surati yo‘q, har kuni imo'da gaplashamanku, rasm nega kerak deydi. Qiziq odamlar...

P.s. Xulosa o‘zingizdan, osuda tun...

@Ijoddardi

Besh-oltinchi sinf edim, dadam harbiydan nafaqaga chiqib, Rossiyaga ishlagani ketgandi...

Rahmatli enam va katatam bilan turardik, dadam rus tilini bilgani uchun ishlari iziga tushib, hozir yashayotgan uyimizni qurishni boshlagandik.

Videodagi A nuqta enamlarning uyi, qishloqning narigi burchagidagi B nuqtada uyimiz. Ustalar ishlardi. Ukam bilan har kuni velosipedda tushlik olib borardik ularga.

Bir kuni ayam go‘shtli manti pishirdi, velikda yo‘lga tushdik. Yarim yo‘lda esa boshqaruvni yo‘qotib, bir tog‘ora mantini yerga to‘kdik.

Ovqat tuproqqa qorishdi. Mantilarni terib tog‘oraga qo‘ydik-da, olib bordik.

O‘sha kuni ustalar ovqat yemadi, g‘ijir-g‘ijir qum bo‘lgandi. Keyin ayamga qo‘ng‘iroq qilib, bolalar bilan qiynalmang, biz uyga ketamiz tushlikka, ham mol-hollardan xabar olib, sug‘orib, yem-hashagini berib kelamiz, deyishgandi. Bo‘lgan voqeani aytishmadi...

Yillardir ichimga yutib kelardim bu sirni, vijdonim qiynalardi. Bugun yorildim, endi ancha yengilman :)

@Ijoddardi

O‘n kun oldin Konyaga keldim, o‘qish boshlangunicha ishlamoqchiman...

Yotoq/yemak ishxona hisobidan, xuddi sizdek restoranda baliqchiman hozir. Kanalingizdagi ma’lumotlar ancha qo‘l keldi, deydi kuzatuvchim...

Kunlik 25 dollardan to‘g‘ri kelarkan ish haqi, til bilmaydi, birinchi marta chetga chiqishi, tushunmagan narsasi bo‘lsa bemalol so‘rashini tayinladim.

Talaba yigitning bunday tavakkalidan quvondim rosti. Pul muhim emas, asosiysi ta‘tilda turk tilini shu muhit ichida o‘rganadi, hunarli bo‘ladi, chetni ko‘radi, bora-bora oyligi ko‘tariladi, tanish-bilish orttiradi, tajriba va hokazo...

Maoshi Turkiya sharoitida ancha kam, lekin bo‘sh yurganidan ko‘ra foydali. Ertaga turk tilidan sertifikat olib o‘qishini davom ettirishi ham osonlashadi.

Turkiyada ish ko‘p, asosan restoran sektori rivojlangani uchun til va ish bilmasangiz ham kamroq maosh bilan ish topa olasiz. O‘sha “kamroq maosh” ham o‘zimizdagi oylikdan balandroq bo‘ladi ko‘p hollarda...

P.s. O‘zi qo‘llasin!

@Ijoddardi