చివరికి మనిద్దరమే మిగులుతాం... !
జీవితం మొదలయ్యే రోజుల్లో మన చుట్టూ ఎంతమంది ఉంటారో, ఇల్లు నవ్వులతో, మాటలతో, సందడితో నిండిపోతుంది. పిల్లల అల్లరులు, బంధువుల రాకపోకలు, స్నేహితుల సరదాలు, పండుగల హడావిడి, మన జీవితాన్ని రంగులతో నింపేస్తాయి. కానీ, కాలం తన పని తాను చేసుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంది. కూతుళ్లు పెళ్లి అయి మహాలక్ష్మిలా తమ కొత్త ఇంటికి వెళ్లిపోతారు. కొడుకులు చదువులు, ఉద్యోగాలు, బాధ్యతలు, పిల్లల భవిష్యత్తు అంటూ తమ జీవితాల్లో నిమగ్నమైపోతారు. బంధువులు, స్నేహితులు, ఎవరి జీవితం వారిది అవుతుంది. ఫోన్ కాల్స్ తగ్గిపోతాయి. కలుసుకునే సందర్భాలు అరుదవుతాయి. ఒకప్పుడు సందడిగా ఉన్న ఆ పెద్ద ఇల్లు నెమ్మదిగా నిశ్శబ్దంతో నిండిపోతుంది. అప్పుడు ఒకరి అడుగుల శబ్దానికి మరొకరు ఎదురుచూస్తూ, ఒకరి దగ్గుకు మరొకరు కలవరపడుతూ, ఒకరి మందులు మరొకరు గుర్తు చేస్తూ ఒకరి ఒంటరితనానికి మరొకరు తోడుగా నిలుస్తూ చివరికి మనిద్దరమే మిగులుతాం.
కాలం మిగిల్చే నిజాలు - ఇప్పుడే జీవిద్దాం...!
1. మాట్లాడుకోవాల్సింది ఇప్పుడే మాట్లాడుకుందాం. మనసులో మాటలు దాచుకుంటూ కాలం గడిపేయొద్దు. రేపు చెవులు బలహీనపడవచ్చ. జ్ఞాపకాలు మసకబారవచ్చు. చెప్పాలనుకున్న మాటలు చెప్పకుండానే మిగిలిపోవచ్చు. కాబట్టి, ఈరోజే మనసు విప్పి మాట్లాడుకుందాం. నవ్వుకుందాం. గతాన్ని గుర్తు చేసుకుందాం. మన ప్రేమను మాటల్లో పెట్టుకుందాం.
2. ఒకరికొకరం ఆసరాగా నిలుద్దాం. ఇప్పుడున్న బలం, ఇప్పుడున్న ఆరోగ్యం, ఇప్పుడున్న సమయం, ఇవి శాశ్వతం కావు. చేతిలో బలం ఉన్నప్పుడే కలిసి నడుద్దాం. పార్కుల్లో కూర్చొని కబుర్లు చెప్పుకుందాం. ఒకే కప్పు టీని పంచుకుందాం. ఎందుకంటే, రేపు ఒకరి కళ్లజోడు వెతికేది మరొకరే, ఒకరి చేతికర్ర అందించేది మరొకరే.
3. కోపాలను ఇక్కడే వదిలేద్దాం. జీవితం చాలా చిన్నది. అహంకారాలతో, మాటల యుద్ధాలతో, మౌనాలతో మన మధ్య దూరాలు పెంచుకోవద్దు. నేను కోపంగా ఉంటే నువ్వు నన్ను శాంతింపజేయి. నువ్వు అలిగితే నేను నిన్ను నవ్విస్తాను. ఎందుకంటే, చివరికి క్షమించుకోవడానికి కూడా మనిద్దరమే ఉంటాం.
4. ప్రేమను ఇప్పుడే చూపిద్దాం. వయసు పెరుగుతుంది. జుట్టు నెరుస్తుంది. ముఖంపై ముడతలు పడతాయి. కానీ, నిజమైన ప్రేమ మాత్రం ఎప్పటికీ ముసలితనాన్ని అంగీకరించదు. వణికే ఆ చేతులను పట్టుకుని “నేనున్నాను” అని చెప్పే ధైర్యం చివరి వరకు నిలిచే ఆప్యాయత అదే అసలైన దాంపత్యం.
5. సేవ చేయగలిగే ప్రేమే గొప్పది. ప్రేమ అంటే కేవలం పూలు ఇవ్వడం కాదు. మాటలు చెప్పడం కాదు. ప్రేమ అంటే తలకు నూనె రాయడం, మందులు సమయానికి ఇవ్వడం, జబ్బు పడితే మంచం పక్కన కూర్చోవడం. కాళ్లకు నొప్పి ఉంటే మర్దన చేయడం. వృద్ధాప్యంలో సేవగా మారే ప్రేమే నిజమైన ప్రేమ.
6. గుండె చప్పుడు వినే తోడుగా ప్రతి ఉదయం కళ్లు తెరిచిన వెంటనే “నువ్వు బాగున్నావా?”అని అడిగే మనిషి ఉండటం అదృష్టం. నుదుటిపై చేయి వేసి జ్వరం చూసేది, గుండె చప్పుడు విని భయపడేది, మన కన్నీళ్లను చూసి తట్టుకో లేనిది జీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.
7. సాయంత్రం ఏకాంతంలో నిజమైన బంధం కనిపిస్తుంది.
పిల్లలందరూ తమ జీవితాల్లో బిజీ అయిపోయాక ఆ నిశ్శబ్దమైన ఇంట్లో పాత ఫోటో ఆల్బమ్‌లు చూస్తూ, చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలు గుర్తు చేసుకుని నవ్వుకుంటూ, ఒకే కప్పు కాఫీని పంచుకుంటూ గడిపే ఆ క్షణాలే జీవితంలో నిజమైన సంపద.
8. ఆఖరి క్షణంలో కూడా తోడు నిలిచేది మనిద్దరమే. జీవిత ప్రయాణం ఎప్పటికైనా ముగుస్తుంది. ఇద్దరిలో ఒకరు ముందుగా వెళ్లాల్సిన రోజు వస్తుంది. ఆ రోజు కన్నీళ్లు తుడుస్తూ, వణుకుతున్న చేతిని పట్టుకుని గుండె నొప్పిని దాచుకుంటూ “ధైర్యంగా ఉండు, నేను వస్తున్నాను”అని చెప్పే మనిషి జీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.
జీవిత సత్యం...
సంపాదించిన డబ్బు, కట్టిన ఇల్లు, కొన్న కార్లు, పిల్లలు, ఇవన్నీ జీవితంలో ఒక భాగమే. కానీ, చివరి శ్వాస వరకు మన నవ్వులను, బాధలను, ఒంటరితనాన్ని పంచుకునే మనిషి “జీవిత భాగస్వామి” మాత్రమే.
ఒక చిన్న విజ్ఞప్తి...
❤️ మీ జీవిత భాగస్వామిని గౌరవించండి.
❤️ ప్రేమను మాటల్లో చెప్పండి.
❤️ సమయం కేటాయించండి.
❤️ చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలను సృష్టించుకోండి ఎందుకంటే, కాలం వెనక్కి తిరిగి రాదు.
జీవితం మొదలయ్యే రోజుల్లో మన చుట్టూ ఎంతమంది ఉంటారో, ఇల్లు నవ్వులతో, మాటలతో, సందడితో నిండిపోతుంది. పిల్లల అల్లరులు, బంధువుల రాకపోకలు, స్నేహితుల సరదాలు, పండుగల హడావిడి, మన జీవితాన్ని రంగులతో నింపేస్తాయి. కానీ, కాలం తన పని తాను చేసుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంది. కూతుళ్లు పెళ్లి అయి మహాలక్ష్మిలా తమ కొత్త ఇంటికి వెళ్లిపోతారు. కొడుకులు చదువులు, ఉద్యోగాలు, బాధ్యతలు, పిల్లల భవిష్యత్తు అంటూ తమ జీవితాల్లో నిమగ్నమైపోతారు. బంధువులు, స్నేహితులు, ఎవరి జీవితం వారిది అవుతుంది. ఫోన్ కాల్స్ తగ్గిపోతాయి. కలుసుకునే సందర్భాలు అరుదవుతాయి. ఒకప్పుడు సందడిగా ఉన్న ఆ పెద్ద ఇల్లు నెమ్మదిగా నిశ్శబ్దంతో నిండిపోతుంది. అప్పుడు ఒకరి అడుగుల శబ్దానికి మరొకరు ఎదురుచూస్తూ, ఒకరి దగ్గుకు మరొకరు కలవరపడుతూ, ఒకరి మందులు మరొకరు గుర్తు చేస్తూ ఒకరి ఒంటరితనానికి మరొకరు తోడుగా నిలుస్తూ చివరికి మనిద్దరమే మిగులుతాం.
కాలం మిగిల్చే నిజాలు - ఇప్పుడే జీవిద్దాం...!
1. మాట్లాడుకోవాల్సింది ఇప్పుడే మాట్లాడుకుందాం. మనసులో మాటలు దాచుకుంటూ కాలం గడిపేయొద్దు. రేపు చెవులు బలహీనపడవచ్చ. జ్ఞాపకాలు మసకబారవచ్చు. చెప్పాలనుకున్న మాటలు చెప్పకుండానే మిగిలిపోవచ్చు. కాబట్టి, ఈరోజే మనసు విప్పి మాట్లాడుకుందాం. నవ్వుకుందాం. గతాన్ని గుర్తు చేసుకుందాం. మన ప్రేమను మాటల్లో పెట్టుకుందాం.
2. ఒకరికొకరం ఆసరాగా నిలుద్దాం. ఇప్పుడున్న బలం, ఇప్పుడున్న ఆరోగ్యం, ఇప్పుడున్న సమయం, ఇవి శాశ్వతం కావు. చేతిలో బలం ఉన్నప్పుడే కలిసి నడుద్దాం. పార్కుల్లో కూర్చొని కబుర్లు చెప్పుకుందాం. ఒకే కప్పు టీని పంచుకుందాం. ఎందుకంటే, రేపు ఒకరి కళ్లజోడు వెతికేది మరొకరే, ఒకరి చేతికర్ర అందించేది మరొకరే.
3. కోపాలను ఇక్కడే వదిలేద్దాం. జీవితం చాలా చిన్నది. అహంకారాలతో, మాటల యుద్ధాలతో, మౌనాలతో మన మధ్య దూరాలు పెంచుకోవద్దు. నేను కోపంగా ఉంటే నువ్వు నన్ను శాంతింపజేయి. నువ్వు అలిగితే నేను నిన్ను నవ్విస్తాను. ఎందుకంటే, చివరికి క్షమించుకోవడానికి కూడా మనిద్దరమే ఉంటాం.
4. ప్రేమను ఇప్పుడే చూపిద్దాం. వయసు పెరుగుతుంది. జుట్టు నెరుస్తుంది. ముఖంపై ముడతలు పడతాయి. కానీ, నిజమైన ప్రేమ మాత్రం ఎప్పటికీ ముసలితనాన్ని అంగీకరించదు. వణికే ఆ చేతులను పట్టుకుని “నేనున్నాను” అని చెప్పే ధైర్యం చివరి వరకు నిలిచే ఆప్యాయత అదే అసలైన దాంపత్యం.
5. సేవ చేయగలిగే ప్రేమే గొప్పది. ప్రేమ అంటే కేవలం పూలు ఇవ్వడం కాదు. మాటలు చెప్పడం కాదు. ప్రేమ అంటే తలకు నూనె రాయడం, మందులు సమయానికి ఇవ్వడం, జబ్బు పడితే మంచం పక్కన కూర్చోవడం. కాళ్లకు నొప్పి ఉంటే మర్దన చేయడం. వృద్ధాప్యంలో సేవగా మారే ప్రేమే నిజమైన ప్రేమ.
6. గుండె చప్పుడు వినే తోడుగా ప్రతి ఉదయం కళ్లు తెరిచిన వెంటనే “నువ్వు బాగున్నావా?”అని అడిగే మనిషి ఉండటం అదృష్టం. నుదుటిపై చేయి వేసి జ్వరం చూసేది, గుండె చప్పుడు విని భయపడేది, మన కన్నీళ్లను చూసి తట్టుకో లేనిది జీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.
7. సాయంత్రం ఏకాంతంలో నిజమైన బంధం కనిపిస్తుంది.
పిల్లలందరూ తమ జీవితాల్లో బిజీ అయిపోయాక ఆ నిశ్శబ్దమైన ఇంట్లో పాత ఫోటో ఆల్బమ్‌లు చూస్తూ, చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలు గుర్తు చేసుకుని నవ్వుకుంటూ, ఒకే కప్పు కాఫీని పంచుకుంటూ గడిపే ఆ క్షణాలే జీవితంలో నిజమైన సంపద.
8. ఆఖరి క్షణంలో కూడా తోడు నిలిచేది మనిద్దరమే. జీవిత ప్రయాణం ఎప్పటికైనా ముగుస్తుంది. ఇద్దరిలో ఒకరు ముందుగా వెళ్లాల్సిన రోజు వస్తుంది. ఆ రోజు కన్నీళ్లు తుడుస్తూ, వణుకుతున్న చేతిని పట్టుకుని గుండె నొప్పిని దాచుకుంటూ “ధైర్యంగా ఉండు, నేను వస్తున్నాను”అని చెప్పే మనిషి జీవిత భాగస్వామి మాత్రమే.
జీవిత సత్యం...
సంపాదించిన డబ్బు, కట్టిన ఇల్లు, కొన్న కార్లు, పిల్లలు, ఇవన్నీ జీవితంలో ఒక భాగమే. కానీ, చివరి శ్వాస వరకు మన నవ్వులను, బాధలను, ఒంటరితనాన్ని పంచుకునే మనిషి “జీవిత భాగస్వామి” మాత్రమే.
ఒక చిన్న విజ్ఞప్తి...
❤️ మీ జీవిత భాగస్వామిని గౌరవించండి.
❤️ ప్రేమను మాటల్లో చెప్పండి.
❤️ సమయం కేటాయించండి.
❤️ చిన్న చిన్న జ్ఞాపకాలను సృష్టించుకోండి ఎందుకంటే, కాలం వెనక్కి తిరిగి రాదు.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
मिलिए ऋषिका दत्ता से, वह एक इन्फ्लुएंसर हैं। 28 अप्रैल को वह पुणे के फर्ग्यूसन कॉलेज रोड पर स्थित “सोशल” नाम के रेस्टोरेंट गई थीं।
वापस लौटने के बाद उन्हें "शेख शफी" नाम के व्यक्ति का मैसेज आया।
उसने लिखा, “दोस्ती करनी थी”,
फिर उनकी उम्र पूछते हुए कहा, “आपकी उम्र क्या है?”
और साथ में यह भी जोड़ा, “मैंने आपको ड्रिंक सर्व की थी।”
ऋषिका के अनुसार, उसका नंबर “QR-आधारित मेन्यू सिस्टम” से लिया गया था।
मैं सोच रहा हूँ कि ये लोग हमारी बेटियों को निशाना बनाने के लिए कितने तरीके इज़ाद कर रहे हैं...
वापस लौटने के बाद उन्हें "शेख शफी" नाम के व्यक्ति का मैसेज आया।
उसने लिखा, “दोस्ती करनी थी”,
फिर उनकी उम्र पूछते हुए कहा, “आपकी उम्र क्या है?”
और साथ में यह भी जोड़ा, “मैंने आपको ड्रिंक सर्व की थी।”
ऋषिका के अनुसार, उसका नंबर “QR-आधारित मेन्यू सिस्टम” से लिया गया था।
मैं सोच रहा हूँ कि ये लोग हमारी बेटियों को निशाना बनाने के लिए कितने तरीके इज़ाद कर रहे हैं...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
A termite track and an ant track, each protected by it's column of soldier who face each other without attacking
WE ARE THE PRODUCT OF OUR HABITS
We place too much emphasis on qualities like willpower and discipline. Otherwise, why would it take us so much effort to acquire sustainable new habits? Even when the need for change is evident and our intentions are firm, we often fail. It is known that:
▪️ 95% of people who went on a diet eventually regain their previous weight, and many gain even more than they lost;
▪️ Even after a heart attack, only one out of seven patients changes their eating habits or increases physical activity;
▪️ 25% give up their "New Year's resolutions" just a week after the holiday. 60% within six months. On average, people make "New Year's resolutions" 10 times, and each time it leads to nothing;
▪️ 70% of attempts to make changes in an organization end in failure.
Despite the obvious fact that all our attempts to change something fail, we still reserve the right to try to change what we are dissatisfied with in our own lives, as well as in the lives of other people and organizations.
Achieving change is possible, but only when we rely less on our reasoning and give preference to the part of our brain where habits are formed.
We place too much emphasis on qualities like willpower and discipline. Otherwise, why would it take us so much effort to acquire sustainable new habits? Even when the need for change is evident and our intentions are firm, we often fail. It is known that:
▪️ 95% of people who went on a diet eventually regain their previous weight, and many gain even more than they lost;
▪️ Even after a heart attack, only one out of seven patients changes their eating habits or increases physical activity;
▪️ 25% give up their "New Year's resolutions" just a week after the holiday. 60% within six months. On average, people make "New Year's resolutions" 10 times, and each time it leads to nothing;
▪️ 70% of attempts to make changes in an organization end in failure.
Despite the obvious fact that all our attempts to change something fail, we still reserve the right to try to change what we are dissatisfied with in our own lives, as well as in the lives of other people and organizations.
Achieving change is possible, but only when we rely less on our reasoning and give preference to the part of our brain where habits are formed.
🌸Habits That Will Make You Happier
🤍Don't let expectations control your life. Don't take responsibility for things you cannot influence.
🤍Notice even the smallest victories. It may take a while to get where you eventually want to be, so try to enjoy the journey itself.
🤍Don't let expectations control your life. Don't take responsibility for things you cannot influence.
🤍Notice even the smallest victories. It may take a while to get where you eventually want to be, so try to enjoy the journey itself.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
After clinching the win, Taylor remarks, "I'm super excited; it was really tough, but I was fine, and I enjoyed it 🥹."
Success isn't a walk in the park for everyone; some have to go through challenges and still savor the joy of victory.
In any profession, if you don't have to exert this much effort, thank God, and approach every task sincerely, as there's no need to bleed in real-time.
- Atchut
Success isn't a walk in the park for everyone; some have to go through challenges and still savor the joy of victory.
In any profession, if you don't have to exert this much effort, thank God, and approach every task sincerely, as there's no need to bleed in real-time.
- Atchut
Launch Announcement – Happy Selling: Infinity Starts from Zero
Dear Well‑Wishers,
Vanakkam.
I am delighted to share that my book Happy Selling: Infinity Starts from Zero is now available for purchase on Amazon.in and Amazon.com.
For your convenience, here are the direct links:
- Paperback edition
Happy Selling: The Mindset of Infinite Growth – A Sales Guide for Entrepreneurs and Professionals
By Arasu AV
https://amzn.in/d/04brL2JY
- E‑book edition
Happy Selling: Infinity Starts from Zero
https://amzn.in/d/06kw2avV
If you would like additional copies, please let me know—I will be happy to arrange delivery directly to you.
Once you have read the book, I would be grateful if you could share your feedback with me.
With warm regards,
Arasu AV
Author – Happy Selling
Dear Well‑Wishers,
Vanakkam.
I am delighted to share that my book Happy Selling: Infinity Starts from Zero is now available for purchase on Amazon.in and Amazon.com.
For your convenience, here are the direct links:
- Paperback edition
Happy Selling: The Mindset of Infinite Growth – A Sales Guide for Entrepreneurs and Professionals
By Arasu AV
https://amzn.in/d/04brL2JY
- E‑book edition
Happy Selling: Infinity Starts from Zero
https://amzn.in/d/06kw2avV
If you would like additional copies, please let me know—I will be happy to arrange delivery directly to you.
Once you have read the book, I would be grateful if you could share your feedback with me.
With warm regards,
Arasu AV
Author – Happy Selling
Amazon
Happy Selling: Infinity Starts from Zero
is a powerful blend of memoir, professional guide, and philosophical reflection. Written by , a seasoned insurance professional, mentor, and creative author, this book chronicles a remarkable journey through the , offering timeless lessons in . From humble…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
The real Dhurandhar of India — Ajit Doval. 🇮🇳
At 81, he continues to serve India tirelessly. Despite health challenges, he still travels overseas with PM Narendra Modi for crucial national security discussions.
Service to the nation never retires. Salute to his dedication. 🫡🇮🇳
At 81, he continues to serve India tirelessly. Despite health challenges, he still travels overseas with PM Narendra Modi for crucial national security discussions.
Service to the nation never retires. Salute to his dedication. 🫡🇮🇳
Forwarded from Happy Smiles
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
for more suck Kids Training Videos Join @HappySmiles
True Story: Pune Station, 2018
There was a Tea Stall just outside Pune Railway Station.
The owner was Ramesh Anna, a 62 years old, with one disabled leg.
He would open his stall every morning at 5:00 AM and close it at 11:00 PM.
A cup of tea cost 5 rupees... and came with a complimentary a 'smile'.
People would come, drink tea, talk for 10 minutes, and leave with a much lighter heart.
People would tell him, "Anna, you are a psychiatrist."
He would just smile and say, "No, my child, I am just a tea vendor. But I have seen suffering, and that's why I put less sugar and more love into my tea."
One day, a 25-year-old boy arrived. An Engineer. He was dressed in a suit, but his eyes were swollen as if he had been crying all night.
He asked Anna for a cutting chai and asked him to make it strong.
Anna served him the tea. The boy finished it in a single gulp, pulled out a 100-rupee note from his pocket, placed it on the table, and said, "Anna, keep the change.This is my last cup of tea."
Anna’s hands trembled. He stopped washing the cups and
asked the young man, where he was heading for?
The boy smiled, a hollow, dry smile. "Under a train. I lost my job. My girlfriend left me. My family is drowning in debt. What is the point of living?"
Anna stepped out of the stall, limping, took the boy by his hand and led him behind the stall.
There lay an old, tattered diary.
Anna said to the boy, "Read this."
The First Page of Anna’s Diary - 1985
Today, my leg got crushed under a truck. The doctors said, 'We have to amputate.'
My wife was 8 months pregnant. We had exactly 23 rupees in the house. That night, I went up to the hospital roof, intending to jump. Just then, my wife called, 'Listen, the baby is kicking. It's telling it's father to fight.'
I broke down in tears and came back down.
The next day I lost my leg... but I didn't lose my courage.
I sat outside the station with two pots and a kettle. I shouted, 'CHAI!'
First day - I earned 17 rupees. I cried... but I survived."
The Second Page of Anna's Diary - 1993
Today, my wife passed away from Cancer. I was left with a 6 year old son. People told me to put the child in an orphanage.
I told them that may have lost a leg, but I won't lose my fatherhood.
I sold tea day and night.I educated my son and made him an engineer. Today, my son is in America. He tells me, 'Dad, come live with me.'
I tell him, 'Son, who will look after my customers? Who will listen to their sorrows?'
The Last Page of Anna's Diary - 2018
Today, I turned 62. I am missing a leg. My wife is gone. My son is far away.
Yet, every day, 200 people call me 'Anna.'
I listen to their grief, serve them tea, and tell them, 'Live, my child.'
I have never met God... but I meet the Divine, within every human, every single day.
That is why I am still alive, and I am happy because I still have something to 'GIVE' - 'tea and time'.
The boy began to cry uncontrollably like a little child after reading the diary.
Anna said to him, "My child, you have two hands, two legs, and a degree... and yet you want to die?
What did I have? 23 rupees and a severed leg...yet I didn't sit around crying over what I didn't have; I kept using what I did have.
You must do the same. Lost your job? Find another. The girl left? A better one will come along.
...but once life is gone, it never returns."
Anna returned his 100-rupee note and gave him a free cup of tea and said, "This is the 'tea of life.'" Don't finish it in a gulp... sip it slowly."
Today, that boy is a manager at a major company in Bangalore.
He calls Anna every single month... and whenever he visits Pune, his very first stop is Anna's stall.
He orders two cups of tea, one for himself, and one for Anna.
... he always tells Anna, "your 5-rupee cup of tea saved my 5-million-rupee life."
5 Life Lessons from this True Story.
Etch them on your ❤️
1. Everyone faces challenges... it's not about the problem, it's about the perspective.
Anna lost a leg, but he didn't lose his vision. You may lose a job, but you didn't lose your life.
Stop counting what is GONE... start using what is LEFT.
2. A person who attempts suicide isn't 'weak'... they are ALONE.
That boy just needed someone to listen to him. Anna gave him 10 minutes, and the boy gained 10 years. Sometimes, 1 cup of tea = 1 life saved. Learn to LISTEN.
3. God comes to help in the form of a human being.
The Divine itself manifested through Anna.
Recognize the God within Human Beings before looking for one in temples. It could be a tea vendor, an auto driver, a postman... anyone.
4. The one who "gives" is never poor.
Anna is missing a leg, yet he makes 200 people smile every day.
You have everything, yet you don't bring joy to a single soul. Wealth isn't in your wallet... it's in your behavior.
5. There is no such thing as a 'last cup of tea'.
You are the one calling it the END ~ God has only written an "Interval" so far.
As long as you Breathe, there is a chance for a NEW BEGINNING.
Anna’s Final Message gor each one of us.
"My children, life is like a cutting CHAI...
Sometimes it will taste bitter, sometimes it will taste sweet...
But don't throw it away; sip it slowly...
Because the very last sip is always the sweetest...
It is called experience.
There was a Tea Stall just outside Pune Railway Station.
The owner was Ramesh Anna, a 62 years old, with one disabled leg.
He would open his stall every morning at 5:00 AM and close it at 11:00 PM.
A cup of tea cost 5 rupees... and came with a complimentary a 'smile'.
People would come, drink tea, talk for 10 minutes, and leave with a much lighter heart.
People would tell him, "Anna, you are a psychiatrist."
He would just smile and say, "No, my child, I am just a tea vendor. But I have seen suffering, and that's why I put less sugar and more love into my tea."
One day, a 25-year-old boy arrived. An Engineer. He was dressed in a suit, but his eyes were swollen as if he had been crying all night.
He asked Anna for a cutting chai and asked him to make it strong.
Anna served him the tea. The boy finished it in a single gulp, pulled out a 100-rupee note from his pocket, placed it on the table, and said, "Anna, keep the change.This is my last cup of tea."
Anna’s hands trembled. He stopped washing the cups and
asked the young man, where he was heading for?
The boy smiled, a hollow, dry smile. "Under a train. I lost my job. My girlfriend left me. My family is drowning in debt. What is the point of living?"
Anna stepped out of the stall, limping, took the boy by his hand and led him behind the stall.
There lay an old, tattered diary.
Anna said to the boy, "Read this."
The First Page of Anna’s Diary - 1985
Today, my leg got crushed under a truck. The doctors said, 'We have to amputate.'
My wife was 8 months pregnant. We had exactly 23 rupees in the house. That night, I went up to the hospital roof, intending to jump. Just then, my wife called, 'Listen, the baby is kicking. It's telling it's father to fight.'
I broke down in tears and came back down.
The next day I lost my leg... but I didn't lose my courage.
I sat outside the station with two pots and a kettle. I shouted, 'CHAI!'
First day - I earned 17 rupees. I cried... but I survived."
The Second Page of Anna's Diary - 1993
Today, my wife passed away from Cancer. I was left with a 6 year old son. People told me to put the child in an orphanage.
I told them that may have lost a leg, but I won't lose my fatherhood.
I sold tea day and night.I educated my son and made him an engineer. Today, my son is in America. He tells me, 'Dad, come live with me.'
I tell him, 'Son, who will look after my customers? Who will listen to their sorrows?'
The Last Page of Anna's Diary - 2018
Today, I turned 62. I am missing a leg. My wife is gone. My son is far away.
Yet, every day, 200 people call me 'Anna.'
I listen to their grief, serve them tea, and tell them, 'Live, my child.'
I have never met God... but I meet the Divine, within every human, every single day.
That is why I am still alive, and I am happy because I still have something to 'GIVE' - 'tea and time'.
The boy began to cry uncontrollably like a little child after reading the diary.
Anna said to him, "My child, you have two hands, two legs, and a degree... and yet you want to die?
What did I have? 23 rupees and a severed leg...yet I didn't sit around crying over what I didn't have; I kept using what I did have.
You must do the same. Lost your job? Find another. The girl left? A better one will come along.
...but once life is gone, it never returns."
Anna returned his 100-rupee note and gave him a free cup of tea and said, "This is the 'tea of life.'" Don't finish it in a gulp... sip it slowly."
Today, that boy is a manager at a major company in Bangalore.
He calls Anna every single month... and whenever he visits Pune, his very first stop is Anna's stall.
He orders two cups of tea, one for himself, and one for Anna.
... he always tells Anna, "your 5-rupee cup of tea saved my 5-million-rupee life."
5 Life Lessons from this True Story.
Etch them on your ❤️
1. Everyone faces challenges... it's not about the problem, it's about the perspective.
Anna lost a leg, but he didn't lose his vision. You may lose a job, but you didn't lose your life.
Stop counting what is GONE... start using what is LEFT.
2. A person who attempts suicide isn't 'weak'... they are ALONE.
That boy just needed someone to listen to him. Anna gave him 10 minutes, and the boy gained 10 years. Sometimes, 1 cup of tea = 1 life saved. Learn to LISTEN.
3. God comes to help in the form of a human being.
The Divine itself manifested through Anna.
Recognize the God within Human Beings before looking for one in temples. It could be a tea vendor, an auto driver, a postman... anyone.
4. The one who "gives" is never poor.
Anna is missing a leg, yet he makes 200 people smile every day.
You have everything, yet you don't bring joy to a single soul. Wealth isn't in your wallet... it's in your behavior.
5. There is no such thing as a 'last cup of tea'.
You are the one calling it the END ~ God has only written an "Interval" so far.
As long as you Breathe, there is a chance for a NEW BEGINNING.
Anna’s Final Message gor each one of us.
"My children, life is like a cutting CHAI...
Sometimes it will taste bitter, sometimes it will taste sweet...
But don't throw it away; sip it slowly...
Because the very last sip is always the sweetest...
It is called experience.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"My EV ran out of battery today, leaving me completely stranded. In a world where people usually just drive by, an Indian Army Jawan stepped in. He pushed my car to a charging station & stayed until I was SAFE to resume my journey." ❤️
"This is our Indian Army" 👏
"This is our Indian Army" 👏
After a certain age, it is literally your responsibility, no one's else, to teach yourself the things you were deprived of, to unlearn and let go of all the toxic habits, because flaunting anger issues, being emotionally unavailable, and not being able to communicate your feelings seems like nothing more than an excuse.
Life is unfair to everyone in various ways, a little to some, a lot to others.
You cannot spend your whole life whining and complaining about how cruel it was to you; the trauma inflicted upon you cannot be justified, but it is your duty to heal, grow, and feel safe in your mind.
Life is unfair to everyone in various ways, a little to some, a lot to others.
You cannot spend your whole life whining and complaining about how cruel it was to you; the trauma inflicted upon you cannot be justified, but it is your duty to heal, grow, and feel safe in your mind.