دیپلماسی ایرانی
3.53K subscribers
3.06K photos
760 videos
60 files
12.4K links
کانال سایت دیپلماسی ایرانی

ما را در توییتر دنبال کنید:

Twitter.com/IRDiplomacy

در اینستاگرام هم در کنار شما هستیم:

Instagram.com/irdiplomacy.ir
Download Telegram
♦️ رئیس قوه قضائیه:

🔹 اراجیف رئیس‌جمهور آمریکا درباره تنگه هرمز، سر در توهمات این فرد سبک مغز دارد؛ آنچه مایه تسلی خاطر این جرثومه تباهی است، همین ادا و اطوار‌های مجازی است

🔹 در عالم واقع، مالک و فرمانروای این آبراه مهم جهانی، ایران است

🔹 چکمه استکبار، هرگز بر تنگه هرمز نخواهد سایید

🔹 کاری که ناو‌های چندین میلیارد دلاری از پسش برنیامدند، با چند توییت و سخنرانی، حاصل نمی‌شود

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
♦️ وزارت اطلاعات درباره پرونده دو دیپلمات فرانسوی بازداشت شده در ایران:

🔹 از آن‌جا که در پروژه شوم این افراد، امضای سفیر سابق فرانسه در ایران مشاهده می‌شود، پاریس باید پاسخگو باشد

🔹 ایران اجازه رفتار‌های مداخله‌آمیز را به میهمانان دیپلماتیک خود نمی‌دهد

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
🔺برای شکل دادن به نظم منطقه‌ای

🔻آیا پیمان مکه می‌تواند بدون حضور ایران باشد؟

🖌نویسنده: علی رضوان پور، مدرس دانشگاه و تحلیل گر مسائل بین الملل

دیپلماسی ایرانی:
این پیمان که اخیراً میان عربستان سعودی، امارات متحده عربی و بحرین (و با حمایت ضمنی آمریکا و اسرائیل) در چارچوب رزمایش‌های مشترک و هماهنگی‌های دفاعی شکل گرفته، در واکنش به نگرانی‌های امنیتی مشترک (نظیر تهدیدات موشکی و پهپادی) و همچنین در بستر روند عادی‌سازی روابط با اسرائیل (توافق آبراهام) طراحی شده است. هدف اعلامی آن، تقویت بازدارندگی جمعی در برابر «تهدیدات خارجی» است. سوالی که اینجا مطرح می شود این است که آیا این پیمان می‌تواند نظم منطقه‌ای بدون ایران ایجاد کند؟

در پاسخ باید گفت خیر، به دلایل ساختاری، ژئوپلیتیکی و عملیاتی که در ذیل به آنها اشاره خواهند شد، این پیمان بدون حضور ایران نمی‌تواند نظم منطقه ای مطلوب را برای کشورهای هدف ایجاد کند.

الف) نبود «عمق استراتژیک» بدون ایران

• ایران به‌عنوان یک بازیگر محوری در معادلات امنیتی خلیج فارس (با توجه به موقعیت تنگه هرمز، نفوذ در عراق، سوریه، لبنان و یمن) قابل حذف نیست. هرگونه نظم منطقه‌ای که ایران را نادیده بگیرد، فاقد پایداری خواهد بود.

• تجربه تاریخی (جنگ ۸ ساله، بحران‌های نفتی، و تحولات ۲۰۱۱ به بعد) نشان می‌دهد که امنیت منطقه بدون گفتگو با ایران، شکننده و موقتی است.

ب) ناهمگونی درونی ائتلاف

• اختلافات داخلی میان اعضا: امارات و عربستان در موضوعاتی مانند سیاست نفتی (اوپک)، نحوه مواجهه با اخوان‌المسلمین، و رویکرد به یمن اختلاف‌نظر دارند.

• وابستگی شدید به آمریکا: این پیمان بدون چتر نظامی آمریکا (پایگاه‌ها، ناوگان پنجم، سامانه‌های پدافندی) عملاً فاقد بازدارندگی واقعی است. اما سیاست‌های متغیر آمریکا (نظیر خروج از افغانستان یا کاهش تعهدات) اعتبار این تضمین را زیر سوال برده است.

ج) واکنش ایران و بازیگران دیگر

• ایران این پیمان را «تهدید مستقیم» تلقی کرده و در پاسخ، توانمندی‌های موشکی و پهپادی خود را ارتقا داده و روابط با روسیه و چین را گسترش داده است.

• ترکیه، قطر و عمان نیز به‌عنوان بازیگران مستقل، با این ائتلاف همراه نشده‌اند و در عمل، «نظم بدون ایران» را به رسمیت نمی‌شناسند.

د) تجربه شکست خورده «ائتلاف عربی» در یمن

• ائتلاف نظامی تحت رهبری سعودی از ۲۰۱۵ تاکنون نتوانسته به اهدافش برسد، در حالی که ایران از طریق حمایت از انصارالله، موازنه را حفظ کرده است. این شکست، نشان می‌دهد که ائتلاف‌های نظامی بدون راه‌حل سیاسی، نمی‌توانند نظم پایدار بسازند.

جمع‌بندی و چشم‌انداز

نظم منطقه‌ای پایدار در خاورمیانه تنها از طریق چندجانبه‌گرایی فراگیر (شامل ایران، ترکیه، قطر و حتی عراق و سوریه) و راه‌حل‌های سیاسی (نه صرفاً نظامی) امکان‌پذیر است. پیمان مکه می‌تواند به‌عنوان یک «ابزار موازنه» در کوتاه‌مدت عمل کند، اما اگر به «دیپلماسی منطقه‌ای» (مثل روند عادی‌سازی با ایران یا گفتگوهای امنیتی فراگیر) تبدیل نشود، احتمالاً به تشدید رقابت و بی‌ثباتی بیشتر دامن خواهد زد. به‌ویژه با توجه به تحولات اخیر (از سرگیری روابط ایران و عربستان در سال ۲۰۲۳ و توافقات امنیتی)، به نظر می‌رسد که اعضای این پیمان نیز به‌تدریج به این نتیجه رسیده‌اند که «امنیت مشترک» بدون ایران یک سراب است و مسیر عملی، گفتگو و همکاری چندجانبه است. نتیجه نهایی این پیمان نه از نظر عملیاتی و نه از نظر ژئوپلیتیکی قادر به ایجاد نظم منطقه‌ای بدون ایران نیست. در بهترین حالت، می‌تواند به «بازدارندگی موقت» کمک کند، اما نظم واقعی نیازمند تعامل با تهران و سایر بازیگران اصلی است.

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
🔺یادداشت اختصاصی

🔻معادله پیچیده ایران و روسیه برسر نفت و جنگ اوکراین

🖌نویسنده: دمیر نظروف، روزنامه‌نگار و کارشناس علوم سیاسی از غرب سیبری – روسیه

دیپلماسی ایرانی:
در اواخر ماه ژوئیه، اوکراینی‌ها به یک کشتی باری ایرانی در دریای خزر حمله کردند و حداقل یک شهروند ایرانی را کشتند. ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهوری اوکراین، ادعا کرد که ظاهراً این کشتی در حال حمل قطعات نظامی در مسیر روسیه – ایران بوده است.

تلاش زلنسکی برای پیوند دادن جنگ کشورش با یک صحنه جنگ دیگر در خاورمیانه، در درجه اول تلاشی برای فشار آوردن به دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکاست. زلنسکی شکافی بین صهیونیست‌ها و ترامپ بر سر ایران می‌بیند، بنابراین تصمیم به اقدام گرفت. ابتدا، او با صهیونیست‌ها در کاخ سفید به مصالحه رسید، چیزی که من پس از اظهارات طرفدار اوکراینی لورا لومر و سفر او به کی‌یف متوجه شدم. به عنوان یادآوری، لومر یک صهیونیست افراطی است و قبل از سفر فعلی‌اش به کی‌یف، در گذشته آشکارا از اوکراین انتقاد کرده و آنها را "نازی و فاسد" خوانده بود. بلافاصله پس از سفر او، اوکراین به یک کشتی ایرانی در دریای خزر حمله کرد و سفیر اوکراین در اسرائیل اعلام کرد که "اسرائیل و اوکراین با یک دشمن می‌جنگند." من نتیجه می‌گیرم که با تصمیم زلنسکی برای همراهی یا انجام لطف به صهیونیست‌ها، نوعی ادغام منافع رخ داده است.

نکته مهم دیگر این است که ترامپ اخیراً ادعا کرده که پوتین به او اطمینان داده است که روسیه به ایران سلاح نمی‌فروشد. اکنون، با نگاهی به اظهارات زلنسکی، جامعه غربی بار دیگر به این نتیجه می‌رسد که ترامپ دروغ می‌گوید. منطق دیکتاتور اوکراینی این است که دو متحد مخفی دیرینه روسیه – ترامپ و صهیونیست‌ها – را به جانبداری از اوکراین مجبور کند، کاری که اسرائیل قطعاً انجام نخواهد داد. اما ترامپ، با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، موظف است حداقل با زلنسکی مصالحه کند تا آبروی جمهوری‌خواهان را حفظ کند. سازش به معنای متقاعد کردن روس‌ها برای ورود به مذاکرات صلح در مورد اوکراین است.

چند روز پس از این حادثه، زلنسکی احتیاط کرد و اعلام کرد که نمی‌خواهد «جبهه‌ای جدید باز کند». ظاهراً کسی در اروپا این کمدین سابق را توبیخ کرده، اما واضح است که رفتار دیکتاتور اوکراینی اکنون برای تمام اروپا دردسرساز خواهد شد. اروپا از درگیر شدن در ماجراجویی ترامپ علیه ایران خودداری کرده و واضح است که تحریکات ضد ایرانی زلنسکی را که توسط صهیونیست‌ها دیکته شده است، تحمل نخواهد کرد.

همانطور که عباس عراقچی، وزیر أمور خارجه ایران اشاره کرد، «نفوذ صهیونیست‌ها در این حمله آشکار است.» صهیونیسم می‌خواهد ایران را کاملاً محاصره و منزوی کند، اما آنها می‌دانند که این یک کار غیرممکن است. با این وجود، تحریکات پراکنده در زرادخانه صهیونیستی باقی خواهد ماند.

در مورد محموله نظامی ادعایی مورد حمله اوکراین، این وضعیت سوالات زیادی را مطرح می‌کند. در حال حاضر، چندین نظریه در مورد دخالت غیرمستقیم روس‌ها در حمله به اوکراین وجود دارد. با توجه به مبارزه قدرت جاری در مسکو، هر جهت از قدرت کرملین انگیزه‌های خاص خود را در مورد ایران دارد. حامیان احیای شوروی، که به عنوان بازهای جنگی نیز شناخته می‌شوند، دوست دارند ایران آشکارا و تقریباً رسمی وارد جنگ علیه اوکراین شود و از این طریق بار قابل توجهی را از دوش روسیه بردارد. این سناریو به کرملین اجازه می‌دهد تا نیروهای خود را تقویت کند و سپس، به شیوه خود، مذاکرات صلح در مورد اوکراین را پیش ببرد. برای آنها، ایران یک همراه موقت برای پیشبرد منافع خود است. لیبرال‌های به اصطلاح درون سیستمی، که با بازهای جنگی کرملین مخالف هستند، مدت‌هاست که به دنبال دستیابی به توافق با اوکراین و غرب هستند. بنابراین، آنها مایلند ایران را به عنوان عامل اصلی بی‌ثبات‌کننده در هر موقعیتی در مورد اوکراین به تصویر بکشند تا بر اساس ایران‌ستیزی و همبستگی طرفدار صهیونیستی در غرب جمعی، بتوانند روند بازگشت تدریجی روسیه به آغوش همکاری با ایالات متحده و اروپا را آغاز کنند. آنها برای هر نوع تعامل با اوکراین آماده هستند. هدف اصلی شبه‌لیبرال‌های کرملین پایان دادن به جنگ و نجات اقتصاد روسیه است.
در پایان، به این نتیجه می‌رسیم که برای دو قدرت اصلی کرملین – لیبرال‌های درون سیستمی (چمزوف) و بازهای شوروی (پاتروشف) – ایران یا یک همراه موقت (بازها) یا یک ابزار چانه‌زنی (لیبرال‌ها) بوده و هست. هر دو طرف موافقند که ایران رقیب اصلی روسیه در بازارهای نفت و گاز است و هر دو طرف از تصمیم ترامپ برای بمباران ایران استقبال می‌کنند، زیرا این تصمیم بار جنگ آنها علیه اوکراین را کاهش می‌دهد. هر دو طرف در تلاشند تا سهم خود را از بازار نفت و فراتر از آن بازپس گیرند. بر این اساس، برای آنها بسیار مفید است که ایران به یک صحنه عملیات نظامی محدود نشود.

در مورد ریشه‌های این درگیری، اکنون مشخص است که ارائه سلاح به روس‌ها یک اشتباه استراتژیک از سوی ایران بود، زیرا این اقدام، ایرانی‌ها را به یک درگیری کاملاً غیرضروری در کنار متجاوز کشاند. ایران در عوض هیچ چیز قابل توجهی از روس‌ها دریافت نکرد و چیزی هم دریافت نخواهد کرد. برعکس، ارتباط ایران با جامعه بین‌المللی به عنوان یک "مطرود" تنها تقویت شده است. پهپادهای ایرانی برای ارتش روسیه اکنون مدت‌ها در حافظه اروپا به عنوان نمادی از تجاوز پوتین باقی خواهند ماند.

در عین حال، ایرانی‌ها با خیانت روسیه در سوریه و رفتار دوگانه آنها در بحبوحه تجاوز آمریکایی – صهیونیستی در سال ۲۰۲۵ و امروز مواجه شده‌اند. در واقع، روس‌ها هرگز این واقعیت را پنهان نکرده‌اند که حتی در طول حملات گسترده توسط ایالات متحده و صهیونیست‌ها، قصد حمایت واقعی از ایران را ندارند. دلایل آن همان مواردی است که در بالا ذکر کردم: وابستگی به دلار، روابط با صهیونیست‌ها پس از سال ۱۹۹۱ و ایران به عنوان رقیب اصلی روسیه در صنعت نفت.

مذاکره با زلنسکی بی‌معنی است. این دیکتاتور معتقد است که در اوج سیاست جهانی قرار دارد. با این حال، پس از آتش‌بس، اوکراین باید انتخابات برگزار کند و بسیاری از کارشناسان غربی متقاعد شده‌اند که زلنسکی ریاست جمهوری را از دست خواهد داد. داستان او با داستان چرچیل مقایسه می‌شود که با وجود شکست دادن هیتلر، انتخابات را باخت و به سرعت توسط مردم بریتانیا فراموش شد. حقایق متعددی نشان می‌دهد که زلنسکی با سرنوشت مشابهی روبه‌روست، از جمله پیگرد قانونی به دلیل فساد در دوران جنگ.

با این حال، دیپلماسی از طریق کشورهای ثالث می‌تواند تنش‌ها را کاهش دهد و از جنگ مستقیم بین اوکراین و ایران جلوگیری کند. دولت پنهان ایالات متحده، به رهبری دموکرات‌ها، به چنین سناریویی بسیار بی‌علاقه است، بنابراین اگر در انتخابات میان‌دوره‌ای موفق شوند، دموکرات‌ها می‌توانند میانجی شوند. این دشوار است، اما غیرواقعی نیست.

ترکیه خود را به عنوان بستری مهم برای هرگونه مذاکره بین طرفین متخاصم تثبیت کرده است، بنابراین آنکارا می‌تواند به مجرایی برای همکاری نظامی بین اوکراین و ایران برای جلوگیری از جنگ مستقیم تبدیل شود. به دلایل اقتصادی و ژئوپلیتیکی، چنین جنگی برای ترک‌ها بسیار نامطلوب است.

لهستان نفوذ قابل توجهی در اوکراین دارد، بنابراین ایرانی‌ها باید کانال‌های دیپلماتیک را با لهستانی‌ها باز کنند. با توجه به سابقه مثبت روابط بین ایرانیان و لهستانی‌ها، ورشو ممکن است موافقت کند که کی‌یف را برای توقف تحریکات تحت فشار قرار دهد. از سوی دیگر، لهستانی‌ها حق دارند خواستار گسترش روابط اقتصادی شوند.

در نهایت، مهمترین عامل در این داستان چین است که ایران و اوکراین حلقه‌های مهمی در جاده ابریشم برای آن هستند، بنابراین پکن به‌راحتی می‌تواند به بستری برای مذاکرات و طرفی تبدیل شود که می‌تواند مکانیسم‌های موثری برای آرام کردن وضعیت درگیری بین اوکراین و ایران ارائه دهد.

در مورد واکنش نظامی از سوی ایران، قطعاً باید این اتفاق بیفتد و هدف حمله باید با هدفی که اوکراین به آن حمله کرده است، مطابقت داشته باشد.

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
بقائی: سیاست خارجی آمریکا در ارتباط با ایران دچار «دروغ-محوری» افراطی است

سخنگوی وزارت امور خارجه:
🔹 این فراز از رمان برادران کاراموزوف نوشته داستایوسکی به درستی وضعیتی که سامانه حکمرانی و سیاست خارجی آمریکا در ارتباط با منطقه و ایران به دلیل 'اتکای افراطی بر دروغ' به آن دچار شده است را توضیح می‌دهد: 

🔹 «کسی که به خویشتن دروغ می‌گوید و دروغ خود را باور می‌کند، سرانجام به جایی می‌رسد که دیگر حقیقت را، چه در وجود خویش و چه در جهان پیرامونش، از دروغ تشخیص نمی‌دهد؛ و آنگاه هرگونه احترام به خود و دیگران را از دست می‌دهد.»

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
مذاکره یعنی مبارزه/ ترامپ به‌رسمیت‌شناختن جبهه مقاومت را امضا کرد

🔹رئیس مجلس روایتی از چگونگی عقب‌نشینی ترامپ درباره بازگشایی تنگه هرمز توسط ایران در زمان امضا تفاهمنامه ارائه کرد و در عین حال، گفت: تاکید وی کنارگذاشتن موشکی، مقاومت، هسته‌ای و تنگه هرمز بود اما رئیس‌جمهور آمریکا رسمیت جبهه مقاومت را به زبان فارسی امضا کرده است.

🔹در زمان مذاکرات که آخرین حمله‌ توسط رژیم صهیونیستی به ضاحیه بیروت انجام شد و بر اثر آن مسئول اطلاعات حزب الله با خانواده شهید شدند، در همان زمان مذاکرات را متوقف و اعلام کردم که به این اقدام پاسخ خواهیم داد و اگر رژیم صهیونیستی هم پاسخ بدهد، همه منطقه را مورد هدف قرار خواهیم داد.

🔹نتیجه این صحبت این شد که همان شب ـ نه ۳۰ روز بعد ـ محاصره را برداشتند و ترامپ توئیت زد و گفت ما امشب محاصره را برمی‌داریم و زیر توئیت هم نوشت البته ایرانی‌ها هم تنگه هرمز را باز خواهند کرد.

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
سردار باقرزاده: ۳ خلبان ایرانی توسط قطر به اسارت درآمده‌اند

🔹فرمانده کمیته جست‌وجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح: ۳ خلبان ایرانی پس از سقوط جنگنده‌های سوخو-۲۴ در جریان حملات اسفندماه، زنده توسط نیروهای قطری اسیر شده‌اند.

🔹«جواد صالحی»، «عبدالمجید دشتیان» و «عمران به‌روشیان» از ۶ ماه پیش در اسارت نیروهای قطری هستند و دولت قطر تاکنون اجازه دیدار، مصاحبه یا تماس این افراد با خانواده‌هایشان و مسئولان پیگیری‌کننده را نداده است.

🔹طبق کنوانسیون سوم ژنو، صلیب سرخ جهانی باید هرچه سریع‌تر با خلبانان ایرانی در قطر دیدار و درباره وضعیت سلامت آنان تحقیق کند و شرایط آزادی آن‌ها را فراهم آورد/انتخاب

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
دیدار وزرای انرژی و حمل و نقل جمهوری تاجیکستان با وزیر امور خارجه

دلیر جمعه وزیر انرژی و منابع آب و عظیم ابراهیم وزیر حمل و نقل جمهوری تاجیکستان که برای مذاکره و رایزنی با همتایان خود به تهران سفر کرده‌اند، عصر امروز شنبه با سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان دیدار کردند.

وزیر امور امور خارجه کشورمان از دولت و مردم جمهوری تاجیکستان بابت حمایت‌های ارزشمند آنها در جریان تجاوز نظامی آمریکایی- صهیونیستی علیه ایران و همچنین حضور ارزشمند جناب امامعلی رحمان در مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی و ابراز همدردی صمیمانه با رهبری، دولت و ملت ایران قدردانی کرد.

وزیر امور خارجه تاکید کرد: ایران و تاجیکستان به عنوان میراث‌داران تمدن کهن پارسی همواره در کنار یکدیگر و همراه روزهای سختی و خوشی هم بوده‌اند.

وزیر امور خارجه کشورمان با اشاره به سفرهای متقابل روسای جمهور ایران و تاجیکستان و توافق‌های حاصله در جریان این دو سفر، بر ضرورت استفاده از ظرفیت متنوع موجود در دو کشور برای توسعه و ارتقای روابط به خصوص در حوزه‌های اقتصادی و تجاری تاکید کرد.

وزرای انرژی و منابع آب و حمل و نقل جمهوری تاجیکستان در این دیدار که فرخ شریف زاده معاون وزیر امور خارجه تاجیکستان نیز حضور داشت، با ابراز مسرت از سطح روابط ممتاز دو کشور دوست، بر اراده جدی مقام‌های عالیرتبه این کشور برای توسعه و گسترش بیش از پیش روابط از جمله در حوزه‌های انرژی و حمل و نقل تاکید کردند.

وزرای تاجیکستانی همچنین با ابراز خرسندی از مذاکرات امروز با همتایان ایرانی خود، ابراز امیدواری کردند با تشکیل کارگروه مشترک و سازوکارهای مورد توافق، شاهد اجرایی شدن تفاهم‌های صورت گرفته به ویژه در حوزه‌های انرژی و حمل و نقل باشیم.

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
ادعای قطر:

🔹 ادعاها درباره بازداشت خلبانان ایرانی را به‌طور قاطع تکذیب می‌کنیم

🔹از اظهارات گمراه‌کننده درباره خلبانان ایرانی در شرایطی که تلاش‌های دیپلماتیک همچنان ادامه دارد تعجب می‌کنیم

🔹پس از نقض حریم هوایی ما در ماه مارس گذشته با طرف ایرانی برای هماهنگی جهت تحویل بقایای یکی از خلبانان تماس گرفتیم

🔹طرف ایرانی به دعوت ما برای اعزام تیمی جهت اطلاع از روند عملیات جست‌وجو پاسخ نداد / انتخاب

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
غریب‌آبادی: یکبار برای همیشه واقعیت را بپذیرید: تا اینجا، شکست های راهبردی و سنگینی خوردید؛ تنگه هرمز ایرانی بوده، هست و خواهد بود

کاظم غریب‌آبادی معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه در پیامی در شبکه ایکس نوشت:

ترامپ گفته بعد از شکست ایران، بزودی تنگه هرمز را قلمرو آمریکا اعلام خواهد کرد!
تنگه هرمز را نه با توییت می‌توان تصاحب کرد و نه با ناو هواپیمابر، نه با صدور فرمان و نه با سخنرانی انتخاباتی. ایران نه از تهدید می هراسد و نه با نمایش قدرت مرعوب می‌شود.

یکبار برای همیشه واقعیت را بپذیرید: تا اینجا، شکست های راهبردی و سنگینی خوردید؛ تنگه هرمز ایرانی بوده، هست و خواهد بود؛ این تنگه فقط ذیل فرمان ایران بسته و باز خواهد شد و مادامی که واقعیت شکست را نپذیرید و دست از اوهام پردازی برندارید، ایران به إعمال محاصره ادامه خواهد داد.

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
🔺یونان یکی از کشورهای تاثیرپذیر است

🔻عواقب جنگ خاورمیانه در کشورهای کوچک اروپایی


🖌نویسنده: محمود فاضلی

دیپلماسی ایرانی: اگرچه گروهی از کشورهای کوچک اروپایی مدعی هستند با وجود تشدید تنش‌‎ها در خاورمیانه و پیامدهای جنگ ایران، اقتصاد کشورهایشان تاکنون توانسته است ثبات نسبی خود را حفظ کرده و روند رشد اقتصادی خود را در سه ‌ماهه دوم سال همچنان مقاوم حفظ کنند، اما تشدید مجدد بحران در منطقه در هفته‎‌های اخیر، نگرانی درباره تاثیرات منفی بر اقتصاد این گروه از کشورها را افزایش داده است.

یکی از کشورهایی که ادعا می‌‎کند جنگ اخیر تاثیرات اندکی بر اقتصاد این کشور ۱۱ میلیونی داشته یونان است. اما شواهد نشان می‌دهد خانوارهای یونانی همچنان آسیب‌پذیرترین بخش اقتصاد محسوب می‌‎شوند. تورم پایدار، افزایش هزینه‎‌های انرژی و بحران هزینه‎‌های زندگی کاهش اعتماد مصرف‌کنندگان و افت سرعت رشد مصرف خصوصی را موجب شده است. اقتصاد این کشور به دلیل وابستگی قابل توجه به واردات انرژی، نسبت به نوسانات بازارهای نفت و گاز حساسیت بالایی دارد. کاهش قیمت انرژی می‌تواند هزینه تولید را در طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی کاهش دهد.

رشد مصرف در سه‌ماهه اول سال جاری به ۰٫۷ درصد رسید که پایین‎‌ترین سطح در پنج سال گذشته به شمار می‎‌رود. انتظار می‌رود دولت یونان در آستانه انتخابات در بسته اقتصادی جدید خود که در نمایشگاه سالانه بین‌المللی شهر «تسالونیکی» ارائه خواهد کرد، تمرکز ویژه‌‎ای بر پشتیبانی از خانوارها و شرکت‎های کوچک داشته باشد. از جمله اقدامات مورد می‌توان به افزایش حداقل حقوق کارمند، کاهش مالیات ویژه بر شرکت‎ها و کاهش پیش‌ پرداخت مالیات برای شرکت‌های کوچک و متوسط اشاره کرد. با این وجود چشم‌انداز سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ با ابهام بیشتری همراه است. ازسرگیری درگیری‎‌ها در خاورمیانه و احتمال افزایش بهای نفت به بیش از ۹۰ دلار می‌تواند فشار مضاعفی بر اقتصاد این کشور وارد کند و دولت را به اتخاذ تدابیر حمایتی جدید ناچار سازد. به‎نظر می‎رسد هنوز تاثیرات جنگ در خاورمیانه به درستی خود را در شاخص‎‌های مربوط به بخش‌های صنعت، خدمات، خرده ‌فروشی و ساخت ‌و ساز نیز نشان نداده است تا میزان خطرات در این زمینه مشخص شود.

اگرچه اقتصاد یونان پس از بحران بدهی‌های دهه ۲۰۱۰ رشد کرده و سرمایه‌گذاری خارجی افزایش یافته است، اما بخش بزرگی از مردم از افزایش قیمت مواد غذایی، انرژی و به‌ویژه اجاره مسکن ناراضی هستند. در آتن و شهرهای توریستی، افزایش اجاره‌ها به یکی از مسائل اصلی سیاسی تبدیل شده است. دولت تلاش کرده با کاهش مالیات‌ها و حمایت‌های موقت از خانوارها فشارها را کم کند، اما نارضایتی همچنان وجود دارد.

بی‎تردید پایان برنامه صندوق بازیابی و تاب‌آوری اتحادیه اروپا در سال جاری یکی از چالش‎های مهم اقتصاد یونان خواهد بود. کارشناسان معتقدند قراردادهای سرمایه‌گذاری منعقد شده از محل این صندوق تا سال ۲۰۲۸ همچنان بر اقتصاد اثرگذار خواهند بود. همچنین بهبود وضعیت مالی دولت، ارتقای رتبه اعتباری این کشور در بازارهای بین‎‌المللی و اجرای برنامه‌‎های جدید در حوزه زیرساخت، تحول دیجیتال، اقتصاد سبز و نوآوری، زمینه را برای جذب سرمایه‌گذاری‎‌های داخلی و خارجی در سال‎های آینده فراهم خواهد کرد.

تحلیلگران یونانی در حوزه روابط بین‌الملل به دنبال توافق اولیه آمریکا و ایران امیدوار بودند در صورت اجرای کامل و پایدار توافق، اقتصاد یونان بتواند از مسیر کاهش قیمت انرژی، مهار تورم، بهبود شرایط تأمین مالی، تقویت صادرات، رشد گردشگری و افزایش رقابت‌پذیری بنگاه‌های اقتصادی، از منافع قابل توجهی بهره‌مند شود. اما گروهی از کارشناسان این کشور در تحلیل‎‌های اخیر خود که در نشریه راستگرای «کاتی مرینی» و نزدیک به دولت منتشر شده هشدار می‎دهند که جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران نه افقی برای پایان دارد و نه چشم‌اندازی برای صلح پایدار.

آقای پانایوتیس چاکوناس، استاد روابط بین‎الملل، احتمال دستیابی به آتش‎بس واقعی را ضعیف می‎داند و نسبت به برقراری صلح پایدار در منطقه بدبین است. او بر این باور است که بحران خاورمیانه به «منطقه خاکستری جنگ» وارد شده که در آن، محتمل‎ترین سناریو تشدید درگیری، کم ‌احتمال‎‌ترین آن آتش‌‎بس واقعی، و تقریبا غیرممکن‎ترین سناریو، دستیابی به توافق صلح پایدار است. پس از آتش ‌بس‎های شکننده‎‌ای که ترامپ اعلام کرد اما ایران بلافاصله آن‎ها را به چالش کشید، این درگیری هرچند بعید است به یک جنگ بی پایان و چندساله تبدیل شود، اما قطعا بی‌ثباتی خاورمیانه را تقویت خواهد کرد.
گروهی در ایران می‌دانند که با نزدیک شدن به انتخابات میان‌ دوره‌‎ای نوامبر در آمریکا، فشار بر ترامپ افزایش می‎‌یابد و وی ممکن است توافقی را بپذیرد. این گروه احتمال دستیابی به آتش‌بسی واقعی و نه یک آتش‌بس شکننده دیگر را ضعیف ارزیابی می‎کنند و دلایل بدبینی خود را هدف اعلام شده دولت نتانیاهو برای ادامه جنگ، ادامه گسترش جغرافیایی درگیری‎های جنگی و مداخله مستقیم یا غیرمستقیم تقریبا تمامی کشورهای خاورمیانه می‎دانند.

از دیدگاه این استاد دانشگاه یونان، کشورهای حوزه خلیج فارس که از ناتوانی آمریکا در تضمین امنیت خود ضربه جدی خورده‎اند، در حال بازتعریف کردن ائتلاف‎های خود با قدرت‎هایی چون چین و هند بوده و درصدد استقلال راهبردی بیشتر هستند. چنانچه در ماه‌‎های آینده دور خصومت‎ها پایان یابد، عواقب احتمالا جدی‎ترین بحران در تاریخ خاورمیانه فوق‎العاده منفی خواهد بود و موجب تضعیف بیشتر ساختارهای دولتی در منطقه، رادیکال‎تر شدن احتمالی نظام ایران، تثبیت ائتلاف‌‎های رقیب منطقه‎‌ای، فروپاشی اعتماد به تضمین‎‌های امنیتی امریکا خواهد شد. پیامدهای این بحران احتمالا به خاورمیانه محدود نخواهد ماند و موازنه قدرت جهانی را به شکلی بی‎‌ثبات‎‌تر تغییر خواهد داد.

آقای کورکولاس از دیپلمات‎های سابق یونان نیز تاکید دارد که جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران «پارامترهای ژئوپلیتیک موجود در خاورمیانه را فرو ریخته» است. او پیش بینی می‎کند عواقب درگیری در بخش‎های حیاتی اقتصاد جهانی برای مصرف کنندگان تمامی کشورها محسوس است. عادی‌ سازی روابط اسرائیل با جهان عرب که سا‌ل‎ها هدف اصلی سیاست خارجی امریکا بود، اکنون دست‌ نیافتنی‎تر به نظر می‌رسد. امریکا در آینده قابل پیش‌ بینی، از منطقه خارج نخواهد شد و روابطش با اسرائیل وارد مرحله جدیدی خواهد شد. دشمنی با رژیم اسرائیل نه ‌تنها در منطقه بلکه در کشورهای غربی نیز شدت خواهد یافت.

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
🔺پیمانی با اما و اگرهای فراوان

🔻چرا ایران برای عضویت در پیمان مکه احساس نیاز نمی‌کند؟

🖌نویسنده: سید علی موسوی خلخالی

دیپلماسی ایرانی: بعد از اعلام پیمان مکه توسط ترکیه و عربستان سعودی و پاکستان بسیاری در ایران احساس غبن کردند و گمان کردند که جای ایران در این جمع خالی است. اما آیا جمهوری اسلامی ایران می‌تواند واقعا به جمع کشورهای پیمان مکه بپیوندد؟ با توجه به این که هر کدام از این سه کشور عقبه‌ای و پیمانی با طرف ثالث دارند آیا می‌توان تصور کرد که ایران نیز در کنار آنها بدون هیچ گونه مابه‌ازایی قرار بگیرد؟ پرسش دیگر این‌که آیا واقعا در پیمان‌هایی از این نوع جای ایران خالی است؟

پیمان مکه پیدا و پنهان‌هایی دارد که بدون توجه به آنها نمی‌توان به‌درستی آن را تفسیر و بررسی کرد. مهمترین آن نوع رابطه هر سه کشور با غرب، به‌ویژه امریکاست که مفهومی متفاوت از پیمان عادی منطقه‌ای به ما می‌دهد.

ترکیه عضو ناتو است و این عضویت ثقلی مهم به آن برای ورود به هر گونه پیمانی می‌دهد. عربستان سعودی متحد ایالات متحده است و انتظار دارد همانند قطر پیمانی در سطح ناتو با آن ببندد. پاکستان نیز متحد امنیتی – نظامی امریکا در منطقه محسوب می‌شود. هر سه کشور خریدار عمده تسلیحات امریکایی هستند و اتفاقا نظم نظامی و امنیتی‌شان متاثر از ساختار و نفوذ امریکایی است و هر سه آنها میزبان پایگاه‌های امریکا در خاک خود هستند. پس، به عبارتی می‌توان گفت پیمان مکه در حقیقت پیمان کشورهای متحد امریکا در خاورمیانه است.

این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران طی یک سال اخیر آماج شدیدترین حملات نظامی ممکن از سوی امریکا و اسرائیل بوده و اکنون نیز در حال جنگ با آنهاست. بنابراین نمی‌تواند عضو پیمانی شود که اعضای آن متحد امریکا محسوب می‌شوند. علاوه بر آن که ترکیه روابط دیپلماتیک با اسرائیل دارد و پاکستان نیز کشور متخاصم برای این رژیم محسوب نمی‌شود. ناگفته پیداست که عربستان هم با وجود فراز و نشیب‌هایی که در روند پیوستن یا نپیوستن به پیمان ابراهیم برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل دارد به‌نوعی با این رژیم در ارتباط است حتی اگر این رابطه غیرمستقیم باشد. این موضوع سبب می‌شود تا عربستان نیز کشور متخاصم برای اسرائیل نباشد.

اگر کشورهای عضو پیمان مکه به پیوستن دیگر اعضا اشاره می‌کنند هم قطعا با توجه به روابط اعضای جدید با امریکا و اسرائیل عضویت آنها را می‌پذیرند؛ برای همین است ترکیه از پیوستن مصر صحبت می‌کند و احتمالا انضمام آذربایجان و قطر را در ذهن دارد. در حالی که به نظر می‌رسد نام بردن از ایران بیشتر جنبه تعارف دارد.

در عین حال ما شاهدیم پیمان‌های دیگری در حال شکل‌گیری هستند که به نظر پشتیبانی قدرت‌های فرامنطقه‌ای را پشت سر خود دارند. امارات متحده عربی به چنان واردکننده تسلیحات اسرائیلی تبدیل شده و دبی را به اتاق عملیات این رژیم تبدیل کرده که بعید نیست در آینده‌ای شاید نه چندان دور پیمانی میان این دو شکل بگیرد. پیمانی که به تلافی حضور پاکستان در پیمان مکه می‌تواند هند نیز عضو آن باشد و بحرین به عنوان میزبان ناوگان هفتم امریکا در منطقه که روابط امنیتی عمیقی با اسرائیل برقرار کرده است به آن بپیوندد.

این دو پیمان می‌توانند به عنوان پیمان‌های مکمل پیمان‌های فرامنطقه‌ای از یک سو و در رقابت با یکدیگر در جذب کشورهای هم‌سو با امریکا و اسرائیل عمل کنند.

این در حالی است که همه این کشورها با گروه‌های مقاومت تحت رهبری ایران مشکل دارند و حتی نام آنها را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داده‌اند. در این حالت چرا باید جمهوری اسلامی ایران برای پیوستن به هر کدام از این پیمان‌ها احساس نیاز کند یا به گمان برخی از نپیوستن به آن احساس زیان کند؟!
این در حالی است که ایران بر خلاف آنچه گفته می‌شود فاقد هم‌پیمان در منطقه نیست. ایران در عراق، لبنان و یمن متحدان بالفعل دارد و در حال حاضر آن متحدان در کنار آن در حال مبارزه با دشمن امریکایی و اسرائیلی هستند. محور مقاومت برای ایران چنان پتانسیلی ایجاد کرده است که تهران برای ورود به پیمان‌هایی نظیر پیمان مکه احساس نیاز نمی‌کند. به‌ویژه که هنوز این پیمان آزموه نشده است و معلوم نیست واقعا تا چه اندازه کشورهای عضو به تعهدات خود در پیمان عمل کنند. در حالی که محور مقاومت ایران حداقل سه دهه است که امتحان خود را پس داده و در حال حاضر نیز به دفاع از کیان و موجودیت خود متعهد است. در حالی که ترکیه اصرار دارد که الگوی این پیمان مثل بند ۵ پیمان ناتو است و در صورت حمله به هر کدام از اعضای آن دیگر اعضا به دفاع از کشور مورد حمله قرارگرفته، موظف هستند، دیگر اعضا هنوز چیزی در این زمینه بیان نداشته‌اند. مثلا معلوم نیست اگر فردا روزی نیروهای مسلح کُرد ناگهان علیه ارتش ترکیه اقدامی انجام دهند آیا دو کشور دیگر غیر از محکوم کردن به حمایت عملی از آن هم بر می‌آیند؟ یا اگر عربستان سعودی مورد تجاوز کشور دیگری قرار بگیرد ترکیه به عنوان عضو ناتو واقعا می‌تواند به دفاع از آن ورود کند؟

نکته دیگر آن‌که کشورهای عضو در این پیمان‌ها کشورهای اهل تسنن هستند که تحمل کشورهای شیعی به‌ویژه ایران برایشان سخت است. به هنگام تشکیل چنین پیمان‌هایی ناخودآگاه موضوعات این چنینی مطرح می‌شود چرا که جمهوری اسلامی ایران حکومت دینی است و کشورهای دیگر اهل تسنن این موضوع را در هر پیمانی و مناسباتی لحاظ می‌کنند. خصوصا اگر که ایران کشوری قدرتمند باشد و توانایی تاثیرگذاری بر کشورهای دیگر را داشته باشد. این واقعیتی است که چه بخواهیم چه نخواهیم کشورهای رقیب در مناسباتشان لحاظ می‌کنند.

@irdiplomacy
irdiplomacy.ir
♦️ قالیباف:

🔹 یادداشت تفاهم، سند افتخار و پیروزی ایران در میدان دیپلماسی است

🔹 ما در بعد نظامی و سیاسی به معنای واقعی پیروز شدیم

🔹 معتقدم ملت ما این پیروزی را به گونه‌ای که اتفاق افتاده، حس نکردند

🔹 وقتی مردم سوال می‌کنند «الان چه شد؟!»، یعنی نتوانسته‌ایم این پیروزی بزرگ را به نحوی که باید، روایت کنیم

irdiplomacy
irdiplomacy.ir
مقامات روسیه: ۶۰۰ پهپاد شب گذشته مسکو پایتخت را هدف قرار دادند

🔹۱۸۷ پهپاد نخست را ساقط کردیم و ۳ نفر در حمله پهپادی دشمن کشته شدند./ صداوسیما

irdiplomacy
irdiplomacy.ir
هر آمریکایی متجاوز به ایران را بکشید یا تحویل دهید، ۵ میلیارد تومان پاداش می‌گیرید
ک
🔹پنج میلیارد تومان پاداش برای کسی که هر آمریکایی متجاوز به خاک و آب ایران عزیز را بکشد یا به واحدهای ارتش تسلیم کند.

🔹همینطور اگر هر زن ایرانی، یک آمریکایی متجاوز را بکشد یا دستگیر کند، مبلغ پاداش دو برابر یعنی ده میلیارد تومان خواهد بود./ آوش

irdiplomacy
irdiplomacy.ir