فدراسیون صنایع بازیافت ایران - کانال رسمی
انقلاب چهارم صنعتی بر پایه کدام تکنولوژیها ظهور میکند؟ این تکنولوژیها (فناوريهاي نو ظهور) تغییرات گستردهای در ابعاد مختلفی از زندگی ما ایجاد خواهد کرد.
معرفی اقتصاد چرخشی(بازیافت) به عنوان یکی از شاخههای بعد فیزیکی انقلاب چهارم صنعتی جالب توجه است.
گزارش97.pdf
206.1 KB
گزارش McKinsey Global Institute از اقتصاد ايران و وضعيت شرکتها در سال ۱۳۹۷
توافق بر سر کاهش ۵ درصدی نرخ مالیات عملکرد شرکتها
✅ محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس: لایحه اصلاح قانون مالیات بر ارزش افزوده تا پایان خرداد ماه در مجلس تصویب و نهایی میشود.
✅ با تصویب نهایی این لایحه ۹۰ درصد از مشکلات بخش تولید که ناشی از اجرای ناقص این قانون است، برطرف خواهد شد.
✅ هماکنون نرخ مالیات بر عملکرد شرکتها ۲۵ درصد است. پیشنهاد ما کاهش این نرخ به ۲۰ درصد است که توافقات اولیه با دولت هم انجام شده است تا اصلاح این نرخ در نیمه دوم امسال در دستورکار قرار گیرد.
✅ با اصلاح و اجرای کامل قانون مالیات بر ارزش افزوده هیچگونه مالیاتی از تولیدکننده دریافت نمیشود.
✅ محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس: لایحه اصلاح قانون مالیات بر ارزش افزوده تا پایان خرداد ماه در مجلس تصویب و نهایی میشود.
✅ با تصویب نهایی این لایحه ۹۰ درصد از مشکلات بخش تولید که ناشی از اجرای ناقص این قانون است، برطرف خواهد شد.
✅ هماکنون نرخ مالیات بر عملکرد شرکتها ۲۵ درصد است. پیشنهاد ما کاهش این نرخ به ۲۰ درصد است که توافقات اولیه با دولت هم انجام شده است تا اصلاح این نرخ در نیمه دوم امسال در دستورکار قرار گیرد.
✅ با اصلاح و اجرای کامل قانون مالیات بر ارزش افزوده هیچگونه مالیاتی از تولیدکننده دریافت نمیشود.
Forwarded from هفتهنامه تجارتفردا
چرا باید به بهبود شرایط امیدوار بود؟
انباشت مشکلات درهمپیچیده و مزمنشده در طولانیمدت در حوزه اقتصاد و تبعات اجتماعی آنها، همراه و همگام با ضعفهای بزرگی چون گسترده شدن فساد و اختلافات شدید سیاسی بین گروههای مختلف، خواسته یا ناخواسته به سطحی رسیده که نومیدی را تقویت کرده است.
ناکارآمدی و فساد در نظام اداری موجب شده تا امید بیش از هر زمان دیگری رنگ ببازد. روندهایی چون خروج سرمایه از کشور، مهاجرت نخبگان و حتی شکلگیری اعتراضات خیابانی و توسعه سریع آنها، نشانههایی از کم شدن امید و انتظار برای بهبود شرایط است. اما آیا راه بر ترمیم، احیا یا تقویت امید بسته شده ؟ آیا تمامی راهها برای بازگرداندن امید و انگیزه به جامعه بسته شده است؟ جواب قطعاً منفی است.
نقد صحیح و بیرودربایستی از وضعیت موجود به معنای قطع امید نیست که اتفاقاً هدف امید، اصلاح است. اگر اکنون و با گذر چهار دهه از حاکمیت جمهوری اسلامی، نقصانها، اشتباهات و خطاهای رخداده، و ادامه دادهشده، با زبان آزاد و باز نقد شود و راه صحیح نشان داده شود میتوان برخاستن مجدد امید را دید. تقویت امید و تزریق شادابی به جامعه، کار سختی نیست، اگرچه انجام اصلاحات در عالم واقع سخت و پرهزینه است. اما آنچه باعث امیدواری جامعه میشود در گام اول قصد و غرض برای اصلاح است، بعد عمل. حتی اگر نشانهای قوی از وجود قصد اصلاح در ساختار نظام حکمرانی و وجوه سیاسی و اقتصادی و اجتماعی دیده شود، امید و انگیزه به جامعه بازمیگردد.
تمام مشکلات کنونی ایران در فضای داخلی و بینالمللی هنوز راهکار و راهحل دارد و برای فائق آمدن بر آنها امید است. نقصانهای حکمرانی و تصمیمات اشتباه اگر هزاران هم باشند، هزاران امید برای رفع آنها وجود دارد.
منبع: #تجارت_فردا شماره 263
@tejaratefarda
انباشت مشکلات درهمپیچیده و مزمنشده در طولانیمدت در حوزه اقتصاد و تبعات اجتماعی آنها، همراه و همگام با ضعفهای بزرگی چون گسترده شدن فساد و اختلافات شدید سیاسی بین گروههای مختلف، خواسته یا ناخواسته به سطحی رسیده که نومیدی را تقویت کرده است.
ناکارآمدی و فساد در نظام اداری موجب شده تا امید بیش از هر زمان دیگری رنگ ببازد. روندهایی چون خروج سرمایه از کشور، مهاجرت نخبگان و حتی شکلگیری اعتراضات خیابانی و توسعه سریع آنها، نشانههایی از کم شدن امید و انتظار برای بهبود شرایط است. اما آیا راه بر ترمیم، احیا یا تقویت امید بسته شده ؟ آیا تمامی راهها برای بازگرداندن امید و انگیزه به جامعه بسته شده است؟ جواب قطعاً منفی است.
نقد صحیح و بیرودربایستی از وضعیت موجود به معنای قطع امید نیست که اتفاقاً هدف امید، اصلاح است. اگر اکنون و با گذر چهار دهه از حاکمیت جمهوری اسلامی، نقصانها، اشتباهات و خطاهای رخداده، و ادامه دادهشده، با زبان آزاد و باز نقد شود و راه صحیح نشان داده شود میتوان برخاستن مجدد امید را دید. تقویت امید و تزریق شادابی به جامعه، کار سختی نیست، اگرچه انجام اصلاحات در عالم واقع سخت و پرهزینه است. اما آنچه باعث امیدواری جامعه میشود در گام اول قصد و غرض برای اصلاح است، بعد عمل. حتی اگر نشانهای قوی از وجود قصد اصلاح در ساختار نظام حکمرانی و وجوه سیاسی و اقتصادی و اجتماعی دیده شود، امید و انگیزه به جامعه بازمیگردد.
تمام مشکلات کنونی ایران در فضای داخلی و بینالمللی هنوز راهکار و راهحل دارد و برای فائق آمدن بر آنها امید است. نقصانهای حکمرانی و تصمیمات اشتباه اگر هزاران هم باشند، هزاران امید برای رفع آنها وجود دارد.
منبع: #تجارت_فردا شماره 263
@tejaratefarda
Forwarded from عصر ایران
گور دستهجمعی بود آن پناهگاه
✔چرا برای دلار صف می کشیم؟
دکتر محمد فاضلی ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در کانال دغدعه ایران نوشت:
✅ سالهای وحشت جنگ و حمله هوایی عراق بود و وسط حیاط مدرسه ما یک پناهگاه ساخته بودند. آژیر قرمز که به صدا در میآمد، چهارصد پانصد نفر دانشآموز دوره راهنمایی، وحشتزده به سمت دو در ورودی پناهگاه حمله میبردیم. پناهگاهی تاریک که کودکانه تصور میکردیم اگر بمب بر سر آن بریزد در امان خواهیم بود؛ چه تصوری خامی. بمبی اگر به آن پناهگاه میخورد، گور دستهجمعی ما میشد.
✅ بمب هیچ وقت به مدرسه ما نخورد و هیچ دانشآموزی با بمب آسیب ندید، اما هر بار که صدای آژیر قرمز به صدا درآمد، شلوغی و حمله به در پناهگاه، چند آسیبدیده و دست و پا شکسته به جا گذاشت. ما از ترس بمب، با صدای آژیر قرمز، همدیگر را زیر دست و پا له میکردیم؛ برای رسیدن به گوری دستهجمعی که توهم جانپناه بود.
✅ ازدحام این روزها برای خرید ارز جلوی صرافیها هم چیزی شبیه حمله ما به پناهگاه مدرسه ماست. همه کاستیها، ناتوانیها و بیکفایتیها درست، اما ما چرا کم و زیاد پولمان را به دست گرفتهایم و جلوی صرافیها صف کشیدهایم؟ ما چرا باید با دامن زدن به یک «وحشت عمومی» خودمان را زیر دست و پا له کنیم؟
✅ ترامپ آژیر میکشد، کشورهایی در منطقه هم صدای این آژیر را تقویت میکنند، و شاید کسانی هم در داخل عمداً یا از سر نادانی بر وحشت آژیرها میافزایند. آیا این ما هستیم که از ترس آژیر خود را برای رساندن به پناهگاهی که جز ابهام و تاریکی در آن نیست، زیر دست و پای یکدیگر له خواهیم کرد؟
✅ میترسیم ارزش پول ملی سقوط کند و داراییها ما کاهش یابد؟ هر قدر بیشتر جلوی صرافیها صف بکشیم، قیمت بالاتر میرود و این سقوط بیشتر میشود، بدون آنکه چیزی گیر اکثریت بیاید. میترسیم بمبی در اقتصاد منفجر شود و ما بیرون از پناهگاه، زیان کنیم؟ صف کشیدن برای خرید دلار، میتواند پیش از آنکه بمبی از راه برسد، ما را زیر دست و پای خودمان له کند.
✅ میترسیم گروههایی با داراییهای کلان از خرید و فروش در بازار ارز سودهای کلان ببرند و خردهپولهای دست ما هیچ شود و از این نمد کلاهی برای ما ساخته نشود؟ صف کشیدن ما برای خرید دلار، سود صاحبان داراییهای بزرگ را بیشتر میکند. هر یک تومان که با حضور وحشتآلود ما جلوی صرافیها بر قیمت دلار افزوده میشود، صاحبان سرمایههای مشروع و نامشروع حاضر در بازار ارز را بیش از آنچه تصور کنید افزایش میدهد.
✅ بیایید از ترس آژیر، یکدیگر را در رسیدن به توهمی از پناهگاه له نکنیم. آرام بگیریم و کنار بکشیم، بگذار ببینیم آنها که تنها در میان میدان میمانند، کیستند. آنها که نانشان در همراهی ما با شلوغی میانه میدان است.
✅ آژیرها را همه به صدا درمیآورند، عکسهایی از بیارزش شدن پول فلان کشورها پخش میکنند؛ و همه برای آن است که من و شما بترسیم و خردهپولهایمان را به میدان بیاوریم، وحشت بیافرینیم و در میانه تاریکی یکدیگر را زیر دست و پا له کنیم.
✅ نترسیم و فعلاً آرام بگیریم. اوضاع که آرام شد، از دولتمردان ارائه گزارشی شفاف و دقیق، با صراحت و بیپردهپوشی، فارغ از شعار و پر از شعور، و صادقانه با مردم طلب کنیم. بپرسیم این چه حکایتی است؟ این چه مصیبتی است که آرامش نداریم. چرا کسی پاسخ نمیدهد چه خبر است. آشکار شدن همه کاستیها را مطالبه کنیم و مو از ماست بکشیم؛ اما فعلاً نترسیم و به این معرکه دامن نزنیم. مطالبه پاسخگویی را فراموش نکنیم، اما در فضای ناآرام و پرتنش، کسی پاسخ نمیدهد. بیایید برای ایران، بر تنشهای این فضا نیفزاییم. پناهگاهی در کار نیست، ما فقط خود را زیر دست و پا له میکنیم.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.)
asriran.com
@MyAsriran
✔چرا برای دلار صف می کشیم؟
دکتر محمد فاضلی ، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی در کانال دغدعه ایران نوشت:
✅ سالهای وحشت جنگ و حمله هوایی عراق بود و وسط حیاط مدرسه ما یک پناهگاه ساخته بودند. آژیر قرمز که به صدا در میآمد، چهارصد پانصد نفر دانشآموز دوره راهنمایی، وحشتزده به سمت دو در ورودی پناهگاه حمله میبردیم. پناهگاهی تاریک که کودکانه تصور میکردیم اگر بمب بر سر آن بریزد در امان خواهیم بود؛ چه تصوری خامی. بمبی اگر به آن پناهگاه میخورد، گور دستهجمعی ما میشد.
✅ بمب هیچ وقت به مدرسه ما نخورد و هیچ دانشآموزی با بمب آسیب ندید، اما هر بار که صدای آژیر قرمز به صدا درآمد، شلوغی و حمله به در پناهگاه، چند آسیبدیده و دست و پا شکسته به جا گذاشت. ما از ترس بمب، با صدای آژیر قرمز، همدیگر را زیر دست و پا له میکردیم؛ برای رسیدن به گوری دستهجمعی که توهم جانپناه بود.
✅ ازدحام این روزها برای خرید ارز جلوی صرافیها هم چیزی شبیه حمله ما به پناهگاه مدرسه ماست. همه کاستیها، ناتوانیها و بیکفایتیها درست، اما ما چرا کم و زیاد پولمان را به دست گرفتهایم و جلوی صرافیها صف کشیدهایم؟ ما چرا باید با دامن زدن به یک «وحشت عمومی» خودمان را زیر دست و پا له کنیم؟
✅ ترامپ آژیر میکشد، کشورهایی در منطقه هم صدای این آژیر را تقویت میکنند، و شاید کسانی هم در داخل عمداً یا از سر نادانی بر وحشت آژیرها میافزایند. آیا این ما هستیم که از ترس آژیر خود را برای رساندن به پناهگاهی که جز ابهام و تاریکی در آن نیست، زیر دست و پای یکدیگر له خواهیم کرد؟
✅ میترسیم ارزش پول ملی سقوط کند و داراییها ما کاهش یابد؟ هر قدر بیشتر جلوی صرافیها صف بکشیم، قیمت بالاتر میرود و این سقوط بیشتر میشود، بدون آنکه چیزی گیر اکثریت بیاید. میترسیم بمبی در اقتصاد منفجر شود و ما بیرون از پناهگاه، زیان کنیم؟ صف کشیدن برای خرید دلار، میتواند پیش از آنکه بمبی از راه برسد، ما را زیر دست و پای خودمان له کند.
✅ میترسیم گروههایی با داراییهای کلان از خرید و فروش در بازار ارز سودهای کلان ببرند و خردهپولهای دست ما هیچ شود و از این نمد کلاهی برای ما ساخته نشود؟ صف کشیدن ما برای خرید دلار، سود صاحبان داراییهای بزرگ را بیشتر میکند. هر یک تومان که با حضور وحشتآلود ما جلوی صرافیها بر قیمت دلار افزوده میشود، صاحبان سرمایههای مشروع و نامشروع حاضر در بازار ارز را بیش از آنچه تصور کنید افزایش میدهد.
✅ بیایید از ترس آژیر، یکدیگر را در رسیدن به توهمی از پناهگاه له نکنیم. آرام بگیریم و کنار بکشیم، بگذار ببینیم آنها که تنها در میان میدان میمانند، کیستند. آنها که نانشان در همراهی ما با شلوغی میانه میدان است.
✅ آژیرها را همه به صدا درمیآورند، عکسهایی از بیارزش شدن پول فلان کشورها پخش میکنند؛ و همه برای آن است که من و شما بترسیم و خردهپولهایمان را به میدان بیاوریم، وحشت بیافرینیم و در میانه تاریکی یکدیگر را زیر دست و پا له کنیم.
✅ نترسیم و فعلاً آرام بگیریم. اوضاع که آرام شد، از دولتمردان ارائه گزارشی شفاف و دقیق، با صراحت و بیپردهپوشی، فارغ از شعار و پر از شعور، و صادقانه با مردم طلب کنیم. بپرسیم این چه حکایتی است؟ این چه مصیبتی است که آرامش نداریم. چرا کسی پاسخ نمیدهد چه خبر است. آشکار شدن همه کاستیها را مطالبه کنیم و مو از ماست بکشیم؛ اما فعلاً نترسیم و به این معرکه دامن نزنیم. مطالبه پاسخگویی را فراموش نکنیم، اما در فضای ناآرام و پرتنش، کسی پاسخ نمیدهد. بیایید برای ایران، بر تنشهای این فضا نیفزاییم. پناهگاهی در کار نیست، ما فقط خود را زیر دست و پا له میکنیم.
(این متن را اگر میپسندید، برای دیگران نیز ارسال کنید.)
asriran.com
@MyAsriran
Forwarded from اخبار ریاست جمهوری
نتایج جلسه فوق العاده ستاد اقتصادی دولت برای مدیریت بازار ارز به ریاست دکتر روحانی:
نرخ دلار از روز سه شنبه 4200 تومان خواهد بود؛ نرخ های غیر رسمی دیگر قاچاق محسوب می شود/ فعالان اقتصادی و مردم دغدغهای برای تأمین ارزشان نداشته باشند
نرخ دلار از فردا(سه شنبه) برای تمام فعالان اقتصادی و برای رفع همه نیازهای قانونی و اداری آنان، نیازهای خدماتی مسافران، دانشجویان ، محققین و دانشمندانی که برای کارهای تحقیقاتی خودشان به ارز نیاز دارند، 4 هزار و 200 تومان خواهد بود...
لینک خبر:
president.ir/fa/103848
کانال تلگرام:
@president_iran
نرخ دلار از روز سه شنبه 4200 تومان خواهد بود؛ نرخ های غیر رسمی دیگر قاچاق محسوب می شود/ فعالان اقتصادی و مردم دغدغهای برای تأمین ارزشان نداشته باشند
نرخ دلار از فردا(سه شنبه) برای تمام فعالان اقتصادی و برای رفع همه نیازهای قانونی و اداری آنان، نیازهای خدماتی مسافران، دانشجویان ، محققین و دانشمندانی که برای کارهای تحقیقاتی خودشان به ارز نیاز دارند، 4 هزار و 200 تومان خواهد بود...
لینک خبر:
president.ir/fa/103848
کانال تلگرام:
@president_iran
👁🗨 نگاه تحليلگران: "صدای طبل عمروعاص به گوش می رسد"
👈 غلامعلی دهقان، عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه، در یادداشتی " نوشت:
۱- در سریال فاخر امام علی(ع)، به کارگردانی میرباقری، درسکانسی مربوط به جنگ صفین عمروبن عاص برای تاثیر جنگ روانی در نبرد، شبانه صدای طبل ها را به صدا درآورد و جاسوس هایش در اردوگاه امام علی هو و جنجال به راه انداختند که چه نشسته اید لشکر معاویه شبانه در راه است و خطر نزدیک و ستوران قریب؛ پس باید گذاشت و گریخت.
۲- مدتی است ترامپ در نطق های خود ندای خروج از برجام سر می دهد و هر دفعه به نوبتی دگر حواله
می دهد. در آخرین نوبت جان بولتون را به صحنه آورده تا ازهمیشه بیشتر بر طبل خروج از برجام بکوبد.
۳- ترامپ با همین حیله تا به اینجا موفق شده همانند جناب پسر عاص در جنگ صفین عده ای را دچار ترس و ارعاب نماید و اینان برای حفظ سرمایه خود و جلوگیری از ضرر احتمالی در آینده بدون برجام، سرمایه خود را به دلار و طلا تبدیل نمایند و در همین معرکه، عده ای فرصت طلب برای کسب سود بادآورده بازار را گرم و همین بالارفتن تقاضا سبب افزایش قیمت دلار و طلا بشود. آن هم در عرصه ای که نه به دار است؛ نه به بار. چراکه ایران به جهت رعایت برجام همچنان می تواند از فروش نفت و دلارهای ناشی از آن بهره ببرد و به اندازه لازم ارز کسب خواهد کرد تا به متقاضیان واقعی پرداخت نماید.
۴- به مصداق ضرب المثل معروف ادبیات عرب "من جرب المجرب حلت به الندامه". (هرکس تجربه دیگران را بخواهد تجربه کند؛ دچار خسران خواهد شد). ترامپ می خواهد تجربه اسلاف خود را در برابر ایران تکرار کند. تجربه کودتای ۲۸مرداد۱۳۳۲ توسط آیزنهاور که سرانجامش انقلاب بهمن۵۷ شد و همچنین، تجربه حمایت ریگان از صدام در جنگ که سرانجامی برایش نداشت و حمایت مالی و تسلیحاتی خانم کلینتون از داعش که آن هم به فرجامی نرسید.
🔅این نیز بگذرد. تاریخ نشان داده ایران بیدی نیست که با این بادها بلرزد. اما واقعیت این است احساس ناامنی در جامعه تزریق شده و امید به آینده را نشانه رفته اند تا جامعه سرخورده و ناامید شود. چنین مباد
@Irannewspaper
👈 غلامعلی دهقان، عضو شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه، در یادداشتی " نوشت:
۱- در سریال فاخر امام علی(ع)، به کارگردانی میرباقری، درسکانسی مربوط به جنگ صفین عمروبن عاص برای تاثیر جنگ روانی در نبرد، شبانه صدای طبل ها را به صدا درآورد و جاسوس هایش در اردوگاه امام علی هو و جنجال به راه انداختند که چه نشسته اید لشکر معاویه شبانه در راه است و خطر نزدیک و ستوران قریب؛ پس باید گذاشت و گریخت.
۲- مدتی است ترامپ در نطق های خود ندای خروج از برجام سر می دهد و هر دفعه به نوبتی دگر حواله
می دهد. در آخرین نوبت جان بولتون را به صحنه آورده تا ازهمیشه بیشتر بر طبل خروج از برجام بکوبد.
۳- ترامپ با همین حیله تا به اینجا موفق شده همانند جناب پسر عاص در جنگ صفین عده ای را دچار ترس و ارعاب نماید و اینان برای حفظ سرمایه خود و جلوگیری از ضرر احتمالی در آینده بدون برجام، سرمایه خود را به دلار و طلا تبدیل نمایند و در همین معرکه، عده ای فرصت طلب برای کسب سود بادآورده بازار را گرم و همین بالارفتن تقاضا سبب افزایش قیمت دلار و طلا بشود. آن هم در عرصه ای که نه به دار است؛ نه به بار. چراکه ایران به جهت رعایت برجام همچنان می تواند از فروش نفت و دلارهای ناشی از آن بهره ببرد و به اندازه لازم ارز کسب خواهد کرد تا به متقاضیان واقعی پرداخت نماید.
۴- به مصداق ضرب المثل معروف ادبیات عرب "من جرب المجرب حلت به الندامه". (هرکس تجربه دیگران را بخواهد تجربه کند؛ دچار خسران خواهد شد). ترامپ می خواهد تجربه اسلاف خود را در برابر ایران تکرار کند. تجربه کودتای ۲۸مرداد۱۳۳۲ توسط آیزنهاور که سرانجامش انقلاب بهمن۵۷ شد و همچنین، تجربه حمایت ریگان از صدام در جنگ که سرانجامی برایش نداشت و حمایت مالی و تسلیحاتی خانم کلینتون از داعش که آن هم به فرجامی نرسید.
🔅این نیز بگذرد. تاریخ نشان داده ایران بیدی نیست که با این بادها بلرزد. اما واقعیت این است احساس ناامنی در جامعه تزریق شده و امید به آینده را نشانه رفته اند تا جامعه سرخورده و ناامید شود. چنین مباد
@Irannewspaper
جَلّاسانِ گِردگو
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)
✅ واژههای طبّاخ، قصّاب و خبّاز را شنیدهاید، نام مشاغلاند، و کسانی هم هستند که بر وزن همین مشاغل میتوان آنها را «جَلّاس» نامید، اگرچه چنین واژهای وجود نداشته باشد. این آدمها را حتماً میشناسید. این دسته – که هر یک از ما هم میتوانیم یکی از آنها باشیم – کارشان این است که از این جلسه به آن جلسه در حرکت هستند. اگر طبّاخ یعنی «بسیار طبخکننده»، «جَلّاس» نیز «بسیار نشیننده در جلسه است، بسیار جلوسکننده»
✅ خصیصه بارز دستگاه اداری این مملکت انبوه جلسات است و «جَلّاسان» بوروکراتهایی هستند که در هر روز چندین جلسه شرکت میکنند. تقصیر خودشان نیز، ساختار است که آنها را صبح تا شب دور میزهایی مینشاند تا فرسودهشان کند، تا فرصت نکنند چیزی بخوانند، فکر کنند و به کار و بارشان برسند. همه در جلسهاند.
✅ «جَلّاسی» بیماری نظام اداریای است. نظام اداری به دلیل ابهام در وظایف، کمبود دانشی که به مدیران جرأت تصمیمگیری بدهد، فقدان شفافیتی که اطلاعات را با سرعت و دقت به گردش درآورد و لازم نباشد در جلسه اطلاعات را رد و بدل کرد، و ساختار مستعد تخلف که مدیران را در معرض رسیدگی سازمانهای نظارتی قرار میدهد، به تدریج هر تصمیمی را مؤکول به جلسه میکند. اکثریت مدیران قادر به تصمیمگیری نیستند و بنابراین وقت گرانبها صرف جلوس در جلسات میشود و به تدریج «جَلّاسان» ظهور میکنند.
✅ نظام اداری «جَلّاسپرور» ام به این حد نیز قناعت نمیکند. کثیری از «جَلّاسان» به تدریج خود را به خُلقی دیگر نیز میآرایند و آن «گِردگویی» است. «گِردگو» کسی است که ماهرانه درباره هر مسأله مهمی چنان سخن میگوید که نه سیخ بسوزد نه کباب. «گِردگو» میتواند چنان سخن بگوید که دل همه را به دست آورد، سخنش هیچ گوشهای ندارد و رئیس فعلی و رؤسای محتمل آتی را خرسند میسازد. گِردگو میتواند چنان سخن بگوید که هیچ مسئولیتی را متوجه اظهارنظرش نسازد.
✅ «گِردگویان» طائفهای هستند که جز در مواردی که ناچار شوند، پای هیچ اظهارنظری را امضا نمیکنند تا مبادا امروز و فردایی گریبانش را بگیرند. این جماعت از مکتوب کردن بیزارند و ترجیح میدهند صدایشان در کنار صداهای همگان قرار گیرد و همواره مسئولیت تصمیمها میان همگان تقسیم شود. دیوار حاشا برای «جَلّاسان گِردگو» بلند است.
✅ «گِردگویی» مهارتی است برای گفتن سخنانی که آنقدر گرد هستند که در هر زمینی میتواند آنها را غلطاند، و به هر زمان و مکانی میتوان آنها را قِل داد. گویِ گِرد را از هر زاویه که نگاه کنید، فرقی نمیکند، جهت خاصی ندارد.
✅ «جَلّاسانِ گِردگو» محصول نظام اداریای هستند که بر سنت شفاهی بنا شده و گزارش کارشناسی مکتوب و امضاشده در آن جایگاهی ندارد. نظامی که در غوغای آمارهای متناقض همواره میتوان هر اظهارنظری را توجیه کرد. اکثریت آدمها در چنین سیستمی آخر و عاقبت حرفهایشان «جَلّاسی» و «گِردگویی» است؛ حرفهای که در آن میآموزند چگونه سی سال بمانند و کسی را نرنجانند؛ روی حرفی نایستند، و مسئولیت هیچ مخاطره حرفهای را نپذیرند.
✅ «جَلّاسی» و «گِردگویی» بسیار به هم مرتبط هستند، زیرا گردگویان بسیاری را دیدهاید که چون جلسه تمام میشود و بیرون از اتاق جلسه، ایستاده در کنار شما سخن میگویند، حرفهایی میگویند که از خود میپرسید چرا اینها را همانجا داخل جلسه نگفت؟ گویی وقتی مینشینند و آنگاه که ایستادهاند، متفاوتاند. گِردگویی در این نظام اداری، راهی برای ماندن است. «جَلّاسان گِردگو» خود میمانند، بی هیچ صراحتی، سی سال یا بیشتر، اما سرمایههای بسیاری را به فنا میبرند.
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)
✅ واژههای طبّاخ، قصّاب و خبّاز را شنیدهاید، نام مشاغلاند، و کسانی هم هستند که بر وزن همین مشاغل میتوان آنها را «جَلّاس» نامید، اگرچه چنین واژهای وجود نداشته باشد. این آدمها را حتماً میشناسید. این دسته – که هر یک از ما هم میتوانیم یکی از آنها باشیم – کارشان این است که از این جلسه به آن جلسه در حرکت هستند. اگر طبّاخ یعنی «بسیار طبخکننده»، «جَلّاس» نیز «بسیار نشیننده در جلسه است، بسیار جلوسکننده»
✅ خصیصه بارز دستگاه اداری این مملکت انبوه جلسات است و «جَلّاسان» بوروکراتهایی هستند که در هر روز چندین جلسه شرکت میکنند. تقصیر خودشان نیز، ساختار است که آنها را صبح تا شب دور میزهایی مینشاند تا فرسودهشان کند، تا فرصت نکنند چیزی بخوانند، فکر کنند و به کار و بارشان برسند. همه در جلسهاند.
✅ «جَلّاسی» بیماری نظام اداریای است. نظام اداری به دلیل ابهام در وظایف، کمبود دانشی که به مدیران جرأت تصمیمگیری بدهد، فقدان شفافیتی که اطلاعات را با سرعت و دقت به گردش درآورد و لازم نباشد در جلسه اطلاعات را رد و بدل کرد، و ساختار مستعد تخلف که مدیران را در معرض رسیدگی سازمانهای نظارتی قرار میدهد، به تدریج هر تصمیمی را مؤکول به جلسه میکند. اکثریت مدیران قادر به تصمیمگیری نیستند و بنابراین وقت گرانبها صرف جلوس در جلسات میشود و به تدریج «جَلّاسان» ظهور میکنند.
✅ نظام اداری «جَلّاسپرور» ام به این حد نیز قناعت نمیکند. کثیری از «جَلّاسان» به تدریج خود را به خُلقی دیگر نیز میآرایند و آن «گِردگویی» است. «گِردگو» کسی است که ماهرانه درباره هر مسأله مهمی چنان سخن میگوید که نه سیخ بسوزد نه کباب. «گِردگو» میتواند چنان سخن بگوید که دل همه را به دست آورد، سخنش هیچ گوشهای ندارد و رئیس فعلی و رؤسای محتمل آتی را خرسند میسازد. گِردگو میتواند چنان سخن بگوید که هیچ مسئولیتی را متوجه اظهارنظرش نسازد.
✅ «گِردگویان» طائفهای هستند که جز در مواردی که ناچار شوند، پای هیچ اظهارنظری را امضا نمیکنند تا مبادا امروز و فردایی گریبانش را بگیرند. این جماعت از مکتوب کردن بیزارند و ترجیح میدهند صدایشان در کنار صداهای همگان قرار گیرد و همواره مسئولیت تصمیمها میان همگان تقسیم شود. دیوار حاشا برای «جَلّاسان گِردگو» بلند است.
✅ «گِردگویی» مهارتی است برای گفتن سخنانی که آنقدر گرد هستند که در هر زمینی میتواند آنها را غلطاند، و به هر زمان و مکانی میتوان آنها را قِل داد. گویِ گِرد را از هر زاویه که نگاه کنید، فرقی نمیکند، جهت خاصی ندارد.
✅ «جَلّاسانِ گِردگو» محصول نظام اداریای هستند که بر سنت شفاهی بنا شده و گزارش کارشناسی مکتوب و امضاشده در آن جایگاهی ندارد. نظامی که در غوغای آمارهای متناقض همواره میتوان هر اظهارنظری را توجیه کرد. اکثریت آدمها در چنین سیستمی آخر و عاقبت حرفهایشان «جَلّاسی» و «گِردگویی» است؛ حرفهای که در آن میآموزند چگونه سی سال بمانند و کسی را نرنجانند؛ روی حرفی نایستند، و مسئولیت هیچ مخاطره حرفهای را نپذیرند.
✅ «جَلّاسی» و «گِردگویی» بسیار به هم مرتبط هستند، زیرا گردگویان بسیاری را دیدهاید که چون جلسه تمام میشود و بیرون از اتاق جلسه، ایستاده در کنار شما سخن میگویند، حرفهایی میگویند که از خود میپرسید چرا اینها را همانجا داخل جلسه نگفت؟ گویی وقتی مینشینند و آنگاه که ایستادهاند، متفاوتاند. گِردگویی در این نظام اداری، راهی برای ماندن است. «جَلّاسان گِردگو» خود میمانند، بی هیچ صراحتی، سی سال یا بیشتر، اما سرمایههای بسیاری را به فنا میبرند.
"حمایت از تولید ملی" را رها کنید!
✍دکتر امیرحسین خالقی
هنری جورج، اقتصاددان امریکایی قرن 19، زمانی گفته بود "حمایت از تولید ملی" یعنی در حالت صلح بلایی را بر سر خودمان بیاوریم که دشمن در جنگ می خواهد بر سر ما بیاورد! مرد فرزانه نیک دریافته بود که حمایت گرایی (به معنای رایج افزایش تعرفه ها و اعطای وام های کم بهره و دیگر رانت های قانونی برای صنایع خاص ملی) منطق اقتصادی مشخصی ندارد و اغلب به معنای بالا بردن هزینه های مصرف کنندگان است و سرانجامی جز پرورش نورچشمی هایی ندارد که به جای تن دادن به رقابت و تحمل فشار نوآوری دنبال زد وبند با دولتی هایند.
آنچه اغلب "حمایت از تولید ملی" (حمایت گرایی) خوانده می شود در واقع بیش از آنکه رویکردی اقتصادی به معنای متعارف باشد، نگاهی سیاسی است، چنانکه متفکر تیزبین مکتب اتریش، فون میزس، اشاره کرده است فلسفه پشت آن تفاوتی با فلسفه جنگ ندارد. حرف امروز و دیروز هم نیست، ریشه های "حمایت از تولید ملی" به دوران استعمار و مرکانتیلیسم بر می گردد، آدام اسمیت بزرگ شاید معروف ترین چهره ای بود که برای نخستین بار سستی ادعاهای این نگرش را نشان داد.
در این یادداشت دنیای اقتصاد استدلال هایم را درباره زیان های "حمایت از تولید ملی" به مفهوم رایج آورده ام، ولی آیا همه اینها به این معناست که «حمایت از تولید ملی» به کلی بیمعناست؟ هرگز. از قضا حمایت از تولید ملی یک ضرورت است، اما باید از نگاه و پیش فرضهای نادرست فاصله گرفت. حمایت از تولیدکننده ایرانی درست برعکس به معنای بازتر کردن کشور روی جهان و رقابت و فراهم کردن محیط مناسب برای رویش و رشد کسب و کارهای ایرانی است.
بسیاری از تولیدکنندگان واقعی ایرانی به واقع نیازمند اعانههای دولتی نیستند، بیشتر میخواهند دولت سرعتگیرها را بردارد. وقتی ایجاد و اداره یک کسب وکار نیازمند دهها مجوز و صرف وقت و هزینه است، بدیهی است که کسی نخواهد خودش را با یک سیستم اداری دولتی پیچیده درگیر کند. اگر برخی کارکنان دولت اهل پول چایی و زیرمیزی هم باشند که کار سخت تر هم میشود. می توان به طور خلاصه نتیجه گرفت حمایت واقعی از تولید ملی نیازمند تبصره و مقررات جدید نیست، بیشتر نیازمند برداشتن موانع قانونی قبلی است.
متن کامل مقاله:
https://goo.gl/e3FaPu
🔵انجمن اقتصاددانان ایران
🔵 @ieairan
✍دکتر امیرحسین خالقی
هنری جورج، اقتصاددان امریکایی قرن 19، زمانی گفته بود "حمایت از تولید ملی" یعنی در حالت صلح بلایی را بر سر خودمان بیاوریم که دشمن در جنگ می خواهد بر سر ما بیاورد! مرد فرزانه نیک دریافته بود که حمایت گرایی (به معنای رایج افزایش تعرفه ها و اعطای وام های کم بهره و دیگر رانت های قانونی برای صنایع خاص ملی) منطق اقتصادی مشخصی ندارد و اغلب به معنای بالا بردن هزینه های مصرف کنندگان است و سرانجامی جز پرورش نورچشمی هایی ندارد که به جای تن دادن به رقابت و تحمل فشار نوآوری دنبال زد وبند با دولتی هایند.
آنچه اغلب "حمایت از تولید ملی" (حمایت گرایی) خوانده می شود در واقع بیش از آنکه رویکردی اقتصادی به معنای متعارف باشد، نگاهی سیاسی است، چنانکه متفکر تیزبین مکتب اتریش، فون میزس، اشاره کرده است فلسفه پشت آن تفاوتی با فلسفه جنگ ندارد. حرف امروز و دیروز هم نیست، ریشه های "حمایت از تولید ملی" به دوران استعمار و مرکانتیلیسم بر می گردد، آدام اسمیت بزرگ شاید معروف ترین چهره ای بود که برای نخستین بار سستی ادعاهای این نگرش را نشان داد.
در این یادداشت دنیای اقتصاد استدلال هایم را درباره زیان های "حمایت از تولید ملی" به مفهوم رایج آورده ام، ولی آیا همه اینها به این معناست که «حمایت از تولید ملی» به کلی بیمعناست؟ هرگز. از قضا حمایت از تولید ملی یک ضرورت است، اما باید از نگاه و پیش فرضهای نادرست فاصله گرفت. حمایت از تولیدکننده ایرانی درست برعکس به معنای بازتر کردن کشور روی جهان و رقابت و فراهم کردن محیط مناسب برای رویش و رشد کسب و کارهای ایرانی است.
بسیاری از تولیدکنندگان واقعی ایرانی به واقع نیازمند اعانههای دولتی نیستند، بیشتر میخواهند دولت سرعتگیرها را بردارد. وقتی ایجاد و اداره یک کسب وکار نیازمند دهها مجوز و صرف وقت و هزینه است، بدیهی است که کسی نخواهد خودش را با یک سیستم اداری دولتی پیچیده درگیر کند. اگر برخی کارکنان دولت اهل پول چایی و زیرمیزی هم باشند که کار سخت تر هم میشود. می توان به طور خلاصه نتیجه گرفت حمایت واقعی از تولید ملی نیازمند تبصره و مقررات جدید نیست، بیشتر نیازمند برداشتن موانع قانونی قبلی است.
متن کامل مقاله:
https://goo.gl/e3FaPu
🔵انجمن اقتصاددانان ایران
🔵 @ieairan
روزنامه دنیای اقتصاد
ضرورت حذف موانع
هنری جورج، اقتصاددان آمریکایی قرن 19، زمانی گفته بود «حمایت از تولید ملی» (protectionism) یعنی در حالت صلح بلایی را بر سر خودمان بیاوریم که دشمن در جنگ میخواهد بر سر ما بیاورد! مرد فرزانه، نیک دریافته بود که حمایتگرایی (به معنای رایج افزایش تعرفهها و اعطای…
ماهترین ماه
ماه رمضان و توجه به محیط زیست
با حضور محمودزاده(تهیه کننده)؛ دکتر معصومی(کارشناس مجری)، مهندس علیرضا شریفیفرد (معاون هماهنگی و ارزیابی امور مناطق سازمان مدیریت پسماند)، مهندس سید توحید صدرنژاد (دبیرکل اتحادیه صنایع بازیافت ایران)، مهندس اشکان معمارزاده (عضو هیئتمدیره اتحادیه صنایع بازیافت و رئیس کارگروه خدمات مهندسی)، محمد درویش (عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور) و حجتالاسلام وحید محقق (کارشناس فرهنگی و مذهبی)
http://radio.iranseda.ir/epgarchivePart/?VALID=TRUE&ch=29&e=135181364
ماه رمضان و توجه به محیط زیست
با حضور محمودزاده(تهیه کننده)؛ دکتر معصومی(کارشناس مجری)، مهندس علیرضا شریفیفرد (معاون هماهنگی و ارزیابی امور مناطق سازمان مدیریت پسماند)، مهندس سید توحید صدرنژاد (دبیرکل اتحادیه صنایع بازیافت ایران)، مهندس اشکان معمارزاده (عضو هیئتمدیره اتحادیه صنایع بازیافت و رئیس کارگروه خدمات مهندسی)، محمد درویش (عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور) و حجتالاسلام وحید محقق (کارشناس فرهنگی و مذهبی)
http://radio.iranseda.ir/epgarchivePart/?VALID=TRUE&ch=29&e=135181364
پسماند؛ چالش یا فرصت؟
چرا چرخه مدیریت پسماند در ایران ناکارآمد است؟
چاقو به خودیخود مفید است یا مضر؟ نمک، شکر و روغنهای خوراکی چطور؟ یا شبکههای اجتماعی؟ روشن است که پاسخ به سوالاتی از این دست بستگی به نوع و کیفیت مصرف دارد. برای پسماند نیز شرایط مشابه است: پسماند خود چالش نیست، ناکارآمدی است که از پسماند چالش میسازد.
سیدامین صدرنژاد/ مدیر روابط خارجی اتحادیه صنایع بازیافت ایران
http://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-26863
چرا چرخه مدیریت پسماند در ایران ناکارآمد است؟
چاقو به خودیخود مفید است یا مضر؟ نمک، شکر و روغنهای خوراکی چطور؟ یا شبکههای اجتماعی؟ روشن است که پاسخ به سوالاتی از این دست بستگی به نوع و کیفیت مصرف دارد. برای پسماند نیز شرایط مشابه است: پسماند خود چالش نیست، ناکارآمدی است که از پسماند چالش میسازد.
سیدامین صدرنژاد/ مدیر روابط خارجی اتحادیه صنایع بازیافت ایران
http://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-26863
Forwarded from مجمع فعالان اقتصادی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تولید محصولات کشاورزی در صحرا!
تکنولوژی تبدیل روزانه 1میلیون لیتر آب شیرین از آب دریا در استرالیا با انرژی خورشیدی و تولید ۱۷هزار تن گوجه فرنگی در یک مساحت محدود
مجمع فعالان اقتصادی
@esfahaneconomy
تکنولوژی تبدیل روزانه 1میلیون لیتر آب شیرین از آب دریا در استرالیا با انرژی خورشیدی و تولید ۱۷هزار تن گوجه فرنگی در یک مساحت محدود
مجمع فعالان اقتصادی
@esfahaneconomy
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥فیلم/ واکنش ظریف به حملات علیه دستگاه دیپلماسی:
🔹دلواپسان از قول من گفتهاند که هیچکس نمیتواند از برجام خارج شود!
👇👇
entekhab.ir/fa/news/415556
🔹دلواپسان از قول من گفتهاند که هیچکس نمیتواند از برجام خارج شود!
👇👇
entekhab.ir/fa/news/415556
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
کلانتری:
🔹پسماندهای شمال باید سوزانده شود
🔹فکرهای فانتزی را کنار بگذارید و بیخیال تولید انرژی شوید
جزئیات در👇👇
entekhab.ir/fa/news/417571
🆔 @Entekhab_ir
🔹پسماندهای شمال باید سوزانده شود
🔹فکرهای فانتزی را کنار بگذارید و بیخیال تولید انرژی شوید
جزئیات در👇👇
entekhab.ir/fa/news/417571
🆔 @Entekhab_ir