وبینار آشنایی با ابعاد کیفیت و روش های محاسبه رضایت مشتری لینک مستقیم ثبت نام : https://eseminar.tv/wb8493 فرم اخذ کد تخفیف : https://app.didar.me/customer/form/d91dce0a-0c4f-4da5-a686-7fe700e460b7
ایسمینار - وبینار برگزار کنید، وبینار شرکت کنید
وبینار آشنایی با ابعاد کیفیت و روش های محاسبه رضایت مشتری
سازمانی که بتواند جنبه های مختلف کیفیت را که در این وبینار به آنها اشاره می کنیم بخوبی اندازه گیری نماید،می تواند به بقای خود ادامه دهد.
قرائت گزارش تفحص از علل ناکارآمدی خودروسازان در مجلس
تدوین گزارش تحقیق و تفحص از علل ناکارآمدی شرکتهای خودرو ساز داخلی با محدودیت‌های جدی مواجه بود که از جمله آنها عدم‌همکاری نیروی انتظامی و قوه قضائیه (به جز همکاری حداقلی سازمان بازرسی کل کشور) و رئیس و هیئت رئیسه مجلس است.
با وجود اینکه به ظاهر، دولت در خودروسازان سهام غیرکنترلی دارد، به دلیل سهامداری شرکتهای زیرمجموعه و وکالت طراحی شده بین این شرکت‌ها، عملاً دولت در مجامع عمومی این شرکت‌ها بازیگر اصلی است. ساختار تودرتوی مالکیت و تملک سهام شبه خزانه توسط شرکتهای گروه، راه را بر هرگونه بهینه‌سازی و ایجاد شفافیت (در فرآیندهای تأمین، مشارکت، فروش و انتصابات) بسته است.
بررسی‌ها نشان میدهد که بیش از ۱۲% بهای تمام‌شده مربوط به هزینههای حقوق و دستمزد است (حدود سه برابر استانداردهای جهانی). افزایش روند استخدام‌ها در ماههای نزدیک به انتخابات و انتصاب افراد بدون تخصص و بعضاً مسالهدار از لحاظ مالی و مدیریتی صرفاً به دلیل دخالت مراجع دولتی و امنیتی، این صنعت را با مشکلات عدیدهای مواجه نموده است.
در خودروی پراید، رقمی در حدود۳۰ میلیون تومان، صرفا رانتی است که از طرف مصرف‌کننده نهایی به جیب دلال می‌رود! همچنین در شرایطی که برای بسیاری از مردم امکان ثبت‌نام و خرید مستقیم از سایت خودروسازان وجود ندارد، امضاهای مدیران ارشد دو شرکت خودروساز باعث واگذاری خودروها به صورت دستوری (یا VIP) و ایجاد فرصت برای افراد سفارش شده توسط متنفذین میشود.
در بخش تولید و تأمین قطعات، علیرغم رشد و توسعه صنعت فولاد، شاهد تأمین برخی از انواع ورق‌های مورد نیاز شرکتهای خودروساز از خارج هستیم. در بخش مصرف نیز با توجه به خرید ورق در مقیاس بالا و تحویل به قطعه‌سازان، رانت‌هایی چون امکان فروش فولاد تأمین‌شده توسط خودروساز با فولادهای دارای مشخصه فنی پایین‌تر برای تولید قطعه توزیع می‌گردد.
طی ۱۰ ماهه ابتدای‌سال ۱۳۹۵ حدوداً ۵۳۰۰۰ ثبت سفارش از طریق شرکتهای ناشناس در امارات صورت گرفته‌است. این امر موجب خریداری خودرو با امکانات و قیمت کمتر و فروش آن پس از نصب آپشن‌های غیراصلی شده‌است. این شرکت‌ها عمدتاً گریمارکت نمایندگی‌های رسمی ایرانی در امارات هستند که برای ایجاد رقابت کاذب بین نمایندگی رسمی و گریمارکت ایجاد شده‌اند.
در پایان سال ۱۳۹۷ شرکت ایران خودرو دارای مجموعا ۱۰۷ شرکت بوده است. شرکت سایپا هم کنترل ۶۴ شرکت فعال و ۱۲ شرکت غیرفعال را در اختیار دارد. رویکردهای عمدتاً رانتی این شرکت‌ها باعث افزایش هزینه شرکت‌داری آنها شده است و اطلاعات برخی شرکت‌ها حتی در اختیار خودروسازان هم نیست!
هزینههای سرمایه‌گذاریهای خارجی بدون توجه به مطالعات بازار در کشورهایی نظیر سنگال، موجب خروج منابع از بنگاه اقتصادی گردیده است. مثلاً در سنگال ۹۰ میلیون دلار تحت شرایطی سرمایه‌گذاری شده است که این کشور امکان تأمین برق برای فعالیت این کارخانه را نداشته است! در مجموع طی سنوات ۱۳۸۶ لغایت ۱۳۹۲ این سرمایه گذاری‌ها بالغ بر ۱۵۸ میلیون دلار شده است
تدوین گزارش تحقیق و تفحص از علل ناکارآمدی شرکتهای خودرو ساز داخلی با محدودیت‌های جدی مواجه بود که از جمله آنها عدم‌همکاری نیروی انتظامی و قوه قضائیه (به جز همکاری حداقلی سازمان بازرسی کل کشور) و رئیس و هیئت رئیسه مجلس است.
با وجود اینکه به ظاهر، دولت در خودروسازان سهام غیرکنترلی دارد، به دلیل سهامداری شرکتهای زیرمجموعه و وکالت طراحی شده بین این شرکت‌ها، عملاً دولت در مجامع عمومی این شرکت‌ها بازیگر اصلی است. ساختار تودرتوی مالکیت و تملک سهام شبه خزانه توسط شرکتهای گروه، راه را بر هرگونه بهینه‌سازی و ایجاد شفافیت (در فرآیندهای تأمین، مشارکت، فروش و انتصابات) بسته است.
بررسی‌ها نشان میدهد که بیش از ۱۲% بهای تمام‌شده مربوط به هزینههای حقوق و دستمزد است (حدود سه برابر استانداردهای جهانی). افزایش روند استخدام‌ها در ماههای نزدیک به انتخابات و انتصاب افراد بدون تخصص و بعضاً مسالهدار از لحاظ مالی و مدیریتی صرفاً به دلیل دخالت مراجع دولتی و امنیتی، این صنعت را با مشکلات عدیدهای مواجه نموده است.
در خودروی پراید، رقمی در حدود۳۰ میلیون تومان، صرفا رانتی است که از طرف مصرف‌کننده نهایی به جیب دلال می‌رود! همچنین در شرایطی که برای بسیاری از مردم امکان ثبت‌نام و خرید مستقیم از سایت خودروسازان وجود ندارد، امضاهای مدیران ارشد دو شرکت خودروساز باعث واگذاری خودروها به صورت دستوری (یا VIP) و ایجاد فرصت برای افراد سفارش شده توسط متنفذین میشود.
در بخش تولید و تأمین قطعات، علیرغم رشد و توسعه صنعت فولاد، شاهد تأمین برخی از انواع ورق‌های مورد نیاز شرکتهای خودروساز از خارج هستیم. در بخش مصرف نیز با توجه به خرید ورق در مقیاس بالا و تحویل به قطعه‌سازان، رانت‌هایی چون امکان فروش فولاد تأمین‌شده توسط خودروساز با فولادهای دارای مشخصه فنی پایین‌تر برای تولید قطعه توزیع می‌گردد.
طی ۱۰ ماهه ابتدای‌سال ۱۳۹۵ حدوداً ۵۳۰۰۰ ثبت سفارش از طریق شرکتهای ناشناس در امارات صورت گرفته‌است. این امر موجب خریداری خودرو با امکانات و قیمت کمتر و فروش آن پس از نصب آپشن‌های غیراصلی شده‌است. این شرکت‌ها عمدتاً گریمارکت نمایندگی‌های رسمی ایرانی در امارات هستند که برای ایجاد رقابت کاذب بین نمایندگی رسمی و گریمارکت ایجاد شده‌اند.
در پایان سال ۱۳۹۷ شرکت ایران خودرو دارای مجموعا ۱۰۷ شرکت بوده است. شرکت سایپا هم کنترل ۶۴ شرکت فعال و ۱۲ شرکت غیرفعال را در اختیار دارد. رویکردهای عمدتاً رانتی این شرکت‌ها باعث افزایش هزینه شرکت‌داری آنها شده است و اطلاعات برخی شرکت‌ها حتی در اختیار خودروسازان هم نیست!
هزینههای سرمایه‌گذاریهای خارجی بدون توجه به مطالعات بازار در کشورهایی نظیر سنگال، موجب خروج منابع از بنگاه اقتصادی گردیده است. مثلاً در سنگال ۹۰ میلیون دلار تحت شرایطی سرمایه‌گذاری شده است که این کشور امکان تأمین برق برای فعالیت این کارخانه را نداشته است! در مجموع طی سنوات ۱۳۸۶ لغایت ۱۳۹۲ این سرمایه گذاری‌ها بالغ بر ۱۵۸ میلیون دلار شده است
ایسنا
قرائت گزارش تفحص از علل ناکارآمدی خودروسازان در مجلس+ متن گزارش
گزارش تحقیق و تفحص از علل ناکارآمدی شرکتهای خودرو ساز داخلی در جلسه علنی امروز مجلس قرائت و پیشنهاد شد شعبه‌ای خاص برای رسیدگی قضایی به تخلفات و مفاسد حوزه صنعت خودرو تخصیص یابد.
Forwarded from یک لیوان چای داغ، نوشته‌های حامد قدوسی hamed_ghoddusi
ایرانی با مراکز توزیع‌شده
دقایق اول فیلم اجاره‌نشین‌ها (داریوش مهرجویی) تصویرهایی از تهران اول دهه شصت نشان میدهد که با سلیقه شخصی من در اوج زیبایی‌اش بود: معماری معاصر زیبایی - خصوصا سبک ترکیبی مدرن و بازگشت به سنت دهه پنجاه - در جای‌جایش ظهور کرده بود ولی شهر زیر تسلط ساختمانها خفه نشده بود.
تصویرهایی از زیبایی تهران در کودکی دارم: از پارک‌وی به بزرگ‌راه مدرس که وارد می‌شدی چشم‌انداز شگفت‌انگیز یک دره زیبا پیش‌رو باز می‌شد که الان بیشتر این چشم‌انداز محو شده است. تصویر دیگری به خاطرم می‌آورد که از پشت‌بام منازل در محلات جنوبی شهر هم می‌شد خط‌الراس ساختمانها و بعد کوه‌های شمال تهران را دید. اتفاقی که الان حتی از ساختمان‌‌‌های شمال شهر هم ممکن نیست.
آیا تهران می‌توانست همین طور بماند؟ احتمالا در یک دنیای موازی (Counter-Factual) که نظام شهرسازی مقررات کاربری زمین و تراکم و منظر و ایمنی شهری و الخ را به تمامی اعمال می‌کرد و تراکم نمی‌فروخت می‌شد یک تهران زیبا و متعادل و انسانی‌تر داشت ولی قیمت مسکن در چنین تهرانی با عرضه کمتر فضاهای مسکونی و اداری - ولی با تابع تقاضای فعلی - چه قدر می‌شد؟
آیا راهی بود که تهران را به همان شکلی که در طرح جامع اولیه‌اش پیش‌بینی شده بود نگاه داشت و از سر به فلک کشیدن قیمت مسکن جلوگیری کرد؟ احتمالا در همان دنیای موازی یک راهش کاری بود که یک سری کشورهای اروپایی - مثل آلمان و هلند و اسپانیا و ایتالیا - آگاهانه یا به دلایل تاریخی دنبال کرده‌اند: مراکز جمعیتی متعدد و پراکنده. در آلمان نه بهترین دانش‌گاه‌ها در برلین است (بن و مانهایم) و نه شرکتهای صنعتی حول پایتخت (باوارایا) و نه مرکز مالی کشور (فرانکفورت) و نه مرکز حمل و نقل هوایی (دوسلدورف) و دریایی (هامبورگ) و ... در نتیجه این کشور حداقل ۵-۶ شهر مهم دارد و برلین هم علی‌الرغم بزرگی‌اش به نسبت پایتخت یک کشور ثروت‌مند گران نیست (احتمالا به خاطر فقدان تجمع ثروت).
به همین سیاق، آیا می‌شد یا میشود ایرانی تصور کرد که مثلا مراکز دانش‌گاهی‌اش در اصفهان می‌بود و صنعتی‌اش تبریز و نفتش در اهواز و توریسم‌اش شیراز و مذهبی‌اش مشهد و پژوهشی‌اش همدان و کشاورزی‌اش ارومیه و هنری‌اش کرمانشاه و سنندج و تربت جام و محیط‌زیستش رامسر و روشن‌فکری‌اش رشت و باستان‌شناسی‌اش شوش و زابل و پزشکی‌اش در زنجان و بازار مالی‌اش در کیش و الخ.
در این سناریو تهران هم می‌توانست شهری اداری باشد مثل آنکارا و اتاوا و مادرید و دی‌سی و امثال آن، تمیز و مرتب و روان برای کارهایی که باید در یک پایتخت انجام شود. نه نیازی بود بهترین دانش‌گاه‌های کشور در تهران باشد و نه بهترین بیمارستان‌ها و نه نوآورترین شرکت‌ها. در کشوری که مراکز قدرت و ثروت و تخصص توزیع شده‌اند، آدم‌ها هم قدرت انتخاب داشتند که بر اساس ترجیحات شخصی و شغلی‌شان در شهرهای مختلفی - حتی شهرهای کوچک - دنبال کار بگردند.
البته ادبیات قدیمی اقتصاد منطقه‌ای و شهری کمی جلوی این ایده خوش‌بینانه ما می‌ایستد چون مدعی میشود که در اقتصادهای نفتی، پدیده موسوم به بزرگ‌سری، باعث میشود که پایتخت‌‌ها از قاعده مشهور زیف (توزیع Power Law اندازه شهرها) پیروی نکنند، پول نفت همه را در پایتخت جمع کند و نسبت پایتخت به شهرهای بعدی زیادی بزرگ باشد.
@hamed_ghoddusi تماس با نویسنده
@hamedghoddusi
دقایق اول فیلم اجاره‌نشین‌ها (داریوش مهرجویی) تصویرهایی از تهران اول دهه شصت نشان میدهد که با سلیقه شخصی من در اوج زیبایی‌اش بود: معماری معاصر زیبایی - خصوصا سبک ترکیبی مدرن و بازگشت به سنت دهه پنجاه - در جای‌جایش ظهور کرده بود ولی شهر زیر تسلط ساختمانها خفه نشده بود.
تصویرهایی از زیبایی تهران در کودکی دارم: از پارک‌وی به بزرگ‌راه مدرس که وارد می‌شدی چشم‌انداز شگفت‌انگیز یک دره زیبا پیش‌رو باز می‌شد که الان بیشتر این چشم‌انداز محو شده است. تصویر دیگری به خاطرم می‌آورد که از پشت‌بام منازل در محلات جنوبی شهر هم می‌شد خط‌الراس ساختمانها و بعد کوه‌های شمال تهران را دید. اتفاقی که الان حتی از ساختمان‌‌‌های شمال شهر هم ممکن نیست.
آیا تهران می‌توانست همین طور بماند؟ احتمالا در یک دنیای موازی (Counter-Factual) که نظام شهرسازی مقررات کاربری زمین و تراکم و منظر و ایمنی شهری و الخ را به تمامی اعمال می‌کرد و تراکم نمی‌فروخت می‌شد یک تهران زیبا و متعادل و انسانی‌تر داشت ولی قیمت مسکن در چنین تهرانی با عرضه کمتر فضاهای مسکونی و اداری - ولی با تابع تقاضای فعلی - چه قدر می‌شد؟
آیا راهی بود که تهران را به همان شکلی که در طرح جامع اولیه‌اش پیش‌بینی شده بود نگاه داشت و از سر به فلک کشیدن قیمت مسکن جلوگیری کرد؟ احتمالا در همان دنیای موازی یک راهش کاری بود که یک سری کشورهای اروپایی - مثل آلمان و هلند و اسپانیا و ایتالیا - آگاهانه یا به دلایل تاریخی دنبال کرده‌اند: مراکز جمعیتی متعدد و پراکنده. در آلمان نه بهترین دانش‌گاه‌ها در برلین است (بن و مانهایم) و نه شرکتهای صنعتی حول پایتخت (باوارایا) و نه مرکز مالی کشور (فرانکفورت) و نه مرکز حمل و نقل هوایی (دوسلدورف) و دریایی (هامبورگ) و ... در نتیجه این کشور حداقل ۵-۶ شهر مهم دارد و برلین هم علی‌الرغم بزرگی‌اش به نسبت پایتخت یک کشور ثروت‌مند گران نیست (احتمالا به خاطر فقدان تجمع ثروت).
به همین سیاق، آیا می‌شد یا میشود ایرانی تصور کرد که مثلا مراکز دانش‌گاهی‌اش در اصفهان می‌بود و صنعتی‌اش تبریز و نفتش در اهواز و توریسم‌اش شیراز و مذهبی‌اش مشهد و پژوهشی‌اش همدان و کشاورزی‌اش ارومیه و هنری‌اش کرمانشاه و سنندج و تربت جام و محیط‌زیستش رامسر و روشن‌فکری‌اش رشت و باستان‌شناسی‌اش شوش و زابل و پزشکی‌اش در زنجان و بازار مالی‌اش در کیش و الخ.
در این سناریو تهران هم می‌توانست شهری اداری باشد مثل آنکارا و اتاوا و مادرید و دی‌سی و امثال آن، تمیز و مرتب و روان برای کارهایی که باید در یک پایتخت انجام شود. نه نیازی بود بهترین دانش‌گاه‌های کشور در تهران باشد و نه بهترین بیمارستان‌ها و نه نوآورترین شرکت‌ها. در کشوری که مراکز قدرت و ثروت و تخصص توزیع شده‌اند، آدم‌ها هم قدرت انتخاب داشتند که بر اساس ترجیحات شخصی و شغلی‌شان در شهرهای مختلفی - حتی شهرهای کوچک - دنبال کار بگردند.
البته ادبیات قدیمی اقتصاد منطقه‌ای و شهری کمی جلوی این ایده خوش‌بینانه ما می‌ایستد چون مدعی میشود که در اقتصادهای نفتی، پدیده موسوم به بزرگ‌سری، باعث میشود که پایتخت‌‌ها از قاعده مشهور زیف (توزیع Power Law اندازه شهرها) پیروی نکنند، پول نفت همه را در پایتخت جمع کند و نسبت پایتخت به شهرهای بعدی زیادی بزرگ باشد.
@hamed_ghoddusi تماس با نویسنده
@hamedghoddusi
Forwarded from دغدغه ایران
خارخاسَکیسم و سلاطین اقتصاد ایران
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
یک خاطره
✅ پدر عزیزم قریب سی سال پیش حدود یک هکتار سیب‌زمینی در زمین‌های پدری‌اش کاشته بود که سراسر آن‌را خارخاسک گرفته بود. گیاه خارخاسک – که در منطقه فراهان اراک آن‌را پِیکُل می‌نامند - علیرغم اینکه گیاه دارویی مفیدی است، ولی برای سیب‌زمینی آفت جدی است. شاخه‌های پِیکُل به سرعت روی زمین دراز می‌شوند (اصطلاحاً دستک می‌زنند) و عرصه را بر گیاهان کشت‌شده تنگ می‌کنند. خارهای مخوف و قدرتمندی هم دارد که گاه از زیره کفش هم عبور کرده و مزرعه‌دار را آزار می‌دهند. موقع برداشت محصول با دست هم آزاردهنده‌اند.
✅ من در آن سنین نوجوانی، عاشق گذران تابستان در روستا بودم و وجین کردن پیکل‌ها بهانه خوبی برای ماندن در مصلح‌آباد بود. صبح می‌رفتم سر زمین، شُل‌کاری و تفریحی، دو سه ساعتی پیکل‌ها را با بیل می‌زدم و روی هم پشته می‌کردم.
✅ چند روز طول می‌کشید تا به ته زمین برسم. پِیکل‌ها را می‌زدم، نوبت آب زمین رسیده بود. آب می‌گرفتیم، زمین گل می‌شد و چند روزی نمی‌شد پا در زمین گذاشت. زمین که خشک می‌شد، دوباره پیکل‌ها سرتاسر زمین روییده بودند. روز از نو، روزی از نو. بهانه خوبی برای تفریح، گرفتن ژست کار کردن و گذراندن تابستان بود.
یک مقایسه
✅ این خاطره به چه کار می‌آید؟ ایران سرزمین سلاطین شده است. سلطان شکر، سلطان سکه، سلطان مرکبات و اخیراً سلطان خودرو نام‌هایی است که بیشتر شنیده‌ایم. سلاطین دیگری هم شاید باشند که هنوز آشکار نشده‌اند. داستان این سلاطین درست عین همان پیکل‌ها (خارخاسک‌های) مزرعه سیب‌زمینی پدرم شده است. سلطانی اعدام میشود و مدتی بعد سلطانی دیگر می‌روید. چند شباهت بین دو داستان هست.
⭕️ یک. پیکل مفید است اگر در زمین کشت گیاهان دارویی بروید. سلاطین هم آدم‌های ریسک‌پذیری هستند که برای فعالیت اقتصادی کارآفرینانه پرریسک مفیدند، اما این ریسک‌پذیری‌شان در زمین اقتصاد مستعد فساد ایران و انباشته از توزیع رانت‌های غیرمولد، بلای جان جامعه، اقتصاد و در نهایت خودشان میشود.
⭕️ دو. پیکل‌ها خارهای محکم آزاردهنده‌ای دارند که به پای مزرعه‌دار می‌روند و گیاهانش را نابود می‌کنند. سلاطین هم همین گونه‌اند، انسان خاردارند، خارشان به چشم اقتصاد، جامعه و مشروعیت حکومت می‌رود.
⭕️ سه. زمین مستعد رویش پیکل را هر قدر وجین کنید، با اولین آب، دوباره می‌رویند و نشو و نما می‌کنند. سلاطین هم این گونه‌اند. یکی را اعدام می‌کنند، با بالا زدن اولین بحران بعدی در اقتصاد – ناشی از عود کردن‌های دوره‌ای مشکلات ساختاری، عین آب دادن‌های دوره‌ای به زمین – سلاطین رشد می‌کنند.
⭕️ چهار. حکمران و قوه قضائیه عین زارع بیل به دست، برخی سلاطین را وجین می‌کند (احتمالاً فقط برخی)، اما اعدام یکی تمام نشده، دیگر سلاطین روییده‌اند.
✅ من یک تابستان پیکل وجین کردم و هیچ وقت از نپرسیدم مزرعه‌های دیگر چرا این‌قدر پیکل ندارند. البته نوجوان بودم و پیکل بهانه خوبی برای ماندن در روستا و ادای کار کردن درآوردن بود.
✅ سیاستگذار هم ظاهراً از خودش نمی‌پرسد چرا سلاطین در آلمان، کره جنوبی، ژاپن و ... رشد نمی‌کنند؟ ممالکی که اصلاً مجازات اعدام در آنها وجود ندارد، چگونه بی‌سلطان شده‌اند؟ زمین اقتصاد مملکت ما چیست که سلطان بار می‌آورد؟ آیا دانش سلطان‌زدایی در جهان وجود دارد؟ این دانش همان علم اقتصاد یا علوم حکمرانی متداول در عالم نیست؟
✅ حکمرانان از خودشان نمی‌پرسند ما انقلاب کردیم تا سلطان نداشته باشیم، پس چرا سلاطین داریم؟ عباراتی مثل «این سلاطین محصول نگاه لیبرالی، غرب‌گرای، اشراف‌زده ... (صدای بوق) ... است» را بارها شنیده‌ایم، اما این سلاطین در مهد لیبرالیسم اقتصادی و خود غرب و کانون‌های ثروت و قدرت جهانی به شکل سلاطین وطنی وجود ندارند. فکر نمی‌کنید مشکل چیزی دیگری است؟
✅ من نوجوانی بودم از سر تفریح و وقت‌گذرانی تابستانی در روستا، کل وقتم را هم که پیکل وجین می‌کردم به جایی بر نمی‌خورد، چهار تن سیب‌زمینی مزرعه پدر هم سه تن می‌شد، خیلی اهمیت نداشت. کار حکومت اما این نیست که دائم سلطان پیدا کند. اعدام کردن آدم‌های ریسک‌پذیری که می‌توانسته‌اند احتمالاً کارآفرین خوبی هم باشند خوب نیست.
✅ شیوه فعلی مقابله با «سلطان»ها را می‌توان «خارخاسکیسم» یا «پِیکُلیسم» نامید. سلطان‌خیزی پی‌آمد ناگزیر پِیکُلیسم است و به قیاس راه‌ها به سوی خدا که به عدد خلق‌الله است، به عدد کالاهای مهم هم سلطان از خارخاسکیسم و پیکلیسم برمی‌خیزد. لاجرم، پیکل وجین کردن من برای پدرم فایده نداشت، اعدام سلاطین هم برای فاطی تنبون نمی‌شود. این حکمرانی اقتصادی هر چه نیست، پیکلیستی هست.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
یک خاطره
✅ پدر عزیزم قریب سی سال پیش حدود یک هکتار سیب‌زمینی در زمین‌های پدری‌اش کاشته بود که سراسر آن‌را خارخاسک گرفته بود. گیاه خارخاسک – که در منطقه فراهان اراک آن‌را پِیکُل می‌نامند - علیرغم اینکه گیاه دارویی مفیدی است، ولی برای سیب‌زمینی آفت جدی است. شاخه‌های پِیکُل به سرعت روی زمین دراز می‌شوند (اصطلاحاً دستک می‌زنند) و عرصه را بر گیاهان کشت‌شده تنگ می‌کنند. خارهای مخوف و قدرتمندی هم دارد که گاه از زیره کفش هم عبور کرده و مزرعه‌دار را آزار می‌دهند. موقع برداشت محصول با دست هم آزاردهنده‌اند.
✅ من در آن سنین نوجوانی، عاشق گذران تابستان در روستا بودم و وجین کردن پیکل‌ها بهانه خوبی برای ماندن در مصلح‌آباد بود. صبح می‌رفتم سر زمین، شُل‌کاری و تفریحی، دو سه ساعتی پیکل‌ها را با بیل می‌زدم و روی هم پشته می‌کردم.
✅ چند روز طول می‌کشید تا به ته زمین برسم. پِیکل‌ها را می‌زدم، نوبت آب زمین رسیده بود. آب می‌گرفتیم، زمین گل می‌شد و چند روزی نمی‌شد پا در زمین گذاشت. زمین که خشک می‌شد، دوباره پیکل‌ها سرتاسر زمین روییده بودند. روز از نو، روزی از نو. بهانه خوبی برای تفریح، گرفتن ژست کار کردن و گذراندن تابستان بود.
یک مقایسه
✅ این خاطره به چه کار می‌آید؟ ایران سرزمین سلاطین شده است. سلطان شکر، سلطان سکه، سلطان مرکبات و اخیراً سلطان خودرو نام‌هایی است که بیشتر شنیده‌ایم. سلاطین دیگری هم شاید باشند که هنوز آشکار نشده‌اند. داستان این سلاطین درست عین همان پیکل‌ها (خارخاسک‌های) مزرعه سیب‌زمینی پدرم شده است. سلطانی اعدام میشود و مدتی بعد سلطانی دیگر می‌روید. چند شباهت بین دو داستان هست.
⭕️ یک. پیکل مفید است اگر در زمین کشت گیاهان دارویی بروید. سلاطین هم آدم‌های ریسک‌پذیری هستند که برای فعالیت اقتصادی کارآفرینانه پرریسک مفیدند، اما این ریسک‌پذیری‌شان در زمین اقتصاد مستعد فساد ایران و انباشته از توزیع رانت‌های غیرمولد، بلای جان جامعه، اقتصاد و در نهایت خودشان میشود.
⭕️ دو. پیکل‌ها خارهای محکم آزاردهنده‌ای دارند که به پای مزرعه‌دار می‌روند و گیاهانش را نابود می‌کنند. سلاطین هم همین گونه‌اند، انسان خاردارند، خارشان به چشم اقتصاد، جامعه و مشروعیت حکومت می‌رود.
⭕️ سه. زمین مستعد رویش پیکل را هر قدر وجین کنید، با اولین آب، دوباره می‌رویند و نشو و نما می‌کنند. سلاطین هم این گونه‌اند. یکی را اعدام می‌کنند، با بالا زدن اولین بحران بعدی در اقتصاد – ناشی از عود کردن‌های دوره‌ای مشکلات ساختاری، عین آب دادن‌های دوره‌ای به زمین – سلاطین رشد می‌کنند.
⭕️ چهار. حکمران و قوه قضائیه عین زارع بیل به دست، برخی سلاطین را وجین می‌کند (احتمالاً فقط برخی)، اما اعدام یکی تمام نشده، دیگر سلاطین روییده‌اند.
✅ من یک تابستان پیکل وجین کردم و هیچ وقت از نپرسیدم مزرعه‌های دیگر چرا این‌قدر پیکل ندارند. البته نوجوان بودم و پیکل بهانه خوبی برای ماندن در روستا و ادای کار کردن درآوردن بود.
✅ سیاستگذار هم ظاهراً از خودش نمی‌پرسد چرا سلاطین در آلمان، کره جنوبی، ژاپن و ... رشد نمی‌کنند؟ ممالکی که اصلاً مجازات اعدام در آنها وجود ندارد، چگونه بی‌سلطان شده‌اند؟ زمین اقتصاد مملکت ما چیست که سلطان بار می‌آورد؟ آیا دانش سلطان‌زدایی در جهان وجود دارد؟ این دانش همان علم اقتصاد یا علوم حکمرانی متداول در عالم نیست؟
✅ حکمرانان از خودشان نمی‌پرسند ما انقلاب کردیم تا سلطان نداشته باشیم، پس چرا سلاطین داریم؟ عباراتی مثل «این سلاطین محصول نگاه لیبرالی، غرب‌گرای، اشراف‌زده ... (صدای بوق) ... است» را بارها شنیده‌ایم، اما این سلاطین در مهد لیبرالیسم اقتصادی و خود غرب و کانون‌های ثروت و قدرت جهانی به شکل سلاطین وطنی وجود ندارند. فکر نمی‌کنید مشکل چیزی دیگری است؟
✅ من نوجوانی بودم از سر تفریح و وقت‌گذرانی تابستانی در روستا، کل وقتم را هم که پیکل وجین می‌کردم به جایی بر نمی‌خورد، چهار تن سیب‌زمینی مزرعه پدر هم سه تن می‌شد، خیلی اهمیت نداشت. کار حکومت اما این نیست که دائم سلطان پیدا کند. اعدام کردن آدم‌های ریسک‌پذیری که می‌توانسته‌اند احتمالاً کارآفرین خوبی هم باشند خوب نیست.
✅ شیوه فعلی مقابله با «سلطان»ها را می‌توان «خارخاسکیسم» یا «پِیکُلیسم» نامید. سلطان‌خیزی پی‌آمد ناگزیر پِیکُلیسم است و به قیاس راه‌ها به سوی خدا که به عدد خلق‌الله است، به عدد کالاهای مهم هم سلطان از خارخاسکیسم و پیکلیسم برمی‌خیزد. لاجرم، پیکل وجین کردن من برای پدرم فایده نداشت، اعدام سلاطین هم برای فاطی تنبون نمی‌شود. این حکمرانی اقتصادی هر چه نیست، پیکلیستی هست.
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
Forwarded from ديده‌بان محيط زيست ایران
بر اساس گزارش تکان‌دهنده صندوق جهانی طبیعت WWF که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، از سال ۱۹۷۰ تاکنون بطور متوسط ۶۰٪ از جمعیت پستانداران، پرندگان، ماهیان، خزندگان و دوزیستان جهان بر اثر عوامل مختلف از بین رفته است.
اما این نابودی بر اثر چه عواملی رخ داده است ؟
بسیاری از افراد و حتی برخی صاحب‌نظران محیط زیست همواره ادعا می‌کنند صید و شکار عامل مهمی در نابودی حیات وحش به شمار نمی‌رود و تاثیر چندانی در از بین رفتن گونه‌های جانوری ندارد، بلکه تخریب زیستگاه، آلودگی‌ها، بیماری‌ها و تغییرات اقلیمی(خشکسالی) عوامل اصلی نابودی گونه‌های جانوری هستند.
بر خلاف این ادعای بی‌پایه و اساس و بر اساس جدیدترین گزارش صندوق جهانی طبیعت WWF تخریب زیستگاه با ۴۰٪ و صید و شکار (مجاز و غیرمجاز) با ۳۵٪ مهمترین دلایل نابودی گونه‌های جانوری در ۵۰ سال گذشته به‌شمار می‌روند.
پس از دو عامل اصلی فوق (تخریب زیستگاه و صید و شکار)
بیماری‌ها و گونه‌های مهاجم با ۱۰٪
تغییرات اقلیمی ۸٪
و آلودگی با ۷٪
سایر عوامل موثر بر نابودی گونه‌های جانوری جهان هستند.
جزئیات بیشتر در
پایگاه خبری
دیده‌بان محیط زیست ایران
iew.ir/1397/11/08/60422
اما این نابودی بر اثر چه عواملی رخ داده است ؟
بسیاری از افراد و حتی برخی صاحب‌نظران محیط زیست همواره ادعا می‌کنند صید و شکار عامل مهمی در نابودی حیات وحش به شمار نمی‌رود و تاثیر چندانی در از بین رفتن گونه‌های جانوری ندارد، بلکه تخریب زیستگاه، آلودگی‌ها، بیماری‌ها و تغییرات اقلیمی(خشکسالی) عوامل اصلی نابودی گونه‌های جانوری هستند.
بر خلاف این ادعای بی‌پایه و اساس و بر اساس جدیدترین گزارش صندوق جهانی طبیعت WWF تخریب زیستگاه با ۴۰٪ و صید و شکار (مجاز و غیرمجاز) با ۳۵٪ مهمترین دلایل نابودی گونه‌های جانوری در ۵۰ سال گذشته به‌شمار می‌روند.
پس از دو عامل اصلی فوق (تخریب زیستگاه و صید و شکار)
بیماری‌ها و گونه‌های مهاجم با ۱۰٪
تغییرات اقلیمی ۸٪
و آلودگی با ۷٪
سایر عوامل موثر بر نابودی گونه‌های جانوری جهان هستند.
جزئیات بیشتر در
پایگاه خبری
دیده‌بان محیط زیست ایران
iew.ir/1397/11/08/60422
Forwarded from دغدغه ایران
غلبه تدریجی «امر غیررسمی»
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ یکی از دانشجویان کارشناسی ارشد بااستعداد (آقای محمدحسن کریمیان) در حال کار روی پایان‌نامه‌ای درباره نیروی کار غیررسمی در بخش مدیریت پسماند و شکل‌گیری گودهای زباله در تهران است. پیش‌نویس پایان‌نامه ایشان، ایده «جامعه‌شناسی امر غیررسمی» را در ذهنم پررنگ کرد و انگیزه شد تا آن‌چه را برای ایشان نوشتم، در اینجا به عنوان مسأله‌ای مهم – ولی نه بدیع - در جامعه امروز ایران که البته خروجی حکمرانی است، طرح کنم.
✅ جامعه وقتی به‌سامان‌تر میشود که همه امورش شفاف‌تر، مشاهده‌پذیر، قابل محاسبه و ردگیری، و در معنایی وسیع «رسمی» باشد. فرضیه این نوشتار آن است که «ما شاهد غلبه تدریجی امر غیررسمی هستیم.» یعنی برخلاف ملزومات و بایسته‌های دنیای مدرن، غیررسمی‌تر شدن روند غالب جامعه ایرانی است. این فرضیه البته باید با شواهد و آمارها بیشتر بررسی شود. مصادیق این روند چیست؟ هر کدام از مصادیق شامل شرح بسیار بیشتری میشود، اما خلاصه ذکر می‌کنم.
🔹غیررسمی شدن نیروی کار: بیکاری، رکود و دشواری قواعد کسب‌وکار و به‌کارگیری نیروی کار، به علاوه فقدان سیاست مهاجرت در قبال میلیون‌ها مهاجر افغانستانی، میلیون‌ها کارگر غیررسمی ایجاد کرده است که سابقه‌ای از کار ایشان ثبت نمی‌شود و به دشواری محاسبات مربوط به کار ایشان در اقتصاد وارد می‌شوند.
🔹غیررسمی شدن سکونت: آمارها از یازده تا هیجده میلیون نفر ساکن سکونتگاه‌های غیررسمی و حاشیه‌نشینی حکایت می‌کنند. حاشیه‌نشینی در سکونت به معنای حاشیه‌نشینی و حتی طرد از روندهای اجتماعی، آموزش، مشارکت سیاسی، رشد اجتماعی و ... نیز هست.
🔹غیررسمی شدن بودن/مصرف، فعالیت فرهنگی و فراغت: عرصه‌هایی از مصرف و فراغت (تولید و مصرف مشروبات الکلی، فعالیت‌هایی نظیر آموزش و تمرین رقص، فرقه‌های دینی، حلقه‌های عرفانی، موسیقی زیرزمینی، تولید و تکثیر محصولات صوتی و تصویری، آرایشگاه‌های خاص و ...)
🔹غیررسمی بودن/شدن تجارت: قاچاق کالا بارزترین شکل غیررسمی شدن تجارت است. میلیاردها دلار کالا در سال به صورت غیررسمی وارد، مبادله و مصرف میشود. غیررسمی شدن تجارت فقط در قالب واردات قاچاق نیست، بلکه تولید غیررسمی بدون ثبت در نهادهای رسمی یا تحت نظارت نظام مالیاتی را نیز در بر می‌گیرد.
🔹غیررسمی بودن/شدن فعالیت سیاسی: اندیشه‌ها و فعالان سیاسی مطرود، حذف و سرکوب‌شده به نیروهای کنش غیررسمی و زیرزمینی بدل شده/می‌شوند.
🔹غیررسمی بودن/ شدن فضای رسانه‌ای: میلیون‌ها کاربر تلگرام، توئیتر و فیس‌بوک، عملاً و به لحاظ حقوقی، غیررسمی به حساب می‌آیند. بزرگی این بخش، البته در عمل به معنای بی‌معنا شدن امر رسمی در حوزه رسانه است.
🔹غیررسمی شدن روابط جنسی: به تعویق افتادن ازدواج، هزینههای اقتصادی و اجتماعی زیست جنسی رسمی، تغییرات اجتماعی منجر به تحول در الگوهای زیست خانوادگی، و ... حوزه روابط جنسی را به عرصه غیررسمی متمایل می‌سازد.
🔹غیررسمی بودن/شدن مهاجران افغانستانی: بزرگ‌ترین اجتماعی مهاجران در ایران، افغانستانی‌ها هستند که اکثریت آنها (قریب به دوسوم) غیررسمی و فاقد مجوزهای کار و زندگی رسمی در ایران هستند.
🔹غیررسمی شدن مصرف آب و برق: صدها هزار انشعاب آب و برق در ایران به صورت غیررسمی مصرف‌کننده این دو خدمت هستند.
✅ این فهرست از «امر غیررسمی» را میشود طولانی‌تر کرد، اما نکته مهم این است که هر نوع گسترش امر غیررسمی به معنای بی‌اعتبارتر شدن نهادهایی است که وظیفه‌شان تنظیم کردن روابط آدمیان در نظام اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است. غیررسمی شدن می‌تواند به منزله تضعیف ظرفیت تنظیم‌گری نهادهای رسمی و نهایتاً غیرکارکردی شدن آنها شود.
✅ کنشگر غیررسمی به رسمیت نشناختن نظم موجود را نهادینه کرده و به تدریج ضدنظم عمل می‌کند. این ضدنظم عمل کردن برای دنیایی که هر روز پیچیده‌تر میشود و کشورها و حکومت‌ها برای اداره مؤثر و کارآمد به شفاف بودن وضعیت شهروند و کنش‌هایش نیازمند هستند (اگرچه این نظارت‌ها علاوه بر وجه سازنده قدرت، می‌تواند وجوه مخرب هم داشته باشد)، مانعی برای برقرار ساختن حکمرانی مدرن است.
✅ غیررسمی شدن، زلزله‌ای خاموش است که در لایه‌های زیرین نظم اجتماعی رخ میدهد (عین گسل‌های تهران که معلوم نیست چه در سر دارند و چه بر سر این شهر می‌آورند). سؤال‌های مهم جامعه‌شناختی از نظر توصیفی و تبیینی این‌هاست: یک. کدام عرصه‌ها در ایران روندهایی به سوی غیررسمی شدن دارند؟ دو. غیررسمی شدن تحت تأثیر چه سازوکارها و عللی به پیش می‌رود؟ سه. عواقب غیررسمی شدن فزاینده برای نظم اجتماعی در ایران امروز و روند توسعه کشور چه وضعیتی ایجاد می‌کند؟ آیا می‌توان کشور و حکومتی مدرن بود و همزمان امر غیررسمی این‌گونه توسعه یابد؟
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ یکی از دانشجویان کارشناسی ارشد بااستعداد (آقای محمدحسن کریمیان) در حال کار روی پایان‌نامه‌ای درباره نیروی کار غیررسمی در بخش مدیریت پسماند و شکل‌گیری گودهای زباله در تهران است. پیش‌نویس پایان‌نامه ایشان، ایده «جامعه‌شناسی امر غیررسمی» را در ذهنم پررنگ کرد و انگیزه شد تا آن‌چه را برای ایشان نوشتم، در اینجا به عنوان مسأله‌ای مهم – ولی نه بدیع - در جامعه امروز ایران که البته خروجی حکمرانی است، طرح کنم.
✅ جامعه وقتی به‌سامان‌تر میشود که همه امورش شفاف‌تر، مشاهده‌پذیر، قابل محاسبه و ردگیری، و در معنایی وسیع «رسمی» باشد. فرضیه این نوشتار آن است که «ما شاهد غلبه تدریجی امر غیررسمی هستیم.» یعنی برخلاف ملزومات و بایسته‌های دنیای مدرن، غیررسمی‌تر شدن روند غالب جامعه ایرانی است. این فرضیه البته باید با شواهد و آمارها بیشتر بررسی شود. مصادیق این روند چیست؟ هر کدام از مصادیق شامل شرح بسیار بیشتری میشود، اما خلاصه ذکر می‌کنم.
🔹غیررسمی شدن نیروی کار: بیکاری، رکود و دشواری قواعد کسب‌وکار و به‌کارگیری نیروی کار، به علاوه فقدان سیاست مهاجرت در قبال میلیون‌ها مهاجر افغانستانی، میلیون‌ها کارگر غیررسمی ایجاد کرده است که سابقه‌ای از کار ایشان ثبت نمی‌شود و به دشواری محاسبات مربوط به کار ایشان در اقتصاد وارد می‌شوند.
🔹غیررسمی شدن سکونت: آمارها از یازده تا هیجده میلیون نفر ساکن سکونتگاه‌های غیررسمی و حاشیه‌نشینی حکایت می‌کنند. حاشیه‌نشینی در سکونت به معنای حاشیه‌نشینی و حتی طرد از روندهای اجتماعی، آموزش، مشارکت سیاسی، رشد اجتماعی و ... نیز هست.
🔹غیررسمی شدن بودن/مصرف، فعالیت فرهنگی و فراغت: عرصه‌هایی از مصرف و فراغت (تولید و مصرف مشروبات الکلی، فعالیت‌هایی نظیر آموزش و تمرین رقص، فرقه‌های دینی، حلقه‌های عرفانی، موسیقی زیرزمینی، تولید و تکثیر محصولات صوتی و تصویری، آرایشگاه‌های خاص و ...)
🔹غیررسمی بودن/شدن تجارت: قاچاق کالا بارزترین شکل غیررسمی شدن تجارت است. میلیاردها دلار کالا در سال به صورت غیررسمی وارد، مبادله و مصرف میشود. غیررسمی شدن تجارت فقط در قالب واردات قاچاق نیست، بلکه تولید غیررسمی بدون ثبت در نهادهای رسمی یا تحت نظارت نظام مالیاتی را نیز در بر می‌گیرد.
🔹غیررسمی بودن/شدن فعالیت سیاسی: اندیشه‌ها و فعالان سیاسی مطرود، حذف و سرکوب‌شده به نیروهای کنش غیررسمی و زیرزمینی بدل شده/می‌شوند.
🔹غیررسمی بودن/ شدن فضای رسانه‌ای: میلیون‌ها کاربر تلگرام، توئیتر و فیس‌بوک، عملاً و به لحاظ حقوقی، غیررسمی به حساب می‌آیند. بزرگی این بخش، البته در عمل به معنای بی‌معنا شدن امر رسمی در حوزه رسانه است.
🔹غیررسمی شدن روابط جنسی: به تعویق افتادن ازدواج، هزینههای اقتصادی و اجتماعی زیست جنسی رسمی، تغییرات اجتماعی منجر به تحول در الگوهای زیست خانوادگی، و ... حوزه روابط جنسی را به عرصه غیررسمی متمایل می‌سازد.
🔹غیررسمی بودن/شدن مهاجران افغانستانی: بزرگ‌ترین اجتماعی مهاجران در ایران، افغانستانی‌ها هستند که اکثریت آنها (قریب به دوسوم) غیررسمی و فاقد مجوزهای کار و زندگی رسمی در ایران هستند.
🔹غیررسمی شدن مصرف آب و برق: صدها هزار انشعاب آب و برق در ایران به صورت غیررسمی مصرف‌کننده این دو خدمت هستند.
✅ این فهرست از «امر غیررسمی» را میشود طولانی‌تر کرد، اما نکته مهم این است که هر نوع گسترش امر غیررسمی به معنای بی‌اعتبارتر شدن نهادهایی است که وظیفه‌شان تنظیم کردن روابط آدمیان در نظام اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است. غیررسمی شدن می‌تواند به منزله تضعیف ظرفیت تنظیم‌گری نهادهای رسمی و نهایتاً غیرکارکردی شدن آنها شود.
✅ کنشگر غیررسمی به رسمیت نشناختن نظم موجود را نهادینه کرده و به تدریج ضدنظم عمل می‌کند. این ضدنظم عمل کردن برای دنیایی که هر روز پیچیده‌تر میشود و کشورها و حکومت‌ها برای اداره مؤثر و کارآمد به شفاف بودن وضعیت شهروند و کنش‌هایش نیازمند هستند (اگرچه این نظارت‌ها علاوه بر وجه سازنده قدرت، می‌تواند وجوه مخرب هم داشته باشد)، مانعی برای برقرار ساختن حکمرانی مدرن است.
✅ غیررسمی شدن، زلزله‌ای خاموش است که در لایه‌های زیرین نظم اجتماعی رخ میدهد (عین گسل‌های تهران که معلوم نیست چه در سر دارند و چه بر سر این شهر می‌آورند). سؤال‌های مهم جامعه‌شناختی از نظر توصیفی و تبیینی این‌هاست: یک. کدام عرصه‌ها در ایران روندهایی به سوی غیررسمی شدن دارند؟ دو. غیررسمی شدن تحت تأثیر چه سازوکارها و عللی به پیش می‌رود؟ سه. عواقب غیررسمی شدن فزاینده برای نظم اجتماعی در ایران امروز و روند توسعه کشور چه وضعیتی ایجاد می‌کند؟ آیا می‌توان کشور و حکومتی مدرن بود و همزمان امر غیررسمی این‌گونه توسعه یابد؟
(اگر می‌پسندید به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
تمدید اظهارنامه مالیاتی و رسیدگی‌های مالیاتی به مدت دو ماه تا پایان شهریورماه
بخشنامه سازمان امور مالیاتی موضوع ابلاغ مصوبات هفدهمین جلسه ستاد ملی مدیریت کرونا مورخ ۹۹/۰۲/۰۷ درخصوص موعدهای مقرر قانون مالیاتهای مستقیم و قانون مالیات بر ارزش افزوده طی نامه شماره ۲۰۰/۹۹/۲۴ مورخ ۹۹/۰۲/۲۹ توسط رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور ابلاغ شد.
به موجب این بخشنامه مهلت تسلیم اظهارنامه‌های مالیاتی و رسیدگی‌های مالیاتی به مدت دو ماه تمدید و حداکثر تا پایان شهریورماه ۱۳۹۹ تمدید گردید.
بخشنامه سازمان امور مالیاتی موضوع ابلاغ مصوبات هفدهمین جلسه ستاد ملی مدیریت کرونا مورخ ۹۹/۰۲/۰۷ درخصوص موعدهای مقرر قانون مالیاتهای مستقیم و قانون مالیات بر ارزش افزوده طی نامه شماره ۲۰۰/۹۹/۲۴ مورخ ۹۹/۰۲/۲۹ توسط رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور ابلاغ شد.
به موجب این بخشنامه مهلت تسلیم اظهارنامه‌های مالیاتی و رسیدگی‌های مالیاتی به مدت دو ماه تمدید و حداکثر تا پایان شهریورماه ۱۳۹۹ تمدید گردید.
فعالیت اقتصادی به مانند شنا کردن در قیر
«یک قاعده عقلایی بر حقوق اساسی حاکم است؛ که شهروندان (در اینجا فعالان اقتصادی) برای انجام هر کاری آزادند؛ مگر اینکه قانون آن را به‌صراحت نهی کرده باشد؛ و در مقابل دولت‌ها، حق انجام هیچ فعالیتی را ندارند؛ مگر اینکه قانون صراحتاً به آنها تکلیف کرده یا مجوز آن را داده باشد. اما این قاعده در ایران دقیقاً وارونه اجرا میشود!
تمرکز امور اجرایی و تصدی‌گری کشور در دست دولت تا ساختار برخی قوانین موضوعه و صدالبته مهم‌تر از همه این‌ها، نظام مدیریت مالیه عمومی، به‌گونه‌ای است که دولت به‌طور ویژه و حاکمیت به‌طور عام، مالک‌الرقاب سرنوشت اقتصادی بازار و بنگاه‌هاست و در مقابل بنگاه‌ها و مدیرانشان بدون اجازه دولت آب هم نمی‌توانند بخورند.
در جامعه‌ای که مناسبات اجتماعی‌اش نه بر خلق فرصت‌های هم‌افزایی اقتصادی در عصر کارآفرینی، بلکه بر اساس ملغمه‌ای از یک اقتصاد معیشتی بدوی، سلسله‌مراتب توزیع رانت منابع طبیعی و نهایتاً یک سوسیالیزم نفتی بیمار در طول ۵۰ سال گذشته، بناشده؛ توقع تربیت خانوادگی که در آن نقش‌پذیری اجتماعی و به زبان ساده «مفید بودن» یک ارزش باشد واقعاً توقع زیادی است.»
«یک قاعده عقلایی بر حقوق اساسی حاکم است؛ که شهروندان (در اینجا فعالان اقتصادی) برای انجام هر کاری آزادند؛ مگر اینکه قانون آن را به‌صراحت نهی کرده باشد؛ و در مقابل دولت‌ها، حق انجام هیچ فعالیتی را ندارند؛ مگر اینکه قانون صراحتاً به آنها تکلیف کرده یا مجوز آن را داده باشد. اما این قاعده در ایران دقیقاً وارونه اجرا میشود!
تمرکز امور اجرایی و تصدی‌گری کشور در دست دولت تا ساختار برخی قوانین موضوعه و صدالبته مهم‌تر از همه این‌ها، نظام مدیریت مالیه عمومی، به‌گونه‌ای است که دولت به‌طور ویژه و حاکمیت به‌طور عام، مالک‌الرقاب سرنوشت اقتصادی بازار و بنگاه‌هاست و در مقابل بنگاه‌ها و مدیرانشان بدون اجازه دولت آب هم نمی‌توانند بخورند.
در جامعه‌ای که مناسبات اجتماعی‌اش نه بر خلق فرصت‌های هم‌افزایی اقتصادی در عصر کارآفرینی، بلکه بر اساس ملغمه‌ای از یک اقتصاد معیشتی بدوی، سلسله‌مراتب توزیع رانت منابع طبیعی و نهایتاً یک سوسیالیزم نفتی بیمار در طول ۵۰ سال گذشته، بناشده؛ توقع تربیت خانوادگی که در آن نقش‌پذیری اجتماعی و به زبان ساده «مفید بودن» یک ارزش باشد واقعاً توقع زیادی است.»
otaghiranonline
چهار پرده از مشکلات بنگاهداری در ایران
سلاح‌ورزی، نایب‌رئیس اتاق ایران معتقد است: نظام مدیریت مالیه عمومی، به‌گونه‌ای است که دولت و حاکمیت مالک‌الرقاب سرنوشت اقتصادی بازار و بنگاه‌هاست. وضعیت وارونگی حاکم بر حقوق اساسی اقتصادی در کشور، بنگاهداری در ایران را تبدیل به تلاشی برای راندن اتومبیل در…
ظرفیت رأی دیوان عدالت اداری در رفع موانع موجود و کارشکنی‌ها در مسیر کسب‌وکارهای نوین حوزه تفکیک و جمع‌آوری پسماندهای ارزشمند
گفتگوی امین صدرنژاد، دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران با روزنامه دنیای اقتصاد روز سه‌شنبه ۱۳ خردادماه ۱۳۹۹:
«این رای تا حدی قابلیت شفاف‌سازی و حل پاره‌ای از مشکلات برسر راه کسب‌وکارهای نوپا و اپلیکیشن‌های جمع‌آوری و تفکیک پسماند را دارد. چراکه اگر انتقال پسماند از محل تولید به محل مدیریت آن درحوزه وظایف شهرداری نیست، پس هر بنگاه دیگر اقتصادی بدون هیچ مانع‌تراشی از سوی شهرداری‌ها، باید به این بازار وارد شود و هیچ‌گونه کارشکنی از سوی شهرداری‌ها در این راه موضوعیت ندارد.
شفاف‌سازی مناسبات حاکم بر بازار پسماند و احکام قانونی دوپهلو، اصلاح رویه‌های ضدرقابتی، رویکردهای دولتی و ضدمشارکت اجتماعی این حوزه و در نهایت رفع موانع موجود برسر راه کسب‌وکارهای نوین، می‌تواند امکان توسعه شرکتهای خصوصی در بخش جمع‌آوری و حمل زباله را ایجاد کند و از این طریق با رشد مشارکت اجتماعی، مدیریت پسماند در درازمدت کارآمد خواهد شد.»
گفتگوی امین صدرنژاد، دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران با روزنامه دنیای اقتصاد روز سه‌شنبه ۱۳ خردادماه ۱۳۹۹:
«این رای تا حدی قابلیت شفاف‌سازی و حل پاره‌ای از مشکلات برسر راه کسب‌وکارهای نوپا و اپلیکیشن‌های جمع‌آوری و تفکیک پسماند را دارد. چراکه اگر انتقال پسماند از محل تولید به محل مدیریت آن درحوزه وظایف شهرداری نیست، پس هر بنگاه دیگر اقتصادی بدون هیچ مانع‌تراشی از سوی شهرداری‌ها، باید به این بازار وارد شود و هیچ‌گونه کارشکنی از سوی شهرداری‌ها در این راه موضوعیت ندارد.
شفاف‌سازی مناسبات حاکم بر بازار پسماند و احکام قانونی دوپهلو، اصلاح رویه‌های ضدرقابتی، رویکردهای دولتی و ضدمشارکت اجتماعی این حوزه و در نهایت رفع موانع موجود برسر راه کسب‌وکارهای نوین، می‌تواند امکان توسعه شرکتهای خصوصی در بخش جمع‌آوری و حمل زباله را ایجاد کند و از این طریق با رشد مشارکت اجتماعی، مدیریت پسماند در درازمدت کارآمد خواهد شد.»
روزنامه دنیای اقتصاد
بخش‌خصوصی در انتظار درآمدزایی
صنایع بازیافت در ایران به دلیل تازگی مدام درحال تغییر است و سیاست‌گذاری‌ها و قانون‌گذاری‌ها بر آن اثرگذار بوده است. اردیبهشت سال‌جاری معافیت مالیاتی صنعت بازیافت به‌عنوان گام نخست کارآمدسازی و پایداری مدیریت پسماند در کشور تبدیل به قانون شد. همچنین چندی…
Forwarded from شب‌چره
✳️ از بی‌قاعدگی و حیرانی اقتصاد سیاسی، از روابط پیچیده اثرگذار بر تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری، از تقدم همیشگی مصلحت‌ها بر اصول و قواعد جهانشمول و تجربه‌های موفق، از بی‌توجهی به چالشهای اجتماعی و از بستر آماده‌ی تبعیض و رانت، شاید نتوان جزآنچه امروز بر سر جمیع سرمایه‌های کشور می‌آید، انتظار دیگری داشت.
🔸دردناک آنکه عمده فشار این بلبشوی مداوم و این رویه‌ی غلط که از فرط گسترش و تکرار، به نظمی مستقر تبدیل شده، بر منابع و سرمایه‌های تجدیدناپذیر وارد آمده و تا مکیدن آخرین قطره از شیره جان سرزمین هم قصد بازایستادن ندارد.
🔹در جایی که فقدان حسابرسی محیط زیستی، یعنی فراموشی محاسبه دارایی‌های بین‌نسلی و ارزش سرمایه‌های فیزیکی، طبیعی، اجتماعی و فرهنگی ملموس و ناملموس، ذهن سیاستگذار و زمامدار را مشغول نمیکند و در حسابهای اقماری کشور، اثری از ارزش‌گذاری این داراییها نیست، معلوم است که به حساب ساده آنها، رسیدگی به جنگل و تالاب و دریا، گران تمام میشود و توجیه اقتصادی ندارد. معلوم است که میلیاردها دلار سرمایه عمومی کشور، همزمان باید به پای یک ساختار و رویه غلط هزینه شود.
🔹این غفلت، بهترین هدیه به هیولاهاست.
🆔 @shabbchareh
🔸دردناک آنکه عمده فشار این بلبشوی مداوم و این رویه‌ی غلط که از فرط گسترش و تکرار، به نظمی مستقر تبدیل شده، بر منابع و سرمایه‌های تجدیدناپذیر وارد آمده و تا مکیدن آخرین قطره از شیره جان سرزمین هم قصد بازایستادن ندارد.
🔹در جایی که فقدان حسابرسی محیط زیستی، یعنی فراموشی محاسبه دارایی‌های بین‌نسلی و ارزش سرمایه‌های فیزیکی، طبیعی، اجتماعی و فرهنگی ملموس و ناملموس، ذهن سیاستگذار و زمامدار را مشغول نمیکند و در حسابهای اقماری کشور، اثری از ارزش‌گذاری این داراییها نیست، معلوم است که به حساب ساده آنها، رسیدگی به جنگل و تالاب و دریا، گران تمام میشود و توجیه اقتصادی ندارد. معلوم است که میلیاردها دلار سرمایه عمومی کشور، همزمان باید به پای یک ساختار و رویه غلط هزینه شود.
🔹این غفلت، بهترین هدیه به هیولاهاست.
🆔 @shabbchareh
مدیریت پسماند با مشارکت اجتماعی کارآمد میشود
گفتگوی توحید صدرنژاد، رئیس اتحادیه صنایع بازیافت ایران با پایگاه خبری اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در روز شنبه ۱۷ خردادماه ۱۳۹۹:
«درباره سهم بازیافت در اقتصاد ملی، به دلیل عدم شفافیت مناسبات حاکم بر بازار و ناکارآمدی مکانیزم‌های نظارتی بر جریانهای مالی نمی‌توان به صورت قطعی و دقیق نظر داد. به بیانی بخش بزرگی از اقتصاد و جریانهای مالی مدیریت پسماند، اقتصاد تاریک، بنگاه‌های غیرقانونی، فعالیت‌ّهای آلوده به قاچاق، برده‌داری و رویه‌های مافیایی است که از هر گونه نظارتی پنهان می‌ماند. این نیز یکی از دردهای کشور ماست که نظارت بر حسن اجرای قانون صرفا منحصر به کسانی میشود که زیر چتر قانون فعالیت خود را آغاز کنند و ادامه دهند و شفاف باشند، اما کسی که چراغ خاموش فعالیت می‌کند اصلا دیده نمی‌شود، چه برسد به اینکه مورد نظارت قرار گیرد!»
گفتگوی توحید صدرنژاد، رئیس اتحادیه صنایع بازیافت ایران با پایگاه خبری اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در روز شنبه ۱۷ خردادماه ۱۳۹۹:
«درباره سهم بازیافت در اقتصاد ملی، به دلیل عدم شفافیت مناسبات حاکم بر بازار و ناکارآمدی مکانیزم‌های نظارتی بر جریانهای مالی نمی‌توان به صورت قطعی و دقیق نظر داد. به بیانی بخش بزرگی از اقتصاد و جریانهای مالی مدیریت پسماند، اقتصاد تاریک، بنگاه‌های غیرقانونی، فعالیت‌ّهای آلوده به قاچاق، برده‌داری و رویه‌های مافیایی است که از هر گونه نظارتی پنهان می‌ماند. این نیز یکی از دردهای کشور ماست که نظارت بر حسن اجرای قانون صرفا منحصر به کسانی میشود که زیر چتر قانون فعالیت خود را آغاز کنند و ادامه دهند و شفاف باشند، اما کسی که چراغ خاموش فعالیت می‌کند اصلا دیده نمی‌شود، چه برسد به اینکه مورد نظارت قرار گیرد!»
otaghiranonline
مدیریت پسماند با مشارکت اجتماعی کارآمد میشود
صدرنژاد، رئیس اتحادیه صنایع بازیافت ایران می‌گوید: بخش بزرگی از اقتصاد و جریانهای مالی مدیریت پسماند، اقتصاد تاریک، بنگاه‌های غیرقانونی، فعالیت‌های آلوده به قاچاق، برده‌داری و رویه‌های مافیایی است که از هرگونه نظارتی پنهان می‌ماند.
Forwarded from خردورزی عاشقانه (Hasan Forouzanfard)
در این وبینار با موارد زیر آشنا می شوید:
♦️بهینه کاوی چیست؟
♦️فوآید و موانع بهینه کاوی؟
♦️بهینه کاوی چه چيزی ؟
♦️بهینه کاوی با چه چيزي / چه كسي ؟
♦️آشنایی با شبکه بهینه کاوی ایران و شبکه جهانی بهینه کاوی
📌۲۰٪ تخفیف ویژه برای اعضای محترم شبکه بهینه کاوی ایران 👌
یکشنبه ۸ تیرماه ۹۹ از ساعت ۱۵ تا ۱۷
📌لینک ثبت نام در #وبینار
https://eseminar.tv/wb8591
📌فرم اخذ کد تخفیف :
https://app.didar.me/customer/form/6d1e7262-d53e-4514-a7ee-ccd417b54056
📌 شماره تلفن پشتیبانی
021-43089400
📌برای آشنایی بیشتر با مدرس این وبینار به forouzanfard.ir سر بزنید.
https://t.me/hasan_forouzanfard
♦️بهینه کاوی چیست؟
♦️فوآید و موانع بهینه کاوی؟
♦️بهینه کاوی چه چيزی ؟
♦️بهینه کاوی با چه چيزي / چه كسي ؟
♦️آشنایی با شبکه بهینه کاوی ایران و شبکه جهانی بهینه کاوی
📌۲۰٪ تخفیف ویژه برای اعضای محترم شبکه بهینه کاوی ایران 👌
یکشنبه ۸ تیرماه ۹۹ از ساعت ۱۵ تا ۱۷
📌لینک ثبت نام در #وبینار
https://eseminar.tv/wb8591
📌فرم اخذ کد تخفیف :
https://app.didar.me/customer/form/6d1e7262-d53e-4514-a7ee-ccd417b54056
📌 شماره تلفن پشتیبانی
021-43089400
📌برای آشنایی بیشتر با مدرس این وبینار به forouzanfard.ir سر بزنید.
https://t.me/hasan_forouzanfard
Forwarded from باشگاه هواداران رادیو گفت‌وگو
❇️نفت به جای ملی شدن دولتی شد!
⬅️نفت را ملی کردیم اما در واقع دولتی کردیم، قرار بود منافع نفت در اختیار شرکت ملی نفت باشد و دولت با برخی توجیه ها و به هدف ایجاد ثروت جدید شرکت ملی نفت و مجلس را متقاعد کند که از درآمد حاصل از فروش نفت استفاده کند. اما در سال های پایانی پهلوی و بعد انقلاب این گونه عمل نشد و درآمد نفت در اختیار حاکمیت قرار گرفت.
نتیجه سیاست های پهلوی تورم های بالای ۵۰ درصدی شد بعد از انقلاب هم دولت ها دست درازی به نفت داشتند تا دولت اصلاحات که صندوق توسعه ملی راه افتاد. در حالی که این صندوق همزمان با ملی شدن نفت باید شکل می گرفت و درآمد نفتی باید در خدمت ثروت آفرینی قرار می گرفت. اما امروز هم نفت را می فروشیم و صرف هزینه های جاری می کنیم!
https://b2n.ir/896919
✅حسن فروزان فرد - نائب رئیس کمیسیون توسعه پایدار اتاق بازرگانی
🎙متن کامل برنامه #گفت_و_گوی_اقتصادی را در لینک زیر بخوانید:
http://radiogoftogoo.ir/NewsDetails/?m=175100&n=651772
📢شنبه تا چهارشنبه از ساعت 14:30 به مدت 70دقیقه ، شنونده برنامه #گفت_و_گوی_اقتصادی باشید.
👈 ما را روی موج FM ردیف 103.5 مگاهرتز بشنوید.
@radiogoftogoo_official
⬅️نفت را ملی کردیم اما در واقع دولتی کردیم، قرار بود منافع نفت در اختیار شرکت ملی نفت باشد و دولت با برخی توجیه ها و به هدف ایجاد ثروت جدید شرکت ملی نفت و مجلس را متقاعد کند که از درآمد حاصل از فروش نفت استفاده کند. اما در سال های پایانی پهلوی و بعد انقلاب این گونه عمل نشد و درآمد نفت در اختیار حاکمیت قرار گرفت.
نتیجه سیاست های پهلوی تورم های بالای ۵۰ درصدی شد بعد از انقلاب هم دولت ها دست درازی به نفت داشتند تا دولت اصلاحات که صندوق توسعه ملی راه افتاد. در حالی که این صندوق همزمان با ملی شدن نفت باید شکل می گرفت و درآمد نفتی باید در خدمت ثروت آفرینی قرار می گرفت. اما امروز هم نفت را می فروشیم و صرف هزینه های جاری می کنیم!
https://b2n.ir/896919
✅حسن فروزان فرد - نائب رئیس کمیسیون توسعه پایدار اتاق بازرگانی
🎙متن کامل برنامه #گفت_و_گوی_اقتصادی را در لینک زیر بخوانید:
http://radiogoftogoo.ir/NewsDetails/?m=175100&n=651772
📢شنبه تا چهارشنبه از ساعت 14:30 به مدت 70دقیقه ، شنونده برنامه #گفت_و_گوی_اقتصادی باشید.
👈 ما را روی موج FM ردیف 103.5 مگاهرتز بشنوید.
@radiogoftogoo_official
Forwarded from "پسماند ایران"
گپ و گفت زنده
با موضوع:
#اقتصاد_پسماند_و_اشتغالزایی
مهندس توحید صدرنژاد _ مهندس مهدی نعمتی
#جمعه_ 23 _خرداد_99
#ساعت 22:00
در پیج اینستاگرام "#پسماند_ایران" مشاهده نمایید 👇
https://www.instagram.com/pasmandiran.ir/
📌اخبارمحیط زیست شهری در #پسماندایران
♻️🇮🇷 @news_pasmandiran
♻️🇮🇷 www.pasmandiran.ir
با موضوع:
#اقتصاد_پسماند_و_اشتغالزایی
مهندس توحید صدرنژاد _ مهندس مهدی نعمتی
#جمعه_ 23 _خرداد_99
#ساعت 22:00
در پیج اینستاگرام "#پسماند_ایران" مشاهده نمایید 👇
https://www.instagram.com/pasmandiran.ir/
📌اخبارمحیط زیست شهری در #پسماندایران
♻️🇮🇷 @news_pasmandiran
♻️🇮🇷 www.pasmandiran.ir
Forwarded from Zistboom.ir
در هفته محیط زیست صورت گرفت
↙️ امضاء تفاهم‌نامه همکاری میان صندوق ملی محیط‌زیست و استانداری کرمان
↙️ تفاهم‌نامه همکاری بین امیر مهاجری طهرانی مدیر‌عامل صندوق ملی محیط‌زیست و محمدجواد فدایی استاندار کرمان با هدف جذب سرمایه‌های استان کرمان برای حل مشکلات زیست محیطی این استان امضا شد.
↙️ مسعود شهسواری رئیس هیات مدیره صندوق ملی محیط زیست در این جلسه گفت: استان کرمان ظرفیت خوبی در بازیافت پسماندهای صنعتی دارد. متاسفانه با اتفاقاتی که در ۱۰ سال گذشته افتاده عملاً نه مسائل محیط زیست در کشور برطرف شده و نه تولیدکنندگان راضی هستند.
↙️ وی همچنین از همکاری صندوق ملی محیط‌زیست، استانداری کرمان و سازمان محیط زیست برای راه اندازی شهرک بازیافت پسماند صنایع استان کرمان خبر داد.
✅ @zistboom
↙️ امضاء تفاهم‌نامه همکاری میان صندوق ملی محیط‌زیست و استانداری کرمان
↙️ تفاهم‌نامه همکاری بین امیر مهاجری طهرانی مدیر‌عامل صندوق ملی محیط‌زیست و محمدجواد فدایی استاندار کرمان با هدف جذب سرمایه‌های استان کرمان برای حل مشکلات زیست محیطی این استان امضا شد.
↙️ مسعود شهسواری رئیس هیات مدیره صندوق ملی محیط زیست در این جلسه گفت: استان کرمان ظرفیت خوبی در بازیافت پسماندهای صنعتی دارد. متاسفانه با اتفاقاتی که در ۱۰ سال گذشته افتاده عملاً نه مسائل محیط زیست در کشور برطرف شده و نه تولیدکنندگان راضی هستند.
↙️ وی همچنین از همکاری صندوق ملی محیط‌زیست، استانداری کرمان و سازمان محیط زیست برای راه اندازی شهرک بازیافت پسماند صنایع استان کرمان خبر داد.
✅ @zistboom
«شرق» از گواهی‌های اسقاطی روی دست‌مانده گزارش میدهد: رانت قراضه‌ها
گفتگوی جناب آقای محمدحسین گودرزی، رئیس کارگروه اسقاط و بازیافت خودرو؛ و جناب آقای حسین ساداتیان رئیس کارگروه بازیافت فلزات اتحادیه صنایع بازیافت ایران با روزنامه شرق روز شنبه ۲۴ خردادماه ۱۳۹۹:
گودرزی: «بر اساس قانون، یک مرکز اسقاط باید دارای پروانه بهره‌برداری و کد ستاد حمل‌ونقل سوخت باشد تا بتواند در مزایده شرکت کند. ارگان‌های دولتی اکثرا این مطلب را نمی‌دانند و برخی شرکت‌کنندگان در مزایده را فقط با کد ستاد حمل‌ونقل سوخت می‌پذیرند. به همین دلیل جا دارد که دولت وارد قضیه شود و به دارایی اعلام کند که جلوی مراکز و شرکت‌کنندگان بدون پروانه در تمام مزایده‌های عرضه ضایعات را بگیرند. دلال‌بازی باعث شده قیمت پایه آهن قراضه که در ابتدای سال، هر کیلوگرم ۲۸۰۰ تومان بود به بالای چهار هزار تومان برسد.»
ساداتیان: «علاوه بر نقش دلال یا واسطه در گران شدن آهن قراضه، به نظر می‌آید خود شرکتهای برگزارکننده مزایده و مناقصه هم قیمت پایه آهن قراضه را بالا می‌برند که نفع بیشتری ببرند. زیرا راندمان صنایع فلزی کم شده است و کارخانه‌ها در حال حاضر با ۳۰٪ ظرفیت کار می‌کنند و این مسئله تولید آهن قراضه را کاهش میدهد. از سوی دیگر در گذشته برخی کالاها مثل کابینت، فلزی بود. حلب روغن نباتی فلز بود اما امروز PET جای آن را گرفته است. در و پنجرههای فلزی UPVC شده‌اند. میز و صندلی ادارات دولتی توسط صنایع فلزی ایران تأمین می‌شد اما در حال حاضر MDF شده‌است. بافت فرسوده شهرهای مختلف به‌تدریج نو شده در حالی که خانه‌های کلنگی در قدیم منبع تولید آهن قراضه بود. در این فضا کارخانجات خودروسازی یا عملیات تعویض ریل‌ها و ماشین‌سازی راه‌آهن از مراکز عمده عرضه آهن قراضه به صورت انبوه هستند که محصولات خود را از طریق مزایده واگذار می‌کنند.»
گفتگوی جناب آقای محمدحسین گودرزی، رئیس کارگروه اسقاط و بازیافت خودرو؛ و جناب آقای حسین ساداتیان رئیس کارگروه بازیافت فلزات اتحادیه صنایع بازیافت ایران با روزنامه شرق روز شنبه ۲۴ خردادماه ۱۳۹۹:
گودرزی: «بر اساس قانون، یک مرکز اسقاط باید دارای پروانه بهره‌برداری و کد ستاد حمل‌ونقل سوخت باشد تا بتواند در مزایده شرکت کند. ارگان‌های دولتی اکثرا این مطلب را نمی‌دانند و برخی شرکت‌کنندگان در مزایده را فقط با کد ستاد حمل‌ونقل سوخت می‌پذیرند. به همین دلیل جا دارد که دولت وارد قضیه شود و به دارایی اعلام کند که جلوی مراکز و شرکت‌کنندگان بدون پروانه در تمام مزایده‌های عرضه ضایعات را بگیرند. دلال‌بازی باعث شده قیمت پایه آهن قراضه که در ابتدای سال، هر کیلوگرم ۲۸۰۰ تومان بود به بالای چهار هزار تومان برسد.»
ساداتیان: «علاوه بر نقش دلال یا واسطه در گران شدن آهن قراضه، به نظر می‌آید خود شرکتهای برگزارکننده مزایده و مناقصه هم قیمت پایه آهن قراضه را بالا می‌برند که نفع بیشتری ببرند. زیرا راندمان صنایع فلزی کم شده است و کارخانه‌ها در حال حاضر با ۳۰٪ ظرفیت کار می‌کنند و این مسئله تولید آهن قراضه را کاهش میدهد. از سوی دیگر در گذشته برخی کالاها مثل کابینت، فلزی بود. حلب روغن نباتی فلز بود اما امروز PET جای آن را گرفته است. در و پنجرههای فلزی UPVC شده‌اند. میز و صندلی ادارات دولتی توسط صنایع فلزی ایران تأمین می‌شد اما در حال حاضر MDF شده‌است. بافت فرسوده شهرهای مختلف به‌تدریج نو شده در حالی که خانه‌های کلنگی در قدیم منبع تولید آهن قراضه بود. در این فضا کارخانجات خودروسازی یا عملیات تعویض ریل‌ها و ماشین‌سازی راه‌آهن از مراکز عمده عرضه آهن قراضه به صورت انبوه هستند که محصولات خود را از طریق مزایده واگذار می‌کنند.»
روزنامه شرق
رانت قراضه‌ها
اصلاح عنوان کدهای آیسیک صنعت اسقاط وسایل نقلیه
اعضای محترم کارگروه اسقاط خودروی اتحادیه صنایع بازیافت ایران،
رؤسای محترم کسب‌وکارها، تشکل‌ها و اتاق‌های بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی،
مدیران محترم ادارات صنایع و امور مالیاتی استان‌ها،
و دوستان و همراهان گرانقدر؛
با درود و آرزوی شادکامی و بهروزی،
با توجه به تصویب و ابلاغ قانون «کمک به ساماندهی پسماندهای عادی با مشارکت بخش غیر دولتی» و ماده‌ی ۵ این قانون، در راستای بهره‌مندی صنعت اسقاط خودرو از معافیت‌های مندرج در این ماده و جلوگیری از هرگونه تفسیر احتمالی، با همکاری دفتر محترم آمار و فرآوری داده‌های وزارت صنعت، معدن و تجارت، کد آیسیک صنعت اسقاط خودرو به «سرشاخه‌ی اسقاط وسایل نقلیه (بازیافت) - کد ۳۷۱۰۳۱۲۳۲۰» تغییر یافت.
با احترام خواهشمند است در صورت صلاحدید به اصلاح پروانه‌ی بهره‌برداری اقدام و نتایج را به دبیرخانه‌ی کارگروه اسقاط خودروی اتحادیه منعکس فرمایید.
سربلند و پیروز باشید.
دبیرخانه اتحادیه صنایع بازیافت ایران
اعضای محترم کارگروه اسقاط خودروی اتحادیه صنایع بازیافت ایران،
رؤسای محترم کسب‌وکارها، تشکل‌ها و اتاق‌های بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی،
مدیران محترم ادارات صنایع و امور مالیاتی استان‌ها،
و دوستان و همراهان گرانقدر؛
با درود و آرزوی شادکامی و بهروزی،
با توجه به تصویب و ابلاغ قانون «کمک به ساماندهی پسماندهای عادی با مشارکت بخش غیر دولتی» و ماده‌ی ۵ این قانون، در راستای بهره‌مندی صنعت اسقاط خودرو از معافیت‌های مندرج در این ماده و جلوگیری از هرگونه تفسیر احتمالی، با همکاری دفتر محترم آمار و فرآوری داده‌های وزارت صنعت، معدن و تجارت، کد آیسیک صنعت اسقاط خودرو به «سرشاخه‌ی اسقاط وسایل نقلیه (بازیافت) - کد ۳۷۱۰۳۱۲۳۲۰» تغییر یافت.
با احترام خواهشمند است در صورت صلاحدید به اصلاح پروانه‌ی بهره‌برداری اقدام و نتایج را به دبیرخانه‌ی کارگروه اسقاط خودروی اتحادیه منعکس فرمایید.
سربلند و پیروز باشید.
دبیرخانه اتحادیه صنایع بازیافت ایران
Forwarded from اتاق ايران آنلاین
کمیسیون توسعه پایدار، محیط‌زیست و آب اتاق ایران منتشر کرد
گزارش «پایداری و توسعه‌یافتگی ایران در جهان» منتشر شد
کمیسیون توسعه پایدار، محیط‌زیست و آب اتاق ایران با هدف تقویت فرهنگ توجه به توسعه پایدار و ارتقای دانش مفاهیم توسعه پایدار، گزارش «پایداری و توسعه‌یافتگی ایران در جهان» را بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی سازمان ملل تدوین کرده است.
http://otaghiranonline.ir/news/33551
گزارش «پایداری و توسعه‌یافتگی ایران در جهان» منتشر شد
کمیسیون توسعه پایدار، محیط‌زیست و آب اتاق ایران با هدف تقویت فرهنگ توجه به توسعه پایدار و ارتقای دانش مفاهیم توسعه پایدار، گزارش «پایداری و توسعه‌یافتگی ایران در جهان» را بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی سازمان ملل تدوین کرده است.
http://otaghiranonline.ir/news/33551
otaghiranonline
گزارش «پایداری و توسعه‌یافتگی ایران در جهان» منتشر شد
کمیسیون توسعه پایدار، محیط‌زیست و آب اتاق ایران با هدف تقویت فرهنگ توجه به توسعه پایدار و ارتقای دانش مفاهیم توسعه پایدار، گزارش «پایداری و توسعه‌یافتگی ایران در جهان» را بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی سازمان ملل تدوین کرده است.
Forwarded from کمیسیون حکمرانی سازمانی اتاق تهران (Hasan Forouzanfard)
✅ضامن در پرداخت خسارت تاخیر تادیه ورشکسته مسئولیت ندارد
🔹 در جلسه هیات عمومی دیوان عالی کشور در خصوص موضوع «خسارت تاخیر تادیه افراد ورشکسته» رای وحدت رویه صادر شد.
🔹 صبح سه‌شنبه (۲۷ خردادماه) جلسه هیات عمومی دیوان عالی کشور با حضور رئیس دیوان عالی کشور و قضات این دیوان برگزار شد.
🔹 یکی از قضات دیوان عالی کشور بیان کرد: در این جلسه مطرح شد که در ارتباط با ضامن ورشکسته این مساله همیشه مورد اختلاف بوده است که یکی از مواردی که در سیستم بانکی کشور مطرح است این است که وقتی کسی ورشکسته میشود و بانک نمی‌تواند برای خسارت تاخیر تادیه به او مراجعه کند باید به ضامن او مراجعه کند یا خیر که در رابطه با ضامن دادگاه‌ها دو رویه متفاوت دارند.
🔹 وی افزود: بعضی از دادگاه‌ها معتقدند که چون فرد ورشکسته است خسارت تاخیر تادیه به او تعلق نمی‌گیرد ولی برخی از دادگاه‌ها بر ماده ۹۶۱ اعتقاد دارند و اینکه ضامن باید آن را پرداخت کند.
🔹 در نهایت و پس از استماع اظهار نظرهای قضات مختلف، اعلام شد: رای شعبه ۱۷ دادگاه تجدید نظر تهران ضامنان متعهد ورشکسته را بعد از توقف مسئول ندانسته است، لذا رای صادره از این شعبه مطابق قانون رای وحدت رویه قضایی است.
🔹 رئیس دیوان عالی کشور هم در پایان این جلسه گفت: از ۹۳ نفر آرای ماخوذه، ۵۱ نفر رای شعبه ۱۷ استان تهران و ۴۲ نفر رای شعبه ۱۸ آذربایجان شرقی را تایید کردند و با این رای ضامن در پرداخت خسارت تاخیر تادیه ورشکسته مسئولیت ندارد.
🔹 در جلسه هیات عمومی دیوان عالی کشور در خصوص موضوع «خسارت تاخیر تادیه افراد ورشکسته» رای وحدت رویه صادر شد.
🔹 صبح سه‌شنبه (۲۷ خردادماه) جلسه هیات عمومی دیوان عالی کشور با حضور رئیس دیوان عالی کشور و قضات این دیوان برگزار شد.
🔹 یکی از قضات دیوان عالی کشور بیان کرد: در این جلسه مطرح شد که در ارتباط با ضامن ورشکسته این مساله همیشه مورد اختلاف بوده است که یکی از مواردی که در سیستم بانکی کشور مطرح است این است که وقتی کسی ورشکسته میشود و بانک نمی‌تواند برای خسارت تاخیر تادیه به او مراجعه کند باید به ضامن او مراجعه کند یا خیر که در رابطه با ضامن دادگاه‌ها دو رویه متفاوت دارند.
🔹 وی افزود: بعضی از دادگاه‌ها معتقدند که چون فرد ورشکسته است خسارت تاخیر تادیه به او تعلق نمی‌گیرد ولی برخی از دادگاه‌ها بر ماده ۹۶۱ اعتقاد دارند و اینکه ضامن باید آن را پرداخت کند.
🔹 در نهایت و پس از استماع اظهار نظرهای قضات مختلف، اعلام شد: رای شعبه ۱۷ دادگاه تجدید نظر تهران ضامنان متعهد ورشکسته را بعد از توقف مسئول ندانسته است، لذا رای صادره از این شعبه مطابق قانون رای وحدت رویه قضایی است.
🔹 رئیس دیوان عالی کشور هم در پایان این جلسه گفت: از ۹۳ نفر آرای ماخوذه، ۵۱ نفر رای شعبه ۱۷ استان تهران و ۴۲ نفر رای شعبه ۱۸ آذربایجان شرقی را تایید کردند و با این رای ضامن در پرداخت خسارت تاخیر تادیه ورشکسته مسئولیت ندارد.