يَجِبُ علىٰ الإنسان
أنْ يَتعلم كيفَ يَعيشُ
مَرارةَ أيامِه لوحدِهِ
بِلا اتكاءٍ على أي رُكنٍ هَش
حتى لا يَرفع سَقف تَوَقعاتِه
لأن الخَيبةَ قادِمةٌ
حتى مِمَّن عاهَدونا بالوفاءِ
و الصدقِ و الحُب ..

İnsan, hiçbir kırılgan temele yaslanmadan, acı dolu günlerini tek başına yaşamayı öğrenmeli ki, beklentilerinin tavanını yükseltmesin; çünkü bize sadakat, dürüstlük ve sevgi vaat edenlerden bile hayal kırıklığı gelebilir.

Güvenin inşası zordur, yıkılması ise kolaydır.

ليِتنا بينَ زحام العابرينَ نلتقي .

Keşke kalabalık yoldan geçenlerin arasında buluşabilseydik.

وقت الظلمة
بتعرف نجومك.

Karanlıkta yıldızlarınızı tanırsınız.

يؤمنُ الإنسانُ أنهُ يستطيعُ التحليق
عِندما يُجاورُ من يصنعُ لهُ جناحين

İnsan, yanında kendisine kanat veren biri varsa uçabileceğine inanır.

نبالغُ في تذكّر الماضي إلى أن يُصبح مثل ظلٍّ ثانٍ ، نغرقُ في أحلام المُستقبل ، لدرجة أننا بالكاد هنا، نتحدثُ عن حياتنا كثيرًا، وننسَى أن نحياها

Geçmişi o kadar çok hatırlıyoruz ki, ikinci bir gölge gibi oluyor. Geleceğin hayallerine o kadar kapılıyoruz ki, neredeyse varız. Hayatlarımız hakkında o kadar çok konuşuyoruz ki, onları yaşamayı unutuyoruz.

تَنتظرنا أيّام عَظيمة طيّبة و جميلة تُشبهنا ..

Bizleri de tıpkı bizim gibi büyük, güzel, hayırlı günler bekliyor.