💬 در طول تاریخ افراد مشهور و محبوب زیادی در ساخته شدن تبلیغات شرکت پلیس دست داشته‌اند.
از پائولو مالدینی، بروس ویلیس، جورج کلونی و جیمز سالیوان گرفته تا دیوید بکام، نیمار و آنتونیو باندراس.
بازیکن بارسا به همراه Daniela De Jesus مدل مشهور مکزیکی نیز ، دوباره مدل این تبلیغ شدند.
از پائولو مالدینی، بروس ویلیس، جورج کلونی و جیمز سالیوان گرفته تا دیوید بکام، نیمار و آنتونیو باندراس.
بازیکن بارسا به همراه Daniela De Jesus مدل مشهور مکزیکی نیز ، دوباره مدل این تبلیغ شدند.
💬 برند Police در سال 1978 در شهر Limana ایتالیا آغاز به کار کرد و با گذشت سال ها با تولید عطر و جواهرات و ساعت در سال 2003 به شهرت فراوانی دست یافته است. برند Police سعی بر ارائه ساعت مچی منحصر به فردی دارد تا بتواند سبک زندگی طرفداران مد روز و افراد شیک را گسترش دهد. دارای مدل های شیک و مدرن می باشد و مناسب افرادی است که تنها از ساعت به عنوان یک وسیله نمایش زمان استفاده نمی کنند بلکه ساعت را بخشی از شخصیت و سبک زندگی خود می دانند.
گزارشی از دره تاثیرگذار سوییس بر ساعت سازی جهان
در درۀ « ژورا» در جنوب غرب سوییس، حرفۀ سنتی ساعت‌سازی همچنان پررونق است. فقط شرکت‌های بزرگ نیستند که در کوه‌های ژورا کارگاه دارند، بلکه ساعت‌سازان مستقل و ماهر نیز اینجا برای خود به ساخت ساعت اشتغال دارد.
پیچیده‌ترین ساعت مچی‌ای که تاکنون ساخته شده، در ماه سپتامبر در ژنو رونمایی شد و سپس برای خریداری ناشناس در نیویورک ارسال شد.(تعمیرگاه تخصصی ساعت بیگ بِن) گزارشی از این دره مهم و تاثیرگذار در عرصه ساعت‌سازی جهان را با هم میخوانیم.
این خریدار، 9 میلیون دلار برای خرید این ساعتپرداخت کردهکه دارای 57 کارکرد ویژه است و از 2826 قطعه تشکیل شده است. این ساعت صدای زنگ ساعت بیگ‌بن، گام‌های ماه و تقویم عبری را به همراه دارد، اما جالب اینجاست که حتی نمی‌توانید آن را به مچتان ببندید، چرا که 900 گرم وزن دارد، و به اندازۀ یک همبرگر بزرگ است.
وینسنت ژاتون، رییس موزۀ ساعت مچی اسپاس هورولوجر در درۀ ژورا، می‌گوید: «بعضی از مردم می‌گویند که ساختن ساعتی مکانیکی با این همه پیچیدگی کاری احمقانه است. اما وقتی که چنین چیزی می‌سازید، در واقع برای آینده نوآوری می‌کنید. شما چیزی اختراع می‌کنید که شاید بعداً برای عموم مردم به تولید انبوه برسد.»
در این دره در یکی از کارگاههای ساعت‌سازان مبتکر سوییسی پلاکی برنجی در آستانۀ در، خبر از ورود به کارگاه «فیلیپ دوفور، سازندۀ ساعت‌مچی‌های پیچیده» می‌دهد.
پشت در، کارگاهی مملو از ماشین‌های قدیمی و صدها ابزار دستی است که بسیاری از آنها را خودِ فیلیپ دوفور ساخته است. او با کمک ذره‌بینی که به چشم راستش زده، عقربۀ ساعت جدیدترین ساعت مچی‌اش را جلا می‌دهد. وقتی که کارش تمام شد، آن را داغ میکند و می‌گوید با این کار رنگ آبی استیل جلوه میکند.
در حقیقت، در این ساعتی که اختراع کرده و نامش «گرانده سونری» (زنگ‌زن بزرگ) است، تقریباً تک تک قطعات را خودش می‌سازد. ساخت هر ساعت مچی نه ماه زمان می‌برد. می‌گوید: «مثل یک انسان»
او می‌گوید که به محض اینکه ساخت این ساعت مچی به پایان برسد به فروش می‌رود. او تا به حال 9 عدد از این ساعتها ساخته و بیشتر آنها را مجموعهدارانی از ژاپن و سنگاپور به قیمت چندصد هزار دلار خریده‌اند.
ساعت‌سازی در قرن شانزدهم میلای در سوییس رونق گرفت. رهبر دینی متنفذی به نام ژان کالوین، جواهرات را ممنوع کرده بود و در نتیجه زرگران به حرفۀ دیگری روی آوردند. همزمان، پروتستان‌هایی که از ترس محاکمه از فرانسه گریخته بودند، مهارت‌های ساعتسازیشان را نیز با خود به ژنو آوردند و اینها دست به دست هم داد تا سوییس به مرکز تعالی ساعت‌سازی بدل شود.
این صنعت به خاطر برف بود که در این درۀ خاص پا گرفت.
دوفور می‌گوید: «ما در ارتفاع 1000 متری از سطح دریا هستیم. در زمستان، مسیرهای اینجا به خاطر برف بسته می‌شد و مردم در دره گیر می‌افتادند. و کاری جز اینکه یکی دو گاو را بدوشند نداشتند. در زمستانها هیچ کار دیگری نمی‌شد کرد. در نتیجه به تدریج منظم شدند. تقریباً در هر مزرعه‌ای یک کارگاه به وجود آمد و همه از بچه‌ها تا پدربزرگها در آن کار می‌کردند».
در درۀ « ژورا» در جنوب غرب سوییس، حرفۀ سنتی ساعت‌سازی همچنان پررونق است. فقط شرکت‌های بزرگ نیستند که در کوه‌های ژورا کارگاه دارند، بلکه ساعت‌سازان مستقل و ماهر نیز اینجا برای خود به ساخت ساعت اشتغال دارد.
پیچیده‌ترین ساعت مچی‌ای که تاکنون ساخته شده، در ماه سپتامبر در ژنو رونمایی شد و سپس برای خریداری ناشناس در نیویورک ارسال شد.(تعمیرگاه تخصصی ساعت بیگ بِن) گزارشی از این دره مهم و تاثیرگذار در عرصه ساعت‌سازی جهان را با هم میخوانیم.
این خریدار، 9 میلیون دلار برای خرید این ساعتپرداخت کردهکه دارای 57 کارکرد ویژه است و از 2826 قطعه تشکیل شده است. این ساعت صدای زنگ ساعت بیگ‌بن، گام‌های ماه و تقویم عبری را به همراه دارد، اما جالب اینجاست که حتی نمی‌توانید آن را به مچتان ببندید، چرا که 900 گرم وزن دارد، و به اندازۀ یک همبرگر بزرگ است.
وینسنت ژاتون، رییس موزۀ ساعت مچی اسپاس هورولوجر در درۀ ژورا، می‌گوید: «بعضی از مردم می‌گویند که ساختن ساعتی مکانیکی با این همه پیچیدگی کاری احمقانه است. اما وقتی که چنین چیزی می‌سازید، در واقع برای آینده نوآوری می‌کنید. شما چیزی اختراع می‌کنید که شاید بعداً برای عموم مردم به تولید انبوه برسد.»
در این دره در یکی از کارگاههای ساعت‌سازان مبتکر سوییسی پلاکی برنجی در آستانۀ در، خبر از ورود به کارگاه «فیلیپ دوفور، سازندۀ ساعت‌مچی‌های پیچیده» می‌دهد.
پشت در، کارگاهی مملو از ماشین‌های قدیمی و صدها ابزار دستی است که بسیاری از آنها را خودِ فیلیپ دوفور ساخته است. او با کمک ذره‌بینی که به چشم راستش زده، عقربۀ ساعت جدیدترین ساعت مچی‌اش را جلا می‌دهد. وقتی که کارش تمام شد، آن را داغ میکند و می‌گوید با این کار رنگ آبی استیل جلوه میکند.
در حقیقت، در این ساعتی که اختراع کرده و نامش «گرانده سونری» (زنگ‌زن بزرگ) است، تقریباً تک تک قطعات را خودش می‌سازد. ساخت هر ساعت مچی نه ماه زمان می‌برد. می‌گوید: «مثل یک انسان»
او می‌گوید که به محض اینکه ساخت این ساعت مچی به پایان برسد به فروش می‌رود. او تا به حال 9 عدد از این ساعتها ساخته و بیشتر آنها را مجموعهدارانی از ژاپن و سنگاپور به قیمت چندصد هزار دلار خریده‌اند.
ساعت‌سازی در قرن شانزدهم میلای در سوییس رونق گرفت. رهبر دینی متنفذی به نام ژان کالوین، جواهرات را ممنوع کرده بود و در نتیجه زرگران به حرفۀ دیگری روی آوردند. همزمان، پروتستان‌هایی که از ترس محاکمه از فرانسه گریخته بودند، مهارت‌های ساعتسازیشان را نیز با خود به ژنو آوردند و اینها دست به دست هم داد تا سوییس به مرکز تعالی ساعت‌سازی بدل شود.
این صنعت به خاطر برف بود که در این درۀ خاص پا گرفت.
دوفور می‌گوید: «ما در ارتفاع 1000 متری از سطح دریا هستیم. در زمستان، مسیرهای اینجا به خاطر برف بسته می‌شد و مردم در دره گیر می‌افتادند. و کاری جز اینکه یکی دو گاو را بدوشند نداشتند. در زمستانها هیچ کار دیگری نمی‌شد کرد. در نتیجه به تدریج منظم شدند. تقریباً در هر مزرعه‌ای یک کارگاه به وجود آمد و همه از بچه‌ها تا پدربزرگها در آن کار می‌کردند».
نتیجه این شد که امروز اغلب نامهای بزرگ صنعت ساعت مچی سوییس در اینجا هستند: برگه، لونژین، اودِمار پیگوئه، پاتِک فیلیپ، ژژه لوکولتر، بلان پن، واشِرون کنستانتین و در کنار اینها ساعت‌سازان مستقلی نظیر فیلیپ دوفور، برخی از گرانقیمت‌ترین ساعت‌های جهان را در این دره می‌سازند.
سوییس 3 درصد از ساعت‌های جهان را تولید میکند، اما این سه درصد 24/3 میلیارد دلار ارزش دارد. تقریباً معادل ارزش 97 درصد ساعت مچی دیگر.
صنعت ساعت‌سازی مشاغل بسیاری ایجاد کرده است. درۀ ژورا جمعیت کوچکی دارد؛ در مجموع 6500 نفر. اما به لطف فرانسوی‌هایی که هر روز از مرز می‌گذرند تا در اینجا کار کنند، 4500 نفر در این دره به ساخت ساعت اشتغال دارند.
«اکول تکنیک»، با یک قرن سابقه، مدرسۀ ساعت‌سازی‌ای است که در درۀ ژوراواقع شده و هر سال 50 ساعت‌ساز سوییسی جدید تحویل می‌دهد.
در یکی از کلاسها، دانشجویان با روپوش سفید مشغول باز کردن و سرهم کردن ساعت‌های مچی هستند. فرادید به نقل سرویس جهانی بی‌بی‌سی گزارش کرده است که فابریس و استفان دو تن از این دانشجویان در پاسخ به این پرسش که چه چیز آنها را به ساعت سازی جذب کرده است؟گفتند که:«در اصل به خاطر تاریخ. در این دره ساعت‌سازان زبدۀ بسیاری کار کرده‌اند و در نتیجه اینجا بهترین جا برای یادگیری ساعت‌سازی است.»
این صنعت در دهۀ 1970 و 1980 تقریباً در آستانۀ نابودی قرار گرفت. نام آن دوران را «بحران کوارتز» گذاشته بودند. به خاطر ورود ژاپن به عرصۀ رقابت در بازار ساعت مچی، تعداد مشاغل صنعت ساعت‌سازی سوییس از 90هزار به 28هزار سقوط کرد. علت موفقیت ناگهانی ژاپنی‌ها، عرضۀ انبوه ساعت مچی‌های باطری‌ای بود که خود سوییسی‌ها اولین بار اختراع کرده بودند
سوییس 3 درصد از ساعت‌های جهان را تولید میکند، اما این سه درصد 24/3 میلیارد دلار ارزش دارد. تقریباً معادل ارزش 97 درصد ساعت مچی دیگر.
صنعت ساعت‌سازی مشاغل بسیاری ایجاد کرده است. درۀ ژورا جمعیت کوچکی دارد؛ در مجموع 6500 نفر. اما به لطف فرانسوی‌هایی که هر روز از مرز می‌گذرند تا در اینجا کار کنند، 4500 نفر در این دره به ساخت ساعت اشتغال دارند.
«اکول تکنیک»، با یک قرن سابقه، مدرسۀ ساعت‌سازی‌ای است که در درۀ ژوراواقع شده و هر سال 50 ساعت‌ساز سوییسی جدید تحویل می‌دهد.
در یکی از کلاسها، دانشجویان با روپوش سفید مشغول باز کردن و سرهم کردن ساعت‌های مچی هستند. فرادید به نقل سرویس جهانی بی‌بی‌سی گزارش کرده است که فابریس و استفان دو تن از این دانشجویان در پاسخ به این پرسش که چه چیز آنها را به ساعت سازی جذب کرده است؟گفتند که:«در اصل به خاطر تاریخ. در این دره ساعت‌سازان زبدۀ بسیاری کار کرده‌اند و در نتیجه اینجا بهترین جا برای یادگیری ساعت‌سازی است.»
این صنعت در دهۀ 1970 و 1980 تقریباً در آستانۀ نابودی قرار گرفت. نام آن دوران را «بحران کوارتز» گذاشته بودند. به خاطر ورود ژاپن به عرصۀ رقابت در بازار ساعت مچی، تعداد مشاغل صنعت ساعت‌سازی سوییس از 90هزار به 28هزار سقوط کرد. علت موفقیت ناگهانی ژاپنی‌ها، عرضۀ انبوه ساعت مچی‌های باطری‌ای بود که خود سوییسی‌ها اولین بار اختراع کرده بودند