Həyatımdakı güvən duyğusunun yerini sorğuladım. Güvəndiyim insanları düşündüm. Güvənib irəlilədiyim yolları gözdən keçirdim. Bütün bunları düşünməyim mənə sadəcə tək bir duyğu hiss etdirdi: Xəyal qırıqlığı.
Kimsə , səni olduğun kimi sevməyəcək , hər kəs səni; səni sevmənin onlara nə qədər yaraşacağını düşündüyü üçün , yəni özləri üçün sevəcək.Və bu da demək olur ki insan belə edərək yenə özünü sevəcək.Sən heç sevilməmiş olacaqsan hekayənin sonunda.