💠💡💠”کازئو ایشی گورو" در کتاب "باقی مانده روز" نوشته است: "بهترین قسمت روز، شب است... تو کار روزت را انجام داده ای؛ حالا پاهایت را روی هم بگذار و خوش باش!"
شاید یکی از راه هایی که می توان فهمید در زندگی مسیر درستی را در پیش گرفته ایم یا نه، همین باشد که ببینیم شب ها چطور می خوابیم؟
🔺روزی که به دنبال تایید دیگران ندویده باشیم، خواسته‌مان را بخاطر شرایط و توقعات دیگران به اولویت آخر پرت نکرده باشیم، مسئولیت رویاهایمان را پذیرفته باشیم و در جهت آنچه برایمان ارزشمند است قدمی جلوتر رفته باشیم، به گمانم در پی چنین روزی بدنی سبک‌بال و خوابی آرام از راه خواهد رسید...
شاید یکی از راه هایی که می توان فهمید در زندگی مسیر درستی را در پیش گرفته ایم یا نه، همین باشد که ببینیم شب ها چطور می خوابیم؟
🔺روزی که به دنبال تایید دیگران ندویده باشیم، خواسته‌مان را بخاطر شرایط و توقعات دیگران به اولویت آخر پرت نکرده باشیم، مسئولیت رویاهایمان را پذیرفته باشیم و در جهت آنچه برایمان ارزشمند است قدمی جلوتر رفته باشیم، به گمانم در پی چنین روزی بدنی سبک‌بال و خوابی آرام از راه خواهد رسید...
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💠🎞💠 پیشنهاد میکنیم دیدن فیلم کوتاه اما تامل برانگیز مصاحبه‌گر را از دست ندهید👌
The Interviewer
سال ساخت، ۲۰۱۲
برنده بیست جایزه بین المللی
The Interviewer
سال ساخت، ۲۰۱۲
برنده بیست جایزه بین المللی
💠🤔💠 زنگ اندیشه
🖊 ما در آستانه آن شب تیره ایم!
✍️مهدی تدینی
📝اگر برایتان مهمیم، اگر باور دارید باید صدای رعایا را شنید، اگر قرار نیست تنها زینت‌بخش سریر قدرت شما باشیم، صدای ما را بشنوید. ناخوشیم. مشکلمان هم دقیقاً «ناامنی» است؛
«ناامنی اقتصادی». ما مانند غارت‌شدگانیم؛ چپاول‌شدگان؛ راهزن‌زدگان. راهزن غارتگری که بی‌رحمانه بلای جان ما شده است، اقتصاد نابسامانی است که دسترنج‌ها را می‌بلعد و سال و ماه را می‌سوزاند. و البته این معضل را دیگر نمی‌توان مانند بسیاری نابسامانی‌های دیگر گردن رعیت انداخت.
📌باور کنید مشکل «روحانی و تیمش» نبود. شاید بتوان در آستانۀ انتخابات با تاختن به کسانی که از سر ناچاری و بی‌گزینگی به روحانی رأی داده بودند، دلی خنک کرد، رأیی اندوخت و امیدی واهی داد، اما این کوفتن بر سر رأی‌دهندگانِ نومید دیروز و رأی‌ندهندگانِ سرخوردۀ امروز، هیولای واقعیت را رام نمی‌کند. نمی‌توان به زخم دستور داد خونریزی نکند. نمی‌توان به سیل دستور داد ویران نکند. نمی‌توان به توفان امر کرد درختان را ریشه برنکند. واقعیت چموش با تازیانۀ کلام رام نمی‌شود.
📌آنچه می‌گویم از سر اهداف سیاسی نیست؛ که دیگر چه مجال پیگیری آرزوهای سیاسی!؟ حرفم از سر دلسوزی است؛ دلسوزی برای مردم، کشور و حتی برای شمایی که خود و ما را هر روز گرفتارتر می‌کنید. مشکل چیست؟ می‌گویم...
📌شیوۀ حکمرانی را باید اصلاح کرد. یک بار برای همیشه باید دریابیم «اقتصاد» اولی بر هر چیز است! به ویژه اولی بر «سیاست». اقتصاد چارپای زبان‌بستۀ سیاست نیست که هر دم بر آن تازیانه زنید، هر قدر خواستید از آن بار کشید و گاری سیاست را بر گرده‌اش ببندید. شبی از شب‌ها، این مادیان فرتوت در رگبار و توفان، در گل می‌ماند و با تازیانۀ فرمان‌ها، بخشنامه‌ها و بگیروببند شما برنمی‌خیزد. ما در آستانه ــ یا در میانۀ ــ آن شب تیره‌ایم.
📌همه‌چیز باید برعکس اینی شود که هست. «سیاست» باید «پادو» و «کارچاق‌کن» اقتصاد باشد. فرمانروای اصلی اقتصاد است و سیاست صرفاً کارپرداز اقتصاد است. در حکمرانی یگانه هدف «مقدس و عدول‌ناپذیر» شکوفایی اقتصاد است. پس سیاست چه می‌شود؟ سیاست چیست؟ سیاست هیچ نیست مگر مناسب‌ترین، دقیق‌ترین و کارآمدترین تدابیر برای رسیدن به این هدف. در واقع این اقتصاد و مصالح اقتصادی است که سیاست را رقم می‌زند. ولاغیر! اگر اقتصاد «امر کند» حفظ و جذب سرمایه، «سیاست» وظیفه دارد هر آنچه باعث این «امر» می‌شود انجام دهد و از هر آنچه مانع این امر می‌شود خودداری کند. اگر اقتصاد امر می‌کند «توسعۀ تولید و صادرات گاز»، سیاست موظف است بی‌درنگ این «امر» را اولویت اول خود انگارد و هر آنچه این هدف را در اسرع وقت محقق می‌کند، انجام دهد و هر آنچه در مسیر این توسعه ممانعت ایجاد می‌کند، از میان بردارد. آمر و ناهی اقتصاد است!
📌قرار نیست «اقتصاد» خود را با «سیاست» وفق دهد؛ بلکه برعکس، سیاست باید خود را با اوامر اقتصاد وفق دهد. اقتصاد ابزاری برای پیاده‌سازی سیاست نیست، بلکه سیاست ابزار و جاده‌گشای اقتصاد است. چگونه می‌توان اشتغالزایی کرد؟ چگونه می‌توان تورم را کاهش داد؟ چگونه می‌توان بیش‌ترین رشد اقتصادی را داشت؟ و چگونه می‌توان تولید ناخالص و درآمد سرانه را افزایش داد؟ سیاست باید بر اساس پاسخ‌های این پرسش‌ها چیده شود. هر چه موجب اشتغالزایی، کاهش تورم، افزایش رشد اقتصاد و افزایش تولید ناخالص و درآمد سرانه می‌شود، باید مبنای سیاست‌ورزی باشد. اما اینکه سیاست فارغ از پیامدهای اقتصادی‌اش تعریف و اجرا شود... نتیجه همین می‌شود که هست.
📌راه‌حل دیگری وجود ندارد. امنیت در اقتصاد است؛ علاقۀ دوسویه میان شهریار و شهروند در اقتصاد است. اما یقین بدانید برندۀ اصلی این «اولویت اقتصاد بر سیاست» خود شمایید که حکمرانید. می‌دانم دموکراسی‌خواهان از این حرفم می‌رنجند، اما یقین بدانید اگر حکمرانی بر نقطۀ پرگار اقتصاد بچرخد (کاری که هیچ‌گاه نکرده‌اید)، عامۀ مردم حتی سایر مطالبات را فراموش می‌کنند؛ این خاصیت توده است.
📌اما اگر چنین نکنید، دست‌‌هایمان هر روز بیهوده و بیهوده‌‌تر می‌شود...
🖊 ما در آستانه آن شب تیره ایم!
✍️مهدی تدینی
📝اگر برایتان مهمیم، اگر باور دارید باید صدای رعایا را شنید، اگر قرار نیست تنها زینت‌بخش سریر قدرت شما باشیم، صدای ما را بشنوید. ناخوشیم. مشکلمان هم دقیقاً «ناامنی» است؛
«ناامنی اقتصادی». ما مانند غارت‌شدگانیم؛ چپاول‌شدگان؛ راهزن‌زدگان. راهزن غارتگری که بی‌رحمانه بلای جان ما شده است، اقتصاد نابسامانی است که دسترنج‌ها را می‌بلعد و سال و ماه را می‌سوزاند. و البته این معضل را دیگر نمی‌توان مانند بسیاری نابسامانی‌های دیگر گردن رعیت انداخت.
📌باور کنید مشکل «روحانی و تیمش» نبود. شاید بتوان در آستانۀ انتخابات با تاختن به کسانی که از سر ناچاری و بی‌گزینگی به روحانی رأی داده بودند، دلی خنک کرد، رأیی اندوخت و امیدی واهی داد، اما این کوفتن بر سر رأی‌دهندگانِ نومید دیروز و رأی‌ندهندگانِ سرخوردۀ امروز، هیولای واقعیت را رام نمی‌کند. نمی‌توان به زخم دستور داد خونریزی نکند. نمی‌توان به سیل دستور داد ویران نکند. نمی‌توان به توفان امر کرد درختان را ریشه برنکند. واقعیت چموش با تازیانۀ کلام رام نمی‌شود.
📌آنچه می‌گویم از سر اهداف سیاسی نیست؛ که دیگر چه مجال پیگیری آرزوهای سیاسی!؟ حرفم از سر دلسوزی است؛ دلسوزی برای مردم، کشور و حتی برای شمایی که خود و ما را هر روز گرفتارتر می‌کنید. مشکل چیست؟ می‌گویم...
📌شیوۀ حکمرانی را باید اصلاح کرد. یک بار برای همیشه باید دریابیم «اقتصاد» اولی بر هر چیز است! به ویژه اولی بر «سیاست». اقتصاد چارپای زبان‌بستۀ سیاست نیست که هر دم بر آن تازیانه زنید، هر قدر خواستید از آن بار کشید و گاری سیاست را بر گرده‌اش ببندید. شبی از شب‌ها، این مادیان فرتوت در رگبار و توفان، در گل می‌ماند و با تازیانۀ فرمان‌ها، بخشنامه‌ها و بگیروببند شما برنمی‌خیزد. ما در آستانه ــ یا در میانۀ ــ آن شب تیره‌ایم.
📌همه‌چیز باید برعکس اینی شود که هست. «سیاست» باید «پادو» و «کارچاق‌کن» اقتصاد باشد. فرمانروای اصلی اقتصاد است و سیاست صرفاً کارپرداز اقتصاد است. در حکمرانی یگانه هدف «مقدس و عدول‌ناپذیر» شکوفایی اقتصاد است. پس سیاست چه می‌شود؟ سیاست چیست؟ سیاست هیچ نیست مگر مناسب‌ترین، دقیق‌ترین و کارآمدترین تدابیر برای رسیدن به این هدف. در واقع این اقتصاد و مصالح اقتصادی است که سیاست را رقم می‌زند. ولاغیر! اگر اقتصاد «امر کند» حفظ و جذب سرمایه، «سیاست» وظیفه دارد هر آنچه باعث این «امر» می‌شود انجام دهد و از هر آنچه مانع این امر می‌شود خودداری کند. اگر اقتصاد امر می‌کند «توسعۀ تولید و صادرات گاز»، سیاست موظف است بی‌درنگ این «امر» را اولویت اول خود انگارد و هر آنچه این هدف را در اسرع وقت محقق می‌کند، انجام دهد و هر آنچه در مسیر این توسعه ممانعت ایجاد می‌کند، از میان بردارد. آمر و ناهی اقتصاد است!
📌قرار نیست «اقتصاد» خود را با «سیاست» وفق دهد؛ بلکه برعکس، سیاست باید خود را با اوامر اقتصاد وفق دهد. اقتصاد ابزاری برای پیاده‌سازی سیاست نیست، بلکه سیاست ابزار و جاده‌گشای اقتصاد است. چگونه می‌توان اشتغالزایی کرد؟ چگونه می‌توان تورم را کاهش داد؟ چگونه می‌توان بیش‌ترین رشد اقتصادی را داشت؟ و چگونه می‌توان تولید ناخالص و درآمد سرانه را افزایش داد؟ سیاست باید بر اساس پاسخ‌های این پرسش‌ها چیده شود. هر چه موجب اشتغالزایی، کاهش تورم، افزایش رشد اقتصاد و افزایش تولید ناخالص و درآمد سرانه می‌شود، باید مبنای سیاست‌ورزی باشد. اما اینکه سیاست فارغ از پیامدهای اقتصادی‌اش تعریف و اجرا شود... نتیجه همین می‌شود که هست.
📌راه‌حل دیگری وجود ندارد. امنیت در اقتصاد است؛ علاقۀ دوسویه میان شهریار و شهروند در اقتصاد است. اما یقین بدانید برندۀ اصلی این «اولویت اقتصاد بر سیاست» خود شمایید که حکمرانید. می‌دانم دموکراسی‌خواهان از این حرفم می‌رنجند، اما یقین بدانید اگر حکمرانی بر نقطۀ پرگار اقتصاد بچرخد (کاری که هیچ‌گاه نکرده‌اید)، عامۀ مردم حتی سایر مطالبات را فراموش می‌کنند؛ این خاصیت توده است.
📌اما اگر چنین نکنید، دست‌‌هایمان هر روز بیهوده و بیهوده‌‌تر می‌شود...
💠🧿💠طبق آمار سایت ضریب هوشی ایرانی‌ها 45ام جهان است.
آمریکا با ضریب هوشی 98 امتیاز در رتبه 26 قرار دارد.
سنگاپور با 108 امتیاز روی قله جای دارد و آخرین رتبه با 56 امتیاز به گینه استوایی تعلق دارد.
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
آمریکا با ضریب هوشی 98 امتیاز در رتبه 26 قرار دارد.
سنگاپور با 108 امتیاز روی قله جای دارد و آخرین رتبه با 56 امتیاز به گینه استوایی تعلق دارد.
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
💠🎲💠 میل به کشف شدن ریشه ی ارتباطات امروزی ما آدمهاست
امروز یک واقعیت نسبی کشف کردم؛ تمام آدم‌ها مطلقا از روی هوس، علاقه، تفاهم یا عشق با آدم‌های تازه آشنا نمی‌شوند!
من اسمش را گذاشته‌ام «لذت جديد بودن و كشف شدن ».
گاهی اوقات، آدم‌ها برای تجربه‌ی دوباره‌ی هیجان آشنایی، با آدم‌های جدید (همجنس یا غیر همجنس) ارتباط می‌گیرند، برای کشف کردن و کشف شدن، شناختن و شناخته شدن.
هرچند که بیش از نود درصد مواقع، این نیاز و این اقدام ناشیانه، با شکست مواجه می‌شود.
اما آدم‌ها دست بر نمی‌دارند، شاید برای اینکه لذتبخش است حسِ «برای کسی جدید بودن و داوطلبانه توسط کسی کشف شدن».
اینکه آدمی از راه برسد که با هیجان، تمام ابعاد وجود تو را ذره ذره و مشتاقانه کشف کند و تک تک جزئیات شخصیت و نگاه و لبخند و رفتارهای تو برای او جذابیت و تازگی داشته‌باشد و جوری از آن‌ها حرف بزند که تو احساس خوشایندی نسبت به خودت پیدا کنی و یادت بیفتد که چه امتیازات و توانمندی‌هایی داری.
آدم‌ها هرازگاهی حوصله‌شان از تکرار سر می‌رود و دنبال آدم‌های جدید می‌گردند، می‌خواهند دنیاهای جدیدی را کشف کنند و دنیای کشف نشده‌ی انسانِ دیگری باشند.
اسمش رفاقت، دوستی، آشنایی، علاقه یا هرچیز دیگری باشد، من ایمان دارم که بیش از نیمی از روابط انسانی بر مبنای کنجکاوی و با ولع کشف شدن شکل می‌گیرد و بر همین مبنای غلط، به عادت و تکرار که رسید، آدم‌ها از هم فاصله می‌گیرند و شعله‌های ارتباط، خاموش می‌شود.
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
امروز یک واقعیت نسبی کشف کردم؛ تمام آدم‌ها مطلقا از روی هوس، علاقه، تفاهم یا عشق با آدم‌های تازه آشنا نمی‌شوند!
من اسمش را گذاشته‌ام «لذت جديد بودن و كشف شدن ».
گاهی اوقات، آدم‌ها برای تجربه‌ی دوباره‌ی هیجان آشنایی، با آدم‌های جدید (همجنس یا غیر همجنس) ارتباط می‌گیرند، برای کشف کردن و کشف شدن، شناختن و شناخته شدن.
هرچند که بیش از نود درصد مواقع، این نیاز و این اقدام ناشیانه، با شکست مواجه می‌شود.
اما آدم‌ها دست بر نمی‌دارند، شاید برای اینکه لذتبخش است حسِ «برای کسی جدید بودن و داوطلبانه توسط کسی کشف شدن».
اینکه آدمی از راه برسد که با هیجان، تمام ابعاد وجود تو را ذره ذره و مشتاقانه کشف کند و تک تک جزئیات شخصیت و نگاه و لبخند و رفتارهای تو برای او جذابیت و تازگی داشته‌باشد و جوری از آن‌ها حرف بزند که تو احساس خوشایندی نسبت به خودت پیدا کنی و یادت بیفتد که چه امتیازات و توانمندی‌هایی داری.
آدم‌ها هرازگاهی حوصله‌شان از تکرار سر می‌رود و دنبال آدم‌های جدید می‌گردند، می‌خواهند دنیاهای جدیدی را کشف کنند و دنیای کشف نشده‌ی انسانِ دیگری باشند.
اسمش رفاقت، دوستی، آشنایی، علاقه یا هرچیز دیگری باشد، من ایمان دارم که بیش از نیمی از روابط انسانی بر مبنای کنجکاوی و با ولع کشف شدن شکل می‌گیرد و بر همین مبنای غلط، به عادت و تکرار که رسید، آدم‌ها از هم فاصله می‌گیرند و شعله‌های ارتباط، خاموش می‌شود.
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
Telegram
هاشم راعی ،مشاور و مدرس مدیریت + جعبه ابزار مدیریت نوین
مدیر کانال :
@hashemraei
https://www.instagram.com/hashem_raei/
این کانال توسط آقای مهندس هاشم راعی ، مشاور و مدرس حوزه کسب و کار ، مدیریت می شود .
۰۹۱۲ ۰۹۱۵ ۱۲۱
جعبه ابزار مدیریت نوین، مکانیست برای
دسترسی به کاربردی ترین مطالب در حوزه های مختلف مدیریت
@hashemraei
https://www.instagram.com/hashem_raei/
این کانال توسط آقای مهندس هاشم راعی ، مشاور و مدرس حوزه کسب و کار ، مدیریت می شود .
۰۹۱۲ ۰۹۱۵ ۱۲۱
جعبه ابزار مدیریت نوین، مکانیست برای
دسترسی به کاربردی ترین مطالب در حوزه های مختلف مدیریت
💠💡💠«پاداش»، بزرگترین اصل مدیریت دنیاست...
"مایکل لوبوف" نویسنده کتاب "بزرگترین اصل مدیریت دنیا"، می گوید چند مورد از چیزهایی که باید به اونها پاداش داد اینها هستند:
1- به راه حل های اساسی به جای راه حل های مقطعی پاداش دهید.
2- به ریسک پذیری به جای اجتناب از ریسک پاداش دهید.
3-به خلاقیت کاربردی به جای اطاعت کورکورانه پاداش دهید.
4- به اقدام قاطع به جای فلج کردن کار با تجزیه و تحلیل پاداش دهید.
5- به کار برجسته به جای نمایش کار پاداش دهید.
6- به ساده کردن کاربه جای پیچیدگی غیرلازم پاداش دهید.
7- به رفتار آرام و موثر به جای نق زدن و سر و صدا راه انداختن پاداش دهید.
8- به کیفیت کار به جای سرعت در کار پاداش دهید.
9- به وفاداری به سازمان، به جای تهدید به ترک خدمت پاداش دهید.
10- به کار تیمی به جای تک روی پاداش دهید.
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
"مایکل لوبوف" نویسنده کتاب "بزرگترین اصل مدیریت دنیا"، می گوید چند مورد از چیزهایی که باید به اونها پاداش داد اینها هستند:
1- به راه حل های اساسی به جای راه حل های مقطعی پاداش دهید.
2- به ریسک پذیری به جای اجتناب از ریسک پاداش دهید.
3-به خلاقیت کاربردی به جای اطاعت کورکورانه پاداش دهید.
4- به اقدام قاطع به جای فلج کردن کار با تجزیه و تحلیل پاداش دهید.
5- به کار برجسته به جای نمایش کار پاداش دهید.
6- به ساده کردن کاربه جای پیچیدگی غیرلازم پاداش دهید.
7- به رفتار آرام و موثر به جای نق زدن و سر و صدا راه انداختن پاداش دهید.
8- به کیفیت کار به جای سرعت در کار پاداش دهید.
9- به وفاداری به سازمان، به جای تهدید به ترک خدمت پاداش دهید.
10- به کار تیمی به جای تک روی پاداش دهید.
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
Telegram
هاشم راعی ،مشاور و مدرس مدیریت + جعبه ابزار مدیریت نوین
مدیر کانال :
@hashemraei
https://www.instagram.com/hashem_raei/
این کانال توسط آقای مهندس هاشم راعی ، مشاور و مدرس حوزه کسب و کار ، مدیریت می شود .
۰۹۱۲ ۰۹۱۵ ۱۲۱
جعبه ابزار مدیریت نوین، مکانیست برای
دسترسی به کاربردی ترین مطالب در حوزه های مختلف مدیریت
@hashemraei
https://www.instagram.com/hashem_raei/
این کانال توسط آقای مهندس هاشم راعی ، مشاور و مدرس حوزه کسب و کار ، مدیریت می شود .
۰۹۱۲ ۰۹۱۵ ۱۲۱
جعبه ابزار مدیریت نوین، مکانیست برای
دسترسی به کاربردی ترین مطالب در حوزه های مختلف مدیریت
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠👌💠 برندت رو با این سوالات کلیدی پایه ریزی کن و پیش ببر ...
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
💠🔆💠برگزاری جلسه اول کارگاه آموزشی مدیریت ارتباط اثر بخش با مشتریان در جمع مدیران و کارکنان با انگیزه مجموعه دوست داشتنی هلیوم پارک مشهد
با سپاس از هماهنگی های صورت گرفته توسط مدیریت مجموعه جناب مهندس بنی فضل عزیز و سرکار خانم نیکزاد گرامی
هاشم راعی مشاور و مدرس مدیریت
#هاشم_راعی #مشاور_مدیریت #مدرس_مدیریت #آموزش_کارکنان #آموزش_مدیران #اخبار_مشهد #هلیوم_پارک #کارالند #مهندسی_فروش #crm #توانمند_سازی #برند_سازی
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
با سپاس از هماهنگی های صورت گرفته توسط مدیریت مجموعه جناب مهندس بنی فضل عزیز و سرکار خانم نیکزاد گرامی
هاشم راعی مشاور و مدرس مدیریت
#هاشم_راعی #مشاور_مدیریت #مدرس_مدیریت #آموزش_کارکنان #آموزش_مدیران #اخبار_مشهد #هلیوم_پارک #کارالند #مهندسی_فروش #crm #توانمند_سازی #برند_سازی
🧰 https://t.me/joinchat/AAAAADuezNaqNX9_kmOm4Q
💠🎞💠 معرفی فیلم
نام فیلم : کمک ( پرستاران ) The Help
سال ساخت : 2011
کارگردان : Tate Taylor
بازیگران :
Bryce Dallas Howard , Emma Stone , Octavia Spencer ,
توضیح :
فیلم کمک داستان چند خدمتکار سیاهپوست است که در فضای تبعیض نژادی در خانه سفیدپوستان کار می کنند .
فضای فیلم به خوبی کودکانی را به تصویر می کشد که در کودکی با خدمه خو می گیرند ، اما در بزرگسالی تحت تاثیر محیط و یادگیری اجتماعی رفتارهای مبتنی بر تبعیض با رنگین پوستان نشان می دهند .
در داستان دیگری که در فیلم پیش برده می شود ، یکی از این خدمتکاران توانمندی های دختر صاحب خانه را در نگارش یک کتاب شکوفا می کند .
این فیلم اصل برابری را در ذهن ما به چالش می کشد و ضمن روایت شرایط طبقه کارگر ، انگیزش در قالب سطوح نیازهای انسان و مسیر هدف را نمایش می دهد .
لینک دانلود :
https://fdl.karanmovee.ir/film/khareji/6-99/The.Help.2011.720p.BluRay.mkv
#فیلم_شماره_44
🆔 @managementtools
نام فیلم : کمک ( پرستاران ) The Help
سال ساخت : 2011
کارگردان : Tate Taylor
بازیگران :
Bryce Dallas Howard , Emma Stone , Octavia Spencer ,
توضیح :
فیلم کمک داستان چند خدمتکار سیاهپوست است که در فضای تبعیض نژادی در خانه سفیدپوستان کار می کنند .
فضای فیلم به خوبی کودکانی را به تصویر می کشد که در کودکی با خدمه خو می گیرند ، اما در بزرگسالی تحت تاثیر محیط و یادگیری اجتماعی رفتارهای مبتنی بر تبعیض با رنگین پوستان نشان می دهند .
در داستان دیگری که در فیلم پیش برده می شود ، یکی از این خدمتکاران توانمندی های دختر صاحب خانه را در نگارش یک کتاب شکوفا می کند .
این فیلم اصل برابری را در ذهن ما به چالش می کشد و ضمن روایت شرایط طبقه کارگر ، انگیزش در قالب سطوح نیازهای انسان و مسیر هدف را نمایش می دهد .
لینک دانلود :
https://fdl.karanmovee.ir/film/khareji/6-99/The.Help.2011.720p.BluRay.mkv
#فیلم_شماره_44
🆔 @managementtools