💠💡💠 از پلیدی‌های استبداد، یکی هم این است که شریف زیستن را مدام دشوارتر می‌کند. 
استبداد کارش این است که هر روز آدم‌های بیشتری را مجبور به انتخاب بین شرافت و آسایش کند.
  استبداد کارش این است که هر روز شریفانه زیستن را دشوار‌تر کند.
استبداد کارش این است که هر روز بنشیند به  تماشای آدم‌هایی که در ترجیح شرافت بر آسایش یک جا می‌لغزند ( و از چشم دیگران میفتند. )
استبداد کارش این است که هر روز هزینه شرافت را بالا ببرد تا تعداد کمتری قادر به پرداخت آن باشند.
استبداد کارش همین است،تهی‌سازی جامعه از شرافت..

💠💡💠 طنز مدیریتی روز!!

حتماً  می پره

جوانی برای تماشای فیلم مورد علاقه اش به سالن سینما رفته بود

در حین تماشای فیلم مرد میانسالی که در کنار او نشسته بود بهش گفت
به نظر تو آرتیست فیلم با اسبش از روی این درّه میپره یا نه

جوان گفت نمی پره

مرد میانسال گفت سر صد هزار تومان شرط میبندم که میپره

جوان قبول کرد و اسب از راه رسید و نپرید

فیلم که تمام شد مرد میانسال مبلغ صد هزار تومان به جوان داد
جوان خندید و پول را نگرفت و به مرد گفت پولت را درجیبت بگذار ، من قبلا یکبار این فیلم را دیده بودم

مرد با عصبانیت گفت من خودم چهار بار این فیلم رو دیده بودم ولی به خودم گفتم این بار دیگه حتماً میپره

این لطیفه شیرین حکایت ۴۵ سال سادگی ملت ایران است که بعضی ها فکر میکنن این دفعه دیگه حتماً رئیس جمهور جدید مشکلات را حل می کنه

💠💡💠 بزرگترین بنگاههای جهان بر اساس ارزش بازار

💠🪷💠 ریشه و رُشد

ریشه که داشته باشی مهم نیست در باتلاق میل به رویش و سبز شدن باشد یا در برکه ای گندابی، یا بر هَسته ای رُسّی و چه بسا بر آسفالت خیابان و یا در شکاف صخره ای؟
حتی برای سبز شدن و رُشد و نمّو نیز باید "ریشه" داشت،
ریشه در خاک، ریشه در یک نژاد پاک، ریشه در سنگ و مانند انسان ریشه در جَهد و جَنَم!
اگر بوته گیاهی،یا درختی در پَس وَزشِ بادی می لرزد و می لغزد و یا انسانی که در برخورد با دشواری ها خود را می بازد،ریشه اش سُست و بنیادش ویران و تباه است!
چه بسا اگر برای رهایی دست به شاخه آن درخت و دامان آن انسان آویخت،خود را نیز خواهید باخت،
ریشه هر اندازه ژرف باشد،باور و اعتماد بدان افزون خواهد بود.

باید ریشه داشت..

عکس از هاشم راعی
ارتفاعات هزار مسجد خراسان
خرداد ۱۴۰۳

💠😱💠 طنز مدیریتی روز


داستان علی بابا و چهل دزد نابهکار 😅

💠💡💠 زنگ اندیشه


تنها یک درصد از جمعیت جهان دنیا را در دست دارند..

۴٪ جیره خوار آن یک درصد هستند!

۵٪ بیدارند و همه چیز را می دانند!

۹۰٪ هم خوابند !!

جنگ اینجاست که آن ۴٪ نگذارند که آن ۵٪ ،
۹۰٪ خوابیده را بیدار کنند..

💠💡💠 زنگ اندیشه

الکساندر سولژنیتسین ، نویسنده بزرگ روس، در اوج قدرت کمونیست‌های شوروی خطاب به مردم کشورش نوشت:

ما فقط درصدد حفظ زندگی حقیر خودمان هستیم.
در وجودمان کمترین نشانه ای از غرور باقی نگذاشته‌ایم....
حداقل بگذارید رژیم بدون کسب موافقت من و شما کار خودش را بکند.

بیایید کهنه پاره‌های این رژیم منحوس فاسد را وصله پینه نکنیم و به ایدئولوژی پوسیده آن لباس مشروعیت نپوشانیم.

بیایید از دروغ و تزویر رژیم فاصله بگیریم تا حاکمیت دروغ فرو ریزد.

این حداقل کاری است که می‌توانیم بکنیم.
و حتی اگر جرات انجام این کار را هم نداشته باشیم ، پس بر ما باد تازیانه‌ی تحقیر پوشکین:
«گله‌ی چهارپایان را موهبت آزادی چه سود؟

از اول میراثشان این: طوق بر گردن ،زنگوله و تازیانه."

بیژن اشتری

💠💡💠 زنگ اندیشه

در افسانه های ایرانی موجودی به نام دوال پا وجود داشته که با مظلوم نمایی و آه و زاری به پشت عابرین مینشسته و پاهای تسمه مانند خودش رو دور گردن قربانی میپیچیده و تا مدتها ازش سواری میگرفته و ...

این داستان در یکی از قسمت های کارتون سند باد به زیبایی به نمایش در آمده

امروزه دوال پا ها همچنان هستند فقط نامشون تغییر پیدا کرده..

💠😉💠 طنز مدیریتی روز

برنامه های کاندیداهای ریاست جمهوری با رسم شکل

نکته جالب توجه از نگاه این هنرمند ، گزینه هفتم هست .. که پیشنهاد و جایگزین این شش کاندیدای نمایشی هست از نگاه این هنرمند ..

💠🎩💠کلاه شعبده بازی سیاست !

✍یادداشت هفتگی هاشم راعی

صحنه ی نمایشی را تصور کنید که حدود هشتاد میلیون جمعیت تماشاچی آن هستند !
تماشاچیان چهل سال است که شاهد نمایش ها و برنامه های مختلفی هستند که روی این صحنه اجرا می شود.

چند سالی است که هزینه های نمایش به شدت افزایش یافته و کیفیت اجرا هم آنطور که باید باشد نیست .

بعضا صدای اعتراض از بین تماشاچیان شنیده می شود و هر بار که صدای اعتراض ها بالا می رود، شعبده بازی زبردست روی صحنه می آید و هر بار از درون کلاه شعبده بازیش سوژه جدیدی بیرون می کشد !

🎩 یکبار خبر گران شدن فلان کالا
🎩یکبار پخش فیلم غیر اخلاقی از یک شبکه محلی و البته ملی !
🎩یکبار پخش شدن بوی تعفن در کل شهر تهران !
🎩یکبار خبر رابطه دو شخصیت سینمایی باهم
🎩 یکبار خبر حذف چند تا صفر از جلوی پول ملی ( با هدف درک بهتر رقم اختلاس های روزانه ! )
🎩یکبار خبر دستگیری فلان اختلاسگر که تمام هویتش در دو حرف الفبای فارسی خلاصه می شود.
و ....
و تماشاچیان بعد از هر شعبده بازی باز تا مدت ها سرگرم آنچه که دیدند و شنیدند می شوند!
و باز فراموش می کنند که فردا باید هزینه های بیشتری برای تماشای این نمایش های بی ارزش بپردازند...
و شعبده باز به خوبی می داند که حافظه ی تماشاچیان آنقدر ها قوی نیست و خیلی زود خیلی چیزها را فراموش می کنند.
🤔راستی اینبار چه چیزی از کلاه شعبده بازیتان بیرون می آورید!!!

✍ یاد داشت هفتگی #هاشم_راعی

🆔 @managementtools

یادداشتی که انگار هیچوقت تاریخ مصرفش تموم نمیشه 😔

💠💡💠 زنگ اندیشه

دکتر کاتوزیان چقدر زیبا در مقاله «ایران، جامعه کوتاه مدت» جامعه ایران را به یک جامعه کوتاه مدت یا کلنگی تشبیه می‌کند که اجازه انباشت تجربیات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی به خود نمی‌دهد و با کلنگ به دنبال تخریب تجربیات گذشته و تجربه کردن دوباره آنهاست و این دور باطل پیوسته ادامه دارد. 

...حرفهای تکراری، سوالات تکراری، جواب‌های تکراری، وعده‌های تکراری، و نتیجه‌گیری تکراری. در نهایت نتیجه هم تکراری خواهد شد! از ریاضیات و مدلسازی یاد گرفتم:
garbage in, garbage out

💠💡💠 زنگ اندیشه

در سکانسی از فیلمِ «پول رو بردار و فرار کن» از اولین ساخته‌هایِ وودی آلن، دو دسته سارقِ مسلح بدونِ هماهنگی با هم و از رویِ اتفاق با فاصله‌یِ زمانی وارد بانکی می‌شوند. هر کدام از این دو گروه سارق حقِ خود می‌دانند که بانک و مشتریان را غارت کنند. در نهایت مجبور می‌شوند که این مشکل را به رایِ عموم بگذارند و گروگان‌ها خودشان انتخاب کنند که کدام گروه از سارقان، از آن‌ها دزدی کنند.

حالا انتخابات در نظام‌هایِ غیرِ دموکراتیک، چیزی مشابهِ این سکانس است. دعوا بر سرِ رانت و منابع است. آمده‌اند تا جیبِ شما را بزنند. شکل و ظاهرشان متفاوت است. آمده‌اند تا منابعِ عمومی را غارت کنند و برایِ هم‌پیاله‌های‌شان، کار و رانت فراهم کنند. جایِ مهر رویِ پیشانی‌شان، پررنگ‌تر و کم‌رنگ‌تر است. در باطن و نفسِ کار، هدف غارت و دزدی است. یکی با کت و شلوار و پیراهن و کاپشن و دیگری با ... .

💠🕊💠«این وطن زندان و ما زندانیان»؛ چرا رای نمی‎دهم؟!( در نقد محسن رنانی)

#حسین_جمالی پور

محسن رنانی در نامه اخیرش، با تکرار واژگانی همچون تیمار، جراحی، پرستاری، خون‎ریزیِ جسمِ ایران و واژگانی از این دست تلاش کرده است بر ذهن مخاطب القا کند که پزشکیان پرستارِ ایران خواهد بود. رنانی خوب حرف می‎زند، از واژگان دقیق و حساب شده استفاده می‎کند، اما آنقدر غرق این مهارتِ زیبایی‎شناسیک می‎شود که تناقضات سخنِ خویش را متوجه نمی‎شود. شاید نوعی خلسه که به هنرمندان رخ می‎دهد و شاید هم فراموشی! فراموشی سخنانش خصوصا در مقالات«سقوط» و «صبر شادمانه».
من که یک معنا پژوه هستم، زندگیِ ایرانیان را فاقد معنا، مردِگانی متحرک، افسردگانی گوشه گیر و خلع سلاح شده از اراده و هویت می‎بینم. ایرانیان به اسارت گرفته شده‎اند؛ بدونِ زنجیر بر پا؛ آنها روح‎شان تسخیر شده است. روزی برایشان از « مراحل چهارگانه سقوط» می‎نویسیم، روزی دعوت به «صبر شادمانه» می‎کنیم و روزی از آنان می‎خواهیم به حمایتِ «پرستارِ ایران» برخیزند. برایشان امید تزریق می‎کنیم و باز به دانشگاه اصفهان می‎رویم و به زندگی روزمره بر می‎گردیم تا ببینیم چه زمانی نیاز است نسخه تجویز کنیم. آنگاه قلم برمی‎داریم تا دوباره دعوت به امید کنیم.

امید واهی!
رنانی از سال ۱۳۸۱ برای توسعه تلاش می‎کند که بسیار برایم ارزشمند است؛ اما از همان زمان امید به تغییر دارد!!! در پاسخ به محسن رنانی در گام نخست به مقالات او که در ۱۴۰۱ نوشته است می‎پردازم و با اتکا به سخنان خودش و واقعیت موجود، تلاش می‎کنم نشان دهم چرا نباید از پزشکیان حمایت کرد.
محسن رنانی در ۲۷ بهمن ۱۴۰۱ در نخستین خطوط مقدمه یاد داشت«سقوط» می‎نویسد:
سقوط هر شرکت، سازمان یا ساختار سیاسی و اجتماعی ۴ مرحله دارد؛ وقتی مرحله چهارم رخ دهد«رخداد سقوط» پایان می‎یابد. جمهوری اسلامی سه مرحله را طی کرده است…. اما می‎تواند با تغییر رویه، پیش از آن که با «انقلاب از پایین»، مرحله چهارم سقوط نیز رخ دهد، از طریق انقلاب از بالا»، احتمال فروپاشی را کاهش دهد».
پرسش اول این است که محسن رنانی در متن حمایت از پزشکیان فراموش کرده است که پاسخ دهد پزشکیان در انقلاب از بالا چه نقشی خواهد داشت؟
در ادامه می‎گوید:
«نسخه اولیه این متن را برای آقای دکتر محمد جواد ظریف فرستادم و خواهش کردم اگر می‎تواند آن را به مقام رهبری برسانند. هنوز هم گمانم بر این است اگر مقامات به صورت عریان با واقعیت رو برو شوند، ناخودآگاه بر تصمیماتشان اثر می‎گذارد. اما پس از دو ماه ایشان(محمد جواد ظریف) پیام داد که تلاشش ناموفق بوده است».
پرسش دوم این است که وقتی در سال ۱۴۰۱ نامه نوشتید تا نقطه نظرات شما را بخوانند و به کار بگیرند و موفق نشدید؛ چرا امروز از مردم می‎خواهید کاری را کنند که خودِ شما از آن پاسخ نگرفتید؟

بیایید باهم رو راست باشیم. از خودمان بپرسیم آیا ما را به رسمیت می‎شناسند؟ یا به قول آگامبن ما هوموساکر هستیم؟ هوموساکرها افرادی بودند که اگر از قانون پیروی نمی‎کردند مجازات می‎شدند اما قانون از آنها حمایت نمی‎کرد. اگر کسی آنها را به قتل می‎رساند قاتل مجازات نمی‎شد!!! آنها زائد و اضافی بودند! آیا اکنون که از ما می‎خواهند تابع قانون باشیم و همان قانون از ما حمایت نمی‎کند نباید پذیرفت که ما زائد یا به تعبیری هوموساکر شده‎ایم؟
رنانی در ادامه می‎گوید:
«اکنون تنها با انقلاب از بالا» است که می‎توان «انقلاب از پایین» را منتفی کرد. وگرنه «انقلاب از پایین» به طور طبیعی رخ خواهد داد. حکومت باید بداند که با ثبات کنونی اوضاع، غره نشود و رجز نخواند، که فرصتش اندک‎تر از آنی است که گمان می‎کند؛ و بداند که حتی اگر با روش‎های سرکوب خشن این نسل را از نظر روانشناختی ناامید کند، اما این نسل به مرحله «امید وجودی» رسیده است و هر لحظه می‎تواند افق‎های امید بخش تازه‎ای خلق کند، پس به جای درافتادن و سرکوب و تحقیر این نسل، آن را درک کند و سخنش را ارج بگذارد و با او گفت و گو کند».

پرسش سوم این است که جناب رنانی در این ۲ سال چند نفر به سخن شما ارج نهادند که امید به تغییر با حضور پزشکیان دارید؟ ضمنا از کجا معلوم با مشارکت بالاتر، حکومت غره نشود و بعدها محمد جواد ظریف در تریبون‎های بین‎المللی نگوید که«ما مشروعیت داریم؛ ببینید ۶۰ درصد مشارکت داشتیم»! می‎دانید که محمد جواد ظریف از همین الان ردای وزارت را اتو کرده آماده کرده است.
همچنین می‎گوید:
«اگر حکومت روحانیون دست به «انقلاب از بالا» بزند و گفت و گوی واقعی جامعه را درباره درخواست مخالفان و معارضان، برای ایجاد تحول در این ساختار آغاز کند، مسیر آینده توسعه ایران کم هزنیه‎تر خواهد شد».

متن کامل: https://www.zeitoons.com/115186

💠💡💠 پدیده لذت انتخاب و نمود آن در انتخابات پیش رو

در ابتدا توصیه میکنم ویدئو کوتاه بالا که در خصوص پدیده لذت انتخاب هست رو مرور کنید. (روی همون ویدئو ریپلای شده این مطلب)

در وضعیت کنونی و برای گذار از شرایطی که سیستم حکومت در اون گرفتار آمده با سیاه و ترسناک کردن یک گزینه، گزینه دوم ، سفید, مبرهن و کمی معقول تر به نظر میاد.

با اینکار هم شما از انتخابتون لذت میبرین و هم سیستم به چیزی که میخواد میرسه..

به واقع، سیاست پسِ پسِ پسِ پرده است.
نه اون چیزی که روی پرده نشون داده میشه.

✍ هاشم راعی مشاور و مدرس مدیریت