کار می‌کنم تا بتونم تجهیزات‌ بخرم؛
تجهیزات‌ می‌خرم تا بتونم کار کنم
و گاهاً تو این لوپ بی‌معنا و چالش‌های سخت مابین‌ش گم می‌شم.

آخخخ‌ عشق می‌کنم از این داستان‌ِ کلوزفرند و پرایوت‌بازی. ممنونم که کل روزتو تو اون انباری‌ِ خاطراتت‌ میای و تعریف می‌کنی برام. ممنونم که میگی ناهار چی خوردی. ممنونم که از درامای‌ امروزت حرف می‌زنی‌. متشکرم که دعواهات‌رو با اون یارو‌ توضیح میدی. قربونت‌ برم که از خستگی‌ها، غرزدنات و موفقیتات‌ تعریف می‌کنی. معلومه همه‌شو تا آخر با ذوق‌ تمام و دقت بالا چندباره می‌خونم و هم بهت ری‌اکت می‌دم و هم کامنت می‌ذارم. ممنونم که توی فضای امن و خصوصی‌ت هستم.

اوضاع‌ فوق‌العاده‌ست. میرم‌ اینستا‌ و می‌بینم بَه چه شعر خوشگلی، برگام عجب توئیت‌ حقی، یا خدا چه عکسی؛ بعد یادم میوفته‌ اون شعرو‌ من سروده‌ بودم، اون توئیته‌ هم یکی از متن‌هاییه که قبلاً تو چنل‌ ایتا‌م گذاشته بودم و اون عکسه‌ هم مال من بوده‌. یک‌مشت دستگاه‌ فتوکپی‌ هستید.

به درجاتِ استاک‌حضوری‌ نائل آمدم. فردا پس‌فردا اگر از در خونه‌شون تولید‌محتوای‌ ویدیو‌یی کردم متعجب‌ نشید. :))

قبل از آپلود استوری کلوز، یک‌بار دیگه محض احتیاط‌ لیست افرادی که اد کردید رو چک کنید. ممنون‌مندم.

دست خدا عیان شد🤣🤣🤣🤣🤣🤣

دست خدا خطا رفت

از پسرهای بلاتکلیف مایل‌ها فاصله بگیرید.

از تابستون متنفرم: 👍🏼
از تابستون متنفرم ولی در دیس‌لایک: 👎🏼

کاش علاوه بر پست و استوری و کوفت، برای مردم جنوب کاری از دستم برمیومد.

هروقت نتونستی بهم حرفی بزنی، برام چاوشی بفرست.

فرار خواهم کرد.

Cigarettes After Sex

به عنوان یه جنوبی حس می‌کنم یه چیزی باید بگم در مورد جنوبِ عزیز شما، جنوبِ مظلوم این روزهای بقیه شهرها ولی روحِ سخت‌نگیر و مووآن کننده جنوبی‌م حالش رو نداره. ده تا انفجار تو یه شب که این حرفا رو نداره. واکنش دو جنوبی‌ به موشک خوردن توی شهرشون نهایتا این باشه: _ها خوبی؟ زدن؟/ _عا فکر کنُم./ _کجا رِ زدن؟/ _نمی‌دونُم والا‌ صداشِه شنیدم فخَط/ _ عا شیشه‌ها خونه ما هم رُمبید، ولش کن گور پدرشون، خودت خوبی کجایی پیدات نیست مدتیه رفتی تو قیافه واسمون!

من خیلی ناراحتم بچه‌ها. این اسامی ۷ سربازِ شهید نیست. اون اسامی ۱۶۸ کودک نیست. اون‌یکی اسامی ۳۰۰۰ نفر دی‌ماه نیست. این‌یکی ۱۲۰۰ نفر جنگ ۱۲روزه نیست. این‌ها هیچ‌کدوم عدد نیستن. شمردن تیکه‌تیکه شدنِ بچه‌های این خاک نباید عادی بشه. نباید تبدیل به عدد بشه. تبدیل به عدد بشه میره تو محاسبات ریاضی و منطقی. بره تو محاسبات ریاضی و منطقی، بره تو جمع آمار شهدای جنگ این و تفریق شهدای‌ جنگ اون و کودتای فلان، دیگه برامون خبر پرپر‌ شدنِ فرزندان این بوم، فرقی نمی‌کنه با درخت توی خیابون. با ساختمون بغل بلوار. با تیتر شهدای روی بنر میدون امام‌حسین(ع). عزادار همه‌تونم. هنوزم مشکی‌مو در نیاوردم براتون. هنوزم عزادارتونم. نمی‌ذارم عادی بشه، لااقل برای خودم. نمی‌ذارم عدد بشید. از ریاضی متنفرم.

این وسط هم امیدوارم اقوام درجه‌یک، شامل خواهر و مادر هرکس تدبیر اندیشیده که امتحانات نهایی تو این شرایط برگزار بشه و دانش‌آموزهای جنوب کشور با صدای طنین‌انداز موشک و جنگنده امتحاناتشونو بدن به عزاش بشینن. کنکوری‌ها از همه لحاظ تحت فشارن. مضاف بر فشاری که از سمت خانواده، گاهاً با توهین و تحقیر میاد روی دوششون، استرس آینده‌رو دارن. استرس عمری که حرومِ آموزش‌پروزش‌ کردن برای رسیدن به الآن رو دارن. چندروز دیگه استرس کنکورشون ریشه میدوونه. خیلیاشون به‌خاطر این امتحانات مضحک و لجن اربعین امسال از کفشون رفته. خیلیاشون نمی‌تونن پشت کنکور بمونن و برای سال دیگه پولی که حق‌الزحمه‌ی چندین‌ماهه‌ی پدر و مادرشونه‌رو بریزن تو جیب مافیای مفت‌خور و اگر پشت کنکور بمونن، بین خودشون و یه تیکه آشغال تفاوتی نمی‌بینن. این بچه‌ها بهترین‌ سال‌های عمر یک انسان سالم رو در حال خوندنِ بلغوریجاتی‌ان که شما بالاآوردید روی صفحات اون کتاب درسی. آدم چندبار ۱۷_۱۸_۱۹ سالش میشه مگه؟! می‌بینید؟ این بچه‌ها همین‌جوری‌هم تحت فشار دارن تبدیل به کربن می‌شن. لایق تحمل استرس امتحان زیر بمب‌بارون نیستن. شما مسئولین گولوم می‌تونید تخم‌و‌ترکه‌های خودتون‌ رو بفرستید حوزه امتحانات.

آخیششششش. اگر راست باشه بعد حرصی که خوردم و طوماری که نوشتم خیلی براتون خوش‌حال می‌شم🫠✨

کنکوری‌های‌ امسال بزرگترین دستاوردشون شاید رتبه‌شون نباشه، ولی قطعاً زنده‌موندنشون هست.

شاید فردایی نباشه، برید پیوی‌ش بهش بگید هروقت می‌بینیدش حالت‌تهوع می‌گیرید.