بچه که بودم شب موقع خواب در اتاق‌م رو نمی‌بستم تا اگر از توی کمددیواری جن و لولو اومد منو یام‌یام کنه بتونم سریع فرار کنم. اخیراً جرعت پیدا کردم و در رو می‌بندم تا لولو بیاد منو بخوره تموم شیم بریم بابا کار داریم.
قهوه‌رو مهمونِ بابای دهقانی‌زاده‌ی عزیزوم بودیم. شولی رو مهمونِ بابای من. امشب‌هم میدون و من و دهقانی‌زاده و صحبت‌های زیرِ درختی.
«منِ‌فی‌الحال»
دیگه هرکی تجهیزات رسانه‌ای داره از قبل داره.
دیگه هرکی رجیستر داره از قبل داره.
دوش گرفتم و دوییدم و کتاب خوندم و قهوه خوردم و مسواک زدم. شاید کامرواییِ بوق اولِ صبح که حتی سگ‌های ولگرد تو کوچه‌هم ازشون خبری نبود؛ همین باشه.
رسانه رهبر انقلاب اسلامی
پاسخ فوری، اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی
وای آ‌خ‌جون. مَه جنگی بیمه.
ندانستم
خونه خونه خونه. چقدر این کلمه و جمله‌ای که این کلمه داخلش به کار رفته رو دوست دارم. خونه‌م. دارم میام خونه. توی راه خونه‌م. امروز خونه می‌مونم. خونه بمونیم بهتره. از خونه بیرون نریم. کجا بهتر از خونه؟ برم خونه. خونه‌م نزدیکه. برسم خونه درستش می‌کنم. رسیدم…
من عاشقِ «خونه»م. ولی خونه دیگه خونه نیست اسماعیل.
یه ارغوان‌خانومی عضو کانال شده.
ارغوان، می‌بینی؟ به تماشاگهِ ویرانیِ ما آمده‌اند.
ارغوان، می‌بینی؟ به تماشاگهِ ویرانیِ ما آمده‌اند.
درباره‌ی ما
شما هر وقت با کانسپت لاک قرمز و دامن گل‌ریز و بوی چای هل دار و کتلت های توی دیس و سبزی خوردن به صورت یکجا مواجه شدید متوجه میشید مردم چرا با دلار ۳۰۰ تومن هنوز دارن زن میگیرن
حقیقتِ امر همینه. من صبحِ علی‌الطلوع هم توی چنل بله‌م اعلام کردم زن می‌خوام.
«منِ‌فی‌الحال»
عه امروز روز جهانی آدم موردعلاقه و مهم زندگی بود؟ باز هم شرمنده‌ی fall in loveایِ اکتبرماه شدیم.
مِی‌بی این انادر ییر. (لطفاً بیست‌بیست‌وهفت)