وقتی موقع مراسم داشتیم عکاسی می‌کردیم‌، یکی از همین دخترایی که اومده بود عکاسی، گوشیشو داد به من و گفت ازم فیلم بگیر؛ خب منم گفتم شاید یادگاریه‌، قبول کردم. در‌ کمااال ناباوری دیدم چند‌ثانیه‌ معطل کرد و وقتی مداحی به جاهای‌ اوجش رسید، چهارتا عکس نمایشی گرفت که تو ویدیویی که‌ ازش می‌گرفتم‌ معلوم باشه کارش چیه، بعدم نمایشی زد زیر گریه. هیچی دیگه. گوشیشو همین‌طوری پسش دادم و دیگه نگاه‌هم بهش نکردم. بنده و برده‌ی ویو‌اید. نمی‌شود برایتان مُرد!