دورتون بگردم آقا. ببخشید مسائلی رو که ما باید تبیین می‌کردیم افتاد روی دوش شما. ببخشید اگر مرگ‌بر.. سر دادیم. ببخشید اگر همه اتحاد رو بهمون یادآوری کردن ولی ما فاز گرفتیم و با گیف و میم و مسخره‌بازی زیر پاش گذاشتیم. ببخشید که جلوتر از شما گام برداشتیم. ببخشید که نوع نگاه و نوع ادبیات والای شما در ما شکل نگرفته. ببخشید که ما یادمون میره نقش رهبر چیه و نقش مردم چی. ببخشید که گاهاً جای شما حرف می‌زنیم و نظر شخصی‌خودمونو به اسم این‌که آقاهم این‌جور فکر‌می‌کنن تحمیل می‌کنیم به ذهن مخاطبانمون. کلی ببخشید بدهکاریم ما. کلی.

نهههههه ببین منظور آقا یه چیز دیگه بود.👽

مامانم میگن نتتو بزن برام، میگم هات‌اسپاتم غیرفعاله. میگن چطور من این‌همه نت زدم برات؟ بی‌صاحابت آمریکاییه دیگه، سود می‌گیره، پس نمی‌ده.

برای تصمیمی که می‌خوام بگیرم زیادی ناشی و ناتوانم. مسیرهای درست دونه‌دونه جلوی پام نقش بسته امّا فکر‌ کردن به رنجی که قراره بعد از انتخاب و پیمودنِ اون‌ راه‌ها متحمل بشم باعث‌ میشه کمی چاوشی گوش بدم. چه‌می‌دونم، منم اولین بارمه زندگی می‌کنم.

کانال‌های ایتا کلاً یه ژانر دیگه‌ست.

بَه، می‌بینم که پروژه‌ی تخریب محسن‌چاوشی هم کلید خورده. وقتی بخوای ‌کسی که خودش‌رو تو دل مردم عزیز کرده رو خوار کنی، آثارش بیشتر از همه‌ روی خودت می‌شینه گل‌بچه.

همین که آقای مولایی گفتن.

نمی‌دونم، شاید اگر این‌قدر جزئیات رفتار آدم‌ها برام اهمیت نداشت خوش‌حال‌تر بودم.

جهان، دیوونه‌‌ای پر از تروما و آثار سخیف دل‌تنگی، بدبخت، تنها، نازک‌دل، شکست‌خورده، غریب، مذنب، متزلزل و مغلوب و البته بی‌دردسر می‌خواست، من بودم.

«من به صبح نمی‌رسم، خودمو می‌شناسم»