جایی بودیم میان همین جوانک‌های ساده. صحبت‌‌های رهبر رشید را عیناً می‌خواندیم امّا با زبان محاوره‌ای. ناگهان برافروخته شدند و داد زدند: «این خزعبلات چیست؟ دارید ضد حرف‌های استاد فلانی و آقای فلانی [از همین افراد معروف که همه‌ی شماهم قبول‌شان دارید و می‌شناسیدشان] صحبت می‌کنید!» استاد فلانی و آقای فلانی خرِ کی هستند؟ ما نگاهمان به دست‌خط رهبری و پای‌مان جایِ پای رهبری‌ست. نه صحبت‌های رهبری‌را می‌خوانید و نه ذره‌ای تفکر شخصی و به‌دور از وابستگی به “افراد” را لحاظ می‌کنید و بدون ذره‌ای تفکر هرکه هرچه گفت را می‌پذیرید. آن‌وقت انتظار هم دارید ایران درست شود.

«خدا عاقبت همه‌ی مارا به‌خیر کند و از سر تقصیراتمان بگذرد. کاش آدم بعضی‌ چیزک‌هارا می‌توانست عموماً بگوید.»

«ببااااار ای نم‌نمِ باران». آخه از گرما هلاک شدیم. کباب شدیم. آتش گرفتیم. پختیم. سوختیم. دوختیم. تیر خوردیم. پرتاب شدیم. غرق شدیم. درد شدیم. سقوط کردیم. عرق کردیم.

۲۴ آگوست، ساعت ۲۰:۴۰

قربانِ نبودنت بروم.

تحمل آزار و اذیت جسمی به مراتب خیلی راحت‌تر از آزار و اذیت کلامی‌ئه. آسیب جسمی در کوتاه‌مدت درمان می‌شه امّا آثار آزار کلامی زخمی‌ئه که هیچ‌وقت خوب نمی‌شه و رد این زخم روی همه‌ی زندگی تو، خواسته یا ناخواسته اثر می‌گذاره.

برای راضی نگه‌داشتن همه، از یه‌جایی به بعد از خودت ناراضی می‌شی.

کلاه کاپ‌دار مشکی، رفیق و شفیق عزیزم رو پس از سالیان متمادی در کوشش برای نگاه‌داری‌ش بالاخره توی اتوبوس جاش گذاشتم. مبارک خیلیا.

چقدر این پشت‌سر هم پیام دادنارو دوست دارم. شکر.

شدت غمِ و سنگینیِ دوتا آهنگی که اخیراً این‌جا آپلود کردم برام انقدر زیاده که هربار بهشون گوش می‌دم تپش قلب می‌گیرم، بدنم قفل می‌کنه و دستام یخ می‌زنه.

توئیتر که دیگه داره آخرین نفس‌های نخبگانی‌ بودن‌ش رو می‌کشه. هرکی از دوست‌پسرش قهر کرده اون‌جا ناله راه انداخته. اینستاگرامم که منبع ترند‌های شل و استاد ضربه‌زدن به حوصله‌ی آدم‌ها شده و نتیجتاً کل تمرکز ملت رو تحت‌الشعاع قرار داده. تیک‌تاک‌هم تحتِ تصرف تینیجرهای ۱۵ساله‌ی خودلزپندارِ شیر و خورشیدیه که اندازه‌ی بینی‌شون از اوضاع پیرامون و حقیقت زندگی حالی‌شون نیست. ایتا هم که برنامه‌ی ترور پزشکیان رو داره تا بتانه ایران‌رو درست کنه. همه خائن‌ن و سیدمجتبی‌خامنه‌ای زندانیه و باید قیام کرد. بله‌هم که خبری نیست نت قطع شد می‌ریم اون‌جارو باهم از نو می‌بینیم. ذوقی‌هم برای پینترست‌گردی نمونده. لینکدین رو هم ولش کن. اعصاب گیت‌هاب هم نیست. دولینگو تحریم شد. واتساپ هم که جاسوسیه. و خلاصه که گویا وقت کنج‌عزلت گزینی و انداختن گوشی تو سطل‌آشغال فرا رسیده. بای‌بای دنیای تکنالاجی.

ایکس