این اعمال آدمارو که با اسمِ «ناامیدکردن» یاد می‌کنیم هم دیگه بی‌فایده‌ست. این رفتارا دیگه از ناامیدکنندگی گذشته، یه کلمه‌ی درخور و مناسب برای این کارای آدمی‌زاد جویا شید لطفاً.
فی‌الحال همه‌ی اون چیزایی که ۶ سال پیش می‌خواستم رو دارم، ولی ذوقشو نه. ارزش یه تیکه آشغال برام با اون اشیاء برابری می‌کنه ))
حقیقتاً روزایی که دیر می‌رسم خونه واقعاً بهم خوش‌می‌گذره. حجم کاری بالا با میزان شاد بودنم ارتباط مستقیم داره.
البته خب اگر اینکه بنده یک دخترم و متاسفانه حضور دختر در جامعه و در چنین جایگاهی نزد اذهان‌عمومی پذیرفته نیست رو در نظر نگیریم🪷