هرروز پـٰائیزه.

دلم می‌خواد این‌قدر آلبوم «ابراهیم» محسن‌چاووشی رو گوش بدم تا سَقَط بشم.

ما که از شدت تنهایی داریم پناه می‌بریم به آهنگ‌های چاووشی، شما بمونید و هوای سرد و دنیای خاکستری‌تون.

ری‌اکت رو باز کنم؟ احساس می‌کنم لالید دور از جون به جز یک‌نفرتون😭

کجا بودی شبایی که غما می‌کشتنم بی‌تو؛

من بازم مشهد می‌خوام.
من قبلِ هر مشهدی، مشهد می‌خوام.
من تو مشهد هم مشهد می‌خوام.
من بعد از هر مشهدی بازم مشهد می‌خوام.
کاش من مشهد بودم، کاش مشهد شهرِ من بود. به من مشهد برسونید.

کاش همتون یه دست و یه پا نداشتید ولی ایرپادم اینجا بود

جنبه ری‌اکت ندارید، می‌بندم ری‌اکتارو

کاش همتون یه دست و یه پا نداشتید ولی من نوتیف این پیامک‌هایی که با دیدنش قلبت به اکلیلی شدن میوفته داشتم.
(پیامک واریز)

همیشه حق با مرداییه که اول اسمشون حامده، فامیلشونم با کاشانی شروع میشه.

کلِ اکسپلورم شده هلیشات )))

خدایا نکن این‌جوری.

من تو مشهد داشتم می‌گفتم خدایا بارون. خدایا تروخدا بارون. دعام بگیره‌ها! مستجاب‌الدعوه‌م ولی خب همیشه دعاهام یک‌هفته بعدش می‌گیره.

مثلاً یه‌بار پنج‌شنبه صبح گفتم خدایا حوصله‌ی کلاس ندارم، کاش تصادف کنیم. بعد دقیقاً یک‌هفته بعد تصادف کردیم :))

هربار که انسان‌های لاابالیِ اطرافم رو می‌بینم به این پی می‌برم که من چقدر خوبم. چقدر پاکم. چقدر بامزه‌م. من خیلی آدم جالبیم. خداحفظم کنه.
۱۰۰ امتیاز برای من.

انصافاً سخته که اورشیرینگ باشی ولی خفه‌خون بگیری.
وای شما فکر کن یه‌ حجمِ بزرگ از فوبیا و خاطره و دراما و ایده و نظریه و بحث تو ذهنمه که دوست دارم برای یک‌نفر تعریف کنم ولی کسی رو امن نمی‌بینم. اینم شانس مایه.

یکی بیاد اسپاتیفای رو از گوشیم پاک کنه. 😭