Men dardimni na do‘stimga va na dushmanimga aytaman. Zero do‘stim xafa bo‘lsa, dushmanim sevinadi. Mening holimni eng yaxshi biladigan Allohimdir!
© Umar ibn Xattob
@status_ibratli🕊
© Umar ibn Xattob
@status_ibratli🕊
Ranjigan boʻlsam, kechirib yuboraman.
Gʻazablangan boʻlsam, birozdan soʻngra oʻtib ketadi. Ammo koʻnglim sovusa, sovigan boʻlsam, yana bir bora avvalgiday boʻlmaydi, boʻlolmaydi.
@status_ibratli🕊
Gʻazablangan boʻlsam, birozdan soʻngra oʻtib ketadi. Ammo koʻnglim sovusa, sovigan boʻlsam, yana bir bora avvalgiday boʻlmaydi, boʻlolmaydi.
@status_ibratli🕊
Yaxshilik qiling hatto yuzdan oshganda ham.
Mehrli bo'ling hatto nafrat toshganda ham...!
@status_ibratli🕊
Mehrli bo'ling hatto nafrat toshganda ham...!
@status_ibratli🕊
👍3
O'ylamasinlar bizni yiqildi, yoki cho'kdi deb! Boshqa bir bahor uchun barg to'kdik xolos...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Gul go‘zal, lekin tikani jonni og‘ritadi, deydilar. Agar qo‘llar gulni tutishni bilsa, nega jonni og‘ritsin!?
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2
Yo'l haqi. (Hikoya)
Mehrinisodagi bezovtalik avtobus haydovchisi "yo'l haqini uzatib yuboringlar" , degandan keyin boshlandi. U sumkasidan hamyonini topa olmadi. Uyda qoldirdimi, yo yo'lda tushurdimi? Esida, bolalarga o'qishga borib kelishlari uchun pul berdi, qatiq-sutga ham ajratdi. U avtobusga oxirgi bekatdan chiqadi. Qishda issiq joyni, yozda salqin joyni tanlab, o'tirib oladi. Hoynahoy, hamyon uyda qolgan. U bir qarorga kelguncha avtobus ancha-muncha yo'lini bosib qo'ydi. Rosmana ikki bekat orqada qoldi. Mehriniso shoshib o'rnidan turdi-da: - To'xtatvoring, - deb haydovchidan iltimos qildi. Haydovchi unga bir qarab qo'ydi-yu, to'xtatishni hayoliga ham keltirmadi.
- To'xtatvoring deyapman sizga.
- Tinchlikmi, opa, ertaga to'lab qo'yarsiz.
- Qiziqsiz-a, hali metroga ham tushishim kerak.
Mehriniso haydovchiga jahl bilan qaradi. Qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan haydovchi ko'ziga yomon ko'rinib ketdi. Avtobus bekatda to'xtadi. U tushib qoldi. Shosha-pisha piyoda uyiga qaytdi. Bo'lar ish bo'ldi. Ishdan kech qolish bo'lsa, qoldi. Unga bir narsa nash'a qilardi. Nimaga haydovchiga jahl qildi? Ayb o'zida-ku. U ertasi kuni o'sha qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan yigitdan kechirim so'rab, yo'l haqini berib qo'ymoqchi bo'ldi. Lekin rulda boshqa haydovchini ko'rib, bugun navbati bo'lmasa kerak, ertaga ko'rarman, deb xotirjam bo'ldi.
Aksiga olib ertasiga ham haydovchini uchratmadi. Hartugul, keyingi kuni uchratdi. U rulga bag'rini berib, huzur qilib sigaret chekib, yo'lga tushish muddatini kutardi.
- Assalomu alaykum, - dedi Mehriniso. Haydovchi "valaykum" dedi-yu, teskari qarab sigaretini chekaverdi.
- Mana, - dedi Mehriniso, - manavi o'tgan kungi yo'l haqi, xayriyat-ey, sizni uchratdim, bo'ynimda qolib ketdimi deb qo'rquvdim.
Haydovchi Mehrinisoga o'girilib qarab, yelka qisdi.
- Esingizdan chiqdimi, pulim uyda qopti deb, yo'lda tushib qoldim-ku. Yana sizga qattiqroq gapirib ham yubordim, meni kechiring.
Haydovchi yigit, baribir, eslolmadi. Ammo Mehrinisoning gap-so'zlari yoqib unga e'tibor qildi.
- Qaniydi opa, hamma yo'lovchilar ham sizga o'xshagan bo'lsa.
- Otam rahmatli "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma" , deb o'rgatganlar.
Ertasiga Mehriniso avtobusga chiqdi-yu, beixtiyor ko'zlari yoshlanib ketdi. Ko'rinarli joyga otasining so'zlarini yozib qo'yishibdi: "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma!"
@status_ibratli🕊
Mehrinisodagi bezovtalik avtobus haydovchisi "yo'l haqini uzatib yuboringlar" , degandan keyin boshlandi. U sumkasidan hamyonini topa olmadi. Uyda qoldirdimi, yo yo'lda tushurdimi? Esida, bolalarga o'qishga borib kelishlari uchun pul berdi, qatiq-sutga ham ajratdi. U avtobusga oxirgi bekatdan chiqadi. Qishda issiq joyni, yozda salqin joyni tanlab, o'tirib oladi. Hoynahoy, hamyon uyda qolgan. U bir qarorga kelguncha avtobus ancha-muncha yo'lini bosib qo'ydi. Rosmana ikki bekat orqada qoldi. Mehriniso shoshib o'rnidan turdi-da: - To'xtatvoring, - deb haydovchidan iltimos qildi. Haydovchi unga bir qarab qo'ydi-yu, to'xtatishni hayoliga ham keltirmadi.
- To'xtatvoring deyapman sizga.
- Tinchlikmi, opa, ertaga to'lab qo'yarsiz.
- Qiziqsiz-a, hali metroga ham tushishim kerak.
Mehriniso haydovchiga jahl bilan qaradi. Qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan haydovchi ko'ziga yomon ko'rinib ketdi. Avtobus bekatda to'xtadi. U tushib qoldi. Shosha-pisha piyoda uyiga qaytdi. Bo'lar ish bo'ldi. Ishdan kech qolish bo'lsa, qoldi. Unga bir narsa nash'a qilardi. Nimaga haydovchiga jahl qildi? Ayb o'zida-ku. U ertasi kuni o'sha qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan yigitdan kechirim so'rab, yo'l haqini berib qo'ymoqchi bo'ldi. Lekin rulda boshqa haydovchini ko'rib, bugun navbati bo'lmasa kerak, ertaga ko'rarman, deb xotirjam bo'ldi.
Aksiga olib ertasiga ham haydovchini uchratmadi. Hartugul, keyingi kuni uchratdi. U rulga bag'rini berib, huzur qilib sigaret chekib, yo'lga tushish muddatini kutardi.
- Assalomu alaykum, - dedi Mehriniso. Haydovchi "valaykum" dedi-yu, teskari qarab sigaretini chekaverdi.
- Mana, - dedi Mehriniso, - manavi o'tgan kungi yo'l haqi, xayriyat-ey, sizni uchratdim, bo'ynimda qolib ketdimi deb qo'rquvdim.
Haydovchi Mehrinisoga o'girilib qarab, yelka qisdi.
- Esingizdan chiqdimi, pulim uyda qopti deb, yo'lda tushib qoldim-ku. Yana sizga qattiqroq gapirib ham yubordim, meni kechiring.
Haydovchi yigit, baribir, eslolmadi. Ammo Mehrinisoning gap-so'zlari yoqib unga e'tibor qildi.
- Qaniydi opa, hamma yo'lovchilar ham sizga o'xshagan bo'lsa.
- Otam rahmatli "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma" , deb o'rgatganlar.
Ertasiga Mehriniso avtobusga chiqdi-yu, beixtiyor ko'zlari yoshlanib ketdi. Ko'rinarli joyga otasining so'zlarini yozib qo'yishibdi: "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma!"
@status_ibratli🕊
👍1
"Soqov” ayol haqida hikoya.
Qaysidir zamon, qaysidir yurtda yashagan bu ayol gapga chechan, doim oila a’zolari, qarindoshlari, qo‘ni-qo‘shnilariyu hamkasblari – hammaning ko‘nglini olishga harakat qilarkan-u, negadir hech kim bilan til topisha olmas ekan. Nazarida, o‘zi aqlli, mulohazakoru, atrofdagilar uni tushunmas, birovga yomonligi yo‘g‘u, yaqinlari yaxshiligini ham ko‘rolmas ekan. Kimgadir yurishi, kimgadir turishi, yana allakimga qarashlari yoqmas, haqligini isbotlayman, deb mudom kuyib-pishar ekan. Hech kim uni tushunmayotganini, aytganlari havoga uchayotganini, umri safsata bilan o‘tayotganini anglagan ayol qaqragan guldek tobora so‘liy boshlabdi. Bir kuni uy yumushlaridan toliqqan juvonning ko‘zi ilinibdi. Tushiga mo‘ysafid chol kiribdi va bunday debdi: “Nega bu qadar mahzunsan, ko‘ngling cho‘kkan? Axir bir ayol orzu qilishi mumkin bo‘lgan hamma narsaga egasan-ku! Oilang but, ota-onang sog‘-omon, shirindan shakar farzandlaring, yoqtirgan kasbu koring bor. O‘zingni baxtli his qilishing uchun senga nima yetishmaydi?” Ayol savolga tayinli javob berolmabdi. Faqat ulkan bu olamda o‘zini nihoyatda yolg‘iz, noshudu notavon his qilayotganini aytib, yum-yum yig‘labdi. Mo‘ysafid miyig‘ida kulimsirab, “Hammasi yaxshi bo‘ladi”, debdiyu g‘oyib bo‘libdi. Ayol eshikning zarb bilan taqillashidan uyg‘onib ketibdi. Ishdan charchab kelgan eri dasturxon tuzalmaganini ko‘rib, darg‘azab bo‘libdi, xotinini tergabdi. Ayol kun bo‘yi uy yumushlaridan ortmaganini, ozgina ko‘zi ilinganini tushuntirmoqchi bo‘lib og‘iz juftlagan ekan, ne ajabki... tili gapga aylanmabdi. O‘zini oqlashga harchand urinmasin, miq eta olmasmish. Nuqul ko‘zlari javdirab turarmish. Xotinining odatdagidek diydiyo qilishiga shay turgan er bu holatdan hayron bo‘libdi. Ko‘ngli yumshab, sabr bilan kechki ovqatni kuta boshlabdi. Har safar ayol atrofdagilarga nimanidir uqtirmoqchi bo‘lganida aynan shu vaziyat takrorlanaveribdi. Uyda eriyu qaynonasi, ishxonada boshlig‘i, bog‘chada tarbiyachi, ko‘chada begonalarga gapiraman deb og‘iz ochishi bilan tildan qolarmish. Oldiniga juda qiynalibdi. Gapi ichida, zahri tilida qolaveribdi. Asta-sekin taqdirga tan beribdi. Jimgina ishini qiladigan, gap-so‘zlarga parvosiz yo‘lida ketadigan bo‘libdi. Kunlarning birida ko‘chadan o‘tib ketayotsa, ortidan qo‘shnilari gapirganini eshitib qolibdi: – Anavi juvon biram oqila-ya. – Gap-so‘zlari ham joyida! Ayol hayratdan qotib qolibdi: “Meni gapirishyaptimi? Nahotki?! Axir og‘zimdan hech bir so‘z chiqmasa...” Vaqt o‘tib, bunday gaplarni tez-tez eshitadigan bo‘libdi. Eri uni itoatli rafiqa, qaynonasi sabrli kelin, qo‘ni-qo‘shnilari dono suhbatdosh, boshlig‘i yaxshi hodim sifatida ko‘ra boshlabdi. Ayol «soqov» bo‘lish tili biyronlikdan ko‘ra ko‘proq foyda berishini tushunibdi.
@status_ibratli🕊
Qaysidir zamon, qaysidir yurtda yashagan bu ayol gapga chechan, doim oila a’zolari, qarindoshlari, qo‘ni-qo‘shnilariyu hamkasblari – hammaning ko‘nglini olishga harakat qilarkan-u, negadir hech kim bilan til topisha olmas ekan. Nazarida, o‘zi aqlli, mulohazakoru, atrofdagilar uni tushunmas, birovga yomonligi yo‘g‘u, yaqinlari yaxshiligini ham ko‘rolmas ekan. Kimgadir yurishi, kimgadir turishi, yana allakimga qarashlari yoqmas, haqligini isbotlayman, deb mudom kuyib-pishar ekan. Hech kim uni tushunmayotganini, aytganlari havoga uchayotganini, umri safsata bilan o‘tayotganini anglagan ayol qaqragan guldek tobora so‘liy boshlabdi. Bir kuni uy yumushlaridan toliqqan juvonning ko‘zi ilinibdi. Tushiga mo‘ysafid chol kiribdi va bunday debdi: “Nega bu qadar mahzunsan, ko‘ngling cho‘kkan? Axir bir ayol orzu qilishi mumkin bo‘lgan hamma narsaga egasan-ku! Oilang but, ota-onang sog‘-omon, shirindan shakar farzandlaring, yoqtirgan kasbu koring bor. O‘zingni baxtli his qilishing uchun senga nima yetishmaydi?” Ayol savolga tayinli javob berolmabdi. Faqat ulkan bu olamda o‘zini nihoyatda yolg‘iz, noshudu notavon his qilayotganini aytib, yum-yum yig‘labdi. Mo‘ysafid miyig‘ida kulimsirab, “Hammasi yaxshi bo‘ladi”, debdiyu g‘oyib bo‘libdi. Ayol eshikning zarb bilan taqillashidan uyg‘onib ketibdi. Ishdan charchab kelgan eri dasturxon tuzalmaganini ko‘rib, darg‘azab bo‘libdi, xotinini tergabdi. Ayol kun bo‘yi uy yumushlaridan ortmaganini, ozgina ko‘zi ilinganini tushuntirmoqchi bo‘lib og‘iz juftlagan ekan, ne ajabki... tili gapga aylanmabdi. O‘zini oqlashga harchand urinmasin, miq eta olmasmish. Nuqul ko‘zlari javdirab turarmish. Xotinining odatdagidek diydiyo qilishiga shay turgan er bu holatdan hayron bo‘libdi. Ko‘ngli yumshab, sabr bilan kechki ovqatni kuta boshlabdi. Har safar ayol atrofdagilarga nimanidir uqtirmoqchi bo‘lganida aynan shu vaziyat takrorlanaveribdi. Uyda eriyu qaynonasi, ishxonada boshlig‘i, bog‘chada tarbiyachi, ko‘chada begonalarga gapiraman deb og‘iz ochishi bilan tildan qolarmish. Oldiniga juda qiynalibdi. Gapi ichida, zahri tilida qolaveribdi. Asta-sekin taqdirga tan beribdi. Jimgina ishini qiladigan, gap-so‘zlarga parvosiz yo‘lida ketadigan bo‘libdi. Kunlarning birida ko‘chadan o‘tib ketayotsa, ortidan qo‘shnilari gapirganini eshitib qolibdi: – Anavi juvon biram oqila-ya. – Gap-so‘zlari ham joyida! Ayol hayratdan qotib qolibdi: “Meni gapirishyaptimi? Nahotki?! Axir og‘zimdan hech bir so‘z chiqmasa...” Vaqt o‘tib, bunday gaplarni tez-tez eshitadigan bo‘libdi. Eri uni itoatli rafiqa, qaynonasi sabrli kelin, qo‘ni-qo‘shnilari dono suhbatdosh, boshlig‘i yaxshi hodim sifatida ko‘ra boshlabdi. Ayol «soqov» bo‘lish tili biyronlikdan ko‘ra ko‘proq foyda berishini tushunibdi.
@status_ibratli🕊
👍3
Agar «Devorning ham qulog‘i bor» degan maqolni «Farishtaning qalami bor» degan gapga almashtirsak, odamlardan emas, Alloh taolodan qo‘rqib, gunohdan tiyiladigan va Uning O‘zidan umid qiladigan avlod yetishib chiqqan bo‘lardi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Agar hayotda baxtli yashab o‘tishni istasang, uni muayyan odamlar yoki buyumlarga emas, biror ulkan maqsad sari bag‘ishla!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
SURAT
#IBRATLI
Bola bobosidan so’radi:
- Buva, yo’l nima?
- Manzilga eltuvchi vosita.
- Zamin nima?
- Bag’rida alvon lolalarinida, chaqir tikanaklarinida undirguvchi ona.
- Osmonchi?
- Bir kun ochiq, bir kun bulutli, tunda oyli, kunduz quyoshli cheksizlik, bolam.
- Bu yo’lovchilar kim?
- Ham ma’lum, ham noma’lum manzilga shoshayotgan odamlar…
- Bu qanday poyezd?
- Avvaliga mo’jizadek tuyulgan, bir asrdan keyin makoni muzeyga aylangan matoh.
- Bu qanday gullar bobo? Buncha chiroyli?
- Bu chiroyi umriga zomin bo’lib, “Qizil kitob”ga yetaklagan sho’rlik bag’riqon lola.
- Chiroyli surat ekan, bobo. Shuni menga sovg’a qiling!
@status_ibratli🕊
#IBRATLI
Bola bobosidan so’radi:
- Buva, yo’l nima?
- Manzilga eltuvchi vosita.
- Zamin nima?
- Bag’rida alvon lolalarinida, chaqir tikanaklarinida undirguvchi ona.
- Osmonchi?
- Bir kun ochiq, bir kun bulutli, tunda oyli, kunduz quyoshli cheksizlik, bolam.
- Bu yo’lovchilar kim?
- Ham ma’lum, ham noma’lum manzilga shoshayotgan odamlar…
- Bu qanday poyezd?
- Avvaliga mo’jizadek tuyulgan, bir asrdan keyin makoni muzeyga aylangan matoh.
- Bu qanday gullar bobo? Buncha chiroyli?
- Bu chiroyi umriga zomin bo’lib, “Qizil kitob”ga yetaklagan sho’rlik bag’riqon lola.
- Chiroyli surat ekan, bobo. Shuni menga sovg’a qiling!
@status_ibratli🕊
👍1
Gʻalabaga bo‘lgan ishonchingiz qanchalik kuchli bo‘lsa, atrofingizdagi sizga qarshilik qilayotgan to‘siqlar shunchalik kichik ko‘rinadi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2
Aql bosh ustidagi chiroqdir.
Ba'zilar nur taratib ko'tarib yurishsa,
yana ba'zilar o'chiq holatda olib yurishadi...
@status_ibratli🕊
Ba'zilar nur taratib ko'tarib yurishsa,
yana ba'zilar o'chiq holatda olib yurishadi...
@status_ibratli🕊