Jannat tuprogʻi. ( Hikoya)
Muallim oʻquvchilardan imtihon oldi. Javob varaqalarini tekshirgach , ularni yana shogirdlariga tarqatdi. Shunda oʻquvchilardan biri:
- Ustoz, mening javoblarimga birorta ham tuzatish kiritmagansiz, xatosi yoʻq. Ammo nega menga oʻn ball emas, sakkiz ball qoʻydingiz? -- deb soʻradi. Muallim:
-Sen tuzgan jumlalar menga maʼqul kelmadi, shu tufayli ikki ball kam qoʻydim, - deb javob berdi.
Aslida, oʻquvchi imtihonning barcha savollariga toʻgʻri javob bergan, yozma ishni ham maʼnoli yozgan edi. Biroq ustoz uning sinfdagi eng iqtidorli, aʼlochi bola ekanini tan olgisi kelmayotgandi. Oʻquvchi bahosidan hadeb norozi boʻlganini koʻrib, muallim uning taʼzirini berib qoʻymoqchi boʻldi:
-Agar menga jannat tuprogʻidan olib kelsang, senga oʻn ball qoʻyib beraman, -deb shart qoʻydi.
Ertasi kuni oʻquvchi hamyonini toʻldirib tuproq olib keldi.
-Bu nima? - soʻrali ustoz.
-Jannat tuprogʻi, - deya javob berdi bola.
-Qayerdan olding buni?
-Onamni tuproq ustidan yurgizib, oʻshandan olib kelaverdim. Esingizda boʻlsa, bizga “Jannat onalar oyogʻi ostidadir”, degan hadisni oʻrgatgan edingiz.
Bunday javobni eshitgan ustoz shogirdining zakovati-yu farosatiga qoyil qolib, unga eng yuqori bahoni qoʻydi...
@status_ibratli🕊
Muallim oʻquvchilardan imtihon oldi. Javob varaqalarini tekshirgach , ularni yana shogirdlariga tarqatdi. Shunda oʻquvchilardan biri:
- Ustoz, mening javoblarimga birorta ham tuzatish kiritmagansiz, xatosi yoʻq. Ammo nega menga oʻn ball emas, sakkiz ball qoʻydingiz? -- deb soʻradi. Muallim:
-Sen tuzgan jumlalar menga maʼqul kelmadi, shu tufayli ikki ball kam qoʻydim, - deb javob berdi.
Aslida, oʻquvchi imtihonning barcha savollariga toʻgʻri javob bergan, yozma ishni ham maʼnoli yozgan edi. Biroq ustoz uning sinfdagi eng iqtidorli, aʼlochi bola ekanini tan olgisi kelmayotgandi. Oʻquvchi bahosidan hadeb norozi boʻlganini koʻrib, muallim uning taʼzirini berib qoʻymoqchi boʻldi:
-Agar menga jannat tuprogʻidan olib kelsang, senga oʻn ball qoʻyib beraman, -deb shart qoʻydi.
Ertasi kuni oʻquvchi hamyonini toʻldirib tuproq olib keldi.
-Bu nima? - soʻrali ustoz.
-Jannat tuprogʻi, - deya javob berdi bola.
-Qayerdan olding buni?
-Onamni tuproq ustidan yurgizib, oʻshandan olib kelaverdim. Esingizda boʻlsa, bizga “Jannat onalar oyogʻi ostidadir”, degan hadisni oʻrgatgan edingiz.
Bunday javobni eshitgan ustoz shogirdining zakovati-yu farosatiga qoyil qolib, unga eng yuqori bahoni qoʻydi...
@status_ibratli🕊
👍1😢1
Bir kun o'lar bo'lsam qabrim ustida, necha-necha qo'llar tuproq silaydi. Bilaman-bilaman onamdan boshqa, hamma-hammasi yol'gon yig'laydi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2
Ibrat. (Hikoya)
Nabiram og'rib, kasalxonaga tushib qoldi. Ko'rgani bordim. Hamshira qo'shni karavotda yotgan bolakayni dodlatib ukol qilib, chiqib ketdi. Bola bechora bor alamini kekirtagidan olib, xonani boshiga ko'tardi. Ona sho'rlik ovitay deb og'ziga bir nimalar tutdi, qo'liga bir nimalar berdi. Bola jahl bilan qo'liga ilingan narsani otib urdi. Nima qilishni bilmay qolgan ona "voy, mana buni qaragin, voy bo'-o'-o'..." deya bir nimani unga ko'rsatdi. Bola birdan jimib qoldi. Bo'lmasa hali harfniyam tanimaydi. E'tibor qilsam bunday chiroyli kitoblar xonada anchagina ekan. Beixtiyor bittasini varaqladim. Varaqaladimu dastxatga ko'zim tushdi: " Dori - davo, kitob malham. Shifokorlardan minnatdor bo'lib, Davronni adasi". E'tibor qilsam, kitob olib kelishni Davronni adasi boshlab bergan-u boshqalar davom ettirib, xonada kutubxona paydo bo'lgan ekan. Keyingi borishimda men ham kitob ko'tarib bordim...
@status_ibratli🕊
Nabiram og'rib, kasalxonaga tushib qoldi. Ko'rgani bordim. Hamshira qo'shni karavotda yotgan bolakayni dodlatib ukol qilib, chiqib ketdi. Bola bechora bor alamini kekirtagidan olib, xonani boshiga ko'tardi. Ona sho'rlik ovitay deb og'ziga bir nimalar tutdi, qo'liga bir nimalar berdi. Bola jahl bilan qo'liga ilingan narsani otib urdi. Nima qilishni bilmay qolgan ona "voy, mana buni qaragin, voy bo'-o'-o'..." deya bir nimani unga ko'rsatdi. Bola birdan jimib qoldi. Bo'lmasa hali harfniyam tanimaydi. E'tibor qilsam bunday chiroyli kitoblar xonada anchagina ekan. Beixtiyor bittasini varaqladim. Varaqaladimu dastxatga ko'zim tushdi: " Dori - davo, kitob malham. Shifokorlardan minnatdor bo'lib, Davronni adasi". E'tibor qilsam, kitob olib kelishni Davronni adasi boshlab bergan-u boshqalar davom ettirib, xonada kutubxona paydo bo'lgan ekan. Keyingi borishimda men ham kitob ko'tarib bordim...
@status_ibratli🕊
👍2
Islom dini ayol sha'nini shunchalar yuksaklarga ko'tardiki, Yer kurrasi qolib, hatto Jannat ularning poyidan joy oldi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
🔥2
Hech qachon birovni diliga ozor bermang! Bu bilan siz kimnidir shunchaki ranjitmayapsiz, uni tiriklayin qabrga tiqyapsiz...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Kalimai shahodat va hujjat. (Hikoya)
Erta bilan bo'lim boshlig'ining huzuriga kirsam u kishi bir xodimimiz bilan suxbatlashib o'tirgan ekan. Salom-alikdan so'ng men xodimning yangi galstutiga e'tibor qildim. Bog'lanishi yoqmadi.
-Yeching, yaxshilab bog'lab beraman, - dedim.
-Bizga bo'laveradi, ustoz, - dedi u kamtarlik bilan.
- Aytish yodimdan ko'tarilibdi, - dedi bo'lim mudiri kulib, - siz endi oddiy xodim emas, yetakchi xodimsiz, kecha buyruqqa qo'l qo'yildi, galstuk ham shunga yarasha bog'lanishi kerak.
- Ey, yashavoring, - dedi xodim quvonib, - ertalabdan xo'p "yuvadigan" xabar aytdizda, tashakkur.
Bo'lim mudiri meni ko'rsatib, "yuvish" degan gaplarni bu kishimning oldida gapirib bo'lmaydi, degandek imo-ishoralar qildi shekilli, xodim shoshib qoldi.
- "Yuvish" deganda anavi isqotini aytmayapman, shirin-shirin sharbatlar ham bor-ku, axir, dunyoda, - dedi.
- Qaniydi shunday bo'lsa, ming afsuski unday bo'lmaydida, - dedim men ham bo'sh kelmay.
- E, ustoz, - dedi xodim astoydil bo'lib, - bilasizmi, men kalimai shahodatni bir kunda necha marta aytaman, ming marta...
- Bunga hujjatiz bormi? - dedim temirni qizig'ida bosib.
- Qanaqa hujjat? - ajablabdi xodim, shungayam hujjatmi?
Men bir voqeani gapirib berdim. Payg'ambarimiz alayhissalom davrlarida bir odam olamdan o'tadi. U kishining janozasini o'qishni sahnalar Payg'ambarimizdan iltimos qiladilar. Ma'lum bo'lishicha, o'lgan kishi judayam saxiy, xojatbaror kishi bo'lgan. Sarvari koinot janozasini o'qiydilar, keyin marhum ibodatda edimi, yo'qmi, deb so'raydilar. Sahobalar "yo'q", deyishadi-yu, yana o'lganning fazilatlarini bir chetdan sanab ketishadi. Shunda ulug' zot har qancha amal ikki rakat namoz o'rnini bosa olmasligini aytadilar.
@status_ibratli🕊
Erta bilan bo'lim boshlig'ining huzuriga kirsam u kishi bir xodimimiz bilan suxbatlashib o'tirgan ekan. Salom-alikdan so'ng men xodimning yangi galstutiga e'tibor qildim. Bog'lanishi yoqmadi.
-Yeching, yaxshilab bog'lab beraman, - dedim.
-Bizga bo'laveradi, ustoz, - dedi u kamtarlik bilan.
- Aytish yodimdan ko'tarilibdi, - dedi bo'lim mudiri kulib, - siz endi oddiy xodim emas, yetakchi xodimsiz, kecha buyruqqa qo'l qo'yildi, galstuk ham shunga yarasha bog'lanishi kerak.
- Ey, yashavoring, - dedi xodim quvonib, - ertalabdan xo'p "yuvadigan" xabar aytdizda, tashakkur.
Bo'lim mudiri meni ko'rsatib, "yuvish" degan gaplarni bu kishimning oldida gapirib bo'lmaydi, degandek imo-ishoralar qildi shekilli, xodim shoshib qoldi.
- "Yuvish" deganda anavi isqotini aytmayapman, shirin-shirin sharbatlar ham bor-ku, axir, dunyoda, - dedi.
- Qaniydi shunday bo'lsa, ming afsuski unday bo'lmaydida, - dedim men ham bo'sh kelmay.
- E, ustoz, - dedi xodim astoydil bo'lib, - bilasizmi, men kalimai shahodatni bir kunda necha marta aytaman, ming marta...
- Bunga hujjatiz bormi? - dedim temirni qizig'ida bosib.
- Qanaqa hujjat? - ajablabdi xodim, shungayam hujjatmi?
Men bir voqeani gapirib berdim. Payg'ambarimiz alayhissalom davrlarida bir odam olamdan o'tadi. U kishining janozasini o'qishni sahnalar Payg'ambarimizdan iltimos qiladilar. Ma'lum bo'lishicha, o'lgan kishi judayam saxiy, xojatbaror kishi bo'lgan. Sarvari koinot janozasini o'qiydilar, keyin marhum ibodatda edimi, yo'qmi, deb so'raydilar. Sahobalar "yo'q", deyishadi-yu, yana o'lganning fazilatlarini bir chetdan sanab ketishadi. Shunda ulug' zot har qancha amal ikki rakat namoz o'rnini bosa olmasligini aytadilar.
@status_ibratli🕊
👍1
O'tmishdagi insoni o'ylab siqilmang. Agar u yaxshi bo'lganida o'tmishizda emas, yonizda bo'lardi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Yo'l haqi. (Hikoya)
Mehrinisodagi bezovtalik avtobus haydovchisi "yo'l haqini uzatib yuboringlar" , degandan keyin boshlandi. U sumkasidan hamyonini topa olmadi. Uyda qoldirdimi, yo yo'lda tushurdimi? Esida, bolalarga o'qishga borib kelishlari uchun pul berdi, qatiq-sutga ham ajratdi. U avtobusga oxirgi bekatdan chiqadi. Qishda issiq joyni, yozda salqin joyni tanlab, o'tirib oladi. Hoynahoy, hamyon uyda qolgan. U bir qarorga kelguncha avtobus ancha-muncha yo'lini bosib qo'ydi. Rosmana ikki bekat orqada qoldi. Mehriniso shoshib o'rnidan turdi-da: - To'xtatvoring, - deb haydovchidan iltimos qildi. Haydovchi unga bir qarab qo'ydi-yu, to'xtatishni hayoliga ham keltirmadi.
- To'xtatvoring deyapman sizga.
- Tinchlikmi, opa, ertaga to'lab qo'yarsiz.
- Qiziqsiz-a, hali metroga ham tushishim kerak.
Mehriniso haydovchiga jahl bilan qaradi. Qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan haydovchi ko'ziga yomon ko'rinib ketdi. Avtobus bekatda to'xtadi. U tushib qoldi. Shosha-pisha piyoda uyiga qaytdi. Bo'lar ish bo'ldi. Ishdan kech qolish bo'lsa, qoldi. Unga bir narsa nash'a qilardi. Nimaga haydovchiga jahl qildi? Ayb o'zida-ku. U ertasi kuni o'sha qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan yigitdan kechirim so'rab, yo'l haqini berib qo'ymoqchi bo'ldi. Lekin rulda boshqa haydovchini ko'rib, bugun navbati bo'lmasa kerak, ertaga ko'rarman, deb xotirjam bo'ldi.
Aksiga olib ertasiga ham haydovchini uchratmadi. Hartugul, keyingi kuni uchratdi. U rulga bag'rini berib, huzur qilib sigaret chekib, yo'lga tushish muddatini kutardi.
- Assalomu alaykum, - dedi Mehriniso. Haydovchi "valaykum" dedi-yu, teskari qarab sigaretini chekaverdi.
- Mana, - dedi Mehriniso, - manavi o'tgan kungi yo'l haqi, xayriyat-ey, sizni uchratdim, bo'ynimda qolib ketdimi deb qo'rquvdim.
Haydovchi Mehrinisoga o'girilib qarab, yelka qisdi.
- Esingizdan chiqdimi, pulim uyda qopti deb, yo'lda tushib qoldim-ku. Yana sizga qattiqroq gapirib ham yubordim, meni kechiring.
Haydovchi yigit, baribir, eslolmadi. Ammo Mehrinisoning gap-so'zlari yoqib unga e'tibor qildi.
- Qaniydi opa, hamma yo'lovchilar ham sizga o'xshagan bo'lsa.
- Otam rahmatli "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma" , deb o'rgatganlar.
Ertasiga Mehriniso avtobusga chiqdi-yu, beixtiyor ko'zlari yoshlanib ketdi. Ko'rinarli joyga otasining so'zlarini yozib qo'yishibdi: "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma!"
@status_ibratli🕊
Mehrinisodagi bezovtalik avtobus haydovchisi "yo'l haqini uzatib yuboringlar" , degandan keyin boshlandi. U sumkasidan hamyonini topa olmadi. Uyda qoldirdimi, yo yo'lda tushurdimi? Esida, bolalarga o'qishga borib kelishlari uchun pul berdi, qatiq-sutga ham ajratdi. U avtobusga oxirgi bekatdan chiqadi. Qishda issiq joyni, yozda salqin joyni tanlab, o'tirib oladi. Hoynahoy, hamyon uyda qolgan. U bir qarorga kelguncha avtobus ancha-muncha yo'lini bosib qo'ydi. Rosmana ikki bekat orqada qoldi. Mehriniso shoshib o'rnidan turdi-da: - To'xtatvoring, - deb haydovchidan iltimos qildi. Haydovchi unga bir qarab qo'ydi-yu, to'xtatishni hayoliga ham keltirmadi.
- To'xtatvoring deyapman sizga.
- Tinchlikmi, opa, ertaga to'lab qo'yarsiz.
- Qiziqsiz-a, hali metroga ham tushishim kerak.
Mehriniso haydovchiga jahl bilan qaradi. Qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan haydovchi ko'ziga yomon ko'rinib ketdi. Avtobus bekatda to'xtadi. U tushib qoldi. Shosha-pisha piyoda uyiga qaytdi. Bo'lar ish bo'ldi. Ishdan kech qolish bo'lsa, qoldi. Unga bir narsa nash'a qilardi. Nimaga haydovchiga jahl qildi? Ayb o'zida-ku. U ertasi kuni o'sha qo'ng'iz mo'ylovli oq-sariqdan kelgan yigitdan kechirim so'rab, yo'l haqini berib qo'ymoqchi bo'ldi. Lekin rulda boshqa haydovchini ko'rib, bugun navbati bo'lmasa kerak, ertaga ko'rarman, deb xotirjam bo'ldi.
Aksiga olib ertasiga ham haydovchini uchratmadi. Hartugul, keyingi kuni uchratdi. U rulga bag'rini berib, huzur qilib sigaret chekib, yo'lga tushish muddatini kutardi.
- Assalomu alaykum, - dedi Mehriniso. Haydovchi "valaykum" dedi-yu, teskari qarab sigaretini chekaverdi.
- Mana, - dedi Mehriniso, - manavi o'tgan kungi yo'l haqi, xayriyat-ey, sizni uchratdim, bo'ynimda qolib ketdimi deb qo'rquvdim.
Haydovchi Mehrinisoga o'girilib qarab, yelka qisdi.
- Esingizdan chiqdimi, pulim uyda qopti deb, yo'lda tushib qoldim-ku. Yana sizga qattiqroq gapirib ham yubordim, meni kechiring.
Haydovchi yigit, baribir, eslolmadi. Ammo Mehrinisoning gap-so'zlari yoqib unga e'tibor qildi.
- Qaniydi opa, hamma yo'lovchilar ham sizga o'xshagan bo'lsa.
- Otam rahmatli "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma" , deb o'rgatganlar.
Ertasiga Mehriniso avtobusga chiqdi-yu, beixtiyor ko'zlari yoshlanib ketdi. Ko'rinarli joyga otasining so'zlarini yozib qo'yishibdi: "Umrim uzoq bo'lsin desang yo'l haqiga xiyonat qilma!"
@status_ibratli🕊
👍1
Har bir inson o'z hayotidagi yo'lni o'zi tanlaydi. Uning to'g'ri yoki noto'g'riligini esa vaqt ko'rsatadi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Qo'ng'iroq qilganimda javob bermasa, ehtimol "namoz" o'qiyotgandur deyishga arzigulik juft ato et Robbim..
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍3
Chiroyli taqdir egasi bo'lish uchun, chiroyli xusn emas, chiroyli qalb kerak.
Chiroyli baxtga yetish uchun tengsiz davlat emas, pokiza "IYMON" kerak!
@status_ibratli🕊
Chiroyli baxtga yetish uchun tengsiz davlat emas, pokiza "IYMON" kerak!
@status_ibratli🕊
❤1👍1
Hukm. (Hikoya)
Tanishimni uchratib qoldim. Peshin vaqti edi. Tushlikka taklif qildim. U bilan bir otamlashgim bor edi. Ro'za tutgan ekan. Ramazonmas-ku, debman shoshib. Nafl ro'zasi, dedi. Gapni ko'paytirmadi. Xayrlashdik. Yana bir safar uchrashib qoldik. Endi uni astoydil oshxonaga taklif qildim. Bu safar ham ro'zadorligini bahona qildi.
- Ee, ro'za tutmaydigan kuniz ham bormi o'zi, - dedim men astoydil xafa bo'lib. - Yoki ustimdan kulyapsizmi?!
- Dushanba va payshanbadan boshqa kunlari, bemalol. Aksiga olib nuqul shu kunlari uchrashib qolyapmiz-da, - dedi u kulib.
- Bir oyda sakkiz kun ro'za tutsangiz, tushlik puli yonizda qolib, rosa boyiyapman deng? - hazillashdim men.
- Tushlik pulining o'rni bor, - dedi u ma'noli jilmayib.
Ma'lum bo'lishicha, u tushlik pullarini yig'ib kitob sotib olar ekan. Qizig'-a, nafsni jazolab, aqlni o'stirish... Nimalarni o'ylab topishmaydi-ya, bu odami tushmagurlar?..
@status_ibratli🕊
Tanishimni uchratib qoldim. Peshin vaqti edi. Tushlikka taklif qildim. U bilan bir otamlashgim bor edi. Ro'za tutgan ekan. Ramazonmas-ku, debman shoshib. Nafl ro'zasi, dedi. Gapni ko'paytirmadi. Xayrlashdik. Yana bir safar uchrashib qoldik. Endi uni astoydil oshxonaga taklif qildim. Bu safar ham ro'zadorligini bahona qildi.
- Ee, ro'za tutmaydigan kuniz ham bormi o'zi, - dedim men astoydil xafa bo'lib. - Yoki ustimdan kulyapsizmi?!
- Dushanba va payshanbadan boshqa kunlari, bemalol. Aksiga olib nuqul shu kunlari uchrashib qolyapmiz-da, - dedi u kulib.
- Bir oyda sakkiz kun ro'za tutsangiz, tushlik puli yonizda qolib, rosa boyiyapman deng? - hazillashdim men.
- Tushlik pulining o'rni bor, - dedi u ma'noli jilmayib.
Ma'lum bo'lishicha, u tushlik pullarini yig'ib kitob sotib olar ekan. Qizig'-a, nafsni jazolab, aqlni o'stirish... Nimalarni o'ylab topishmaydi-ya, bu odami tushmagurlar?..
@status_ibratli🕊
Dunyoda faqatgina bir inson, seni ko'tarishi yoki cho'ktirishi mumkin. Bu inson - o'zingiz!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Halovatni ko'chadan izlagan erkaklar, adashmang! Haqiqiy baxt faqat oilada bo'ladi...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Tarbiyani ona beradi-yu, rahmatni ota eshitadi. Nega? Chunki ona tarbiyani bolaning otasidan oladi!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Ko‘z yosh bilan o‘qiysiz, takror takror...
(Rasulullohga bo‘lgan muxabbat)
Asli Bitlislik bo‘lgan bir olim o‘zining haj safari asnosida Madinada ko‘rgan bir voqeani hikoya qiladi.
Masjidi Nabaviydan uncha uzoq bo‘lmagan yerdagi tahoratxonalarning oldidan o‘tib ketayotgan edim. Qarasam, tahoratxonaning eshigi oldida to‘rtta polis bir ishga hozirlik ko‘rgandek shay bo‘lib ichkaridan chiqayotgan odamlarni kuzatib turishibdi. Shu payt ichkaridan bir yigit chiqib keldi. Polislar shu zahoti u yigitni ushlab oldilar. Yigit yolborib baqira boshladi:
–Men tilanchi emasman, men o‘g‘ri emasman. Men jinoyatchi emasman....
Yaqinroq borib yigitga qaradim. Men uni tanidim. Uni Ravzaning ro‘parasida doim yig‘lab duo qilayotganini ko‘rardim. Oq sariqdan kelgan. siyrak soqolli 30-35 yoshlardagi Albaniyalik yigit edi. Polislarga dedim:
–Bu yigit nima gunoh qildi?
–Seni ishing bo‘lmasin. Yo‘lingdan qolma, Turk.
–Lekin, men bilishim kerak, bu odam o‘g‘rimi?
–Yo‘q! O‘g‘ri emas. Bu yigit qochoqlardan. Madinada noqonuniy yuribdi. Biz uni olti yildan buyon quvamiz. Ushlolmaymiz. Endi tutamiz deganimizda, Ravzaga Rasulullohning huzurlariga qochib kirib oladi. U yerdan chiqarolmaymiz.
–Endi uni nima qilasizlar?
–Biz uni uchoqqa o‘tqazib Albaniyasiga jo‘natamiz.
Bu so‘zlarni eshitib, yigitning esi chiqib ketdi. Baqira boshladi:
–Unday qilmang! Men o‘g‘ri emasman... Men jinoyatchi emasman... Men Rasulullohni (s.a.v.) yaxshi ko‘raman. Shuning uchun bu yerdaman. Meni ketkazmang!...
Polislar esa uning yolborishlariga parvo qilmas edilar. Uning qo‘llarini qayirib sudray boshladilar. Yolborishlari foyda bermagan yigit polislarga dedi:
–Iltimos, mening yuzimni Rasululloh tarafga qarating. U zotga aytadigan gapim bor.
Polislar istar-istamas yigitning yuzini yashil gumbaz tarafga qaratdilar. Aytaqol, nima gaping bor Rasulullohga.
Yigit yashil gumbazga qarab bir oz tikilib turdi. Keyin qo‘llarini ko‘tarib iltijokorona yolbordi:
–Ey Rasululloh!
Siz bilan kelishganimiz shunday edimi? Siz bilan kelishgan edik-ku axir!
Sizni deb, otamdan, onamdan kechib, do‘konlarimni yopib bu yerga keldim axir! Ey Rasululloh!
Sizga qo‘shni bo‘laman deb, so‘z berdim, axir.
Endi qarang bularni, ey Rasululloh! Menga monelik qilmoqchilar.
Siz aralashmaysizmi, ey Rasululloh!?
Shu so‘zlarni aytar ekan, yigit yerga shilq etib yiqildi. Polislar uni turg‘azmoqchi bo‘lishdi. Yigit qimirlamasdi. Polislar uni qutulib qolishlik uchun nomer ko‘rsatyapti, deb bir ikki turtdilar. Keyin ichkaridan idishda suv olib chiqib yuziga sepishdi. Foydasi bo‘lmadi. Yigit qimirlamasdi. Atrofdagilardan biri: O‘lib qolmadimikin? –dedi. Polislar, "biz unga o‘ladigan bir ish qilmadik-ku", deyishdi.
Keyin "tez yordam" chaqirishga majbur bo‘lishdi. Bir ozdan so‘ng mana shu 7-chi raqamli eshikdan "Ambulance" mashinasi keldi. Doktorlardan biri tushib yigitning bo‘yin tomirini ushlab ko‘rdi:
–U o‘n besh daqiqa oldin o‘lgan, dedi.
Polislarning ahvolini ko‘rsangiz edi... Yerga o‘tirib ho‘ngrab yig‘lay boshladilar... Tizzalariga urib yig‘lardilar:
–Bu odamni ushlagan qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Oyoqlarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Biz bu muborak insonning payg‘ambar afandimizni bunchalik sevishini koshki bilganimizda edi... Qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?!...
Keyin mashinada mayyitni huv anavi yerga, Baqi’ qabristoni tarafga olib bordilar. Men orqalaridan bordim. Ular mayyitni yuvdilar. Men ularni kuzatib turdim. Tobutini ko‘tarishaman, deya harakat qildim. Lekin, polislar yig‘lab shunday dedilar:
–Hech kim tegmasin. Bu qilgan gunohimiz bizga yetarli. Uni bizga qo‘yib bering. Balki, u dunyoda bizni kechirar bu muborak yigit....
Ko‘ryapsizlarmi? Yigit mana shu yerda, odamlarning ko‘z o‘ngida Rasulullohga: "Nega aralashmaysiz, ey Rasululloh?" dedi. Shu zahoti Azroil uning jonini oldi...
Alloh barchamizga mana shu Alban yigiti kabi Rasulullohga nisbatan muhabbatli bo‘lishimizni nasib aylasin!
Uning ruhiga va boshqa kimsasizlarning ruhi uchun bir "Fotiha" o‘qishingizni so‘rayman....
Manba: @OCHILDI_DOMLA
@status_ibratli🕊
(Rasulullohga bo‘lgan muxabbat)
Asli Bitlislik bo‘lgan bir olim o‘zining haj safari asnosida Madinada ko‘rgan bir voqeani hikoya qiladi.
Masjidi Nabaviydan uncha uzoq bo‘lmagan yerdagi tahoratxonalarning oldidan o‘tib ketayotgan edim. Qarasam, tahoratxonaning eshigi oldida to‘rtta polis bir ishga hozirlik ko‘rgandek shay bo‘lib ichkaridan chiqayotgan odamlarni kuzatib turishibdi. Shu payt ichkaridan bir yigit chiqib keldi. Polislar shu zahoti u yigitni ushlab oldilar. Yigit yolborib baqira boshladi:
–Men tilanchi emasman, men o‘g‘ri emasman. Men jinoyatchi emasman....
Yaqinroq borib yigitga qaradim. Men uni tanidim. Uni Ravzaning ro‘parasida doim yig‘lab duo qilayotganini ko‘rardim. Oq sariqdan kelgan. siyrak soqolli 30-35 yoshlardagi Albaniyalik yigit edi. Polislarga dedim:
–Bu yigit nima gunoh qildi?
–Seni ishing bo‘lmasin. Yo‘lingdan qolma, Turk.
–Lekin, men bilishim kerak, bu odam o‘g‘rimi?
–Yo‘q! O‘g‘ri emas. Bu yigit qochoqlardan. Madinada noqonuniy yuribdi. Biz uni olti yildan buyon quvamiz. Ushlolmaymiz. Endi tutamiz deganimizda, Ravzaga Rasulullohning huzurlariga qochib kirib oladi. U yerdan chiqarolmaymiz.
–Endi uni nima qilasizlar?
–Biz uni uchoqqa o‘tqazib Albaniyasiga jo‘natamiz.
Bu so‘zlarni eshitib, yigitning esi chiqib ketdi. Baqira boshladi:
–Unday qilmang! Men o‘g‘ri emasman... Men jinoyatchi emasman... Men Rasulullohni (s.a.v.) yaxshi ko‘raman. Shuning uchun bu yerdaman. Meni ketkazmang!...
Polislar esa uning yolborishlariga parvo qilmas edilar. Uning qo‘llarini qayirib sudray boshladilar. Yolborishlari foyda bermagan yigit polislarga dedi:
–Iltimos, mening yuzimni Rasululloh tarafga qarating. U zotga aytadigan gapim bor.
Polislar istar-istamas yigitning yuzini yashil gumbaz tarafga qaratdilar. Aytaqol, nima gaping bor Rasulullohga.
Yigit yashil gumbazga qarab bir oz tikilib turdi. Keyin qo‘llarini ko‘tarib iltijokorona yolbordi:
–Ey Rasululloh!
Siz bilan kelishganimiz shunday edimi? Siz bilan kelishgan edik-ku axir!
Sizni deb, otamdan, onamdan kechib, do‘konlarimni yopib bu yerga keldim axir! Ey Rasululloh!
Sizga qo‘shni bo‘laman deb, so‘z berdim, axir.
Endi qarang bularni, ey Rasululloh! Menga monelik qilmoqchilar.
Siz aralashmaysizmi, ey Rasululloh!?
Shu so‘zlarni aytar ekan, yigit yerga shilq etib yiqildi. Polislar uni turg‘azmoqchi bo‘lishdi. Yigit qimirlamasdi. Polislar uni qutulib qolishlik uchun nomer ko‘rsatyapti, deb bir ikki turtdilar. Keyin ichkaridan idishda suv olib chiqib yuziga sepishdi. Foydasi bo‘lmadi. Yigit qimirlamasdi. Atrofdagilardan biri: O‘lib qolmadimikin? –dedi. Polislar, "biz unga o‘ladigan bir ish qilmadik-ku", deyishdi.
Keyin "tez yordam" chaqirishga majbur bo‘lishdi. Bir ozdan so‘ng mana shu 7-chi raqamli eshikdan "Ambulance" mashinasi keldi. Doktorlardan biri tushib yigitning bo‘yin tomirini ushlab ko‘rdi:
–U o‘n besh daqiqa oldin o‘lgan, dedi.
Polislarning ahvolini ko‘rsangiz edi... Yerga o‘tirib ho‘ngrab yig‘lay boshladilar... Tizzalariga urib yig‘lardilar:
–Bu odamni ushlagan qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Oyoqlarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Biz bu muborak insonning payg‘ambar afandimizni bunchalik sevishini koshki bilganimizda edi... Qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?!...
Keyin mashinada mayyitni huv anavi yerga, Baqi’ qabristoni tarafga olib bordilar. Men orqalaridan bordim. Ular mayyitni yuvdilar. Men ularni kuzatib turdim. Tobutini ko‘tarishaman, deya harakat qildim. Lekin, polislar yig‘lab shunday dedilar:
–Hech kim tegmasin. Bu qilgan gunohimiz bizga yetarli. Uni bizga qo‘yib bering. Balki, u dunyoda bizni kechirar bu muborak yigit....
Ko‘ryapsizlarmi? Yigit mana shu yerda, odamlarning ko‘z o‘ngida Rasulullohga: "Nega aralashmaysiz, ey Rasululloh?" dedi. Shu zahoti Azroil uning jonini oldi...
Alloh barchamizga mana shu Alban yigiti kabi Rasulullohga nisbatan muhabbatli bo‘lishimizni nasib aylasin!
Uning ruhiga va boshqa kimsasizlarning ruhi uchun bir "Fotiha" o‘qishingizni so‘rayman....
Manba: @OCHILDI_DOMLA
@status_ibratli🕊
👍3