ENG GO‘ZAL AYoL
Bozor rastalarining birida shirin non va manti pishirib sotadigan ayol har kuni mijozlarga yegulik ulashardi. Bir kuni yomg‘ir shiddat bilan yog‘a boshladi. Yomg‘ir jalaga aylandi. Ayol do‘konni qulflab, magazindan ikkita soyabon sotib oldi. Qizi o‘qiydigan sanat markazi eshigi oldiga borgach kiyimlariga qarab, ichkari kirishga ikkilanib qoldi. Shusiz xam yo‘qchilik tufayli qizining tengdoshlari oldida izza bo‘lishidan qo‘rqib yurgan ona binoning pastki qavatiga tushib dars tugashini kuta boshladi. Shu payt qizi bilan ko‘zi to‘qnashdi. Ona qizini ko‘rib mamnun qo‘l silkitdi. Biroq qizi uni ko‘rmaganga solib devor ortiga berkindi. Bir necha daqiqadan so‘ng devor ortidan mo‘raladi. Bu esa onasini bu ahvolda kutib turishini istamaganligini anglatardi. Bundan ko‘ngli og‘rigan ona boshini quyi solgancha jim qotib qoldi.
Bir oydan so‘ng ona qizi o‘qiydigan sanat markazidan talabalar ko‘rgazmasiga taklifnoma oldi. Qizini yana uyatga qo‘yishdan cho‘chigan ona ikkilana yo‘lga tushdi...
Devorga osib qo‘yilgan suratlarni bir-bir ko‘zdan kechirgan ona bir portret oldida to‘xtab qoldi. Uning tagiga "Dunyodagi eng go‘zal ayol" deb yozilgan edi. Yog‘ayotgan yomg‘ir, soyabon ko‘targan, oppoq unga belangan fartuk taqqan, eski tufli kiyib olgan ayol tasvirlangan edi unda... Bu san’at asarida qizini kutib turgan onaning holati chizilgan edi. Shu kuni qizi devor orqasiga yashirinish sababi onasining o‘sha holatini yuragiga muhrlab olish bo‘lgandi. Rasmni ko‘rayotgan ona ko‘zlaridan yosh oqa boshladi... Shu payt ona yoniga qizi keldi. Uning ko‘zlarida farzandlik mehri balqib turardi.
@status_ibratli🕊
Bozor rastalarining birida shirin non va manti pishirib sotadigan ayol har kuni mijozlarga yegulik ulashardi. Bir kuni yomg‘ir shiddat bilan yog‘a boshladi. Yomg‘ir jalaga aylandi. Ayol do‘konni qulflab, magazindan ikkita soyabon sotib oldi. Qizi o‘qiydigan sanat markazi eshigi oldiga borgach kiyimlariga qarab, ichkari kirishga ikkilanib qoldi. Shusiz xam yo‘qchilik tufayli qizining tengdoshlari oldida izza bo‘lishidan qo‘rqib yurgan ona binoning pastki qavatiga tushib dars tugashini kuta boshladi. Shu payt qizi bilan ko‘zi to‘qnashdi. Ona qizini ko‘rib mamnun qo‘l silkitdi. Biroq qizi uni ko‘rmaganga solib devor ortiga berkindi. Bir necha daqiqadan so‘ng devor ortidan mo‘raladi. Bu esa onasini bu ahvolda kutib turishini istamaganligini anglatardi. Bundan ko‘ngli og‘rigan ona boshini quyi solgancha jim qotib qoldi.
Bir oydan so‘ng ona qizi o‘qiydigan sanat markazidan talabalar ko‘rgazmasiga taklifnoma oldi. Qizini yana uyatga qo‘yishdan cho‘chigan ona ikkilana yo‘lga tushdi...
Devorga osib qo‘yilgan suratlarni bir-bir ko‘zdan kechirgan ona bir portret oldida to‘xtab qoldi. Uning tagiga "Dunyodagi eng go‘zal ayol" deb yozilgan edi. Yog‘ayotgan yomg‘ir, soyabon ko‘targan, oppoq unga belangan fartuk taqqan, eski tufli kiyib olgan ayol tasvirlangan edi unda... Bu san’at asarida qizini kutib turgan onaning holati chizilgan edi. Shu kuni qizi devor orqasiga yashirinish sababi onasining o‘sha holatini yuragiga muhrlab olish bo‘lgandi. Rasmni ko‘rayotgan ona ko‘zlaridan yosh oqa boshladi... Shu payt ona yoniga qizi keldi. Uning ko‘zlarida farzandlik mehri balqib turardi.
@status_ibratli🕊
📝Sukut saqlamoq, gapirmoq
Aqlli bir yigit bo‘lib, uning o‘rganishga bo‘lgan ishtiyoqi nihoyatda baland edi. Va bu qiziqish ortidan turli xil ilmlarni o‘rgandi. Yigit ayni chog‘da go‘zal bir tabiatga sohib edi. Juda ko‘p majlisda qatnashar, ammo bo‘lar-bo‘lmas gaplarga qo‘shilmasdi. Qaerda, qachon, qanday gapirishga e’tibor berardi.
Yana bir majlisga yig‘ildilar. Otasi ham yonida edi. Juda uzun suhbat bo‘ldi, ammo yigit gapga aralashmadi. Bu holat otasi e’tiborini tortdi. Majlis tugashi bilan o‘g‘liga:
–O‘g‘lim! – dedi. Sen ham bilgan narsalaring bilan nega bahsga qo‘shilmading?
Yigit javob berdi:
–Qo‘rquvdan, otajonim. Bilmaganlarimni so‘rab qolishsa juda uyalaman! Donolarning, “Sen gapirmaguningcha hech kimning sen bilan ishi yo‘qdir. Ammo, gapirishing bilan so‘zingni dalilini keltirishing kerak bo‘ladi”, – deganlarini eshitmaganmidingiz?
Hikmat
Gapirish foydali va chiroyli narsa bo‘la oladi. Ammo, sukut undan yaxshidir. Chunki, gap inson boshiga bir talay ishlarni soladi.
@status_ibratli🕊
Aqlli bir yigit bo‘lib, uning o‘rganishga bo‘lgan ishtiyoqi nihoyatda baland edi. Va bu qiziqish ortidan turli xil ilmlarni o‘rgandi. Yigit ayni chog‘da go‘zal bir tabiatga sohib edi. Juda ko‘p majlisda qatnashar, ammo bo‘lar-bo‘lmas gaplarga qo‘shilmasdi. Qaerda, qachon, qanday gapirishga e’tibor berardi.
Yana bir majlisga yig‘ildilar. Otasi ham yonida edi. Juda uzun suhbat bo‘ldi, ammo yigit gapga aralashmadi. Bu holat otasi e’tiborini tortdi. Majlis tugashi bilan o‘g‘liga:
–O‘g‘lim! – dedi. Sen ham bilgan narsalaring bilan nega bahsga qo‘shilmading?
Yigit javob berdi:
–Qo‘rquvdan, otajonim. Bilmaganlarimni so‘rab qolishsa juda uyalaman! Donolarning, “Sen gapirmaguningcha hech kimning sen bilan ishi yo‘qdir. Ammo, gapirishing bilan so‘zingni dalilini keltirishing kerak bo‘ladi”, – deganlarini eshitmaganmidingiz?
Hikmat
Gapirish foydali va chiroyli narsa bo‘la oladi. Ammo, sukut undan yaxshidir. Chunki, gap inson boshiga bir talay ishlarni soladi.
@status_ibratli🕊
Savdogarning qarz daftari.
U kishining ismi Tavfiq Munjid. U Dimashqning savdogarlaridan edi. Vafot etganidan so‘ng o‘g‘li aytib qoldi: Otam vafot etganidan so‘ng bir necha odamlar do‘konimizga kelib, otamni so‘rashar, vafot etganini eshitishib, ortiga qaytib ketishar va qayta kelishmas edi. Ular bizga yot odamlar bo‘lib, na xaridor, na qarindosh va na tanish-bilishimiz edi.
Bir qancha vaqtdan so‘ng do‘konni bir boshdan yig‘ishtirib, tartiblayotgan edik, bir burchakda katta qutichaga ko‘zimiz tushdi. Darhol ochib qarasak, qutichada katta mablag‘ bilan bir juda katta (qayd) daftar turibdi. Daftarni ochib qaradik. Unda bir nechta biz tanimagan oilalarning ro‘yxati yozilgan bo‘lib, otamiz bizga bildirmay ularga har oy mablag‘ ajratar ekanlar. Ularning ichida:
Falonchi marhumning yetim bolalariga;
Falonchi bevaga;
Falonchining oilasiga...
Ularning har birining ismi yoniga oylik ma’lum bir mablag‘ yozilgan ekan. Otamiz bu ishni hech kimga bildirmasdan maxfiy qilar ekanlar.
Alloh u kishidan O‘zi rozi bo‘lsin.
Aytishlaricha, dimashqlik ko‘p savdogarlarning shunday qayd daftari bo‘lib, unga faqir, miskin oilalarning ro‘yxatini yozishib, ularga har oy moddiy yordam berib turishar ekan, hech kimsaga bildirmagan holda.
Abdulhodiy Yusuf
@status_ibratli🕊
U kishining ismi Tavfiq Munjid. U Dimashqning savdogarlaridan edi. Vafot etganidan so‘ng o‘g‘li aytib qoldi: Otam vafot etganidan so‘ng bir necha odamlar do‘konimizga kelib, otamni so‘rashar, vafot etganini eshitishib, ortiga qaytib ketishar va qayta kelishmas edi. Ular bizga yot odamlar bo‘lib, na xaridor, na qarindosh va na tanish-bilishimiz edi.
Bir qancha vaqtdan so‘ng do‘konni bir boshdan yig‘ishtirib, tartiblayotgan edik, bir burchakda katta qutichaga ko‘zimiz tushdi. Darhol ochib qarasak, qutichada katta mablag‘ bilan bir juda katta (qayd) daftar turibdi. Daftarni ochib qaradik. Unda bir nechta biz tanimagan oilalarning ro‘yxati yozilgan bo‘lib, otamiz bizga bildirmay ularga har oy mablag‘ ajratar ekanlar. Ularning ichida:
Falonchi marhumning yetim bolalariga;
Falonchi bevaga;
Falonchining oilasiga...
Ularning har birining ismi yoniga oylik ma’lum bir mablag‘ yozilgan ekan. Otamiz bu ishni hech kimga bildirmasdan maxfiy qilar ekanlar.
Alloh u kishidan O‘zi rozi bo‘lsin.
Aytishlaricha, dimashqlik ko‘p savdogarlarning shunday qayd daftari bo‘lib, unga faqir, miskin oilalarning ro‘yxatini yozishib, ularga har oy moddiy yordam berib turishar ekan, hech kimsaga bildirmagan holda.
Abdulhodiy Yusuf
@status_ibratli🕊
IBRATLI VA QIZIQ HAYOTIY VOQEA
Uning ishlari birdaniga orqaga ketdi. Kechagina qanday ish qilmasin, katta daromad ko‘rib yurgan tadbirkor edi. Endi esa qay ishga qo‘l urmasin, faqat qarzlari ko‘payyapti. Bir yoqda haqdorlar qarzlarini qistab qo‘yishmaydi. O‘zini to‘rt tomonga urgani bilan, natija yo‘q. Xuddi barcha najot yo‘llari berkilgandek…
Shunday o‘ylardan miyasi g‘ovlab, xiyobon chetidagi o‘rindiqqa og‘ir cho‘kdi. Lo‘qillab og‘riyotgan boshini eggancha yana iztirobli xayollarga berildi. Kimningdir nigohini his qilib, boshini ko‘targanida yonida bir qariyani ko‘rdi: «Juda g‘amgin ko‘rinasan. Boshingga qandaydir tashvish tushgani ahvolingdan ma’lum. Balki dardingni menga aytarsan…»
Negadir u hamma dardlarini shu qariyaga aytgisi keldi, aytdi ham. So‘zlarini bo‘lmay eshitib turgan qariya nihoyatda xotirjamlik bilan: «Senga yordam berishim mumkin», dedi va yonidan chek daftarini chiqarib yozdi: «Bu pul senga. Roppa-rosa bir yildan keyin shu yerda ko‘rishamiz va qarzingni qaytarasan». Shunday deya tezlik bilan ko‘zdan uzoqlashdi.
Qariya ketganidan keyin qo‘lidagi chekka qaragan qahramonimizning ko‘zlari yashnab ketdi – roppa-rosa 500 ming dollar. Imzo esa Jon Rokfellerga, ya’ni zamonasining eng boy odamiga tegishli! «Bu pul bilan hamma qarzlarimdan qutulishim mumkin», deb o‘yladi u. Lekin negadir bu qimmatli chekni buzgisi kelmadi, avaylab seyfga soldi. O‘zida ishlashga oldingidan ham ko‘proq ishtiyoq tug‘ilganini his qildi va ayni g‘ayrat bilan ishga kirishdi. Katta-kichik demay barcha ishlarini yo‘lga qo‘ya boshladi, yangi rejalar tuzdi va shu asosda asta-sekin barchasi yaxshi tomonga o‘zgara boshladi. Shu tarzda bir necha oy o‘tgach, qarzlaridan batamom xalos bo‘ldi, ishlari avvalgidan ham gurkirab ketdi…
Kelishilgan bir yil o‘tdi. U qo‘lida buzilmagan chek bilan tanish xiyobonga yo‘l oldi. Aytilgan soatda o‘zi tomon tez odimlar bilan kelayotgan qariyani ko‘rdi. Minnatdorchilik bilan chekni qaytarib, qo‘lga kiritgan yutuqlari haqida hayajon bilan gap boshladi. Shu payt yonlariga yugurgancha bir hamshira keldi va qariyaning qo‘lidan tutdi:
– Topa olmaymanmi deb qo‘rqqandim, yaxshiki uzoqqa ketib qolmabsiz.
Keyin unga qaradi va xijolatomuz dedi: «Siz, albatta, uning yolg‘oniga ishonmagandirsiz. Bu janobga qariyalar uyidan qochib, shu xiyobonga kelish, ko‘ringan odamga o‘zini Jon Rokfeller deb tanishtirish shunchaki odatga aylanib qolgan…»
Qahramonimiz nima deyishini bilmay, uzoqlashib borayotgan qariya va hamshiraning ortidan hayron qarab qoldi. Demak, yil bo‘yi ishongan, ko‘nglini to‘ldirib, uni yangi cho‘qqilar sari yetaklagan 500 ming dollar asli yo‘q narsamidi? Lekin shu on erishgan yutuqlariga asos pul bo‘lmaganini his qildi. Uning hayotiga ta’sir qilga narsa, aslida, o‘zidan topgani – katta va mustahkam ISHONCH edi.
@status_ibratli🕊
Uning ishlari birdaniga orqaga ketdi. Kechagina qanday ish qilmasin, katta daromad ko‘rib yurgan tadbirkor edi. Endi esa qay ishga qo‘l urmasin, faqat qarzlari ko‘payyapti. Bir yoqda haqdorlar qarzlarini qistab qo‘yishmaydi. O‘zini to‘rt tomonga urgani bilan, natija yo‘q. Xuddi barcha najot yo‘llari berkilgandek…
Shunday o‘ylardan miyasi g‘ovlab, xiyobon chetidagi o‘rindiqqa og‘ir cho‘kdi. Lo‘qillab og‘riyotgan boshini eggancha yana iztirobli xayollarga berildi. Kimningdir nigohini his qilib, boshini ko‘targanida yonida bir qariyani ko‘rdi: «Juda g‘amgin ko‘rinasan. Boshingga qandaydir tashvish tushgani ahvolingdan ma’lum. Balki dardingni menga aytarsan…»
Negadir u hamma dardlarini shu qariyaga aytgisi keldi, aytdi ham. So‘zlarini bo‘lmay eshitib turgan qariya nihoyatda xotirjamlik bilan: «Senga yordam berishim mumkin», dedi va yonidan chek daftarini chiqarib yozdi: «Bu pul senga. Roppa-rosa bir yildan keyin shu yerda ko‘rishamiz va qarzingni qaytarasan». Shunday deya tezlik bilan ko‘zdan uzoqlashdi.
Qariya ketganidan keyin qo‘lidagi chekka qaragan qahramonimizning ko‘zlari yashnab ketdi – roppa-rosa 500 ming dollar. Imzo esa Jon Rokfellerga, ya’ni zamonasining eng boy odamiga tegishli! «Bu pul bilan hamma qarzlarimdan qutulishim mumkin», deb o‘yladi u. Lekin negadir bu qimmatli chekni buzgisi kelmadi, avaylab seyfga soldi. O‘zida ishlashga oldingidan ham ko‘proq ishtiyoq tug‘ilganini his qildi va ayni g‘ayrat bilan ishga kirishdi. Katta-kichik demay barcha ishlarini yo‘lga qo‘ya boshladi, yangi rejalar tuzdi va shu asosda asta-sekin barchasi yaxshi tomonga o‘zgara boshladi. Shu tarzda bir necha oy o‘tgach, qarzlaridan batamom xalos bo‘ldi, ishlari avvalgidan ham gurkirab ketdi…
Kelishilgan bir yil o‘tdi. U qo‘lida buzilmagan chek bilan tanish xiyobonga yo‘l oldi. Aytilgan soatda o‘zi tomon tez odimlar bilan kelayotgan qariyani ko‘rdi. Minnatdorchilik bilan chekni qaytarib, qo‘lga kiritgan yutuqlari haqida hayajon bilan gap boshladi. Shu payt yonlariga yugurgancha bir hamshira keldi va qariyaning qo‘lidan tutdi:
– Topa olmaymanmi deb qo‘rqqandim, yaxshiki uzoqqa ketib qolmabsiz.
Keyin unga qaradi va xijolatomuz dedi: «Siz, albatta, uning yolg‘oniga ishonmagandirsiz. Bu janobga qariyalar uyidan qochib, shu xiyobonga kelish, ko‘ringan odamga o‘zini Jon Rokfeller deb tanishtirish shunchaki odatga aylanib qolgan…»
Qahramonimiz nima deyishini bilmay, uzoqlashib borayotgan qariya va hamshiraning ortidan hayron qarab qoldi. Demak, yil bo‘yi ishongan, ko‘nglini to‘ldirib, uni yangi cho‘qqilar sari yetaklagan 500 ming dollar asli yo‘q narsamidi? Lekin shu on erishgan yutuqlariga asos pul bo‘lmaganini his qildi. Uning hayotiga ta’sir qilga narsa, aslida, o‘zidan topgani – katta va mustahkam ISHONCH edi.
@status_ibratli🕊
Ota o‘limidan oldin farzandini chaqirib, qo‘liga bir soat tutqazdi.
- Bu soat 200 yil oldin yasalgan. Bizga bobongning bobolaridan meros qolgan. Sen buni mahalla boshidagi soatsozga olib borib, sotmoqchi ekaningni ayt va uning javobini menga keltir, - dedi. O‘g‘il borib, soatsozdan:
- Buning eski ekan, besh dollar beraman, degan javobni olib keldi.
- Endi buni antikvar-noyob narsalar sotiladigan do‘konga olib borgin, - dedi ota.
U yerga borgan o‘g‘il do‘kondorning «besh ming dollar beraman» degan javobi bilan qaytdi. Ota yana o‘g‘lini yubora turib:
- Endi buni davlat muzeyiga olib borib, sotmoqchi ekaningni ayt, - dedi. Muzeyga borib, otasi yoniga juda hayratlangan holda qaytgan o‘g‘il:
- Muzeydagilar bir mutaxassisni chaqirtirib, uni yaxshilab tekshirganlaridan so‘ng shu bir parchagina temirni bir milion dollar deb baholashdi-ya, - dedi.
Shunda ota:
- Bolam, senga o‘rgatmoqchi bo‘lganim, sening joying qadringni to‘g‘ri bilishadigan joyda. O‘zingni noto‘g‘ri yerga qo‘yib, qadringga yetmasalar, xafa bo‘lib yurma. Qadringni bilgan qadringga ham yetadi. O‘zingga noloyiq bo‘lgan yerda hargiz qolma!» deya nasihat qilgan bo‘ldi.
@status_ibratli🕊
- Bu soat 200 yil oldin yasalgan. Bizga bobongning bobolaridan meros qolgan. Sen buni mahalla boshidagi soatsozga olib borib, sotmoqchi ekaningni ayt va uning javobini menga keltir, - dedi. O‘g‘il borib, soatsozdan:
- Buning eski ekan, besh dollar beraman, degan javobni olib keldi.
- Endi buni antikvar-noyob narsalar sotiladigan do‘konga olib borgin, - dedi ota.
U yerga borgan o‘g‘il do‘kondorning «besh ming dollar beraman» degan javobi bilan qaytdi. Ota yana o‘g‘lini yubora turib:
- Endi buni davlat muzeyiga olib borib, sotmoqchi ekaningni ayt, - dedi. Muzeyga borib, otasi yoniga juda hayratlangan holda qaytgan o‘g‘il:
- Muzeydagilar bir mutaxassisni chaqirtirib, uni yaxshilab tekshirganlaridan so‘ng shu bir parchagina temirni bir milion dollar deb baholashdi-ya, - dedi.
Shunda ota:
- Bolam, senga o‘rgatmoqchi bo‘lganim, sening joying qadringni to‘g‘ri bilishadigan joyda. O‘zingni noto‘g‘ri yerga qo‘yib, qadringga yetmasalar, xafa bo‘lib yurma. Qadringni bilgan qadringga ham yetadi. O‘zingga noloyiq bo‘lgan yerda hargiz qolma!» deya nasihat qilgan bo‘ldi.
@status_ibratli🕊
G'iybatchi o'g'rilardan xursand bo'ling,
Chunki ular sizning qilgan katta gunohlaringizni o'ziga o'g'irlab oladi...
@status_ibratli🕊
Chunki ular sizning qilgan katta gunohlaringizni o'ziga o'g'irlab oladi...
@status_ibratli🕊
Go‘zal tavsiya!
Bir hakim zotdan:
- Inson qanday sabr qilishi mumkin? - deb so‘radilar.
Muborak zot shunday javob beribdi:
- Hammasini unutib yuborasiz, keyin sabr qilasiz. Bu eng go‘zali;
- Nimaiki bo‘lsa qabul qilasiz, keyin sabr qilasiz.
Bu eng to‘g‘risi;
- Hammasidan voz kechasiz, keyin sabr qilasiz.
Bu eng qiyini;
- Yana bor, barcha ishni Allohga topshirasiz, keyin sabr qilasiz. Bu esa sabrning eng kattasidir.
© «Hikmatlar xazinasi» risolasidan.
@status_ibratli🕊
Bir hakim zotdan:
- Inson qanday sabr qilishi mumkin? - deb so‘radilar.
Muborak zot shunday javob beribdi:
- Hammasini unutib yuborasiz, keyin sabr qilasiz. Bu eng go‘zali;
- Nimaiki bo‘lsa qabul qilasiz, keyin sabr qilasiz.
Bu eng to‘g‘risi;
- Hammasidan voz kechasiz, keyin sabr qilasiz.
Bu eng qiyini;
- Yana bor, barcha ishni Allohga topshirasiz, keyin sabr qilasiz. Bu esa sabrning eng kattasidir.
© «Hikmatlar xazinasi» risolasidan.
@status_ibratli🕊
📝 Qadim zamonda bir odam uylandi. Birinchi kuni onasi va xotini bilan dasturxon atrofida o‘tirib, yangi kelinchak bo‘lgani uchun ayoliga taomning katta qismini alohida e’tibor, mulozamat bilan uzatdi. Arzimagan bir qismini esa o‘ta bee’tiborlik bilan onasining oldiga daq etib qo‘ydi.
Xotini donishmand ayol edi. Hoziroq meni taloq qilasan, deb turib oldi. Sababini so‘ragan edi:
- Qon tortadi, sendan bola ko‘rib, shu ona kabi xor bo‘lishni istamayman, - deb javob berdi ayol.
Ming afsuski, ayrim ayollar eri tarafidan qaynonasidan ko‘ra ko‘proq izzat ko‘rsalar, o‘zlaricha g‘oliblik nash’asini suradilar. Bilmaydilarki, har kim ekkanini o‘radi. Yemoqning qusmog‘i ham bor.
Alqissa, ayol talog‘ini olib, eridan ajrashdi. Vaqt o‘tib Alloh unga boshqa bir yaxshi erni nasib etdi. Yillar o‘tdi, bola-chaqali bo‘ldi.
Qazoro, bir kuni tuya ustidagi kajava ichida borardi. Bolalari atrofida parvona bo‘lib, xizmatiga shay turardilar. Yo‘lda bir karvonga duch keldilar. Karvon ortida abgor ahvoldagi yoshi katta bir kishi yalangoyoq piyoda borardi. Unga hech kim e’tibor bermas edi. Bolalariga, meni o‘sha odamning oldiga olib boringlar, dedi. Olib borishgach, haligi odamga dedi:
- Meni tanidingizmi? Men sizning sobiq xotiningiz bo‘laman. Sizga qon tortadi, har kim ekkanini o‘radi, demaganmidim? Ko‘ryapsizmi, bolalarim meni qanday izzat-hurmat bilan olib yurishibdi. Endi o‘zingizning ahvolingizga bir qarang. Buning sababini bilasizmi? Siz onangizni xorlagan edingiz. Mana endi jazoyingizni olyapsiz. Keyin bolalariga qarab dedi:
- Alloh uchun unga e’tibor berib qo‘yinglar.
Har bir erkak va ayol unutmasinlarki, qon tortadi va har kim ekkanini o‘radi.
Arabchadan Muqim Mahmud tarjimasi.
@status_ibratli🕊
Xotini donishmand ayol edi. Hoziroq meni taloq qilasan, deb turib oldi. Sababini so‘ragan edi:
- Qon tortadi, sendan bola ko‘rib, shu ona kabi xor bo‘lishni istamayman, - deb javob berdi ayol.
Ming afsuski, ayrim ayollar eri tarafidan qaynonasidan ko‘ra ko‘proq izzat ko‘rsalar, o‘zlaricha g‘oliblik nash’asini suradilar. Bilmaydilarki, har kim ekkanini o‘radi. Yemoqning qusmog‘i ham bor.
Alqissa, ayol talog‘ini olib, eridan ajrashdi. Vaqt o‘tib Alloh unga boshqa bir yaxshi erni nasib etdi. Yillar o‘tdi, bola-chaqali bo‘ldi.
Qazoro, bir kuni tuya ustidagi kajava ichida borardi. Bolalari atrofida parvona bo‘lib, xizmatiga shay turardilar. Yo‘lda bir karvonga duch keldilar. Karvon ortida abgor ahvoldagi yoshi katta bir kishi yalangoyoq piyoda borardi. Unga hech kim e’tibor bermas edi. Bolalariga, meni o‘sha odamning oldiga olib boringlar, dedi. Olib borishgach, haligi odamga dedi:
- Meni tanidingizmi? Men sizning sobiq xotiningiz bo‘laman. Sizga qon tortadi, har kim ekkanini o‘radi, demaganmidim? Ko‘ryapsizmi, bolalarim meni qanday izzat-hurmat bilan olib yurishibdi. Endi o‘zingizning ahvolingizga bir qarang. Buning sababini bilasizmi? Siz onangizni xorlagan edingiz. Mana endi jazoyingizni olyapsiz. Keyin bolalariga qarab dedi:
- Alloh uchun unga e’tibor berib qo‘yinglar.
Har bir erkak va ayol unutmasinlarki, qon tortadi va har kim ekkanini o‘radi.
Arabchadan Muqim Mahmud tarjimasi.
@status_ibratli🕊
👍2
Yosh bolacha sartaroshxonaga kirdi. Sartarosh yonida turgan mijozning qulog‘iga: “Bu bolacha dunyodagi eng nodon bola-da. Qarab turing, buni sizga isbotlab beraman” dedi. Keyin o‘ng kaftiga bir dirham, chap kaftiga 25 fuls (mayda chaqa tanga)ni qo‘yib, bolani chaqirdi. Bola kelgach, kaftlarini unga uzatdi. Bolakay 25 fulsni oldi va o‘ynoqlagancha sartaroshxonadan chiqib ketdi.
Sartarosh yana mijozga qarab, “Sizga aytmaganmidim bu bola nodon, hech o‘qimaydi, o‘rganmaydi deb. Har safar shunday qiladi” dedi. (Ya’ni bir kaftimda ko‘p, ikkinchisida kam pul turgan bo‘lsa-da, bola pulning ozini oladi deyapti).
Mijoz sartaroshxonadan chiqib, tashqarida turgan haligi bolani ko‘rib qoldi. Asta yoniga borib, “Nega har doim bir dirhamni olmay, 25 fulsni olasan?” deb so‘radi. Bolakay bu savolga “Chunki dirhamni olgan kunim bu o‘yin tugaydi-da!” deya javob berdi.
Qissadan hissa shuki, kichiklarni kichikligi uchun mensimaslik, e’tibor bermaslik to‘g‘ri emas. Chivin ham kichik bo‘lishiga qaramasdan arslonning ko‘zidan qon so‘radi.
© “Vaziyatlarni boshqarish san’ati” kitobidan.
@status_ibratli🕊
Sartarosh yana mijozga qarab, “Sizga aytmaganmidim bu bola nodon, hech o‘qimaydi, o‘rganmaydi deb. Har safar shunday qiladi” dedi. (Ya’ni bir kaftimda ko‘p, ikkinchisida kam pul turgan bo‘lsa-da, bola pulning ozini oladi deyapti).
Mijoz sartaroshxonadan chiqib, tashqarida turgan haligi bolani ko‘rib qoldi. Asta yoniga borib, “Nega har doim bir dirhamni olmay, 25 fulsni olasan?” deb so‘radi. Bolakay bu savolga “Chunki dirhamni olgan kunim bu o‘yin tugaydi-da!” deya javob berdi.
Qissadan hissa shuki, kichiklarni kichikligi uchun mensimaslik, e’tibor bermaslik to‘g‘ri emas. Chivin ham kichik bo‘lishiga qaramasdan arslonning ko‘zidan qon so‘radi.
© “Vaziyatlarni boshqarish san’ati” kitobidan.
@status_ibratli🕊
Qanchalik haqiqatgo'y bo'lishingdan qat'iy nazar, odamlar baribir eng yaxshi aldaydiganlarga ishonishadi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2
Jahlda qilingan bir zumlik sukut, minglarcha daqiqalik pushaymonlikning oldini oladi...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊