Dunyoda eng sekin harakatlanadigan narsa ovoz bo‘ladi. Onangning 16 yoshingda aytgan gapi senga 40 yoshda ekaningda yetib boradi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
📝ASL BOYLIK.
Bir kambag‘al odam Janobi Haqqa noliy boshladi:
– Ey Yaratgan Egam, nega meni boshqa bandalaringdan kam ko‘rding, rizqimni tor qilding?!
Bir yo‘lovchi uning gapini eshitib qolib so‘radi:
– Birodar, tinchlikmi? Nimadan norozisan?!
– Alloh menga ko‘p rizq ato etmadi, tinmay mehnat qilaman, biroq nochorlikdan chiqib ketolmayapman!
Yo‘lovchi bir oz o‘ylanib turgach dedi:
– Mayli, senga besh ming tilla beraman. Evaziga bitta ko‘zingdan voz kechasan!
Faqir qattiq qo‘rqib ketib, ikki qadam orqaga chekinib:
– Esing joyidami? Qanday qilib besh ming evaziga ko‘zimdan voz kechishim mumkin?!
Yo‘lovchi savdolashishda davom etdi:
– Unda bitta qo‘lingdan voz kecha qol. O‘n ming tanga beraman?
– Bo‘lmaydi, – jahli chiqa boshladi faqirning, – yuz ming bersang ham qo‘limni bermayman!
– Mayli, unday bo‘lsa, shu o‘n mingga bitta barmog‘ingni ber!
– Nega barmog‘imni sotarkanman?! Butun dunyoning moliga almashmayman barmog‘imni!
Uning bu gapini eshitgan yo‘lovchi maqsadga o‘tdi:
– Ey noshukr banda, unda nega noliyapsan? Alloh senga qancha boylik berganini ko‘rmayapsanmi? To‘rt muchang sog‘, aql-xushing joyida. Sen esa faqirlikdan nolib o‘tiribsan. Buning o‘rniga Alloh bergan hisobsiz ne’matlarga shukr qilsang bo‘lmaydimi?!
@status_ibratli🕊
Bir kambag‘al odam Janobi Haqqa noliy boshladi:
– Ey Yaratgan Egam, nega meni boshqa bandalaringdan kam ko‘rding, rizqimni tor qilding?!
Bir yo‘lovchi uning gapini eshitib qolib so‘radi:
– Birodar, tinchlikmi? Nimadan norozisan?!
– Alloh menga ko‘p rizq ato etmadi, tinmay mehnat qilaman, biroq nochorlikdan chiqib ketolmayapman!
Yo‘lovchi bir oz o‘ylanib turgach dedi:
– Mayli, senga besh ming tilla beraman. Evaziga bitta ko‘zingdan voz kechasan!
Faqir qattiq qo‘rqib ketib, ikki qadam orqaga chekinib:
– Esing joyidami? Qanday qilib besh ming evaziga ko‘zimdan voz kechishim mumkin?!
Yo‘lovchi savdolashishda davom etdi:
– Unda bitta qo‘lingdan voz kecha qol. O‘n ming tanga beraman?
– Bo‘lmaydi, – jahli chiqa boshladi faqirning, – yuz ming bersang ham qo‘limni bermayman!
– Mayli, unday bo‘lsa, shu o‘n mingga bitta barmog‘ingni ber!
– Nega barmog‘imni sotarkanman?! Butun dunyoning moliga almashmayman barmog‘imni!
Uning bu gapini eshitgan yo‘lovchi maqsadga o‘tdi:
– Ey noshukr banda, unda nega noliyapsan? Alloh senga qancha boylik berganini ko‘rmayapsanmi? To‘rt muchang sog‘, aql-xushing joyida. Sen esa faqirlikdan nolib o‘tiribsan. Buning o‘rniga Alloh bergan hisobsiz ne’matlarga shukr qilsang bo‘lmaydimi?!
@status_ibratli🕊
Shunday bir ijtimoiy islohot kerakki, yaxshi ishni qilmaganni jazolashdan oldin, o‘sha ishni qilish imkoni bo‘lsin.
© Doktor Mustafo Mahmud
@status_ibratli🕊
© Doktor Mustafo Mahmud
@status_ibratli🕊
👍1
Qizim , yumshoqqina mastava pishirib bermaysizmi?Anchadan buyon ichgim kelyapti...
Kichik hujracha tomondan arang eshitilgan hastaxol ovoz Hamidaning g‘ashini keltirdi.
Xola-xola o‘ynamoqchi bo‘lib turgan qizchasiga o‘yinchoq idish- tovoqlarni uzatar ekan uf tortgach, javrandi:
- Xo‘o‘o‘p, oyijon!- So‘ng ovozini hiyol pasaytirib kinoya bilan vishilladi,- Mastavamish?! Ajalning urug‘i shirinroq emasmi? Har kuni pishirib berardim...
- Bir nima dedingizmi bolam?
Hamidaning ensasi qotdi. O‘n yildan beri bir joydayu, quloq o‘lgur lakator. Pichirlab aytilgan gapni ham ilg‘ab oladi.
U qaynonasi yotgan uy derazasidan ichkari mo‘ralar ekan, yasama tabassumini qizg‘onmadi:
- O‘g‘lingiz olib kelgan qo‘y sarpanjasidan bor. Hozir, shiringina mastava tashab qo‘yaman deyapman ...
Kampir ma’qul deganday bosh irg‘ab, kemshik tishlarini ko‘rsatib jilmayib duo qildi...
- Qo‘lingiz shirinda bolam, baraka toping...
Ilhaq qilgan xushxo‘r mastava tez tayyor bo‘ldi. Qaynonasiga suzib, ichkariga tashlab chiqqan Hamida ayvonchaga dasturxon tuzar ekan bolalarini chaqirdi:
-Hulkar. Hulkaar qattasan? Otabek, bor singlingni topib kel, ovqatlanamiz! O‘rtoqlari bilan o‘ynayotgandir.
Bir pasdan so‘ng singlisini topib kelgan aka unga ishora qilib, qovoq uydi :
- Qizingizning aftiga qarang oyi. Xola- xola o‘ynab hamma joyini rasvo qilibdi. Qo‘lidagi bir balolarni ham tashlamadi.
Endigina beshga to‘lgan Hulkar bir siltanib akaning qo‘lidan chiqar ekan, dadillanib o‘zini oqladi:
- Bu, bir balo emas. Ovqat! Atayin oyijonimga pishirdim.
Hamidaning mijjasiga yosh qalqdi, o‘yin tarzida bo‘lsa ham mehrini izhor qilishga uringan Hulkarini quchoqlab, idishchadagi ajabtotovur taomdan totib ko‘rdi.
- Bay-bay-bay! Muncha shirin! Rostdan o‘zing pishirdingmi?
-Ha!- deya bosh irg‘agan qizining og‘zi qulog‘ida, oyisiga yoqishini bilardi-da!
Onaizor esa qizidan yana shirinroq izoh eshitish ilinjida edi.
- Bunisi uzum, olmadan ham solibsan, anor, yong‘oq... O‘xo‘o‘, shaftoli ham borku Ovqatingni oti nima?
- O‘zingiz topingchi?
Hamida bolaligini esladi. Ular ham dugonalari bilan shunaqa o‘yinlar o‘ynashardi. Turli mevalar, sabzavotlarni to‘g‘rab salatlar tayyorlashar, ba’zan qum, tosh, gul, barglardan ham «ovqat» pishiraverishardi. U shirin xotiralarga berilgancha, javob qaytardi.
- Bu- mevali salat!
Hulkar kulib yubordi. Soddagina onajonisini quchoqlar ekan, qulog‘iga pichirladi:
- Topolmadingiz oyijon! Yana yeb ko‘ringda, bo‘lmasa shahar berasiz!
Hamida iljaydi.
- Shahar berdim!
Onasi yengilganini tan olgachgina, u tovoqchani yuqori ko‘tardi, tantanavor e’lon qildi:
- Bu taomning nomi - Ajalning urug‘i! Endi sizga har kuni pishirib beraman....
Hamidaning oyog‘i ostidagi yer qalqdi.
Hujra tomondan esa kosaga urilayotgan qoshiq tovushi va kampirning duosigina eshitilib turardi:
- Mendan qaytmasa, Xudodan qaytsin...Xudodan qaytsin, bolam!
@status_ibratli🕊
Kichik hujracha tomondan arang eshitilgan hastaxol ovoz Hamidaning g‘ashini keltirdi.
Xola-xola o‘ynamoqchi bo‘lib turgan qizchasiga o‘yinchoq idish- tovoqlarni uzatar ekan uf tortgach, javrandi:
- Xo‘o‘o‘p, oyijon!- So‘ng ovozini hiyol pasaytirib kinoya bilan vishilladi,- Mastavamish?! Ajalning urug‘i shirinroq emasmi? Har kuni pishirib berardim...
- Bir nima dedingizmi bolam?
Hamidaning ensasi qotdi. O‘n yildan beri bir joydayu, quloq o‘lgur lakator. Pichirlab aytilgan gapni ham ilg‘ab oladi.
U qaynonasi yotgan uy derazasidan ichkari mo‘ralar ekan, yasama tabassumini qizg‘onmadi:
- O‘g‘lingiz olib kelgan qo‘y sarpanjasidan bor. Hozir, shiringina mastava tashab qo‘yaman deyapman ...
Kampir ma’qul deganday bosh irg‘ab, kemshik tishlarini ko‘rsatib jilmayib duo qildi...
- Qo‘lingiz shirinda bolam, baraka toping...
Ilhaq qilgan xushxo‘r mastava tez tayyor bo‘ldi. Qaynonasiga suzib, ichkariga tashlab chiqqan Hamida ayvonchaga dasturxon tuzar ekan bolalarini chaqirdi:
-Hulkar. Hulkaar qattasan? Otabek, bor singlingni topib kel, ovqatlanamiz! O‘rtoqlari bilan o‘ynayotgandir.
Bir pasdan so‘ng singlisini topib kelgan aka unga ishora qilib, qovoq uydi :
- Qizingizning aftiga qarang oyi. Xola- xola o‘ynab hamma joyini rasvo qilibdi. Qo‘lidagi bir balolarni ham tashlamadi.
Endigina beshga to‘lgan Hulkar bir siltanib akaning qo‘lidan chiqar ekan, dadillanib o‘zini oqladi:
- Bu, bir balo emas. Ovqat! Atayin oyijonimga pishirdim.
Hamidaning mijjasiga yosh qalqdi, o‘yin tarzida bo‘lsa ham mehrini izhor qilishga uringan Hulkarini quchoqlab, idishchadagi ajabtotovur taomdan totib ko‘rdi.
- Bay-bay-bay! Muncha shirin! Rostdan o‘zing pishirdingmi?
-Ha!- deya bosh irg‘agan qizining og‘zi qulog‘ida, oyisiga yoqishini bilardi-da!
Onaizor esa qizidan yana shirinroq izoh eshitish ilinjida edi.
- Bunisi uzum, olmadan ham solibsan, anor, yong‘oq... O‘xo‘o‘, shaftoli ham borku Ovqatingni oti nima?
- O‘zingiz topingchi?
Hamida bolaligini esladi. Ular ham dugonalari bilan shunaqa o‘yinlar o‘ynashardi. Turli mevalar, sabzavotlarni to‘g‘rab salatlar tayyorlashar, ba’zan qum, tosh, gul, barglardan ham «ovqat» pishiraverishardi. U shirin xotiralarga berilgancha, javob qaytardi.
- Bu- mevali salat!
Hulkar kulib yubordi. Soddagina onajonisini quchoqlar ekan, qulog‘iga pichirladi:
- Topolmadingiz oyijon! Yana yeb ko‘ringda, bo‘lmasa shahar berasiz!
Hamida iljaydi.
- Shahar berdim!
Onasi yengilganini tan olgachgina, u tovoqchani yuqori ko‘tardi, tantanavor e’lon qildi:
- Bu taomning nomi - Ajalning urug‘i! Endi sizga har kuni pishirib beraman....
Hamidaning oyog‘i ostidagi yer qalqdi.
Hujra tomondan esa kosaga urilayotgan qoshiq tovushi va kampirning duosigina eshitilib turardi:
- Mendan qaytmasa, Xudodan qaytsin...Xudodan qaytsin, bolam!
@status_ibratli🕊
Muammoying bilan uning yechimi orasida, peshonang bilan zamin orasichalik masofa bor.
© Anas Solih
@status_ibratli🕊
© Anas Solih
@status_ibratli🕊
Qasamki, umring tug‘ilgan kuningdan emas, balki Alloh taoloni tanigan kuningdan boshlanadi.
© Ibn Atoulloh Sakandariy rohimahulloh
@status_ibratli🕊
© Ibn Atoulloh Sakandariy rohimahulloh
@status_ibratli🕊
👍1
Sizda bor narsani kimlardir har kuni Allohdan iltijo qilib so'raydilar!
Boringizga shukr qiling...
@status_ibratli🕊
Boringizga shukr qiling...
@status_ibratli🕊
Hayotning ayni shu nuqtasiga ham yetib keldik, qolganiga ham bir amallab yetib olamiz. Muhimi Allohga bo'lgan ishonch!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Qachondir butun dunyo sizga qarshidek tuyulsa, samolyot shamolga qarshi uchishini eslang!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Ibratli Hikoya. (Albatta o'qing!)
Er: Asr namozingni o'qidingmi?
Xotin: Yo'q
Er: Nega?
Xotin: Ishdan charchab kelgan edim, dam oldim.
Er: Yaxshi, dam olib bo'lgan bo'lsang, tezda o'qib ol, hozir shom kirib qoladi.
Ikkinchi kuni er komandirovkaga ketibdi. Odatga ko'ra har doim, manzilga yetganidan so'ng, ayoliga qo'ng'iroq qilib qo'yar edi, bu safar qo'ng'iroq qilmadi. Xotinini xavotiri kuchayib, eriga qo'ng'iroq qila boshlabdi, ammo go'shakni hech kim ko'tarmas edi. Ayolni xavotiri oshgandan oshdi, bunaqa bo'lishi mumkin emas, axir har doim manzilga yetib borishu bilan qo'ng'iroq yoki xabar yuborgan bo'lar ediku.
Vanihoyat ikki soatdan so'ng, ayolni telefoni jiringladi, ayol go'shakni ko'tarib:
- Yaxshi yetib oldingizmi dadasi?
- Ha yaxshi yetib keldim. Alhamdullillah.
- Qachon yetib bordingiz?
- Taxminan 4 soat bo'ldi.
Xotinni jahli chiqib:
- Borganizga 4 soat bo'libdi, qo'ng'iroq qilish esingizga kelmadimi?
- Charchabmab birpas dam oldim.
- 2daqiqa vaqt ajratib manga qo'ng'iroq qilsangiz bo'lmasmidi, man sizdan rosa xavotir oldim, axir. Yoki mani qo'ng'irog'imni eshitmadizmi?
- Nega endi eshitdim.
- Nega go'shakni ko'tarmadiz, siz mani hech qachon o'ylamaysiz - dedi yig'lab.
- Sen ham kecha azonni ovozini eshitib, xotirjam dam olib o'tirding, axir Alloh o'zi bilan muloqotga chaqirgan ediku.
- Ha to'g'ri aytasiz meni kechiring iltimos.
- Mendan emas, Allohdan kechirim so'ragin yagonam, boshqa bunday hol takrorlanmasin, axir men sen bilan Jannat eshigi oldida bir umrga uchrashishni xohlayman.
Shundan so'ng ayol namozlarini to'liq ado etishni maqsad qilib qo'yibdi...
Ⓜ️anba ➤ @Foydali_UZ ✔️
@status_ibratli🕊
Er: Asr namozingni o'qidingmi?
Xotin: Yo'q
Er: Nega?
Xotin: Ishdan charchab kelgan edim, dam oldim.
Er: Yaxshi, dam olib bo'lgan bo'lsang, tezda o'qib ol, hozir shom kirib qoladi.
Ikkinchi kuni er komandirovkaga ketibdi. Odatga ko'ra har doim, manzilga yetganidan so'ng, ayoliga qo'ng'iroq qilib qo'yar edi, bu safar qo'ng'iroq qilmadi. Xotinini xavotiri kuchayib, eriga qo'ng'iroq qila boshlabdi, ammo go'shakni hech kim ko'tarmas edi. Ayolni xavotiri oshgandan oshdi, bunaqa bo'lishi mumkin emas, axir har doim manzilga yetib borishu bilan qo'ng'iroq yoki xabar yuborgan bo'lar ediku.
Vanihoyat ikki soatdan so'ng, ayolni telefoni jiringladi, ayol go'shakni ko'tarib:
- Yaxshi yetib oldingizmi dadasi?
- Ha yaxshi yetib keldim. Alhamdullillah.
- Qachon yetib bordingiz?
- Taxminan 4 soat bo'ldi.
Xotinni jahli chiqib:
- Borganizga 4 soat bo'libdi, qo'ng'iroq qilish esingizga kelmadimi?
- Charchabmab birpas dam oldim.
- 2daqiqa vaqt ajratib manga qo'ng'iroq qilsangiz bo'lmasmidi, man sizdan rosa xavotir oldim, axir. Yoki mani qo'ng'irog'imni eshitmadizmi?
- Nega endi eshitdim.
- Nega go'shakni ko'tarmadiz, siz mani hech qachon o'ylamaysiz - dedi yig'lab.
- Sen ham kecha azonni ovozini eshitib, xotirjam dam olib o'tirding, axir Alloh o'zi bilan muloqotga chaqirgan ediku.
- Ha to'g'ri aytasiz meni kechiring iltimos.
- Mendan emas, Allohdan kechirim so'ragin yagonam, boshqa bunday hol takrorlanmasin, axir men sen bilan Jannat eshigi oldida bir umrga uchrashishni xohlayman.
Shundan so'ng ayol namozlarini to'liq ado etishni maqsad qilib qo'yibdi...
Ⓜ️anba ➤ @Foydali_UZ ✔️
@status_ibratli🕊
👍1
Do'stlikni birinchi asosiy vazifasi do'stlarning iltimos bilan murojaat qilishga xojat qoldirmaslikdan iborat!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Bilasizmi haqiqiy omadsizlar qanday bo'ladi? Ular omadsizlikka yuz tutishdan shunchalik qo'rqishadiki, hatto biror ishga qo'l urishga jazm etmaydi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1
Shayton sizni adashgan o'tmishingiz bilan qo'rqitsa, siz uni taqvoli kelajagingiz bilan qo'rqiting!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Ko‘z yosh bilan o‘qiysiz, takror takror...
(Rasulullohga bo‘lgan muxabbat)
Asli Bitlislik bo‘lgan bir olim o‘zining haj safari asnosida Madinada ko‘rgan bir voqeani hikoya qiladi.
Masjidi Nabaviydan uncha uzoq bo‘lmagan yerdagi tahoratxonalarning oldidan o‘tib ketayotgan edim. Qarasam, tahoratxonaning eshigi oldida to‘rtta polis bir ishga hozirlik ko‘rgandek shay bo‘lib ichkaridan chiqayotgan odamlarni kuzatib turishibdi. Shu payt ichkaridan bir yigit chiqib keldi. Polislar shu zahoti u yigitni ushlab oldilar. Yigit yolborib baqira boshladi:
–Men tilanchi emasman, men o‘g‘ri emasman. Men jinoyatchi emasman....
Yaqinroq borib yigitga qaradim. Men uni tanidim. Uni Ravzaning ro‘parasida doim yig‘lab duo qilayotganini ko‘rardim. Oq sariqdan kelgan. siyrak soqolli 30-35 yoshlardagi Albaniyalik yigit edi. Polislarga dedim:
–Bu yigit nima gunoh qildi?
–Seni ishing bo‘lmasin. Yo‘lingdan qolma, Turk.
–Lekin, men bilishim kerak, bu odam o‘g‘rimi?
–Yo‘q! O‘g‘ri emas. Bu yigit qochoqlardan. Madinada noqonuniy yuribdi. Biz uni olti yildan buyon quvamiz. Ushlolmaymiz. Endi tutamiz deganimizda, Ravzaga Rasulullohning huzurlariga qochib kirib oladi. U yerdan chiqarolmaymiz.
–Endi uni nima qilasizlar?
–Biz uni uchoqqa o‘tqazib Albaniyasiga jo‘natamiz.
Bu so‘zlarni eshitib, yigitning esi chiqib ketdi. Baqira boshladi:
–Unday qilmang! Men o‘g‘ri emasman... Men jinoyatchi emasman... Men Rasulullohni (s.a.v.) yaxshi ko‘raman. Shuning uchun bu yerdaman. Meni ketkazmang!...
Polislar esa uning yolborishlariga parvo qilmas edilar. Uning qo‘llarini qayirib sudray boshladilar. Yolborishlari foyda bermagan yigit polislarga dedi:
–Iltimos, mening yuzimni Rasululloh tarafga qarating. U zotga aytadigan gapim bor.
Polislar istar-istamas yigitning yuzini yashil gumbaz tarafga qaratdilar. Aytaqol, nima gaping bor Rasulullohga.
Yigit yashil gumbazga qarab bir oz tikilib turdi. Keyin qo‘llarini ko‘tarib iltijokorona yolbordi:
–Ey Rasululloh!
Siz bilan kelishganimiz shunday edimi? Siz bilan kelishgan edik-ku axir!
Sizni deb, otamdan, onamdan kechib, do‘konlarimni yopib bu yerga keldim axir! Ey Rasululloh!
Sizga qo‘shni bo‘laman deb, so‘z berdim, axir.
Endi qarang bularni, ey Rasululloh! Menga monelik qilmoqchilar.
Siz aralashmaysizmi, ey Rasululloh!?
Shu so‘zlarni aytar ekan, yigit yerga shilq etib yiqildi. Polislar uni turg‘azmoqchi bo‘lishdi. Yigit qimirlamasdi. Polislar uni qutulib qolishlik uchun nomer ko‘rsatyapti, deb bir ikki turtdilar. Keyin ichkaridan idishda suv olib chiqib yuziga sepishdi. Foydasi bo‘lmadi. Yigit qimirlamasdi. Atrofdagilardan biri: O‘lib qolmadimikin? –dedi. Polislar, "biz unga o‘ladigan bir ish qilmadik-ku", deyishdi.
Keyin "tez yordam" chaqirishga majbur bo‘lishdi. Bir ozdan so‘ng mana shu 7-chi raqamli eshikdan "Ambulance" mashinasi keldi. Doktorlardan biri tushib yigitning bo‘yin tomirini ushlab ko‘rdi:
–U o‘n besh daqiqa oldin o‘lgan, dedi.
Polislarning ahvolini ko‘rsangiz edi... Yerga o‘tirib ho‘ngrab yig‘lay boshladilar... Tizzalariga urib yig‘lardilar:
–Bu odamni ushlagan qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Oyoqlarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Biz bu muborak insonning payg‘ambar afandimizni bunchalik sevishini koshki bilganimizda edi... Qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?!...
Keyin mashinada mayyitni huv anavi yerga, Baqi’ qabristoni tarafga olib bordilar. Men orqalaridan bordim. Ular mayyitni yuvdilar. Men ularni kuzatib turdim. Tobutini ko‘tarishaman, deya harakat qildim. Lekin, polislar yig‘lab shunday dedilar:
–Hech kim tegmasin. Bu qilgan gunohimiz bizga yetarli. Uni bizga qo‘yib bering. Balki, u dunyoda bizni kechirar bu muborak yigit....
Ko‘ryapsizlarmi? Yigit mana shu yerda, odamlarning ko‘z o‘ngida Rasulullohga: "Nega aralashmaysiz, ey Rasululloh?" dedi. Shu zahoti Azroil uning jonini oldi...
Alloh barchamizga mana shu Alban yigiti kabi Rasulullohga nisbatan muhabbatli bo‘lishimizni nasib aylasin!
Uning ruhiga va boshqa kimsasizlarning ruhi uchun bir "Fotiha" o‘qishingizni so‘rayman....
Manba: @OCHILDI_DOMLA
@status_ibratli🕊
(Rasulullohga bo‘lgan muxabbat)
Asli Bitlislik bo‘lgan bir olim o‘zining haj safari asnosida Madinada ko‘rgan bir voqeani hikoya qiladi.
Masjidi Nabaviydan uncha uzoq bo‘lmagan yerdagi tahoratxonalarning oldidan o‘tib ketayotgan edim. Qarasam, tahoratxonaning eshigi oldida to‘rtta polis bir ishga hozirlik ko‘rgandek shay bo‘lib ichkaridan chiqayotgan odamlarni kuzatib turishibdi. Shu payt ichkaridan bir yigit chiqib keldi. Polislar shu zahoti u yigitni ushlab oldilar. Yigit yolborib baqira boshladi:
–Men tilanchi emasman, men o‘g‘ri emasman. Men jinoyatchi emasman....
Yaqinroq borib yigitga qaradim. Men uni tanidim. Uni Ravzaning ro‘parasida doim yig‘lab duo qilayotganini ko‘rardim. Oq sariqdan kelgan. siyrak soqolli 30-35 yoshlardagi Albaniyalik yigit edi. Polislarga dedim:
–Bu yigit nima gunoh qildi?
–Seni ishing bo‘lmasin. Yo‘lingdan qolma, Turk.
–Lekin, men bilishim kerak, bu odam o‘g‘rimi?
–Yo‘q! O‘g‘ri emas. Bu yigit qochoqlardan. Madinada noqonuniy yuribdi. Biz uni olti yildan buyon quvamiz. Ushlolmaymiz. Endi tutamiz deganimizda, Ravzaga Rasulullohning huzurlariga qochib kirib oladi. U yerdan chiqarolmaymiz.
–Endi uni nima qilasizlar?
–Biz uni uchoqqa o‘tqazib Albaniyasiga jo‘natamiz.
Bu so‘zlarni eshitib, yigitning esi chiqib ketdi. Baqira boshladi:
–Unday qilmang! Men o‘g‘ri emasman... Men jinoyatchi emasman... Men Rasulullohni (s.a.v.) yaxshi ko‘raman. Shuning uchun bu yerdaman. Meni ketkazmang!...
Polislar esa uning yolborishlariga parvo qilmas edilar. Uning qo‘llarini qayirib sudray boshladilar. Yolborishlari foyda bermagan yigit polislarga dedi:
–Iltimos, mening yuzimni Rasululloh tarafga qarating. U zotga aytadigan gapim bor.
Polislar istar-istamas yigitning yuzini yashil gumbaz tarafga qaratdilar. Aytaqol, nima gaping bor Rasulullohga.
Yigit yashil gumbazga qarab bir oz tikilib turdi. Keyin qo‘llarini ko‘tarib iltijokorona yolbordi:
–Ey Rasululloh!
Siz bilan kelishganimiz shunday edimi? Siz bilan kelishgan edik-ku axir!
Sizni deb, otamdan, onamdan kechib, do‘konlarimni yopib bu yerga keldim axir! Ey Rasululloh!
Sizga qo‘shni bo‘laman deb, so‘z berdim, axir.
Endi qarang bularni, ey Rasululloh! Menga monelik qilmoqchilar.
Siz aralashmaysizmi, ey Rasululloh!?
Shu so‘zlarni aytar ekan, yigit yerga shilq etib yiqildi. Polislar uni turg‘azmoqchi bo‘lishdi. Yigit qimirlamasdi. Polislar uni qutulib qolishlik uchun nomer ko‘rsatyapti, deb bir ikki turtdilar. Keyin ichkaridan idishda suv olib chiqib yuziga sepishdi. Foydasi bo‘lmadi. Yigit qimirlamasdi. Atrofdagilardan biri: O‘lib qolmadimikin? –dedi. Polislar, "biz unga o‘ladigan bir ish qilmadik-ku", deyishdi.
Keyin "tez yordam" chaqirishga majbur bo‘lishdi. Bir ozdan so‘ng mana shu 7-chi raqamli eshikdan "Ambulance" mashinasi keldi. Doktorlardan biri tushib yigitning bo‘yin tomirini ushlab ko‘rdi:
–U o‘n besh daqiqa oldin o‘lgan, dedi.
Polislarning ahvolini ko‘rsangiz edi... Yerga o‘tirib ho‘ngrab yig‘lay boshladilar... Tizzalariga urib yig‘lardilar:
–Bu odamni ushlagan qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Oyoqlarimiz sinsa bo‘lmasmidi?! Biz bu muborak insonning payg‘ambar afandimizni bunchalik sevishini koshki bilganimizda edi... Qo‘llarimiz sinsa bo‘lmasmidi?!...
Keyin mashinada mayyitni huv anavi yerga, Baqi’ qabristoni tarafga olib bordilar. Men orqalaridan bordim. Ular mayyitni yuvdilar. Men ularni kuzatib turdim. Tobutini ko‘tarishaman, deya harakat qildim. Lekin, polislar yig‘lab shunday dedilar:
–Hech kim tegmasin. Bu qilgan gunohimiz bizga yetarli. Uni bizga qo‘yib bering. Balki, u dunyoda bizni kechirar bu muborak yigit....
Ko‘ryapsizlarmi? Yigit mana shu yerda, odamlarning ko‘z o‘ngida Rasulullohga: "Nega aralashmaysiz, ey Rasululloh?" dedi. Shu zahoti Azroil uning jonini oldi...
Alloh barchamizga mana shu Alban yigiti kabi Rasulullohga nisbatan muhabbatli bo‘lishimizni nasib aylasin!
Uning ruhiga va boshqa kimsasizlarning ruhi uchun bir "Fotiha" o‘qishingizni so‘rayman....
Manba: @OCHILDI_DOMLA
@status_ibratli🕊
👍1
Maqsad qanchalik muhim narsa ekanligini bilish uchun atrofingizdagi hech qanday maqsadi yo‘q kishilarga boqing!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊