Agar ayol ko'nglini sindirgan erkak ortidan hanuz ovvora ekan, bilingki u dunyodagi eng sadoqatli ayoldir.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
❤3👏2
His qilayotganlari azob bo'lsada kuchli insonlargina bariga tabassum bilan javob qaytara olishadi.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
❤🔥1👍1
Siz mehr kutgan insoniz sizga mehr berolmasa achinarli holatga tushasiz... Siz ham atrofizga qarang, sizdan ham mehr kutyotganlar qancha...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍2
Boshinga dunyoni tashvishi tushsa ham hech qachon o'zingni ojiz qilib ko'rsatma! Odamlar senga hasad qilsin, havas qilsin, yaxshi ko'rsin, yomon ko'rsin, lekin hech qachon rahmi kelib achinishmasin.
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍6❤1
Men qiynalib yashagan kunlarimdan xursandman, chunki o'sha kunlar bugunimni qadriga yetishni o'rgatdi...
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
👍1👏1
Chumolining ini.(Hikoya)
U paytlarda qishlog'imizga gaz kelmagan, qishli, qirovli kunlarda samovar o'tinga qiynalib qilardik. Ko'pincha choyni poxol, g'o'zapoya yoqib, qumg'onda qaynatardik. Choyga tutun isi urib qolardi. Ayniqsa, mehmon kelganda noqulay bo'lardi.
Bir kuni buvimlarning toblari qochib, ko'gillari samovarchoy tusab qoldi. Aksiga olib, uyda tirnoqdek ham tarasha yo'q. Hammayoqni qalin qor bosgan.
Qo'shnimiz sezon qolib, kattagina bir to'nkani chiqarib berdi. Buni eshitib , buvimlar yotgan joylarida rosa duo qildilar. Men shoshib chopqi bilan to'nkani kertishga tushdim. To'nkaga chumoli in qurgan ekan. Ikki-uchtasi oppoq qor ustiga dumalab tushdi. O'lik-tirikligini bilib bo'lmas, uyquda edi, shekilli. Qo'lim ishga bormay qoldi. Kirib buvimga aytdim.
- Hay-hay, - dedilar buvim yotgan joylarida bir ahvolga tushib, - samovarchoy ichmay men o'lay, to'nkani tek qo'y, bahorgacha qimirlatmanglar, chumolining ini buzilmasin-a...
Bu gapdan sevinib ketdim.
Bahor keldi. Chumolilar to'nka ichidan chiqib, asta-sekin har tarafga o'rmalab ketishdi. Ammo bu paytda buvimlar olamdan o'tgan edilar. Men chumolilarga buvim haqida gapirib berdim.
@status_ibratli🕊
U paytlarda qishlog'imizga gaz kelmagan, qishli, qirovli kunlarda samovar o'tinga qiynalib qilardik. Ko'pincha choyni poxol, g'o'zapoya yoqib, qumg'onda qaynatardik. Choyga tutun isi urib qolardi. Ayniqsa, mehmon kelganda noqulay bo'lardi.
Bir kuni buvimlarning toblari qochib, ko'gillari samovarchoy tusab qoldi. Aksiga olib, uyda tirnoqdek ham tarasha yo'q. Hammayoqni qalin qor bosgan.
Qo'shnimiz sezon qolib, kattagina bir to'nkani chiqarib berdi. Buni eshitib , buvimlar yotgan joylarida rosa duo qildilar. Men shoshib chopqi bilan to'nkani kertishga tushdim. To'nkaga chumoli in qurgan ekan. Ikki-uchtasi oppoq qor ustiga dumalab tushdi. O'lik-tirikligini bilib bo'lmas, uyquda edi, shekilli. Qo'lim ishga bormay qoldi. Kirib buvimga aytdim.
- Hay-hay, - dedilar buvim yotgan joylarida bir ahvolga tushib, - samovarchoy ichmay men o'lay, to'nkani tek qo'y, bahorgacha qimirlatmanglar, chumolining ini buzilmasin-a...
Bu gapdan sevinib ketdim.
Bahor keldi. Chumolilar to'nka ichidan chiqib, asta-sekin har tarafga o'rmalab ketishdi. Ammo bu paytda buvimlar olamdan o'tgan edilar. Men chumolilarga buvim haqida gapirib berdim.
@status_ibratli🕊
👍1