IBRAT...
Texas restoranlaridan birida qiziq voqea ro‘y bergan. Bir kuni bir ust-boshi kir qariya restoranga kirgan va qaltirab qaqshab stolga zo‘rg‘a bir amallab o‘tirib olgan. Undan jirkangan xo‘randalar ham undan olisroqqa turib ketishgan va ofisiantlar ham undan jirkanib hech biri uning yoniga borib xizmat qilishni istamaganlar. Shunda Mariya ismli bir ofisiant qiz uning yoniga borganu, undan buyurtma qabul qilib xizmat ko‘rsatishni boshlagan. Menejer esa Mariyaga agar bu daydi pulini to‘lamasa unga o‘z hisobidan to‘latishini aytib po‘pisa ham qilgan. Ammo Mariya bunga rozi bulib daydiga xizmat qilgan. Hisob kitob vaqti kelganida esa hamma hayron qolgan. Daydi pulni to‘lagan va ustiga ustak yana qo‘shimchasiga 100 dollar choy uchun ham qoldirgan. Tarelkaning tagiga esa bir xat qoldirib ketgan. Unda shunday so‘zlar yozilgan edi
-"Sen doimo yaxshilik qilar ekansan, bu ishing hali seni umring davomida ko‘p mushkullaringni oson qiladi" - deb yozilgan edi.
Keyinchalik ma’lum bo‘lishicha bu "daydi" restoranning egasi bo‘lib o‘z xodimlarini sinash maqsadila shu qiyofada tashrif buyurgan ekan. Mariya esa restoranning bosh menejeri bo‘lib ko‘tarildi va shundan keyin uning hayotida yuksalishlar davri boshlandi.
Chunki bu dunyoda yaxshilik hech qachon javobsiz qolmaydi...
@status_ibratli🕊
Texas restoranlaridan birida qiziq voqea ro‘y bergan. Bir kuni bir ust-boshi kir qariya restoranga kirgan va qaltirab qaqshab stolga zo‘rg‘a bir amallab o‘tirib olgan. Undan jirkangan xo‘randalar ham undan olisroqqa turib ketishgan va ofisiantlar ham undan jirkanib hech biri uning yoniga borib xizmat qilishni istamaganlar. Shunda Mariya ismli bir ofisiant qiz uning yoniga borganu, undan buyurtma qabul qilib xizmat ko‘rsatishni boshlagan. Menejer esa Mariyaga agar bu daydi pulini to‘lamasa unga o‘z hisobidan to‘latishini aytib po‘pisa ham qilgan. Ammo Mariya bunga rozi bulib daydiga xizmat qilgan. Hisob kitob vaqti kelganida esa hamma hayron qolgan. Daydi pulni to‘lagan va ustiga ustak yana qo‘shimchasiga 100 dollar choy uchun ham qoldirgan. Tarelkaning tagiga esa bir xat qoldirib ketgan. Unda shunday so‘zlar yozilgan edi
-"Sen doimo yaxshilik qilar ekansan, bu ishing hali seni umring davomida ko‘p mushkullaringni oson qiladi" - deb yozilgan edi.
Keyinchalik ma’lum bo‘lishicha bu "daydi" restoranning egasi bo‘lib o‘z xodimlarini sinash maqsadila shu qiyofada tashrif buyurgan ekan. Mariya esa restoranning bosh menejeri bo‘lib ko‘tarildi va shundan keyin uning hayotida yuksalishlar davri boshlandi.
Chunki bu dunyoda yaxshilik hech qachon javobsiz qolmaydi...
@status_ibratli🕊
👍1
Agar odam og'riqni his qilsa, demak u tirik. Agar odam boshqa birovning og'rig'ini his qilsa, demak u insondir!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Tiriklar tillodan qosh qo'ysam deydi,
Bo'yniga marvarid tosh qo'ysam deydi.
O'liklar orzusi dunyoga qaytib,
Bir bora sajdaga bosh qo'ysam deydi...
© Abdulloh Yusuf
@status_ibratli🕊
Bo'yniga marvarid tosh qo'ysam deydi.
O'liklar orzusi dunyoga qaytib,
Bir bora sajdaga bosh qo'ysam deydi...
© Abdulloh Yusuf
@status_ibratli🕊
G'iybatlarga e'tibor bermang. Chunki eshshak gapirishni o'rgandi degani, uni eshitish majburiy degani emas!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
TA’SIRLI HIKOYA...
Badavlat kishi kibr ila unga:
- Poyafzalimni tozala, - deb buyurdi.
Bolakay:
- Hop bo‘ladi, janob, - dedi.
Kishi:
- Tezroq bo‘l, tezroq! - dedi jirkib.
Bolakay:
- Qayerga shoshayapsiz, janob? - dedi.
Kishi mensimay:
- Sen bir hashoratsan. Hashoratlar esa xo‘jayinlarga gapirmaydilar, - dedi, aftini buzmay.
Bolakay:
- Lekin, men Allohning yaratgan bandasiman. Go‘zal suratda yaratilganman, janob! - dedi, ma’yuslik bilan.
Kishi:
- Yaramas bola ekansan! - dedi, baland ovozda.
Bolakay:
- Katta ketmang! Alloh Ulug‘roq, janob! - dedi, xotirjam.
Kishi:
- Hoy bola, hoziroq jim bo‘lmasang, shapaloq tushiraman! - dedi, asabi buzilib.
Bolakay hazin ovozda:
- Hop bo‘ladi, janob! Lekin oddiy bir savolim bor edi... - dedi, asta.
Kishi:
- Tezroq so‘ra, shoshib turibman! - dedi, qoshini chimirib.
Bolakay:
- Men bilan teng bolalaringiz yo‘qmi? - dedi, sekin boqib.
Kishi:
- Sen bilan borabar farzandim bor edi, lekin bir necha yil ilgari uni yo‘qotib qo‘yganman... - dedi, o‘yga tolib
Bolakay:
- Uni yaxshi ko‘rarmidingiz? - dedi.
Kishi:
- Qalbimdagi eski yaralarimni tirnama... - dedi, mahzun bo‘lib.
Bolakay ikkinchi marta:
- Yo‘qolgan bolangizni yaxshi ko‘rarmidingiz?! - deya so‘radi.
Kishi:
- Senga nima?! - dedi, ensasi qotib.
Bolakay uchinchi bor so‘radi:
- Yo‘qolgan bolangizni yaxshi ko‘rarmidingiz?! - dedi.
Kishi:
- Qanidi uni uchratsam, - dedi.
Bolakay:
- Men sizning bolangizman, - dedi.
Kishi:
- Bolalarim sen kabi irkit hayot kechirmaydilar, - dedi, istehzoli kulib.
Bolakay:
- Alloh nomiga qasam ichaman! Men sizning bolangizman! - dedi, yolvorib.
Kishi bolakayni oyog‘i bilan itarib yubordi:
- Boshqa bu gapingi takrorlama!!! - dedi, o‘shqirib.
Bolakay ko‘zlari jiqqa yosh bo‘lib:
- Siz dadamsiz... axir, dada -a -am, - dedi.
Kishi:
- Bu gapni qayerdan olding, ahmoq bola? - dedi, jahli chiqib.
Bolakay:
- Bir yil oldin onam vafot etdi. O‘limidan oldin meni mana shu uyning oldiga olib kelib, «shu yerda dadang yashaydi» dedi. Men har kuni tongda kelib sizni uydan chiqishingizni kutib turar, chiqsangiz oyoq kiyimingizni tozalab qo‘yib, sizga yaxshilik qilmoqchi bo‘lish ilinjida bo‘laman, - dedi, yig‘lab.
Kishi:
- Onang kim? - dedi, hayratlanib.
Bolakay:
- Menga homilador bo‘lganini eshitib, yarim kechasi ko‘chaga quvganingiz o‘sha ayol mening onam edi, bechora onam, jannatim - onam! - dedi, ko‘zlaridan ko‘zyoshlarini tinmay oqizib.
Kishi:
- A? - dedi, ajablanib.
Bolakay:
- Otajon yelkangizda chandiq, bir iz bor, - dedi, ishonishiga umid qilib
Kishi:
- Sen... Se-e-en, - dedi - yu, tiz cho‘kib qoldi.
Bolakay:
- Ismim nima bilasizmi? - dedi.
Kishi:
- Isming nima, bo...o...o..lam?! - dedi.
Bolakay:
- Ismim, sizning ismingiz, dada! - dedi.
Kishi:
- Nima uchun, mening ismim senga qo‘yildi? - dedi, ta’ajjublanib.
Bolakay:
- Onam odamlar meni sizning ismingiz bilan chaqirishlari va kun kelib sizga yo‘liqishimni juda umid qilgandi, - dedi, boshini egib.
Kishi:
- Onang qayerda? - dedi, savolga tutib.
Bolakay:
- Onam vafot etgan. U menga «otangni qidirib top, unga yaxshilik qil! Xizmatini qil, shoyad shu sabab jannatga kirsang» deb vasiyat qilgan, - dedi, iltijo qarash qilib.
Kishi chidab turolmay hammani oldida yig‘lab yubordi. Ko‘z yoshlari yuzini yuvdi. Bolakayni mahkam quchdi va:
- Bolajonim seni qanchalar sog‘inganimni bilsayding... - dedi.
Bolakay:
- Onamni hech ham sog‘indingizmi?! - dedi...
Kishi jim bo‘lib qoldi, hatto yuzi qizarib ketti.
Bolakay:
- Nimaga jimsiz, dada? Onam menga aytgan edilar, ikkinchi xotiningiz onamni taloq qilishingizni va shu paytgacha biron marta ko‘rmagan farzandingizdan voz kechishingizni shart qilgan ekan, shuning uchun bizdan kechdingizmi?
Onam qanchalar qiynalganini bilganingizda edi... shunda ham meni sizga nisbatan mehr bilan ulg‘aytirdi. Sizni yomonlamasdi... - dedi.
Kishi afsus nadomat ichra sukut saqlardi...
Bir yaqiningizni deb, boshqa yaqiningizdan aslo kechmang! Ularga bir xil munosabatda bo‘ling!
Bu ishingizda Alloh yordam berishini so‘rang!
O‘z hirsingizni deb, boshqalarning umrini, baxtini zoye qilishdan qo‘rqing!
©Ummu Amina tarjimasi
@status_ibratli🕊
Badavlat kishi kibr ila unga:
- Poyafzalimni tozala, - deb buyurdi.
Bolakay:
- Hop bo‘ladi, janob, - dedi.
Kishi:
- Tezroq bo‘l, tezroq! - dedi jirkib.
Bolakay:
- Qayerga shoshayapsiz, janob? - dedi.
Kishi mensimay:
- Sen bir hashoratsan. Hashoratlar esa xo‘jayinlarga gapirmaydilar, - dedi, aftini buzmay.
Bolakay:
- Lekin, men Allohning yaratgan bandasiman. Go‘zal suratda yaratilganman, janob! - dedi, ma’yuslik bilan.
Kishi:
- Yaramas bola ekansan! - dedi, baland ovozda.
Bolakay:
- Katta ketmang! Alloh Ulug‘roq, janob! - dedi, xotirjam.
Kishi:
- Hoy bola, hoziroq jim bo‘lmasang, shapaloq tushiraman! - dedi, asabi buzilib.
Bolakay hazin ovozda:
- Hop bo‘ladi, janob! Lekin oddiy bir savolim bor edi... - dedi, asta.
Kishi:
- Tezroq so‘ra, shoshib turibman! - dedi, qoshini chimirib.
Bolakay:
- Men bilan teng bolalaringiz yo‘qmi? - dedi, sekin boqib.
Kishi:
- Sen bilan borabar farzandim bor edi, lekin bir necha yil ilgari uni yo‘qotib qo‘yganman... - dedi, o‘yga tolib
Bolakay:
- Uni yaxshi ko‘rarmidingiz? - dedi.
Kishi:
- Qalbimdagi eski yaralarimni tirnama... - dedi, mahzun bo‘lib.
Bolakay ikkinchi marta:
- Yo‘qolgan bolangizni yaxshi ko‘rarmidingiz?! - deya so‘radi.
Kishi:
- Senga nima?! - dedi, ensasi qotib.
Bolakay uchinchi bor so‘radi:
- Yo‘qolgan bolangizni yaxshi ko‘rarmidingiz?! - dedi.
Kishi:
- Qanidi uni uchratsam, - dedi.
Bolakay:
- Men sizning bolangizman, - dedi.
Kishi:
- Bolalarim sen kabi irkit hayot kechirmaydilar, - dedi, istehzoli kulib.
Bolakay:
- Alloh nomiga qasam ichaman! Men sizning bolangizman! - dedi, yolvorib.
Kishi bolakayni oyog‘i bilan itarib yubordi:
- Boshqa bu gapingi takrorlama!!! - dedi, o‘shqirib.
Bolakay ko‘zlari jiqqa yosh bo‘lib:
- Siz dadamsiz... axir, dada -a -am, - dedi.
Kishi:
- Bu gapni qayerdan olding, ahmoq bola? - dedi, jahli chiqib.
Bolakay:
- Bir yil oldin onam vafot etdi. O‘limidan oldin meni mana shu uyning oldiga olib kelib, «shu yerda dadang yashaydi» dedi. Men har kuni tongda kelib sizni uydan chiqishingizni kutib turar, chiqsangiz oyoq kiyimingizni tozalab qo‘yib, sizga yaxshilik qilmoqchi bo‘lish ilinjida bo‘laman, - dedi, yig‘lab.
Kishi:
- Onang kim? - dedi, hayratlanib.
Bolakay:
- Menga homilador bo‘lganini eshitib, yarim kechasi ko‘chaga quvganingiz o‘sha ayol mening onam edi, bechora onam, jannatim - onam! - dedi, ko‘zlaridan ko‘zyoshlarini tinmay oqizib.
Kishi:
- A? - dedi, ajablanib.
Bolakay:
- Otajon yelkangizda chandiq, bir iz bor, - dedi, ishonishiga umid qilib
Kishi:
- Sen... Se-e-en, - dedi - yu, tiz cho‘kib qoldi.
Bolakay:
- Ismim nima bilasizmi? - dedi.
Kishi:
- Isming nima, bo...o...o..lam?! - dedi.
Bolakay:
- Ismim, sizning ismingiz, dada! - dedi.
Kishi:
- Nima uchun, mening ismim senga qo‘yildi? - dedi, ta’ajjublanib.
Bolakay:
- Onam odamlar meni sizning ismingiz bilan chaqirishlari va kun kelib sizga yo‘liqishimni juda umid qilgandi, - dedi, boshini egib.
Kishi:
- Onang qayerda? - dedi, savolga tutib.
Bolakay:
- Onam vafot etgan. U menga «otangni qidirib top, unga yaxshilik qil! Xizmatini qil, shoyad shu sabab jannatga kirsang» deb vasiyat qilgan, - dedi, iltijo qarash qilib.
Kishi chidab turolmay hammani oldida yig‘lab yubordi. Ko‘z yoshlari yuzini yuvdi. Bolakayni mahkam quchdi va:
- Bolajonim seni qanchalar sog‘inganimni bilsayding... - dedi.
Bolakay:
- Onamni hech ham sog‘indingizmi?! - dedi...
Kishi jim bo‘lib qoldi, hatto yuzi qizarib ketti.
Bolakay:
- Nimaga jimsiz, dada? Onam menga aytgan edilar, ikkinchi xotiningiz onamni taloq qilishingizni va shu paytgacha biron marta ko‘rmagan farzandingizdan voz kechishingizni shart qilgan ekan, shuning uchun bizdan kechdingizmi?
Onam qanchalar qiynalganini bilganingizda edi... shunda ham meni sizga nisbatan mehr bilan ulg‘aytirdi. Sizni yomonlamasdi... - dedi.
Kishi afsus nadomat ichra sukut saqlardi...
Bir yaqiningizni deb, boshqa yaqiningizdan aslo kechmang! Ularga bir xil munosabatda bo‘ling!
Bu ishingizda Alloh yordam berishini so‘rang!
O‘z hirsingizni deb, boshqalarning umrini, baxtini zoye qilishdan qo‘rqing!
©Ummu Amina tarjimasi
@status_ibratli🕊
👍1
Men yutqazsam ham xursandman sababi bu men uchun dars. Men yutsam ham xursandman! Endi sizga savolim, qanday qilib meni sindirmoqchisiz?
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Bir tanishim uyiga taklif qildi. Oz-moz ehsonga uyidan pul olib bermoqchi edi. Xonadoni eshigidan kirdimu, ichkariga qadam ranjida qilmadim.
Tanishim ayoliga nimadir dediyu, shu onda ayolining ovozi erinikidan balandroq chiqdi:
"Siz pul bermasangiz ochdan o‘lishar ekanmi? Qachon qarama ko‘chaga sovurasiz! Bundoq, qorinni ham o‘ylang, ertaga uyni qayta remont..."
Oxirigacha eshitmadim. Uydan chiqib ketdim. Tanishim birozdan so‘ng qo‘ng‘iroq qilib meni so‘radi. Shoshilinch qo‘ng‘iroq bo‘lib, tez chiqib ketdim deb qo‘ydim. Xijolat bo‘lmasin dedim. Aslida er kishini izza bo‘layotganiga chiday olmay chiqib ketgandim...
Yo‘l-yo‘lakay ketar ekanman, "Yo Robbim, baxil umr yuldoshdan O‘zing asra, men bunaqasiga sabr qila olmas ekanman!" deb takrorlardim.
Shu onda bir voqea yodimga tushdi:
Abu Dardo roziyallohu anhu 600tup xurmo bog‘ini musulmonlar uchun hadya qilib yuboradi. Shu on ayoli Ummu Dardo roziyallohu anho bog‘ ichida yurgani yodiga tushib, shoshib ayolini chaqiradi:
- Tez bog‘dan chiq! Men uni miskinlarga hadya qilib yubordim. U endi bizniki emas!
Shunda ayoli "To‘g‘ri qilibsiz! Alloh sizni ne’matlantirsin! Juda katta savobli ishga qo‘l uribsiz!" deb sevingandi.
Bor-budini ulashib, o‘zi hech vaqosiz qolayabdiyu, ayoli bundan sevinib, erini ko‘ngliga sakinat ulashayabdi...
Saodat asrida bu oila eng taqvoli va zohid oila hisoblangan. Men ularning hayotlari va yashash tarzini ko‘p o‘rganganman. Juda havasim kelgan...
Ammo yuqoridagi holatdan esa juda achindim. Tanishimga emas, baxil ayoliga...
Ehhh....!
@status_ibratli🕊
Tanishim ayoliga nimadir dediyu, shu onda ayolining ovozi erinikidan balandroq chiqdi:
"Siz pul bermasangiz ochdan o‘lishar ekanmi? Qachon qarama ko‘chaga sovurasiz! Bundoq, qorinni ham o‘ylang, ertaga uyni qayta remont..."
Oxirigacha eshitmadim. Uydan chiqib ketdim. Tanishim birozdan so‘ng qo‘ng‘iroq qilib meni so‘radi. Shoshilinch qo‘ng‘iroq bo‘lib, tez chiqib ketdim deb qo‘ydim. Xijolat bo‘lmasin dedim. Aslida er kishini izza bo‘layotganiga chiday olmay chiqib ketgandim...
Yo‘l-yo‘lakay ketar ekanman, "Yo Robbim, baxil umr yuldoshdan O‘zing asra, men bunaqasiga sabr qila olmas ekanman!" deb takrorlardim.
Shu onda bir voqea yodimga tushdi:
Abu Dardo roziyallohu anhu 600tup xurmo bog‘ini musulmonlar uchun hadya qilib yuboradi. Shu on ayoli Ummu Dardo roziyallohu anho bog‘ ichida yurgani yodiga tushib, shoshib ayolini chaqiradi:
- Tez bog‘dan chiq! Men uni miskinlarga hadya qilib yubordim. U endi bizniki emas!
Shunda ayoli "To‘g‘ri qilibsiz! Alloh sizni ne’matlantirsin! Juda katta savobli ishga qo‘l uribsiz!" deb sevingandi.
Bor-budini ulashib, o‘zi hech vaqosiz qolayabdiyu, ayoli bundan sevinib, erini ko‘ngliga sakinat ulashayabdi...
Saodat asrida bu oila eng taqvoli va zohid oila hisoblangan. Men ularning hayotlari va yashash tarzini ko‘p o‘rganganman. Juda havasim kelgan...
Ammo yuqoridagi holatdan esa juda achindim. Tanishimga emas, baxil ayoliga...
Ehhh....!
@status_ibratli🕊
Bugungi boylar. (Hikoya)
O’tgan zamonda emas hozirgi zamonda bir boy bor edi. U nimaga erishgan bo’lsa, maktabda o’qitgan ustozidan deb bilardi. Ustozi tarixdan dars bergandi. Shaxri azimning biron bir puchmog’i qolmagan ediki, shogirdlarini olib borib, usha joyning tarixini to’lqinlanib gapirib bermagan bo’lsa. Muzeylarniku qo’yaverasiz… Lekin Buxoroi sharif, Samarqand, Xiva taraflarga olib bora olmagan, katta bo’lganlaringda o’zlaringiz ko’rasizlardegan, shunday bo’lsa ham o’tmishga hurmat, yurtga muhabbat, urf-odatlarga sadoqat degan fazilatlarni yosh yuraklarga o’chmas qilib muhrlagan edi. Bugungi kunda boyvachcha yigitning o’g’li ham maktabga qatnar va otasining ustozidan saboq olardi. Ustoz o’sha-o’sha shogirdlarini shahar bo’ylab olib yurar, boyning o’g’li otasiga ko’rganlari, eshitganlarini to’lqinlanib gapirib berardi. Ota uchun bu gaplar yangilik bo’lmasa-da, o’g’lining hikoyasini maroq bilan eshitardi. Ota o’g’lining o’zidanam ko’proq narsalarni bilishini hohlardi. Buning uchun o’g’lim endi shahardan chiqib, yurt kezishi kerak, deb o’ylardi. O’zi olib borgani bilan tarixni ustozichalik bilmaydi, u kishichalik chiroyli qilib gapirib bera olmaydi. Xo’sh, nima qilish kerak? Bolalar yozgi ta’tilga chiqishdi-yu otaning kallasi, birdan ishlab qoldi. Ha, odam zoti bir narsaga astoydil bo’lsa yo’li topiladi. “Sayyohlik byurosi” orqali bitta avtobus yollasa-da, ustozini shogirdlari bilan yurtimiz bo’ylab safarga yo’llasa, safar bilan bog’liq barcha harajatlarni ko’tarsa, qandoq bo’larkin?”
Ustozi sobiq o’quvchisining bu qutlug’ niyatini sevina-sevina ko’zlarida yosh bilan qarshi oldi. Sal kunda hashamatli bir avtobus maktab yoniga kelib to’xtadi. Ustoz o’quvchi shogirlarni olib, uchib-qo’nib safarga yo’l oldi. Ota-onalar kuzatar ekan: “ Oq yo’l, oy borib, omon qaytinglar”, deb duo qildilar.
@status_ibratli🕊
O’tgan zamonda emas hozirgi zamonda bir boy bor edi. U nimaga erishgan bo’lsa, maktabda o’qitgan ustozidan deb bilardi. Ustozi tarixdan dars bergandi. Shaxri azimning biron bir puchmog’i qolmagan ediki, shogirdlarini olib borib, usha joyning tarixini to’lqinlanib gapirib bermagan bo’lsa. Muzeylarniku qo’yaverasiz… Lekin Buxoroi sharif, Samarqand, Xiva taraflarga olib bora olmagan, katta bo’lganlaringda o’zlaringiz ko’rasizlardegan, shunday bo’lsa ham o’tmishga hurmat, yurtga muhabbat, urf-odatlarga sadoqat degan fazilatlarni yosh yuraklarga o’chmas qilib muhrlagan edi. Bugungi kunda boyvachcha yigitning o’g’li ham maktabga qatnar va otasining ustozidan saboq olardi. Ustoz o’sha-o’sha shogirdlarini shahar bo’ylab olib yurar, boyning o’g’li otasiga ko’rganlari, eshitganlarini to’lqinlanib gapirib berardi. Ota uchun bu gaplar yangilik bo’lmasa-da, o’g’lining hikoyasini maroq bilan eshitardi. Ota o’g’lining o’zidanam ko’proq narsalarni bilishini hohlardi. Buning uchun o’g’lim endi shahardan chiqib, yurt kezishi kerak, deb o’ylardi. O’zi olib borgani bilan tarixni ustozichalik bilmaydi, u kishichalik chiroyli qilib gapirib bera olmaydi. Xo’sh, nima qilish kerak? Bolalar yozgi ta’tilga chiqishdi-yu otaning kallasi, birdan ishlab qoldi. Ha, odam zoti bir narsaga astoydil bo’lsa yo’li topiladi. “Sayyohlik byurosi” orqali bitta avtobus yollasa-da, ustozini shogirdlari bilan yurtimiz bo’ylab safarga yo’llasa, safar bilan bog’liq barcha harajatlarni ko’tarsa, qandoq bo’larkin?”
Ustozi sobiq o’quvchisining bu qutlug’ niyatini sevina-sevina ko’zlarida yosh bilan qarshi oldi. Sal kunda hashamatli bir avtobus maktab yoniga kelib to’xtadi. Ustoz o’quvchi shogirlarni olib, uchib-qo’nib safarga yo’l oldi. Ota-onalar kuzatar ekan: “ Oq yo’l, oy borib, omon qaytinglar”, deb duo qildilar.
@status_ibratli🕊
Agar har bir kamsitish va gaplarga e'tibor beraversangiz, siz hech qachon ko'zlagan manzilingizga yeta olmaysiz!
@status_ibratli🕊
@status_ibratli🕊
Ashraf Ali Tahonaviy hikoya qiladilar:
«Hindistonda Qurayshiy Majzum degan bir pir o‘tgan ekan. U kishining yoshi 30 dan oshgan bo‘lsa-da, moxov kasalligiga duchor bo‘lgani uchun uylanolmagan ekan.
Bir kuni u zotning oldiga shogirdi kelsa, unga debdilar:
— Men ham uylanishni xohlayman. Lekin mana bu dardim bor. Sen bir surishtirib ko‘rmaysanmi? Birontasi qizini menga bermasmikin?
Shogirdlari yo‘lda ketarkan, o‘ylanibdi: «U zotning moxov ekanligini hamma biladi. Odamlar o‘z qizini moxov odamga bermasligini ham bilaman. Qanday yuz bilan odamlarga ustozimga qizingizni bering, deyman? Endi nima qildim? Kimga ham aytardim? O‘z qizimga aytaman-da...». Uyiga kelib, qiziga debdi:
— Qizim, ustozim bir qiz topsang, uylanardim, demoqdalar. Shu kishiga, sen erga tegolmaysanmi?
— U kishiga xizmat qilish men uchun sharaf! Roziman.
Shogird bu xabarni ustozga aytsa, u kishi so‘rabdilar:
— Mening dardimni ham qizingga aytdingmi? Shunday bo‘lsa-da rozi bo‘ldimi?
— Ha, aytdim. Shunday bo‘lsa-da rozi bo‘ldi.
Shunda Qurayshiy yig‘lab duo qilgan ekanlar:
— Bir insonda himmat bo‘lsa, shunchalik bo‘ladi-da. Allohim, Sendan yolvorib so‘rayman. Mening badanimni o‘zgartir.
Alloh taolo uning duosini qabul qilibdi.
Nikoh kechasi kelinning huzuriga kirgan olimdan kelin o‘zini olib qochibdi-da, so‘rabdi:
— Kimsiz?
— Men Qurayshiy Majzumman.
— Uni moxov deyishardi-ku.
— Men sening himmatingni ko‘rib, Xudoga yig‘ladim...
— Attang, siz mening savobimni barbod qildingiz-ku! Men sizning ma’zurligingiz uchun rozi bo‘lgandim. Menga bunaqa barno yigit kerak emas. Hech kim qilmagan ishni qilib, Allohdan savob umid qilgandim. O‘sha dardingiz bilan yashasangiz birga yashayman. Aks holda javobimni bering.
Tahonaviy aytadilar:
«Men shu odamning bir kunda barno bo‘lib, so‘ng yana moxov bo‘lganini ko‘rganman... Qurayshiy Majzum umrining oxirigacha moxov bo‘lib o‘tdi. Ayoli ham umrining oxirigacha unga xizmat qildi...»
@status_ibratli🕊️
«Hindistonda Qurayshiy Majzum degan bir pir o‘tgan ekan. U kishining yoshi 30 dan oshgan bo‘lsa-da, moxov kasalligiga duchor bo‘lgani uchun uylanolmagan ekan.
Bir kuni u zotning oldiga shogirdi kelsa, unga debdilar:
— Men ham uylanishni xohlayman. Lekin mana bu dardim bor. Sen bir surishtirib ko‘rmaysanmi? Birontasi qizini menga bermasmikin?
Shogirdlari yo‘lda ketarkan, o‘ylanibdi: «U zotning moxov ekanligini hamma biladi. Odamlar o‘z qizini moxov odamga bermasligini ham bilaman. Qanday yuz bilan odamlarga ustozimga qizingizni bering, deyman? Endi nima qildim? Kimga ham aytardim? O‘z qizimga aytaman-da...». Uyiga kelib, qiziga debdi:
— Qizim, ustozim bir qiz topsang, uylanardim, demoqdalar. Shu kishiga, sen erga tegolmaysanmi?
— U kishiga xizmat qilish men uchun sharaf! Roziman.
Shogird bu xabarni ustozga aytsa, u kishi so‘rabdilar:
— Mening dardimni ham qizingga aytdingmi? Shunday bo‘lsa-da rozi bo‘ldimi?
— Ha, aytdim. Shunday bo‘lsa-da rozi bo‘ldi.
Shunda Qurayshiy yig‘lab duo qilgan ekanlar:
— Bir insonda himmat bo‘lsa, shunchalik bo‘ladi-da. Allohim, Sendan yolvorib so‘rayman. Mening badanimni o‘zgartir.
Alloh taolo uning duosini qabul qilibdi.
Nikoh kechasi kelinning huzuriga kirgan olimdan kelin o‘zini olib qochibdi-da, so‘rabdi:
— Kimsiz?
— Men Qurayshiy Majzumman.
— Uni moxov deyishardi-ku.
— Men sening himmatingni ko‘rib, Xudoga yig‘ladim...
— Attang, siz mening savobimni barbod qildingiz-ku! Men sizning ma’zurligingiz uchun rozi bo‘lgandim. Menga bunaqa barno yigit kerak emas. Hech kim qilmagan ishni qilib, Allohdan savob umid qilgandim. O‘sha dardingiz bilan yashasangiz birga yashayman. Aks holda javobimni bering.
Tahonaviy aytadilar:
«Men shu odamning bir kunda barno bo‘lib, so‘ng yana moxov bo‘lganini ko‘rganman... Qurayshiy Majzum umrining oxirigacha moxov bo‘lib o‘tdi. Ayoli ham umrining oxirigacha unga xizmat qildi...»
@status_ibratli🕊️
Hamma qilayotgan bo'lsa ham, yomon ish yomonligicha qoladi. Hech kim qilmayotgan bo'lsa ham, yaxshi ish yaxshiligicha qolaveradi.
© Avreliy Avgustiin
@status_ibratli🕊
© Avreliy Avgustiin
@status_ibratli🕊
👍2